Treść orzeczenia
Postanowienie
Dnia 22 kwietnia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Małgorzata Radomska-Stęplewska
Sygn. akt II Ca 2133/21
po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. przeciwko R. R. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2022 r. postanawia: oddalić zażalenie. Małgorzata Radomska-Stęplewska
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 września 2021 r., sygn. akt I C 256/20 Sąd Rejonowy w Grodzisku Wielkopolskim w pkt. 1 zasądził od pozwanej R. R. na rzecz Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. kwotę 8.502,62 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty, a w pkt. 2 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.117 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Powyższy wyrok zaskarżyła pozwana apelacją, wnosząc o jego zmianę bądź uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II Ca 2133/21 odrzucił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 27 września 2021 r. sygn. akt I C 256/20.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 373 §1 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Z kolei w myśl art. 369 §1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Jak wskazuje się w doktrynie (por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, red. prof. dr hab. Elwira Marszałkowska-Krześ, Rok 2021, Komentarz do art. 369 k.p.c., Legalis) zgłoszenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest warunkiem dopuszczalności apelacji. Po nowelizacji Kodeksu Postępowania Cywilnego, która weszła w życie w dniu 7 listopada 2019 r., nie jest dopuszczalne wniesienie apelacji wprost, tj. bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Pozwana wprawdzie złożyła taki wniosek, jednak przekroczyła 7-dniowy termin na jego wniesienie. Zgodnie bowiem z art. 328 §1 i 2 k.p.c. pisemne uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony o doręczenie wyroku z uzasadnieniem zgłoszony w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku. Zaś w przypadkach, gdy wyrok doręcza się z urzędu, termin, o którym mowa w § 1, liczy się od dnia doręczenia wyroku.
W niniejszej sprawie wyrok Sądu I instancji wydany na posiedzeniu niejawnym został doręczony pozwanej w dniu 22 października 2021 r. (k. 80). Tymczasem wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem pozwana złożyła na poczcie w dniu 4 listopada 2021 r., a zatem z przekroczeniem tygodniowego terminu. W tej sytuacji nie został otwarty termin do wniesienia apelacji, gdyż wniosek pozwanej o doręczenie odpisu wyroku Sądu I instancji z uzasadnieniem jest spóźniony i winien podlegać odrzuceniu. W związku z tym apelacja pozwanej jest niedopuszczalna. Wobec powyższego na podstawie art. 373 §1 k.p.c. Sąd Okręgowy odrzucił apelację pozwanej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła pozwana, składając również odrębny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
W uzasadnieniu zażalenia pozwana wskazała, że posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i okresowo wymaga opieki drugiej osoby, co miało wpływ na przekroczenie 7 - dniowego terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wydanego wyroku w sprawie o sygn. akt I C 256/20. Pozwana wskazała, że nie miała osoby, która wysłałaby w terminie wniosek o uzasadnienie do Sądu I instancji. Pozwana wskazała, że jest osobą starszą, schorowaną, co stanowi ograniczenie w okresie pandemii, a nie stać jej na opiekuna. Zdaniem pozwanej, Sąd I instancji nie odniósł się do opóźnień, jak również nie wezwał pozwanej do usunięcia braków, tylko przesłał apelację pozwanej do Sądu II instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie było niezasadne.
Zgodnie z art. 373 §1 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
Od dnia 7 listopada 2019 r. ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie obligatoryjnego wniosku o uzasadnienie wyroku jako czynności poprzedzającej złożenie środka odwoławczego (art. 369 § 1 k.p.c.).
Zauważyć należy, że skoro w niniejszej sprawie postępowanie w I instancji rozpoczęło się 10 grudnia 2019 r., to mają do niego zastosowanie przepisy k.p.c. obowiązujące od 7 listopada 2019 r. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. Jednym z warunków dopuszczalności apelacji jest według znowelizowanych przepisów złożenie w zakreślonym terminie wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Żaląca nie kwestionowała ustaleń Sądu Okręgowego, że nie zgłosiła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu I instancji w terminie tygodniowym od jego doręczenia, który w okolicznościach rozpoznawanej sprawy upływał z dniem 29 października 2021 r. Wniosek taki pozwana złożyła dopiero w dniu 4 listopada 2021 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. W tej sytuacji Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił wniesioną apelację zgodnie z treścią art. 373 § 1 k.p.c. Dodatkowo wskazać należy, że okoliczność, że Sąd I instancji przeoczył nieterminowe złożenie wniosku przez pozwaną i żądania o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie odrzucił, doręczając apelującej uzasadnienie wyroku z dnia 27 września 2021 r., nie miała wpływu na dopuszczalność wniesienia środka odwoławczego. Rygor wynikający z art. 328 § 4 k.p.c. jest bowiem jednoznaczny.
Z przedstawionych względów, wobec braku podstaw do uchylenia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2022 r., orzeczono jak w sentencji w oparciu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 394 (2) § 1 k.p.c. i art. 397 § 3 k.p.c.
Wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku ( k.110 akt) będzie natomiast podlegał odrębnemu rozpoznaniu.
Małgorzata Radomska-Stęplewska