Ustawaz dnia 16 czerwca 2023 r.o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych
ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach
w ochronie zdrowia oraz ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
zasady, wysokość oraz tryb przyznawania świadczenia kompensacyjnego w przypadku zdarzeń
medycznych.
”
;
2)
w art. 3 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„
11)
zdarzenie medyczne - zaistniałe w trakcie udzielania lub w efekcie udzielenia bądź
zaniechania udzielenia świadczenia zdrowotnego:
a)
zakażenie pacjenta biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,
b)
uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia pacjenta, albo
c)
śmierć pacjenta
- którego z wysokim prawdopodobieństwem można było uniknąć w przypadku udzielenia
świadczenia zdrowotnego zgodnie z aktualną wiedzą medyczną albo zastosowania innej
dostępnej metody diagnostycznej lub leczniczej, chyba że doszło do dających się przewidzieć
normalnych następstw zastosowania metody, na którą pacjent wyraził świadomą zgodę.
”
;
3)
w art. 14:
a)
uchyla się ust. 2a,
b)
w ust. 3 skreśla się wyrazy „i ust. 2a”;
4)
w art. 26 w ust. 3 uchyla się pkt 9 i 10;
5)
w art. 28 w ust. 2a:
a)
uchyla się pkt 2,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
w związku z postępowaniem w sprawie świadczenia kompensacyjnego, o którym mowa w art.
67v.
”
;
6)
w art. 32 ust. 2b otrzymuje brzmienie:
„
2b.
Lekarz może odmówić udziału w Komisji Lekarskiej z ważnych powodów. Uporczywe uchylanie
się od udziału w Komisji Lekarskiej powoduje skreślenie z listy, o której mowa w ust.
2.
”
;
7)
po rozdziale 11 dodaje się rozdział 11a w brzmieniu:
„
Rozdział 11a
Pełnomocnik do spraw praw pacjenta w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych
Art. 40a.
1.
Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych może utworzyć stanowisko pełnomocnika
do spraw praw pacjenta.
2.
Do zadań pełnomocnika do spraw praw pacjenta należy wspieranie podmiotu udzielającego
świadczeń zdrowotnych w realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 2, przez podejmowanie
działań na rzecz poprawy stopnia przestrzegania praw pacjenta w tym podmiocie, w tym
przez:
1)
udział w rozpatrywaniu skarg pacjentów;
2)
analizę stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących realizacji praw pacjenta oraz proponowanie
kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych działań naprawczych;
3)
prowadzenie szkoleń z zakresu praw pacjenta dla osób zatrudnionych w podmiocie udzielającym
świadczeń zdrowotnych.
3.
Pełnomocnikiem do spraw praw pacjenta może być osoba, której wiedza i doświadczenie
dają rękojmię właściwej realizacji zadań przewidzianych dla tej funkcji.
4.
Funkcja pełnomocnika do spraw praw pacjenta może być łączona z zatrudnieniem na innym
stanowisku w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych, o którym mowa w ust. 1,
jeżeli nie powoduje to obaw co do zachowania bezstronności przez tego pełnomocnika.
5.
W zakresie zadań, o których mowa w ust. 2, pełnomocnik do spraw praw pacjenta podlega
bezpośrednio kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.
6.
Rzecznik Praw Pacjenta współpracuje z pełnomocnikami do spraw praw pacjenta, w szczególności
udziela im wyjaśnień dotyczących realizacji praw pacjenta oraz prowadzi dla nich szkolenia
w tym zakresie.
”
;
8)
w art. 47 w ust. 1:
a)
po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wykonywanie zadań związanych z prowadzeniem postępowań w sprawie świadczenia kompensacyjnego
oraz obsługą Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o których mowa w rozdziale
13b;
”
,
b)
po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu:
„
3b)
zbieranie informacji o zdarzeniach niepożądanych oraz opracowywanie na ich podstawie
rekomendacji, analiz i raportów w zakresie bezpieczeństwa pacjenta;
”
,
c)
po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
inicjowanie przedsięwzięć w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta, w szczególności w
zakresie promocji i działań edukacyjnych, opracowywania dobrych praktyk oraz prowadzenia
szkoleń w tym obszarze;
”
,
d)
po pkt 9a dodaje się pkt 9b i 9c w brzmieniu:
„
9b)
współpraca z pełnomocnikami do spraw praw pacjenta w zakresie poprawy stopnia przestrzegania
praw pacjenta;
9c)
prowadzenie szkoleń dla pełnomocników do spraw praw pacjenta;
”
;
9)
w art. 47a w ust. 2 wyrazy „pkt 1-3a” zastępuje się wyrazami „pkt 1-3b”;
10)
uchyla się rozdział 13a;
11)
po rozdziale 13a dodaje się rozdział 13b w brzmieniu:
„
Rozdział 13b
Kompensacja szkód wynikających ze zdarzeń medycznych
Oddział 1
Świadczenie kompensacyjne
Art. 67q.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zdarzeń medycznych zaistniałych w trakcie
udzielania lub w efekcie udzielenia bądź zaniechania udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych w szpitalu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Art. 67r.
1.
W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11
lit. a oraz b, pacjentowi przysługuje świadczenie kompensacyjne.
2.
W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11
lit. c, świadczenie kompensacyjne przysługuje krewnemu pierwszego stopnia, niepozostającemu
w separacji małżonkowi, osobie pozostającej w stosunku przysposobienia oraz osobie
pozostającej z pacjentem we wspólnym pożyciu.
Art. 67s.
1.
Wysokość świadczenia kompensacyjnego z tytułu jednego zdarzenia medycznego w odniesieniu
do jednego wnioskodawcy wynosi w przypadku:
1)
zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - od 2000 zł do 200 000 zł;
2)
uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - od 2000 zł do 200 000 zł;
3)
śmierci pacjenta - od 20 000 zł do 100 000 zł.
2.
Wysokość świadczenia kompensacyjnego podlega co roku waloryzacji w stopniu odpowiadającym
wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych za okres poprzedniego roku obliczonemu
na podstawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszanego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.
3.
Informację o wysokości świadczenia kompensacyjnego, ustalonej na podstawie ust. 2,
Rzecznik zamieszcza na stronie internetowej urzędu go obsługującego.
4.
Przy ustalaniu wysokości świadczenia kompensacyjnego uwzględnia się w przypadku:
1)
zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - charakter następstw zdrowotnych
oraz stopień dolegliwości wynikających z zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,
w tym w zakresie uciążliwości leczenia, uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości
życia;
2)
uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - charakter następstw zdrowotnych oraz stopień
dolegliwości wynikających ze zdarzenia medycznego, w tym w zakresie uciążliwości leczenia,
uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości życia;
3)
śmierci pacjenta - pozostawanie w związku małżeńskim w chwili śmierci pacjenta, pokrewieństwo,
pozostawanie w stosunku przysposobienia, pozostawanie we wspólnym pożyciu oraz wiek
osoby, o której mowa w art. 67r ust. 2, i wiek zmarłego pacjenta.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze
rozporządzenia, sposób ustalania wysokości świadczenia kompensacyjnego z tytułu zakażenia
biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo
śmierci pacjenta, kierując się koniecznością przejrzystości w ustalaniu wysokości
świadczenia kompensacyjnego oraz zapewnienia ochrony interesów wnioskodawców.
Oddział 2
Postępowanie w sprawie świadczenia kompensacyjnego
Art. 67t.
1.
Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, zwany dalej „wnioskiem”, składa
się do Rzecznika.
2.
Osobami uprawnionymi do złożenia wniosku są pacjent, a w przypadku śmierci pacjenta
- osoby, o których mowa w art. 67r ust. 2, zwani dalej „wnioskodawcą”.
3.
Wniosek może być złożony w terminie roku od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział
się o zakażeniu biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzeniu ciała lub rozstroju
zdrowia albo śmierci pacjenta, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 3 lata
od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące zakażeniem biologicznym czynnikiem
chorobotwórczym, uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia albo śmiercią pacjenta.
4.
Złożenie wniosku podlega opłacie w wysokości 300 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek
bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.
5.
Opłata, o której mowa w ust. 4, podlega zwrotowi w przypadku przyznania świadczenia
kompensacyjnego.
6.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, podlega corocznej waloryzacji o średnioroczny
wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.
7.
Informację o wysokości opłaty, ustalonej na podstawie ust. 6, Rzecznik zamieszcza
na stronie internetowej urzędu go obsługującego.
Art. 67u.
1.
Wniosek zawiera:
1)
dane wnioskodawcy:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL, a w przypadku gdy wnioskodawcy nie nadano tego numeru - rodzaj i numer
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz datę urodzenia;
2)
imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, jeżeli dotyczy;
3)
adres korespondencyjny;
4)
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, jeżeli wnioskodawca je posiada;
5)
wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest zakażenie biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,
uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta;
6)
dane, o których mowa w pkt 1, zmarłego pacjenta, w przypadku gdy wnioskodawcą jest
osoba, o której mowa w art. 67r ust. 2;
7)
wskazanie relacji, o której mowa w art. 67r ust. 2;
8)
oznaczenie podmiotu wykonującego działalność leczniczą prowadzącego szpital w rozumieniu
art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, z którego działalnością wiąże się wniosek;
9)
datę, w której wnioskodawca dowiedział się o zdarzeniu medycznym;
10)
uzasadnienie, w tym wskazanie faktów, na których wniosek jest oparty;
11)
numer rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
na który ma być przekazane świadczenie kompensacyjne, albo adres, na który ma być
dokonany przekaz pocztowy.
2.
Do wniosku dołącza się:
1)
kopię posiadanej dokumentacji medycznej oraz innych dokumentów potwierdzających opisany
stan faktyczny albo szczegółową informację o braku takich dokumentów;
2)
dokumenty potwierdzające, że wnioskodawca jest osobą, o której mowa w art. 67r ust.
2, jeżeli dotyczy;
3)
potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w art. 67t ust. 4;
4)
oświadczenie, że w sprawie objętej wnioskiem nie toczy się lub nie zostało prawomocnie
zakończone postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;
5)
oświadczenie, że wnioskodawca nie uzyskał odszkodowania, renty lub zadośćuczynienia
od osoby odpowiedzialnej za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej;
6)
oświadczenie, że sąd nie orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązku naprawienia szkody
wyrządzonej przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki.
3.
Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
we wniosku klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
4.
W przypadku gdy wniosek jest niekompletny lub nienależycie opłacony, Rzecznik wzywa
wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, ze
wskazaniem stwierdzonych w nim braków, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Art. 67v.
Postępowania w sprawie świadczenia kompensacyjnego, zwanego dalej „postępowaniem”,
nie wszczyna się, a wszczęte umarza, w przypadku gdy w związku z tym zdarzeniem medycznym:
1)
prawomocnie osądzono sprawę o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;
2)
toczy się postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;
3)
wnioskodawca uzyskał odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie od osoby odpowiedzialnej
za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej;
4)
sąd orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem
lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązkę.
Art. 67w.
1.
Stroną postępowania jest wnioskodawca.
2.
Przez czas trwania postępowania bieg przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikłej
ze zdarzenia medycznego, którego dotyczy wniosek, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty
ulega zawieszeniu.
3.
Wnioskodawca ma obowiązek zawiadomić Rzecznika, jeżeli w toku postępowania zmianie
ulegną okoliczności, co do których składał oświadczenie, o którym mowa w art. 67u
ust. 2 pkt 4-6.
Art. 67x.
1.
Przy Rzeczniku działa Zespół do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń
Medycznych, zwany dalej „Zespołem”, do zadań którego należy wydawanie w toku postępowania
opinii w przedmiocie wystąpienia zdarzenia medycznego i jego skutków.
2.
Opinię, o której mowa w ust. 1, Zespół wydaje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania
wniosku w składzie nie więcej niż 3 członków.
3.
Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Rzecznik. Rzecznik wyznacza spośród pracowników
biura sekretarza Zespołu, który organizuje prace Zespołu.
4.
W skład Zespołu wchodzi co najmniej 20 członków, powoływanych przez Rzecznika, w tym
co najmniej 15 członków wykonujących zawód lekarza.
5.
Członkiem Zespołu może być wyłącznie osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na
kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych;
2)
wykonuje zawód medyczny przez okres co najmniej 5 lat albo posiada stopień naukowy
doktora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu;
3)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
korzysta z pełni praw publicznych.
6.
Kandydat na członka Zespołu składa Rzecznikowi pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności
karnej, że nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
7.
Członek Zespołu podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego . Członek Zespołu niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących
podstawę do wyłączenia.
8.
Członek Zespołu jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Rzecznika o zaistnieniu
okoliczności powodujących utratę wymagań koniecznych do pełnienia funkcji członka
Zespołu oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających wykonywanie zadań członka Zespołu.
9.
Członkowi Zespołu przysługuje wynagrodzenie za udział w sporządzeniu opinii, o której
mowa w ust. 1, w wysokości nieprzekraczającej 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego,
ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak
niż 120% tego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznie, a także zwrot kosztów przejazdu
w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
10.
Rzecznik odwołuje członka Zespołu w przypadku:
1)
ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;
2)
orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w
organach państwa;
3)
choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
4)
zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka
Zespołu;
5)
uchylania się od wykonywania obowiązków członka Zespołu albo ich nieprawidłowego wykonywania;
6)
złożenia rezygnacji.
11.
Członek Zespołu jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w związku z toczącym
się postępowaniem informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta,
w tym również po ustaniu członkostwa w Zespole.
12.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
regulamin Zespołu określający jego szczegółowy tryb pracy oraz organizację,
2)
szczegółowe zadania sekretarza Zespołu,
3)
wysokość wynagrodzenia członków Zespołu
- mając na uwadze sprawność i terminowość działania Zespołu.
Art. 67y.
1.
Rzecznik ma dostęp do dokumentacji medycznej dotyczącej osoby, której dotyczy zdarzenie
medyczne, niezbędnej do rozpatrzenia wniosku, w tym gromadzonej w systemie, o którym
mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, oraz danych i informacji zawartych w rejestrach medycznych prowadzonych na podstawie
tej ustawy, w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku.
2.
Zespół przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z postępowaniem w zakresie koniecznym
do sporządzenia opinii, o której mowa w art. 67x ust. 1.
3.
Administratorem danych zawartych w dokumentacji gromadzonej lub sporządzonej w związku
z postępowaniem jest Rzecznik.
Art. 67z.
1.
Rzecznik, prowadząc postępowanie, ma prawo:
1)
wezwać wnioskodawcę do udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia
dokumentów, niezbędnych do rozpatrzenia sprawy;
2)
żądać udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia posiadanych dokumentów
przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, który udzielił świadczeń zdrowotnych
osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne.
2.
Rzecznik wyznacza termin realizacji czynności, o których mowa w ust. 1, nie krótszy
niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Art. 67za.
1.
Rzecznik, po uzyskaniu opinii Zespołu, o której mowa w art. 67x ust. 1, wydaje decyzję
administracyjną w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego i ustalenia jego
wysokości albo odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się, na wniosek pacjenta, czy zdarzenie
medyczne spowodowało poważne następstwa zdrowotne, oraz wskazuje się okres ich przewidywanego
trwania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Jeżeli w dniu wydania decyzji zgodnie z wiedzą
medyczną poważne następstwa zdrowotne nie ustąpią przed upływem 5 lat, okresu ich
przewidywanego trwania nie wskazuje się.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania
kompletnego i prawidłowo opłaconego wniosku. W przypadku, o którym mowa w art. 67z
ust. 1, bieg terminu wydania decyzji ulega wstrzymaniu do czasu przedłożenia niezbędnych
informacji, wyjaśnień lub dokumentów.
Art. 67zb.
Pacjentowi z chwilą, gdy decyzja w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego
stała się prawomocna, doręcza się niezwłocznie zaświadczenie potwierdzające okoliczności,
o których mowa w art. 67za ust. 2.
Art. 67zc.
1.
W terminie 30 dni od dnia, gdy decyzja, w której przyznano świadczenie kompensacyjne
i ustalono jego wysokość, stała się prawomocna, wnioskodawca składa Rzecznikowi oświadczenie
o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego lub o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego.
Rzecznik informuje wnioskodawcę o konieczności złożenia takiego oświadczenia, pouczając
go o skutkach złożenia i niezłożenia oświadczenia.
2.
Złożenie oświadczenia o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego jest równoznaczne ze
zrzeczeniem się przez wnioskodawcę wszelkich roszczeń o odszkodowanie, rentę oraz
zadośćuczynienie pieniężne mogących wynikać ze zdarzenia medycznego w zakresie szkód,
które ujawniły się do dnia złożenia wniosku.
3.
Złożenie oświadczenia o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego lub niezłożenie
żadnego z oświadczeń, o których mowa w ust. 1, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się
przez wnioskodawcę świadczenia kompensacyjnego.
Art. 67zd.
1.
Świadczenie kompensacyjne jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia złożenia oświadczenia
o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego wynikającego z prawomocnej decyzji.
2.
Rzecznik informuje podmiot wykonujący działalność leczniczą, z którego działalnością
wiąże się wniosek, o wypłacie świadczenia kompensacyjnego.
3.
Podmiot wykonujący działalność leczniczą, który został poinformowany przez Rzecznika
o wypłacie świadczenia kompensacyjnego, dokonuje analizy przyczyn źródłowych zdarzenia
medycznego oraz formułuje i wdraża zalecenia podjęcia działań na rzecz poprawy jakości
i bezpieczeństwa udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej mających na celu zapobieżenie
ponownemu wystąpieniu zdarzenia medycznego, chyba że w tym zakresie analiza ta została
już przeprowadzona.
Oddział 3
Komisja Odwoławcza do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych
Art. 67ze.
1.
Od decyzji Rzecznika, o której mowa w art. 67za ust. 1, wnioskodawcy przysługuje odwołanie
do Komisji Odwoławczej do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych,
zwanej dalej „Komisją”, działającej przy Rzeczniku.
2.
Wniesienie odwołania podlega opłacie w wysokości 200 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek
bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.
3.
Do opłaty, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67t ust.
6 i 7.
4.
W przypadku gdy odwołanie nie zostało należycie opłacone, Rzecznik wzywa wnioskodawcę
do usunięcia tego braku w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem,
że jego nieusunięcie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.
5.
W przypadku uchylenia decyzji na skutek wniesionego odwołania opłata, o której mowa
w ust. 2, podlega zwrotowi na rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej, albo adres, na który ma być dokonany przekaz pocztowy,
wskazane we wniosku.
Art. 67zf.
1.
Obsługę administracyjną Komisji zapewnia Rzecznik.
2.
Orzeczenia Komisji zapadają na posiedzeniu niejawnym większością głosów. W przypadku
równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Członek Komisji nie może wstrzymać
się od głosu.
3.
Komisja przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z rozpatrzeniem odwołania w zakresie
koniecznym do sporządzenia orzeczenia.
Art. 67zg.
1.
W skład Komisji wchodzi 9 członków posiadających wiedzę i doświadczenie dające rękojmię
prawidłowego sprawowania tej funkcji, w tym:
1)
2 członków wskazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;
2)
1 członek wskazany przez Ministra Sprawiedliwości;
3)
1 członek wskazany przez Rzecznika;
4)
1 członek wskazany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;
5)
1 członek wskazany przez Naczelną Radę Lekarską;
6)
1 członek wskazany przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych;
7)
2 członków wskazanych przez organizacje pacjentów wpisane do wykazu organizacji pacjentów.
2.
Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw zdrowia, z tym że członkowie,
o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, są powoływani na wniosek właściwych organów.
3.
Członkowie Komisji, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są powoływani spośród kandydatów
zgłoszonych w terminie 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości na stronie
internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej tego urzędu ogłoszenia o naborze przedstawicieli tych organizacji
na członków Komisji.
4.
Kadencja członków Komisji wynosi 3 lata. W przypadku odwołania członka Komisji albo
jego śmierci przed upływem kadencji, kadencja członka powołanego na jego miejsce upływa
z dniem upływu kadencji odwołanego albo zmarłego członka.
5.
Członkiem Komisji może być wyłącznie osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na
kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych lub nauk prawnych;
2)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
3)
korzysta z pełni praw publicznych.
6.
Kandydat na członka Komisji składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia pisemne
oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie został skazany prawomocnym
wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne
przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli
o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń.
7.
Członek Komisji jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania ministra właściwego
do spraw zdrowia oraz Rzecznika o zaistnieniu okoliczności powodujących utratę wymagań
koniecznych do pełnienia funkcji członka Komisji oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających
wykonywanie zadań członka Komisji.
8.
Członkowi Komisji przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu w wysokości nieprzekraczającej
20% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat
nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia,
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak niż 120% tego wynagrodzenia miesięcznie,
a także zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
9.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków Komisji, uwzględniając zakres jej zadań.
10.
Pracami Komisji kieruje przewodniczący przy pomocy wiceprzewodniczącego. Przewodniczący
i wiceprzewodniczący są wybierani spośród członków Komisji na pierwszym posiedzeniu
bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 2/3 jej członków w głosowaniu
tajnym.
11.
Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Komisji przed upływem kadencji
w przypadku:
1)
ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;
2)
orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w
organach państwa;
3)
choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
4)
zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka
Komisji;
5)
uchylania się od wykonywania obowiązków członka Komisji albo ich nieprawidłowego wykonywania;
6)
złożenia rezygnacji.
12.
Tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalany przez Komisję.
Art. 67zh.
1.
Członek Komisji podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Członek Komisji niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących
podstawę do wyłączenia.
2.
Członek Komisji jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w toku postępowania
informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta, w tym również po ustaniu
członkostwa w Komisji.
Oddział 4
Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych
Art. 67zi.
1.
Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym
funduszem celowym tworzonym w celu wypłacania świadczeń kompensacyjnych w przypadku
wystąpienia zdarzeń medycznych.
2.
Dysponentem Funduszu jest Rzecznik.
3.
Przychody Funduszu pochodzą z:
1)
odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych;
2)
opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 i art. 67ze ust. 2;
3)
odsetek od zgromadzonych środków;
4)
zwiększenia odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3j ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych;
5)
innych źródeł, w szczególności ze spadków, zapisów i darowizn.
4.
Ze środków zgromadzonych w Funduszu są finansowane:
1)
wypłaty świadczeń kompensacyjnych;
2)
zwroty opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 oraz art. 67ze ust. 2;
3)
odsetki za nieterminowe wypłaty świadczeń kompensacyjnych;
4)
koszty bezpośrednio związane z bieżącym funkcjonowaniem Funduszu;
5)
koszty związane z prowadzeniem postępowań oraz obsługi i funkcjonowania Zespołu i
Komisji.
5.
Roczny plan finansowy Funduszu, w terminie określonym w przepisach dotyczących prac
nad projektem ustawy budżetowej, opracowuje Rzecznik we współpracy z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
6.
Rzecznik sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu w
terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia okresu sprawozdawczego.
”
;
12)
art. 69 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 69.
W przypadku nieprzekazania na żądanie Rzecznika dokumentów oraz informacji, o których
mowa w art. 61 lub art. 67z ust. 1 pkt 2, Rzecznik nakłada, w drodze decyzji, na podmiot,
do którego skierowano żądanie, karę pieniężną do wysokości 50 000 złotych.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1 po pkt 4b dodaje się pkt 4c w brzmieniu:
„
4c)
kwoty świadczeń kompensacyjnych wypłacanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta ;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 47c w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w
brzmieniu:
„
15)
osoby, które legitymują się zaświadczeniem, o którym mowa w art. 67zb ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, przez okres wskazany w tym zaświadczeniu, nie dłużej niż 5 lat od dnia wydania zaświadczenia.
”
;
2)
w art. 97 po ust. 3h dodaje się ust. 3i oraz 3j w brzmieniu:
„
3i.
Fundusz do dnia 31 stycznia każdego roku kalendarzowego przekazuje na rachunek bankowy
Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku
Praw Pacjenta, zwanego dalej „Funduszem Kompensacyjnym”, środki finansowe w postaci odpisu w wysokości
do 0,04% planowanych należnych przychodów z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne
na ten rok, określonych w planie finansowym Funduszu zatwierdzonym w trybie, o którym
mowa w art. 121 ust. 4, albo ustalonym w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 5,
albo w trybie, o którym mowa w art. 123 ust. 3. Odpis pomniejsza się o kwotę równą
środkom z odpisu przekazanego Funduszowi Kompensacyjnemu 2 lata wcześniej, niewykorzystanym
do końca roku, w którym nastąpił ten odpis. Od kwoty nieprzekazanego przez Fundusz
odpisu przysługują odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości
podatkowych.
3j.
W przypadku zagrożenia wyczerpania środków Funduszu Kompensacyjnego w danym roku wysokość
odpisu, o którym mowa w ust. 3i, może ulec zwiększeniu do wysokości niezbędnej do
dokonania wypłat świadczeń kompensacyjnych osobom uprawnionym w tym roku. Rzecznik
Praw Pacjenta informuje Prezesa Funduszu o kwocie niezbędnego zwiększenia wysokości
odpisu na ten rok w terminie umożliwiającym dokonanie zmiany planu finansowego Funduszu.
”
;
3)
w art. 116 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Przychody, o których mowa w ust. 1, zmniejsza się o odpis dla Agencji, o którym mowa
w art. 31t ust. 5-9, o odpis dla Agencji Badań Medycznych, o którym mowa w art. 97
ust. 3e, oraz o odpis dla Funduszu Kompensacyjnego, o którym mowa w art. 97 ust. 3i
i 3j.
”
;
4)
w art. 131c w ust. 3:
a)
w pkt 9 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu:
„
10)
odpis dla Funduszu Kompensacyjnego, o którym mowa w art. 97 ust. 3i i 3j,
11)
wydatki budżetowe w części budżetu państwa, której dysponentem jest Rzecznik Praw
Pacjenta
”
,
b)
część wspólna otrzymuje brzmienie:
„
-
-po wyłączeniu planowanych transferów środków finansowych otrzymanych ze źródeł, o których mowa w pkt 1-11.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
„
Art. 10a.
Konsultant krajowy po sporządzeniu opinii, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, z
wyłączeniem opinii odnoszących się do przypadków poszczególnych pacjentów, przekazuje
niezwłocznie kopię tej opinii ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, który publikuje
ją w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
tego ministra.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 23a:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
ogólnodostępnych, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów lub pracowników,”, -
-w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:„
3)
w których są udzielane świadczenia zdrowotne, jeżeli jest to konieczne w procesie leczenia pacjentów lub do zapewnienia im bezpieczeństwa - w przypadku szpitali, zakładów opiekuńczo-leczniczych, zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych, zakładów rehabilitacji leczniczej i hospicjów”, -
-część wspólna otrzymuje brzmienie:„
-
-za pomocą urządzeń umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring), uwzględniając konieczność poszanowania intymności i godności pacjenta, w tym przekazywanie obrazu z monitoringu w sposób uniemożliwiający ukazywanie intymnych czynności fizjologicznych, potrzebę zastosowania monitoringu w danym pomieszczeniu oraz konieczność ochrony danych osobowych.
”, -
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Kierownik podmiotu wykonującego działalność leczniczą odpowiada za wykorzystywanie
monitoringu zgodnie z przepisami prawa.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Nagrania obrazu uzyskane w wyniku monitoringu zawierające dane osobowe podmiot wykonujący
działalność leczniczą przetwarza wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane,
i przechowuje przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia nagrania.
”
;
2)
w art. 29 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Wypisanie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące pacjenta, wobec którego jest uprawdopodobnione,
że znajduje się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie
woli, następuje po uprzednim powiadomieniu osoby bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku
Praw Pacjenta o dacie i godzinie planowanego wypisu, jeżeli osoba bliska jest znana.
”
;
3)
w art. 36:
a)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Znak identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz datę urodzenia pacjenta;
2)
w przypadku noworodka urodzonego w szpitalu - imię i nazwisko matki, płeć i datę urodzenia
dziecka ze wskazaniem roku, miesiąca, dnia oraz godziny i minuty w systemie 24-godzinnym,
a w przypadku noworodka urodzonego z ciąży mnogiej - także cyfry wskazujące na kolejność
rodzenia się.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Znak identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 3, może zawierać również inne informacje
niż określone w ust. 5, służące identyfikacji pacjenta, zapisane w sposób uniemożliwiający
ustalenie przez osoby nieuprawnione danych osobowych pacjenta.
”
.
Art. 6.
1.
Tworzy się Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Pierwszy odpis, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy zmienianej w art. 3, jest przekazywany
na rachunek bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych w połowie wysokości
wynikającej z tego przepisu w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
3.
Rzecznik Praw Pacjenta we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu
opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ustali w terminie miesiąca
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pierwszy plan finansowy Funduszu Kompensacyjnego
Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, obejmujący
okres od 1. dnia miesiąca następującego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
do dnia 31 grudnia 2023 r.
4.
Pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 67zi ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1,
Rzecznik Praw Pacjenta składa do dnia 29 lutego 2024 r. za okres od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r.
Art. 7.
1.
Rzecznik Praw Pacjenta powoła co najmniej 20 członków Zespołu do spraw Świadczeń z
Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67x ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia powoła członków pierwszej kadencji Komisji Odwoławczej
do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o której mowa w
art. 67ze ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 8.
1.
Z dniem 1 lipca 2024 r. likwiduje się wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach
medycznych, o których mowa w art. 67e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zwane dalej
„komisjami”.
2.
Kadencja komisji, o której mowa w art. 67e ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, która
upływa w 2023 r., ulega przedłużeniu do czasu likwidacji tych komisji.
3.
Wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 67c ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, dotyczący zdarzenia medycznego mającego miejsce przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy może być złożony do komisji na zasadach dotychczasowych, w terminie
3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4.
Postępowania, o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte
i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także w sprawie wniosku,
o którym mowa w ust. 3, są prowadzone przez komisje na zasadach dotychczasowych, z
wyłączeniem art. 67b ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.
5.
Komisje niezwłocznie podejmują postępowania, o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, zawieszone na podstawie art. 67b ust. 2 pkt 1 tej ustawy.
6.
Orzeczenie, o którym mowa w art. 67j ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w postępowaniu
w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, jest wydawane nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
7.
Orzeczenie, o którym mowa w art. 67j ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w postępowaniach,
o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jest wydawane nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
8.
Postępowania przed komisjami, o których mowa w ust. 6 i 7, niezakończone do dnia 30
czerwca 2024 r., przejmuje do prowadzenia Rzecznik Praw Pacjenta.
9.
Do spraw, o których mowa w ust. 8, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67a, art.
67b ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 67c, art. 67d, art. 67f, art. 69g i art. 67i-67o ustawy
zmienianej w art. 1. Skład orzekający jest wyznaczany przez Rzecznika Praw Pacjenta
spośród pracowników Biura Rzecznika Praw Pacjenta oraz członków Zespołu do spraw Świadczeń
z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67x ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, przy czym 2 członków składu orzekającego spełnia wymagania, o
których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, a 2 członków składu
orzekającego spełnia wymagania, o których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej
w art. 1.
Art. 9.
1.
Świadczenie kompensacyjne, o którym mowa w art. 67r ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, przyznaje się w odniesieniu do zdarzenia medycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1
pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1 zaistniałego po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
2.
Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, o którym mowa w art. 67t ust. 1
ustawy zmienianej w art. 1, może również zostać wniesiony wtedy, gdy zdarzenie medyczne
w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1 miało miejsce przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli wnioskodawca dowiedział się o zakażeniu
biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia albo
o śmierci pacjenta po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Do postępowania w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 10.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy zmienianej
w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 5, jednak nie dłużej niż przez
okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach
w ochronie zdrowia oraz ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 2687 i 2745 oraz z 2023 r. poz. 28, 185, 326, 605, 641, 658, 825, 1059, 1114,
1130, 1407, 1414, 1429, 1523, 1617 i 1667.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 2674 i 2770 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 658, 1234 i 1429.