Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ca 2586/22
Postanowienie
Dnia 9 marca 2023 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, II Wydział Cywilny- Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Barbara Kursa
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2023 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. przy uczestnictwie B. W. i B. K. o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności na skutek apelacji wnioskodawcy i uczestniczek od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2022 roku, sygnatura akt DzKw/KR1P/00051583/22 postanawia:
1) oddalić apelację;
2) stwierdzić, że każda ze stron ponosi koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie .
SSO Barbara Kursa
Uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
Wnioskodawca P. M. wniósł o założenie księgi wieczystej dla działki (...) obręb (...)po jej odłączeniu z księgi wieczystej nr (...) cd. LWH (...) Ł. i księgi wieczystej (...) i wpis prawa własności na rzecz wnioskodawcy P. M. oraz uczestniczek B. K. i B. W. w udziałach po 1/3 części.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2022 roku, sygnatura akt DzKw/KR1P/00051583/22 Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie oddalił wniosek.
Wskazał, iż wnioskodawca nie dołączył do wniosku wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki (...). Powoływał się na fakt, iż a aktach księgi wieczystej zalega ten dokument i podawał, że znajduje się on na karcie 12.
Sąd Rejonowy wskazał, że na karcie 12 akt księgi wieczystej (...) zalega wyrys z mapy ewidencyjnej dla działki (...), a nie przedmiotowej w sprawie działki (...). Odwołał się do treści § 78 ust 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym zgodnie z którymi dane dotyczące nieruchomości gruntowych wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej, opatrzonych klauzula właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków stwierdzającą, że są przeznaczone do dokonywania wpisów w księgach wieczystych.
Sąd Rejonowy wskazał także na inne przeszkody prawne, które w jego ocenie uniemożliwiają realizację wniosku, a odnoszące się do treści postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 7 listopada 1998 r., sygnatura akt I Ns 1039/91/N zgodnie z którym poprzedniczka prawna stron F. M. nabyła przez zasiedzenie własność nieruchomości składającej się z działki (...) powstałej z dawnych działek (...).
Apelację od postanowienia wnieśli wnioskodawca i uczestniczki domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i założenie księgi wieczystej dla działki nr (...) o powierzchni 0.0128 ha i wpis prawa własności na rzecz wnioskodawcy P. M. oraz uczestniczek B. K. i B. W. w udziałach po 1/3 części. Zarzucili sprzeczność ustaleń sądu z zebranym materiałem dowodowym i wskazali, że na karcie 12 księgi wieczystej (...) zalega wyrys z mapy ewidencyjnej, a na karcie 66 znajduje się wypis z rejestru gruntów ze stosownymi klauzulami. Ponadto nie zgodzili się z poglądem, iż istnieje problem z wykładnią postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 7 listopada 1998 r., sygnatura akt I Ns 1039/91/N zgodnie z którym poprzedniczka prawna stron F. M. nabyła przez zasiedzenie własność nieruchomości składającej się z działki (...) powstałej z dawnych działek (...). Zarzucili naruszenie prawa procesowego w postaci art. 626 9 k.p.c. i prawa materialnego w postaci art. 172 k.c. poprzez uznanie, że brak podstaw lub istnieją przeszkody w uwzględnieniu wniosku.
Już po wydaniu zaskarżonego postanowienia i po sporządzeniu jego uzasadnienia wnioskodawca i uczestniczki przedstawili do akt sprawy wyrys mapy ewidencyjnej dla działki (...) obręb (...)z klauzulą, że dokument jest przeznaczony do wpisu do ksiąg wieczystych.
Sąd Okręgowy rozważył co następuje
Apelacja podlegała oddaleniu jako bezzasadna.
Art. 626 8 § 2 k.p.c. określa kognicję nie tylko sądu wieczystoksięgowego, lecz także sądu drugiej instancji przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2005 r., II CK 781/04).
Na podstawie tego przepisu k.p.c. wyłączną podstawę ustaleń faktycznych przy rozpoznawaniu wniosku o wpis w księdze wieczystej stanowią treść i forma wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Zakres kognicji sądu w sprawie o wpis jest bowiem ograniczony. Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia w przedmiocie wpisu, dokonywana przez sąd drugiej instancji w postępowaniu apelacyjnym, ogranicza się do tego, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku o wpis, którymi dysponował sąd pierwszej instancji w chwili wpływu wniosku do właściwego sądu, była podstawa do dokonania żądanego wpisu, bądź też do oddalenia wniosku o wpis (tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2014 r., II CSK 218/13, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2005 r. III CK 233/04, nie publ., (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 września 2004 r., III CK 276/03, nie publ., z dnia 27 kwietnia 2001 r., III CKN 354/00, OSNC z 2001 r., z. 12, poz. 183 i z dnia 5 października 2005 r., II CK 781/04, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2022 r. I CSK 1760/22).
W świetle tych dokumentów orzeczenie Sądu Rejonowego było prawidłowe.
Jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy wnioskodawca nie dołączył do wniosku wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki przedmiotowej w sprawie działki (...). Nie polega na prawdzie twierdzenie, że w aktach księgi wieczystej na karcie 12 zalega ten dokument. Prawidłowe jest ustalenie Sądu Rejonowego, że na karcie 12 akt księgi wieczystej (...) zalega wyrys z mapy ewidencyjnej dla działki (...), a nie przedmiotowej w sprawie działki (...).
Stosownie do treści § 78 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym zgodnie z którymi dane dotyczące nieruchomości gruntowych wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej, opatrzonych klauzula właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków stwierdzającą, że są przeznaczone do dokonywania wpisów w księgach wieczystych. Dokument ten był zatem niezbędnym na etapie rozpoznawania wniosku co do działki (...). Niewystarczającym był w tym zakresie wyrys z mapy ewidencyjnej dla działki (...). Zaznaczyć należy, co także podkreślił Sąd Rejonowy, iż wnioskodawca był wielokrotnie informowany o potrzebie przedstawienia tego dokumentu.
Fakt przedstawienia tego dokumentu na etapie po wydaniu zaskarżonego postanowienia nie ma znaczenia w wieczystoksięgowym postępowaniu apelacyjnym, w uwagi na specyfikę tego postępowania (art. 626 8 § 2 k.p.c.) i ograniczony zakres kognicji Sądu Odwoławczego.
Z uwagi na ten brak nie istnieje także potrzeba odnoszenia się do pozostałych zarzutów apelacji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów oraz art. 385 k.p.c. z zw. z art. 13 § 2 k.p.c.