Treść orzeczenia
Strona powodowa (...)Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniosła o zasądzenie od pozwanego Z. M. (1) kwoty 21 098,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że strony zawarły w dniu 10 grudnia 2019 roku umowę pożyczki nr (...). Na mocy umowy pozwany był zobowiązany do spłaty łącznej kwoty 28 172,14 zł. Na kwotę tę składały się: 19 267,80 zł – jako kwota kapitału, 980,68 zł – jako odsetki kapitałowe w wysokości wskazanej umową, naliczone od dnia zawarcia umowy od dnia jej wypowiedzenia oraz kwota 850,02 zł – jako skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone od terminu wymagalności roszczenia od dnia poprzedzającego wytoczenie powództwa. Pozwany zobowiązał się do spłaty zobowiązania w 95 miesięcznych ratach w wysokości 413,20 zł oraz ostatniej 96 racie wyrównawczej w wysokości 413,44 zł płatnych do 15 dnia każdego miesiąca. Umowa obowiązywała do 15 grudnia 2027 roku. Z uwagi na brak zwrotu wykorzystanych przez pozwanego środków pieniężnych powód pismem z dnia 27 czerwca 2023 roku wypowiedział łączącą strony umowę z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 roku Sąd ustanowił dla pozwanego kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu.
W odpowiedzi na pozew kurator dla nieznanego z miejsca pobytu wniósł o oddalenie powództwa i przyznanie kuratorowi kosztów udziału w sprawie w wysokości pełnej minimalnej stawki kosztów adwokackich według norm przepisanych.
W uzasadnieniu kurator zakwestionował powództwo zarówno co do zasady jak i co do wysokości. Kurator podniósł, że przedstawione przez powoda dowody oraz treść pozwu nie pozwalają na wyliczenie wysokości dochodzonego roszczenia jak i odsetek, które, zdaniem kuratora, są znacznie zawyżone, a z pozwu nie wynika zasadność ich naliczenia. Kurator zakwestionował również poprawność skapitalizowania odsetek przez powoda. Kurator zakwestionował treść złożonych przez powoda dokumentów, a także wskazał, że umowa pożyczki zawiera klauzule abuzywne, w szczególności rażąco narusza interesy konsumenta ustalona przez powoda prowizja. Dodatkowo kurator podniósł, iż powództwo pozostaje przedwczesne z uwagi na nieskuteczność wypowiedzenia umowy, albowiem oświadczenie woli w tym zakresie nie zostało skutecznie doręczone pozwanemu oraz nie zostało wykazane, że zostało ono podpisane przez osobę uprawnioną do działania w imieniu powoda. Ponadto pożyczkodawca nie wezwał pozwanego do zapłaty dochodzonej pozwem kwoty.
Sąd ustalił:
10 grudnia 2019 roku powód ING Bank Śląski Spółka Akcyjna w K. zawarł z pozwanym Z. M. (1) umowę pożyczki nr (...), na mocy której pozwany pożyczył od powoda 28 172,14 zł. Umowa została zawarta na okres od 10 grudnia 2019 roku do 15 grudnia 2027 roku, płatna w miesięcznych ratach. Wysokość pierwszej raty została określona na kwotę 413,20 zł z terminem płatności na dzień 15 stycznia 2020 roku, natomiast wysokość ostatniej raty została określona na kwotę 413,44 zł. Całkowita kwota pożyczki, która nie uwzględniała kredytowanej prowizji wynosiła 26 580 zł. Kredytowana prowizja za udzielenie pożyczki wyniosła 1 592,14 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 13 087,44 zł. W związku z powyższym całkowita kwota do zapłaty wyniosła 39 667,44 zł. Oprocentowanie w stosunku rocznym wynosiło 8,99%.
Dnia 10 grudnia 2019 roku pożyczka została wypłacona przelewem na rachunek bankowy pozwanego nr (...).
dowód: umowa pożyczki k.12-23, potwierdzenie podpisania dokumentu w formie elektronicznej k.24, oświadczenie k.25, pełnomocnictwo k.26, potwierdzenie transakcji k.27, potwierdzenie danych klienta indywidualnego k.202-205, ramowa umowa o korzystanie z systemu bankowości internetowej k.206-212.
Pismem z 16 maja 2023 roku pozwany został wezwany do zapłaty zaległości 722,32 zł w terminie 14 dni. W piśmie poinformowano, iż pozwany może złożyć wniosek o restrukturyzację zadłużenia, a jeżeli posiada kredyt mieszkaniowy i znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, może złożyć wniosek o wsparcie z (...). Ponadto w piśmie zawarto informację, iż w przypadku braku wpłaty bank będzie mógł wypowiedzieć umowę i postawić w stan wymagalności całe zadłużenie to jest 19 525,45 zł.
dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy wraz z dowodem nadania i odbioru oraz pełnomocnictwem k.28-33.
Następnie pismem z 27 czerwca 2023 roku powód dokonał wypowiedzenia umowy, w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma. Jako powód wypowiedzenia wskazano, że powód utrzymuje zadłużenie przeterminowane. Kwota zadłużenia wynosiła 19 847,62 zł, w tym 1 205,40 zł zadłużenia przeterminowanego.
Pozwany został wezwany do zapłaty należności kolejnym pismem z 11 września 2023 roku.
dowód: wypowiedzenie umowy wraz z dowodem nadania oraz pełnomocnictwem k.34-38, wezwanie do zapłaty wraz z załącznikiem k.39-40.
Sąd zważył, co następuje
Roszczenie zasługiwało na uwzględnienie niemalże w całości.
Pierwotnie roszczenie było kwestionowane przez kuratora zarówno co do zasady oraz co do wysokości. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2025 roku kurator pozwanego wskazał jednak, że nie kwestionuje wyliczeń wskazanych przez powoda w pozwie oraz w toku postępowania w odniesieniu do kwoty roszczenia głównego wskazanego w pozwie.
W odniesieniu do zarzutu kuratora odnoszącego się do faktu niedoręczenia pozwanemu korespondencji wskazanej w pozwie, a to jest wypowiedzenia umowy wskazać należy, iż powód pismem z 16 maja 2023 roku wezwał pozwanego do zapłaty należności w terminie 14 dni, pod rygorem wypowiedzenia umowy. W piśmie znalazła się również informacja, iż pozwany może złożyć wniosek o restrukturyzację pożyczki. Tym samym powód spełnił obowiązek wynikający z przepisu art. 75c ustawy Prawo Bankowe. Powód wykazał, że pismo to zostało skutecznie doręczone pozwanemu, gdyż numer przesyłki i dane adresata zostały nadrukowane w nagłówku pisma, a z dołączonego wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej wynika, iż przesyłka ta została doręczona adresatowi 22 czerwca 2023 roku.
Powód złożył również skuteczne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki. Kurator pozwanego podnosił co prawda w odpowiedzi na pozew, że wypowiedzenie umowy nie zostało prawidłowo doręczone, bowiem korespondencja była kierowana na inny adres niż wskazany w umowie pożyczki. Powód w toku postępowania przedłożył dokument zatytułowany „zmiana/potwierdzenie danych klienta indywidualnego” z dnia 29 stycznia 2020 roku, w którym zostało wskazane, że Z. M. (1) zamieszkuje pod adresem wskazanym w dokumencie wypowiedzenia umowy.
Powód przedłożył dowód wypłaty pozwanemu pożyczki w wysokości 28 172,14 zł (k.27 akt sprawy). Jednakże z uwagi na fakt, że kurator finalnie nie zakwestionował roszczenia co do wysokości w zakresie kapitału pożyczki, Sąd uznał, że roszczenie co do kapitału pożyczki nie budzi wątpliwości. Sąd nie dopatrzył się również abuzywności postanowień umownych dotyczących prowizji wskazanej w umowie, bowiem jej kwota w stosunku do kwoty udzielonej pożyczki nie pozostawała rażąco wygórowana, a co za tym idzie nie naruszała interesów konsumenta.
Sąd jednak powziął wątpliwości co do wskazanych w pozwie odsetek kapitałowych w wysokości wskazanej umową od dnia zawarcia umowy do dnia jej wypowiedzenia w wysokości 980,68 zł oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych od terminu wymagalności roszczenia do dnia poprzedzającego wytoczenie powództwa w wysokości 850,02 zł. Sąd stwierdził, iż roszczenie w zakresie odsetek nie zostało wykazane, bowiem powód zarówno w pozwie jak i w toku postępowania nie wskazał za jaki okres domaga się odsetek, od jakiej kwoty oraz według jakiego oprocentowania.
W związku z powyższym, na zasadzie przepisu art. 720 kodeksu cywilnego, orzeczono jak w pkt 1) wyroku, zasądzając na rzecz powoda kwotę kapitału wskazanego w umowie w wysokości 19 267,80 zł, a oddalając powództwo w pozostałym zakresie, to jest w zakresie odsetek kapitałowych oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie, orzekając o tym w pkt 2) wyroku.
O kosztach orzeczono na zasadzie z art. 98 i 100 kodeksu postępowania cywilnego uznając, że skoro strona powodowa uległa jedynie w nieznacznej części, zasadnym jest obciążenie pozwanej całością kosztów postępowania. Na zasądzona kwotę składają się 1 055 zł opłaty od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3600 zł, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, koszty doręczenia komorniczego w wysokości 202,07 zł oraz zaliczka na poczet ustanowienia kuratora w wysokości 1440 zł.
W punkcie 4) Sąd przyznał ze Skarbu Państwa adwokatowi D. J. kwotę 4 428 zł tytułem wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu, w tym 828 zł podatku od towarów i usług (...), które
w zakresie 1 440 zł wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda, a w zakresie 2 988 zł tymczasowo ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju.
W pkt. 5 Sąd nakazał pobrać od Z. M. (2) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju kwotę 2 988 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych na które w całości złożyły się koszty ustanowienia kuratora dla nieznanego
z miejsca pobytu.
J., 5 września 2025 roku
Sędzia Łukasz Garbuliński
ZARZĄDZENIE
1) (...)
2) (...)