descriptionTreść orzeczenia

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 29 maja 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia del. Agnieszka Onichimowska

Protokolant: Sekretarz sądowy Aleksandra Bobińska

Sędzia (del.) Agnieszka Onichimowska

Uzasadnienie

Pozwem wniesionym w dniu 04 czerwca 2018 roku do Sądu Rejowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie powód B. L. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) S. A. z siedzibą w W. kwoty 8.000 złotych, tytułem odszkodowania za doznany uszczerbek na zdrowiu zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia NNW wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Jednocześnie powód wniósł o obciążenie pozwanego kosztami postępowania i ich zasądzenie na rzecz powoda.

W uzasadnieniu powód wyjaśnił, iż w dniu 22 grudnia 2016 roku uległ kolizji, w trakcie której jadący z dużą prędkością sprawca zdarzenia uderzył w stojący na światłach samochód marki S., kierowany przez powoda. W wyniku zdarzenia powód utracił całkowicie wzrok w prawnym oku. Dodatkowo doszło do uszkodzenia i powikłań w lewym oku, w tym utrzymujący się ból oczu i głowy, podwójne widzenie, zawężenia pola widzenia. Wyjaśniono ponadto, iż z uwagi na wykupioną u pozwanego polisę (...), ubezpieczenie NNW, powód zgłosił szkodę, której pozwany nadał numer (...). W następstwie powyższego, pozwany przyznał powodowi łącznie 8% uszczerbku na zdrowiu. W ocenie powoda powyższe orzeczenie uszczerbku na zdrowiu jest nieprawidłowe, albowiem pominięto szereg okoliczności. ( pozew k. 2-4)

W odpowiedzi na pozew pozwany (...) S.A. w W., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego wniósł o oddalenie powództwa i o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, iż poza sporem pozostaje fakt, iż powoda i pozwanego łączyła umowa następstw nieszczęśliwych wypadków. Zdaniem pozwanego przeprowadzona na podstawie dokumentacji medycznej oraz badania powoda ocena jego stanu zdrowia wykazała, że całkowita wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu u powoda wynosi 8%. Pozwany zakwestionował, jakoby zaniżył wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu powoda. Wyjaśniono przy tym, iż umowa gwarantowała powodowi za każdy 1% trwałego uszczerbku świadczenie w wysokości 1.000 zł ( odpowiedź na pozew k. 49-51)

Pismem z dnia 04 lutego 2019 roku (data stempla pocztowego, k. 121) powód rozszerzył powództwo wnosząc o zasądzenie kwoty 50.000,00 złotych ( k. 100-102).

Następnie pismem z dnia 25 listopada 2021 roku (data stempla pocztowego, k. 297) powód wniósł o zasądzenie kwoty 80.000 złotych wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za ustalony uszczerbek na zdrowiu oraz kwoty 6.000,00 złotych wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za czasową niezdolność do pracy przez okres 60 dni. Powód wniósł ponadto o zasądzenie kwoty 1.063,00 zł, tytułem kosztów przejazdu w zastępstwie kosztów zastępstwa procesowego ( k. 286-287)

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania tut. Sądowi (k. 302).

Pismem procesowym z dnia 20 listopada 2023 roku (data stempla pocztowego, k. 430) powód podniósł zarzut braku doręczenia OWU umowy przed jej zawarciem i naruszenie art. 384 kc wskazując, iż celem zapoznania się z OWU musiał sięgnąć do strony internetowej. Powód podniósł ponadto brak ustaleń i negocjacji, a ponadto wskazał na sprzeczność zapisów owu, w tym § 70 z treścią art. 805 kc. (k. 421-429).

Pismem z dnia 23 czerwca 2025 roku (data stempla pocztowego, k. 588) powód wniósł o zasądzenie kwoty 100.000,00 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, kwoty 5.000,00 złotych, tytułem kosztów leczenia oraz kwoty 1.736,00 złotych tytułem kosztów przejazdu (k. 556-557).

Na rozprawie w dniu 21 maja 2026 roku powód wyjaśnił, iż w niniejszym postępowaniu dochodzi ostatecznie kwoty 92.000 zł, tytułem trwałego uszczerbku na zdrowiu, 5.000,00 złotych tytułem kosztów leczenia oraz zwrotu kosztów procesu, w tym kwoty 1736,00 złotych, tytułem kosztów przejazdu. Jednocześnie powód cofnął powództwo w pozostałym zakresie za zrzeczeniem się roszczenia (k. 639-640).

W kolejnych pismach procesowych pełnomocnika pozwanego konsekwentnie wnosił o oddalenie powództwa (k.129, 621)

Do zamknięcia rozprawy strony podtrzymały swoje stanowiska procesowe.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 18 sierpnia 2016 roku B. L. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę ubezpieczenie (...) objętą polisą nr (...) . Okres ubezpieczenia został oznaczony od dnia 17.10.2016 do 16.10.2017 r.

Zawarta umowa obejmowała m.in. ubezpieczenie mieszkania i mienia ruchomego, ubezpieczenie OC w życiu prywatnym z sumą gwarancyjną w kwocie 100.000,00 zł oraz Ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) w wariancie standardowym z sumą ubezpieczenia w wysokości 100.000,00 zł.

B. L. podpisał oświadczenie, że przed zawarciem umowy ubezpieczenia otrzymał ogólne warunki ubezpieczenia (...).

Do umowy ubezpieczenia zastosowanie miały ogólne warunki ubezpieczenia (...) ustalone uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 25 maja 2015 r. ze zmianami ustalonymi uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 17.12.2015 .

Dowód: polisa ubezpieczenia (...), k. 5-6,

Zgodnie z § 64 OWU sumę ubezpieczenia ustala ubezpieczający dla każdego ubezpieczonego i stanowi ona wielokrotność 1.000 zł, przy czym nie może być ona niższa niż 5.000 zł oraz wyższa niż 100.000 zł.

Jak wynika z treści § 65 OWU w ubezpieczeniu NNW przysługują następujące świadczenia: świadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu, o którym mowa w § 6 (pkt 2), świadczenie z tytułu czasowej niezdolności do pracy powstałej w wyniku zajścia wypadku ubezpieczeniowego (pkt 4), zwrot kosztów leczenia – do wysokości 10% sumy ubezpieczenia, nie więcej jednak niż 5.000 zł.

Stosowanie do treści § 66 OWU świadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu (...) wypłaca w zależności od wybranego przez ubezpieczającego odrębnie dla każdego wariantu określającego sposób obliczania wysokości tego świadczenia: warianty standardowego albo wariantu standardowego (...). W wariancie standardowym z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu – w przypadku, gdy ubezpieczony doznał 100% trwałego uszczerbku na zdrowiu – wypłacane jest w wysokości sumy ubezpieczenia, a jeżeli ubezpieczający doznał mniej niż 100% trwałego uszczerbku na zdrowiu – w takim procencie sumy ubezpieczenia, w jakim ubezpieczony doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Zgodnie z treścią § 67 ust. 2 OWU świadczenie z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu przysługuje, jeżeli trwały uszczerbek na zdrowiu nastąpił nie później niż w okresie 24 miesięcy liczonych od dnia zajścia wypadku ubezpieczonego.

Zwrot kosztów, o których mowa w § 65 OWU, w tym kosztów leczenia, możliwy jest, jedynie gdy powstały w następstwie zajścia wypadku ubezpieczeniowego, a ponadto koszty te były uzasadnione z medycznego punktu widzenia oraz konieczność ich poniesienia powstała nie później niż w okresie 24 miesięcy liczonych od dnia zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Zwrot kosztów następuje na podstawie rachunków i dowodów zapłaty do rzeczywistych kosztów, maksymalnie jednak do wysokości limitu ustalonego na te koszty (§ 67 ust. 5, 8-9).

Odpowiedzialność (...) nie obejmuje zadośćuczynienia za doznany ból, cierpienia fizyczne i moralne oraz szkód polegających na utracie, zniszczeniu lub uszkodzeniu rzeczy (§ 68 ust. 3)

Jak wynika z § 70 OWU stopień (procent) trwałego uszczerbku na zdrowiu ustalany jest na podstawie „Tabeli norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu (...)” zatwierdzonej uchwałą Zarządu (...) i obowiązującej w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia (…). Jeżeli w wyniku wypadku powstanie więcej niż jedno uszkodzenie ciała – na wysokość świadczenia z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu składa się suma świadczeń należnych z tytułu każdego uszkodzeni ciała, nie więcej jednak niż do wysokości sumy ubezpieczenia.

Dowód: ogólne warunki ubezpieczenia (...), k. 22-29, Tabela norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu, k. 30-39

W dniu 22 grudnia 2016 roku miała miejsce kolizja drogowa, w trakcie której kierowca samochodu marki X. (...) uderzył w stojący na światłach samochód marki S., kierowany przez B. L.. W wyniku zdarzenia B. L. doznał silnego urazu głowy. W kilka dni po zdarzeniu nastąpiło u niego pogorszenie widzenia prawym okiem i podwójne widzenie. O 2018 roku nastąpiło pogorszenie widzenia także lewym okiem.

Dowód: zeznania powoda, k. 191v-192

W dniu 02 stycznia 2017 r. B. L. zgłosił do ubezpieczyciela (...) S.A. zaistnienie szkody, która została zarejestrowana pod numerem (...).

W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego (...) S.A. przyznał B. L. łączną kwotę 9.145,51 złotych, w tym 8.000 złotych z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu (8%). W oparciu o opinię lekarza orzecznika ustalono 1% uszczerbku z tytułu urazu skrętnego kręgosłupa szyjnego (89A tabeli norm), 5% uszczerbku z tytułu urazu w postaci neuropatii nerwów okołoruchowych oka prawego (26B tabeli) oraz 2% uszczerbku na zdrowiu z tytułu urazu głowy (10A tabeli).

Dowód: decyzja z dnia 29.01.2018 r., k. 14, decyzja z dnia 15.02.2017 r.,k. 15, decyzja z dnia 16.10.2017 r., k. 16-18, decyzja z dnia 24.02.2017 r., k. 19, decyzja z dnia 31.03.2017 r., k. 20, Dane Orzeczenia NW, k. 8-13

Zdarzenie, które miało miejsce w grudniu 2016 roku skutkowało u B. L. wystąpieniem praktycznej ślepoty oka prawego w 2017 r., a oka lewego w 2019 r.

Od kwietnia 2018 roku u B. L. miało miejsce istotne ograniczenie czynności wzrokowej w postaci koncentrycznego zawężenia pola widzenia z wysepką widzenia w oku lewym w granicach 10-15 stopni. Wystąpiły obuoczne uszkodzenia czynnościowe o charakterze neurookulistycznym, nie rokujące poprawy. Dokonane zmiany są nieodwracalne. Trwały uszczerbek na zdrowiu B. L. - w oparciu o Tabelę (...) S.A. – z uwagi na koncentryczne zawężenie pola widzenia, przy zawężeniu pola widzenia w obu oczach w granicach 10 stopni, wynosi 80%. Uszczerbek taki istniał w dniu 21 grudnia 2018 r.

Dowód: opinia pisemna główna i uzupełniające biegłego specjalisty chorób oczu, dr hab. n. med. B. M., k.254-263, 522-524,-570-572

W wyniku zdarzenia z dnia 22 grudnia 2016 roku u B. L. doszło do trwałego uszkodzenia ośrodka drogi wzrokowej lewej półkuli mózgu o charakterze tak zwanej „ślepoty korowej”. Uszkodzenie ma charakter trwały i nieodwracalny. Na dzień 21 grudnia 2018 roku trwały uszczerbek na zdrowiu zgodnie z „Tabelą norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu (...)” wyniósł 50 % (pkt 9)

Dowód: opinia pisemna główna i uzupełniająca biegłego sądowego z neurologii, dr n med. P. Ł., k. 478-500, 551-553

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony, w tym dokumentów znajdujących się w aktach postępowania likwidacyjnego (płyta CD), których autentyczności nie podważano. Sąd nie znalazł także podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań złożonych przez powoda, przy czym miały one drugorzędny charakter dla ustalenia stanu faktycznego.

Wpływ zdarzenia z dnia 22 grudnia 2016 r. na stan zdrowia powoda Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o wydane w niniejszej sprawie opinie biegłych., tj. biegłego specjalisty chorób oczu dr hab. n. med. B. M. oraz biegłego sądowego z neurologii dr n. med. P. Ł.. W ocenie Sądu opinie biegłych zostały sporządzone w sposób rzeczowy, rzetelny oraz przekonywujący, w oparciu o wiedzę fachową. Wskazani biegli to osoby kompetentne, posiadające odpowiednie w tym kierunku specjalistyczne wykształcenie i odpowiednie doświadczenie zawodowe. W konsekwencji Sąd uznał powyższe opinie za podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Pozostałe zgromadzone w sprawie, a nie wymienione wyżej dowody nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył co następuje

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, strony przedmiotowego postępowania łączyła umowa ubezpieczenia obejmująca m.in. ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) w wariancie standardowym z sumą ubezpieczenia w wysokości 100.000,00 zł. Powód zarzucając pozwanemu zaniżenie ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu wynikającego ze zdarzenia z dnia 22 grudnia 2026 roku domagał się wypłaty dalszego świadczenia.

O ile strona pozwana nie negowała w niniejszym postępowaniu samego faktu zaistnienia zdarzenia skutkującego postaniem odpowiedzialności, to jednak wyraźnie kwestionowała twierdzenie powoda, jakoby zaniżona została wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu, a co za tym idzie wysokość wypłaconego świadczenia. Pozwany wskazywał bowiem, iż wypłacił powodowi 8.000,00 złotych z tytułu ustalonego trwałego uszczerbku na zdrowiu w łącznej wysokości 8%. Zadaniem Sądu było zatem ustalenie czy pozwany prawidłowo ustalił wysokość uszczerbku na zdrowiu powoda.

W tym miejscu przypomnieć należy, iż w toku procesu powód wielokrotnie modyfikował żądanie, wnosząc ostatecznie o zasadzenie kwoty 92.000 zł, tytułem trwałego uszczerbku na zdrowiu oraz 5.000,00 złotych tytułem kosztów leczenia. Jednocześnie powód cofnął powództwo w pozostałym zakresie za zrzeczeniem się roszczenia (k. 639-640). Bezprzedmiotowym stało się zatem prowadzenie postępowania w zakresie kwoty 14.000,00 złotych, na którą złożyły się kwota 6.000,00 złotych, tytułem odszkodowania za czasową niezdolność do pracy przez okres 60 dni oraz kwota 8.000,00 złotych, z tytułu ustalonego trwałego uszczerbku na zdrowiu. Tym samym w oparciu o treść art. 355 kpc Sąd umorzył postępowanie w przedmiotowym zakresie.

Odpowiedzialność pozwanego zakładu ubezpieczeń wynika z treści art. 805 § 1 k.c. Zgodnie z tym przepisem przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (art. 805 § 2 pkt. 1 k.c.).

Zanim jednak Sąd przejdzie do zasadniczej części rozważań zaznaczyć należy, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znalazły postanowienia zawarte w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia (...) ustalone uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 25 maja 2015 r. ze zmianami ustalonymi uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 17.12.2015. Wniosek ten wynika z faktu, że powód zawierając umowę ubezpieczenia złożył oświadczenie (co potwierdza treść polisy: (...) k. 6), wedle którego przed zawarciem umowy ubezpieczenia otrzymał ogólne warunki ubezpieczenia. Warto przy tym nadmienić, iż powód jako prawnik powinien mieć świadomość konsekwencji składanych oświadczeń. W tym zakresie za niewiarygodne uznać należało zeznania powoda, w których zaprzeczał on otrzymaniu OWU przy zawarciu umowy.

Zgodnie z art. 385 1 § 1 k.c., postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

W myśl art. 385 1 § 3 k.c. nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Ciężar wykazania indywidualnych uzgodnień spoczywa przede wszystkim na tym, kto się na fakt taki powołuje (§ 4). Podkreślenia wymaga, że konsument posiada ułatwienie w tym zakresie - domniemanie, w myśl którego nie są indywidualnie uzgodnione te postanowienia, które zostały przyjęte z wzorca, zaproponowanego przez kontrahenta. Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy, umowa zawarta między stronami została niewątpliwie oparta na wzorcu stosowanym przez pozwanego ubezpieczyciela, a okoliczność ta była między stronami bezsporna. Tym samym Sąd związany jest domniemaniem, że postanowienia umowy nie zostały uzgodnione z pozwanym indywidualnie. Ciężar dowodu – w celu obalenia powyższego - w niniejszej sprawie ciążył na stronie pozwanej, która nie wykazała, iż powód miał rzeczywisty wpływ na treść przedmiotowej umowy. Zasada autonomii woli stron rządząca prawem zobowiązań doznaje ograniczeń, które

w przypadku wzorców umów polegają na sądowej kontroli ich postanowień in concreto w sporze toczącym się między przedsiębiorcą, a konsumentem w świetle kryteriów wymienionych w art. 385 1 - 385 3 k.c.

Wobec stawianego przez powoda zarzutu, Sąd dokonał kontroli postanowień umownych pod kątem ich abuzywności w szczególności § 70 OWU.

Strona powodowa wskazywała, że niedopuszczalne są klauzule umowne, zawierające ograniczenia czasowe w zakresie ustalenia skutków zdarzenia. Powód podnosił, iż faktem powszechnie znanym jest czas oczekiwania na badania i konsultacje, a co za tym idzie poszkodowany nie ma żadnego wpływu na to, jak będzie przebiegał proces diagnostyczny.

Stosownie do art. 385 1 § 1 k.c. możliwość uznania postanowień umownych za niedozwolone wymaga zakwalifikowania ich albo jako postanowienia, które nie określają głównych świadczeń stron, albo jako postanowienia określające główne świadczenia stron, które nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. W przedmiotowej sprawie kwestionowane postanowienie nie stanowi głównego świadczenia żadnej ze stron, a przy tym zostało sformułowane w sposób jasny i precyzyjny. Analiza przedmiotowego zapisu nie wskazuje zdaniem Sądu, iż kształtują on prawa powoda w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami czy też aby rażąco naruszał jego interesy. Przede wszystkim należy przypomnieć, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z ubezpieczeniem dobrowolnym, nie zaś obowiązkowym. Zdaniem Sądu niezgodne z naturą stosunku byłoby obciążenie ubezpieczyciela bezterminowym ryzykiem, czy też bezterminową koniecznością świadczenia ochrony ubezpieczeniowej. Mając na uwadze argumenty podnoszone przez powoda, tj. czas oczekiwania na badania i konsultacje, należy wskazać iż pozwany, jako ubezpieczyciel, nie może ponosić konsekwencji ewentualnej niewydolności publicznych placówek zdrowia w zakresie terminów oczekiwania na udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej.

Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że przywołane postanowienie nie stanowiło postanowienia abuzywnego, zaś powód był związany wzorcem obowiązującym u pozwanego. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż uszczerbek na zdrowiu powoda powstał w okresie krótszym, iż 24 miesiące od dnia zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Warto przy tym nadmienić, iż kwestie braku doręczenia OWU, w tym zarzuty dotyczące abuzywności poszczególnych zapisów powód zaczął podnosić w 2023 roku, a więc po 5 latach od wniesienia pozwu.

Przechodząc do szczegółowych rozważań wskazać należy, iż podstawowe znaczenie dla ustalenia wysokości odniesionego przez powoda trwałego uszczerbku na zdrowiu – co wymagało wiadomości specjalnych – miały opinie biegłych. Istotnym jest – z uwagi na charakter stosunku istniejącego pomiędzy stronami – iż ustalenie wysokości uszczerbku na zdrowiu musiało zostać przeprowadzone w oparciu o Tabelę norm oceny procentowej trwałego uszczerbku na zdrowiu (...) S.A. obowiązującą w chwili zawarcia umowy. Zarówno biegły specjalista chorób oczu dr hab. n. med. B. M., jak i biegły z zakresu neurologii dr n med. P. Ł. potwierdzili nie tylko fakt wystąpienia u powoda trwałego uszczerbku na zdrowiu w związku ze zdarzeniem z dnia 22 grudnia 2016 roku, ale także wystąpienie ustalonych skutków zdarzenia przed upływem 24 miesięcy od dnia zajścia wypadku ubezpieczonego, stosownie do treści § 67 ust. 2 OWU. Zgodnie z opinią biegłej dr hab. n. med. B. M., której wnioski Sąd uznaje za własne, u powoda B. L. wystąpiły obuoczne uszkodzenia czynnościowe o charakterze neurookulistycznym, nie rokujące poprawy, co powoduje trwały uszczerbek na zdrowiu na poziomie 80%. Biegły z zakresu neurologii wskazał ponadto, że u powoda doszło do trwałego uszkodzenia ośrodka drogi wzrokowej lewej półkuli mózgu o charakterze tak zwanej „ślepoty korowej”, powodując trwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 50 %. Tym samym dopuszczeni w sprawie biegli ustalił łączny uszczerbek na zdrowiu powoda w wysokości 130%.

Jak już wcześniej zostało ustalone, jeżeli w wyniku wypadku powstanie więcej niż jedno uszkodzenie ciała, na wysokość świadczenia z tytułu trwałego uszczerbku na zdrowiu składa się suma świadczeń należnych z tytułu każdego uszkodzenia ciała, nie więcej jednak niż do wysokości sumy ubezpieczenia. W przypadku, gdy ubezpieczony doznał 100% trwałego uszczerbku na zdrowiu, świadczenie wypłacane jest w wysokości sumy ubezpieczenia (§ 66 w zw. z § 70 OWU).

Rekapitulując powyższe, z uwagi na odniesiony przez powoda uszczerbek na zdrowiu w łącznej w wysokości 130%, przysługiwało mu świadczenie w wysokości sumy ubezpieczenia, tj. 100.000,00 złotych. Należy przy tym pamiętać, iż w toku postępowania likwidacyjnego wypłacono powodowi kwotę 8.000,00 złotych, tytułem ustalonego trwałego uszczerbku na zdrowiu, a zatem ostatecznie powodowi przysługiwało dodatkowe świadczenie w wysokości 92.000,00 złotych.

W toku postępowania powód domagał się ponadto zapłaty kwoty 5.000,00 złotych, tytułem zwrotu kosztów leczenia. Stosownie do treści zapisów ogólnych warunków ubezpieczenia, zwrot kosztów leczenia, możliwy jest, jedynie gdy powstały w następstwie zajścia wypadku ubezpieczeniowego, a ponadto koszty te były uzasadnione z medycznego punktu widzenia oraz konieczność ich poniesienia powstała nie później niż w okresie 24 miesięcy liczonych od dnia zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Zwrot kosztów następuje na podstawie rachunków i dowodów zapłaty do rzeczywistych kosztów, maksymalnie jednak do wysokości limitu ustalonego na te koszty (§ 65 OWU § 67 ust. 5, 8-9). Z uwagi na fakt, iż pozwany wnosił o oddalenie powództwa także i w tym zakresie, to na powodzie spoczywał ciężar dowodu. Tymczasem dochodząc roszczenia w przedmiotowym zakresie powód ograniczył się jedynie do jego zgłoszenia pismem z dnia 23 czerwca 2025 roku (data stempla pocztowego, k. 556-557) bez podjęcia jakiejkolwiek próby wykazania, co składa się na przedmiotowe koszty.

Zgodnie z ogólnym rozkładem ciężaru dowodu wynikającym z art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone skutki prawne. Podkreślić należy, że art. 6 k.c. rozumiany być musi przede wszystkim w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż powód nie wykazał zasadności roszczenia w zakresie dochodzonej kwoty 5.000,00 złotych, tytułem zwrotu kosztów leczenia.

Uwzględniając powyższe Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 92.000,00. (pkt II wyroku). W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu, jako nieudowodnione (pkt III wyroku).

O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. W przypadku roszczeń wynikających z umowy ubezpieczenia pod uwagę należy brać art. 817 § 1 i 2 k.c., zgodnie z którym ubezpieczyciel ma obowiązek spełnienia świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o zdarzeniu. Zgłoszenie szkody miało miejsce w niniejszej sprawie w dniu 02 stycznia 2017 roku, przy czy powód domagał się odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, co miało miejsce w dniu w dniu 04 czerwca 2018 roku r. Ustalając datę początkową odsetek ustawowych Sąd miał na uwadze wnioski płynące z opinii biegłych, w tym postępujący w czasie proces uszkodzenia drogi wzrokowej. Z materiału dowodowego wynika, iż od kwietnia 2018 roku u B. L. miało miejsce istotne ograniczenie czynności wzrokowej. W opinii Sadu pozwany, jako profesjonalista dysponujący wyspecjalizowanymi kadrami, miał możliwość i powinien był w sposób precyzyjny dokonywać ustaleń w zakresie trwałego uszczerbku na zdrowiu. Jedynie celem przypomnienia wskazać należy, iż w toku postepowania likwidacyjnego - oparciu o opinię lekarza orzecznika - ustalono 1% uszczerbku z tytułu urazu skrętnego kręgosłupa szyjnego, 5% uszczerbku z tytułu urazu w postaci neuropatii nerwów okołoruchowych oka prawego oraz 2% uszczerbku na zdrowiu z tytułu urazu głowy. Ustalenia te dalece odbiegają od wniosków płynących z dopuszczonych w niniejszym postępowaniu opinii biegłych. Jako, że skutki obrażeń odniesionego uszczerbku na zdrowiu miały formę rozciągniętego w czasie procesu, zdaniem Sądu Okręgowego w terminie 7 dni od daty doręczenia pozwu (28.09.2018 r., k. 48) pozwany miał możliwość ustalenia rzeczywistej wysokości uszczerbku na zdrowiu powoda. Tym samym Sąd zsądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 06 października 2018 roku do dnia zapłaty, oddalając dalej idące roszczenie odsetkowe.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym wysokość ostatecznie ustalonego uszczerbku na zdrowiu powoda, o kosztach procesu orzeczono na postawie art. 100 k.p.c. nakładając na pozwanego obowiązek poniesienia kosztów sądowych w całości, pozostawiając ich szczegółowe rozliczenie Referendarzowi sądowemu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w wyroku.

Sędzia (del.) Agnieszka Onichimowska