II K 13/24WyrokSąd Rejonowy w Wieliczce

Wyrok Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 10 czerwca 2024 r.

Zobacz w SAOS
przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnejuniewinnienie
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II K 13/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 10 czerwca 2024 roku

Sąd Rejonowy w Wieliczce, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Gramza

Protokolant: prot. sąd. Marcelina Znańska

bez udziału prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wieliczce

w obecności oskarżycielki prywatnej H. F.

bez udziału oskarżyciela prywatnego K. F.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2024 r.

sprawy karnej z oskarżenia prywatnego H. F. i K. F. przeciwko:

E. K., córce R. i W. z d. S., urodzonej (...) w K.

oskarżonej o to, że:

w dniu 03 września 2022 r. w D., gm. K., posługując się środkiem masowego komunikowania w postaci portalu internetowego (...) zamieściła na swoim profilu w tym portalu nagranie video sporządzone z posesji (...), (...)-(...) B., na którym widać betonowy mur i słuchać szczekającego psa i opatrzyła to nagranie wpisem: „ Do wszystkich Moich ukochanych sąsiadów! Mój pies jest cały dzień zamknięty w domu, a to jego nagranie. S. nagrała i udostępnia na całą wieś na głośnikach… od tak bo nie ma co robić biedna…” – który to wpis zamieszczony został w sposób publiczny, tj. w sposób dostępny dla nieograniczonego grona użytkowników portalu (...) a w ramach którego to wpisu pomówiła oskarżycielką prywatną w ten sposób, iż zarzuciła, że pokrzywdzona puściła nagranie psa oskarżonej z powodu, że pokrzywdzona „ nie ma co robić biedna” sugerując tym samym jednoznacznie, że pokrzywdzona działała bez powodu, złośliwie i zaczepnie, a który to wpis zaadresowany został do „ sąsiadów” oskarżonej i pokrzywdzonej (mieszkających od wielu lat w małej miejscowości, na sąsiadujących ze sobą posesjach), tj. pomówiła pokrzywdzoną za pomocą środków masowego komunikowania o takie postępowanie lub właściwości, które mogły poniżej ją w opinii publicznej a następnie, za pośrednictwem tego samego środka masowego komunikowania ( (...) ), również w sposób publiczny, tj. w sposób dostępny dla nieograniczonego grona użytkowników tego portalu, w pozycji (...) do ww. zapisu, zamieszczała dalsze treści, w tym do obelżywych komentarzy osób trzecich, prowokując kolejne niepochlebne wpisy w ten sposób, że zamieszała treści jak niżej:

1. M. K. (1) : to są ludzie którzy nie mają własnego życia i zatruwają innym życie. Przeszkadzają jej dzieci, pies, dosłownie wszystko. Wszyscy na ulicy mają jej już dość, ale przejdzie pan dzielnicowy to niech zrobi wywiad środowiskowy… nie zamkniemy się wszyscy w domach bo jednak osoba tak chce…”,

2. Dziękuję za wszystkie komentarze, muszę coś z tym zrobić, bo ta pani nas gnębi od 20 lat… i musze to nagłośnić, tak się nie da żyć…”

3. to nie emerytka tylko ani która nigdy w życiu nie pracowała” oraz „ T. P. : ano zawód żona…”

- w ramach których to kolejnych wpisów pomawiała ona oskarżycieli prywatnych o takie postępowanie lub właściwości (w szczególności: o zatruwanie życia innym i gnębienie oskarżonej od 20 lat czy stawianie zarzutu, iż wszyscy na ulicy mają pokrzywdzonej dość), które mogły poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej,

a co więcej – które to treści, już nawet nie tylko „mogły” poniżyć pokrzywdzonych, ale które to działania oskarżonej taki skutek istotnie spowodowały, o czym świadczą chociażby zamieszczane w sposób publiczny w pozycji (...) do ww. treści sformułowanych przez oskarżoną komentarze następujących osób trzecich: M. K. (1), D. N., B. S., M. K. (2), A. D., K. W., H. K., I. W., U. T. i T. P.,

tj. o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k.

1. uniewinnia oskarżoną E. K. od popełnienia czynu zarzucanego jej prywatnym aktem oskarżenia złożonym przez oskarżycieli prywatnych H. F. i K. F.;

2. na zasadzie art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. zasądza od oskarżycieli prywatnych H. F. i K. F. na rzecz oskarżonej E. K. kwoty po 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu związanych z ustanowieniem w sprawie obrońcy;

3. na zasadzie art. 632 pkt 1 k.p.k. obciąża oskarżycieli prywatnych H. F. i K. F. kosztami procesu tj. kwotą po 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonej zryczałtowanej równowartości wydatków.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.