Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 83/12
Postanowienie
Dnia 28 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek
w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 grudnia 2011 r., w sprawie z powództwa J. K. przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o. o. z siedzibą w G. o zapłatę kwoty 976 złotych, w sprawie z powództwa J. K. przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o.o. z siedzibą w G. o zapłatę kwoty 2.440 złotych, w sprawie z powództwa J. K. przeciwko S. - Agencji Celnej Spółce z o.o. z siedzibą w G. o zapłatę kwoty 3.172 złotych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2013 r.,
1) odrzuca skargę
2) zasądza od J. K. na rzecz S. - Agencji Celnej Spółki z o.o. z siedzibą w G. kwotę 600-, (sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej.
Uzasadnienie
Powód J. K. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 grudnia 2011 r.
Skarżący sprecyzował wniosek skargi jako „o uchylenie wskazanego wyroku w całości” i nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Pozwana wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie odmowę jej przyjęcia, ewentualnie oddalenie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skargowego.
Sąd Najwyższy zważył:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Art. 4245
§ 1 k.p.c. określa wymogi konstrukcyjne skargi, które muszą być zachowane przy jej wniesieniu. Obejmują one:
1) oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części,
2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,
3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny,
4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy,
5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując art. 4241
§ 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi,
6) wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Ponadto skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego.
Złożona skarga nie zawiera elementów konstrukcyjnych objętych wskazanymi punktami 2), 5) i 6). Wniosek sprecyzowany jako o uchylenie kwestionowanego wyroku jest nieadekwatny do charakteru procesowego skargi i nie może być zakwalifikowany jako wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07, niepubl., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2009 r., III CNP 8/09, niepubl.). Niedopuszczalne jest dochodzenie uchylenia prawomocnego wyroku, gdyż postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem ma inny przedmiot i cel (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2009 r III CNP 22/09, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.).
Treść art. 4245
§ 1 k.p.c. wskazuje, że objęte nim wymogi mają charakter konieczny zatem, nie stanowiąc braków lub wad o charakterze formalnym, nie podlegają postępowaniu naprawczemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, niepubl.), zaś niezamieszczenie któregokolwiek z nich powoduje odrzucenie skargi a limine. Za utrwalony w judykaturze należy uznać pogląd, że już niezamieszczenie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku wskazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, stanowi podstawę odrzucenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2006 r., I CNP 52/06, niepubl., z dnia 27 października 2007r., I CNP 58/07, niepubl., z dnia 30 września 2008 r., I CNP 59/08, niepubl., z dnia 10 października 2012 r., II CNP 44/12, niepubl. )
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
§ 1, jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną. Z tych względów na podstawie powołanego przepisu postanowiono jak wyżej.
O kosztach postępowania skargowego orzeczono zgodnie z § 13 ust. 5 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 4 oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).