I C 597/23WyrokSąd Rejonowy w Gdyni

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 26 maja 2025 r.

Zobacz w SAOS
odszkodowanie
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt . I C 597/23

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 26 maja 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni - I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Mateusz Berent

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Bronk-Marwicz

po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa M. B. przeciwko R. F. o zapłatę

I. zasądza od pozwanego R. F. na rzecz powódki M. B. kwotę 24.300 zł (dwadzieścia cztery tysiące trzysta złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty;

II. zasądza od pozwanego R. F. na rzecz powódki M. B. kwotę 6.242 zł (sześć tysięcy dwieście czterdzieści dwa złote) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

III. nakazuje pobrać od pozwanego R. F. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 7.185,10 zł (siedem tysięcy sto osiemdziesiąt pięć złotych dziesięć groszy) tytułem wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I C 597/23

Uzasadnienie

wyroku z dnia 26 maja 2025 roku

I

(żądanie i podstawa faktyczna pozwu)

1. Powódka M. B. wystąpiła z powództwem przeciwko R. F. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) R. F., domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 24.300 zł tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie zobowiązania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 stycznia 2023 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

2. W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, iż w dniu 17 lipca 2020 roku pomiędzy stronami została zawarta umowa sprzedaży, obejmująca dostawę i montaż zadaszenia tarasowego w formie pergoli lamelowej o nazwie A. (...). Pozwany udzielił powódce gwarancji na wykonanie usługi na okres 36 miesięcy, a także zapewniał, że pergola cechuje się dużą wytrzymałością na obciążenie. W wyniku wadliwego montażu ujawniły się wady fizyczne (przeciekający dach, pęknięcia), które wymagały wymiany lameli dachowych. Specjalista z zakresu montażu stwierdził nieprawidłowości w posadowieniu i wypoziomowaniu konstrukcji (brak uwzględnienia spadku terenu, zamiana miejscami dwóch słupów), co spowodowało nieodpowiedni spływ wody z dachu, która dostawała się do wnętrza konstrukcji. Powódka zgłosiła reklamację, lecz pozwany jej nie uwzględnił. W związku z tym powódka była zmuszona do całkowitej wymiany lameli, poprawienia geometrii zadaszenia poprzez wypoziomowanie konstrukcji i zamiany dwóch słupów. Koszt naprawy wyniósł 24.300 zł. W niniejszym procesie powódka dochodzi odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania zgodnie z treścią art. 471 k.c.

(pozew, k. 2-6)

3. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 wrzesnia 2023 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni w sprawie o sygn. akt I Nc 170/23 orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

(nakaz zapłaty, k. 27)

II

(stanowisko pozwanego)

4. Pozwany wywiódł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

5. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie pozwany podniósł, że po wykonanym montażu pozwana otrzymała instrukcję obsługi wraz z zaleceniami eksploatacyjnymi w formie pisemnej w języku polskim oraz został jej udzielony instruktaż obsługi ze szczególnym naciskiem na to, aby podczas opadów dach pergoli był całkowicie otwarty, tak aby nie dopuścić do zalegania śniegu na dachu. Podczas odbioru prac strony zauważyły uszkodzenie jednej z szyb, dlatego nowy egzemplarz został zamówiony i wymieniony w dniu 22 grudnia 2020 roku. Powódka nie zgłosiła wówczas żadnych zastrzeżeń do wykonanych prac. Wiosną 2021 roku powódka zgłosiła, iż 2 z 25 sztuk lameli noszą ślady odkształcenia. Zgodnie z opinią producenta odkształcenie nastąpiło na skutek uszkodzenia mechanicznego (prawdopodobnie przeciążenia śniegiem). Mimo to celem zachowania dobrych relacji handlowych pozwany wraz z producentem, wymienili nieodpłatnie uszkodzone panele. Po zakończeniu kolejnego okresu zimowego powódka zgłosiła kolejne uszkodzenia, lecz reklamacja została odrzucona, gdyż doszło do uszkodzenia mechanicznego. Jak wskazuje pozwany szkody mechaniczne, spowodowane niewłaściwym użytkowaniem przez użytkownika nie są objęte odpowiedzialnością sprzedawcy. Pozwany zarzucił powódce nieistnienie roszczenia oraz jego nieudowodnienie. Jak wskazał przedłożona faktura nie została podpisana i to nie powódka widnieje jako nabywca usługi. Poza tym, zdaniem pozwanego, faktura jako dokument księgowy nie może dowodzić wprost faktycznie poniesionej szkody. Powódka nie przedłożyła żadnych dowodów mających wykazać fakt istnienia szkody, wysokości szkody oraz związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy rzekomą szkodą a działaniem pozwanego. Powódka nie wykazała, aby niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania było następstwem okoliczności, za które pozwany ponosi odpowiedzialność.

(sprzeciw od nakazu zapłaty, k. 32-36)

III

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

6. W dniu 17 lipca 2020 roku pomiędzy pozwanym R. F. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) R. F. z siedzibą w B. a powódką M. B. została zawarta umowa, której przedmiotem była dostawa i montaż zadaszenia tarasowego w formie pergoli lamelowej o nazwie A. (...) firmy (...) na nieruchomości powódki położonej w miejscowości Z. przy ul. (...).

7. Cena usługi dostawy wraz z montażem wynosiła 51.000 zł netto.

8. Zgodnie z §4 ust. 1 umowy sprzedawca udzielił powódce 24-miesięcznej gwarancji na przedmiot umowy, zgodnie z dokumentacją gwarancyjną. Okres gwarancji rozpoczynał swój bieg od dnia sporządzenia protokołu odbioru.

9. Jak stanowił §4 ust. 2 gwarancja obejmowała usunięcie wad i usterek w ciągu 30 dni roboczych od dnia otrzymania od kupującego pisemnego zawiadomienia o usterce w razie wad i usterek zagrażających bezpieczeństwu ludzi. Do tego czasu kupujący miał zabezpieczyć okolicę konstrukcji i podjąć działania minimalizujące ryzyko powstania szkód. Inne wady i usterki, które mają wpływ na eksploatację konstrukcji usunięte miały zostać w terminie 14 dni roboczych.

10. Zgodnie z §4 ust. 3 umowy jakakolwiek próba ingerencji w konstrukcję, próba naprawy lub manipulacji przez inne osoby aniżeli przedstawiciele sprzedawcy powodowała utratę gwarancji i rękojmi.

(dowód: umowa z dnia 17 lipca 2020 r., k. 12-17, 39-44)

11. W październiku 2020 roku pracownicy pozwanego zamontowali konstrukcję pergoli oraz lamele, a także wykonali podłączenie elektryczne i automatyczne, zaś w listopadzie 2020 roku zostały zamontowane szyby w systemie torowym.

12. Przy montażu pozwany nie dokonywał żadnych pomiarów w celu ustalenia, czy taras jest prosty, nie wykonywał pomiarów spadku tarasu, czy też kąta jego nachylenia.

(dowód: zeznania świadka A. B., płyta CD k. 120, przesłuchanie powódki M. B., płyta CD k. 120, przesłuchanie pozwanego R. F., płyta CD k. 120)

13. Pozwany wręczył powódce kartę gwarancyjną, zgodnie z treścią której gwarancja obejmowała całość wykonanej usługi. Gwarant odpowiadał wobec zamawiającego z tytułu gwarancji za cały przedmiot umowy, w tym także za części realizowane przez podwykonawców.

14. Termin gwarancji wynosił 36 miesięcy od zakończenia prac.

(dowód: karta gwarancyjna, k. 18, 54)

15. Nadto, po około miesiącu od montażu pozwany przekazał powódce instrukcję obsługi pergoli, w której wskazano, że pergola nie jest przystosowana do dużego obciążenia śniegiem, dlatego w przypadku opadów śniegu zaleca się ustawienie lameli w pozycji otwartej (90 stopni). Zalegający śnieg należy usunąć z dachu. Zaleca się używanie kombinacji czujnika deszczu/wilgoci/temperatury do wykrywania obecności śniegu, aby unikać nadmiernego gromadzenia się na lamelach.

(dowód: instrukcja obsługi, k. 45-52, zeznania świadka A. B., płyta CD k. 120)

16. Pozwany nie tłumaczył powódce, co oznacza „duże obciążenie śniegiem”, o jakim mowa w instrukcji.

(dowód: przesłuchanie pozwanego R. F., płyta CD k. 120)

17. W okresie zimowym małżonek powódki A. B. odśnieżał dach pergoli.

(dowód: zeznania świadka A. B., płyta CD k. 120)

18. Po kilku tygodniach od montażu powódka wysłała pozwanemu zdjęcia pokazujące, że na dachu pergoli zalega woda. W sezonie zimowym 2020/2021 lamele popękały, a na dachu w dalszym ciągu stała woda. Powódka zgłosiła wadę pozwanemu, który w porozumieniu z producentem w 2021 roku wymienił dwie lamele, na których powstały wybrzuszenia wzdłużne.

(dowód: zeznania świadka A. B., płyta CD k. 120, przesłuchanie powódki M. B., płyta CD k. 120, przesłuchanie pozwanego R. F., płyta CD k. 120)

19. W dniu 12 czerwca 2022 roku powódka zgłosiła pozwanemu kolejną reklamację, wskazując na ujawnienie wad w postaci przeciekającego dachu oraz popękanych lameli. W odpowiedzi na reklamację dystrybutor (...) sp. z o.o. wskazał, iż reklamacja jest bezzasadna, gdyż lamele pergoli posiadają uszkodzenia mechaniczne, powstałe w czasie użytkowania produktu. Zdaniem dystrybutora uszkodzenie powstało w wyniku działania ciężaru większego niż przewidział producent dla tego modelu zadaszenia.

(dowód: wydruk wiadomości e – mail - reklamacja, k. 57, odpowiedź pozwanego, k. 55, odpowiedź producenta, k. 56)

20. W związku z odmową usunięcia wad, powódka zwróciła się do T. W. o naprawienie pergoli.

21. Na podstawie oględzin T. W. stwierdził, że część lameli na dachu jest popękana, a sama konstrukcja pergoli została wadliwie postawiona, gdyż nie zostały zachowane spadki, przez co woda nie spływała do rynien, lecz stała bądź cofała się i przenikała do wnętrza słupa.

22. Nadto, stwierdził, że słupy pergoli zostały zamienione stronami. Prace naprawcze polegały na: demontażu profili, do których przymocowane były szyby, demontażu lameli na dachu, demontażu słupów, przycięciu, przestawieniu i wypoziomowaniu słupów, zabezpieczeniu narożników silikonem, montażu prowadnic szyb, wymianie wszystkich lameli.

23. Z tytułu wymiany lameli dachowych powódka poniosła koszty w kwocie 24.300 zł.

24. Po naprawie woda spływa na zewnątrz pergoli i nie stała na dachu.

(dowód: faktura VAT, k. 19, potwierdzenie wykonania przelewu bankowego, k. 101, zeznania świadka A. B., płyta CD k. 120, zeznania świadka T. W., płyta CD k. 143)

25. Pismem z dnia 24 grudnia 2022 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 24.300 zł z tytułu odszkodowania za nienależyte wykonanie zobowiązania w terminie 7 dni od otrzymania pisma.

26. Wezwanie zostało pozwanemu doręczone w dniu 12 stycznia 2023 roku.

27. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 31 stycznia 2023 roku pozwany wskazał, że roszczenie jest niezasadne, gdyż uszkodzenia wynikają z zaniedbań kupującego, w szczególności z niezastosowania się do zaleceń producenta wskazanych w instrukcji obsługi i nie są związane z wadą przedmiotu umowy, która istniała w momencie wydania kupującemu.

(dowód: wezwanie do zapłaty, k. 20-21, wydruk z portalu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A., k. 22, odpowiedź pozwanego z dnia 31 stycznia 2023r., k. 59-60 wraz z dowodem nadania, k. 61 i wydrukiem z portalu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A., k. 62-64)

28. Zamontowana przez pozwanego pergola posiadała wady w postaci: braku zapewnienia odprowadzania wody z opadów atmosferycznych z dachu (co skutkowało zaleganiem wody na niektórych partiach połaci dachu), pęknięć i wybrzuszeń na spodniej nawierzchni kilku lameli dachowych, spływania wody z dachu przestrzenią wewnętrzną słupów, w których znajdowały się przewody elektryczne. Przyczyną powstania wad było nieprawidłowe zamontowanie pergoli w sposób niezgodny z Instrukcją montażu producenta.

29. Koszt naprawy wynosił 26.002 zł netto.

(dowód: pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa lądowego D. W., k. 163-175 wraz z pisemną opinią uzupełniającą, k. 226-232)

Sąd zważył co następuje

IV

30. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, dowodu z zeznań świadków A. B. i T. W., dowodu z przesłuchania stron, a także dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa.

(ocena dowodów)

31. Oceniając zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy, Sąd nie dopatrzył się żadnych podstaw do kwestionowania autentyczności dokumentów prywatnych w postaci umowy z dnia 17 lipca 2020 roku, karty gwarancyjnej, instrukcji obsługi pergoli, czy też korespondencji e – mailowej oraz listownej. Podkreślić bowiem należy, iż żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności tych dokumentów, ani też nie zaprzeczyła, iż osoby podpisane pod tymi pismami (bądź wskazane jako ich autorzy) nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Forma i treść przedmiotowych dokumentów również nie budzi żadnych wątpliwości Sądu.

32. Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania świadków A. B. i T. W., a także zeznania powódki odnośnie do istnienia i przyczyn powstania wad, sposobu montażu pergoli przez pozwanego, sposobu użytkowania pergoli, a także zakresu i kosztu prac naprawczych. Zważyć bowiem należy, iż zeznania wymienionych osób były ze sobą zbieżne, a nadto znalazły potwierdzenie w opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa. Zdaniem Sądu, szczególnie istotne w kontekście stwierdzenia istnienia wad wykonanej przez pozwanego pergoli, pozostają zeznania T. W., który wykonywał na zlecenie powódki prace naprawcze po odmowie przez pozwanego usunięcia wad w ramach gwarancji. Świadek ten nie miał żadnego interesu prawnego bądź faktycznego, aby zeznawać na korzyść którejkolwiek ze stron.

33. Jeśli chodzi o ocenę wiarygodności zeznań pozwanego, to w znacznym zakresie korelowały one z zeznaniami świadków oraz powódki, w szczególności co do sposobu montażu pergoli. R. F. przyznał przy tym, że przed montażem pergoli nie wykonywał żadnych pomiarów spadku tarasu, czy kąta jego nachylenia. W świetle stanowczej opinii biegłego nie sposób natomiast dać wiary zeznaniom pozwanego w odniesieniu do przyczyn powstania szkody, w tym prawidłowego montażu poszczególnych elementów pergoli.

34. Ponadto, swoje ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd oparł na opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa D. W.. Zdaniem Sądu przedstawiona przez biegłego opinia jest rzetelna, fachowa, jasna i logiczna, a także nie zawiera żadnych luk czy sprzeczności, a wnioski do jakich doszedł biegły zostały należycie i logicznie uzasadnione, a także nie budzą żadnych wątpliwości w świetle wiedzy powszechnej czy też zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Nadto, w opinii uzupełniającej biegły w sposób rzeczowy, logiczny i przekonujący odniósł się do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez stronę pozwaną i tym samym obronił swoją opinię.

V

(rozstrzygnięcie i podstawa prawna orzeczenia)

35. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

36. Podstawę prawną powództwa stanowił przepis art. 471 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

37. Podkreślić należy, iż przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie art. 471 k.c. są: zdarzenie, z którym związane jest niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania i szkoda, którą poniósł wierzyciel w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania - na skutek okoliczności, za które dłużnik z mocy umowy lub ustawy ponosi odpowiedzialność, oraz adekwatny związek przyczynowy między zdarzeniem a szkodą. Te wszystkie przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, a więc brak zaistnienia chociażby jednej z nich wyłącza tę odpowiedzialność. Obowiązek ich wykazania spoczywa przy tym na wierzycielu, zgodnie z art. 6 k.c. ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 grudnia 2023 r., (...) 596/22, L.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powódka sprostała ciężarowi dowodu i wykazała zaistnienie wszystkich przesłanek odpowiedzialności kontraktowej.

38. Przede wszystkim powódka udowodniła, że pozwany nienależycie wykonał zobowiązanie wynikające z umowy z dnia 17 lipca 2020 roku.

39. Zważyć należy, iż nienależyte wykonanie zobowiązania ma miejsce wtedy, gdy zachowanie dłużnika zmierzało do spełnienia świadczenia, jednak osiągnięty przez niego wynik nie spełnia wymogów świadczenia, do którego dłużnik był zobowiązany ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 16 kwietnia 2014r., I ACa 1231/13, L.; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016r., I ACa 715/15, L.; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 20 września 2017 r., I ACa 254/17, L.).

40. Nienależyte wykonanie zobowiązania ma miejsce m.in. gdy przedmiot świadczenia ma wady. Taki przypadek zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie z umową pozwany zobowiązał się do dostawy i montaży zadaszenia tarasowego w formie pergoli lamelowej. Jak jednak wynika z opinii biegłego montaż pergoli został przez pozwanego wykonany w sposób nieprawidłowy i wadliwy. Na podstawie dowodu z opinii biegłego Sąd ustalił, żę wykonana przez R. F. konstrukcja nie zapewniała odprowadzania wody opadowej z dachu pergoli, co skutkowało zaleganiem wody na niektórych połaciach dachu. Woda spływała z dachu pergoli przestrzenią wewnętrzną słupów, które nie były przystosowane do tego i w których znajdowały się przewody instalacji elektrycznej. Nie trzeba wiadomości specjalnych, by stwierdzić, że kontakt wody z przewodami elektrycznymi mógł doprowadzić do powstania sytuacji zagrażającej życiu użytkowników tarasu. Nadto, na spodniej nawierzchni lameli dachowych – zdemontowanych w trakcie robót naprawczych – biegły stwierdził liczne pęknięcia i wybrzuszenia. Na podstawie dowodu z opinii biegłego Sąd stwierdził, że w sposób nienależyty wykonano również łączenia poszczególnych elementów składowych, co nie zapewniało szczelności, w następstwie czego woda przenikała nawet pod niewielkim ciśnieniem do wewnętrznych przestrzeni lameli dachowej i tam się gromadziła. Gdy natomiast temperatura spadała poniżej 0 ͦC, to zgromadzona woda zamarzała, co prowadziło do niszczenia struktury lameli i powstania wybrzuszeń. Jak wyjaśnił D. W. powstanie opisanych powyżej wad wynikało przede wszystkim z zamówienia i zamontowania słupów o jednakowej wysokości, co nie zapewniało właściwego spadku i odprowadzania wody opadowej z połaci dachu. Na podstawie Instrukcji montażu pergoli (...) biegły stwierdził, że dla przedmiotowej pergoli o szerokości 3500 mm różnica wysokości słupów powinna wynosić 20 mm, a jak wynika z osobowego materiału dowodowego zamontowane przez pozwanego słupy miały równą wysokość.

41. Oceny biegłego korelują z zeznaniami świadków A. B. i T. W. oraz zeznaniami powódki, którzy zgodnie wskazali, że słupy pergoli były równej wysokości, co nie zapewniało spadku i w konsekwencji powodowało, że woda opadowa gromadziła się na połaci dachu pergoli bądź spływała w kierunku słupa, w którym znajdowały się przewody elektryczne. Dopiero T. W., który na zlecenie powódki wykonywał prace naprawcze, odpowiednio wyregulował wysokość słupów, co wyeliminowało problem związany z zaleganiem wody na dachu pergoli i spływaniem wody w niewłaściwym kierunku. W świetle powyższego nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że poniesiona przez powódkę szkoda była skutkiem niewłaściwego montażu pergoli. Dobitnie świadczy o tym fakt, iż po należytym zamontowaniu pergoli przez T. W. nie ma żadnych problemów z odpływem wody opadowej z dachu oraz nie powstają spękania, czy wybrzuszenia lameli zamontowanych na dachu pergoli.

42. Podkreślić należy, iż opisane powyżej wady ujawniły się w terminie dwóch lat od daty zamontowania pergoli, a zatem w okresie gwarancji, która została udzielona na okres 36 miesięcy. Zgodnie z dokumentem gwarancyjnym powódka uczyniła zadość obowiązkowi zgłoszenia wad. W dniu 12 czerwca 2022 roku wysłała pozwanemu wiadomość e – mail, w której poinformowała o ujawnieniu wad w postaci przeciekającego dachu oraz popękanych lameli. Mimo tego, pozwany bezpodstawnie odmówił dokonania napraw gwarancyjnych, wobec czego powódka została zmuszona do zlecenia naprawy innemu wykonawcy. Prace naprawcze wykonane przez T. W. doprowadziły pergolę do stanu zgodnego z umową.

43. Jednocześnie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, nie sposób uznać, aby szkoda powstała w następstwie niewłaściwego użytkowania pergoli przez powódkę. Pozwany bronił się, wskazując, że powódka została należycie poinformowana o sposobie użytkowania pergoli, w tym wręczono jej instrukcję obsługi. Zdaniem pozwanego szkoda powstała na skutek nieprzestrzegania przez użytkowników postanowień instrukcji, w tym obowiązku otwierania dachu podczas opadów śniegu, co – w ocenie pozwanego – doprowadziło do powstania uszkodzeń mechanicznych w wyniku przeciążenia spowodowanego zaleganiem śniegu. Zgodnie z instrukcją obsługi pergola nie jest przystosowana do dużego obciążenia śniegiem, dlatego w przypadku opadów śniegu zaleca się ustawienie lameli w pozycji otwartej (90 stopni). Zalegający śnieg należy usunąć z dachu. Nadto, w treści instrukcji wskazano, że należy unikać obecności ludzi pod pergolą w przypadku nagromadzenia się śniegu na dachu i nie należy uruchamiać silnika, gdy na dachu jest zbyt dużo śniegu lub lamele czy mechanizm jest oszroniony. Z powyższego wynika, że producent pergoli dopuszcza sytuacje, w których na dachu pergoli zalega śnieg. Jednak w instrukcji obsługi nie ma żadnych informacji co do dopuszczalnej ilości śniegu, w tym grubości dopuszczalnej warstwy śniegu i rozróżnienia, czy jakiego typu śnieg może zalegać na dachu (suchy czy mokry). Jak zauważył biegły, na swojej stronie internetowej producent pergoli upoważnił swoich przedstawicieli w danym kraju do przystosowania pergoli do lokalnych warunków, gdzie pergola będzie użytkowana i do krajowych przepisów techniczno – budowlanych. W niniejszym przypadku bezspornie pozwany nie poinformował powódki o dopuszczalnym obciążeniu połaci dachu. Jak bowiem przyznał nie wytłumaczył powódce, co oznacza „duże obciążenie śniegiem”, o jakim mowa w instrukcji obsługi. Jednocześnie, należy zauważyć, iż z zeznań użytkowników wynika, że dach pergoli był systematycznie odśnieżany w porze zimowej. Stąd nie można powódce czynić zarzutu, iż postępowała wbrew instrukcji.

44. Nadto, powódka wykazała wysokość poniesionej szkody. Jak wynika z zeznań powódki oraz świadka T. W. za naprawę pergoli zapłaciła kwotę 24.300 złotych. Na potwierdzenie wysokości poniesionych z tytułu naprawy kosztów powódka przedstawiła fakturę VAT wystawioną przez A. G. (partnerkę T. W.) oraz potwierdzenie wykonania przelewu bankowego (k. 101). T. W. potwierdził, że ww. wpłata została dokonana na poczet wynagrodzenia za wykonane przez niego prace naprawcze. Poniesiony przez powódkę koszt naprawy mieści się w granicach cen rynkowych, co jednoznacznie wynika z opinii biegłego.

45. W związku z powyższym, na podstawie art. 471 k.c., Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 24.300 zł tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy z dnia 17 lipca 2020 roku.

46. Ponadto, na podstawie art. 481 §1 k.c. od powyższej kwoty Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 20 stycznia 2023 roku do dnia zapłaty. Zważyć bowiem należy, iż pismem z dnia 24 grudnia 2022 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty dochodzonej w niniejszej sprawie kwoty w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Wezwanie zostało pozwanemu doręczone w dniu 12 stycznia 2023 roku, a zatem roszczenie stało się wymagalne z dniem 19 stycznia 2023 roku, co uzasadniało uwzględnienie roszczenia o odsetki w całości.

VI

(koszty procesu)

47. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 §1 k.p.c. i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy zasądził od przegrywającego niniejszy spór pozwanego na rzecz powódki kwotę 6.242 zł, na co składały się: opłata od pozwu (1.125 zł), koszty zastępstwa procesowego (3.600 zł) ustalone w oparciu o §2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), a także zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego (1.500 zł).

48. Na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. od zasądzonych kosztów procesu Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

49. Na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Sądu Rejonowego – Skarbu Państwa w G. nieuiszczone koszty wynagrodzenia biegłego, które zostały tymczasowo wypłacone ze Skarbu Państwa w kwocie 7.185,10 zł. Łączna wysokość przyznanego biegłemu wynagrodzenia wynosiła 8.685,10 zł i do kwoty 1.500 zł została pokryta z zaliczki wpłaconej przez powódkę.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.