descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 971/25

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku odnośnie oskarżonych K. Z. oraz W. Z. (1).

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

W. Z. (1)

K. Z.

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 01.10.2025 r. w miejscowości B. około godz. 16:30 oskarżony Ł. E. jechał na hulajnodze po ul. (...), a z naprzeciwka zbliżył się do niego małoletni M. Z., który także jechał na hulajnodze. Gdy obaj się zrównali, M. Z. mijając oskarżonego nakazał mu aby zjechał z drogi, używając przy tym wulgarnych słów. Reagując na te słowa Ł. E. uderzył w twarz M. Z., doszło do krótkiej wymiany zdań i odjechali.

2. Po powrocie do domu o całym zajściu M. Z. opowiedział rodzicom, tj. G. Z. oraz oskarżonemu W. Z. (1), którzy postanowili złożyć zawiadomienie w KP w N. o uderzeniu ich syna. W. Z. (1) i jego drugi syn, oskarżony K. Z., udali się także do mieszkania Ł. E., aby z nim wyjaśnić całą sytuację, ale nikogo nie zastali. Wracając do domu, w B. ul. (...) zauważyli Ł. E., z którym W. Z. (1) postanowił się rozmówić za to, co ten zrobił jego synowi. Wówczas doszło pomiędzy oskarżonymi do pierwszej szamotaniny. Następnie W. Z. (1) wraz z żoną G. Z. udali się w stronę domu i gdy dojechali do bloku nr (...), G. Z. zauważyła P. E., żonę Ł. E., która była z córką. Podeszła do niej i zapytała, czy teraz to ona ma zrobić krzywdę ich dziecku, tak jak został skrzywdzony jej syn. Widział to Ł. E., który dobiegł do nich, wyzywając przy tym G. Z., na co zareagował W. Z. (1) i ponownie doszło do szarpaniny pomiędzy oskarżonymi, zaczęli się bić. Wówczas W. Z. (1) podniósł leżący w pobliżu drewniany trzonek i uderzył nim kilka raz Ł. E. po nogach i rękach. Ł. E. uderzał W. Z. (1) pięściami głównie po rękach, w okolice barku. W trakcie zajścia dołączył od nich oskarżony K. Z., syn W. Z. (1), który chcąc pomóc ojcu uderzał Ł. E. pałką teleskopową, Ł. E. upadł. Jako ostatni dołączył do bójki oskarżony Z. Ł., szwagier Ł. E. i uderzył w twarz K. Z., kopnął go oraz kopnął W. Z. (1), także że ten się przewrócił i uderzając o chodnik stracił chwilowo przytomność.

3. W wyniku bójki trzech oskarżonych odniosło obrażenia ciała, które skutkował naruszeniem czynności narządów ich ciała lub rozstrojem zdrowia trwającym poniżej 7 dni. U Ł. E. stwierdzono uraz barku oraz kończyn górnych i dolnych pod postacią stłuczenia okolicy barku P, ręki P w okolicy 1-szej kości śródręcza, łokcia L, stłuczenia obu podudzi z raną podudzia L. Z kolei W. Z. (1) doznał urazu kończyny górnej P pod postacią złamania wyrostka łokciowego kończyny górnej P bez przemieszczenia odłamów. Zaś K. Z. doznał urazu okolicy twarzy i kończyny dolnej pod postacią lekkiego zasinienia na twarzy oraz zadrapania z niewielkim krwawieniem z nosa oraz zasinienia/stłuczenia kończyny dolnej.

notatka urzędowa

sprawozdanie z badań

opinia sądowo-lekarska

zeznania świadka:

- R. E.

- G. Z.

częściowe wyjaśnienia oskarżonych

- W. Z.

- K. Z.

- R. E.

- P. Ł.

k.1, 2, 22, 27, 28

k.8-10

k.26,80, 83

k.37-38, 165

k.164, 152-153

k.163-163, 61-62

k.163-164, 57

k.184, 97

k.184-185, 92

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

W. Z. (1)

K. Z.

Czyn opisany w pkt 1 wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1. Główną stroną atakującą byli Ł. E. oraz Z. Ł.. W. Z. (1) oraz K. Z. tylko się bronili.

wyjaśnienia oskarżonych

- W. Z.

- K. Z.

zeznania świadka

- G. Z.

k.163-163, 61-62

k.163-164, 57

k.164, 152-153

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 – 3

zeznania świadka:

- R. E.

- G. Z.

częściowe wyjaśnienia oskarżonych

- W. Z.

- K. Z.

- R. E.

- P. Ł.

dowody nieosobowe wymienione w tabeli 1.1

Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionych obok świadków oraz wyjaśnieniom oskarżonych w części w jakie są one zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, albowiem w tym zakresie są one spójne. W ocenie sądu każdy ze świadków czy oskarżonych zasadniczo opisywał przedmiotowe zdarzenia zgodnie z tym, jak je zaobserwował i zapamiętał. Oczywiście sąd zwrócił uwagę na fakt, że G. Z. czasami myliła poszczególne sekwencje zdarzenia, czy też oskarżeni umniejszali swoją rolę w ich przebiegu, jednakże nie zmienia to oceny ich wiarygodności w w/w zakresie.

W tym miejscu należy także zaznaczyć, że są nie dał wiary wyjaśnieniom Z. Ł., w których zaprzeczył aby brał udział w bójce, ponieważ pozostaje to w sprzeczności z pozostałymi wyżej opisanymi dowodami.

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie dowodów nieosobowych, nie była przedmiotem zarzutów stron oraz nie wzbudziła wątpliwości sądu. Dotyczy to także dokumentacji medycznej oraz opinii lekarskiej, z której jednoznacznie wynika, że oskarżeni doznali wyżej opisanych obrażeń i co ważne, w ocenie biegłego mogły one powstać w okolicznościach przez nich opisywanych. Dowody te zostały sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd nie odmówił im wiarygodności.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonych

- W. Z.

- K. Z.

zeznania świadka

- G. Z.

Oskarżeni W. Z. (1) oraz K. Z. przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu, ale jednocześnie każdy z czterech oskarżonych umniejszał swoją rolę oraz udział w bójce. Przykładowo R. E. nie miał wątpliwości, że „z tego co oskarżony E. mówił, to wynikało to tak, że to on został pobity, nic nie wspomniał, że doszło do bójki” (k.165). Z kolei W. Z. (1) twierdził, że wywiązała się między nimi bójka i w pewnym momencie to on był atakowany przez Ł. E..

Także G. Z. nie opisywał tych zdarzeń w całości tak jak one przebiegałby, zapominając, czy też nie zauważając pewnych faktów. Świadek zeznała, że „nie widziałam żadnej pałki teleskopowej ani trzonka od młotka” (k.153), gdy tym czasem K. Z. przyznał, że miał pałkę teleskopową, która zabrał z samochodu. Także W. Z. (1) stwierdził, że podniósł z ziemi patyk lub kawałek trzonka i użył go uderzając Ł. E..

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

W. Z. (1)

K. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Należy wskazać, że z bójką mamy do czynienia wtedy, gdy co najmniej trzy osoby bierze w niej udział i każda z nich jednocześnie atakuje i broni się (nie można wskazać strony wyłącznie ofensywnej i wyłącznie defensywnej). Jednocześnie ustawodawca kryminalizuje tylko udział w takiej bójce, w której następuje bezpośrednie narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu. Do takiej sytuacji doszło w niniejszej sprawie, gdzie oskarżeni niejako podzielili się na dwa obozy, czyli w jednym był W. Z. (1), któremu pomagał syn K. Z. oraz w drugim był Ł. E., któremu pomagał Z. Ł.. Przebieg bójki był dynamiczny i raz jedna strona miała przewagą a później ja traciła na rzecz drugiej strony.

Jest to o tykle istotne, że w odniesieniu od wyjaśnień właściwie wszystkich oskarżonych należy stwierdzić, że uczestnikom bójki w zasadzie nie przysługuje prawo do obrony koniecznej (por. uwagi do art. 25; por. także Wiak [w:] Grześkowiak, Wiak, s. 1050). Nie można mówić o działaniu w celu zapobieżenia bójce, gdy inna osoba, czy to K. Z., czy to Z. Ł., interweniuje w niej w celu udzielenia pomocy jednemu z jej uczestników. Tego typu działanie jest w istocie włączeniem się do bójki jedynie w celu niesienia pomocy jednemu z jej uczestników, a nie działaniem przeciw bójce, przy którym może wchodzić w grę obrona konieczna (por. wyrok SN z 2.04.2009 r., IV KK 397/08, LEX nr 491546).

Odnosząc te rozważania na grunt niniejszego stanu faktycznego, to w ocenie sądu, nie ma wątpliwości, że wszyscy oskarżeni brali udział w bójce i każdy ze współdziałających wypełnił choćby częściowo znamion czynu zabronionego, jednak łącznie ich zachowania stanowią na tyle pełne wyczerpanie ustawowego opisu czynu określonego w art. 158 kk, że pozwala to na postawienie wszystkim współdziałającym zarzutu dokonania przestępstwa. Należy w tym miejscu wskazać, że przy bójce udział poszczególnych współsprawców w realizacji znamion wspólnie popełnionego przestępstwa nie musi być równy. Może być również tak, że jeden ze współsprawców zrealizuje całość znamion cechujących dany typ przestępstwa, a drugi tylko część z nich. Jak wynika z poczynionych ustaleń to każdy z oskarżonych miał swoją rolę w przebiegu zdarzenia z dnia 01.10.2025 r. Bez wątpienia W. Z. (2), K. Z. oraz Ł. E. byli niejako inicjatorami tego czyny, a później dołączył do nich także Z. Ł. i jego rola była zasadniczo mniejsza, niż trzech w/w oskarżonych.

Wzajemnie działanie oskarżonych narażało oskarżonych Z. Ł. oraz Ł. E. na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk, zaś oskarżonych K. Z. oraz W. Z. (1) na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk. Znajduje to potwierdzenie w dołączonych do sprawy opiniach sądowo-lekarskich, jak również obrażenia te pozostają w związku przyczynowo - skutkowym ze sposobem w jaki oskarżeni zadawali sobie ciosy oraz jak przebiegała bójka.

1.4. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5. ☐Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6. ☐Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7. ☐Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1. W. Z. (1)

2. K. Z.

1a 1b

Dokonując wyboru kary, spośród katalogu kar, sąd uznał za najbardziej adekwatną karę - karę grzywny wobec K. Z. oraz ograniczenia wolności wobec W. Z. (1). W tym względzie, sąd pośrednio kierował się treścią art. 58 kk oraz art. 37a § 1 kk, które zawierają zasadę preferencji kar nie izolacyjnych.

Jako okoliczność łagodzącą należało uwzględnić:

- to, że oskarżeni choć umniejszali swoja rolę w przebiegu zdarzenia, to jednak przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu, wyraził skruchę,

- prowokacyjne zachowanie Ł. E., które doprowadziło w efekcie do przedmiotowej bójki,

- dotychczasowa niekaralności K. Z., co dowodzi, że oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia i przedmiotowe zdarzenie miało jednorazowy charakter.

Jako okoliczność obciążającą należało uwzględnić:

- wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu, stopień ten wyraża się w dużej agresji oskarżonych, użytych przez nich przedmiotów w postaci drewnianego trzonka oraz pałki teleskopowej, społeczna szkodliwość czynu jest tym wyższa, że doszło do licznych obnażeń ciała u trzech oskarżonych

- zachowanie oskarżonych dowodzi, że mają oni problem z powstrzymaniem negatywnych emocji, poszukując Ł. E., co zostało już wyżej opisane, mieli dużo czasu aby niejako uspokoić emocję i ograniczyć się do złożenia zawiadomienia w KP w N.,

- biorąc udział w bójce, spowodowali realne zagrożenie nie tylko dla swojego zdrowia, ale także i pozostałych oskarżonych i mieli przy tym pełną świadomość podjętego przez siebie działania.

W tej sytuacji, sąd uznał, że kara grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15 zł, wobec K. Z. oraz kara 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, wobec W. Z. (1) będzie karą, która spełni pokładane w niej cele. Ilość i wysokość stawek dziennych grzywny została ustalona przy uwzględnieniu dochodów K. Z., które określił na kwotę 2000 zł miesięcznie w ramach prac dorywczych.

Stosownie do dyspozycji art. 43a § 4 kk, sąd orzekł także wobec każdego z oskarżonych obligatoryjne świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości po 6000 zł, czyli w dolej granicy ustawowo przewidzianej.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Po zsumowaniu kosztów sądowych, zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego W. Z. (1) kwotę 465 zł w tym 180 zł tytułem opłaty oraz od oskarżonych K. Z. kwotę 660 zł w tym 375 zł tytułem opłaty.

1.1Podpis