W sytuacji, gdy działania lub zaniechania uznawane przez pracownika za mające charakter mobbingu nie spowodowały u niego konsekwencji w postaci wywołania zaniżonej oceny przydatności zawodowej i rozstroju zdrowia, to z mocy stosowanego a contrario art. 943 § 2 i 3 k.p. wykluczone a limine jest przyznanie mu dochodzonego zadośćuczynienia. Ma to miejsce w szczególności, gdy pracownik: • uważał się zawsze za bardzo dobrego pracownika nie doznając nigdy zwątpienia w swą przydatność zawodową i stale wysoko ją ocenia; • nie usiłuje nawet udowodnić przy pomocy wniosku o dowód z opinii biegłego specjalisty z zakresu medycyny związku przyczynowego zachowań pozwanego ze swym rozstrojem zdrowia. Wówczas bowiem nie są już spełnione dwie z przesłanek przyznania zadośćuczynienia z tytułu mobbingu, które muszą wystąpić kumulatywnie.
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.