descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt II K 324/25

Uzasadnienie dotyczy całości wyroku

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

T. M.

Czyny opisane w pkt 1a i 2a wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Czyn z pkt 1a

1. W dniu 17.06.2024 r. około godz. 16:00 w L. oskarżony T. M. prowadził samochód marki A. o nr rej. (...), jechał po syna do Przedszkola Miejskiego znajdującego się przy ul. (...).

2. Po przyjeździe na miejsce wypadku funkcjonariuszy policji K. W. oraz P. K., o godz. 17:06 oskarżony został zatrzymany i przewiezieniu do KPP w L., gdzie przebadano go na urządzeniu stacjonarnym typu Alkometr A. 2.0 nr fabryczny 973/01, które wykazało u oskarżonego: 0,34 mg/l (I badanie – godz. 17:18), 0,34 mg/l (II badanie – godz. 17:30), 0,26 mg/l (III badanie – godz. 18:04) alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie to zostało przeprowadzone sprawnym urządzeniem posiadającym świadectwo legalizacji.

Czyn z pkt 2a

3. Będąc w stanie nietrzeźwości (0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) i jadąc ul. (...) zamierzał skręcić w prawo w ul. (...), przed wykonaniem manewru zatrzymał samochód przed przejściem dla pieszych i przejazdem dla rowerzystów. Przepuścił pieszych i nie zauważył najeżdżanego ścieżką rowerową P. W.. Pokrzywdzony przejeżdżał na rowerze w/w skrzyżowanie w kierunku ul. (...). W wyniku czego oskarżony nie ustąpił mu pierwszeństwa i potracił P. W. przednią lewą częścią swojego pojazdu i tylnym kołem przejechał po jego stopie.

4. Do wypadku doszło w obszarze zabudowanym z ograniczeniem prędkości do 50 k/h i przy dobrych warunkach drogowych. Widoczności nie była niczym ograniczona, nawierzchni asfaltowa jezdni była sucha. Na skrzyżowanie ul. (...) ruch jest kierowany sygnalizacją świetlną, z oznakowanym przejściem dla pieszych oraz przejazdem dla rowerzystów. W tym czasie światło sygnalizatorów S1 dla pojazdów oraz dla rowerów były zielone.

5. Na skutek potrącenia u pokrzywdzonego stwierdzono obrażenia ciała w postaci złamania IV i V kości śródstopia lewego, skutkujące rozstrojem zdrowia trwającym dłużej nie 7 dni.

zeznania świadka P. W.

częściowe wyjaśnienia oskarżonego

- notatka urzędowa

- protokół zatrzymania

- protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego,

- świadectwo wzorowania

- dokumentacja medyczna

- protokół oględzin

- materiał poglądowy

- opinia

- zdjęcia

k.183-184, 67

k.174-175, 61, 102, 185v.

k.2, 4, 17-18

k.5

k.8

k.73-76, 85-93

k.21-28

k.33-34, 43-44, 47-49

k.108-119, 78, 185v.-186

k.181-183

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

T. M.

Czyn opisany w pkt 2a wyroku.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1. Oskarżony nie zauważył pokrzywdzonego, ponieważ róg budynku usytułowanego po jego prawej stronie, zasłaniał część ścieżki rowerowej, którą jechał wówczas pokrzywdzony. Gdy po przejściu pieszych, spojrzał w prawo, to nikogo nie było ani na przejściu dla pieszych, ani na ścieżce rowerowej.

- wyjaśnienia oskarżonego

- zdjęcia

- zeznania świadka R. S.

k.174-175, 61, 102, 185v.

k.181-183

k.185 v.

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1 – 2

3 – 5

- częściowe wyjaśnienia oskarżonego

- protokół użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego,

- świadectwo wzorowania

zeznania świadka

P. W.

opinia biegłego do spraw wypadków

dowody rzeczowe wymienione w tabeli 1.1

Sąd nie miał wątpliwości, że w dniu 17.06.2024 r., znajdując się w stanie nietrzeźwości, oskarżony prowadziła pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, do czego zresztą sam się przyznał. Okoliczność ta jednoznacznie wynika z protokołu użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego typu Alkometr A 2.0. Same badania zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, a dokonana czynność należycie udokumentowana. Badania zostały przeprowadzone na sprawnie działającym urządzeniu, o czym świadczy świadectwo legalizacji i w tych okolicznościach, ich wyniki nie budzą żadnych wątpliwości. Poza tym, także oskarżony nie kwestionowała wyników przedmiotowych badań.

Sąd dał wiarę zeznaniami P. W., albowiem zeznawał on zgodnie ze swoją wiedzą oraz z tym, jak zaobserwował przebieg przedmiotowych zdarzeń. Należy w tym miejscy zaznaczyć, że pokrzywdzony ani nie obciążał oskarżonego ponad jego zachowanie, jak również i nie umniejszał swojej roli w przebiegu wypadku. Przyznał, że nie sygnalizował wcześniej, że będzie przejeżdżał przez w/w skrzyżowanie, że będzie skręcał ze ścieżki na przejazd, co wiązało się ze zmieniał kierunek jego ruchu.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i ujawnione dowody, pomocniczym dowodem umożliwiającym odtworzenie przebiegu przedmiotowego wypadku, stała się opinia biegłego D. S.. Biegły uwzględnił wszystkie warianty przebiegu wypadku i ustalili, że przy każdym z nich przyczyną jego zaistnienia było niewłaściwe zachowanie obu jego uczestników, zarówno oskarżony, jak i pokrzywdzony zastosowali niewłaściwą technikę jazdy. T. M. powinien zauważyć pokrzywdzonego nim ten wjechał na przejazd, z kolei P. W. powinien sygnalizować wcześniej zamiar skrętu w lewo.

Należy w tym miejscu wskazać, że wyżej opisane ustalenia biegłego, jak i rzetelność opinii, nie budzi wątpliwości sądu. Opinii tej zasadniczo nie podważył także oskarżony i obrońca, jedynie w mowie końcowej obrońca wnioskowała za przyjęciem wersji, że wyłączną odpowiedzialność za wypadek ponosi P. W..

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych, w tym również opinii sądowo-lekarskiej, nie była przedmiotem zarzutów stron, ani też nie wzbudziła wątpliwości sądu. Zostały one sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów sąd w całości uznał te dowody za w pełni wiarygodne.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

- wyjaśnienia oskarżonego

- zeznania świadka R. S.

zdjęcia

Przy odtworzeniu przebiegu samego wypadku, to wyjaśnienia T. M. są wewnętrznie sprzeczne i w ocenie sądu zmierzają jedynie do umniejszają jego roli w przebiegu przedmiotowych wydarzeń, a nawet zaprzeczenia jego winie. Tym czasem z poczynionych ustaleń wynika, że technika jazdy jaką zastosował oskarżony była nieprawidłowa. Należy w tym miejscu podnieść, że T. M. nie zaprzeczył, że potrącił pokrzywdzonego, tylko całą odpowiedzialności za ten wypadek obciążył P. W.. Przyjmując wersje oskarżonego, że prawidłowo sprawdził czy nikt nie zbliża się do w/w skrzyżowania z jego prawej strony, to powstaje wówczas zupełnie nierealny i nielogiczny przebieg przedmiotowych zdarzeń. Czyli, T. M. zatrzymuje samochód, przepuszcza zgodnie z pierwszeństwem pieszych, następnie patrzy w prawo, aby sprawdzać, czy może przejechać wyznaczone przejście dla pieszych oraz przejazd dla rowerów i nikogo nie zauważa. Rusza i w tym właśnie czasie z za budynku wyjeżdża na rowerze pokrzywdzony, pokonuje odcinek od „rogu” budynku do przejazdu rowerowego i uderza w samochód oskarżonego, który był już w ruchu. Istotne jest to, że do potrącenia doszło na powierzchni wyznaczonego przejazdu rowerowego, czyli T. M. przejechał jedynie oznaczone przejście dla pieszych, a w tym czasie aby P. W. mógł przejechać wyżej opisany odcinek drogi, to musiałby jechać ze znaczna prędkością. Temu z kolei przeczą ustalenia biegłego, jak i obrażenia jakie doznał pokrzywdzony.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka R. S., ponieważ zeznawał on zgodnie ze swoja wiedzą, Jednakże zeznania te nie stanowią podstawy do poczynienia ustaleń zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, ponieważ fakt wcześniejszego uszkodzenia tablicy rejestracyjnej, nie ma znaczenia przy ustaleniach przebiegu przedmiotowego wypadku.

Sąd uznał za wiarygodnie zdęcia dołączone przez oskarżonego, jednakże nie zmieniają one ustaleń co do przebiegu wypadku.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1a, 2a

T. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie sprawcy, kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka odurzającego, który w następstwie naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu powoduje wypadek komunikacyjny, stanowi dwa odrębne czyny zabronione - jeden określony w art. 178a § 1 lub 2 kk, drugi zaś - w art. 177 § 1 lub 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk. Ewentualna redukcja ocen prawnokarnych powinna zostać dokonana - z uwzględnieniem okoliczności konkretnego przypadku - przy przyjęciu, iż występek zakwalifikowany z art. 178a § 1 lub 2 k.k. stanowi współukarane przestępstwo uprzednie (patrz LEX nr 3518166 - postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2023 r.). W realach niniejszej sprawy nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżony najpierw jechał samochodem w stanie nietrzeźwości, a dopiero później już w trakcie jazdy spowodował wypadek.

Czyn z pkt 1a

T. M. jest dorosłym człowiekiem i powinna zdawać sobie sprawę z tego, że alkohol osłabił jego koncentrację i zdolność szybkiego reagowania. Decydując się na kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, oskarżony spowodowała realne zagrożenie w ruchu lądowym i miał przy tym pełną świadomość, że narusza obowiązujące normy prawne. Taki wniosek w pełni znajduje potwierdzenie w ujawnionych w sprawie dowodach, wytłumaczeniem tego czynu nie może być to, jak wyjaśnił oskarżony, że „czułem się dobrze” (k.61).

Czyn z pkt 2a

W dniu 17.06.2024 r. w L. oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 27 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kierując pojazdem m-ki A. o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości i posiadając 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie zachował szczególnej ostrożności, nie zauważył i nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu rowerem P. W., znajdującego się na przejeździe dla rowerów oznakowanym znakami drogowymi poziomymi i pionowymi. Na skutek takiego działania T. M. spowodował nieumyślny wypadek drogowy i potrącił pokrzywdzonego przednią lewą częścią samochodu, czym spowodował u P. W. obrażenia ciała w postaci złamania IV i V kości śródstopia lewego, skutkujące rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni.

Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerów, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem, znajdującym się na przejeździe. Wynika z tego, że ustawodawca, by zapewnić większe bezpieczeństwo tym uczestnikom, nadał im uprzywilejowaną pozycję na w/w przejeździe. Czyli kierujący rowerem ma zawsze pierwszeństwo na drodze dla pieszych i rowerów lub drodze dla rowerów. Natomiast kierujący pojazdem przejeżdżając przez drogę dla pieszych i rowerów lub drogę dla rowerów, jest obowiązany zachować szczególną ostrożności i ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem.

W niniejszej sprawie, wprawdzie P. W. nie sygnalizował skrętu w lewo, ale nie tłumaczy to faktu, że T. M. nie zauważył pokrzywdzonego wcześniej i nie ustąpił mu pierwszeństwa przejazdu. W ocenie sądu, gdyby oskarżony faktycznie upewnił się, czy po jego prawej stronie nie zbliża się rowerzysta i był w pełni sprawy psycho-motorycznie, czyli właściwe obserwował jezdnie, a w szczególności drogę rowerową, to miał możliwość uniknięcia wypadku. Miałby czas na reakcję na wjazd pokrzywdzonego na przejazd dla rowerów. W konsekwencji nie ruszyłby samochodem po przejściu pieszych i P. W. mógłby przejechać na drugą stronę jezdni.

☐

1.5. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. M.

1a

2a

1a

2a

1b

2b

1c

Wymierzając T. M. karę 4 miesięcy, 6 miesięcy oraz karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności, sąd kierował się dyrektywami wynikającymi z treści art.53kk.

Okoliczność obciążającą:

- obrażenia ciała jakie odniósł pokrzywdzony,

- spowodowanie wypadu w stanie nietrzeźwości.

Okoliczności łagodząca:

- oskarżony wyraził skruchę, jego sposobu zachowania w toku całego procesu potwierdzał szczerość jego żula,

- stopień winy oskarżonego, czyli przyczynienie się pokrzywdzonego,

- oskarżony nie był dotychczas karany, prowadzi ustabilizowany tryb życia. Wszystkie te okoliczności nie przemawiają za orzeczeniem kary surowszej. To łącznie dowodzi, że przedmiotowe naruszenie normy prawa karnego miało charakter jednostkowy i oskarżony nie popadnie ponownie w konflikt z prawem.

Następną kwestią, jaką sąd rozpatrywał było skorzystanie z instytucji przewidzianej w treści art. 69 § 1 i 2 kk. Okoliczności w/w przekonały także sąd, do warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności na rok, czyli minimalny okres próby. Okres ten pozwoli na kontrolowanie dalszego postępowania oskarżonego i da czas na sprawdzenie czy T. M. nie popełni w przyszłości kolejnego przestępstwa. Z tego też powodu w okresie próby oskarżony został zobowiązany do informowania kuratora o jej przebiegu oraz został zobowiązany do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.

Stosownie do dyspozycji art. 42 § 2 kk, sąd orzekł także wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B przez okres po 3 lat i łącznie 4 lata. Zgodnie z treścią art. 43 § 1 kk, zakaz ten orzeka się w latach, przy czym dolna granica to 3 lata, a górna 10 lat. W ocenie sądu, w przypadku oskarżonego zasadne jest stosowanie tego środka karnego przez łączny okres 4 lat, z powodu ilości stwierdzonego alkoholu w wydychanym powietrzu. Czas trwania zakazu, zdaniem sądu, pozwoli oskarżonemu na zmianę postawy, na przemyślenie swojego dotychczasowego zachowania, a w konsekwencji spowoduje, że nigdy w przyszłości nie będzie on poruszał się w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości.

Uwzględniając powyższe okoliczności, na podstawie art. 43a § 2 kk zasądzono świadczenie pieniężne w wysokości 6000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Odnosząc się do wniosku obrońcy jak i oskarżonej o warunkowe umorzenie postępowania, kierując się wyżej przedstawionymi okolicznościami, sąd nie stwierdził żadnych podstaw do jego uwzględnienia. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, tylko wówczas, gdy spełnione są dwa podstawowe warunki, tj. wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne (art. 66 § 1 kk). Obrońca powołał się jedynie na fakt, że T. M. pracuje jako żołnierz zawodowy, ma tam dobrą opinię i prawomocne skazanie wiązałoby się z utrata pracy. Przeprosił za swój czyn oraz zasadniczo nie ma celu w jej karaniu, ponieważ w wyniku tego zdarzenia T. M. przemyślała swoje zachowanie i więcej tak nie postąpi, tj. nie będzie jechała samochodem w stanie nietrzeźwości. Jednakże te okoliczności nie decydują o stopniu winy i społecznej szkodliwości czynu. O stopniu społecznej szkodliwości czynu decydują znamiona określone w art. 115 § 2 kk. Są to okoliczności zarówno natury przedmiotowej (rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych przez sprawcę obowiązków, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia), jak i podmiotowej (postać zamiaru albo brak zamiaru dokonania czynu zabronionego, motywacja sprawcy). Nie wpływają natomiast na stopień społecznej szkodliwości czynu właściwości i warunki osobiste sprawcy, a także opinia o nim i dotychczasowy tryb życia. Te okoliczności decydują przy ustalaniu prognozy kryminologicznej (zob. Komentarz do art.66 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-116 k.k., Zakamycze, 2004, wyd. II., Stan prawny: 2004.07.01). Obrońca nie wskazał także żadnej okoliczności, która mieściłaby się w katalogu umniejszających winę. Ogólnie ujmując tę kwestię, to w/w okoliczności są niejako pochodne względem okoliczności wyłączających winę. Stopień winy (zawinienia) determinują: rozpoznawalność sytuacji oraz jej prawnej oceny, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcia decyzji o postąpieniu zgodnym z prawem, zdolność do pokierowania zachowaniem (szerzej zob. P. Kardas, J. Majewski, Odwóch..., s. 77). W ocenie sądu, motywacja T. M. niczym nie różniła się od motywacji innych sprawców tego typu przestępstw. Decyzja oskarżonego o jeździe samochodem w stanie nietrzeźwości, nie wynikała z jakiś wyjątkowych okoliczności, które w jego przekonaniu wymagały niejako natychmiastowej reakcji, niezależnie od jego stanu trzeźwości. Po prostu wsiadł do samochodu, mimo że wcześniej wypił alkohol i pojechał po syna do przedszkola. Nie ma także żadnych podstaw do tego, aby przyjąć, że T. M. miał jakieś problemy z rozpoznawalnością sytuacji i z jej prawną oceną. Te kwestie zostały już wyżej omówione, albowiem wprowadzenie się w stan nietrzeźwości jest okolicznością, którą oskarżony przewidywała. Poza tym, od oskarżonego, jako żołnierza zawodowego tym bardziej należy oczekiwać szczególnej estym wobec norm prawnych, jak i ich znajomości. Tym czasem, w dniu 17.06.2024 r. w L. spowodował wypadek znajdując się w stanie nietrzeźwości, co pociągnęło za sobą konieczności przyjęcia kwalifikacji z art. 178 kk, który stanowi obligatoryjne obostrzenie kary wobec sprawców tego typu przestępstw. Z tego też powodu sam fakt, że T. M. wyraził skruchę, przyczynienia się pokrzywdzonego do spowodowania tego wypadku nie może stanowić wyłącznej podstawy do warunkowego umorzenia postępowania. Okoliczności te miały odzwierciedlenie w wysokości kary orzeczonej wobec oskarżonego.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Na podstawie art. 627 kpk sąd zobowiązał T. M. do uiszczenia kosztów sądowych, które po zsumowaniu wyniosły 496,48 zł, w tym 180 zł stanowi opłata.

1.1Podpis