Treść orzeczenia
Sygn. akt I 1 C 277/23
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 16 listopada 2023 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni - I Wydział Cywilny, Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Berent
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Świst
po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. przeciwko M. P. o wydanie rzeczy ruchomej oddala powództwo; nie obciąża pozwanego kosztami procesu.
Uzasadnienie
I
(żądanie i podstawa faktyczna pozwu)
Powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. wystąpiła z powództwem, żądając, aby pozwany M. P. wydał powódce jej gazomierz o numerze (...), wnosząc o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powódka podała, że pozwany jest w posiadaniu tego gazomierza, stanowiącego końcowy punkt sieci gazowej, a pozwany pomimo wezwania nie wydał go. Próba pozasądowego rozwiązania sporu nie była skuteczna.
(pozew – k. 3-4)
II
Na rozprawie dnia 16 listopada 2023 roku pozwany oświadczył, że gazomierz został wydany 1-2 miesiące przed rozprawą.
(protokół rozprawy, k. 50, płyta – k. 53)
III
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 8 kwietnia 2019 roku powódka wystawiła polecenie monterskie na dzień 1 maja 2019 roku na godz. 07:00 dotyczące gazomierza marki A. (...), wielkości 004, rozstaw 250 o numerze fabrycznym (...), roku produkcji i legalizacji z 1999 roku.
(dowód: polecenie monterskie, k. 10)
Powódka jest właścicielem ww. gazomierza.
(fakt bezsporny)
Pismem z dnia 6 lipca 2022 roku kierowanym na adres ul. (...) w G. powódka wzywała pozwanego do dobrowolnego wydania gazomierza. Pozwany nie odebrał tego pisma.
(dowód: pismo z dnia 6 lipca 2022 r., k. 8-8v.)
Dnia 21 kwietnia 2023 roku komornik ustalił, że pozwany nie zamieszkuje pod ww. adresem.
(dowód: protokół z dnia 21 kwietnia 2023 r., k. 29)
Po odebraniu przez pozwanego korespondencji sądowej kierowanej na adres: ul. (...) w G., co miało miejsca dnia 17 sierpnia 2023 roku, pozwany skontaktował się z powódką i ustalił termin wydania gazomierza.
Dnia 27 września 2023 roku doszło do wydania gazomierza powódce.
(dowód: przesłuchanie pozwanego, k. 50v., płyta – k. 53)
Sąd zważył co następuje
IV
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony oraz dowodu z przesłuchania pozwanego.
Dowód z przesłuchania pozwanego był wiarygodny, a nadto był on poparty okazanym na rozprawie pokwitowaniem odbioru przedmiotowego gazomierza przez osobę działającą na rzecz powódki. Sąd dał wiarę, że pozwany niezwłocznie po odebraniu korespondencji sądowej podjął czynności zmierzające do wydania przedmiotowego gazomierza.
V
(rozstrzygnięcie i podstawa prawna orzeczenia)
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawę prawną roszczenia powódki stanowił przepis art. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która włada jego rzeczą, aby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela prawo do władania rzeczą. Dla osób trzecich płynie stąd obowiązek biernego poszanowania cudzego prawa własności. Jeżeli wbrew temu nastąpi naruszenie prawa własności, uruchamia się stosowne roszczenie ochronne, adresowane już do konkretnej osoby z potencjalnego kręgu osób trzecich. Osoba, która faktycznie włada rzeczą nie ma obowiązku wydania jej właścicielowi, jeżeli służy jej skuteczne uprawnienie do władania rzeczą. Uprawnienie to może mieć różne źródła, np. może ono wynikać ze stosunku umownego pomiędzy stronami.
Z uwagi na fakt, że pozwany nie włada przedmiotowym gazomierzem, gdyż po wytoczeniu powództwa wydał go powódce, Sąd na podstawie art. 222 §1 k.c. stosowanego a contrario oddalił powództwo.
VI
(koszty procesu)
W punkcie II. wyroku na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania pozwanego kosztami procesu. Sąd miał bowiem na uwadze, że spełnienie świadczenia w toku procesu zasadniczo oznacza jego przegraną, jednak zważyć należało, że pozwany wiedział o roszczeniu powódki o wydanie gazomierza. Kiedy jednak dowiedział się o tym, niezwłocznie skontaktował się z powódką, spełniając jej żądanie. Na marginesie wskazać należało, że po tym czasie pozew winien być cofnięty. Nie doszło do tego, a zatem proces w jego części okazał się zbyteczny. Spowodowało to również konieczność stawiennictwa pozwanego na rozprawie. Również te okoliczności przemawiały za niezasadnością obciążania pozwanego kosztami procesu.