Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 28 kwietnia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o ruchu drogowym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Ruch drogowy
- Dział III - Pojazdy
- Rozdział 1 - Warunki techniczne pojazdów
- Rozdział 1a - Homologacja
- Rozdział 1b - Dopuszczenie jednostkowe pojazdu
- Rozdział 1c - Dopuszczenie indywidualne WE pojazdu
- Rozdział 2 - Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu
- Rozdział 2a - Centralna ewidencja pojazdów
- Rozdział 2b
- Rozdział 2c - Krajowy Punkt Kontaktowy
- Rozdział 2d - Profesjonalna rejestracja pojazdów
- Rozdział 3 - Badania techniczne pojazdów
- Dział IV - Bezpieczeństwo ruchu drogowego
- Dział V - Kontrola ruchu drogowego
- Rozdział 1 - Uprawnienia Policji i innych organów
- Rozdział 2 - Zatrzymywanie i zwracanie dowodów rejestracyjnych
- Rozdział 3 - Zatrzymywanie praw jazdy i pozwoleń oraz cofanie i przywracanie uprawnień do kierowania pojazdami
- Rozdział 4 - Kary pieniężne za przejazd pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu
- Dział Va - Działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego
- Dział Vb - Kary pieniężne
- Dział Vc - Przetwarzanie danych osobowych
- Dział VI - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Kategorie zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego
- Załącznik nr 2 - Kategorie pojazdów
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym ,
2)
ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych
innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji
sektora publicznego ,
5)
ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz
niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym, ustawy
o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej ,
7)
ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych
oraz niektórych innych ustaw ,
8)
ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych
innych ustaw ,
9)
ustawą z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 kwietnia 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 2 ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym , który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2021 r.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 30 i art. 39 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2019/475 z dnia 18 lutego 2019 r. zmieniającą dyrektywy 2006/112/WE
i 2008/118/WE w odniesieniu do włączenia włoskiej gminy Campione d’Italia oraz włoskich
wód jeziora Lugano do obszaru celnego Unii i do terytorialnego zakresu stosowania
dyrektywy 2008/118/WE .
”
„
Art. 30.
1.
Do wniosków o rejestrację samochodów ciężarowych i specjalnych, o których mowa w art.
72 ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
złożonych i nierozpatrzonych przed dniem 1 lipca 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Do zawiadomień o zmianie stanu faktycznego, wymagającej zmiany danych zamieszczonych
w dowodzie rejestracyjnym zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 3, jeżeli
taka zmiana stanu faktycznego wynika z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym na
terytorium kraju w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1 zmian konstrukcyjnych, zmieniających
rodzaj tego pojazdu na samochód ciężarowy lub specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 t, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy zmienianej
w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niebędący samochodem osobowym w rozumieniu
art. 100 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem
1 lipca 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 39.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 16 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lutego 2021 r.;
2)
art. 1 pkt 1 lit. a, art. 2 pkt 6 i 7, art. 6, art. 7, art. 12 pkt 4, art. 15, art.
16 pkt 1-3, art. 17, art. 32-34 i art. 38, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia;
3)
art. 18, który wchodzi w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;
4)
art. 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 1 pkt 2, 12, pkt 15 lit. a, pkt 16-19, 31, 35-46 i 56, art. 3, art. 10, art.
21, art. 25-27 i art. 30, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;
6)
art. 1 pkt 53, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
7)
art. 9, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
”
;
3)
art. 5-7 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 5.
1.
Hulajnogi elektryczne i urządzenia transportu osobistego wprowadzane do obrotu po
dniu 31 grudnia 2021 r. muszą spełniać warunki techniczne określone dla tych pojazdów
w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Hulajnogi elektryczne i urządzenia transportu osobistego wprowadzone do obrotu przed
dniem 1 stycznia 2022 r. mogą nie spełniać warunków technicznych określonych dla tych
pojazdów w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy zmienianej w art.
1.
Art. 6.
Uchwały rady powiatu, o których mowa w art. 130a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1,
podjęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc do dnia wejścia
w życie nowych uchwał podjętych na podstawie art. 130a ust. 6 ustawy zmienianej w
art. 1.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
odnośnika nr 1 i art. 63 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu
informacji sektora publicznego , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 z dnia 20 czerwca 2019 r.
w sprawie otwartych danych i ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego .
”
„
Art. 63.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
24, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 15, art. 16, art. 27 ust. 2 i art. 34 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o
zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/645 z dnia 18 kwietnia 2018 r.
zmieniającej dyrektywę 2003/59/WE w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia
kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób oraz dyrektywę
2006/126/WE w sprawie praw jazdy .
”
„
Art. 15.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80d ust. 7 ustawy zmienianej
w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 80d ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 16.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 100aa ust. 8 ustawy zmienianej
w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 100aa ust. 8 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu w brzmieniu dotychczasowym.
”
Art. 27.
„2. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych określonego w komunikacie, o którym mowa
w art. 21, dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się innym państwom członkowskim,
zgodnie z art. 100as ustawy zmienianej w art. 2, oraz organom właściwym do wydania
karty kwalifikacji kierowcy.
”
„
Art. 34.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 33, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 września 2021 r.;
2)
art. 24, który wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
3)
art. 1 pkt 4 lit. a, pkt 5 lit. c-f, h oraz lit. i, oraz pkt 6 i 7 - w zakresie art.
39c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, pkt 8, pkt 9 lit. a, pkt 10 lit. d - w zakresie
art. 39e ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, oraz pkt 11, art. 2 pkt 2, 3, 11 i 12,
art. 4 pkt 8 i 40, art. 23, art. 25, art. 26, art. 28, art. 30 i art. 31, które wchodzą
w życie po upływie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
4)
art. 2 pkt 7, 8 i 10, art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 29, które wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
5)
art. 4 pkt 20 lit. c, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.;
6)
art. 1 pkt 7 - w zakresie art. 39c ust. 2-5 ustawy zmienianej w art. 1, pkt 10 lit.
a-c i d - w zakresie art. 39e ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, art. 4 pkt 34 - w
zakresie art. 103a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4, oraz art. 6, które wchodzą w
życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21;
7)
art. 1 pkt 15 lit. b i pkt 16 lit. b ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 4 pkt 24
lit. a, pkt 25, 27 i 28, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o
którym mowa w art. 22;
8)
art. 4 pkt 29 - w zakresie art. 98a ust. 2 pkt 2, ust. 3, ust. 5 pkt 1 i ust. 6 ustawy
zmienianej w art. 4 oraz pkt 32 lit. b, które wchodzą w życie z dniem określonym w
komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 7.
”
;
6)
art. 4-10 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym,
ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej , które stanowią:
„
Art. 4.
1.
Do spraw dotyczących zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien
odpowiadać pojazd, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Wydane przez ministra właściwego do spraw transportu przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy decyzje w sprawach zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien
odpowiadać pojazd, zachowują ważność.
Art. 5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający
termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących
wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia
rozwiązań technicznych określonych w tym komunikacie.
Art. 6.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje do centralnej ewidencji pojazdów,
o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, dane dotyczące wydanych
zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd,
zgromadzone od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia wdrożenia rozwiązań
technicznych, o których mowa w art. 5.
2.
Przekazywanie danych, o których mowa w ust. 1, rozpocznie się od dnia 31 stycznia
2022 r.
Art. 7.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80b ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 80b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w art. 5, i nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 8.
Do wniosków o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 64d ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepis art. 64d
ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 9.
Do naborów wniosków, o których mowa w art. 36a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2,
wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art.
36a ust. 3a oraz art. 36b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 4-6, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa
w art. 5;
2)
art. 2, art. 3 oraz art. 9, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
7)
art. 41 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach
alternatywnych oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 41.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 35 oraz art. 12, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 13:
a)
pkt 1 lit. a-d, pkt 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2024 r.,
b)
pkt 1 lit. e, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;
3)
art. 1 pkt 19 i 20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;
4)
art. 3 pkt 1 lit. a tiret pierwsze w zakresie lit. b oraz tiret drugie i lit. b oraz
art. 4 pkt 1 lit. a tiret pierwsze w zakresie lit. b oraz tiret drugie i lit. b, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
5)
art. 1 pkt 21, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2028 r.
”
;
8)
art. 15-23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
1.
Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 13 ustawy zmienianej
w art. 14, umożliwiających przekazywanie i udostępnianie danych z centralnej ewidencji
kierowców, o której mowa w art. 100a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do zakładów
ubezpieczeń na zasadach określonych w art. 100ah ust. 1 pkt 21 oraz ust. 2a ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dane zgromadzone w ewidencji
udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań, zakładom
ubezpieczeń:
1)
w zakresie niezbędnym do wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 43 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych ;
2)
w stosunku do osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi,
tramwajami lub motorowerami, w zakresie:
a)
rodzaju oraz zakresu uzyskanego uprawnienia,
b)
daty uzyskania pierwszego uprawnienia, a w przypadku jego cofnięcia - także daty ponownego
uzyskania uprawnienia,
c)
daty ważności uprawnienia,
d)
numeru dokumentu stwierdzającego uprawnienie,
e)
ograniczenia dotyczącego uprawnienia,
f)
spełniania wymagań dotyczących uprawnień,
g)
nazwy organu, który wydał dokument stwierdzający uprawnienie;
3)
w stosunku do osób, które popełniły naruszenie przepisów ruchu drogowego:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL,
c)
sumę punktów przypisanych za naruszenia na podstawie prawomocnego rozstrzygnięcia,
d)
informację o sumie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia
naruszenia prawomocnym rozstrzygnięciem,
e)
nazwę naruszenia przepisów ruchu drogowego - kwalifikację prawną, rodzaj czynu, datę,
godzinę i miejsce jego popełnienia, liczbę punktów przypisanych za naruszenia na podstawie
prawomocnego rozstrzygnięcia, a także informację o liczbie punktów, które zostaną
ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia prawomocnym rozstrzygnięciem,
f)
nazwę podmiotu rejestrującego naruszenie,
g)
dane pojazdu, którym popełniono naruszenie - rodzaj, markę, model, numer rejestracyjny
oraz - w przypadku pojazdów zarejestrowanych za granicą - kraj rejestracji pojazdu,
h)
rodzaj prawomocnego rozstrzygnięcia
- w związku z czynnościami zmierzającymi do zawarcia umowy ubezpieczenia, o której
mowa w dziale II w grupach 3 i 10 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej .
2.
Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, udostępnia się zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o którym
mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu
Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Art. 16.
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny przetwarza dane w zakresie wysokości grzywien
nałożonych w drodze mandatu karnego i faktu ich uiszczenia, na zasadach określonych
w art. 102 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
od dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego
do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.
14.
Art. 17.
1.
Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego
do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.
14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami
naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez
osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem przypisuje się
odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji.
2.
Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie
2 lat od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie.
3.
Jeżeli w sprawie o naruszenie, o którym mowa w ust. 1, nałożono grzywnę w drodze mandatu
karnego stanowiącą dochód budżetu państwa lub gdy grzywnę nałożył w drodze mandatu
karnego organ Inspekcji Transportu Drogowego, punkty przypisane temu naruszeniu usuwa
się z ewidencji po upływie 2 lat od daty uiszczenia grzywny za naruszenie.
4.
Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego
do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.
14, informację o uiszczeniu grzywny, o której mowa w ust. 3, przekazują Policji w
drodze teletransmisji danych właściwy naczelnik urzędu skarbowego oraz Główny Inspektor
Transportu Drogowego, niezwłocznie po odnotowaniu płatności.
5.
Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego,
o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń
w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe.
6.
Przepisy ust. 1-3 i 5 stosuje się do osób posiadających pozwolenie na kierowanie tramwajem.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie
kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami do przestrzegania przepisów ustawy
oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1;
2)
sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego
popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem;
3)
tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;
4)
sposób i tryb udzielania osobie wpisanej do ewidencji informacji i wydawania zaświadczeń
o dotyczących tej osoby naruszeniach wpisanych do ewidencji i przypisanych im punktach.
Art. 18.
Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego
do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art.
14, starosta wydaje decyzję:
1)
o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie
kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego
Policji;
2)
o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie:
a)
przekroczenia, w okresie roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby
20 punktów,
b)
stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym
w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy prawa jazdy popełnił:
-
-przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub
-
-trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń
-
-przy czym decyzja o cofnięciu uprawnienia jest wydawana na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;
3)
o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się
sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w pkt 1.
Art. 19.
1.
Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie,
gromadzenie i udostępnianie danych, na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy
zmienianej w art. 1, w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego i ustalenia wysokości składek
ubezpieczenia, o których mowa w dziale II w grupach 3 i 10 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, zakładom ubezpieczeń udostępnia się informacje o kierowcach naruszających przepisy
ruchu drogowego, popełnionych naruszeniach i przypisanych im punktach w przypadku
popełnienia następujących naruszeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji:
1)
przestępstwa, o którym mowa w art. 173, art. 174, art. 177, art. 178a, art. 180a, art. 180b lub art. 355 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ;
2)
wykroczenia, o którym mowa w art. 86, art. 86b-88, art. 90, art. 92-94, art. 96, art. 97, art. 97a lub art. 98
ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny po spełnieniu warunków, o których
mowa w art. 100ah ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 20.
Do postępowań w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o cofnięcie
uprawnienia do kierowania pojazdami, a także do szkoleń kierowców, o którym mowa odpowiednio
w art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 130 ust. 3 i art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit.
a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 21.
1.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, w sprawach o przestępstwa, o których mowa w rozdziale XXI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, których następstwem jest śmierć człowieka albo ciężki uszczerbek na zdrowiu, a także
w sprawach o zabójstwo z użyciem pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym lub umyślne
spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu z użyciem pojazdu mechanicznego w ruchu
lądowym, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
2.
Prokurator prowadzący postępowanie o przestępstwo, o którym mowa w ust. 1, wszczęte
i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w terminie 30 dni od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy skieruje do właściwego sądu wniosek, o którym
mowa w art. 117 § 51pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, lub w tym samym terminie może skierować wniosek,
o którym mowa w art. 117 § 51pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, zgodnie z art. 117 § 51pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2.
Art. 22.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 7 tracą moc z dniem wdrożenia
rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw
informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14.
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 i 3, które wchodzą w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych,
o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na
podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14;
2)
art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych na zasadach określonych
w art. 100aa-100aq ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , o których mowa w art. 13 ustawy zmienianej w art. 14;
3)
art. 1 pkt 5 w zakresie art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d oraz art. 1 pkt 6 w zakresie
art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. h, art. 3 pkt 2, art. 10 pkt 5, art. 14, art. 17 i art.
18, które wchodzą w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 8 pkt 1, 2 i 4, art. 13, art. 15 i art. 16, które wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 12, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 779, art. 819 i art. 824 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny , które stanowią:
„
Art. 779.
1.
Sprawy prowadzone przez wojskowych komendantów uzupełnień, wszczęte i niezakończone
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmuje właściwy miejscowo ze względu
na dotychczasowy terytorialny zasięg działania wojskowej komendy uzupełnień szef wojskowego
centrum rekrutacji.
2.
Sprawy prowadzone przez szefów wojewódzkich sztabów wojskowych, wszczęte i niezakończone
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmuje Szef Centralnego Wojskowego
Centrum Rekrutacji.
3.
Sprawy prowadzone przez Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jako organ drugiej
instancji w ramach rozpatrywania rozstrzygnięć administracyjnych wydanych przez szefów
wojewódzkich sztabów wojskowych i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy prowadzi nadal Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na podstawie dotychczasowych
przepisów.
”
„
Art. 819.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
”
„
Art. 824.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 288 ust. 2 i art. 777 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia;
2)
art. 439 ust. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 463, 694, 720, 1641, 1997, 2165, 2269 i 2328.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym1)Niniejsza ustawa wdraża postanowienia następujących dyrektyw Unii Europejskiej: 1) dyrektywy Rady z dnia 16 grudnia 1991 r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (91/671/EWG) (Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, str. 26, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 353, z późn. zm.); 2) dyrektywy Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 57 z 02.03.1992, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 359, z późn. zm.); 3) dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 2, str. 478, z późn. zm.); 4) dyrektywy 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 1997 r. odnoszącej się do mas i wymiarów niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG (Dz. Urz. WE L 233 z 25.08.1997, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 19, str. 200, z późn. zm.); 5) dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów (Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999, str. 57, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 351, z późn. zm.); 6) (uchylony) 7) dyrektywy 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG (Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 399, z późn. zm.); 8) dyrektywy 2003/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 kwietnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/671/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach poniżej 3,5 tony (Dz. Urz. UE L 115 z 09.05.2003, str. 63; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 277); 9) dyrektywy 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylającej dyrektywę 74/150/EWG (Dz. Urz. UE L 171 z 09.07.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 311, z późn. zm.); 10) dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.); 11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz. Urz. UE L 141 z 06.06.2009, str. 12, z późn. zm.); 12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/82/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego (Dz. Urz. UE L 288 z 05.11.2011, str. 1); 13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87).
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady ruchu na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu;
2)
zasady i warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu, a także działalność właściwych
organów i podmiotów w tym zakresie;
3)
wymagania w stosunku do innych uczestników ruchu niż kierujący pojazdami;
4)
zasady i warunki kontroli ruchu drogowego.
2.
Przepisy ustawy stosuje się również do ruchu odbywającego się poza miejscami wymienionymi
w ust. 1 pkt 1, w zakresie:
1)
koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób;
2)
wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych.
3.
Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 75aa-75ac, art. 140g ust. 2,
art. 140i i art. 140k, stanowią zadania z zakresu administracji rządowej.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 720), która weszła w życie z dniem 20 maja 2021 r.)
droga - wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla
pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym
się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych,
ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem
lub pędzenia zwierząt;
1a)
droga publiczna - drogę w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ;
1b)
droga wewnętrzna - drogę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
2)
droga twarda - drogę z jezdnią o nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej
lub brukowcowej oraz z płyt betonowych lub kamienno-betonowych, jeżeli długość nawierzchni
przekracza 20 m; inne drogi są drogami gruntowymi;
3)
autostrada - drogę dwujezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, na której
nie dopuszcza się ruchu poprzecznego, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych,
z wyłączeniem czterokołowca, które na równej, poziomej jezdni mogą rozwinąć prędkość
co najmniej 40 km/h, w tym również w razie ciągnięcia przyczep;
4)
droga ekspresowa - drogę dwu- lub jednojezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi,
na której skrzyżowania występują wyjątkowo, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych,
z wyłączeniem czterokołowca;
5)
droga dla rowerów - drogę lub jej część przeznaczoną do ruchu rowerów, oznaczoną odpowiednimi
znakami drogowymi; droga dla rowerów jest oddzielona od innych dróg lub jezdni tej
samej drogi konstrukcyjnie lub za pomocą urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego;
5a)
pas ruchu dla rowerów - część jezdni przeznaczoną do ruchu rowerów w jednym kierunku,
oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
5b)
śluza dla rowerów - część jezdni na wlocie skrzyżowania na całej szerokości jezdni
lub wybranego pasa ruchu przeznaczona do zatrzymania rowerów w celu zmiany kierunku
jazdy lub ustąpienia pierwszeństwa, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi;
6)
jezdnia - część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów; określenie to nie dotyczy torowisk
wydzielonych z jezdni;
7)
pas ruchu - każdy z podłużnych pasów jezdni wystarczający do ruchu jednego rzędu pojazdów
wielośladowych, oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi;
8)
pobocze - część drogi przyległą do jezdni, która może być przeznaczona do ruchu pieszych
lub niektórych pojazdów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
9)
chodnik - część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych;
10)
skrzyżowanie - przecięcie się w jednym poziomie dróg mających jezdnię, ich połączenie
lub rozwidlenie, łącznie z powierzchniami utworzonymi przez takie przecięcia, połączenia
lub rozwidlenia; określenie to nie dotyczy przecięcia, połączenia lub rozwidlenia
drogi twardej z drogą gruntową, z drogą stanowiącą dojazd do obiektu znajdującego
się przy drodze lub z drogą wewnętrzną;
10a)
szkoda istotna - szkodę w zakresie elementów układu nośnego, hamulcowego lub kierowniczego
pojazdu mającą wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego, kwalifikującą pojazd do dodatkowego
badania technicznego i stwierdzoną przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny lub przez
zakład ubezpieczeń w związku z otrzymanym zgłoszeniem szkody z tytułu zawartej umowy
ubezpieczenia, o którym mowa w dziale II w grupach 3 i 10 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ;
11)
przejście dla pieszych - powierzchnię jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska przeznaczoną
do przechodzenia przez pieszych, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
12)
przejazd dla rowerzystów - powierzchnię jezdni lub torowiska przeznaczoną do przejeżdżania
przez rowerzystów, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
13)
przystanek - miejsce zatrzymywania się pojazdów transportu publicznego, oznaczone
odpowiednimi znakami drogowymi;
14)
tunel - budowlę na drodze, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
15)
obszar zabudowany - obszar oznaczony odpowiednimi znakami drogowymi;
16)
strefa zamieszkania - obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym
obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi
znakami drogowymi;
16a)
strefa ruchu - obszar obejmujący co najmniej jedną drogę wewnętrzną, na który wjazdy
i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi;
173)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
uczestnik ruchu - pieszego, osobę poruszającą się przy użyciu urządzenia wspomagającego
ruch, kierującego, a także inne osoby przebywające w pojeździe lub na pojeździe znajdującym
się na drodze;
183)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
pieszy - osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonującą na niej robót
lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę
prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, hulajnogę elektryczną,
urządzenie transportu osobistego, urządzenie wspomagające ruch, wózek dziecięcy, podręczny
lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także dziecko w wieku
do 10 lat kierujące rowerem pod opieką osoby dorosłej;
18a4)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
urządzenie wspomagające ruch - urządzenie lub sprzęt sportowo-rekreacyjny, przeznaczone
do poruszania się osoby w pozycji stojącej, napędzane siłą mięśni;
19)
kolumna pieszych - zorganizowaną grupę pieszych prowadzoną przez kierownika lub dowódcę;
20)
kierujący - osobę, która kieruje pojazdem lub zespołem pojazdów, a także osobę, która
prowadzi kolumnę pieszych, jedzie wierzchem albo pędzi zwierzęta pojedynczo lub w
stadzie;
21)
kierowca - osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem;
21a)
profil kandydata na kierowcę - profil kandydata na kierowcę w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ;
21b5)Dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997), która weszła w życie z dniem 5 grudnia 2021 r.)
profil kierowcy zawodowego - profil kierowcy zawodowego w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
22)
szczególna ostrożność - ostrożność polegającą na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu
zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w
stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie;
236)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
ustąpienie pierwszeństwa - powstrzymanie się od ruchu, jeżeli ruch mógłby zmusić kierującego
do zmiany kierunku lub pasa ruchu albo istotnej zmiany prędkości, pieszego - do zatrzymania
się, zwolnienia lub przyspieszenia kroku, a osobę poruszającą się przy użyciu urządzenia
wspomagającego ruch - do zatrzymania się, zmiany kierunku albo istotnej zmiany prędkości;
24)
ruch kierowany - ruch otwierany i zamykany za pomocą sygnalizacji świetlnej albo przez
uprawnioną osobę;
25)
niedostateczna widoczność - widoczność występującą od zmierzchu do świtu, a także
w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza od świtu do zmierzchu;
26)
wymijanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego
się w przeciwnym kierunku;
27)
omijanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok nieporuszającego się pojazdu, uczestnika
ruchu lub przeszkody;
28)
wyprzedzanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego
się w tym samym kierunku;
29)
zatrzymanie pojazdu - unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów
ruchu drogowego, trwające nie dłużej niż 1 minutę, oraz każde unieruchomienie pojazdu
wynikające z tych warunków lub przepisów;
30)
postój pojazdu - unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów ruchu
drogowego, trwające dłużej niż 1 minutę;
317)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub
urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch;
327)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego,
roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego
i wózka inwalidzkiego;
33)
pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością
przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego;
34)
pojazd wolnobieżny - pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy
do 25 km/h, z wyłączeniem ciągnika rolniczego;
35)
pojazd członowy - zespół pojazdów składający się z pojazdu silnikowego złączonego
z naczepą;
35a)
pojazd nienormatywny - pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem
lub bez ładunku, wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego
są większe od dopuszczalnych przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy;
35b)
ładunek niepodzielny - ładunek, który bez niewspółmiernie wysokich kosztów lub ryzyka
powstania szkody nie może być podzielony na dwa lub więcej mniejszych ładunków;
35c)
pilot - osobę odpowiedzialną za zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz minimalizację
utrudnień w ruchu drogowym w czasie przejazdu pojazdu;
36)
pojazd specjalny - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej
funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego
wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem
tej funkcji;
37)
pojazd używany do celów specjalnych - pojazd samochodowy przystosowany w sposób szczególny
do przewozu osób lub ładunków, używany przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej,
Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służbę Ochrony
Państwa, Straż Graniczną, Służbę Celno-Skarbową, jednostki ochrony przeciwpożarowej,
Inspekcję Transportu Drogowego i Służbę Więzienną;
38)
pojazd uprzywilejowany - pojazd wysyłający sygnały świetlne w postaci niebieskich
świateł błyskowych i jednocześnie sygnały dźwiękowe o zmiennym tonie, jadący z włączonymi
światłami mijania lub drogowymi; określenie to obejmuje również pojazdy jadące w kolumnie,
na której początku i na końcu znajdują się pojazdy uprzywilejowane wysyłające dodatkowo
sygnały świetlne w postaci czerwonego światła błyskowego;
39)
pojazd zabytkowy - pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do
rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także pojazd
wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami;
40)
samochód osobowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie
więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu;
41)
autobus - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9
osób łącznie z kierowcą;
41a)
autobus szkolny - autobus przeznaczony do przewozu dzieci do szkoły, barwy pomarańczowej,
oznaczony z przodu i z tyłu prostokątnymi tablicami barwy białej, z napisem barwy
czarnej „autobus szkolny”;
42)
samochód ciężarowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków;
określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie
do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą;
42a)
ciągnik samochodowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie wyłącznie do
ciągnięcia przyczepy; określenie to obejmuje ciągnik siodłowy i ciągnik balastowy;
42b)
czterokołowiec - pojazd samochodowy przeznaczony do przewozu osób lub ładunków, z
wyłączeniem samochodu osobowego, ciężarowego i motocykla, którego masa własna nie
przekracza:
a)
w przypadku przewozu rzeczy 550 kg,
b)
w przypadku przewozu osób 400 kg;
42c)
czterokołowiec lekki - czterokołowiec, którego masa własna nie przekracza 350 kg i
konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h;
43)
taksówka - pojazd samochodowy, odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do
przewozu osób w liczbie nie większej niż 9 łącznie z kierowcą oraz ich bagażu podręcznego
za opłatą ustaloną na podstawie:
a)
taksometru albo
b)
aplikacji mobilnej, o której mowa w art. 13b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ;
44)
ciągnik rolniczy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości
nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych,
leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia
przyczep oraz do prac ziemnych;
45)
motocykl - pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z bocznym wózkiem
kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający
kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e,
o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia
2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz
czterokołowców 8)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016,
str. 65.;
46)
motorower - pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności
skokowej nieprzekraczającej 50 cm3 lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza
prędkość jazdy do 45 km/h;
47)
rower - pojazd o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej
tym pojazdem; rower może być wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy
napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy
ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada
do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h;
47a)
wózek rowerowy - pojazd o szerokości powyżej 0,9 m przeznaczony do przewozu osób lub
rzeczy poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; wózek rowerowy może być wyposażony
w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu
nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc
wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h;
47b9)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
hulajnoga elektryczna - pojazd napędzany elektrycznie, dwuosiowy, z kierownicą, bez
siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez
kierującego znajdującego się na tym pojeździe;
47c9)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
urządzenie transportu osobistego - pojazd napędzany elektrycznie, z wyłączeniem hulajnogi
elektrycznej, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się
wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe;
48)
wózek inwalidzki - pojazd konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się osoby niepełnosprawnej,
napędzany siłą mięśni lub za pomocą silnika, którego konstrukcja ogranicza prędkość
jazdy do prędkości pieszego;
49)
zespół pojazdów - pojazdy złączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość;
nie dotyczy to pojazdów złączonych w celu holowania;
49a)
kolejka turystyczna - zespół pojazdów składający się z ciągnika rolniczego, którego
konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h, albo pojazdu wolnobieżnego oraz przyczepy
(przyczep) dostosowanej do przewozu osób, wykorzystywanych w ramach prowadzonej działalności
w zakresie świadczenia usług turystycznych;
50)
przyczepa - pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem;
51)
przyczepa lekka - przyczepę, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 750
kg;
52)
naczepa - przyczepę, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i obciąża ten pojazd;
53)
masa własna - masę pojazdu z jego normalnym wyposażeniem, paliwem, olejami, smarami
i cieczami w ilościach nominalnych, bez kierującego;
54)
dopuszczalna masa całkowita - największą określoną właściwymi warunkami technicznymi
masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze;
55)
rzeczywista masa całkowita - masę pojazdu łącznie z masą znajdujących się na nim rzeczy
i osób;
56)
dopuszczalna ładowność - największą masę ładunku i osób, jaką może przewozić pojazd,
która stanowi różnicę dopuszczalnej masy całkowitej i masy własnej pojazdu;
57)
nacisk osi - sumę nacisków, jaką na drogę wywierają koła znajdujące się na jednej
osi;
58)
VIN - numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez producenta;
59)
urządzenie rejestrujące - stacjonarne, przenośne albo zainstalowane w pojeździe albo
na statku powietrznym urządzenie ujawniające i zapisujące za pomocą technik utrwalania
obrazów naruszenia przepisów ruchu drogowego przez kierujących pojazdami;
60)
kategoria pojazdu - klasyfikację pojazdu według wymagań homologacyjnych;
61)
maksymalna masa całkowita - największą masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem,
określoną przez producenta pojazdu;
62)
nowy pojazd - pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany;
63)
państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską
lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
64)
pojazd kompletny - pojazd, który w celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania
założonych cech użytkowych nie wymaga kompletacji;
65)
pojazd marki „SAM” - pojazd zbudowany przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy,
konstrukcji własnej;
66)
pojazd produkowany w małych seriach - pojazd produkowany w limitowanej liczbie, określonej
w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 3;
67)
pojazd niekompletny - pojazd, który w celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania
założonych cech użytkowych powinien przejść co najmniej jeden etap kompletacji;
68)
pojazd skompletowany - pojazd, który w celu spełnienia wymagań technicznych oraz uzyskania
założonych cech użytkowych powstał w wyniku co najmniej jednego etapu kompletacji;
69)
pojazd z końcowej partii produkcji - pojazd będący częścią zapasów producenta, który
nie spełnia wymagań technicznych z powodu zmiany warunków stanowiących podstawę do
wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu,
a świadectwo to utraciło ważność;
70)
przedmiot wyposażenia lub część - rozumie się przez to układ, oddzielny zespół techniczny
lub część, podlegające wymaganiom technicznym określonym w dziale III, rozdziale 1a
i 1b, przepisach Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach
EKG ONZ, przeznaczone do zastosowania w pojeździe;
71)
świadectwo homologacji typu - świadectwo homologacji typu EKG ONZ, świadectwo homologacji
typu pojazdu, świadectwo homologacji typu WE;
72)
świadectwo homologacji typu EKG ONZ - dokument wydany przez właściwy organ państwa
- strony Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych,
wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania
homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20
marca 1958 r. , zwanego dalej „Porozumieniem”, stwierdzający, że typ przedmiotu wyposażenia lub
części spełnia wymagania procedury homologacji typu EKG ONZ określone w regulaminach
Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) stanowiących
załączniki do tego Porozumienia;
73)
świadectwo homologacji typu pojazdu - dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej
Polskiej stwierdzający, że typ pojazdu spełnia wymagania procedury homologacji typu
pojazdu;
74)
świadectwo homologacji typu WE - dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego
Unii Europejskiej stwierdzający, że typ pojazdu, typ przedmiotu jego wyposażenia lub
części, spełnia wymagania procedury homologacji typu WE;
75)
typ przedmiotu wyposażenia lub części - oznaczenie przedmiotów wyposażenia lub części,
spełniających tę samą funkcję w pojeździe, które nie różnią się od siebie pod względem
istotnych cech mających wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego lub ochronę środowiska,
jeżeli wymagania określone w przepisach UE dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminy
EKG ONZ nie stanowią inaczej;
76)
świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - dokument wydany przez właściwy
organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej stwierdzający, że pojazd spełnia odpowiednie
warunki lub wymagania techniczne procedury dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
77)
świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu
do zasilania gazem - dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej
stwierdzający, że sposób montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem oraz elementy tej instalacji spełniają wymagania procedury homologacji sposobu
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;
78)
typ pojazdu - oznaczenie pojazdów jednej kategorii pojazdu, które nie różnią się od
siebie pod względem istotnych cech, określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 70zm ust. 1 pkt 5;
79)
wprowadzenie do obrotu - odpłatne albo nieodpłatne przekazanie pojazdu, przedmiotu
wyposażenia lub części po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej użytkownikowi;
80)
wariant pojazdu - oznaczenie pojazdów jednego typu, które nie różnią się od siebie
co najmniej pod względem istotnych cech, określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 70zm ust. 1 pkt 5;
81)
wersja pojazdu - oznaczenie pojazdów jednego wariantu, o kompletacji określonej w
opisie technicznym typu pojazdu w świadectwie homologacji typu pojazdu albo świadectwie
homologacji typu WE pojazdu;
82)
tramwaj - pojazd przeznaczony do przewozu osób lub rzeczy zasilany energią elektryczną,
poruszający się po szynach na drogach publicznych;
83)
trolejbus - autobus przystosowany do zasilania energią elektryczną z sieci trakcyjnej;
84)
blokada alkoholowa - urządzenie techniczne uniemożliwiające uruchomienie silnika pojazdu
silnikowego i pojazdu szynowego, w przypadku gdy zawartość alkoholu w wydychanym przez
kierującego powietrzu wynosi co najmniej 0,1 mg alkoholu w 1 dm3;
85)
kalibracja blokady alkoholowej - ogół czynności służących wzorcowaniu blokady alkoholowej
oraz regulacji tego urządzenia w sposób umożliwiający spełnienie wymagania, o którym
mowa w pkt 84;
86)
niezgodność - rozbieżność między danymi zgromadzonymi w centralnej ewidencji pojazdów,
centralnej ewidencji kierowców albo centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych
a stanem prawnym ustalonym na podstawie dostępnych danych lub stanem faktycznym;
87)
salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów - osobę fizyczną,
osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzące
sprzedaż pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów w lokalu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i autoryzowane przez producenta pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów
lub jego upoważnionego przedstawiciela. Dotyczy to także sprzedaży w lokalu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio prowadzonej przez producenta pojazdów samochodowych,
przyczep lub motorowerów.
Dział II
Ruch drogowy
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 3.
1.
Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność
albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania,
które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch
ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić
kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby znajdującej się w pobliżu drogi, jeżeli
jej zachowanie mogłoby pociągnąć za sobą skutki, o których mowa w tym przepisie.
3.
Jeżeli uczestnik ruchu lub inna osoba spowodowała jednak zagrożenie bezpieczeństwa
ruchu drogowego, jest obowiązana przedsięwziąć niezbędne środki w celu niezwłocznego
usunięcia zagrożenia, a gdyby nie mogła tego uczynić, powinna o zagrożeniu uprzedzić
innych uczestników ruchu.
Art. 4.
Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze mają prawo liczyć, że inni uczestnicy
tego ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują
na możliwość odmiennego ich zachowania.
Art. 5.
1.
Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani stosować się do
poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli,
sygnałów świetlnych oraz znaków drogowych, nawet wówczas, gdy z przepisów ustawy wynika
inny sposób zachowania niż nakazany przez te osoby, sygnały świetlne lub znaki drogowe.
2.
Polecenia i sygnały dawane przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli
mają pierwszeństwo przed sygnałami świetlnymi i znakami drogowymi.
3.
Sygnały świetlne mają pierwszeństwo przed znakami drogowymi regulującymi pierwszeństwo
przejazdu.
Art. 6.
1.
Polecenia lub sygnały może dawać uczestnikowi ruchu lub innej osobie znajdującej się
na drodze:
1)
policjant;
2)
żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego, zabezpieczający
przemarsz lub przejazd kolumny wojskowej albo w razie akcji związanej z ratowaniem
życia lub mienia;
3)
funkcjonariusz Straży Granicznej;
3a)
inspektor Inspekcji Transportu Drogowego;
3b)
umundurowany funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej;
3c)
strażnik gminny (miejski);
4)
pracownik kolejowy na przejeździe kolejowym;
5)
osoba działająca w imieniu zarządcy drogi lub osoba wykonująca roboty na drodze na
zlecenie lub za zgodą zarządcy drogi;
6)
osoba nadzorująca bezpieczne przejście dzieci przez jezdnię, w wyznaczonym miejscu;
7)
kierujący autobusem szkolnym w miejscach postoju związanych z wsiadaniem lub wysiadaniem
dzieci;
7a)
ratownik górski podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem akcji ratowniczej;
8)
strażnik leśny lub funkcjonariusz Straży Parku - na terenie odpowiednio lasu lub parku
narodowego;
9)
strażak Państwowej Straży Pożarnej podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem
akcji ratowniczej;
10)
członek ochotniczej straży pożarnej podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem
akcji ratowniczej;
11)
funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa podczas wykonywania czynności związanych z zapewnieniem
bezpieczeństwa ochranianych osób, obiektów i urządzeń;
12)
pilot podczas wykonywania czynności związanych z pilotowaniem przejazdu pojazdu nienormatywnego.
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i ust. 4 pkt 2, powinny być łatwo rozpoznawalne i widoczne
z dostatecznej odległości, zarówno w dzień, jak i w nocy.
3.
Przepis ust. 2 w zakresie łatwej rozpoznawalności:
1)
dotyczy osoby wymienionej w ust. 1 pkt 1 tylko poza obszarem zabudowanym;
2)
nie dotyczy kierującego autobusem szkolnym, jeżeli sygnał do zatrzymania innych pojazdów
dawany jest przez tę osobę bez wychodzenia z odpowiednio oznaczonego pojazdu.
3a.
Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 4-8 i 12 oraz ust. 4 pkt 2, mogą dawać polecenia
lub sygnały uczestnikowi ruchu lub innej osobie znajdującej się na drodze pod warunkiem
ukończenia szkolenia organizowanego przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego. Pilot
zabezpieczający przejazd pojazdu nienormatywnego będący osobą, o której mowa w ust.
1 pkt 1-3c i 9, nie podlega szkoleniu.
3b.
Szkolenie, o którym mowa w ust. 3a, może być przeprowadzone odpłatnie. Opłatę ponosi
podmiot kierujący na szkolenie, a w pozostałych przypadkach - osoba odbywająca szkolenie.
Wysokość maksymalnej opłaty za szkolenie jednej osoby nie może przekraczać 30% minimalnego
wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu
za pracę.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku w trakcie
kierowania ruchem drogowym oraz sprawnego wykonywania czynności w tym zakresie, w
drodze rozporządzenia:
1)
określi organizację i sposób wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, program
i tryb prowadzenia szkolenia w tym zakresie, wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia,
wysokość stawek za szkolenie oraz tryb ich pobierania i zwrotu, biorąc pod uwagę w
szczególności średnie realne koszty organizacji i przeprowadzania szkolenia;
2)
może upoważnić inne osoby do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, oraz
określić okoliczności, szczegółowe warunki, sposób wykonywania czynności w tym zakresie,
jak również warunki, które te osoby muszą spełniać;
3)
określi wzór ubioru osób, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6.
Art. 7.
1.
Znaki i sygnały drogowe wyrażają ostrzeżenia, zakazy, nakazy lub informacje.
2.
Minister właściwy do spraw transportu i minister właściwy do spraw wewnętrznych, w
porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając w szczególności konieczność
dostosowania sygnałów drogowych do postanowień umów międzynarodowych, określi, w drodze
rozporządzenia, znaki i sygnały obowiązujące w ruchu drogowym, ich znaczenie i zakres
obowiązywania.
3.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, uwzględniając konieczność zapewnienia czytelności i zrozumiałości znaków
i sygnałów drogowych dla uczestników ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki techniczne dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa
ruchu drogowego, a także warunki ich umieszczania na drogach.
Art. 8.
1.
Osoba niepełnosprawna legitymująca się kartą parkingową kierująca pojazdem samochodowym
oznaczonym tą kartą, może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących
zakazu ruchu lub postoju, w zakresie określonym przepisami o których mowa w art. 7
ust. 2.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do:
1)
kierującego pojazdem, który przewozi osobę niepełnosprawną legitymującą się kartą
parkingową;
2)
kierującego pojazdem należącym do placówki, o której mowa w ust. 3a pkt 3, przewożącego
osobę mającą znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się, pozostającą
pod opieką takiej placówki.
3.
Kartę parkingową umieszcza się za przednią szybą pojazdu samochodowego, a jeśli pojazd
nie posiada przedniej szyby - w widocznym miejscu w przedniej części pojazdu, w sposób
eksponujący widoczne zabezpieczenia karty oraz umożliwiający odczytanie jej numeru
i daty ważności.
3a.
Kartę parkingową wydaje się:
1)
osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności
mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się;
2)
osobie niepełnosprawnej, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie ograniczone
możliwości samodzielnego poruszania się;
3)
placówce zajmującej się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych
mających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.
4.
Kartę parkingową osobie, o której mowa w ust. 3a pkt 1 i 2, wydaje, za opłatą i po
uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania
o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych , na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności:
1)
orzeczenia o niepełnosprawności,
2)
orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
3)
orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień
- wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
5.
Kartę parkingową placówce, o której mowa w ust. 3a pkt 3, wydaje za opłatą i po uiszczeniu
opłaty ewidencyjnej, przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności,
na podstawie dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, przy czym na jeden pojazd
wykorzystywany do przewozu osób niepełnosprawnych wydaje się jedną kartę.
5a.
(uchylony)
5b.
(uchylony)
5c.
Kartę parkingową wydaje się osobie, o której mowa w ust. 3a pkt 1 i 2, na okres ważności
orzeczenia, o którym mowa w ust. 4, jednakże nie dłużej niż na okres 5 lat, a placówce,
o której mowa w ust. 3a pkt 3 na okres 3 lat.
5d.
W przypadku zaprzestania wykorzystywania pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych,
mających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się, podmiot zarządzający
placówką, o której mowa w art. 8 ust. 3a pkt 3 jest zobowiązany do niezwłocznego zwrotu
karty parkingowej organowi, który ją wydał.
5e.
Karta parkingowa traci ważność:
1)
po upływie terminu ważności karty;
2)
w przypadku zgłoszenia utraty karty przez osobę lub placówkę, której wydano kartę;
3)
w przypadku zwrotu karty organowi, który ją wydał;
4)
w razie likwidacji placówki, której wydano kartę;
5)
w razie śmierci osoby, której wydano kartę.
5f.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego dokonuje, z zachowaniem przepisów
ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych , wyboru producenta blankietów kart parkingowych.
6.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w stosunku do kierujących pojazdami zaopatrzonymi
w kartę parkingową wydaną za granicą.
6a.
Opłata za wydanie karty parkingowej nie może przekroczyć 1% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego.
6b.
Opłata za wydanie karty parkingowej stanowi dochód budżetu państwa.
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór oraz tryb wydawania kart parkingowych osobom, o których mowa w ust. 3a pkt 1
i 2 oraz placówkom, o których mowa w ust. 3a pkt 3, uwzględniając w szczególności
zapewnienie jednolitej procedury wydawania kart parkingowych oraz konieczność technicznego
zabezpieczenia karty w sposób gwarantujący jej autentyczność oraz ujednolicenia wzoru
karty parkingowej z rozwiązaniami przyjętymi w krajach europejskich, w celu umożliwienia
korzystania osobom niepełnosprawnym z ulg i przywilejów w ruchu drogowym, określonych
w przepisach prawa krajowego;
2)
zasady nadawania numerów wydawanym kartom parkingowym, uwzględniając w szczególności
konieczność stworzenia sprawnego systemu wydawania, ewidencjonowania i kontroli prawidłowości
wykorzystywania kart oraz fakt, że w przypadku kart, o których mowa w ust. 3a pkt
3 częścią składową numeru karty jest numer rejestracyjny pojazdu;
3)
tryb postępowania w sprawie zwrotu karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie
jednolitej procedury zwrotu kart parkingowych;
4)
wzór wniosku o wydanie karty parkingowej, mając na uwadze zapewnienie jednolitej formy
składanych wniosków.
8.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu i ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaj placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją
osób niepełnosprawnych mających znacznie ograniczone możliwości poruszania się, uprawnionych
do uzyskania karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie wydawania karty właściwym
placówkom.
9.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłaty za wydanie karty parkingowej, uwzględniając koszty związane z jej
produkcją i dystrybucją;
2)
warunki dystrybucji blankietów kart parkingowych, mając na uwadze zapewnienie sprawności
i bezpieczeństwa procesu przekazywania tych kart do powiatowych zespołów do spraw
orzekania o niepełnosprawności.
Art. 8a.
(uchylony)
Art. 8b.
1.
Członek Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej legitymujący
się kartą kombatanta kierujący pojazdem samochodowym oznaczonym tą kartą może nie
stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju,
na zasadach określonych dla osoby niepełnosprawnej legitymującej się kartą parkingową
kierującej pojazdem samochodowym oznaczonym kartą, o której mowa w art. 8 ust. 1.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do kierującego pojazdem, który przewozi członka
Korpusu Weteranów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej legitymującego się
kartą kombatanta.
Art. 9.
1.
Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani ułatwić przejazd
pojazdu uprzywilejowanego, w szczególności przez niezwłoczne usunięcie się z jego
drogi, a w razie potrzeby zatrzymanie się.
2.
W warunkach zwiększonego natężenia ruchu pojazdów utrudniającego swobodny przejazd
pojazdu uprzywilejowanego w celu umożliwienia swobodnego przejazdu tego pojazdu:
1)
na jezdni z dwoma pasami ruchu w tym samym kierunku kierujący pojazdem poruszający
się lewym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego
przez zjechanie jak najbliżej lewej krawędzi pasa ruchu, a kierujący pojazdem poruszający
się prawym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego
przez zjechanie jak najbliżej prawej krawędzi pasa ruchu;
2)
na jezdni z więcej niż dwoma pasami ruchu w tym samym kierunku kierujący pojazdem
poruszający się skrajnym lewym pasem ruchu jest obowiązany usunąć się z drogi przejazdu
pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak najbliżej lewej krawędzi pasa ruchu,
a kierujący pojazdami poruszający się pozostałymi pasami ruchu są obowiązani usunąć
się z drogi przejazdu pojazdu uprzywilejowanego przez zjechanie jak najbliżej prawej
krawędzi pasów ruchu.
3.
Kierującemu pojazdem innym niż uprzywilejowany zabrania się korzystania z drogi przejazdu
pojazdu uprzywilejowanego utworzonej w sposób, o którym mowa w ust. 2. Kierujący pojazdem
może kontynuować jazdę po uprzednio zajmowanym pasie ruchu po przejeździe pojazdu
uprzywilejowanego.
4.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do pojazdów zarządców dróg lub pomocy drogowej biorących
udział w akcji ratowniczej.
Art. 10.
1.
Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach
krajowych.
2.
Wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach:
1)
wojewódzkich;
2)
powiatowych;
3)
gminnych;
4)
publicznych położonych w miastach na prawach powiatu i w mieście stołecznym Warszawie;
5)
wewnętrznych położonych w strefach ruchu lub strefach zamieszkania.
3.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zarządza ruchem na drogach krajowych,
z zastrzeżeniem ust. 6.
4.
Marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z zastrzeżeniem ust.
6.
5.
Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6.
6.
Prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach
powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych.
7.
Zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania,
należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami.
8.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może powierzyć zadania w zakresie zarządzania
ruchem na drogach krajowych marszałkowi województwa.
9.
Drogami krajowymi, wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi są drogi publiczne określone
zgodnie z przepisami o drogach publicznych.
10.
Organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji
ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu
tranzytowego.
10a.
Podmioty zarządzające drogami, o których mowa w ust. 7, ustalając organizację ruchu
na tych drogach stosują znaki i sygnały drogowe oraz zasady ich umieszczania wynikające
z ustawy i jej przepisów wykonawczych. Koszt oznakowania drogi wewnętrznej ponosi
podmiot zarządzający drogą.
11.
Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze konieczność ochrony dróg przed
zniszczeniem oraz zapewnienie bezpieczeństwa ruchu w okresie zwiększonego natężenia
ruchu pojazdów osobowych, może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, okresowe ograniczenia
ruchu pojazdów na drogach lub zakaz ruchu niektórych rodzajów pojazdów.
12.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych i Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając w szczególności:
1)
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom ruchu drogowego,
2)
potrzebę efektywnego wykorzystania dróg publicznych,
3)
potrzeby społeczności lokalnej,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach
oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem.
Rozdział 2
Ruch pieszych oraz osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch
Art. 11.
1.
Pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich
braku - z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać,
pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej
krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.
2.
Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.
3.
Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim. Na drodze o małym ruchu, w
warunkach dobrej widoczności, dwóch pieszych może iść obok siebie.
4.
Korzystanie przez pieszego z drogi dla rowerów jest dozwolone tylko w razie braku
chodnika lub pobocza albo niemożności korzystania z nich. Pieszy, z wyjątkiem osoby
niepełnosprawnej, korzystając z tej drogi, jest obowiązany ustąpić miejsca osobie
poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, kierującemu rowerem,
hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego.11)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
4a.
Pieszy poruszający się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym jest obowiązany
używać elementów odblaskowych w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu, chyba
że porusza się po drodze przeznaczonej wyłącznie dla pieszych lub po chodniku.
5.
Przepisów ust. 1-4a nie stosuje się w strefie zamieszkania. W strefie tej pieszy korzysta
z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed pojazdem oraz osobą poruszającą
się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch.12)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
Art. 12.
1.
Kolumna pieszych, z wyjątkiem pieszych w wieku do 10 lat, może się poruszać tylko
prawą stroną jezdni.
2.
Do kolumny pieszych w wieku do 10 lat stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust.
1 i 2.
3.
Liczba pieszych idących jezdnią w kolumnie obok siebie nie może przekraczać 4, a w
kolumnie wojskowej - 6, pod warunkiem że kolumna nie zajmuje więcej niż połowy szerokości
jezdni.
4.
Piesi w wieku do 10 lat mogą iść w kolumnie tylko dwójkami pod nadzorem co najmniej
jednej osoby pełnoletniej.
5.
Długość kolumny pieszych nie może przekraczać 50 m. Odległość między kolumnami nie
może być mniejsza niż 100 m.
6.
Jeżeli przemarsz kolumny pieszych odbywa się w warunkach niedostatecznej widoczności:
1)
pierwszy i ostatni z idących z lewej strony są obowiązani nieść latarki:
a)
pierwszy - ze światłem białym, skierowanym do przodu,
b)
ostatni - ze światłem czerwonym, skierowanym do tyłu;
2)
w kolumnie o długości przekraczającej 20 m idący po lewej stronie z przodu i z tyłu
są obowiązani używać elementów odblaskowych odpowiadających właściwym warunkom technicznym,
a ponadto idący po lewej stronie są obowiązani nieść dodatkowe latarki ze światłem
białym, rozmieszczone w taki sposób, aby odległość między nimi nie przekraczała 10
m;
3)
światło latarek powinno być widoczne z odległości co najmniej 150 m.
7.
Zabrania się:
1)
ruchu po jezdni kolumny pieszych w czasie mgły; zakaz ten nie dotyczy kolumny wojskowej
lub policyjnej;
2)
ruchu po jezdni kolumny pieszych w wieku do 10 lat w warunkach niedostatecznej widoczności;
3)
prowadzenia po jezdni kolumny pieszych przez osobę w wieku poniżej 18 lat.
Art. 13.
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. poz. 463), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2021 r..
Pieszy wchodzący na jezdnię lub torowisko albo przechodzący przez jezdnię lub torowisko
jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać
z przejścia dla pieszych.
1a14)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Pieszy znajdujący się na przejściu dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem. Pieszy
wchodzący na przejście dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem, z wyłączeniem
tramwaju.
2.
Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość
od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości
mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również
na tym skrzyżowaniu.
3.
Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2,
jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu
lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom
i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.
4.
Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy
jest obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
5.
Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po
torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest
obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.
6.
Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu
do tego przeznaczonym.
7.
Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem
dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.
8.
Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na
każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio
do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką
lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.
Art. 14.
Zabrania się:
1)
wchodzenia na jezdnię:
a)
bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych,
b)
spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi;
2)
przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi;
3)
zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia
przez jezdnię lub torowisko;
4)
przebiegania przez jezdnię;
5)
chodzenia po torowisku;
6)
wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich
rozpoczęto;
7)
przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda
oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której
stronie jezdni one się znajdują;
815)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.)
korzystania z telefonu lub innego urządzenia elektronicznego podczas wchodzenia lub
przechodzenia przez jezdnię lub torowisko, w tym również podczas wchodzenia lub przechodzenia
przez przejście dla pieszych - w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości
obserwacji sytuacji na jezdni, torowisku lub przejściu dla pieszych.
Art. 15.
Przepisów art. 11-14 nie stosuje się w razie zamknięcia ruchu pojazdów na drodze.
Art. 15a16)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Osoba poruszająca się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch jest obowiązana korzystać
z chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów. Osobę poruszającą się przy użyciu
urządzenia wspomagającego ruch na drodze dla rowerów obowiązuje ruch prawostronny.
2.
Przepisów ust. 1 nie stosuje się w strefie zamieszkania. W strefie tej osoba poruszająca
się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch korzysta z całej szerokości drogi i
ma pierwszeństwo przed pojazdem.
3.
Osoba poruszająca się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, korzystając z chodnika
albo drogi dla pieszych, jest obowiązana poruszać się z prędkością zbliżoną do prędkości
pieszego, zachować szczególną ostrożność, ustępować pierwszeństwa pieszemu oraz nie
utrudniać jego ruchu.
4.
Osoba poruszająca się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, przekraczając jezdnię,
jest obowiązana zachować szczególną ostrożność oraz korzystać odpowiednio z przejazdu
dla rowerzystów albo przejścia dla pieszych.
5.
Przekraczanie torowiska wyodrębnionego z jezdni przez osobę poruszającą się przy użyciu
urządzenia wspomagającego ruch jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.
6.
Osoba poruszająca się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch jest obowiązana:
1)
poruszać się z prędkością zapewniającą panowanie nad tym urządzeniem, z uwzględnieniem
warunków, w jakich ruch się odbywa;
2)
przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu;
3)
przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub
przeszkody;
4)
przed wyprzedzaniem upewnić się, czy ma dostateczne miejsce do wyprzedzania bez utrudnienia
komukolwiek ruchu;
5)
zbliżając się do przejścia dla pieszych, zachować szczególną ostrożność i ustąpić
pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu.
7.
Osobie poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch zabrania się:
1)
poruszania się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego
podobnie do alkoholu;
2)
przewożenia innej osoby, zwierzęcia lub ładunku;
3)
ciągnięcia pojazdu lub ładunku;
4)
czepiania się pojazdów;
5)
poruszania się tyłem.
Rozdział 3
Ruch pojazdów
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 16.
1.
Kierującego pojazdem obowiązuje ruch prawostronny.
2.
Kierujący pojazdem, korzystając z drogi dwujezdniowej, jest obowiązany jechać po prawej
jezdni; do jezdni tych nie wlicza się jezdni przeznaczonej do dojazdu do nieruchomości
położonej przy drodze.
3.
Kierujący pojazdem, korzystając z jezdni dwukierunkowej co najmniej o czterech pasach
ruchu, jest obowiązany zajmować pas ruchu znajdujący się na prawej połowie jezdni.
4.
Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać możliwie blisko prawej krawędzi jezdni.
Jeżeli pasy ruchu na jezdni są wyznaczone, nie może zajmować więcej niż jednego pasa.
5.
Kierujący pojazdem zaprzęgowym, rowerem, wózkiem rowerowym, motorowerem, wózkiem ręcznym
oraz osoba prowadząca pojazd napędzany silnikiem są obowiązani poruszać się po poboczu,
chyba że nie nadaje się ono do jazdy lub ruch pojazdu utrudniałby ruch pieszych.
6.
Kierujący pojazdem znajdującym się na części jezdni, po której jeżdżą pojazdy szynowe,
jest obowiązany ustąpić miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi szynowemu.
7.
Na skrzyżowaniu i bezpośrednio przed nim kierujący rowerem, motorowerem lub motocyklem
może poruszać się środkiem pasa ruchu, jeśli pas ten umożliwia opuszczenie skrzyżowania
w więcej niż jednym kierunku, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 1.
Oddział 2
Włączanie się do ruchu
Art. 17.
1.
Włączanie się do ruchu następuje przy rozpoczynaniu jazdy po postoju lub zatrzymaniu
się niewynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego oraz przy wjeżdżaniu:
1)
na drogę z nieruchomości, z obiektu przydrożnego lub dojazdu do takiego obiektu, z
drogi niebędącej drogą publiczną oraz ze strefy zamieszkania;
2)
na drogę z pola lub na drogę twardą z drogi gruntowej;
3)
na jezdnię z pobocza, z chodnika lub z pasa ruchu dla pojazdów powolnych;
3a)
na jezdnię lub pobocze z drogi dla rowerów, z wyjątkiem wjazdu na przejazd dla rowerzystów
lub pas ruchu dla rowerów;
4)
pojazdem szynowym - na drogę z zajezdni lub na jezdnię z pętli.
2.
Kierujący pojazdem, włączając się do ruchu, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność
oraz ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu.
Art. 18.
1.
Kierujący pojazdem, zbliżając się do oznaczonego przystanku autobusowego (trolejbusowego)
na obszarze zabudowanym, jest obowiązany zmniejszyć prędkość, a w razie potrzeby zatrzymać
się, aby umożliwić kierującemu autobusem (trolejbusem) włączenie się do ruchu, jeżeli
kierujący takim pojazdem sygnalizuje kierunkowskazem zamiar zmiany pasa ruchu lub
wjechania z zatoki na jezdnię.
2.
Kierujący autobusem (trolejbusem), o którym mowa w ust. 1, może wjechać na sąsiedni
pas ruchu lub na jezdnię dopiero po upewnieniu się, że nie spowoduje to zagrożenia
bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Art. 18a.
1.
Kierujący pojazdem, zbliżając się do miejsca postoju autobusu szkolnego, jest obowiązany:
1)
zatrzymać się, o ile kierujący tym autobusem podał sygnał zatrzymania;
2)
zmniejszyć prędkość, a w razie potrzeby zatrzymać się, aby umożliwić kierującemu tym
autobusem wjazd na jezdnię lub sąsiedni pas ruchu, o ile sygnalizuje on zamiar wykonania
takiego manewru.
2.
Kierujący autobusem szkolnym w sytuacji, o której mowa w ust. 1, może wjechać na sąsiedni
pas ruchu lub jezdnię dopiero po upewnieniu się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa
ruchu drogowego.
Oddział 3
Prędkość i hamowanie
Art. 19.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad
pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności:
rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych
i natężenia ruchu.
2.
Kierujący pojazdem jest obowiązany:
1)
jechać z prędkością nieutrudniającą jazdy innym kierującym;
2)
hamować w sposób niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia;
3)
utrzymywać odstęp niezbędny do uniknięcia zderzenia w razie hamowania lub zatrzymania
się poprzedzającego pojazdu.
3.
Poza obszarem zabudowanym, na jezdniach dwukierunkowych o dwóch pasach ruchu, kierujący
pojazdem objętym indywidualnym ograniczeniem prędkości albo pojazdem lub zespołem
pojazdów o długości przekraczającej 7 m jest obowiązany utrzymywać taki odstęp od
pojazdu silnikowego znajdującego się przed nim, aby inne wyprzedzające pojazdy mogły
bezpiecznie wjechać w lukę utrzymywaną między tymi pojazdami. Przepisu tego nie stosuje
się, jeżeli kierujący pojazdem przystępuje do wyprzedzania lub gdy wyprzedzanie jest
zabronione.
3a17)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Kierujący pojazdem podczas przejazdu autostradą i drogą ekspresową jest obowiązany
zachować minimalny odstęp między pojazdem, którym kieruje, a pojazdem jadącym przed
nim na tym samym pasie ruchu. Odstęp ten wyrażony w metrach określa się jako nie mniejszy
niż połowa liczby określającej prędkość pojazdu, którym porusza się kierujący, wyrażonej
w kilometrach na godzinę. Przepisu tego nie stosuje się podczas manewru wyprzedzania.
4.
Poza obszarem zabudowanym w tunelach o długości przekraczającej 500 m, kierujący pojazdem
jest obowiązany utrzymywać odstęp od poprzedzającego pojazdu nie mniejszy niż:
1)
50 m - jeżeli kieruje pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 t lub autobusem;
2)
80 m - jeżeli kieruje zespołem pojazdów lub pojazdem niewymienionym w pkt 1.
5.
Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć lub zwiększyć za pomocą znaków
drogowych dopuszczalny odstęp, o którym mowa w ust. 4, w zależności od obowiązującej
w tunelu dopuszczalnej prędkości.
Art. 20.
118)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym wynosi
50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20
km/h.
3.
Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w
przypadku:
1)
samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 t:
a)
na autostradzie - 140 km/h,
b)
na drodze ekspresowej dwujezdniowej - 120 km/h,
c)
na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch
pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 100 km/h,
d)
na pozostałych drogach - 90 km/h;
2)
zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1:
a)
na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach
przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 80 km/h,
b)
na pozostałych drogach - 70 km/h.
4.
Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone
w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej
wynosi 100 km/h.
5.
(uchylony)
5a.
Rada Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw energii może, w drodze rozporządzenia,
w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów
naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa
paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym , wprowadzić ograniczenia w dopuszczalnej prędkości pojazdów samochodowych.
6.
Prędkość dopuszczalna niektórych pojazdów, z zastrzeżeniem ust. 2, wynosi:
1)
ciągnika rolniczego (również z przyczepą) - 30 km/h;
2)
pojazdu z urządzeniem wystającym do przodu więcej niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego
- 30 km/h na obszarze zabudowanym i 60 km/h poza obszarem zabudowanym;
3)
motocykla (również z przyczepą), czterokołowca i motoroweru, którymi przewozi się
dziecko w wieku do 7 lat - 40 km/h;
420)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
hulajnogi elektrycznej i urządzenia transportu osobistego - 20 km/h.
Art. 21.
1.
Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć lub zwiększyć, za pomocą znaków
drogowych, prędkość dopuszczalną pojazdów obowiązującą na obszarze zabudowanym.
2.
Prędkość dopuszczalna, o której mowa w ust. 1, może być:
1)
zmniejszona - jeżeli warunki bezpieczeństwa ruchu na drodze lub jej odcinku za tym
przemawiają;
2)
zwiększona - jeżeli warunki ruchu na drodze lub jej odcinku zapewniają zachowanie
bezpieczeństwa ruchu.
3.
Organ zarządzający ruchem na drogach może zmniejszyć, za pomocą znaków drogowych,
prędkość dopuszczalną pojazdów obowiązującą poza obszarem zabudowanym, jeżeli warunki
bezpieczeństwa ruchu na drodze lub jej odcinku za tym przemawiają.
4.
Organ rejestrujący pojazd może ustalić dla indywidualnego pojazdu dopuszczalną prędkość
niższą niż określona w art. 20, jeżeli jest to uzasadnione konstrukcją lub stanem
technicznym pojazdu. Ograniczenie prędkości należy uwidocznić na znaku umieszczonym
z tyłu pojazdu.
Oddział 4
Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu
Art. 22.
1.
Kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem
szczególnej ostrożności.
2.
Kierujący pojazdem jest obowiązany zbliżyć się:
1)
do prawej krawędzi jezdni - jeżeli zamierza skręcić w prawo;
2)
do środka jezdni lub na jezdni o ruchu jednokierunkowym do lewej jej krawędzi - jeżeli
zamierza skręcić w lewo.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli wymiary pojazdu uniemożliwiają skręcenie zgodnie
z zasadą określoną w tym przepisie lub dopuszczalna jest jazda wyłącznie w jednym
kierunku.
4.
Kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa
pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, z wyjątkiem ust. 4a
i 4b, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas ruchu z prawej strony.
4a.
W warunkach znacznego zmniejszenia prędkości na jezdni z więcej niż jednym pasem ruchu
w tym samym kierunku jazdy, w przypadku gdy nie istnieje możliwość kontynuacji jazdy
pasem ruchu z powodu wystąpienia przeszkody na tym pasie ruchu lub jego zanikania,
kierujący pojazdem poruszający się sąsiednim pasem ruchu jest obowiązany bezpośrednio
przed miejscem wystąpienia przeszkody lub miejscem zanikania pasa ruchu umożliwić
jednemu pojazdowi lub jednemu zespołowi pojazdów, znajdującym się na takim pasie ruchu,
zmianę tego pasa ruchu na sąsiedni, którym istnieje możliwość kontynuacji jazdy.
4b.
W warunkach znacznego zmniejszenia prędkości na jezdni z więcej niż dwoma pasami ruchu
w tym samym kierunku jazdy, w przypadku gdy nie istnieje możliwość kontynuacji jazdy
dwoma pasami ruchu z powodu przeszkód na tych pasach ruchu lub ich zanikania, jeżeli
pomiędzy tymi pasami ruchu znajduje się jeden pas ruchu, którym istnieje możliwość
kontynuacji jazdy, kierujący pojazdem poruszający się tym pasem ruchu jest obowiązany
bezpośrednio przed miejscem wystąpienia przeszkody lub miejscem zanikania pasów ruchu
umożliwić zmianę pasa ruchu jednemu pojazdowi lub jednemu zespołowi pojazdów z prawej
strony, a następnie jednemu pojazdowi lub jednemu zespołowi pojazdów z lewej strony.
521)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący pojazdem jest obowiązany zawczasu i wyraźnie sygnalizować kierunkowskazem
zamiar zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu oraz zaprzestać sygnalizowania niezwłocznie
po wykonaniu manewru.
5a22)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy pojazd nie jest wyposażony w kierunkowskazy, kierujący pojazdem jest
obowiązany zawczasu i wyraźnie sygnalizować zamiar zmiany kierunku jazdy lub pasa
ruchu przez wyciągnięcie ręki w stronę zamierzonej zmiany kierunku jazdy lub pasa
ruchu.
6.
Zabrania się zawracania:
1)
w tunelu, na moście, wiadukcie lub drodze jednokierunkowej;
2)
na autostradzie;
3)
na drodze ekspresowej, z wyjątkiem skrzyżowania lub miejsca do tego przeznaczonego;
4)
w warunkach, w których mogłoby to zagrozić bezpieczeństwu ruchu na drodze lub ruch
ten utrudnić.
Oddział 5
Wymijanie, omijanie i cofanie
Art. 23.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany:
1)
przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu,
a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się;
2)
przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub
przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego
zamiar skręcenia w lewo może odbywać się tylko z jego prawej strony;
3)
przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować
szczególną ostrożność, a w szczególności:
a)
sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub
jego utrudnienia,
b)
upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w razie trudności w osobistym
upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby.
2.
Zabrania się cofania pojazdem w tunelu, na moście, wiadukcie, autostradzie lub drodze
ekspresowej.
Oddział 6
Wyprzedzanie
Art. 24.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany przed wyprzedzaniem upewnić się w szczególności,
czy:
1)
ma odpowiednią widoczność i dostateczne miejsce do wyprzedzania bez utrudnienia komukolwiek
ruchu;
2)
kierujący, jadący za nim, nie rozpoczął wyprzedzania;
3)
kierujący, jadący przed nim na tym samym pasie ruchu, nie zasygnalizował zamiaru wyprzedzania
innego pojazdu, zmiany kierunku jazdy lub zmiany pasa ruchu.
2.
Kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu zachować szczególną ostrożność,
a zwłaszcza bezpieczny odstęp od wyprzedzanego pojazdu lub uczestnika ruchu. W razie
wyprzedzania roweru, wózka rowerowego, motoroweru, motocykla, hulajnogi elektrycznej,
urządzenia transportu osobistego, osoby poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego
ruch lub kolumny pieszych odstęp ten nie może być mniejszy niż 1 m.23)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
3.
Kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu przejeżdżać z lewej strony wyprzedzanego
pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 4, 5, 10 i 12.
4.
Pojazd szynowy może być wyprzedzany tylko z prawej strony, chyba że położenie torów
uniemożliwia takie wyprzedzanie lub wyprzedzanie odbywa się na jezdni jednokierunkowej.
5.
Wyprzedzanie pojazdu lub uczestnika ruchu, który sygnalizuje zamiar skręcenia w lewo,
może odbywać się tylko z jego prawej strony.
6.
Kierującemu pojazdem wyprzedzanym zabrania się w czasie wyprzedzania i bezpośrednio
po nim zwiększania prędkości. Kierujący pojazdem wolnobieżnym, ciągnikiem rolniczym
lub pojazdem bez silnika jest obowiązany zjechać jak najbardziej na prawo w celu ułatwienia
wyprzedzania. Przepisu nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w ust. 12.
7.
Zabrania się wyprzedzania pojazdu silnikowego jadącego po jezdni:
1)
przy dojeżdżaniu do wierzchołka wzniesienia;
2)
na zakręcie oznaczonym znakami ostrzegawczymi;
3)
na skrzyżowaniu, z wyjątkiem skrzyżowania o ruchu okrężnym lub na którym ruch jest
kierowany.
8.
Dopuszcza się wyprzedzanie w miejscach, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2, na jezdni:
1)
jednokierunkowej;
2)
dwukierunkowej na odcinku z wyznaczonymi pasami ruchu, pod warunkiem że kierujący
nie wjeżdża na część jezdni przeznaczoną do ruchu w kierunku przeciwnym - w miejscu,
gdzie jest to zabronione znakami na jezdni.
9.
Dopuszcza się wyprzedzanie w miejscu, o którym mowa w ust. 7 pkt 3, pojazdu sygnalizującego
zamiar skręcenia, pod warunkiem że kierujący nie wjeżdża na część jezdni przeznaczoną
do ruchu w kierunku przeciwnym.
10.
Dopuszcza się wyprzedzanie z prawej strony na odcinku drogi z wyznaczonymi pasami
ruchu, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 i 7:
1)
na jezdni jednokierunkowej;
2)
na jezdni dwukierunkowej, jeżeli co najmniej dwa pasy ruchu na obszarze zabudowanym
lub trzy pasy ruchu poza obszarem zabudowanym przeznaczone są do jazdy w tym samym
kierunku.
11.
Zabrania się wyprzedzania pojazdu uprzywilejowanego na obszarze zabudowanym.
12.
Kierujący rowerem może wyprzedzać inne niż rower powoli jadące pojazdy z ich prawej
strony.
Oddział 7
Przecinanie się kierunków ruchu
Art. 25.
1.
Kierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną
ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli
skręca w lewo - także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w
prawo.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdu szynowego, który ma pierwszeństwo w stosunku
do innych pojazdów, bez względu na to, z której strony nadjeżdża.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również w razie przecinania się kierunków ruchu poza
skrzyżowaniem.
4.
Kierującemu pojazdem zabrania się:
1)
wjeżdżania na skrzyżowanie, jeżeli na skrzyżowaniu lub za nim nie ma miejsca do kontynuowania
jazdy;
2)
rozdzielania kolumny pieszych.
Art. 26.
124)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować
szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo
pieszego znajdującego się na tym przejściu albo na nie wchodzącego i ustąpić pierwszeństwa
pieszemu znajdującemu się na tym przejściu albo wchodzącemu na to przejście, z zastrzeżeniem
ust. 1a.
1a25)Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Kierujący tramwajem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować
szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo
pieszego znajdującego się na tym przejściu i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu
się na tym przejściu.
2.
Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa
pieszemu przechodzącemu na skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.
3.
Kierującemu pojazdem zabrania się:
1)
wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem
przejścia, na którym ruch jest kierowany;
2)
omijania pojazdu, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia
pierwszeństwa pieszemu;
326)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
jazdy wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych, z zastrzeżeniem art. 33 ust.
6, art. 33a ust. 2 oraz art. 33b ust. 2.
4.
Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez chodnik lub drogę dla pieszych, jest obowiązany
jechać powoli i ustąpić pierwszeństwa pieszemu.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio podczas jazdy po placu, na którym ze względu
na brak wyodrębnienia jezdni i chodników ruch pieszych i pojazdów odbywa się po tej
samej powierzchni.
6.
Kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność przy przejeżdżaniu
obok oznaczonego przystanku tramwajowego nieznajdującego się przy chodniku. Jeżeli
przystanek nie jest wyposażony w wysepkę dla pasażerów, a na przystanek wjeżdża tramwaj
lub stoi na nim, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w takim miejscu i na taki
czas, aby zapewnić pieszemu swobodne dojście do tramwaju lub na chodnik. Przepisy
te stosuje się odpowiednio przy ruchu innych pojazdów komunikacji publicznej.
7.
W razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepełnosprawnej, używającej specjalnego
znaku, lub osoby o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej, kierujący jest obowiązany
zatrzymać pojazd w celu umożliwienia jej przejścia.
Art. 27.
127)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerzystów, jest obowiązany zachować
szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem, hulajnogą elektryczną
lub urządzeniem transportu osobistego oraz osobie poruszającej się przy użyciu urządzenia
wspomagającego ruch, znajdującym się na przejeździe.
1a27)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany zachować szczególną
ostrożność i ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem, hulajnogą elektryczną lub
urządzeniem transportu osobistego oraz osobie poruszającej się przy użyciu urządzenia
wspomagającego ruch, jadącym na wprost po jezdni, pasie ruchu dla rowerów, drodze
dla rowerów lub innej części drogi, którą zamierza opuścić.
2.
(uchylony)
328)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez drogę dla rowerów poza jezdnią, jest obowiązany
ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu
osobistego oraz osobie poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch.
4.
Kierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejeździe dla rowerzystów
i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejazdu, na którym ruch jest kierowany.
Art. 28.
1.
Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając przez
przejazd, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory
jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć
odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza jeżeli wskutek mgły lub z innych powodów
przejrzystość powietrza jest zmniejszona.
2.
Kierujący jest obowiązany prowadzić pojazd z taką prędkością, aby mógł go zatrzymać
w bezpiecznym miejscu, gdy nadjeżdża pojazd szynowy lub gdy urządzenie zabezpieczające
albo dawany sygnał zabrania wjazdu na przejazd.
3.
Kierującemu pojazdem zabrania się:
1)
objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeżeli opuszczanie
ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zostało zakończone;
2)
wjeżdżania na przejazd, jeżeli po drugiej stronie przejazdu nie ma miejsca do kontynuowania
jazdy;
3)
wyprzedzania pojazdu na przejeździe kolejowym i bezpośrednio przed nim;
4)
omijania pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd, jeżeli wymagałoby
to wjechania na część jezdni przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu.
4.
W razie unieruchomienia pojazdu na przejeździe kolejowym, kierujący jest obowiązany
niezwłocznie usunąć go z przejazdu, a jeżeli nie jest to możliwe, ostrzec kierującego
pojazdem szynowym o niebezpieczeństwie.
5.
Kierujący pojazdem lub zespołem pojazdów o długości przekraczającej 10 m, który nie
może rozwinąć prędkości większej niż 6 km/h, przed wjazdem na przejazd kolejowy jest
obowiązany upewnić się, czy w czasie potrzebnym na przejechanie przez ten przejazd
nie nadjedzie pojazd szynowy, lub uzgodnić czas tego przejazdu z dróżnikiem kolejowym.
6.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy przejeżdżaniu przez tory tramwajowe;
przepis ust. 3 pkt 3 nie dotyczy skrzyżowania lub przejazdu tramwajowego, na którym
ruch jest kierowany.
Oddział 8
Ostrzeganie oraz jazda w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza
Art. 29.
1.
Kierujący pojazdem może używać sygnału dźwiękowego lub świetlnego, w razie gdy zachodzi
konieczność ostrzeżenia o niebezpieczeństwie.
2.
Zabrania się:
1)
nadużywania sygnału dźwiękowego lub świetlnego;
2)
używania sygnału dźwiękowego na obszarze zabudowanym, chyba że jest to konieczne w
związku z bezpośrednim niebezpieczeństwem;
3)
ostrzegania światłami drogowymi w warunkach, w których może to spowodować oślepienie
innych kierujących.
Art. 30.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność w czasie jazdy w
warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza, spowodowanej mgłą, opadami atmosferycznymi
lub innymi przyczynami, a ponadto:
1)
kierujący pojazdem silnikowym jest obowiązany:
a)
włączyć światła mijania lub przeciwmgłowe przednie albo oba te światła jednocześnie,
b)
poza obszarem zabudowanym podczas mgły dawać krótkotrwałe sygnały dźwiękowe w czasie
wyprzedzania lub omijania;
2)
kierujący innym pojazdem niż pojazd, o którym mowa w pkt 1, jest obowiązany:
a)
włączyć światła, w które pojazd jest wyposażony,
b)
korzystać z pobocza drogi, a jeżeli nie jest to możliwe, jechać jak najbliżej krawędzi
jezdni i nie wyprzedzać innego pojazdu.
2.
Obowiązek używania świateł, o którym mowa w ust. 1, dotyczy kierującego pojazdem także
podczas zatrzymania wynikającego z warunków lub przepisów ruchu drogowego.
3.
Kierujący pojazdem może używać tylnych świateł przeciwmgłowych, jeżeli zmniejszona
przejrzystość powietrza ogranicza widoczność na odległość mniejszą niż 50 m. W razie
poprawy widoczności kierujący pojazdem jest obowiązany niezwłocznie wyłączyć te światła.
Oddział 9
Holowanie
Art. 31.
1.
Kierujący może holować pojazd silnikowy tylko pod warunkiem, że:
1)
prędkość pojazdu holującego nie przekracza 30 km/h na obszarze zabudowanym i 60 km/h
poza tym obszarem;
2)
pojazd holujący ma włączone światła mijania również w okresie dostatecznej widoczności;
3)
w pojeździe holowanym znajduje się kierujący mający uprawnienie do kierowania tym
pojazdem, chyba że pojazd jest holowany w sposób wykluczający potrzebę kierowania
nim;
4)
pojazd holowany jest połączony z pojazdem holującym w sposób wykluczający odczepienie
się w czasie jazdy; nie dotyczy to holowania motocykla, który powinien być połączony
z pojazdem holującym połączeniem giętkim w sposób umożliwiający łatwe odczepienie;
5)
pojazd holowany, z wyjątkiem motocykla, jest oznaczony z tyłu po lewej stronie ostrzegawczym
trójkątem odblaskowym, a w okresie niedostatecznej widoczności ma ponadto włączone
światła pozycyjne; zamiast oznaczenia trójkątem odblaskowym pojazd holowany może wysyłać
żółte sygnały błyskowe w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu;
6)
w pojeździe holowanym na połączeniu sztywnym jest sprawny co najmniej jeden układ
hamulców, a w pojeździe holowanym na połączeniu giętkim - dwa układy;
7)
odległość między pojazdami wynosi nie więcej niż 3 m przy połączeniu sztywnym, a od
4 m do 6 m przy połączeniu giętkim, przy czym połączenie jest oznakowane na przemian
pasami białymi i czerwonymi albo zaopatrzone w chorągiewkę barwy żółtej lub czerwonej;
przepisu tego nie stosuje się w razie holowania pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Zabrania się holowania:
1)
pojazdu o niesprawnym układzie kierowniczym lub o niesprawnych hamulcach, chyba że
sposób holowania wyklucza potrzebę ich użycia;
2)
pojazdu za pomocą połączenia giętkiego, jeżeli w pojeździe tym działanie układu hamulcowego
uzależnione jest od pracy silnika, a silnik jest unieruchomiony;
3)
więcej niż jednego pojazdu, z wyjątkiem pojazdu członowego;
4)
pojazdem z przyczepą (naczepą);
5)
na autostradzie, z wyjątkiem holowania przez pojazdy przeznaczone do holowania do
najbliższego wyjazdu lub miejsca obsługi podróżnych.
3.
W razie holowania pojazdu w sposób wykluczający potrzebę kierowania nim lub użycia
hamulców, rzeczywista masa całkowita pojazdu holowanego nie może przekraczać rzeczywistej
masy całkowitej pojazdu holującego.
Oddział 10
Ruch pojazdów w kolumnie
Art. 32.
1.
Liczba pojazdów jadących w zorganizowanej kolumnie nie może przekraczać:
1)
samochodów osobowych, motorowerów lub motocykli - 10;
229)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
rowerów, wózków rowerowych lub hulajnóg elektrycznych - 15;
3)
pozostałych pojazdów - 5.
2.
Odległość między jadącymi kolumnami nie może być mniejsza niż 500 m dla kolumn pojazdów
samochodowych oraz 200 m dla kolumn pozostałych pojazdów.
3.
(uchylony)
4.
Jazda w kolumnie nie zwalnia kierującego pojazdem od przestrzegania obowiązujących
przepisów ruchu drogowego.
5.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do pojazdów uprzywilejowanych oraz pojazdów Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
630)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zabrania się wjeżdżania między jadące w kolumnie rowery, wózki rowerowe lub hulajnogi
elektryczne oraz pojazdy, o których mowa w ust. 5.
6a.
Przejazd kolumny pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w skład której
wchodzi więcej niż 5 pojazdów, jest dozwolony pod warunkiem uzyskania zezwolenia wojskowego
na przejazd drogowy, wydawanego przez właściwy organ wojskowy.
7.
(uchylony)
Oddział 11
Przepisy dodatkowe o ruchu rowerów, hulajnóg elektrycznych, urządzeń transportu osobistego, motorowerów oraz pojazdów zaprzęgowych
Art. 33.
132)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący rowerem lub hulajnogą elektryczną jest obowiązany korzystać z drogi dla
rowerów lub pasa ruchu dla rowerów, jeżeli są one wyznaczone dla kierunku, w którym
się porusza lub zamierza skręcić. Kierujący rowerem lub hulajnogą elektryczną, korzystając
z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować
pierwszeństwa pieszemu.
1a.
Kierujący rowerem lub hulajnogą elektryczną może zatrzymać się w śluzie rowerowej
obok innych kierujących tymi pojazdami.33)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której
mowa w odnośniku 2. Jest obowiązany opuścić ją, kiedy zaistnieje możliwość kontynuowania jazdy w zamierzonym
kierunku i zająć miejsce na jezdni zgodnie z odpowiednio art. 33 ust. 1 lub art. 16
ust. 4 i 5.
2.
Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem że jest ono
umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę.
3.
Kierującemu rowerem, hulajnogą elektryczną lub motorowerem zabrania się:34)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
1)
jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu, z zastrzeżeniem ust. 3a;
2)
jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub
podnóżkach;
3)
czepiania się pojazdów.
3a.
Dopuszcza się wyjątkowo jazdę po jezdni kierującego rowerem obok innego roweru lub
motoroweru, jeżeli nie utrudnia to poruszania się innym uczestnikom ruchu albo w inny
sposób nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego.
4.
(uchylony)
5.
Korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone
wyjątkowo, gdy:
1)
opiekuje się on osobą w wieku do lat 10 kierującą rowerem;
2)
szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów jest dozwolony z prędkością
większą niż 50 km/h, wynosi co najmniej 2 m i brakuje wydzielonej drogi dla rowerów
oraz pasa ruchu dla rowerów;
3)
warunki pogodowe zagrażają bezpieczeństwu rowerzysty na jezdni (śnieg, silny wiatr,
ulewa, gołoledź, gęsta mgła), z zastrzeżeniem ust. 6.
635)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący rowerem, korzystając z chodnika albo drogi dla pieszych, jest obowiązany
jechać z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego, zachować szczególną ostrożność,
ustępować pierwszeństwa pieszemu oraz nie utrudniać jego ruchu.
7.
Kierujący rowerem może jechać lewą stroną jezdni na zasadach określonych dla ruchu
pieszych w przepisach art. 11 ust. 1-3, jeżeli opiekuje się on osobą kierującą rowerem
w wieku do lat 10.
Art. 33a36)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Kierujący hulajnogą elektryczną jest obowiązany korzystać z jezdni, po której ruch
pojazdów jest dozwolony z prędkością nie większą niż 30 km/h, w przypadku gdy brakuje
wydzielonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów.
2.
Korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego hulajnogą elektryczną
jest dozwolone wyjątkowo, gdy chodnik jest usytuowany wzdłuż jezdni, po której ruch
pojazdów jest dozwolony z prędkością większą niż 30 km/h, i brakuje wydzielonej drogi
dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów.
3.
Kierującemu hulajnogą elektryczną zabrania się:
1)
ciągnięcia lub holowania innego pojazdu;
2)
przewożenia innej osoby, zwierzęcia lub ładunku.
Art. 33b36)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Kierujący urządzeniem transportu osobistego jest obowiązany korzystać z drogi dla
rowerów, jeżeli jest ona wyznaczona dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza
skręcić. Kierujący urządzeniem transportu osobistego, korzystając z drogi dla rowerów
i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować pierwszeństwa
pieszemu.
2.
Korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego urządzeniem transportu
osobistego jest dozwolone wyjątkowo, gdy brakuje wydzielonej drogi dla rowerów.
3.
Kierującemu urządzeniem transportu osobistego zabrania się:
1)
ciągnięcia lub holowania innego pojazdu;
2)
przewożenia innej osoby, zwierzęcia lub ładunku;
3)
czepiania się pojazdów.
Art. 33c36)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kierujący hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, korzystając
z chodnika albo drogi dla pieszych, jest obowiązany jechać z prędkością zbliżoną do
prędkości pieszego, zachować szczególną ostrożność, ustępować pierwszeństwa pieszemu
oraz nie utrudniać jego ruchu.
Art. 33d36)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Zabrania się dopuszczania dziecka w wieku do 10 lat do kierowania hulajnogą elektryczną
lub urządzeniem transportu osobistego na drodze.
2.
W strefie zamieszkania dopuszcza się kierowanie hulajnogą elektryczną lub urządzeniem
transportu osobistego przez dziecko w wieku do 10 lat wyłącznie pod opieką osoby dorosłej.
Art. 34.
1.
Do zaprzęgu może być używane tylko zwierzę niepłochliwe, odpowiednio sprawne fizycznie
i dające sobą kierować.
2.
Kierujący pojazdem zaprzęgowym jest obowiązany utrzymywać pojazd i zaprzęg w takim
stanie, aby mógł nad nimi panować.
3.
Bezpośrednio jeden za drugim może jechać nie więcej niż 5 pojazdów zaprzęgowych. Odległość
między piątym pojazdem a następnym nie może być mniejsza niż 200 m.
4.
Kierujący pojazdem zaprzęgowym przy wjeżdżaniu na drogę twardą w miejscu, gdzie nie
ma dostatecznej widoczności drogi, jest obowiązany prowadzić zwierzę za uzdę.
5.
Kierującemu pojazdem zaprzęgowym zabrania się:
1)
przeciążania zwierzęcia;
2)
jazdy obok innego uczestnika ruchu na jezdni;
3)
pozostawiania pojazdu niezabezpieczonego przed ruszeniem;
4)
jazdy pojazdem na płozach bez dzwonków lub grzechotek.
Rozdział 4
Ruch zwierząt
Art. 35.
1.
Jazda wierzchem i pędzenie zwierząt powinny się odbywać po drodze przeznaczonej do
pędzenia zwierząt. W razie braku takiej drogi jazda wierzchem i pędzenie zwierząt
mogą odbywać się po poboczu, a jeżeli brak jest pobocza - po jezdni.
2.
Do jazdy wierzchem i pędzenia zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust.
1 i 2 oraz przepisy o ruchu pojazdów.
Art. 36.
1.
Zabrania się jazdy wierzchem:
1)
bez uzdy;
2)
obok innego uczestnika ruchu na jezdni;
3)
po drodze oznaczonej znakami z numerem drogi międzynarodowej oraz po drodze, na której
obowiązuje zakaz ruchu pojazdów zaprzęgowych;
4)
po drodze twardej w okresie niedostatecznej widoczności;
5)
po drodze twardej osobie w wieku poniżej 17 lat.
2.
Jeździec może prowadzić luzem tylko jedno zwierzę po swojej prawej stronie.
Art. 37.
1.
Zwierzęta w stadzie mogą być pędzone po drodze tylko pod odpowiednim nadzorem. Zwierzę
pojedyncze może być prowadzone tylko na uwięzi.
2.
Poganiacz zwierząt jest obowiązany:
1)
iść po lewej stronie pędzonych zwierząt;
2)
w okresie niedostatecznej widoczności nieść latarkę z widocznym z odległości co najmniej
150 m światłem białym.
3.
Zwierzęta mogą być prowadzone luzem przy pojeździe zaprzęgowym z jego prawej strony,
w liczbie nie większej niż 2 sztuki.
4.
Zabrania się:
1)
pędzenia zwierząt po drodze oznaczonej znakami z numerem drogi międzynarodowej, a
po innej drodze twardej - w okresie od zmierzchu do świtu;
2)
pędzenia zwierząt po drodze twardej osobie w wieku poniżej 13 lat;
3)
pędzenia zwierząt w poprzek drogi w miejscu niewidocznym na dostateczną odległość;
4)
zatrzymywania zwierząt na jezdni;
5)
zajmowania przez zwierzęta więcej niż prawej połowy jezdni albo drogi dla pieszych
lub rowerów.
5.
Rada powiatu może wprowadzić zakaz pędzenia zwierząt na określonych drogach lub obszarach
oraz w określonym czasie.
Rozdział 5
Porządek i bezpieczeństwo ruchu na drogach
Oddział 1
Przepisy porządkowe
Art. 38.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego
organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego:
1)
dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem inny niż wydane w kraju
prawo jazdy albo pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli kierujący nie posiada
wydanego w kraju prawa jazdy albo pozwolenia na kierowanie tramwajem;
2)
(uchylony)
3)
(uchylony)
3a)
zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z wynikiem pozytywnym w zakresie
wyposażenia pojazdu w blokadę alkoholową w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
3b)
protokół z ostatniej drogowej kontroli technicznej, jeżeli taka była przeprowadzona
- w przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;
4)
zezwolenie, o którym mowa w art. 106 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
4a)
dokument potwierdzający kalibrację blokady alkoholowej, wystawiony przez producenta
urządzenia lub jego upoważnionego przedstawiciela;
4b)
pokwitowanie zatrzymania:
a)
prawa jazdy albo pozwolenia na kierowanie tramwajem,
b)
dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego,
c)
profesjonalnego dowodu rejestracyjnego
- w okresie, w którym upoważnia ono do kierowania pojazdem albo jego używania;
4c37)Dodany przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.)
kartę kwalifikacji kierowcy, o ile jest wymagana;
5)
inne dokumenty, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnej ustawy.
2.
Kierujący pojazdem zarejestrowanym za granicą uczestniczącym w ruchu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego
organu dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3a-5, oraz dokument stwierdzający
dopuszczenie pojazdu do ruchu i dokument potwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowód opłacenia składki
za to ubezpieczenie.
2a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy kierujący
pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu
również dokument potwierdzający przeprowadzenie badania technicznego, zawierający
co najmniej:
1)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu;
2)
numer rejestracyjny i kraj rejestracji pojazdu;
3)
miejsce i datę przeprowadzonego badania technicznego;
4)
stwierdzone usterki i ich kategorie;
5)
wynik badania technicznego;
6)
aktualny termin ważności badania technicznego;
7)
nazwę organu kontrolnego lub stacji kontroli pojazdów oraz podpis lub numer ewidencyjny
diagnosty, który przeprowadził badanie techniczne.
2b.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 2a, nie dotyczy kierującego nowym pojazdem w okresie
od dnia jego pierwszej rejestracji za granicą do dnia terminu pierwszego okresowego
badania technicznego.
2c.
Kierujący pojazdem, o którym mowa w art. 73 ust. 3, jest obowiązany mieć przy sobie
i okazywać na żądanie uprawnionego organu dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
4 i 5, oraz dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu.
3.
W przypadku wykonywania pojazdem jazdy testowej z wykorzystaniem profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego i profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych, podmiot uprawniony,
o którym mowa w art. 80s ust. 2, albo jego pracownik, z uwzględnieniem art. 80w ust.
3, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu dokument
stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu.
Art. 39.
1.
Kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w
pasy bezpieczeństwa są obowiązani korzystać z tych pasów podczas jazdy, z zastrzeżeniem
ust. 3, 3b i 3c.
2.
Obowiązek korzystania z pasów bezpieczeństwa nie dotyczy:
1)
osoby mającej zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów bezpieczeństwa;
2)
kobiety o widocznej ciąży;
3)
kierującego taksówką podczas przewożenia pasażera;
4)
instruktora lub egzaminatora podczas szkolenia lub egzaminowania;
5)
policjanta, funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej, żołnierza Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej - podczas przewożenia osoby (osób) zatrzymanej;
6)
funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa podczas wykonywania czynności służbowych;
6a)
żołnierza Żandarmerii Wojskowej podczas wykonywania czynności ochronnych;
7)
zespołu medycznego w czasie udzielania pomocy medycznej;
8)
konwojenta podczas przewożenia wartości pieniężnych;
9)
osoby chorej lub niepełnosprawnej przewożonej na noszach lub w wózku inwalidzkim;
10)
dziecka w wieku poniżej 3 lat przewożonego pojazdem kategorii M2iM3;
11)
dziecka przewożonego na zasadach przewidzianych w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego .
2a.
Kierujący pojazdem kategorii M2iM3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa jest
obowiązany do poinformowania osób przewożonych pojazdem o obowiązku korzystania z
tych pasów podczas jazdy, chyba że zostały one o tym obowiązku poinformowane:
1)
przez znajdującą się w pojeździe osobę kierującą przewożoną grupą lub
2)
za pomocą urządzenia audiowizualnego, lub
3)
za pomocą znaku umieszczonego w widoczny sposób przy każdym miejscu siedzącym, zgodnego
ze wzorem określonym w załączniku do dyrektywy Rady z dnia 16 grudnia 1991 r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania
pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (91/671/EWG) , zwanej dalej „dyrektywą nr 91/671/EWG”.
3.
W pojeździe kategorii M1, N1, N2iN3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa lub
urządzenia przytrzymujące dla dzieci, dziecko mające mniej niż 150 cm wzrostu jest
przewożone, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 3b, w foteliku bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci, zgodnym z:
1)
masą i wzrostem dziecka oraz
2)
właściwymi warunkami technicznymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej lub w
regulaminach EKG ONZ dotyczących urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojeździe.
3a.
Foteliki bezpieczeństwa dla dziecka oraz inne urządzenia przytrzymujące dla dzieci
są instalowane w pojeździe, zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia, wskazującymi,
w jaki sposób urządzenie może być bezpiecznie stosowane.
3b.
Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1, N1, N2iN3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, dziecka
mającego co najmniej 135 cm wzrostu przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa
w przypadkach, kiedy ze względu na masę i wzrost dziecka nie jest możliwe zapewnienie
fotelika bezpieczeństwa dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci
zgodnego z warunkami, o których mowa w ust. 3.
3c.
Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1iN1, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, trzeciego
dziecka w wieku co najmniej 3 lat, przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa,
w przypadku gdy dwoje dzieci jest przewożonych w fotelikach bezpieczeństwa dla dziecka
lub innych urządzeniach przytrzymujących dla dzieci, zainstalowanych na tylnych siedzeniach
pojazdu i nie ma możliwości zainstalowania trzeciego fotelika bezpieczeństwa dla dziecka
lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.
4.
Przepis ust. 3 nie dotyczy przewozu dziecka:
1)
taksówką;
2)
specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym ;
3)
pojazdem Policji, Straży Granicznej lub straży gminnej (miejskiej);
4)
mającego zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do przewożenia w foteliku bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci.
5.
Zaświadczenia lekarskie, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, zawierają:
1)
imię i nazwisko;
2)
numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),
a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
3)
okres ważności;
4)
znak graficzny zgodny ze wzorem określonym w art. 5 dyrektywy nr 91/671/EWG.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu
określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń lekarskich, o których mowa w ust.
2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, kierując się przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi obowiązkowego
stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach
oraz mając na uwadze potrzebę ujednolicenia stosowanych dokumentów.
Art. 40.
1.
Kierujący motocyklem, czterokołowcem lub motorowerem oraz osoba przewożona takimi
pojazdami są obowiązani używać w czasie jazdy kasków ochronnych odpowiadających właściwym
warunkom technicznym.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do motocykli fabrycznie wyposażonych w pasy bezpieczeństwa.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do czterokołowców fabrycznie wyposażonych w nadwozie
zamknięte i pasy bezpieczeństwa.
Art. 41.
Osoba wykonująca roboty lub inne czynności na drodze jest obowiązana używać w sposób
widoczny dla innych uczestników ruchu elementów odblaskowych odpowiadających właściwym
warunkom technicznym.
Art. 42.
Niewidomy podczas samodzielnego poruszania się po drodze jest obowiązany nieść białą
laskę w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu.
Art. 43.
1.
Dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła
wiek co najmniej 10 lat. Nie dotyczy to strefy zamieszkania.
2.
(uchylony)
3.
Przepis ust. 1 nie dotyczy drogi przeznaczonej wyłącznie dla pieszych.
Art. 44.
1.
Kierujący pojazdem w razie uczestniczenia w wypadku drogowym jest obowiązany:
1)
zatrzymać pojazd, nie powodując przy tym zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu w miejscu
wypadku;
3)
niezwłocznie usunąć pojazd z miejsca wypadku, aby nie powodował zagrożenia lub tamowania
ruchu, jeżeli nie ma zabitego lub rannego;
4)
podać swoje dane personalne, dane personalne właściciela lub posiadacza pojazdu oraz
dane dotyczące zakładu ubezpieczeń, z którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej, na żądanie osoby uczestniczącej w wypadku.
2.
Jeżeli w wypadku jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest obowiązany ponadto:
1)
udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać zespół ratownictwa medycznego
i Policję;
2)
nie podejmować czynności, które mogłyby utrudnić ustalenie przebiegu wypadku;
3)
pozostać na miejscu wypadku, a jeżeli wezwanie zespołu ratownictwa medycznego lub
Policji wymaga oddalenia się - niezwłocznie powrócić na to miejsce.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych osób uczestniczących w wypadku.
Art. 45.
1.
Zabrania się:
1)
kierowania pojazdem, prowadzenia kolumny pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt
osobie w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego
podobnie do alkoholu;
2)
holowania pojazdu kierowanego przez osobę, o której mowa w pkt 1;
3)
otwierania drzwi pojazdu, pozostawiania otwartych drzwi lub wysiadania bez upewnienia
się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia;
4)
wykorzystywania drogi lub poszczególnych jej części w sposób niezgodny z przeznaczeniem,
chyba że przepisy szczegółowe stanowią inaczej;
5)
wjeżdżania na pas między jezdniami;
6)
pozostawiania na drodze przedmiotów, które mogłyby zagrozić bezpieczeństwu ruchu;
jeżeli jednak usunięcie ich nie jest możliwe, należy je oznaczyć w sposób widoczny
w dzień i w nocy;
7)
umieszczania na drodze lub w jej pobliżu urządzeń wysyłających lub odbijających światło
w sposób powodujący oślepienie albo wprowadzających w błąd uczestników ruchu;
8)
samowolnego umieszczania lub włączania albo usuwania lub wyłączania znaków i sygnałów
drogowych oraz urządzeń ostrzegawczo-zabezpieczających lub kontrolnych na drodze,
jak również zmiany ich położenia lub ich zasłaniania;
9)
zaśmiecania lub zanieczyszczania drogi;
10)
samowolnego umieszczania na drodze jakichkolwiek znaków, napisów lub symboli.
2.
Kierującemu pojazdem zabrania się:
1)
korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu
w ręku;
2)
przewożenia osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1, na rowerze lub motorowerze albo motocyklu,
chyba że jest przewożona w bocznym wózku;
3)
przewożenia pasażera w sposób niezgodny z art. 39, 40 lub 63 ust. 1;
4)
przewożenia w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym
dla dzieci dziecka siedzącego tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu
samochodowego wyposażonego w poduszkę powietrzną dla pasażera, która jest aktywna
podczas przewożenia dziecka;
5)
przewożenia dziecka w wieku poniżej 3 lat w pojeździe kategorii M1, N1, N2iN3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, niewyposażonym w pasy bezpieczeństwa
i fotelik bezpieczeństwa dla dziecka lub w pasy bezpieczeństwa i inne urządzenie przytrzymujące
dla dzieci;
6)
przewożenia na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego, poza fotelikiem bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniem przytrzymującym dla dzieci, dziecka mającego mniej
niż 150 cm wzrostu.
Oddział 2
Zatrzymanie i postój
Art. 46.
1.
Zatrzymanie i postój pojazdu są dozwolone tylko w miejscu i w warunkach, w których
jest on z dostatecznej odległości widoczny dla innych kierujących i nie powoduje zagrożenia
bezpieczeństwa ruchu drogowego lub jego utrudnienia.
2.
Kierujący pojazdem, zatrzymując pojazd na jezdni, jest obowiązany ustawić go jak najbliżej
jej krawędzi oraz równolegle do niej.
3.
W czasie postoju na drodze poza obszarem zabudowanym pojazd powinien znajdować się,
jeżeli to tylko możliwe, poza jezdnią.
4.
Kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany
znakami drogowymi.
5.
Kierujący pojazdem jest obowiązany w czasie postoju zabezpieczyć pojazd przed możliwością
jego uruchomienia przez osobę niepowołaną oraz zachować inne środki ostrożności niezbędne
do uniknięcia wypadku.
Art. 47.
1.
Dopuszcza się zatrzymanie lub postój na chodniku kołami jednego boku lub przedniej
osi pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5
t, pod warunkiem że:
1)
na danym odcinku jezdni nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju;
2)
szerokość chodnika pozostawionego dla pieszych jest taka, że nie utrudni im ruchu
i jest nie mniejsza niż 1,5 m;
3)
pojazd umieszczony przednią osią na chodniku nie tamuje ruchu pojazdów na jezdni.
2.
Dopuszcza się, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, zatrzymanie
lub postój na chodniku przy krawędzi jezdni całego samochodu osobowego, motocykla,
motoroweru lub wózka rowerowego.38)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2. Inny pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 t może być w
całości umieszczony na chodniku tylko w miejscu wyznaczonym odpowiednimi znakami drogowymi.
339)Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu osobistego
na chodniku w miejscu do tego przeznaczonym, a w razie braku takiego miejsca - jak
najbliżej zewnętrznej krawędzi chodnika najbardziej oddalonej od jezdni oraz równolegle
do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 pkt 2.
Art. 47a.
Kierujący pojazdem w tunelu, podczas zatrzymania wynikającego z warunków lub przepisów
ruchu drogowego, jest obowiązany zachować odstęp od poprzedzającego pojazdu nie mniejszy
niż 5 m.
Art. 48.
(uchylony)
Art. 49.
1.
Zabrania się zatrzymania pojazdu:
1)
na przejeździe kolejowym, na przejeździe tramwajowym, na skrzyżowaniu oraz w odległości
mniejszej niż 10 m od przejazdu lub skrzyżowania;
2)
na przejściu dla pieszych, na przejeździe dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej
niż 10 m przed tym przejściem lub przejazdem; na drodze dwukierunkowej o dwóch pasach
ruchu zakaz ten obowiązuje także za tym przejściem lub przejazdem;
3)
w tunelu, na moście lub na wiadukcie;
4)
na jezdni wzdłuż linii ciągłej oraz w pobliżu jej punktów krańcowych, jeżeli zmusiłoby
to innych kierujących pojazdami wielośladowymi do najeżdżania na tę linię;
5)
na jezdni obok linii przerywanej wyznaczającej krawędź jezdni oraz na jezdni i na
poboczu obok linii ciągłej wyznaczającej krawędź jezdni;
6)
w odległości mniejszej niż 10 m od przedniej strony znaku lub sygnału drogowego, jeżeli
zostałyby one zasłonięte przez pojazd;
7)
na jezdni przy jej lewej krawędzi, z wyjątkiem zatrzymania lub postoju pojazdu na
obszarze zabudowanym na drodze jednokierunkowej lub na jezdni dwukierunkowej o małym
ruchu;
8)
na pasie między jezdniami;
9)
w odległości mniejszej niż 15 m od słupka lub tablicy oznaczającej przystanek, a na
przystanku z zatoką - na całej jej długości;
10)
w odległości mniejszej niż 15 m od punktów krańcowych wysepki, jeżeli jezdnia z prawej
jej strony ma tylko jeden pas ruchu;
11)
na drodze dla rowerów, pasie ruchu dla rowerów oraz w śluzie rowerowej, z wyjątkiem
roweru.
2.
Zabrania się postoju:
1)
w miejscu utrudniającym wjazd lub wyjazd, w szczególności do i z bramy, garażu, parkingu
lub wnęki postojowej;
2)
w miejscu utrudniającym dostęp do innego prawidłowo zaparkowanego pojazdu lub wyjazd
tego pojazdu;
3)
przed i za przejazdem kolejowym, po obu stronach drogi, na odcinku od przejazdu kolejowego
do słupka wskaźnikowego z jedną kreską;
4)
w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu;
5)
na obszarze zabudowanym, pojazdu lub zespołu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej
przekraczającej 16 t lub o długości przekraczającej 12 m, poza wyznaczonymi w tym
celu parkingami.
3.
Zabrania się zatrzymania lub postoju pojazdu na autostradzie lub drodze ekspresowej
w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu. Jeżeli unieruchomienie pojazdu nastąpiło
z przyczyn technicznych, kierujący pojazdem jest obowiązany usunąć pojazd z jezdni
oraz ostrzec innych uczestników ruchu.
4.
Zakaz zatrzymania lub postoju pojazdu nie dotyczy unieruchomienia pojazdu wynikającego
z warunków lub przepisów ruchu drogowego.
Art. 50.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany sygnalizować postój pojazdu silnikowego lub przyczepy
z powodu uszkodzenia lub wypadku:
1)
na autostradzie lub drodze ekspresowej - w każdym przypadku;
2)
na pozostałych drogach twardych:
a)
poza obszarem zabudowanym - w razie postoju na jezdni w miejscu, w którym jest to
zabronione, a na poboczu, jeżeli pojazd nie jest widoczny z dostatecznej odległości,
b)
na obszarze zabudowanym - w razie postoju na jezdni w miejscu, w którym zatrzymanie
jest zabronione.
2.
Postój pojazdu, o którym mowa w ust. 1, należy sygnalizować w sposób następujący:
1)
na autostradzie lub drodze ekspresowej - przez:
a)
włączenie świateł awaryjnych pojazdu, a jeżeli pojazd nie jest w nie wyposażony, należy
włączyć światła pozycyjne,
b)
umieszczenie ostrzegawczego trójkąta odblaskowego w odległości 100 m za pojazdem;
trójkąt ten umieszcza się na jezdni lub poboczu, odpowiednio do miejsca unieruchomienia
pojazdu;
2)
na pozostałych drogach:
a)
poza obszarem zabudowanym - przez umieszczenie w odległości 30-50 m za pojazdem ostrzegawczego
trójkąta odblaskowego i włączenie świateł awaryjnych; w razie gdy pojazd nie jest
wyposażony w światła awaryjne, należy włączyć światła pozycyjne,
b)
na obszarze zabudowanym - przez włączenie świateł awaryjnych, a jeżeli pojazd nie
jest w nie wyposażony, należy włączyć światła pozycyjne i umieścić ostrzegawczy trójkąt
odblaskowy za pojazdem lub na nim, na wysokości nie większej niż 1 m.
3.
Sygnalizowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, obowiązuje przez cały czas postoju pojazdu.
Art. 50a.
1.
Pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje na
to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję
na koszt właściciela lub posiadacza.
2.
Pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1, nieodebrany na wezwanie gminy przez
uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za porzucony
z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na własność gminy z mocy ustawy.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy nieodebranie pojazdu nastąpiło z przyczyn niezależnych
od osoby zobowiązanej.
4.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia
pojazdu nie została ustalona osoba uprawniona do jego odbioru.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą poszanowania prawa własności
oraz potrzebą zapewnienia porządku na drogach publicznych, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb oraz jednostki i warunki ich współdziałania w zakresie usuwania pojazdów
bez tablic rejestracyjnych lub których stan wskazuje na to, że nie są używane;
2)
tryb postępowania w zakresie przejęcia pojazdu na własność gminy.
Oddział 3
Używanie świateł zewnętrznych
Art. 51.
1.
Kierujący pojazdem jest obowiązany używać świateł mijania podczas jazdy w warunkach
normalnej przejrzystości powietrza.
2.
W czasie od świtu do zmierzchu w warunkach normalnej przejrzystości powietrza, zamiast
świateł mijania, kierujący pojazdem może używać świateł do jazdy dziennej.
3.
W czasie od zmierzchu do świtu, na nieoświetlonych drogach, zamiast świateł mijania
lub łącznie z nimi, kierujący pojazdem może używać świateł drogowych, o ile nie oślepi
innych kierujących albo pieszych poruszających się w kolumnie. Kierujący pojazdem,
używając świateł drogowych, jest obowiązany przełączyć je na światła mijania w razie
zbliżania się:
1)
pojazdu nadjeżdżającego z przeciwka, przy czym jeżeli jeden z kierujących wyłączył
światła drogowe - drugi jest obowiązany uczynić to samo;
2)
do pojazdu poprzedzającego, jeżeli kierujący może być oślepiony;
3)
pojazdu szynowego lub komunikacji wodnej, jeżeli poruszają się w takiej odległości,
że istnieje możliwość oślepienia kierujących tymi pojazdami.
4.
(uchylony)
5.
Na drodze krętej, oznaczonej odpowiednimi znakami drogowymi, kierujący pojazdem może
używać przednich świateł przeciwmgłowych od zmierzchu do świtu, również w warunkach
normalnej przejrzystości powietrza.
6.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do kierującego pojazdem, który nie jest wyposażony
w światła mijania, drogowe lub światła do jazdy dziennej. Kierujący takim pojazdem
w czasie od zmierzchu do świtu lub w tunelu jest obowiązany używać świateł stanowiących
obowiązkowe wyposażenie pojazdu.
7.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio podczas zatrzymania pojazdu, wynikającego
z warunków lub przepisów ruchu drogowego. Jeżeli zatrzymanie trwa ponad 1 minutę,
dopuszcza się wyłączenie świateł zewnętrznych pojazdu, o ile na tym samym pasie ruchu,
przed tym pojazdem i za nim, stoją inne pojazdy.
Art. 52.
1.
Kierujący pojazdem silnikowym lub szynowym, w warunkach niedostatecznej widoczności,
podczas zatrzymania niewynikającego z warunków ruchu lub przepisów ruchu drogowego
oraz podczas postoju, jest obowiązany używać świateł pozycyjnych przednich i tylnych
lub świateł postojowych. W pojeździe niezłączonym z przyczepą oraz w zespole pojazdów
o długości nieprzekraczającej 6 m dopuszcza się włączenie świateł postojowych jedynie
od strony środka jezdni.
2.
Podczas zatrzymania lub postoju, w miejscu oświetlonym w stopniu zapewniającym widoczność
pojazdu lub znajdującym się poza jezdnią i poboczem, wszystkie światła pojazdu mogą
być wyłączone. Przepis ten nie dotyczy pojazdu szynowego oraz pojazdu, na którym znajduje
się urządzenie lub ładunek, wystające poza pojazd i wymagające oznaczenia odrębnymi
światłami.
3.
Światło oświetlające przedmioty przydrożne (szperacz) może być włączone tylko podczas
zatrzymania lub postoju, pod warunkiem że nie oślepi innych uczestników ruchu. Ograniczenie
to nie dotyczy pojazdu uprzywilejowanego.
Oddział 4
Warunki używania pojazdów w ruchu drogowym
Art. 53.
1.
Pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy:
1)
jednostek ochrony przeciwpożarowej;
2)
zespołu ratownictwa medycznego;
3)
Policji;
4)
jednostki ratownictwa chemicznego;
5)
Straży Granicznej;
5a)
Biura Nadzoru Wewnętrznego;
6)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
7)
Agencji Wywiadu;
7a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
7b)
Służby Kontrwywiadu Wojskowego;
7c)
Służby Wywiadu Wojskowego;
8)
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
9)
Służby Więziennej;
10)
Służby Ochrony Państwa;
10a)
(uchylony)
10b)
(uchylony)
10c)
straży gminnych (miejskich);
10d)
podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z zakresu ratownictwa górskiego;
10e)
Służby Parku Narodowego;
10f)
podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z zakresu ratownictwa wodnego;
10g)
Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywany przez Służbę Celno-Skarbową;
11)
Inspekcji Transportu Drogowego;
12)
jednostki niewymienionej w pkt 1-11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia
lub zdrowia ludzkiego - na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
1a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych stwierdza wygaśnięcie zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 12, gdy ustaną okoliczności uzasadniające wykorzystanie pojazdu
jako uprzywilejowanego.
2.
Kierujący pojazdem uprzywilejowanym może, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności,
nie stosować się do przepisów o ruchu pojazdów, zatrzymaniu i postoju oraz do znaków
i sygnałów drogowych tylko w razie, gdy:
1)
uczestniczy:
a)
w akcji związanej z ratowaniem życia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo koniecznością
zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo
b)
w przejeździe kolumny pojazdów uprzywilejowanych,
c)
w wykonywaniu zadań związanych bezpośrednio z zapewnieniem bezpieczeństwa osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe, którym na mocy odrębnych przepisów przysługuje ochrona;
2)
pojazd wysyła jednocześnie sygnały świetlny i dźwiękowy; po zatrzymaniu pojazdu nie
wymaga się używania sygnału dźwiękowego;
3)
w pojeździe włączone są światła drogowe lub mijania.
3.
Kierujący pojazdem uprzywilejowanym jest obowiązany stosować się do poleceń i sygnałów
dawanych przez osoby kierujące ruchem lub upoważnione do jego kontroli.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, uwzględniając w szczególności konieczność
zapewnienia porządku, sprawności i bezpieczeństwa ruchu drogowego, określi, w drodze
rozporządzenia, okoliczności, w jakich używane są pojazdy uprzywilejowane w kolumnach.
Art. 54.
1.
Pojazd wykonujący na drodze prace porządkowe, remontowe lub modernizacyjne powinien
wysyłać żółte sygnały błyskowe.
2.
Kierujący pojazdem, o którym mowa w ust. 1, może, pod warunkiem zachowania szczególnej
ostrożności, nie stosować się do przepisów o obowiązku jazdy na jezdni lub przy jej
prawej krawędzi oraz o zatrzymaniu i postoju, z tym że:
1)
na jezdni jednokierunkowej oraz poza obszarem zabudowanym, podczas oczyszczania drogi
ze śniegu, dopuszcza się również jazdę przy lewej krawędzi jezdni;
2)
jazdę po chodniku dopuszcza się tylko przy zachowaniu bezpieczeństwa pieszych.
2a.
Kierujący pojazdem, o którym mowa w ust. 1, może korzystać z autostrady lub drogi
ekspresowej nawet wtedy, gdy pojazd ten nie jest pojazdem samochodowym lub jego konstrukcja
uniemożliwia rozwinięcie prędkości co najmniej 40 km/h.
3.
Pojazd, który ze względu na konstrukcję, ładunek lub nietypowe zachowanie na drodze
może zagrażać bezpieczeństwu w ruchu drogowym, powinien wysyłać żółte sygnały błyskowe.
4.
Zabrania się, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 1 pkt 5, używania żółtych sygnałów błyskowych
do innych celów niż określone w ust. 1 i 3.
Art. 55.
1.
Pojazd do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oznacza się tablicą
kwadratową barwy niebieskiej z białą literą „L”, umieszczoną na pojeździe. W warunkach
niedostatecznej widoczności tablica umieszczona na pojeździe, z wyłączeniem tablicy
na motocyklu, powinna być oświetlona. Tablica, którą oznaczony jest motocykl, powinna
być wykonana z materiału odblaskowego.
2.
Podczas kierowania pojazdem do nauki jazdy przez osobę inną niż osoba ubiegająca się
o uprawnienie do kierowania pojazdem tablica, o której mowa w ust. 1, powinna być
zasłonięta lub złożona.
3.
Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok pojazdu, o którym mowa w ust. 1, lub jadąc
za nim, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność.
Art. 56.
(uchylony)
Art. 57.
1.
Pojazd przewożący zorganizowaną grupę dzieci lub młodzieży w wieku do 18 lat oznacza
się z przodu i z tyłu kwadratowymi tablicami barwy żółtej z symbolem dzieci barwy
czarnej. W warunkach niedostatecznej widoczności tablice powinny być oświetlone, chyba
że są wykonane z materiału odblaskowego. Kierujący tym pojazdem jest obowiązany włączyć
światła awaryjne podczas wsiadania lub wysiadania dzieci lub młodzieży.
2.
Kierujący pojazdem, omijając pojazd, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany w czasie
wsiadania lub wysiadania dzieci lub młodzieży zachować szczególną ostrożność i w razie
potrzeby zatrzymać się.
3.
Zabrania się oznaczania pojazdu tablicami, o których mowa w ust. 1, w czasie, gdy
dzieci lub młodzież nie są przewożone.
Art. 57a.
1.
Kierujący autobusem szkolnym podczas wsiadania lub wysiadania dzieci jest obowiązany
włączyć światła awaryjne.
2.
Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok autobusu szkolnego, jest obowiązany zachować
szczególną ostrożność.
3.
Jeżeli autobus szkolny przewozi inne osoby lub nie przewozi żadnych osób, tablice
z napisem „autobus szkolny” powinny być zdjęte, zasłonięte lub złożone.
Art. 58.
1.
Pojazd przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób niepełnosprawnych oznacza się
z przodu i z tyłu tablicami barwy niebieskiej z międzynarodowym symbolem wózka inwalidzkiego
barwy białej. Tablice te powinny być wykonane z materiału odblaskowego. Kierujący
tym pojazdem jest obowiązany włączyć światła awaryjne podczas wsiadania lub wysiadania
osoby niepełnosprawnej.
2.
Kierujący pojazdem, omijając pojazd, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany w czasie
wsiadania lub wysiadania osoby niepełnosprawnej zachować szczególną ostrożność i w
razie potrzeby zatrzymać się.
Art. 59.
1.
Pojazd zarejestrowany w Rzeczypospolitej Polskiej, który ma być używany w ruchu międzynarodowym,
powinien być oznaczony znakiem z literami „PL”.
2.
Pojazd zarejestrowany za granicą uczestniczący w ruchu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej powinien być oznaczony znakiem określającym państwo, w którym jest zarejestrowany.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, uważa się za spełniony, jeżeli na tablicy rejestracyjnej
jest umieszczony znak określający państwo, w którym pojazd został zarejestrowany.
Art. 60.
1.
Zabrania się:
1)
używania pojazdu w sposób zagrażający bezpieczeństwu osoby znajdującej się w pojeździe
lub poza nim;
2)
zakrywania świateł oraz urządzeń sygnalizacyjnych, tablic rejestracyjnych lub innych
wymaganych tablic albo znaków, które powinny być widoczne;
3)
ozdabiania tablic rejestracyjnych oraz umieszczania z przodu lub z tyłu pojazdu znaków,
napisów lub przedmiotów, które ograniczają czytelność tych tablic;
3a)
umieszczania na pojeździe tablic (tablicy) rejestracyjnych w innym miejscu niż konstrukcyjnie
do tego przeznaczone;
3b)
umieszczania na pojeździe jednorzędowych zmniejszonych tablic rejestracyjnych, jeżeli
pojazd nie posiada zmniejszonych wymiarów miejsca konstrukcyjnie przeznaczonego do
umieszczenia tablicy rejestracyjnej;
4)
umieszczania na pojeździe znaku określającego inne państwo niż to, w którym pojazd
został zarejestrowany.
1a.
Utrzymywanie tablic (tablicy) rejestracyjnych i innych wymaganych oznaczeń pojazdu
w należytym stanie oraz zapewnienie ich czytelności jest obowiązkiem kierującego pojazdem.
2.
Zabrania się kierującemu:
1)
oddalania się od pojazdu, gdy silnik jest w ruchu;
2)
używania pojazdu w sposób powodujący uciążliwości związane z nadmierną emisją spalin
do środowiska lub nadmiernym hałasem;
3)
pozostawiania pracującego silnika podczas postoju na obszarze zabudowanym; nie dotyczy
to pojazdu wykonującego czynności na drodze;
440)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
ciągnięcia za pojazdem kierującego hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu
osobistego, osoby poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, osoby
na sankach lub innym podobnym urządzeniu, zwierzęcia lub ładunku;
5)
używania opon z umieszczonymi w nich na trwałe elementami przeciwślizgowymi.
3.
Używanie łańcuchów przeciwślizgowych na oponach jest dozwolone tylko na drodze pokrytej
śniegiem.
4.
Zakazu, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, nie stosuje się do:
1)
pojazdów samochodowych biorących udział w rajdach zimowych i wyścigach zimowych za
zgodą zarządcy drogi, wyrażoną w trybie określonym w art. 65a ust. 3 pkt 7a;
2)
rowerów.
Art. 61.
1.
Ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej lub dopuszczalnej
ładowności pojazdu.
2.
Ładunek na pojeździe umieszcza się w taki sposób, aby:
1)
nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę;
2)
nie naruszał stateczności pojazdu;
3)
nie utrudniał kierowania pojazdem;
4)
nie ograniczał widoczności drogi lub nie zasłaniał świateł, urządzeń sygnalizacyjnych,
tablic rejestracyjnych lub innych tablic albo znaków, w które pojazd jest wyposażony.
3.
Ładunek umieszczony na pojeździe powinien być zabezpieczony przed zmianą położenia
lub wywoływaniem nadmiernego hałasu. Nie może on mieć odrażającego wyglądu lub wydzielać
odrażającej woni.
4.
Urządzenia służące do mocowania ładunku powinny być zabezpieczone przed rozluźnieniem
się, swobodnym zwisaniem lub spadnięciem podczas jazdy.
5.
Ładunek sypki może być umieszczony tylko w szczelnej skrzyni ładunkowej, zabezpieczonej
dodatkowo odpowiednimi zasłonami uniemożliwiającymi wysypywanie się ładunku na drogę.
6.
Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko
przy zachowaniu następujących warunków:
1)
ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko
w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m,
a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia
ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm;
2)
ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny
obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę
liczy się od osi przyczepy;
3)
ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej
płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego.
7.
Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę
kłonicową na odległość nie większą niż 5 m.
8.
Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być
oznaczony. Dotyczy to również ładunku wystającego poza tylną płaszczyznę obrysu pojazdu
na odległość większą niż 0,5 m.
9.
Ustala się następujące oznakowanie ładunku:
1)
ładunek wystający z przodu pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej lub
dwoma białymi i dwoma czerwonymi pasami, tak aby były widoczne z boków i z przodu
pojazdu, a w okresie niedostatecznej widoczności ponadto światłem białym umieszczonym
na najbardziej wystającej do przodu części ładunku;
2)
ładunek wystający z boku pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej o wymiarach
co najmniej 50 x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku,
a ponadto w okresie niedostatecznej widoczności białym światłem odblaskowym skierowanym
do przodu oraz czerwonym światłem i czerwonym światłem odblaskowym skierowanym do
tyłu; światła te nie powinny znajdować się w odległości większej niż 40 cm od najbardziej
wystającej krawędzi ładunku; jeżeli długość wystającego z boku ładunku, mierzona wzdłuż
pojazdu, przekracza 3 m, to chorągiewkę i światła umieszcza się odpowiednio przy przedniej
i tylnej części ładunku;
3)
ładunek wystający z tyłu pojazdu oznacza się pasami białymi i czerwonymi umieszczonymi
bezpośrednio na ładunku lub na tarczy na jego tylnej płaszczyźnie albo na zawieszonej
na końcu ładunku bryle geometrycznej (np. stożku, ostrosłupie); widoczna od tyłu łączna
powierzchnia pasów powinna wynosić co najmniej 1000 cm2, przy czym nie może być mniej niż po dwa pasy każdej barwy; ponadto w okresie niedostatecznej
widoczności na najbardziej wystającej do tyłu krawędzi ładunku umieszcza się czerwone
światło i czerwone światło odblaskowe; przy przewozie drewna długiego zamiast oznakowania
pasami białymi i czerwonymi dopuszcza się oznakowanie końca ładunku chorągiewką lub
tarczą barwy pomarańczowej;
4)
ładunek wystający z tyłu samochodu osobowego lub przyczepy ciągniętej przez samochód
osobowy może być oznaczony chorągiewką barwy czerwonej o wymiarach co najmniej 50
x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku.
10.
Wysokość pojazdu z ładunkiem nie może przekraczać 4 m.
11.
(uchylony)
12.
(uchylony)
13.
(uchylony)
14.
(uchylony)
15.
Przy przewozie drewna jego rzeczywistą masę ustala się jako iloczyn objętości ładunku
i normatywnej gęstości ustalonej dla danego gatunku drewna.
16.
Minister właściwy do spraw środowiska i minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, gęstość
drewna, uwzględniając w szczególności gatunki drewna mające zastosowanie w przemyśle
i budownictwie, jego rodzaj i postać, w jakiej jest ono przewożone, mając na uwadze
potrzebę ustalenia masy przewożonego drewna w celu uniknięcia przekroczenia nacisków
osi pojazdów i ograniczenia negatywnego wpływu na stan techniczny dróg.
17.
Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, sposób
przewozu ładunku, mając na względzie sposób jego rozmieszczenia i wpływ mocowania
ładunku na pojeździe oraz zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochronę środowiska.
Art. 62.
1.
Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez:
1)
samochód osobowy, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 t lub autobus - nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego;
2)
samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t - nie może
przekraczać rzeczywistej masy całkowitej tego samochodu powiększonej o 40%;
3)
motocykl lub motorower - nie może przekraczać masy własnej motocykla lub motoroweru,
jednak nie może przekraczać 100 kg.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy naczep.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
Policji, Straży Granicznej oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej.
4.
Zespół pojazdów może składać się najwyżej z 3 pojazdów, a zespół ciągnięty przez pojazd
silnikowy inny niż ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny - z 2 pojazdów.
4a.
Długość zespołu 2 pojazdów nie może przekraczać 18,75 m, a 3 pojazdów - 22 m, z wyjątkiem
zespołu pojazdów złożonego z:
1)
pojazdu samochodowego i naczepy, których długość nie może przekraczać 16,5 m;
2)
motocykla i przyczepy, motoroweru i przyczepy, roweru i przyczepy, wózka rowerowego
i przyczepy, którego długość nie może przekraczać 4 m.
4b.
Przejazd zespołu pojazdów:
1)
złożonego z liczby pojazdów większej niż określona w ust. 4 wymaga zezwolenia, o którym
mowa w art. 64d;
2)
o długości większej niż określona w ust. 4a wymaga zezwolenia, o którym mowa odpowiednio
w art. 64c albo art. 64d.
5.
Długości zespołów pojazdów określone w ust. 4a nie dotyczą tramwajów.
Art. 63.
1.
Przewóz osób może odbywać się tylko pojazdem do tego przeznaczonym lub przystosowanym.
Liczba przewożonych osób nie może przekraczać liczby miejsc określonych w dowodzie
rejestracyjnym, z zastrzeżeniem ust. 4. W pojeździe niepodlegającym rejestracji liczba
przewożonych osób wynika z konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu.
2.
Dopuszcza się przewóz osób samochodem ciężarowym poza kabiną kierowcy, pod warunkiem
że:
1)
pojazd odpowiada wymaganym warunkom technicznym do przewozu osób;
2)
osoby nie znajdują się między ładunkiem a kabiną kierowcy;
3)
osoby przewożone są na miejscach siedzących;
4)
pojazd nie przekracza prędkości 50 km/h.
3.
Zabrania się przewozu osób w przyczepie, z tym że dopuszcza się przewóz:
1)
dzieci do szkół lub przedszkoli i z powrotem w przyczepie dostosowanej do przewozu
osób, ciągniętej przez ciągnik rolniczy;
2)
konwojentów, drużyn roboczych i osób wykonujących czynności ładunkowe w przyczepie
ciągniętej przez ciągnik rolniczy pod warunkiem, że:
a)
liczba przewożonych osób nie przekracza 5,
b)
osoby stojące trzymają się uchwytów,
c)
osoby nie znajdują się pomiędzy ładunkiem a przednią ścianą przyczepy,
d)
prędkość zespołu pojazdów nie przekracza 20 km/h;
3)
osób w przyczepie (przyczepach) kolejki turystycznej pod warunkiem, że osoby te przewożone
są wyłącznie na miejscach siedzących;
4)
dzieci w przyczepie przystosowanej konstrukcyjnie do przewozu osób, ciągniętej przez
rower lub wózek rowerowy.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do przewozu pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej.
5.
Kierującemu pojazdem silnikowym, który przewozi osobę, zabrania się palenia tytoniu
lub spożywania pokarmów w czasie jazdy. Nie dotyczy to kierującego samochodem ciężarowym,
który przewozi osobę w kabinie kierowcy, i kierującego samochodem osobowym, z wyjątkiem
taksówki.
6.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki przewozu osób
pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, mając na uwadze bezpieczeństwo
przewożonych osób.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych i Minister Sprawiedliwości określą, w drodze
rozporządzenia, warunki przewozu osób pojazdami Policji, Straży Granicznej, Służby
Więziennej oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej, mając na uwadze bezpieczeństwo
przewożonych osób.
Art. 64.
1.
Ruch pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem:
1)
uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii, wydawanego,
w drodze decyzji administracyjnej, przez właściwy organ, a w przypadku pojazdu nienormatywnego
należącego do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej pod warunkiem uzyskania zezwolenia
wojskowego na przejazd drogowy, wydawanego przez właściwy organ wojskowy;
2)
przestrzegania warunków przejazdu określonych w zezwoleniu, o którym mowa w pkt 1;
3)
pilotowania przejazdu pojazdu nienormatywnego na warunkach i w sposób określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 64i ust. 2, w tym przez wymaganą liczbę pojazdów
wyposażonych i oznakowanych zgodnie z tymi przepisami;
4)
zachowania szczególnej ostrożności przez kierującego pojazdem nienormatywnym.
2.
Zabrania się przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny,
z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na podstawie
zezwolenia kategorii I.
3.
Wymiary, masa, naciski osi pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się
na podstawie zezwoleń kategorii I-V oraz drogi, po których pojazdy te mogą się poruszać,
są określone w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do ustawy.
4.
Kierujący pojazdem nienormatywnym jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać uprawnionym
osobom zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
5.
Organ wydający zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego prowadzi rejestr wydanych
zezwoleń. W rejestrze umieszcza się następujące dane:
1)
numer zezwolenia;
2)
datę wydania zezwolenia;
3)
kategorię zezwolenia;
4)
podmiotu, na który zezwolenie zostało wydane;
5)
pojazdu lub zespołu pojazdów, jeżeli zostały określone w zezwoleniu.
Art. 64a.
(uchylony)
Art. 64b.
1.
Zezwolenie kategorii I jest wydawane na przejazd nienormatywnego pojazdu wolnobieżnego,
ciągnika rolniczego albo zespołu pojazdów składającego się z pojazdu wolnobieżnego
lub ciągnika rolniczego i przyczepy specjalnej.
2.
Zezwolenie wydaje się na wniosek podmiotu wykonującego przejazd. Do wniosku dołącza
się dowód wniesienia opłaty za wydanie zezwolenia.
3.
Zezwolenie wydaje starosta właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy albo miejsce
rozpoczęcia przejazdu. Zezwolenie wydaje się po uiszczeniu opłaty, w terminie 3 dni
roboczych od dnia złożenia wniosku o jego wydanie.
4.
Zezwolenie wydaje się na okres 12 miesięcy, wskazując w nim:
1)
podmiot wykonujący przejazd;
2)
pojazd, którym będzie wykonywany przejazd.
5.
Do ruchu pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu
art. 64 ust. 1 pkt 3.
Art. 64c.
1.
Zezwolenia kategorii II-IV na przejazd pojazdu nienormatywnego są wydawane na wskazany
we wniosku okres: miesiąca, 6 miesięcy, 12 miesięcy lub 24 miesięcy.
2.
Zezwolenie wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Do wniosku dołącza się
dowód wniesienia opłaty za wydanie zezwolenia.
3.
Zezwolenie wydaje:
1)
właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy albo miejsce rozpoczęcia przejazdu starosta
- w zakresie zezwoleń kategorii II;
2)
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad - w zakresie zezwoleń kategorii III
i IV.
4.
Zezwolenia kategorii II i III przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
wydaje także naczelnik urzędu celno-skarbowego.
5.
Zezwolenie kategorii III uprawnia do poruszania się pojazdami i drogami, określonymi
dla zezwolenia kategorii II.
6.
(uchylony)
7.
Zezwolenie wydaje się po uiszczeniu opłaty, w terminie 3 dni roboczych od dnia złożenia
wniosku o jego wydanie. W przypadku niewydania zezwolenia zwraca się wniesioną opłatę.
8.
Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wykonującego przejazd, bez wskazania pojazdu, którym
przejazd będzie wykonywany.
9.
Podmiot posiadający zezwolenie kategorii IV, planujący wykonanie przejazdu przez most
lub wiadukt po drogach innych niż krajowe pojazdem, którego rzeczywista masa całkowita
jest większa od dopuszczalnej, jest obowiązany zawiadomić pisemnie właściwego dla
tego mostu lub wiaduktu zarządcę drogi o terminie i trasie planowanego przejazdu,
w terminie 7 dni roboczych przed datą planowanego przejazdu, przy czym 7. dzień terminu
jest ostatecznym dniem wpływu zawiadomienia do organu.
10.
Zarządca drogi w przypadku, o którym mowa w ust. 9, najpóźniej 3 dni przed datą planowanego
przejazdu potwierdza przyjęcie zawiadomienia i może określić warunki przejazdu przez
most lub wiadukt albo zgłosić uzasadniony sprzeciw.
11.
Warunki przejazdu pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt określa zarządca
drogi, ustalając, zależnie od potrzeb, ograniczenia w zakresie ruchu, sposób przejazdu
oraz przystosowanie obiektu do przejazdu.
12.
Zarządca drogi może zgłosić sprzeciw, o którym mowa w ust. 10, jeżeli stan technicznej
sprawności mostu lub wiaduktu, po którym planowany jest przejazd pojazdu nienormatywnego,
określony na podstawie przepisów Prawa budowlanego, uniemożliwia wykonanie tego przejazdu.
13.
Zabrania się wykonywania przejazdu przez most lub wiadukt w przypadku zgłoszenia sprzeciwu
albo niezgodnie z warunkami przejazdu przez ten obiekt.
Art. 64d.
1.
Zezwolenie kategorii V na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane na jednokrotny
lub wielokrotny przejazd po drogach publicznych w wyznaczonym czasie, na trasie wyznaczonej
w zezwoleniu. Zezwolenie wydaje się dla pojazdu, którego ruch, ze względu na jego
wymiary, masę lub naciski osi, nie jest możliwy na podstawie zezwoleń kategorii I-IV.
2.
Zezwolenie może być wydane, pod warunkiem że:
1)
ładunek jest niepodzielny;
2)
uzyskano na przejazd zgodę zarządcy drogi, właściwego dla trasy przejazdu;
3)
istnieją możliwości wyznaczenia trasy przejazdu zapewniającej bezpieczeństwo oraz
efektywność ruchu drogowego, a w szczególności:
a)
natężenie ruchu umożliwia bezpieczny przejazd pojazdu nienormatywnego,
b)
stan technicznej sprawności budowli usytuowanych w ciągu rozpatrywanej trasy przejazdu,
określony na podstawie przepisów Prawa budowlanego, umożliwia przejazd,
c)
przejazd nie stwarza zagrożenia stanu technicznego obiektów budowlanych położonych
w pobliżu trasy przejazdu.
341)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym, ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. poz. 2165), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
Zezwolenie wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Do wniosku dołącza się
dowód wniesienia opłaty za wydanie zezwolenia. W przypadku niewydania zezwolenia zwraca
się wniesioną opłatę.
4.
Zezwolenie wydaje, po uzgodnieniu z innymi zarządcami dróg i po uiszczeniu opłaty,
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, w terminie 14 dni roboczych od dnia
złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 5. Jeżeli trasa przejazdu pojazdu nienormatywnego
przebiega w granicach administracyjnych miasta na prawach powiatu i nie przebiega
autostradą lub drogą ekspresową, zezwolenie wydaje prezydent miasta.
5.
Zarządca drogi właściwy ze względu na kategorię drogi, po której jest planowany przejazd,
uzgadnia trasę przejazdu w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania pisemnego zapytania
organu wydającego zezwolenie, uwzględniając warunki przejazdu i stan techniczny drogi.
W przypadku braku odpowiedzi na zapytanie uznaje się trasę za uzgodnioną.
6.
Jeżeli przejazd pojazdu nienormatywnego wymaga określenia zakresu przystosowania infrastruktury
drogowej położonej na trasie przejazdu, termin wydania zezwolenia może ulec przedłużeniu
do 30 dni, z tym że organ wydający zezwolenie jest obowiązany powiadomić o tym podmiot
składający wniosek w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.
7.
Koszty związane z przystosowaniem odcinków dróg do przejazdu pojazdu nienormatywnego
ponosi podmiot wykonujący ten przejazd.
8.
Do kosztów, o których mowa w ust. 7, zalicza się koszty dostosowania infrastruktury
drogowej na trasie przejazdu pojazdu nienormatywnego, dostaw, usług lub robót, wskazanych
w zezwoleniu na przejazd pojazdu nienormatywnego, w tym koszty:
1)
wykonania niezbędnych ekspertyz i badań odcinków dróg i drogowych obiektów inżynierskich;
2)
przygotowania niezbędnej dokumentacji projektowej i kosztorysowej;
3)
czasowego usunięcia ograniczeń skrajni drogowej;
4)
wykonania wzmocnienia odcinków dróg i drogowych obiektów inżynierskich;
5)
wykonania robót zabezpieczających na trasie przejazdu pojazdu;
6)
dokonania geometrycznych korekt trasy przejazdu lub występujących w jej ciągu skrzyżowań;
7)
budowy lub dostosowania lokalnych objazdów występujących na trasie przejazdu pojazdu;
8)
wykonania prac związanych z przywróceniem odcinków dróg do stanu poprzedniego lub
stanu uzgodnionego z właściwym zarządcą drogi;
9)
dokonania zmian w organizacji ruchu lub przywrócenia jej stanu poprzedniego lub stanu
uzgodnionego z właściwym zarządcą drogi.
9.
Zezwolenie wydaje się dla podmiotu wykonującego przejazd pojazdem nienormatywnym,
wskazując w nim:
1)
okres ważności zezwolenia;
2)
trasę przejazdu;
3)
liczbę przejazdów;
4)
pojazd, którym będzie wykonywany przejazd;
5)
warunki przejazdu, w tym zakres dostosowania infrastruktury drogowej na trasie przejazdu;
6)
sposób pilotowania, o ile jest ono wymagane.
10.
Zezwolenie jest ważne przez okres:
1)
14 dni - w przypadku zezwolenia na jednokrotny przejazd,
2)
30 dni - w przypadku zezwolenia na wielokrotny przejazd
- liczonych od dnia wskazanego we wniosku o wydanie zezwolenia.
11.
Opłatę za wydanie zezwolenia ustala się zgodnie z wzorem:
On = pj + (n - 1) × 0,7 × pj,
w którym poszczególne symbole oznaczają:
-
-On - wysokość opłaty za wydanie zezwolenia,
-
-n - liczbę przejazdów pojazdu nienormatywnego,
-
-pj - stawkę opłaty za wydanie zezwolenia na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego.
Art. 64e.
1.
Przepisy art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 i art. 64b-64d nie dotyczą:
1)
autobusu - w zakresie nacisków osi;
2)
pojazdu, którego szerokość i długość bez ładunku nie są większe od dopuszczalnych,
przewożącego ładunek na zasadach określonych w art. 61 ust. 6, 8 i 9;
3)
pojazdu biorącego udział w akcjach ratowniczych oraz przy bezpośredniej likwidacji
skutków klęsk żywiołowych;
3a)
pojazdu dostarczającego do szpitali wyposażenie i zaopatrzenie niezbędne do zwalczania
zakażeń i chorób zakaźnych w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego
lub stanu epidemii ogłoszonego na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi ;
4)
pojazdu zarządu drogi;
5)
pojazdu Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Służby Więziennej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanego przez Służbę
Celno-Skarbową oraz jednostek ochrony przeciwpożarowej, wykonującego zadania tych
służb.
1a.
W przypadku przejazdu pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3a, podmiot wykonujący przejazd
informuje o nim zarządców dróg właściwych dla trasy przejazdu.
2.
Minister właściwy do spraw transportu może zwolnić, w drodze decyzji administracyjnej,
z obowiązku uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego pojazd wykonujący
przejazd w ramach pomocy humanitarnej lub medycznej, pod warunkiem uzyskania na przejazd
zgody zarządców dróg właściwych dla trasy przejazdu.
3.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek zainteresowanego podmiotu
wykonującego przejazd i właściwego organu państwowego, samorządowego lub organizacji
humanitarnej.
Art. 64ea.
W przypadku wykonywania przejazdu pojazdem nienormatywnym na podstawie zezwolenia,
o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, kategorii innej niż wymagana albo na podstawie
zezwolenia kategorii V z przekroczonymi parametrami technicznymi pojazdu lub zespołu
pojazdów wskazanymi w tym zezwoleniu, przejazd pojazdu nienormatywnego uznaje się
za wykonywany bez zezwolenia.
Art. 64f.
1.
Ustala się maksymalną wysokość stawek opłat za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu
nienormatywnego w:
1)
kategorii I - 120 zł;
2)
kategorii II - 2400 zł;
3)
kategorii III - 3600 zł;
4)
kategorii IV - 5800 zł;
5)
kategorii V na jednokrotny przejazd:
a)
pojazdu, którego wymiary przekraczają wielkości ustalone dla kategorii II i III i
którego naciski osi i masa nie są większe od dopuszczalnych - 600 zł,
b)
w pozostałych przypadkach - 2000 zł.
2.
Maksymalne stawki opłat za wydanie zezwolenia ulegają corocznie zmianie na następny
rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
3.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat
za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego w poszczególnych kategoriach
zezwoleń, z uwzględnieniem okresu, na jaki będą wydawane, kosztów wydania zezwolenia
i stopnia oddziaływania przejazdu pojazdu nienormatywnego na infrastrukturę drogową.
Art. 64g.
1.
Opłaty za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego są przekazywane przez:
1)
starostę - do budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego, za zezwolenia
kategorii I i II;
2)
naczelnika urzędu celno-skarbowego - do budżetu powiatu właściwego ze względu na siedzibę
naczelnika urzędu celno-skarbowego, za zezwolenia kategorii II;
3)
naczelnika urzędu celno-skarbowego i Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad
- na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad,
za zezwolenia kategorii III-V;
4)
prezydenta miasta na prawach powiatu - do budżetu miasta, za zezwolenia kategorii
V.
2.
Środki z opłat gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg
Krajowych i Autostrad są przekazywane w terminie pierwszych 2 dni roboczych następujących
po tygodniu, w którym wydano zezwolenie, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego,
z przeznaczeniem na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich
i przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
3.
Urzędy celno-skarbowe otrzymują prowizję od pobranych opłat za wydanie zezwolenia
w wysokości 12% pobranej opłaty.
4.
Prowizja, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
5.
Od opłat za wydanie zezwolenia urzędy celno-skarbowe odliczają prowizję, a pozostałą
część opłaty, w terminie 4 dni po upływie każdych kolejnych 10 dni miesiąca, przekazują
odpowiednio do podmiotów wymienionych w ust. 1 pkt 2 i 3.
Art. 64h.
Minister właściwy do spraw transportu dokona wyboru producenta blankietów zezwoleń
na przejazd pojazdu nienormatywnego.
Art. 64i.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki dystrybucji blankietów zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego,
2)
sposób i tryb wydawania zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego,
3)
warunki wyznaczania trasy przejazdu oraz kryteria ustalania warunków przejazdu pojazdu
nienormatywnego, w tym przejazdu przez most lub wiadukt,
4)
wzory zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego oraz wzory dokumentów związanych
z wydawaniem tych zezwoleń
- mając na uwadze potrzebę ujednolicenia zezwoleń i ułatwienie ich identyfikacji oraz
sprawność dystrybucji blankietów zezwoleń, a także konieczność zapewnienia sprawności
i przejrzystości procedury administracyjnej wydawania zezwoleń oraz bezpieczeństwa
infrastruktury drogowej i bezpieczeństwa przejazdu pojazdu nienormatywnego.
2.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób pilotowania
pojazdów nienormatywnych oraz wyposażenie i oznakowanie pojazdów wykonujących pilotowanie,
mając na uwadze potrzebę zapewnienia rozpoznawalności przejazdu pojazdu nienormatywnego
oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego podczas takiego przejazdu.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych i Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki
poruszania się po drogach pojazdów nienormatywnych, o których mowa w art. 64e ust.
1 pkt 5, mając na uwadze konieczność zapewnienia porządku, sprawności i bezpieczeństwa
ruchu drogowego.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organy wojskowe właściwe do wydawania zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe,
2)
sposób i tryb wydawania zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe,
3)
wzory zezwoleń wojskowych na przejazdy drogowe oraz wzory dokumentów związanych z
ich wydaniem,
4)
sposób organizacji i oznakowania kolumn pojazdów,
5)
warunki i sposób pilotowania pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz
oznakowanie i wyposażenie pojazdu pilotującego
- mając na uwadze potrzebę ujednolicenia procedury wydawania zezwoleń wojskowych na
przejazdy drogowe, sprawności wydawania zezwoleń wojskowych na przejazd drogowy oraz
zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego podczas przejazdu pojazdów Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej.
Oddział 5
Wykorzystanie dróg w sposób szczególny
Art. 65.
Zawody sportowe, rajdy, wyścigi, przewóz osób kolejką turystyczną i inne imprezy,
które powodują utrudnienia w ruchu lub wymagają korzystania z drogi w sposób szczególny,
mogą się odbywać pod warunkiem zapewnienia bezpieczeństwa porządku podczas trwania
imprezy oraz uzyskania zezwolenia na jej przeprowadzenie.
Art. 65a.
1.
Organizator imprezy jest obowiązany zapewnić bezpieczeństwo osobom obecnym na imprezie
oraz porządek podczas trwania imprezy.
2.
Organizator imprezy jest obowiązany zapewnić:
1)
spełnienie wymagań określonych w szczególności w przepisach prawa budowlanego, przepisach sanitarnych, przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska;
2)
wyróżniającą się elementami ubioru służbę porządkową i informacyjną;
3)
pomoc medyczną i przedmedyczną, dostosowaną do liczby uczestników imprezy, a także
odpowiednie zaplecze higieniczno-sanitarne;
4)
drogi ewakuacyjne oraz drogi umożliwiające dojazd służb ratowniczych i Policji, Straży
Granicznej oraz Żandarmerii Wojskowej;
5)
warunki zorganizowania łączności między podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu
imprezy;
6)
sprzęt ratowniczy i gaśniczy oraz środki gaśnicze niezbędne do zabezpieczenia działań
ratowniczo-gaśniczych;
7)
w razie potrzeby pomieszczenie dla służb kierujących zabezpieczeniem imprezy;
8)
środki techniczne niezbędne do zabezpieczenia imprezy, a w szczególności:
a)
znaki lub tablice ostrzegawcze i informacyjne,
b)
liny, taśmy lub wstęgi służące do oznaczenia trasy lub miejsca imprezy,
c)
bariery, płotki lub przegrody służące do odgradzania miejsca imprezy.
3.
Organizator imprezy jest obowiązany:
1)
uzgodnić z organami zarządzającymi ruchem na drogach przebieg trasy, na której ma
się odbyć impreza;
2)
współdziałać z Policją oraz, jeżeli impreza odbywa się w strefie nadgranicznej albo
na drogach przebiegających przez tereny lub przyległych do terenów będących w zarządzie
jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony
Narodowej lub na drogach przyległych do tych terenów, odpowiednio ze Strażą Graniczną
lub Żandarmerią Wojskową:
a)
uzgadniając przebieg trasy lub miejsce imprezy,
b)
stosując polecenia dotyczące prawidłowego zabezpieczenia imprezy,
c)
dokonując wspólnego objazdu trasy lub miejsca imprezy;
3)
sporządzić plan określający sposoby zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego
podczas imprezy na terenie poszczególnych województw, obejmujący:
a)
listę osób wchodzących w skład służby porządkowej, ich rozmieszczenie oraz elementy
ubioru wyróżniające te osoby,
b)
pisemną instrukcję określającą zadania służb porządkowych, opracowaną w uzgodnieniu
z Policją,
c)
rodzaj i ilość środków technicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 8, oraz miejsce ich
rozlokowania,
d)
rodzaje, zakres i sposób zabezpieczenia ratowniczego imprezy, w uzgodnieniu z właściwym
komendantem powiatowym Państwowej Straży Pożarnej oraz innymi służbami ratowniczymi,
w tym z właściwym dysponentem jednostki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym,
e)
sposób oznaczenia miejsc niebezpiecznych dla uczestników imprezy,
f)
oznakowanie pojazdów uczestniczących w imprezie i towarzyszących tej imprezie,
g)
rodzaje zezwoleń umożliwiających poruszanie się osób lub pojazdów w miejscach wyłączonych
z ruchu publicznego,
h)
organizację łączności bezprzewodowej między organizatorem imprezy a Policją w trakcie
trwania imprezy,
i)
sposób informowania o ograniczeniach w ruchu drogowym wynikających z przebiegu imprezy
- przed imprezą i w trakcie jej trwania;
4)
opracować regulamin oraz program imprezy;
5)
ustalić z Policją oraz, jeżeli impreza odbywa się w strefie nadgranicznej albo na
drogach przebiegających przez tereny lub przyległych do terenów będących w zarządzie
jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony
Narodowej, odpowiednio ze Strażą Graniczną lub Żandarmerią Wojskową terminy wspólnych
spotkań organizowanych w celu uzgodnienia spraw związanych z zabezpieczeniem imprezy;
6)
zapewnić realizację planu, o którym mowa w pkt 3;
7)
uzgodnić z zarządcą drogi obszar wykorzystania pasa drogowego oraz sposób i termin
przywrócenia go do stanu poprzedniego;
7a)
uzyskać zgodę zarządcy drogi na udział w imprezie pojazdów samochodowych wyposażonych
w opony z umieszczonymi w nich na trwałe elementami przeciwślizgowymi;
8)
powiadomić przedsiębiorstwa komunikacji publicznej o przewidywanym czasie występowania
utrudnień w ruchu drogowym;
9)
na polecenie organu zarządzającego ruchem na drodze opracować projekt organizacji
ruchu w uzgodnieniu z Policją;
10)
udzielić dokładnych informacji dotyczących imprezy, na żądanie Policji lub innych
podmiotów wymienionych w pkt 1, 2, 7 i 8, a także wojewody właściwego ze względu na
miejsce odbywania się imprezy, jeżeli są one niezbędne do realizacji ich zadań w celu
zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego;
11)
przekazywać do wiadomości publicznej informacje o utrudnieniach w ruchu wynikających
z planowanej imprezy.
4.
Bezpieczeństwo i porządek podczas imprez zapewnia Policja, z tym że jeżeli impreza
odbywa się w strefie nadgranicznej albo jest przeprowadzana na drogach przebiegających
lub przyległych do terenów będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podporządkowanych
lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, odpowiednio we współdziałaniu ze
Strażą Graniczną, Żandarmerią Wojskową lub z wojskowymi organami porządkowymi:
1)
w czasie przygotowywania imprezy - opracowując własny plan zabezpieczenia imprezy;
2)
w czasie trwania imprezy:
a)
wystawiając posterunki kierowania ruchem i blokady ruchu,
b)
pilotując, w razie potrzeby, przejazd lub przejście uczestników imprezy,
c)
organizując objazdy wynikające z przeprowadzonej imprezy na drodze;
3)
po zakończeniu imprezy - przywracając płynność ruchu na drodze.
Art. 65b.
1.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 65, wydaje w drodze decyzji administracyjnej, na
pisemny wniosek organizatora imprezy, zwany dalej „wnioskiem”, złożony co najmniej
na 30 dni przed planowym terminem jej rozpoczęcia, organ zarządzający ruchem na drodze,
na której odbywa się impreza, z tym że jeżeli impreza odbywa się na drogach podległych
kilku organom - organem właściwym jest:
1)
w przypadku dróg różnych kategorii - organ zarządzający ruchem na drodze wyższej kategorii;
2)
w przypadku dróg tej samej kategorii - organ właściwy ze względu na miejsce rozpoczęcia
imprezy.
2.
Organizator imprezy przesyła w terminie określonym w ust. 1 kopię wniosku wraz z wymaganymi
dokumentami do:
1)
właściwego ze względu na miejsce rozpoczęcia imprezy komendanta wojewódzkiego Policji,
a także
2)
komendanta oddziału Straży Granicznej - jeżeli impreza odbywa się w strefie nadgranicznej,
lub
3)
komendanta jednostki Żandarmerii Wojskowej - jeżeli impreza jest przeprowadzana na
drogach przebiegających lub przyległych do terenów będących w zarządzie jednostek
organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej.
3.
Wniosek powinien zawierać w szczególności:
1)
imię, nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedzibę organizatora imprezy;
2)
rodzaj i nazwę imprezy;
3)
informację o miejscu i dacie rozpoczęcia, przebiegu oraz zakończenia imprezy;
4)
informację o przewidywanej liczbie uczestników imprezy;
5)
wykaz osób reprezentujących organizatora w sprawach zabezpieczenia trasy lub miejsca
imprezy na terenie poszczególnych województw;
6)
podpis organizatora lub jego przedstawiciela.
4.
Do wniosku należy dołączyć:
1)
szczegółowy regulamin imprezy, określający w szczególności zasady zachowania uczestników
imprezy istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
wykaz osób odpowiedzialnych za prawidłowy przebieg i zabezpieczenie imprezy na terenie
poszczególnych województw oraz w miejscach rozpoczęcia i zakończenia każdego odcinka,
a także w miejscach wymagających szczególnego zabezpieczenia;
3)
program imprezy ze szczegółowym opisem trasy i podaniem odległości między poszczególnymi
jej odcinkami oraz określony w minutach i kilometrach program przejazdu lub przejścia
uczestników przez poszczególne miejscowości i granice województw;
4)
plan zabezpieczenia trasy lub miejsca określony w art. 65a ust. 3 pkt 3;
5)
zobowiązanie organizatora do przywrócenia do poprzedniego stanu pasa drogowego na
trasie przejazdu, przejścia lub miejsca pobytu uczestników imprezy, a w przypadku
uszkodzenia pasa drogowego lub urządzeń drogowych będącego następstwem imprezy - do
ich bezzwłocznego naprawienia lub pokrycia kosztów tych napraw;
6)
pisemną zgodę właściciela lasu na przeprowadzenie imprezy w razie przeprowadzania
jej na terenach leśnych.
5.
Organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie po:
1)
zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce imprezy komendanta wojewódzkiego
Policji, a w przypadku imprezy odbywającej się na drogach w strefie nadgranicznej
albo na drogach przebiegających lub przyległych do terenów będących w zarządzie jednostek
organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej
- odpowiednio właściwego komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta jednostki
Żandarmerii Wojskowej; opinię doręcza się organowi, który o nią wystąpił, w terminie
14 dni od dnia wystąpienia;
2)
uzgodnieniu zakresu ograniczenia ruchu i wynikających stąd warunków przeprowadzenia
imprezy z organami zarządzającymi ruchem na drogach, na których ma się odbyć impreza.
Art. 65c.
Organ wydający zezwolenie odmawia jego wydania:
1)
jeżeli organizator nie spełnia warunków określonych w art. 65a ust. 2 i 3;
2)
jeżeli pomimo spełnienia warunków określonych w art. 65a ust. 2 i 3:
a)
istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej
wartości,
b)
impreza zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, a nie ma możliwości zorganizowania
objazdów niepowodujących istotnego zwiększenia kosztów ponoszonych przez uczestników
ruchu drogowego.
Art. 65d.
1.
Organ wydający zezwolenie cofa wydane zezwolenie, gdy istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia
życia lub zdrowia albo mienia wielkiej wartości.
2.
Organ, o którym mowa w ust. 1, może cofnąć zezwolenie, gdy impreza zagraża bezpieczeństwu
ruchu drogowego.
3.
Decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 65e.
Decyzję o wydaniu lub odmowie wydania zezwolenia na odbycie imprezy wydaje się co
najmniej na 7 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy.
Art. 65f.
Organ kontroli ruchu drogowego przerywa imprezę, jeżeli odbywa się ona bez zezwolenia.
Art. 65g.
Organ kontroli ruchu drogowego może przerwać imprezę, jeżeli:
1)
miejsce, trasa lub czas jej trwania nie są zgodne z warunkami określonymi w zezwoleniu;
2)
istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej
wartości;
3)
jej przebieg powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Art. 65h.
1.
Przepisy art. 65-65g nie dotyczą procesji, pielgrzymek i innych imprez o charakterze
religijnym, które odbywają się na drogach na zasadach określonych w:
1)
ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej
Polskiej ;
2)
ustawie z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła
Prawosławnego ;
3)
ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia
Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej ;
4)
ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów
w Rzeczypospolitej Polskiej ;
5)
ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego
w Rzeczypospolitej Polskiej ;
6)
ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego
w Rzeczypospolitej Polskiej ;
7)
ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Starokatolickiego
Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej ;
8)
ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego Mariawitów
w Rzeczypospolitej Polskiej ;
9)
ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego
w Rzeczypospolitej Polskiej .
2.
Przepisy art. 65-65g nie dotyczą także konduktów pogrzebowych, które poruszają się
po drogach stosownie do miejscowego zwyczaju.
3.
Do imprez, o których mowa w art. 65, nie stosuje się przepisów o bezpieczeństwie imprez
masowych, z wyłączeniem przepisów regulujących organizację oraz uprawnienia służb
porządkowych.
Art. 65i.
W sprawach nieuregulowanych w art. 65-65h stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 65j.
Do przewozu osób kolejką turystyczną stosuje się przepisy Oddziału 5 z wyłączeniem
przepisów art. 65a ust. 2 pkt 2-5, 7-8, ust. 3 pkt 3, 6-11, ust. 4, art. 65b ust.
4 pkt 4 oraz art. 65h.
Oddział 6
Wykorzystanie dróg na potrzeby prac badawczych nad pojazdami autonomicznymi
Art. 65k.
Ilekroć w niniejszym oddziale jest mowa o pojeździe autonomicznym, należy przez to
rozumieć pojazd samochodowy, wyposażony w systemy sprawujące kontrolę nad ruchem tego
pojazdu i umożliwiające jego ruch bez ingerencji kierującego, który w każdej chwili
może przejąć kontrolę nad tym pojazdem.
Art. 65l.
1.
Prowadzenie prac badawczych związanych z testowaniem pojazdów autonomicznych w ruchu
drogowym na drogach publicznych, w szczególności na potrzeby zastosowania pojazdów
autonomicznych w transporcie zbiorowym i realizacji innych zadań publicznych, jest
możliwe pod warunkiem spełnienia wymagań bezpieczeństwa i uzyskania zezwolenia na
przeprowadzenie tych prac.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje, w drodze decyzji, organ zarządzający ruchem
na drodze, na której planuje się przeprowadzenie prac badawczych, na pisemny wniosek
organizatora prac badawczych.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1)
imię, nazwisko lub firmę (nazwę) oraz adres zamieszkania lub siedziby organizatora
prac badawczych;
2)
informację o miejscu i dacie rozpoczęcia oraz zakończenia prac badawczych;
3)
planowany przebieg trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny;
4)
wykaz osób odpowiedzialnych za zabezpieczenie trasy pojazdu autonomicznego;
5)
podpis organizatora prac badawczych lub jego przedstawiciela.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
dokument potwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej organizatora prac badawczych za szkody powstałe w związku z prowadzeniem
prac badawczych związanych z prowadzeniem pojazdów autonomicznych, która wchodzi w
życie w przypadku uzyskania pozwolenia na prowadzenie prac badawczych;
2)
dowód opłacenia składki za to ubezpieczenie;
3)
kopię decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów wydanej na podstawie art. 80t
ust. 2.
5.
Organ, o którym mowa w ust. 2, konsultuje z mieszkańcami gminy, na terenie której
prowadzone będą prace badawcze, wniosek o przeprowadzenie prac badawczych, zamieszczając
ten wniosek na swojej stronie internetowej i wyznaczając termin na zgłaszanie uwag.
Termin ten nie może być krótszy niż 7 dni. W toku konsultacji właściciel nieruchomości
położonej wzdłuż planowanej trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny,
może zgłosić sprzeciw.
6.
Organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, po:
1)
uzyskaniu zgody właściwego zarządcy drogi, na której planuje się przeprowadzenie prac
badawczych, oraz
2)
zasięgnięciu opinii właściwego ze względu na miejsce prowadzenia prac badawczych komendanta
wojewódzkiego Policji dotyczącej wpływu badań na płynność ruchu po planowanej trasie,
po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny.
Art. 65m.
1.
Organ wydający zezwolenie, o którym mowa w art. 65l ust. 1, odmawia jego wydania,
jeżeli:
1)
organizator prac badawczych:
a)
nie podał we wniosku, o którym mowa w art. 65l ust. 2, informacji określonych w art.
65l ust. 3,
b)
nie dołączył do wniosku, o którym mowa w art. 65l ust. 2, dokumentów wskazanych w
art. 65l ust. 4,
c)
nie uzyskał zgody i opinii, o których mowa w art. 65l ust. 6;
2)
pomimo spełnienia wymogów określonych w art. 65l ust. 3 i 4 istnieje niebezpieczeństwo,
że prowadzenie prac badawczych będzie stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego
albo mienia wielkiej wartości;
3)
właściciel nieruchomości położonej wzdłuż planowanej trasy, po której będzie poruszał
się pojazd autonomiczny, zgłosił sprzeciw.
2.
Organ wydający zezwolenie może:
1)
cofnąć zezwolenie, jeżeli:
a)
organizator prac badawczych podał we wniosku, o którym mowa w art. 65l ust. 2, nieprawdziwe
informacje,
b)
prace badawcze prowadzone są niezgodnie z informacjami podanymi we wniosku, o którym
mowa w art. 65l ust. 2,
c)
dalsze prowadzenie prac badawczych stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego
albo mienia wielkiej wartości;
2)
zawiesić zezwolenie, jeżeli dalsze prowadzenie prac badawczych może stanowić zagrożenie
dla życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia wielkiej wartości - do czasu ustania tego
zagrożenia.
Art. 65n.
1.
Organizator prac badawczych jest obowiązany:
1)
umożliwić Policji wykonywanie czynności niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa
ruchu drogowego oraz ochrony życia i zdrowia ludzi oraz mienia w trakcie prowadzenia
prac badawczych;
2)
zapewnić, aby w trakcie prowadzenia prac badawczych w pojeździe autonomicznym, w miejscu
przeznaczonym dla kierującego, znajdowała się osoba posiadająca uprawnienia do kierowania
pojazdem, która w każdej chwili może przejąć kontrolę nad tym pojazdem, w szczególności
w razie wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
3)
przekazywać do wiadomości publicznej informacje o planowanych pracach badawczych i
przebiegu trasy, po której będzie poruszał się pojazd autonomiczny;
4)
przekazać Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego sprawozdanie z przeprowadzonych
prac badawczych związanych z testowaniem pojazdów autonomicznych oraz ich wyposażenia,
zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w terminie
3 miesięcy od dnia zakończenia testów.
2.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania
składanego przez organizatorów prac badawczych związanych z testowaniem pojazdów autonomicznych
oraz ich wyposażenia, kierując się potrzebą zapewnienia dostępu do jednolitych informacji
o niezawodności funkcjonowania tych pojazdów, sposobie poruszania się po drogach,
sposobie sterowania tymi pojazdami i bezpieczeństwie ruchu drogowego.
Dział III
Pojazdy
Rozdział 1
Warunki techniczne pojazdów
Art. 66.
1.
Pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie
z niego:
1)
nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało
porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę;
2)
nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego poziom
określony w przepisach szczegółowych;
3)
nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji w stopniu przekraczającym wielkości
określone w przepisach szczegółowych;
4)
nie powodowało niszczenia drogi;
5)
zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie
się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy równoczesnym
jej obserwowaniu;
6)
nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w stopniu przekraczającym wielkości określone
w przepisach szczegółowych.
1a42)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Pojazdy kategorii M2 oraz M3 powinny być wyposażone w homologowany ogranicznik prędkości ograniczający maksymalną
prędkość tych pojazdów do 100 km/h, pojazdy kategorii N2 oraz N3 powinny być wyposażone w homologowany ogranicznik prędkości ograniczający maksymalną
prędkość tych pojazdów do 90 km/h. Ogranicznik prędkości powinien być montowany przez
producenta lub jednostkę przez niego upoważnioną.
1b.
Przepis ust. 1a nie dotyczy pojazdu:
1)
specjalnego lub używanego do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Krajowej
Administracji Skarbowej wykorzystywanego przez Służbę Celno-Skarbową, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej, Służby Ochrony Państwa i jednostek ochrony przeciwpożarowej;
2)
zabytkowego;
3)
nierozwijającego, ze względów konstrukcyjnych, prędkości większej niż odpowiednio
określone w ust. 1a;
4)
używanego do prowadzenia badań naukowych na drogach;
5)
przeznaczonego wyłącznie do robót publicznych na obszarach miejskich;
643)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41.)
kategorii N3 oraz M3 o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 10 t, zarejestrowanego przed dniem
1 stycznia 1988 r.;
743)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41.)
kategorii N2, M2 oraz M3 o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 10 t, zarejestrowanego przed dniem
1 października 2001 r.
1c.
Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze szczególne zagrożenia występujące
podczas przewozu towarów niebezpiecznych, może określić w drodze rozporządzenia niższe
niż ustalone w ust. 1a wartości ustawień urządzeń ograniczających maksymalną prędkość
pojazdów przewożących niektóre towary niebezpieczne.
1d.
Pojazd silnikowy i pojazd szynowy może być wyposażony w blokadę alkoholową montowaną
przez producenta urządzenia lub jego upoważnionego przedstawiciela.
1e.
Kalibrację blokady alkoholowej wykonuje się co 12 miesięcy. Pierwszą kalibrację blokady
alkoholowej wykonuje się przed montażem urządzenia w pojeździe.
1f.
Producent urządzenia lub jego upoważniony przedstawiciel przeprowadza kalibrację blokady
alkoholowej i wystawia dokument potwierdzający jej kalibrację.
1g.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
funkcjonalne i wymogi techniczne blokady alkoholowej oraz wzór dokumentu potwierdzającego
kalibrację blokady alkoholowej, uwzględniając dostępność rynkową takich urządzeń oraz
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego.
2.
Urządzenia i wyposażenie pojazdu, w szczególności zapewniające bezpieczeństwo ruchu
i ochronę środowiska przed ujemnymi skutkami używania pojazdu, powinny być utrzymane
w należytym stanie oraz działać sprawnie i skutecznie.
3.
Urządzenia służące do łączenia pojazdu ciągnącego z przyczepą powinny zapewnić bezpieczne
ciągnięcie przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej przewidzianej do ciągnięcia
przez ten pojazd, uniemożliwić samoczynne odłączenie się przyczepy oraz zapewnić prawidłowe
działanie świateł i hamulców, o ile przyczepa jest w nie wyposażona.
3a.
Pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem
art. 66a, cechy identyfikacyjne:
1)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy.
2)
(uchylony)
4.
Zabrania się:
1)
umieszczania wewnątrz i zewnątrz pojazdu wystających spiczastych albo ostrych części
lub przedmiotów, które mogą spowodować uszkodzenie ciała osób jadących w pojeździe
lub innych uczestników ruchu;
1a)
stosowania w pojeździe przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów,
których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub negatywnie wpływa
na środowisko;
2)
stosowania w pojeździe przedmiotów wyposażenia i części nieodpowiadających warunkom
określonym w przepisach szczegółowych;
3)
umieszczania w pojeździe lub na nim urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie
pojazdu uprzywilejowanego, wysyłających sygnały świetlne w postaci niebieskich lub
czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie;
4)
wyposażania pojazdu w urządzenie informujące o działaniu sprzętu kontrolno-pomiarowego
używanego przez organy kontroli ruchu drogowego lub działanie to zakłócające albo
przewożenia w pojeździe takiego urządzenia w stanie wskazującym na gotowość jego użycia;
nie dotyczy to pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno-Skarbową, Służby
Ochrony Państwa oraz Biura Nadzoru Wewnętrznego;
5)
wymiany nadwozia pojazdu posiadającego cechy identyfikacyjne, o których mowa w ust.
3a pkt 1;
6)
dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem:
a)
pojazdu, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji typu lub inny równoważny
dokument, o którym mowa w art. 70j ust. 1, art. 70k ust. 1, art. 70o ust. 1, art.
70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art. 70zu ust. 1,
b)
pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność
gospodarczą w tym zakresie.
4a.
Przepis ust. 4 nie dotyczy pojazdu zabytkowego - w zakresie pkt 1-3, z zastrzeżeniem,
że w przypadku pkt 3 obowiązuje zakaz korzystania z tych urządzeń podczas jazdy i
postoju.
5.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrami właściwym do spraw
wewnętrznych oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów oraz zakres ich niezbędnego wyposażenia.
5a.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów wchodzących w skład kolejki turystycznej oraz zakres ich niezbędnego wyposażenia.
6.
Ministrowie Obrony Narodowej oraz właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki
techniczne pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy
do spraw finansów publicznych oraz Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu, określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Krajowej
Administracji Skarbowej, Służby Więziennej i straży pożarnej.
8.
W rozporządzeniach, o których mowa w ust. 5-7, należy uwzględnić w szczególności:
1)
konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania z pojazdów;
2)
zapewnienie możliwie najmniejszego negatywnego wpływu pojazdów na środowisko;
3)
przepisy i porozumienia międzynarodowe dotyczące pojazdów, ich wyposażenia i części;
4)
przeznaczenie pojazdów oraz sposób ich wykorzystania.
9.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw klimatu, kierując się względami technicznymi,
zasadami bezpieczeństwa ruchu drogowego i wymogami ochrony środowiska oraz mając na
celu zapobieganie nieprawidłowościom w obrocie przedmiotami wyposażenia i częściami
wymontowanymi z pojazdów, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przedmiotów wyposażenia
i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu
drogowego lub negatywnie wpływa na środowisko.
Art. 66a.
1.
Cechy identyfikacyjne, o których mowa w art. 66 ust. 3a, nadaje i umieszcza producent.
2.
Starosta właściwy w sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych
w przypadku pojazdu:
1)
zbudowanego przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej, którego
markę określa się jako „SAM”;
2)
w którym dokonano wymiany ramy lub podwozia na odpowiednio ramę lub podwozie bez numeru
fabrycznego;
3)
odzyskanego po kradzieży, w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu;
4)
nabytego na licytacji publicznej lub od podmiotu wykonującego orzeczenie o przepadku
pojazdu na rzecz Skarbu Państwa, w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub
sfałszowaniu;
5)
w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, a prawomocnym orzeczeniem
sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu;
6)
w którym cecha identyfikacyjna uległa skorodowaniu lub została zniszczona podczas
wypadku drogowego albo podczas naprawy;
7)
zabytkowego, w którym cecha identyfikacyjna nie została umieszczona.
3.
Okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 6 i 7, powinny być potwierdzone pisemną
opinią rzeczoznawcy samochodowego, o którym mowa w art. 79a; opinia powinna wskazywać
pierwotną cechę identyfikacyjną lub jednoznacznie wykluczać ingerencję w pole numerowe
w celu umyślnego jej zniszczenia lub zafałszowania albo wskazywać na brak oryginalnie
umieszczonej cechy identyfikacyjnej.
4.
Umieszczone cechy identyfikacyjne starosta wpisuje w dowodzie rejestracyjnym i w karcie
pojazdu, jeżeli była wydana.
5.
Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając znaczenie cech identyfikacyjnych
dla zapewnienia pewności i bezpieczeństwa obrotu pojazdami, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób oraz tryb ich nadawania i umieszczania w przypadkach, o których
mowa w ust. 2.
Art. 67.
144)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może, w drodze decyzji administracyjnej,
w indywidualnym uzasadnionym przypadku, zezwolić na odstępstwo od warunków technicznych,
jakim powinien odpowiadać pojazd, mając na uwadze:
1)
konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania z pojazdu oraz bezpieczeństwa pieszych;
2)
zapewnienie możliwie najmniejszego negatywnego wpływu pojazdu na środowisko i infrastrukturę
drogową;
3)
przeznaczenie pojazdu oraz sposób jego wykorzystania.
1a.
Nie wymaga się zezwolenia na odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, w przypadku wykonywania
przez podmiot uprawniony, o którym mowa w art. 80s ust. 2, zajmujący się produkcją
pojazdów, jazdy testowej dla niekompletnego samochodu ciężarowego albo niekompletnej
przyczepy, jeśli przed kompletacją pojazdy te nie spełniają warunków technicznych
w zakresie:
1)
przedniego i tylnego zderzaka lub urządzenia ochronnego zabezpieczającego przed wjechaniem
pod pojazd innego pojazdu;
2)
osłon bocznych;
3)
błotników;
4)
świateł zewnętrznych pojazdu: kierunkowskazów bocznych i świateł odblaskowych bocznych,
pozycyjnych bocznych oraz obrysowych przednich i tylnych.
2.
Rada powiatu może wprowadzić obowiązek wyposażenia pojazdów zaprzęgowych w hamulec
uruchamiany z miejsca zajmowanego przez kierującego.
345)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Zezwolenie na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd,
jest wydawane na wniosek właściciela lub posiadacza pojazdu, po uiszczeniu opłaty.
Maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 600 zł.
445)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Wniosek o wydanie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien
odpowiadać pojazd, powinien zawierać:
1)
dane pojazdu:
a)
rodzaj, markę, typ, model,
b)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy;
2)
dane dotyczące właściciela lub posiadacza pojazdu:
a)
imię i nazwisko (nazwę lub firmę),
b)
adres zamieszkania (siedziby);
3)
zakres wnioskowanego odstępstwa od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd;
4)
uzasadnienie wniosku;
5)
nazwę i adres organu, który będzie dokonywał rejestracji pojazdu.
545)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, należy dołączyć:
1)
dowód własności pojazdu lub dokument potwierdzający powierzenie pojazdu, o którym
mowa w art. 73 ust. 5;
2)
zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wskazujące, których warunków
technicznych pojazd nie spełnia - jeżeli jest wymagane;
3)
świadectwo zgodności WE albo świadectwo zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym
dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu - jeżeli
są wymagane;
4)
sprawozdanie z badań potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych
w celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu w przypadku pojazdu, o którym mowa w art.
70zn ust. 2 - jeżeli jest wymagane;
5)
dokument sporządzony przez jednostkę uprawnioną wskazujący warunki lub wymagania techniczne
obowiązujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a niespełnione przez pojazd
objęty dopuszczeniem jednostkowym udzielonym na dany pojazd przez właściwy organ państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, w przypadku pojazdu objętego procedurą uznania dopuszczenia
jednostkowego przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego - jeżeli jest wymagany;
6)
oświadczenie producenta pojazdu, opinię jednostki uprawnionej albo opinię rzeczoznawcy
samochodowego, o którym mowa w art. 79a, dotyczące danych technicznych pojazdu w zakresie
objętym wnioskiem - jeżeli jest wymagane;
7)
dowód rejestracyjny kraju poprzedniej rejestracji pojazdu - jeżeli jest wymagany;
8)
dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3;
9)
wyraźne zdjęcia pojazdu przedstawiające: całą bryłę pojazdu z dwóch przekątnych z
przodu i z tyłu, numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy, umieszczony w sposób
trwały na nadwoziu, ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym,
tabliczkę znamionową pojazdu, umiejscowienie kolumny kierowniczej - jeżeli są wymagane.
645)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Zezwolenie na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd,
w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 2a i 4, jest wydawane na wniosek,
który powinien być złożony za pośrednictwem odpowiednio Ministra Obrony Narodowej
albo ministra właściwego do spraw zagranicznych i zawierać:
1)
dane pojazdu:
a)
rodzaj, markę, typ, model,
b)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy;
2)
dane dotyczące właściciela lub posiadacza pojazdu oraz okres jego pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
zakres wnioskowanego odstępstwa od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd.
745)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
W przypadku pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 2a i 4, przepisów ust. 3 i 5 nie
stosuje się.
845)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Właściciel lub posiadacz pojazdu w przypadku uzyskania zezwolenia na odstępstwo od
warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd, w przypadku pojazdów, o których
mowa w art. 73 ust. 2a i 4, przekazuje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym
pojazdu do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, za pośrednictwem odpowiednio
Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw zagranicznych, w terminie
30 dni od dnia wydania tego zezwolenia.
945)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Zezwolenie na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd
w zakresie mas, nacisków osi lub wymiarów pojazdu, nie zwalnia z obowiązku uzyskania
zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt
1.
1045)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi przychód Transportowego Dozoru Technicznego.
1145)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty
za wydanie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, mając na uwadze ponoszone koszty związane z jego wydaniem oraz usprawnienie
procedur w tym zakresie.
Art. 68.
(uchylony)
Art. 68a.
(uchylony)
Art. 69.
(uchylony)
Art. 70.
(uchylony)
Rozdział 1a
Homologacja
Art. 70a.
Ilekroć w rozdziale jest mowa o:
1)
oryginalnym przedmiocie wyposażenia lub części - rozumie się przez to przedmiot wyposażenia
lub część, które wyprodukowano zgodnie ze specyfikacjami i normami produkcyjnymi przewidzianymi
przez producenta pojazdów dla produkcji przedmiotu wyposażenia lub części pojazdu,
którego to dotyczy, oraz przedmiot wyposażenia lub część, które wyprodukowano na tej
samej linii produkcyjnej; obejmuje to również przedmiot wyposażenia lub część dla
których ich producent zaświadczy, że ten przedmiot wyposażenia lub część odpowiadają
jakością przedmiotowi wyposażenia lub części, używanym do montażu pojazdu, którego
to dotyczy, i zostały wyprodukowane zgodnie ze specyfikacjami i normami produkcyjnymi
producenta pojazdu;
2)
procedurze homologacji typu WE pojazdu albo procedurze homologacji typu pojazdu -
rozumie się przez to jedną z następujących procedur:
a)
krok po kroku - procedurę homologacji typu, w ramach której producent uzyskuje wszystkie
wymagane świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa
homologacji typu EKG ONZ, na podstawie których jednostka uprawniona, o której mowa
w art. 70y ust. 1, przeprowadza badanie homologacyjne typu pojazdu będące podstawą
do wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu
pojazdu,
b)
jednostopniową - procedurę homologacji typu, w ramach której jednostka uprawniona,
o której mowa w art. 70y ust. 1, przeprowadza badanie homologacyjne dla wszystkich
wymaganych przedmiotów wyposażenia lub części oraz badanie homologacyjne typu pojazdu,
będące podstawą do wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa
homologacji typu pojazdu,
c)
mieszaną - procedurę homologacji typu krok po kroku, podczas której producent może
nie przedstawić jednego lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia
lub części albo świadectw homologacji typu EKG ONZ, do badania homologacyjnego typu
pojazdu pod warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami zawierającymi wyniki badań homologacyjnych
tych przedmiotów wyposażenia lub części;
3)
wirtualnej metodzie testowania - rozumie się przez to symulacje komputerowe, w tym
obliczenia potwierdzające, że typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części spełnia
odpowiednie wymagania techniczne, w zakresie określonym w załączniku XVI do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej
ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i przyczep oraz układów, części i oddzielnych
zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) , zwanej dalej „dyrektywą 2007/46/WE”;
4)
zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części albo zgodności montażu
instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem - rozumie się przez
to produkcję pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części zgodnie z wymaganiami dla
typu, który uzyskał odpowiednie świadectwo homologacji typu albo zezwolenie na dopuszczenie
do obrotu oraz stosowanie metod produkcji zapewniających spełnienie tych wymagań;
w przypadku montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem
- rozumie się przez to montaż zgodnie z wymaganiami dla typu, który uzyskał świadectwo
homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem oraz stosowanie metod montażu zapewniających spełnienie tych wymagań.
Art. 70b.
1.
Nowy typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części, który ma być wprowadzony
do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powinien spełniać wymagania techniczne,
odpowiednie dla danej kategorii pojazdu, określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 70zm ust. 1 pkt 1.
2.
Spełnienie odpowiednich wymagań technicznych danego typu pojazdu, typu przedmiotu
wyposażenia lub części potwierdza się w procedurze homologacji:
1)
typu pojazdu;
2)
typu WE pojazdu;
3)
typu WE przedmiotu wyposażenia lub części;
4)
typu EKG ONZ.
3.
Na potrzeby procedury homologacji typu, pojazdy zgodnie z ich maksymalną masą całkowitą
lub cechami konstrukcyjnymi dzieli się na kategorie. Kategorie pojazdów określa załącznik
nr 2 do ustawy.
4.
Obowiązek spełnienia odpowiednich wymagań technicznych dotyczy również sposobu montażu
instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, które potwierdza
się w procedurze homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ
pojazdu do zasilania gazem.
5.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do typu przedmiotu wyposażenia lub
części dotyczy typów przedmiotu wyposażenia lub części, dla których zakres wymagań
technicznych określają przepisy wydane na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1.
6.
Jeżeli homologacja typu przedmiotu wyposażenia lub części obejmuje przedmioty wyposażenia
lub części niezależnie od tego, czy są przeznaczone do napraw, przeglądów lub konserwacji
pojazdów, nie wymaga się dodatkowej homologacji typu tych przedmiotów wyposażenia
lub części, jeżeli ustawa nie przewiduje dla nich obowiązku uzyskania odrębnego świadectwa
homologacji typu.
Art. 70c.
Potwierdzenie spełnienia wymagań technicznych następuje przez wydanie dla:
1)
pojazdu:
a)
świadectwa homologacji typu WE pojazdu,
b)
świadectwa homologacji typu pojazdu;
2)
przedmiotu wyposażenia lub części:
a)
świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części,
b)
świadectwa homologacji typu EKG ONZ;
3)
sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem -
świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu
do zasilania gazem.
Art. 70d.
1.
Producent nowego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany
uzyskać dla każdego nowego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części odpowiednie
świadectwo homologacji typu WE, z zastrzeżeniem ust. 2-6.
2.
Nowy typ pojazdu zaprojektowanego i zbudowanego do użytku przede wszystkim na placach
budowy, w kamieniołomach, w obiektach portowych lub w portach lotniczych oraz pojazdu
wolnobieżnego nie podlega obowiązkowi uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu
oraz świadectwa homologacji typu pojazdu. Producent tego typu pojazdu może wystąpić
o dopuszczenie fakultatywne poprzez uzyskanie świadectwa homologacji typu WE pojazdu,
potwierdzającego spełnienie odpowiednich wymagań technicznych, w zakresie, w jakim
ten typ pojazdu spełnia wymagania określone w załącznikach IV i XI do dyrektywy 2007/46/WE.
Przepisu nie stosuje się do pojazdów, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy,
oraz do tramwaju i trolejbusu.
3.
Nowy typ pojazdu specjalnego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży
Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanego przez Służbę Celno-Skarbową,
Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Więziennej i jednostek ochrony przeciwpożarowej
lub nowy typ pojazdu używanego do celów specjalnych nie podlega obowiązkowi uzyskania
świadectwa homologacji typu WE pojazdu oraz świadectwa homologacji typu pojazdu. Producent
tych typów pojazdów może uzyskać świadectwo homologacji typu WE pojazdu, jeżeli typ
pojazdu spełnia odpowiednie wymagania techniczne określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1.
4.
Producent:
1)
tramwaju,
2)
trolejbusu
- jest obowiązany uzyskać dla każdego nowego typu tego pojazdu świadectwo homologacji
typu pojazdu.
5.
Podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem jest obowiązany uzyskać świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem.
6.
Producent:
1)
nowego typu pojazdu, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli uzyskał:
a)
świadectwo homologacji typu WE pojazdu, w odniesieniu do pojazdów produkowanych w
małych seriach,
b)
świadectwo homologacji typu pojazdu, w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych
seriach,
c)
świadectwo homologacji typu pojazdu, w odniesieniu do pojazdów kategorii T4.1, T4.2, T5, C, R,
d)
uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu wydanego zgodnie z procedurą homologacji
typu przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej,
e)
uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach
wydanego na dany typ pojazdu zgodnie z procedurą homologacji typu przez właściwy organ
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
f)
dopuszczenie jednostkowe pojazdu,
g)
uznanie dopuszczenia jednostkowego pojazdu wydanego przez właściwy organ innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
h)
świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
2)
nowego typu przedmiotu wyposażenia lub części jest zwolniony z obowiązku, o którym
mowa w ust. 1, jeżeli:
a)
uzyskał świadectwo homologacji typu EKG ONZ,
b)
nowy typ przedmiotu wyposażenia lub części jest objęty świadectwem homologacji typu
WE pojazdu.
7.
W procedurze homologacji typu WE pojazdu świadectwa homologacji typu EKG ONZ uznaje
się za równoważne świadectwom homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części
w zakresie, w jakim wymagania określone w regulaminach EKG ONZ wymienionych w części
II załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE pokrywają się z zakresem wymagań dla tego
przedmiotu wyposażenia lub części, określonym w odpowiednich dyrektywach lub rozporządzeniach
Unii Europejskiej.
8.
W przypadku gdy pojazd, o którym mowa w ust. 2, nie spełnia wszystkich wymagań dyrektywy
2007/46/WE oraz producent pojazdu nie może uzyskać zwolnienia z niektórych wymagań
technicznych, o których mowa w art. 70zm ust. 1 pkt 1, uznaje się go za pojazd niekompletny.
9.
Przepisu ust. 6 pkt 1 lit. a nie stosuje się do pojazdów specjalnych.
Art. 70e.
Obowiązek uzyskania świadectwa homologacji typu nie dotyczy pojazdu:
1)
kategorii M1, przeznaczonego do zawodów sportowych;
2)
kategorii L:
a)
przystosowanego do używania przez osoby niepełnosprawne,
b)
przeznaczonego do zawodów sportowych;
3)
kategorii T przeznaczonego do prac leśnych obejmującej:
a)
ciągnik zrywkowy i ciągnik z przednim systemem załadowczym,
b)
pojazd skonstruowany na ramie sprzętu do prac ziemnych.
Art. 70f.
1.
Producent pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części jest odpowiedzialny za wszystkie
aspekty procesu homologacji oraz za zapewnienie zgodności produkcji niezależnie od
tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, przedmiotu
wyposażenia lub części.
2.
Producent pojazdu skompletowanego jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji
typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG ONZ
oraz za zapewnienie zgodności produkcji w zakresie tych przedmiotów wyposażenia lub
części, które zostały dodane na etapie dokonywanej przez niego kompletacji pojazdu.
3.
Producent pojazdu skompletowanego wprowadzający zmiany w przedmiocie wyposażenia lub
części, które były objęte procedurą homologacji typu na wcześniejszym etapie kompletacji
pojazdu, jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji typu WE przedmiotu
wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG ONZ oraz za zapewnienie
zgodności produkcji w zakresie dokonanej zmiany.
Art. 70g.
1.
Zakazuje się wprowadzania do obrotu nowego pojazdu bez wymaganego odpowiedniego świadectwa
homologacji typu lub innego równoważnego dokumentu, o którym mowa w art. 70j ust.
1, art. 70k ust. 1, art. 70o ust. 1, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art.
70zu ust. 1.
2.
Podmiot, który wprowadzi do obrotu pojazd wbrew zakazowi określonemu w ust. 1, jest
obowiązany na swój koszt wycofać ten pojazd z obrotu.
3.
W przypadku odpłatnego wprowadzenia do obrotu pojazdu, o którym mowa w ust. 2, podmiot
jest obowiązany również do odkupienia pojazdu od osoby, która faktycznie włada tym
pojazdem.
4.
W przypadku niewycofania z obrotu pojazdu bez wymaganego odpowiedniego świadectwa
homologacji typu lub innego równoważnego dokumentu, o którym mowa w art. 70j ust.
1, art. 70k ust. 1, art. 70o ust. 1, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo art.
70zu ust. 1, właściwy organ, po nałożeniu kary, o której mowa w art. 140m ust. 1 pkt
1, określa, w drodze decyzji administracyjnej, pojazd, który podlega wycofaniu z obrotu
oraz termin jego wycofania, a także nakazuje realizację obowiązku określonego w ust.
3. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
5.
Pojazdy wycofane z obrotu nie mogą być ponownie wprowadzone do obrotu.
6.
Zakazuje się wprowadzania do obrotu nowego przedmiotu wyposażenia lub części bez wymaganego
odpowiedniego świadectwa homologacji typu albo zezwolenia na dopuszczenie do obrotu.
7.
Podmiot, który wprowadzi do obrotu przedmiot wyposażenia lub część wbrew zakazowi
określonemu w ust. 6, jest obowiązany na swój koszt:
1)
podać do publicznej wiadomości w środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim
lub w miejscach wprowadzenia do obrotu przedmiotów wyposażenia lub części objęte obowiązkiem
wycofania z obrotu, informację o przedmiotach wyposażenia lub częściach objętych obowiązkiem
wycofania z obrotu wraz z terminem ich wycofania, który nie powinien być krótszy niż
3 miesiące oraz nie dłuższy niż 12 miesięcy, mając na uwadze czas niezbędny do prawidłowego
zrealizowania obowiązków wynikających z przepisów niniejszej ustawy;
2)
wycofać z obrotu przedmiot wyposażenia lub część, zgodnie z żądaniem, o którym mowa
w ust. 9.
8.
Przedmiot wyposażenia lub część wycofane z obrotu, nie mogą być ponownie wprowadzone
do obrotu.
9.
Osoba faktycznie władająca przedmiotem wyposażenia lub częścią objętą obowiązkiem
wycofania z obrotu, w terminie określonym w ust. 7 pkt 1, ma prawo żądać od podmiotu,
który wprowadził do obrotu przedmiot wyposażenia lub część, odkupienia albo wymiany
na nowy przedmiot wyposażenia lub część spełniające wymagania ustawy, na podstawie
dokumentu potwierdzającego ich zakup.
10.
W przypadku niewykonania obowiązków określonych w ust. 7, po nałożeniu kary, o której
mowa w art. 140m ust. 1 pkt 3, właściwy organ określa, w drodze decyzji administracyjnej,
przedmiot wyposażenia lub część, który podlega wycofaniu z obrotu, termin jego wycofania,
a także nakazuje realizację obowiązków określonych w ust. 7. Decyzji nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
11.
Do postępowania w sprawach wycofania z obrotu pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub
części, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 70h.
1.
Świadectwa homologacji typu albo świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem wydaje, zmienia, odmawia wydania
lub cofa, w drodze decyzji administracyjnej, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego.
2.
Wydanie lub zmiana świadectwa homologacji typu albo świadectwa homologacji sposobu
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem następuje
za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 1600 zł.
3.
Wydanie lub zmiana świadectwa homologacji typu albo świadectwa homologacji sposobu
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem następuje
na wniosek odpowiednio producenta albo podmiotu dokonującego montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem.
4.
W przypadku wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo
świadectwa homologacji typu pojazdu producent we wniosku wskazuje procedurę homologacji
krok po kroku, jednostopniową albo mieszaną, w oparciu o którą przeprowadzono badania
homologacyjne.
5.
Do wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu, z zastrzeżeniem art.
70m ust. 1, dołącza się:
1)
pakiet informacyjny zawierający:
a)
spis treści pakietu informacyjnego,
b)
folder informacyjny składający się z:
-
-dokumentu informacyjnego sporządzonego według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 8,
-
-dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu - o ile są wymagane,
-
-kopie odpowiednich świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części - o ile są wymagane,
-
-kopie odpowiednich świadectw homologacji typu EKG ONZ - o ile są wymagane,
-
-informację i instrukcję, określające warunki lub ograniczenia związane z użytkowaniem pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym lub ochronę środowiska - o ile występują,
c)
protokół z badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem wydany przez jednostkę uprawnioną
w przypadku badania homologacyjnego typu pojazdu - o ile jest wymagany,
d)
sprawozdanie zawierające wyniki badania homologacyjnego, wydane przez jednostkę uprawnioną
w przypadku badania homologacyjnego typu przedmiotu wyposażenia lub części - o ile
jest wymagane,
e)
dokumenty zawierające dane i informacje o wymaganiach technicznych przedmiotów wyposażenia
lub części wraz z oświadczeniem, że spełniają one zasadnicze wymagania w tym zakresie,
w przypadku pojazdów produkowanych w małych seriach;
2)
instrukcję montażu - w przypadku świadectw homologacji typu, o których mowa w art.
70c pkt 2 lit. b;
3)
kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu;
4)
oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej
albo do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym;
5)
oświadczenie, w przypadku świadectwa homologacji typu WE, o następującej treści:
„
Oświadczam, że w zakresie typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części … złożyłem
tylko jeden wniosek, i tylko w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej
”
;
6)
wykaz osób upoważnionych do podpisywania:
a)
świadectw zgodności WE albo świadectw zgodności - w przypadku odpowiednio świadectw
homologacji typu WE pojazdu albo świadectw homologacji typu pojazdu,
b)
oświadczeń o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji
pojazdu
- zawierający ich dane osobowe: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu;
7)
deklarację o sposobie i metodach zapewnienia zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu
wyposażenia, części, z typem podlegającym procedurze homologacji.
6.
Do wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem dołącza się:
1)
protokół z badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem wydany przez jednostkę uprawnioną;
2)
wykaz osób upoważnionych do podpisywania wyciągów ze świadectwa homologacji sposobu
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem zawierający
ich dane osobowe: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu;
3)
deklarację o sposobie i metodach zapewnienia zgodności montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem;
4)
wykaz stosowanych elementów instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem;
5)
wykaz zakładów montujących instalacje przystosowujące dany typ pojazdu do zasilania
gazem;
6)
kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie albo zmianę świadectwa homologacji sposobu
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;
7)
oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej
albo do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.
7.
Wniosek o zmianę świadectwa homologacji typu składa się wyłącznie w państwie, które
wydało to świadectwo homologacji typu.
8.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może w uzasadnionych przypadkach wezwać
producenta do przedstawienia dodatkowych informacji niezbędnych do określenia zakresu
wymaganych badań lub do uproszczenia ich przeprowadzania.
Art. 70i.
1.
Do wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE pojazdu dla pojazdu, w którym
w przedmiocie wyposażenia lub części zastosowano nowatorskie rozwiązania konstrukcyjne
lub technologie, które nie spełniają wymagań określonych w przepisach dotyczących
homologacji typu, producent dołącza również:
1)
uzasadnienie zastosowania nowatorskich rozwiązań konstrukcyjnych lub technologii;
2)
opis zastosowanych rozwiązań i ich wpływ na bezpieczeństwo i ochronę środowiska;
3)
opis przeprowadzonych badań oraz ich wyniki wykazujące, że zapewniono co najmniej
równoważny poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska w stosunku do wymagań określonych
w przepisach dotyczących homologacji.
2.
Badania, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadza jednostka uprawniona, o której
mowa w art. 70y ust. 1.
3.
W terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wydanie zgody
na wydanie świadectwa homologacji typu WE pojazdu.
4.
Do czasu wydania zgody, o której mowa w ust. 3, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego
wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, świadectwo homologacji typu pojazdu na
okres 10 miesięcy, o ile producent wystąpi we wniosku, o którym mowa w ust. 1, o wydanie
takiego świadectwa, a pojazd spełnia warunki, o których mowa w art. 66 ust. 1-1b oraz
art. 66a.
5.
Po wydaniu świadectwa homologacji typu pojazdu, o którym mowa w ust. 4, Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej i innym niż Rzeczpospolita
Polska państwom członkowskim Unii Europejskiej informację o jego wydaniu wraz z dokumentacją,
o której mowa w ust. 1.
6.
W przypadku uzyskania zgody Komisji Europejskiej, o której mowa w ust. 3, Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego niezwłocznie wydaje świadectwo homologacji typu
WE pojazdu. W uzasadnionych przypadkach świadectwo homologacji typu WE pojazdu może
określać termin jego ważności, jednakże nie krótszy niż 36 miesięcy.
7.
W przypadku odmowy wydania zgody przez Komisję Europejską, o której mowa w ust. 3,
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego:
1)
odmawia wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu;
2)
w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania odmowy wydania zgody cofa wydane świadectwo
homologacji typu pojazdu - o ile decyzja nie wygasła po upływie terminu, o którym
mowa w ust. 4.
8.
W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej
informacji o wydaniu świadectwa homologacji typu pojazdu, o którym mowa w ust. 4,
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego podejmuje decyzję o uznaniu tego świadectwa
homologacji typu pojazdu w terminie 30 dni od dnia otrzymania tej informacji, na podstawie
dokumentacji, o której mowa w ust. 1.
Art. 70j.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w drodze decyzji administracyjnej, uznaje
świadectwo homologacji typu wydane na dany typ pojazdu przez właściwy organ innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na okres odpowiadający
jego ważności, jeżeli dany typ pojazdu spełnia wymagania:
1)
procedury uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo
2)
procedury homologacji typu pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W celu uzyskania uznania, o którym mowa w ust. 1, producent nowego typu pojazdu składa
wniosek o uznanie świadectwa homologacji typu wydanego na dany typ pojazdu.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się świadectwo homologacji typu, o którym
mowa w ust. 1, oraz dokumenty określone w art. 70h ust. 5 pkt 1.
4.
Uznanie, o którym mowa w ust. 1, wydane na dany typ pojazdu następuje za opłatą, przy
czym jej wysokość nie może przekroczyć 400 zł.
5.
Producent jest obowiązany powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego,
w odniesieniu do świadectwa homologacji typu pojazdu stanowiącego podstawę do uzyskania
uznania, o którym mowa w ust. 1, o okolicznościach, o których mowa w art. 70q ust.
4-6.
6.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego uchyla decyzję o uznaniu, o której mowa
w ust. 1, w przypadku:
1)
wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 70q:
a)
ust. 4 i 5 - w całości,
b)
ust. 6 - w zakresie wariantu lub wersji, w ramach których uznane świadectwo homologacji
typu pojazdu wygasło;
2)
nieusunięcia zagrożeń, o których mowa w art. 70u ust. 1;
3)
nieuwzględnienia zastrzeżeń, o których mowa w art. 70u ust. 3 pkt 3.
Art. 70k.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w drodze decyzji administracyjnej, uznaje
świadectwo homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach wydane
na dany typ pojazdu, jeżeli wymagania techniczne stanowiące podstawę do jego wydania
są równoważne wymaganiom technicznym obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w procedurze homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych
seriach.
2.
W celu uzyskania uznania, o którym mowa w ust. 1, producent pojazdu składa wniosek
o uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych
seriach.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się świadectwo homologacji typu, o którym
mowa w ust. 1, oraz dokumenty określone w art. 70h ust. 5 pkt 1.
4.
Uznanie, o którym mowa w ust. 1, wydane na dany typ pojazdu następuje za opłatą, przy
czym jej wysokość nie może przekroczyć 400 zł.
5.
Producent jest obowiązany powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego,
w odniesieniu do świadectwa homologacji typu pojazdu stanowiącego podstawę do uzyskania
uznania, o którym mowa w ust. 1, o okolicznościach, o których mowa w art. 70q ust.
4-6.
6.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego uchyla decyzję o uznaniu, o której mowa
w ust. 1, w przypadku:
1)
wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 70q:
a)
ust. 4 i 5 - w całości,
b)
ust. 6 - w zakresie wariantu lub wersji, w ramach których uznane świadectwo homologacji
typu pojazdu wygasło;
2)
nieusunięcia zagrożeń, o których mowa w art. 70u ust. 1;
3)
nieuwzględnienia zastrzeżeń, o których mowa w art. 70u ust. 3 pkt 3.
Art. 70l.
1.
Na wniosek producenta, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje właściwym
w sprawach homologacji organom państw członkowskich Unii Europejskiej kopie świadectwa
homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach, w celu uznania
tego świadectwa.
2.
W przypadku gdy pojazd, który uzyskał świadectwo homologacji typu pojazdu dla pojazdu
produkowanego w małych seriach ma być sprzedany, zarejestrowany lub dopuszczony do
ruchu na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek właściciela pojazdu, wydaje
kopię świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach.
3.
W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub właściciela pojazdu, o którym mowa w ust. 2, świadectwa homologacji typu pojazdu
dla pojazdów produkowanych w małych seriach, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego
uznaje to świadectwo w terminie 60 dni od dnia otrzymania, jeżeli wymagania techniczne
stanowiące podstawę do jego wydania są równoważne wymaganiom technicznym obowiązującym
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w procedurze homologacji typu pojazdu dla
pojazdów produkowanych w małych seriach.
Art. 70m.
1.
W procedurze homologacji typu WE pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach,
stosuje się wyłącznie procedurę mieszaną, w ramach której Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego, w drodze decyzji administracyjnej:
1)
zwalnia producenta z obowiązku przedstawienia jednego lub kilku świadectw homologacji
typu WE przedmiotu wyposażenia lub części lub świadectwa homologacji typu EKG ONZ,
do badania homologacyjnego typu pojazdu, pod warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami
zawierającymi pozytywne wyniki badań homologacyjnych tych przedmiotów wyposażenia
lub części sporządzonymi przez jednostkę uprawnioną, o której mowa w art. 70y ust.
1;
2)
upoważnia producenta do wykonania badań homologacyjnych typu niektórych przedmiotów
wyposażenia lub części i przedstawienia sprawozdania zawierającego wyniki tych badań.
2.
Przedmioty wyposażenia lub części, o których mowa w ust. 1, określa dodatek 1 do części
I załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE. Do tych przedmiotów wyposażenia lub części
przepis art. 70h ust. 5 pkt 1 lit. e stosuje się odpowiednio.
3.
W procedurze homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach:
1)
niektóre wymagania, dotyczące jednego lub kilku przedmiotów wyposażenia lub części,
zastępuje się wymaganiami alternatywnymi, określonymi w przepisach wydanych na podstawie
art. 70zm ust. 1 pkt 2;
2)
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego zwalnia z obowiązku uzyskania jednego
lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części lub świadectwa
homologacji typu EKG ONZ pod warunkiem zastąpienia ich:
a)
sprawozdaniami zawierającymi pozytywne wyniki badań tych przedmiotów wyposażenia lub
części, uzyskiwanymi na zasadach określonych w ust. 1 pkt 2,
b)
dokumentami zawierającymi dane i informacje o wymaganiach technicznych przedmiotów
wyposażenia lub części wraz z oświadczeniem, że spełniają one zasadnicze wymagania
określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach
EKG ONZ.
4.
Przedmioty wyposażenia lub części, o których mowa w ust. 3, określają załączniki IV
i XI do dyrektywy 2007/46/WE.
5.
Przepis ust. 3 stosuje się w odniesieniu do pojazdów kategorii L, R, T w zakresie
przedmiotów wyposażenia lub części określonych w:
1)
części I i II oraz części II dodatku 1 do rozdziału B załącznika II do dyrektywy 2003/37/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu
ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie
z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylającej dyrektywę
74/150/EWG ;
2)
załączniku I do dyrektywy 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie
homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającej dyrektywę
Rady 92/61/EWG .
Art. 70n.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego wydaje lub zmienia:
1)
świadectwo homologacji typu pojazdu lub świadectwo homologacji typu WE pojazdu, jeżeli:
a)
świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji
typu EKG ONZ potwierdzają, że dany typ pojazdu odpowiada wymaganiom i warunkom określonym
w pkt 2 i 3,
b)
protokół z badania homologacyjnego typu pojazdu wraz ze sprawozdaniem potwierdza spełnianie
przez dany typ pojazdu warunków technicznych zawartych w opisie technicznym, w odniesieniu
do wszystkich homologacji typu przedmiotów wyposażenia lub części, odpowiednio do
wymagań dla danej kategorii pojazdu,
c)
warunki lub ograniczenia zawarte w informacji i instrukcji, o której mowa w art. 70h
ust. 5 pkt 1 lit. b tiret piąte, nie zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego lub
środowisku;
2)
świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części - jeżeli sprawozdanie
zawierające wyniki badań homologacyjnych potwierdza, że dany typ przedmiotu wyposażenia
lub części odpowiada:
a)
wymaganiom technicznym określonym w niniejszym rozdziale i przepisach Unii Europejskiej
dotyczących badań homologacyjnych,
b)
warunkom technicznym określonym w rozdziale 1,
c)
warunkom określonym w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji ;
3)
świadectwa homologacji typu EKG ONZ - jeżeli sprawozdanie zawierające wyniki badań
homologacyjnych potwierdza, że dany typ przedmiotu wyposażenia lub części odpowiada:
a)
wymaganiom technicznym określonym w niniejszym rozdziale i regulaminach EKG ONZ,
b)
warunkom technicznym określonym w rozdziale 1,
c)
warunkom określonym w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;
4)
świadectwo homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu
do zasilania gazem - jeżeli protokół z badania homologacyjnego sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem wraz ze sprawozdaniem potwierdza,
że:
a)
elementy instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem odpowiadają
wymaganiom technicznym określonym w niniejszym rozdziale i regulaminach EKG ONZ,
b)
sposób montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem odpowiada
warunkom technicznym określonym w rozdziale 1 i wymaganiom technicznym określonym
w regulaminach EKG ONZ,
c)
elementy instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem odpowiadają
warunkom określonym w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.
2.
Producentowi, którego siedziba znajduje siępoza terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego wydaje świadectwo homologacji
typu WE, jeżeli producent posiada upoważnionego przedstawiciela na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej do reprezentowania go w sprawach homologacji.
3.
W przypadku stosowania, w procedurze homologacji typu WE pojazdu albo w procedurze
homologacji typu pojazdu, procedury mieszanej, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego,
na wniosek producenta, zwalnia go, w drodze decyzji administracyjnej, z przedstawienia
jednego lub kilku świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części
lub świadectwa homologacji typu EKG ONZ, do badania homologacyjnego typu pojazdu,
pod warunkiem zastąpienia ich sprawozdaniami zawierającymi pozytywne wyniki badań
homologacyjnych tych przedmiotów wyposażenia lub części.
Art. 70o.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek producenta, udziela, w drodze
decyzji administracyjnej, zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z
końcowej partii produkcji, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
2.
Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela się dla pojazdów wyprodukowanych w okresie
ważności świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu
i znajdujących się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, dla limitowanej
liczby pojazdów określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 3.
3.
Termin ważności zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać:
1)
12 miesięcy - dla pojazdów kategorii L,
2)
12 miesięcy - dla pojazdów kompletnych kategorii M, N, O,
3)
18 miesięcy - dla pojazdów skompletowanych kategorii M, N, O,
4)
24 miesięcy - dla pojazdów kompletnych kategorii T, C, R,
5)
30 miesięcy - dla pojazdów skompletowanych kategorii T, C, R
- licząc od dnia wygaśnięcia świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa
homologacji typu pojazdu.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
kopię świadectwa homologacji typu WE pojazdu lub świadectwa homologacji typu pojazdu,
które utraciło ważność;
2)
kopię świadectwa zgodności lub kopię świadectwa zgodności WE albo wykaz numerów VIN
pojazdów objętych wnioskiem;
3)
wykaz osób upoważnionych do podpisywania oświadczenia producenta o objęciu pojazdu
zezwoleniem na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji
zawierający ich dane osobowe: imię i nazwisko, zajmowane stanowisko oraz wzór podpisu.
5.
W przypadku dołączenia do wniosku wykazu numerów VIN, producent składa oświadczenie
o posiadaniu dla tego pojazdu świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wystawionego
w okresie ważności odpowiednio świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa
homologacji typu pojazdu.
6.
Producent we wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany podać liczbę pojazdów
oraz przyczyny techniczne lub ekonomiczne, powodujące niespełnianie przez pojazdy
nowych wymagań technicznych.
Art. 70p.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego odmawia wydania:
1)
świadectwa homologacji typu - w przypadku gdy:
a)
typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części nie spełnia wymagań, o których
mowa w art. 70n ust. 1 pkt 1-3,
b)
zostało wydane świadectwo homologacji typu WE przez inne państwo członkowskie Unii
Europejskiej, na dany typ;
2)
świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu
do zasilania gazem - w przypadku gdy elementy instalacji oraz sposób montażu nie spełnia
wymagań, o których mowa w art. 70n ust. 1 pkt 4;
3)
zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji
- w przypadku:
a)
niespełniania warunków końcowej partii produkcji,
b)
niedostatecznego uzasadnienia niespełnienia przez pojazdy nowych wymagań technicznych.
2.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego odmawia zmiany świadectwa homologacji
typu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2.
3.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może odmówić wydania świadectwa homologacji
typu WE, jeżeli stwierdzi, że typ pojazdu, typ przedmiotu wyposażenia lub części stanowi
poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym lub ochrony środowiska, mimo
iż spełnia wymagania, o których mowa w art. 70n ust. 1 pkt 1-3.
Art. 70q.
1.
Producent jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru
Technicznego o:
1)
potrzebie zmiany danych i informacji zawartych w świadectwie homologacji typu WE pojazdu
wydanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo świadectwie homologacji typu
pojazdu w przypadku:
a)
zmiany warunków stanowiących podstawę do wydania świadectwa,
b)
zmiany w typie pojazdu, typie przedmiotu wyposażenia lub części wpływającej na zmianę
warunków stanowiących podstawę do wydania tego świadectwa;
2)
zaprzestaniu produkcji danego typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części.
2.
Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego dokonuje oceny zakresu zmian w odniesieniu do uprzednio wydanego
świadectwa, a następnie niezwłocznie informuje producenta o:
1)
konieczności uzyskania zmiany tego świadectwa po przeprowadzeniu badań homologacyjnych
albo bez przeprowadzenia tych badań,
2)
konieczności uzyskania nowego świadectwa, jeżeli zakres zmian wykracza poza istotne
cechy dla danego typu pojazdu określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm
ust. 1 pkt 5 albo
3)
braku potrzeby zmiany danych i informacji zawartych w uprzednio wydanym świadectwie.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stosuje się odpowiednio art. 70h.
4.
Świadectwo homologacji typu WE pojazdu wydane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
albo świadectwo homologacji typu pojazdu wygasa:
1)
w przypadkach, o których mowa w ust. 1:
a)
pkt 1 lit. a, jeżeli producent nie uzyska zmiany tego świadectwa albo uzyska nowe
świadectwo,
b)
pkt 2;
2)
jeżeli upłynął termin jego ważności.
5.
Świadectwo homologacji typu pojazdu, o którym mowa w art. 70i ust. 4 wygasa, jeżeli
zostało wydane świadectwo homologacji typu WE pojazdu.
6.
W przypadku gdy jeden z wariantów w ramach typu pojazdu lub jedna z wersji w ramach
wariantu przestaje spełniać wymagania stanowiące podstawę do wydania świadectwa homologacji,
świadectwo homologacji typu pojazdu lub świadectwo homologacji typu WE pojazdu wygasa
wyłącznie w takim zakresie, w jakim dotyczy tego wariantu lub wersji.
Art. 70r.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa świadectwo homologacji typu wydane
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku:
1)
negatywnego wyniku kontroli zgodności:
a)
produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części,
b)
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;
2)
uzyskania informacji, że przed dniem wydania tego świadectwa zostało wydane świadectwo
homologacji typu WE pojazdu przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie
Unii Europejskiej, w odniesieniu do tego samego typu pojazdu;
3)
niewykonania przez producenta czynności, o których mowa w art. 70u ust. 1.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego
wzywa producenta do usunięcia niezgodności, w terminie 90 dni od dnia otrzymania wezwania.
W przypadku nieusunięcia niezgodności w tym terminie, Dyrektor Transportowego Dozoru
Technicznego cofa świadectwo homologacji typu.
Art. 70s.
1.
Producent nowych pojazdów jest obowiązany:
1)
wystawić:
a)
świadectwo zgodności WE albo świadectwo zgodności - do każdego pojazdu, na którego
typ wydano odpowiednio świadectwo homologacji typu WE pojazdu albo świadectwo homologacji
typu pojazdu, albo
b)
świadectwo zgodności - do każdego pojazdu, na którego typ wydano świadectwo homologacji
typu wydane na dany typ pojazdu zgodnie z procedurą homologacji typu przez właściwy
organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej i
uznanego w trybie art. 70j ust. 1 albo art. 70k ust. 1;
2)
złożyć oświadczenie zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji
i ewidencji pojazdu;
3)
zamieścić w instrukcji obsługi lub podręczniku użytkownika informacje zawierające
ograniczenia lub specjalne warunki montażu mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu
drogowym lub ochronę środowiska - o ile występują.
2.
W przypadku uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej
partii produkcji, producent jest obowiązany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1
pkt 2, podać informację o objęciu pojazdu tym zezwoleniem.
3.
Podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem jest obowiązany wystawić wyciąg ze świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem - dla każdego pojazdu, w którym
dokonano montażu tej instalacji.
4.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, wydaje się właścicielowi pojazdu.
5.
Wtórnik dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 3, wydaje, na wniosek zainteresowanego,
podmiot, który je wydał.
6.
Producent przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany umieścić:
1)
znak homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części, na każdym wyprodukowanym
przedmiocie wyposażenia lub części, jeżeli obowiązek ten wynika z odpowiednich wymagań
technicznych określonych w przepisach Unii Europejskiej lub regulaminach EKG ONZ albo
2)
nazwę lub znak handlowy oraz numer indentyfikacyjny, w przypadku braku obowiązku,
o którym mowa w pkt 1.
Art. 70t.
1.
Producent pojazdu jest obowiązany udostępnić producentowi przedmiotu wyposażenia lub
części, dane i informacje niezbędne do uzyskania świadectwa homologacji typu WE przedmiotu
wyposażenia lub części mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym lub środowisko.
2.
Producent pojazdu ma prawo zobowiązać producenta przedmiotu wyposażenia lub części
do ochrony poufności wszelkich niejawnych informacji, o których mowa w ust. 1, w tym
dotyczących praw własności intelektualnej.
3.
Producent przedmiotu wyposażenia lub części jest obowiązany udostępnić producentowi
pojazdu dane i informacje zawierające ograniczenia lub specjalne warunki montażu mające
wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym lub środowisko.
Art. 70u.
1.
Jeżeli producent, który uzyskał świadectwo homologacji typu WE pojazdu, stwierdził
w pojeździe wprowadzonym do obrotu zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym
lub środowiska, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić o tym Dyrektora Transportowego
Dozoru Technicznego oraz podjąć działania polegające na usunięciu tych zagrożeń.
2.
W celu usunięcia zagrożeń, o których mowa w ust. 1, producent:
1)
opracowuje plan działań mających na celu usunięcie zagrożeń zawierając w nim zakres
i harmonogram czynności;
2)
uzgadnia plan działań z Dyrektorem Transportowego Dozoru Technicznego;
3)
informuje właściciela pojazdu lub posiadacza pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust.
5, o konieczności sprawdzenia stanu technicznego pojazdu w warunkach serwisowych producenta
i w przypadku stwierdzenia zagrożeń podejmuje działania mające na celu ich usunięcie.
3.
Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, oraz planu działań, o którym
mowa w ust. 2 pkt 1, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego:
1)
ocenia plan działań;
2)
przekazuje organom państw członkowskich Unii Europejskiej innych niż Rzeczpospolita
Polska właściwym w sprawach homologacji plan działań wraz z informacją, że działania
te są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wystarczające do usunięcia zagrożeń;
3)
akceptuje plan działań, a w przypadku otrzymania zastrzeżeń od organów państw członkowskich
Unii Europejskiej właściwych w sprawach homologacji, nakazuje producentowi uwzględnić
zastrzeżenia w planie działań;
4)
określa terminy informowania o realizacji i zakończeniu działań.
4.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego po otrzymaniu od właściwych organów, o
których mowa w ust. 3 pkt 2, informacji o stwierdzonych zagrożeniach w pojazdach i
propozycji ich usunięcia, w przypadku uznania tych działań za niewystarczające na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przekazuje swoje zastrzeżenia tym organom.
5.
Producent informuje Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o:
1)
realizacji działań w celu usunięcia stwierdzonych zagrożeń w terminach wskazanych
przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego;
2)
zakończeniu działań, przedstawiając sprawozdanie z przeprowadzonych działań.
6.
W przypadku stwierdzenia zagrożeń, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego informuje właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej
innego niż Rzeczpospolita Polska, które wydało świadectwo homologacji typu WE pojazdu,
o stwierdzonych zagrożeniach.
7.
W przypadku otrzymania od właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej
informacji o stwierdzonych zagrożeniach w pojazdach wprowadzonych do obrotu na podstawie
wydanego przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego świadectwa homologacji
typu WE pojazdu, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego informuje producenta
o stwierdzonych zagrożeniach. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.
8.
Koszty działań związanych z usunięciem zagrożeń ponosi producent pojazdu.
Art. 70v.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje właściwym w sprawach homologacji
organom:
1)
państw członkowskich Unii Europejskiej:
a)
kopię świadectwa homologacji typu WE pojazdu - w terminie 20 dni roboczych od dnia
wydania lub zmiany świadectwa homologacji typu WE pojazdu,
b)
wykaz wydanych lub których wydania odmówiono, zmienionych, cofniętych, wygasłych świadectw
homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części - w terminie 20 dni roboczych
po zakończeniu każdego kwartału, z zastrzeżeniem lit. c,
c)
wykaz wydanych lub których wydania odmówiono świadectw homologacji typu WE przedmiotu
wyposażenia lub części - w terminie 5 dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca
w odniesieniu do pojazdów kategorii L, T, C,
d)
informację o:
-
-odmowie wydania lub cofnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części, wraz ze wskazaniem przyczyny - niezwłocznie, ale nie później niż w terminie 20 dni roboczych od dnia odmowy wydania lub cofnięcia odpowiednio świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części,
-
-wygaśnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu - w terminie 20 dni roboczych od dnia wygaśnięcia tego świadectwa,
-
-zaprzestaniu produkcji danego typu pojazdu, dla którego wydano świadectwo homologacji typu WE pojazdu - w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania od producenta pojazdu powiadomienia o zaprzestaniu przez niego produkcji określonego typu pojazdu,
-
-wydanym zezwoleniu na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji, dla których świadectwo homologacji typu WE pojazdu utraciło ważność - w terminie 20 dni roboczych po zakończeniu roku kalendarzowego;
2)
państw będących stroną Porozumienia - wykaz wydanych lub których wydania odmówiono,
zmienionych, cofniętych, wygasłych świadectw homologacji typu EKG ONZ - w terminie
20 dni roboczych po zakończeniu każdego kwartału.
2.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje Komisji Europejskiej informację
o:
1)
cofnięciu świadectwa homologacji typu WE pojazdu w przypadku niewykonania przez producenta
czynności, o których mowa w art. 70u ust. 1 - nie później niż w terminie 20 dni roboczych
od dnia cofnięcia tego świadectwa;
2)
odmowie wydania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji
typu WE przedmiotu wyposażenia lub części, wraz ze wskazaniem przyczyny - niezwłocznie,
ale nie później niż w terminie 20 dni roboczych od dnia odmowy wydania odpowiednio
świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu
wyposażenia lub części.
3.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przekazuje kopię wydanego przez niego
świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu WE przedmiotu
wyposażenia lub części, w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.
Art. 70w.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji
pojazdu, przedmiotu wyposażenia, części lub kontrolę zgodności montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem:
1)
przed wydaniem świadectwa homologacji typu w zakresie sposobu i metod zapewnienia
zgodności produkcji, wskazanych przez producenta w deklaracji, o której mowa w art.
70h ust. 5 pkt 7;
2)
przed wydaniem świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem w zakresie sposobu i metod zapewnienia zgodności
montażu, wskazanych w deklaracji, o której mowa w art. 70h ust. 6 pkt 3;
3)
w przypadku uzyskania informacji o zastrzeżeniach co do:
a)
wyprodukowania pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części niezgodnie z warunkami
określonymi w odpowiednim świadectwie homologacji typu, wydanym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
b)
dokonania montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem
niezgodnie z warunkami określonymi w odpowiednim świadectwie homologacji sposobu montażu
instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, wydanym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji,
o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, w odniesieniu do świadectwa homologacji typu
WE, w przypadku informacji o zastrzeżeniach zgłoszonych przez inne niż Rzeczpospolita
Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, do typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia
lub części, które uznał za zasadne.
3.
Kontrolę zgodności produkcji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, przeprowadza się
nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania informacji o zastrzeżeniach.
4.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może upoważnić jednostkę uprawnioną do
wykonywania badań homologacyjnych, do przeprowadzenia kontroli zgodności produkcji
pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części, lub kontroli zgodności montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, o której mowa w ust. 1.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do jednostki uprawnionej, o której mowa w art. 70zb
ust. 1.
Art. 70x.
W przypadku otrzymania informacji o zastrzeżeniach do pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji typu WE przez inne
państwo członkowskie Unii Europejskiej, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego
niezwłocznie przekazuje te informacje do właściwego organu państwa, które wydało świadectwo
homologacji typu WE.
Art. 70y.
1.
Jednostką właściwą do przeprowadzania badań homologacyjnych, badań potwierdzających
spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych oraz kontroli zgodności
jest podmiot wyznaczony przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, zwany
dalej „jednostką uprawnioną”.
2.
Do zadań jednostki uprawnionej, odpowiednio do zakresu uprawnienia, należy:
1)
w zakresie homologacji:
a)
przeprowadzanie badań homologacyjnych typu pojazdu,
b)
przeprowadzanie badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części,
c)
przeprowadzanie badań homologacyjnych sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem,
d)
przeprowadzanie kontroli zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia, części
lub kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem;
2)
w zakresie dopuszczenia jednostkowego pojazdu - przeprowadzanie badań potwierdzających
spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w celu dopuszczenia
jednostkowego pojazdu;
3)
w zakresie dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - przeprowadzanie badań potwierdzających
spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, w celu dopuszczenia
indywidualnego WE pojazdu;
4)
w zakresie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu - przeprowadzanie badań potwierdzających
spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia lub części.
3.
Koszty:
1)
badań homologacyjnych,
2)
kontroli zgodności produkcji,
3)
kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem,
4)
badań potwierdzających spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia
lub części
- pokrywa producent albo podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany
typ pojazdu do zasilania gazem.
4.
W przypadku upoważnienia jednostki uprawnionej do przeprowadzenia kontroli, o której
mowa w art. 70w ust. 1 pkt 3, koszty tej kontroli pokrywa producent albo podmiot dokonujący
montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, jeżeli wynik
kontroli potwierdzi uzyskane informacje o zastrzeżeniach.
5.
Koszty badań potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych
w celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu
pokrywa producent, importer lub właściciel pojazdu.
Art. 70z.
1.
Jednostka uprawniona przeprowadza badania homologacyjne na wniosek odpowiednio producenta
albo podmiotu dokonującego montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do
zasilania gazem.
2.
Do wniosku producent albo podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej dany
typ pojazdu do zasilania gazem dołącza:
1)
dokument informacyjny sporządzony według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 8;
2)
kopie wymaganych świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo
świadectw homologacji typu EKG ONZ lub innych dokumentów potwierdzających spełnienie
warunków stanowiących podstawę do wydania świadectwa homologacji typu, z zastrzeżeniem
art. 70m ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 2 oraz art. 70n ust. 3;
3)
kopie wymaganych dokumentów określonych w regulaminach EKG ONZ;
4)
dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu wyposażenia
lub części przy zastosowaniu wirtualnych metod testowania - o ile producent zastosował
takie metody;
5)
instrukcję obsługi pojazdu z zamontowaną instalacją przystosowującą dany typ pojazdu
do zasilania gazem - jeżeli jest wymagana;
6)
dokumenty potwierdzające, że podmiot dokonujący montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem oraz jego zakłady montujące posiadają wieloskładnikowy
analizator spalin i przyrząd do badania szczelności tej instalacji - jeżeli są wymagane;
7)
w przypadku badań homologacyjnych przeprowadzanych w celu uzyskania świadectwa homologacji
typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu, dla pojazdów produkowanych
w małych seriach:
a)
sprawozdania zawierające wyniki badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia
lub części, o których mowa w art. 70m ust. 1,
b)
dokumenty i oświadczenie, o którym mowa w art. 70h ust. 5 pkt 1 lit. e;
8)
w przypadku badań homologacyjnych przeprowadzanych w celu uzyskania świadectwa homologacji
typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji typu pojazdu w procedurze mieszanej, o
której mowa w art. 70n ust. 3 - sprawozdania zawierające wyniki badań homologacyjnych
tych typów przedmiotów wyposażenia lub części.
3.
Producent składając wniosek, o którym mowa w ust. 1, może w odniesieniu do typu przedmiotu
wyposażenia lub części, o którym mowa w załączniku XVI do dyrektywy 2007/46/WE, określić
zakres wymagań technicznych, do sprawdzenia z zastosowaniem wirtualnych metod testowania,
załączając dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań technicznych przez typ przedmiotu
wyposażenia lub części.
4.
W celu uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo świadectwa homologacji
typu pojazdu, producent we wniosku, o którym mowa w ust. 1, wskazuje procedurę homologacji,
krok po kroku, jednostopniową albo mieszaną, zgodnie z którą będą przeprowadzane badania
homologacyjne.
5.
W ramach badań homologacyjnych producent dostarcza na żądanie jednostki uprawnionej,
na swój koszt, pojazdy, przedmioty wyposażenia lub części, w liczbie i kompletacji
koniecznej do przeprowadzenia wymaganych badań.
6.
Z przeprowadzonego badania homologacyjnego, z zastrzeżeniem ust. 7, jednostka uprawniona
sporządza:
1)
protokół wraz ze sprawozdaniem zawierającym wyniki tego badania - w przypadku badań
homologacyjnych typu pojazdu oraz sposobu montażu instalacji przystosowującej dany
typ pojazdu do zasilania gazem, albo
2)
sprawozdanie zawierające wyniki tego badania - w przypadku typu przedmiotu wyposażenia
lub części.
7.
W przypadku określenia przez producenta zakresu wymagań technicznych, do sprawdzenia
z zastosowaniem wirtualnych metod testowania, jednostka uprawniona przeprowadza procedurę
walidacji, o której mowa w załączniku XVI do dyrektywy 2007/46/WE, z której sporządza
sprawozdanie. Jednostka uprawniona w porozumieniu z Dyrektorem Transportowego Dozoru
Technicznego na podstawie sprawozdania potwierdza możliwość zastosowania wirtualnych
metod testowania.
8.
W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 6, jednostka uprawniona zamieszcza informacje
o zastosowanych podczas przeprowadzanych badań homologacyjnych typu WE pojazdu, typu
WE przedmiotu wyposażenia lub części wirtualnych metodach testowania.
Art. 70za.
1.
Wyznaczenia jednostki uprawnionej dokonuje Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego,
w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek zainteresowanego podmiotu, po uiszczeniu
opłaty, przy czym jej wysokość w zależności od zakresu badań lub kontroli nie może
przekroczyć 40 000 zł. W decyzji określa się szczegółowy zakres badań lub kontroli,
do których jednostka jest uprawniona.
2.
Jednostką uprawnioną może być podmiot, który spełnia następujące warunki:
1)
posiada osobowość prawną;
2)
posiada personel o wiedzy i doświadczeniu odpowiednio do zakresu realizowanych badań
lub kontroli;
3)
dysponuje warunkami lokalowymi, środkami i wyposażeniem do przeprowadzania badań homologacyjnych
odpowiednio do zakresu uprawnienia;
4)
posiada certyfikat akredytacji wydany przez Polskie Centrum Akredytacji dla jednostki
kontrolującej lub laboratorium badawczego, odpowiednio do zakresu uprawnienia;
5)
jest niezależny i bezstronny w stosunku do podmiotów bezpośrednio lub pośrednio związanych
z realizowanymi badaniami lub kontrolami.
3.
Do wniosku dołącza się oświadczenie potwierdzające spełnienie warunków, o których
mowa w ust. 2.
4.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przed wydaniem decyzji, o której mowa
w ust. 1, przeprowadza kontrolę zainteresowanego podmiotu w zakresie spełnienia warunków,
o których mowa w ust. 2, oraz sporządza sprawozdanie oceniające z przeprowadzonej
kontroli.
5.
Jednostka uprawniona jest obowiązana zawiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego
o zmianie danych i informacji oraz stanu faktycznego stanowiących podstawę do wydania
decyzji, o której mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia.
6.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, w drodze decyzji administracyjnej, na
wniosek jednostki uprawnionej, zmienia uprawnienie, o którym mowa w ust. 1.
7.
Informację dotyczącą nazwy, adresu i zakresu uprawnienia jednostki uprawnionej oraz
zmian tych danych Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przekazuje niezwłocznie
odpowiednio:
1)
Komisji Europejskiej;
2)
Sekretariatowi EKG ONZ.
8.
W przypadku badań homologacyjnych typu WE i badań potwierdzających spełnienie odpowiednich
warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu w celu dopuszczenia jednostkowego
pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, jednostka uprawniona może rozpocząć
prowadzenie tych badań po dokonaniu przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego
zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7.
9.
Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, przygotowany
przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego wykaz jednostek uprawnionych do
przeprowadzania badań homologacyjnych oraz badań potwierdzających spełnienie odpowiednich
warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu w celu dopuszczenia jednostkowego
pojazdu albo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.
Art. 70zb.
1.
Producent pojazdów kategorii M, N, O lub podmiot przez niego upoważniony, spełniający
warunki, o których mowa w art. 70za ust. 2 pkt 1-4, w odniesieniu do produkowanych
przez tego producenta przedmiotów wyposażenia lub części, w zakresie określonym w
załączniku XV do dyrektywy 2007/46/WE, może wystąpić z wnioskiem o wyznaczenie go
jako jednostkę uprawnioną. Do wyznaczenia, przepisy art. 70za ust. 1 i 3-9, stosuje
się odpowiednio.
2.
Jednostka uprawniona, o której mowa w ust. 1:
1)
przeprowadza badania homologacyjne wyłącznie we własnych obiektach;
2)
nie może przeprowadzać badań homologacyjnych typu przedmiotu wyposażenia lub części
na potrzeby uzyskania świadectwa homologacji typu WE pojazdu w odniesieniu do pojazdów
produkowanych w małych seriach oraz pojazdów kategorii L, T lub C.
Art. 70zc.
1.
Nadzór nad jednostką uprawnioną w zakresie przeprowadzanych badań sprawuje Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego.
2.
W ramach sprawowanego nadzoru Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego:
1)
sprawdza poprawność wykonywania badań i sporządzenia protokołu;
2)
co najmniej raz na trzy lata przeprowadza kontrolę jednostki uprawnionej, o której
mowa w:
a)
art. 70za ust. 1 - w zakresie spełniania warunków, o których mowa w art. 70za ust.
2,
b)
art. 70zb ust. 1 - w zakresie spełniania warunków, o których mowa w art. 70za ust.
2 pkt 1-4;
3)
przeprowadza kontrolę jednostki uprawnionej w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu
faktycznego w zakresie warunków, o których mowa w art. 70za ust. 2 pkt 3.
3.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego sporządza sprawozdanie oceniające z przeprowadzonej
kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, oraz o którym mowa w art. 70za ust. 4,
i przedstawia je jednostce uprawnionej.
4.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przedstawia Komisji Europejskiej, na jej
wniosek, sprawozdanie oceniające z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust.
2 pkt 2 lub 3 lub wart. 70za ust. 4.
5.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego wzywa jednostkę uprawnioną do usunięcia
w terminie 90 dni naruszeń stwierdzonych w wyniku przeprowadzonych kontroli, o których
mowa w ust. 2, i zawiesza jej uprawnienie do czasu usunięcia tych naruszeń.
Art. 70zd.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego cofa, w drodze decyzji administracyjnej,
uprawnienie, o którym mowa w art. 70za ust. 1 lub art. 70zb ust. 1, w przypadku stwierdzenia,
że jednostka uprawniona:
1)
nie spełnia warunków określonych w:
a)
art. 70za ust. 2 - w przypadku jednostki, o której mowa w art. 70za ust. 1,
b)
art. 70za ust. 2 pkt 1-4 - w przypadku jednostki, o której mowa w art. 70zb ust. 1;
2)
nie usunęła naruszeń w terminie, o którym mowa w art. 70zc ust. 5;
3)
wielokrotnie przeprowadziła badania niezgodnie z zasadami określonymi w przepisach;
4)
wielokrotnie sporządziła protokół z badania homologacyjnego lub sprawozdanie z tego
badania niezgodnie ze stanem faktycznym;
5)
nie zawiadomiła Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o zmianie danych i informacji
oraz stanu faktycznego stanowiących podstawę do wydania uprawnienia.
Art. 70ze.
1.
Producent nowego typu przedmiotu wyposażenia lub części, nieobjętego procedurą homologacji,
mogącego stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub środowiska zamieszczonego
w wykazie części lub wyposażenia określonym w załączniku XIII do dyrektywy 2007/46/WE,
jest obowiązany uzyskać dla niego zezwolenie na dopuszczenie do obrotu, z zastrzeżeniem
ust. 5.
2.
Zezwolenie na dopuszczenie do obrotu wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, za
opłatą, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek producenta, jeżeli
typ przedmiotu wyposażenia lub części odpowiada wymaganiom określonym w przepisach
Unii Europejskiej. Wysokość opłaty nie może przekroczyć 160 zł.
3.
Do wniosku dołącza się:
1)
protokół z badania spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 2, wraz ze sprawozdaniem,
wydany przez jednostkę uprawnioną;
2)
kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie lub zmianę zezwolenia na dopuszczenie do
obrotu;
3)
informację o sposobie oznaczania i pakowania przedmiotów wyposażenia lub części;
4)
oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej
albo do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym;
5)
deklarację o sposobie i metodach zapewnienia zgodności produkcji przedmiotu wyposażenia
lub części zgodnie z wymaganiami technicznymi, o których mowa w ust. 1;
6)
oświadczenie o następującej treści:
„
Oświadczam, że w zakresie typu przedmiotu wyposażenia lub części … złożyłem tylko
jeden wniosek i tylko w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej
”
.
4.
Badanie spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 2, przeprowadza na wniosek producenta
jednostka uprawniona. Z przeprowadzonego badania jednostka uprawniona sporządza protokół
wraz ze sprawozdaniem.
5.
Obowiązek, o którym mowa ust. 1, nie dotyczy:
1)
oryginalnego przedmiotu wyposażenia lub części, który jest objęty homologacją typu
w odniesieniu do typu pojazdu, typu przedmiotu wyposażenia lub części, na który udzielono
homologacji typu zgodnie z przepisami jednego z aktów prawnych, których wykaz zamieszczono
w załączniku IV albo XI do dyrektywy 2007/46/WE;
2)
przedmiotu wyposażenia lub części produkowanego do pojazdów przeznaczonych do zawodów
sportowych.
6.
Przedmioty wyposażenia lub części, których wykaz zamieszczono w załączniku XIII do
dyrektywy 2007/46/WE, używane do pojazdów przeznaczonych do zawodów sportowych, nie
mogą być wprowadzane do obrotu w celu użycia ich w pojazdach przeznaczonych do poruszania
się po drogach publicznych, chyba że uzyskają one zezwolenie na dopuszczenie do obrotu,
o którym mowa w ust. 1.
7.
Zezwolenia na dopuszczenie do obrotu wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, są ważne na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 70zf.
1.
Producent niezwłocznie zawiadamia Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o wszelkich
zmianach warunków stanowiących podstawę do wydania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu.
2.
Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor Transportowego Dozoru
Technicznego dokonuje oceny zakresu zmian w odniesieniu do uprzednio wydanego zezwolenia
na dopuszczenie do obrotu, a następnie niezwłocznie informuje producenta o:
1)
konieczności uzyskania zmiany tego zezwolenia po przeprowadzeniu badań albo bez przeprowadzenia
badań;
2)
braku potrzeby zmiany danych i informacji zawartych w uprzednio wydanym zezwoleniu.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, stosuje się odpowiednio art. 70ze.
Art. 70zg.
1.
Producent jest obowiązany zapewnić, że przedmiot wyposażenia lub część przeznaczone
do wprowadzenia do obrotu będą produkowane zgodnie z warunkami stanowiącymi podstawę
do wydania zezwolenia.
2.
Producent jest obowiązany przedstawić na żądanie właściwego organu kontroli dokumenty
potwierdzające przeznaczenie produkowanych przedmiotów wyposażenia i części.
Art. 70zh.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadza kontrolę zgodności produkcji
przedmiotu wyposażenia lub części:
1)
przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do obrotu w zakresie sposobu i metod zapewnienia
zgodności produkcji;
2)
w przypadku otrzymania informacji o zastrzeżeniach co do wyprodukowania przedmiotów
wyposażenia lub części niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu na dopuszczenie
do obrotu.
2.
Kontrolę zgodności produkcji w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadza
się nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania informacji o zastrzeżeniach.
3.
W przypadku negatywnego wyniku kontroli zgodności produkcji, Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego wzywa producenta do usunięcia braków, w terminie 90 dni od dnia
otrzymania wezwania. W przypadku nieusunięcia braków Dyrektor Transportowego Dozoru
Technicznego cofa zezwolenie.
Art. 70zi.
1.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, może upoważnić jednostkę uprawnioną do
przeprowadzenia kontroli zgodności produkcji pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.
2.
W przypadku upoważnienia jednostki uprawnionej do przeprowadzenia kontroli, o której
mowa w art. 70zh ust. 1 pkt 2, koszty tej kontroli pokrywa producent, jeżeli wynik
kontroli potwierdzi uzyskane informacje o zastrzeżeniach.
Art. 70zj.
Opłaty, o których mowa w art. 70h ust. 2, art. 70j ust. 4, art. 70k ust. 4, art. 70za
ust. 1 oraz art. 70ze ust. 2, stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.
Art. 70zk.
Prawa i obowiązki producenta, o których mowa w:
1)
art. 70d ust. 1-4 i 6-9, art. 70e, art. 70f, art. 70g, art. 70h ust. 1-5, 7 i 8, art.
70m, art. 70n ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 i 3, art. 70o, art. 70p ust. 1 pkt 1 i 3 i ust.
2 i 3, art. 70q, art. 70r ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 70s ust. 1,
2 i 4-6, art. 70t, art. 70u, art. 70w ust. 1 pkt 1, pkt 3 lit. a i ust. 2-5, art.
70z ust. 1-5 i 7 oraz art. 70zb stosuje się do podmiotu dokonującego zabudowy nowego
pojazdu;
2)
art. 70d ust. 1-4 i 6-9, art. 70e, art. 70f, art. 70g, art. 70h ust. 1-5, 7 i 8, art.
70i, art. 70j, art. 70k, art. 70l ust. 1, art. 70m, art. 70n ust. 1 pkt 1-3 i ust.
2 i 3, art. 70o, art. 70p ust. 1 pkt 1 i 3 i ust. 2 i 3, art. 70q, art. 70r ust. 1
pkt 1 lit. a, pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 70s ust. 1, 2 i 4-6, art. 70t, art. 70u, art.
70w ust. 1 pkt 1, pkt 3 lit. a i ust. 2-5, art. 70z ust. 1-5 i 7 oraz art. 70zb stosuje
się do podmiotu wprowadzającego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
nowy pojazd oraz nowe przedmioty wyposażenia lub części.
Art. 70zl.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać podmiot wnioskujący o wydanie uprawnienia,
o którym mowa w art. 70za ust. 1 oraz art. 70zb ust. 1, w zakresie warunków lokalowych,
środków i wyposażenia;
2)
sposób i tryb przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 70za ust. 4 oraz art.
70zc ust. 2 pkt 2 i 3;
3)
wzór sprawozdania oceniającego, o którym mowa w art. 70za ust. 4 i art. 70zc ust.
3;
4)
wysokość opłaty za wydanie decyzji, o której mowa w art. 70za ust. 1 oraz art. 70zb
ust. 1.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia:
1)
zakres uprawnienia;
2)
czynności administracyjne oraz koszty związane z wydaniem decyzji;
3)
czynności oraz koszty związane z przeprowadzaniem kontroli.
Art. 70zm.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, odpowiednio
dla danej kategorii pojazdu:
1)
zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurach homologacji typu oraz szczegółowy
sposób przeprowadzania tych procedur;
2)
wymagania alternatywne dotyczące przedmiotów wyposażenia lub części, stosowane w procedurze
homologacji pojazdów produkowanych w małych seriach;
3)
limity pojazdów kwalifikowanych do małej serii;
4)
szczegółowe czynności organów w procedurach homologacji typu;
5)
istotne cechy różnicujące kategorię, typ, wariant lub wersję pojazdu;
6)
warunki i sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o których mowa
w art. 70z ust. 5;
7)
zakres i sposób przeprowadzania:
a)
badań homologacyjnych,
b)
kontroli zgodności produkcji;
8)
wzory dokumentów związanych z homologacją typu oraz szczegółowe wymagania dla dokumentów,
o których mowa w art. 70h ust. 5 i art. 70z ust. 2, w zależności od procedury homologacji
typu;
9)
wzór i opis znaku homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części;
10)
terminy ważności świadectw zgodności WE lub świadectw zgodności;
11)
wysokość opłat za:
a)
wydanie i zmianę świadectwa homologacji typu,
b)
uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach,
c)
uznanie świadectwa homologacji typu pojazdu, o której mowa w art. 70j ust. 4.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia:
1)
koszty wydania lub zmiany świadectw homologacji typu w zależności od zakresu tego
świadectwa;
2)
koszty kontroli zgodności produkcji;
3)
potrzebę zapewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;
4)
konieczność zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym i ochrony
środowiska.
3.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalenia
liczby pojazdów zaliczanych do końcowej partii produkcji oraz wzory dokumentów z tym
związanych, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa
w ruchu drogowym i ochrony środowiska.
4.
Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki wydawania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz wzory dokumentów z tym
związanych,
2)
zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji,
3)
wysokość opłaty za wydanie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu
- uwzględniając koszty wydania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu oraz konieczność
zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym i ochrony środowiska.
5.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurze homologacji sposobu montażu
instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;
2)
szczegółowe czynności organów w procedurze homologacji sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem;
3)
zakres i sposób przeprowadzania:
a)
badań homologacyjnych,
b)
kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania
gazem;
4)
wzory dokumentów związanych z homologacją sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem;
5)
wysokość opłat za wydanie i zmianę świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji
przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.
6.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, minister uwzględnia:
1)
koszty wydania lub zmiany świadectw homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej
dany typ pojazdu do zasilania gazem w zależności od zakresu tego świadectwa;
2)
koszty kontroli zgodności montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do
zasilania gazem;
3)
potrzebę zapewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;
4)
konieczność zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym i ochrony
środowiska.
Rozdział 1b
Dopuszczenie jednostkowe pojazdu
Art. 70zn.
1.
Spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu, potwierdza
się dopuszczeniem jednostkowym pojazdu.
2.
Dopuszczeniu jednostkowemu pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 3-6, podlega nowy pojazd:
1)
przed wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na którego
typ producent lub importer nie uzyskał świadectwa homologacji typu WE pojazdu albo
świadectwa homologacji typu pojazdu;
2)
na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji typu WE pojazdu albo świadectwo
homologacji typu pojazdu, w którym przed rejestracją zostały wprowadzone zmiany w
pojeździe, przedmiocie wyposażenia lub części, wpływające na zmianę warunków stanowiących
podstawę do wydania świadectwa homologacji typu tego pojazdu.
3.
Nowy pojazd zaprojektowany i zbudowany do użytku przede wszystkim na placach budowy,
w kamieniołomach, w obiektach portowych lub w portach lotniczych, pojazd wolnobieżny,
pojazd kategorii M1przeznaczony do zawodów sportowych nie podlega obowiązkowi uzyskania dopuszczenia
jednostkowego pojazdu. Producent takiego pojazdu może wystąpić o dopuszczenie fakultatywne
poprzez uzyskanie dopuszczenia jednostkowego pojazdu, jeżeli pojazd spełnia odpowiednie
warunki lub wymagania techniczne obowiązujące w procedurze dopuszczenia jednostkowego
pojazdu, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1. Przepisu
nie stosuje się do pojazdów, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy.
4.
Nowy pojazd specjalny Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Krajowej
Administracji Skarbowej wykorzystywany przez Służbę Celno-Skarbową, Inspekcji Transportu
Drogowego, Służby Więziennej i jednostek ochrony przeciwpożarowej lub nowy pojazd
używany do celów specjalnych nie podlega obowiązkowi uzyskania dopuszczenia jednostkowego
pojazdu. Producent takiego pojazdu może wystąpić o uzyskanie dopuszczenia jednostkowego
pojazdu, jeżeli pojazd spełnia odpowiednie warunki lub wymagania techniczne obowiązujące
w procedurze dopuszczenia jednostkowego pojazdu, określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1.
5.
Dopuszczenia jednostkowego pojazdu nie stosuje się do tramwaju i trolejbusu.
6.
W przypadku pojazdu kategorii M, N, O podlegającego dopuszczeniu jednostkowemu, Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego w uzasadnionych przypadkach zwalnia, w drodze decyzji
administracyjnej, wnioskującego o dopuszczenie jednostkowe z obowiązku spełnienia
niektórych wymagań technicznych, o których mowa w załączniku IV i XI do dyrektywy
2007/46/WE, pod warunkiem zastosowania wymagań alternatywnych równoważnych z wymaganiami
określonymi w tych załącznikach w najwyższym możliwym do realizacji zakresie bezpieczeństwa
ruchu drogowego i ochrony środowiska.
Art. 70zo.
1.
Dopuszczenia jednostkowego pojazdu udziela, w drodze decyzji administracyjnej, Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego, za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć
800 zł.
2.
Dopuszczenia jednostkowego pojazdu udziela się na wniosek producenta, importera, właściciela
pojazdu albo ich upoważnionego przedstawiciela, posiadającego siedzibę lub miejsce
zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
dokument informacyjny sporządzony według wzoru określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1;
2)
sprawozdanie z badań potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych
w celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu;
3)
kopię dowodu uiszczenia opłaty za dopuszczenie jednostkowe pojazdu.
Art. 70zp.
1.
Dopuszczenie jednostkowe pojazdu udzielone na dany pojazd przez właściwy organ państwa
członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z procedurą uznaje Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego, w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli dany pojazd spełnia
odpowiednie warunki lub wymagania techniczne, które są równoważne warunkom lub wymaganiom
obowiązującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek producenta, importera
lub właściciela pojazdu, za opłatą, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 800
zł.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
dokument potwierdzający dopuszczenie jednostkowe pojazdu wydane przez właściwy organ
państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej wskazujący
przepisy techniczne, na podstawie których udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu.
4.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego może zwrócić się o dodatkowe informacje
o udzielonym dopuszczeniu jednostkowym pojazdu do właściwego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
5.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, na wniosek właściwego organu państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, udostępnia temu organowi informacje o udzielonym
dopuszczeniu jednostkowym pojazdu.
6.
W przypadku gdy pojazd, który uzyskał dopuszczenie jednostkowe pojazdu, ma być sprzedany,
zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego,
na wniosek producenta lub właściciela pojazdu, wydaje dokument wskazujący przepisy
techniczne, na podstawie których udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu.
Art. 70zq.
1.
Badanie potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych oraz
równoważności zastosowanych wymagań alternatywnych dla danego pojazdu w celu dopuszczenia
jednostkowego pojazdu przeprowadza jednostka uprawniona, na wniosek producenta, importera
lub właściciela pojazdu.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
dokument informacyjny pojazdu według wymagań określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 70zs ust. 1 pkt 1;
2)
kopie świadectw homologacji typu lub inne dokumenty potwierdzające spełnienie odpowiednich
wymagań technicznych określonych w przepisach Unii Europejskiej lub regulaminach EKG
ONZ.
3.
Z przeprowadzonego badania jednostka sporządza sprawozdanie z badań potwierdzające
spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w celu dopuszczenia jednostkowego
pojazdu.
Art. 70zr.
Opłaty, o których mowa w art. 70zo ust. 1 oraz art. 70zp ust. 2, stanowią przychód
Transportowego Dozoru Technicznego.
Art. 70zs.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres warunków lub wymagań technicznych obowiązujących w procedurze dopuszczenia
jednostkowego pojazdu, zakres i sposób przeprowadzania badań potwierdzających spełnienie
odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w celu dopuszczenia jednostkowego pojazdu
oraz wzory dokumentów z tym związanych;
2)
warunki oceny równoważności wymagań alternatywnych w procedurze dopuszczenia jednostkowego
pojazdu;
3)
wysokość opłat za udzielenie dopuszczenia jednostkowego pojazdu oraz wydanie decyzji
o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu, wydanego na dany pojazd przez właściwy
organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia:
1)
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym i ochrony środowiska;
2)
koszty czynności administracyjnych oraz koszty związane z udzieleniem dopuszczenia
jednostkowego pojazdu.
Rozdział 1c
Dopuszczenie indywidualne WE pojazdu
Art. 70zt.
1.
Spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych danego pojazdu określonych
w dodatku 2 do części I do załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE, potwierdza się świadectwem
dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.
2.
Dopuszczeniu indywidualnemu WE pojazdu podlega nowy pojazd kategorii M1iN1, o którym mowa w dodatku 2 do części I do załącznika IV do dyrektywy 2007/46/WE,
przed wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na którego
typ producent lub importer nie uzyskał świadectwa homologacji typu WE pojazdu.
Art. 70zu.
1.
Świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu wydaje, w drodze decyzji administracyjnej,
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, za opłatą, przy czym jej wysokość nie
może przekroczyć 800 zł.
2.
Świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu wydaje się na wniosek producenta,
importera albo właściciela pojazdu.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
dokumenty, o których mowa w pkt 1 dodatku 2 do części I do załącznika IV do dyrektywy
2007/46/WE;
2)
kopię dowodu uiszczenia opłaty za dopuszczenie indywidualne WE pojazdu;
3)
oświadczenie o następującej treści:
„
Oświadczam, że w zakresie pojazdu o numerze VIN …, złożyłem tylko jeden wniosek i
tylko w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej
”
.
Art. 70zv.
1.
Badanie potwierdzające spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w
celu uzyskania świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu przeprowadza jednostka
uprawniona, na wniosek producenta, importera albo właściciela pojazdu.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
dokument informacyjny pojazdu sporządzony zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2007/46/WE;
2)
kopie świadectw homologacji typu lub inne dokumenty potwierdzające spełnienie odpowiednich
wymagań technicznych określonych w pkt 4 w dodatku 2 do części I do załącznika IV
do dyrektywy 2007/46/WE.
3.
Z przeprowadzonego badania jednostka sporządza sprawozdanie z badań potwierdzające
spełnienie odpowiednich warunków lub wymagań technicznych w celu dopuszczenia indywidualnego
WE pojazdu.
Art. 70zw.
Opłata, o której mowa w art. 70zu ust. 1, stanowi przychód Transportowego Dozoru Technicznego.
Art. 70zx.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzory dokumentów związanych z wydaniem świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
2)
wysokość opłat za wydanie świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia:
1)
potrzebę zapewnienia zabezpieczenia dokumentów przed podrobieniem lub przerobieniem;
2)
koszty czynności administracyjnych oraz koszty związane z wydaniem świadectwa dopuszczenia
indywidualnego WE pojazdu.
Art. 70zy.
Maksymalne stawki opłat, o których mowa w art. 70h ust. 2, art. 70j ust. 4, art. 70k
ust. 4, art. 70za ust. 1, art. 70ze ust. 2, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 2 i art.
70zu ust. 1 ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym
średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 70zz.
Przepisów rozdziałów 1a-1c nie stosuje się do:
1)
pojazdów zabytkowych lub pojazdu określonego w art. 79 ust. 4 pkt 3;
2)
nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposażenia lub części, nieprzeznaczonych do
wprowadzenia do obrotu, a krótkotrwale składowanych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej między operacjami transportowymi - pod warunkiem okazania na żądanie właściwego
organu kontroli dokumentów potwierdzających odbiorcę i miejsce docelowego odbioru
nowego pojazdu oraz nowego przedmiotu wyposażenia lub części.
Rozdział 2
Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu
Art. 71.
1.
Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego,
pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy
jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów,
o których mowa w ust. 3.
246)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
Pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym
w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę)
rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę
kontrolną.
247)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
Pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym
w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę)
rejestracyjne.
2a.
Pojazd elektryczny i pojazd napędzany wodorem posiadają tablice rejestracyjne wskazujące
na rodzaj paliwa wykorzystywanego do ich napędu.
3.
Pojazd niewymieniony w ust. 1, przyczepa motocyklowa oraz przyczepa specjalna przeznaczona
do ciągnięcia przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny jest dopuszczony do ruchu,
jeżeli odpowiada warunkom określonym w art. 66.
4.
Zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 t i przyczepy albo autobusu i przyczepy może być dopuszczony
do ruchu po uzyskaniu odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu silnikowego,
dokonanej na podstawie przeprowadzonego badania technicznego. Przepis ten nie dotyczy
motocykla.
4a.
Przepis ust. 4 dotyczy także ciągnika rolniczego i pojazdu wolnobieżnego wchodzącego
w skład kolejki turystycznej. W przypadku ciągnika rolniczego może być on dopuszczony
do ruchu po uzyskaniu odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o ograniczeniu
prędkości konstrukcyjnej do 25 km/h.
5.
Pojazd zarejestrowany za granicą dopuszcza się do ruchu, jeżeli odpowiada wymaganym
warunkom technicznym i jest zaopatrzony w tablice rejestracyjne z numerem rejestracyjnym
składającym się z liter alfabetu łacińskiego i cyfr arabskich, z zastrzeżeniem art.
59 ust. 2 i 3, a kierujący pojazdem ma przy sobie dokument stwierdzający dokonanie
rejestracji.
5a.
W przypadku gdy z dokumentu stwierdzającego dokonanie rejestracji pojazdu, o którym
mowa w ust. 5, nie wynika prawo do używania pojazdu przez kierującego, osoba ta obowiązana
jest posiadać przy sobie i okazywać na żądanie organu kontroli ruchu drogowego dokument
potwierdzający to prawo.
6.
Pojazd sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej,
po dokonaniu zwolnienia pojazdu przez naczelnika urzędu celno-skarbowego do procedury
dopuszczenia do obrotu, dopuszcza się do ruchu na okres 30 dni.
7.
Właściciel pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia.
Art. 72.
1.
Rejestracji dokonuje się na podstawie:
1)
dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym
mowa w art. 73 ust. 5;
248)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49.)
karty pojazdu, jeżeli była wydana;
2)
3)
świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym
dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia
jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa
dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;
4)
zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane
albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ
państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5)
dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;
6)
dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa
niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
6a50)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694, 2313 i 2427), która weszła w życie z dniem 1 maja 2021 r.; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2021 r.)
dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego
brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego
zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód
osobowy, pojazd rodzaju „samochodowy inny”, podrodzaj „czterokołowiec” (kategoria
homologacyjna L7e) lub podrodzaj „czterokołowiec lekki” (kategoria homologacyjna L6e),
samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj „furgon”, „furgon/podest”,
„ciężarowo-osobowy”, „terenowy”, „wielozadaniowy” lub „van” lub samochód specjalny
(kategoria homologacyjna M1 i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
(uchylony)
1a.
(uchylony)
1b51)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 50; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2021 r..
W przypadku nabycia od wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, w rozumieniu przepisów
o podatku akcyzowym, samochodu osobowego lub pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a,
dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju, dokument potwierdzający
brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenie stwierdzające
zwolnienie od akcyzy samochodu osobowego może być zastąpione oświadczeniem wyspecjalizowanego
salonu sprzedaży, że posiada odpowiednio oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego
zapłatę akcyzy na terytorium kraju, oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego
brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju od tego samochodu osobowego lub
pojazdu albo oryginał lub kopię zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy
samochodu osobowego.
2.
Wymagania ust. 1 nie dotyczą:
1)
pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w
zakresie ust. 1 pkt 3;
1a)
pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i od
ostatniej rejestracji nie nastąpiła zmiana właściciela tego pojazdu, w przypadku gdy
przerejestrowanie pojazdu jest dokonywane na wniosek właściciela tego pojazdu w związku
ze zmianą jego miejsca zamieszkania (siedziby) - w zakresie dowodu własności pojazdu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
246)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu
terytorialnego - w zakresie ust. 1 pkt 2 i 5;
247)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu
terytorialnego - w zakresie ust. 1 pkt 5;
3)
pojazdu zakupionego od Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 5;
4)
(uchylony)
5)
pojazdu wycofanego czasowo z ruchu - w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym przypadku zamiast
dowodu rejestracyjnego wymaga się przedstawienia decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu
z ruchu;
6)
(uchylony)
7)
pojazdu wyrejestrowanego, o którym mowa w art. 79 ust. 4 pkt 3 - w przypadku powtórnej
rejestracji - w zakresie ust. 1 pkt 5;
8)
pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 4 pkt 1 - w zakresie ust. 1 pkt 4.
2a.
W przypadku pojazdu sprowadzanego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim
zamiast dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, dopuszcza się przedstawienie
innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy
do rejestracji pojazdów w tym państwie.
2b.
W przypadku pojazdu zabytkowego, zamiast dowodu rejestracyjnego, dopuszcza się przedstawienie
oświadczenia właściciela pojazdu, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za
fałszywe zeznania, że nie posiada dowodu rejestracyjnego.
3.
Dodatkowo wymaga się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań, o których mowa
w art. 2 pkt 39 - w stosunku do pojazdów zabytkowych.
3a.
Świadectwo zgodności WE lub świadectwo zgodności traci ważność po upływie terminu
określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 10 i nie może
być uznane za dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
446)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów
należy przedstawić zaświadczenie, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze
względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w utraconym
dokumencie, niezbędne do rejestracji.
447)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego pojazdu zarejestrowanego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący dokonuje weryfikacji danych
zawartych w utraconym dokumencie w centralnej ewidencji pojazdów i pobiera z tej ewidencji
dane niezbędne do rejestracji pojazdu.
5.
W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą zamiast
tego dokumentu należy przedstawić jego wtórnik albo dokument wystawiony przez organ
rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, potwierdzający
dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu. Jeżeli organ
rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą
odmówił wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane
zawarte w utraconym dokumencie, starosta może wystąpić do tego organu o potwierdzenie
tych danych. Uzyskane potwierdzenie tych danych, w postaci papierowej albo elektronicznej,
zastępuje dokument potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do
rejestracji pojazdu.
6.
W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu wywiezionego z kraju, uprzednio
zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ rejestrujący właściwy
ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, na wniosek właściciela pojazdu, wydaje zaświadczenie potwierdzające dane
zawarte w utraconym dowodzie rejestracyjnym.
Art. 73.
146)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
Rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu
na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane
tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem
ust. 2-5.
147)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
Rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze
względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania,
wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice
(tablicę) rejestracyjne.
1a52)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu (Dz. U. poz. 1522), ogłoszonego na podstawie art. 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Składający wniosek o rejestrację pojazdu może wnioskować o zachowanie dotychczasowego
numeru rejestracyjnego, w tym tablic (tablicy) rejestracyjnych, jeżeli pojazd był
już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiada tablice (tablicę)
rejestracyjne zgodne z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit.
a oraz utrzymane w należytym stanie i czytelne. W takim przypadku starosta, dokonując
rejestracji pojazdu, wydaje decyzję o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny oraz
dokonuje legalizacji dotychczasowych tablic (tablicy) rejestracyjnych. Jeżeli tablice
(tablica) rejestracyjne nie są zgodne z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust.
1 pkt 1 lit. a albo nie są utrzymane w należytym stanie, albo nie są czytelne, stosuje
się przepis ust. 1.
1b.
Właściciel albo podmiot, o którym mowa w ust. 2 i 5, będący posiadaczami pojazdu samochodowego
zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem motocykla,
mogą wnioskować do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce ostatniej
rejestracji pojazdu o wydanie dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej do
oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną tablicę rejestracyjną. Dodatkowa tablica
rejestracyjna posiada ten sam numer rejestracyjny co numer rejestracyjny pojazdu samochodowego.
W przypadku gdy pojazd samochodowy nie posiada tablic rejestracyjnych zgodnych z przepisami
wydanymi na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a, organ rejestrujący wydaje nową
decyzję o rejestracji pojazdu wraz z kompletem zalegalizowanych tablic rejestracyjnych
z nowym numerem rejestracyjnym dla pojazdu samochodowego i nowym dowodem rejestracyjnym
oraz dodatkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną.
1c.
Dodatkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną, o której mowa w ust. 1b, organ rejestrujący
wydaje po:
1)
dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu z urzędu lub przy wydaniu dowodu rejestracyjnego,
jeżeli pojazd samochodowy jest rejestrowany przez ten organ, albo
2)
zarejestrowaniu pojazdu samochodowego przez ten organ.
1d.
Numer rejestracyjny na tablicach (tablicy) rejestracyjnych stanowią litery i cyfry
(cyfra). Numer ten składa się odpowiednio z wyróżnika województwa lub powiatu i wyróżnika
pojazdu albo wyróżnika indywidualnego pojazdu, określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a i c.
1e.
Organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji pojazdu:
1)
w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust.
1, z uwzględnieniem przy tej weryfikacji art. 72 ust. 1b-5;
2)
jeżeli na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym
Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym uzyskał informację, że zgłoszony do rejestracji pojazd został skradziony, przywłaszczony
lub utracony w inny sposób;
3)
jeżeli w odpowiedzi na jego pytanie skierowane do organu rejestrującego właściwego
ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą lub punktu kontaktowego
wyznaczonego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uzyskał
potwierdzenie, że status prawny pojazdu uprzednio zarejestrowanego w tym państwie
powoduje przeszkodę do rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Rejestracji pojazdu, którego właścicielem jest przedsiębiorstwo wielozakładowe lub
inny podmiot, w skład którego wchodzą wydzielone jednostki organizacyjne, może dokonać
starosta właściwy ze względu na siedzibę zakładu lub jednostki, na wniosek kierownika
zakładu lub wydzielonej jednostki organizacyjnej upoważnionego przez właściciela.
2a.
Rejestracji pojazdów należących do członków obcych sił zbrojnych, personelu cywilnego
i członków rodzin, oraz pojazdów ich wykonawców kontraktowych, przebywających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umów międzynarodowych, na wniosek władz wojskowych
tych sił zbrojnych, dokonuje starosta właściwy ze względu na miejsce pobytu tych osób
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2b.
Rejestracji pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umów międzynarodowych, dokonuje właściwy organ
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Organ ten wydaje dowód rejestracyjny i zalegalizowane
tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, chyba że dla danego pojazdu tablice
(tablica) rejestracyjne lub nalepka kontrolna nie są wymagane, a numer rejestracyjny
umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.53)Zdanie drugie w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 54.
2b.
Rejestracji pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umów międzynarodowych, dokonuje właściwy organ
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Organ ten wydaje dowód rejestracyjny i zalegalizowane
tablice (tablicę) rejestracyjne, chyba że dla danego pojazdu tablice (tablica) rejestracyjne
nie są wymagane, a numer rejestracyjny umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.54)Zdanie drugie wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
3.
Rejestracji pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Służby Ochrony Państwa,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno-Skarbową
dokonują właściwe organy tych jednostek. Organy te wydają dowód rejestracyjny i zalegalizowane
tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, chyba że dla danego pojazdu
tablice (tablica) rejestracyjne lub nalepka kontrolna nie są wymagane, a numer rejestracyjny
umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.53)Zdanie drugie w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 54.
3.
Rejestracji pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Służby Ochrony Państwa,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno-Skarbową
dokonują właściwe organy tych jednostek. Organy te wydają dowód rejestracyjny i zalegalizowane
tablice (tablicę) rejestracyjne, chyba że dla danego pojazdu tablice (tablica) rejestracyjne
nie są wymagane, a numer rejestracyjny umieszcza się bezpośrednio na pojeździe.54)Zdanie drugie wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
3a46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
Wytwórca blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek kontrolnych
i innych dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdów, a także starostowie przekazują
odpłatnie wojewodzie mazowieckiemu odpowiednio: blankiety dowodów rejestracyjnych,
pozwoleń czasowych, nalepek kontrolnych i innych dokumentów wymaganych do rejestracji
pojazdów, a także zalegalizowane tablice rejestracyjne niezbędne do rejestracji, o
której mowa w art. 76 ust. 4. Informacje dotyczące przekazanych blankietów dowodów
rejestracyjnych, pozwoleń czasowych, nalepek kontrolnych i innych dokumentów wymaganych
do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych podlegają ochronie zgodnie z przepisami
o ochronie informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”.
3a47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
Wytwórca blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i innych dokumentów
wymaganych do rejestracji pojazdów, a także starostowie przekazują odpłatnie wojewodzie
mazowieckiemu odpowiednio: blankiety dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i
innych dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdów, a także zalegalizowane tablice
rejestracyjne niezbędne do rejestracji, o której mowa w art. 76 ust. 4. Informacje
dotyczące przekazanych blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i innych
dokumentów wymaganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych podlegają ochronie
zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne”
lub „ściśle tajne”.
4.
Rejestracji pojazdu należącego do przedstawicielstwa dyplomatycznego, urzędu konsularnego
i misji specjalnej państw obcych lub organizacji międzynarodowej, a także ich personelu
korzystającego z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy
ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności,
dokonuje wojewoda mazowiecki na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych.
5.
W razie powierzenia pojazdu przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną podmiotowi
polskiemu, pojazd ten jest rejestrowany przez określony w ust. 1 organ właściwy ze
względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) podmiotu polskiego.
Art. 73a.
1.
Właściwy miejscowo dla siedziby sejmiku województwa prezydent miasta na prawach powiatu:
1)
prowadzi ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych wydanych na terenie województwa;
2)
wyznacza w ramach województwa dla każdego organu rejestrującego pojemność rejestracyjną
dla tablic rejestracyjnych:
a)
tymczasowych oraz
b)
samochodowych jednorzędowych zmniejszonych i tymczasowych, dla pojazdu posiadającego
zmniejszone wymiary miejsca konstrukcyjnie przeznaczonego do umieszczenia tablicy
rejestracyjnej.
2.
Ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych prowadzi się w postaci elektronicznej
lub papierowej.
3.
Wyznaczone w ramach województwa dla każdego organu rejestrującego pojemności rejestracyjne
dla tablic rejestracyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także numery rejestracyjne
tablic rejestracyjnych indywidualnych wpisane do ewidencji tych tablic zawierają informację
o wyróżniku województwa i wyróżnikach pojazdów albo wyróżnikach indywidualnych pojazdów.
4.
Wpisanie wyróżnika indywidualnego pojazdu do ewidencji tablic rejestracyjnych indywidualnych
następuje na wniosek organu rejestrującego, o ile identyczny wyróżnik indywidualny
pojazdu nie został nadany na terenie województwa dla innego pojazdu.
5.
Właściwy miejscowo dla siedziby sejmiku województwa prezydent miasta na prawach powiatu
udostępnia organom rejestrującym informacje z ewidencji tablic rejestracyjnych indywidualnych
oraz pojemności rejestracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
6.
Ewidencję tablic rejestracyjnych indywidualnych prowadzi się w sposób zabezpieczający
przed zniszczeniem oraz dostępem osób nieuprawnionych. Wyznaczenia i udostępnienia
pojemności rejestracyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się w sposób zabezpieczający
przed dostępem osób nieuprawnionych.
Art. 73b.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji oraz minister właściwy do spraw transportu
wyznaczają i prowadzą punkty kontaktowe umożliwiające wymianę informacji o pojazdach
zarejestrowanych z państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
2.
Urząd obsługujący ministra właściwego do spraw informatyzacji oraz urząd obsługujący
ministra właściwego do spraw transportu informują o wyznaczonych punktach kontaktowych,
o których mowa w ust. 1, administracje państw członkowskich, o których mowa w ust.
1, właściwe w sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów, podając:
1)
nazwę urzędu obsługującego ministra prowadzącego punkt kontaktowy i adres siedziby
tego urzędu;
2)
zakres zadań wykonywanych przez punkt kontaktowy;
3)
dane osoby obsługującej punkt kontaktowy: imię, nazwisko i zajmowane przez nią stanowisko
oraz adres poczty elektronicznej tej osoby;
4)
adres poczty elektronicznej punktu kontaktowego.
3.
Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji informuje
właściwy organ w sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów państwa członkowskiego,
o którym mowa w ust. 1, albo właściwy wyznaczony punkt kontaktowy tego państwa o rejestracji
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z państwa członkowskiego,
o którym mowa w ust. 1, podając następujące dane pojazdu:
1)
cechę identyfikacyjną;
2)
numer rejestracyjny nadany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
uprzedni numer rejestracyjny z państwa członkowskiego, o którym mowa w ust. 1, z którego
pochodzi pojazd;
4)
datę rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
5)
inne dane, jeżeli konieczność ich przekazania została uzgodniona z właściwymi organami
w sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów państw członkowskich, o których mowa
w ust. 1.
4.
Dane, o których mowa w ust. 3, przekazuje się nie później niż do 20. dnia miesiąca
następującego po miesiącu, którego dane dotyczą.
5.
Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwego do spraw transportu jest wyznaczony
do otrzymywania od właściwych organów w sprawach rejestracji lub ewidencji pojazdów
państw członkowskich, o których mowa w ust. 1, albo wyznaczonych punktów kontaktowych
tych państw informacji o zarejestrowaniu za granicą pojazdu pochodzącego z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej. Punkt kontaktowy prowadzony przez ministra właściwego do
spraw transportu przekazuje otrzymaną informację punktowi kontaktowemu prowadzonemu
przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, który na podstawie danych zgromadzonych
w centralnej ewidencji pojazdów ustala krajowy organ rejestrujący, który uprzednio
zarejestrował pojazd wskazany w tej informacji, i przekazuje ją temu organowi.
6.
Czynności, o których mowa w ust. 3 i 5, mogą być wykonywane za pomocą środków komunikacji
elektronicznej lub systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów.
7.
Organ rejestrujący, wykonując czynności związane z rejestracją pojazdu, współpracuje
z właściwymi organami w sprawach rejestracji państw członkowskich, o których mowa
w ust. 1, lub z właściwymi wyznaczonymi punktami kontaktowymi tych państw, w celu
sprawdzenia, w uzasadnionych przypadkach, statusu prawnego pojazdu przed jego rejestracją
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pojazd był uprzednio zarejestrowany
na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
8.
Jeżeli w związku z zarejestrowaniem pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, wymaga zwrotu wydanego przez siebie
dowodu rejestracyjnego, zwrotu dokonuje organ rejestrujący. Dowód rejestracyjny zwraca
się właściwemu organowi w sprawach rejestracji państwa członkowskiego, o którym mowa
w ust. 1, lub właściwemu wyznaczonemu punktowi kontaktowemu tego państwa.
Art. 73c.
1.
Właściciel nowego pojazdu samochodowego, przyczepy lub motoroweru nabytego w salonie
sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów może upoważnić ten salon
lub uprawnionego przedstawiciela tego salonu do:
1)
złożenia wniosku o rejestrację pojazdu lub
2)
odbioru decyzji o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenia czasowego i zalegalizowanych
tablic (tablicy) rejestracyjnych.
2.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, opatruje się odpowiednio podpisem własnoręcznym,
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
3.
Salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub uprawniony przedstawiciel
tego salonu niezwłocznie składają wniosek o rejestrację pojazdu przy użyciu formularza
elektronicznego udostępnionego w systemie teleinformatycznym wskazanym na stronie
podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji.
4.
Wniosek o rejestrację pojazdu zawiera:
1)
imię i nazwisko lub nazwę właściciela pojazdu;
2)
adres miejsca zamieszkania lub siedziby właściciela pojazdu;
3)
adres do doręczeń;
4)
numer PESEL lub numer identyfikacyjny REGON właściciela pojazdu, a w przypadku cudzoziemca,
który nie ma nadanego numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego
jego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
5)
datę i miejsce urodzenia właściciela pojazdu;
6)
rodzaj pojazdu i jego przeznaczenie;
7)
markę, typ, model pojazdu;
8)
rok produkcji pojazdu;
9)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu;
10)
informację o sposobie odbioru przez właściciela pojazdu decyzji o rejestracji pojazdu
i dowodu rejestracyjnego - w urzędzie obsługującym organ rejestrujący albo za pośrednictwem
operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy oraz informację o sposobie odbioru decyzji o czasowej rejestracji
pojazdu, pozwolenia czasowego i zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych
- w urzędzie obsługującym organ rejestrujący przez salon sprzedaży pojazdów samochodowych,
przyczep lub motorowerów lub jego uprawnionego przedstawiciela albo przez właściciela
pojazdu, albo za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy, po przesłaniu ich przez organ rejestrujący na adres salonu sprzedaży
pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub jego uprawnionego przedstawiciela
albo na adres do doręczeń, wskazane we wniosku o rejestrację pojazdu;
11)
adres poczty elektronicznej, numer telefonu oraz adres salonu sprzedaży pojazdów samochodowych,
przyczep lub motorowerów lub uprawnionego przedstawiciela tego salonu.
5.
Wniosek o rejestrację pojazdu może zawierać wskazanie, że właściciel pojazdu wnosi
o wydanie:
1)
indywidualnych tablic rejestracyjnych;
2)
tablic samochodowych zmniejszonych;
3)
dodatkowej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną tablicę
rejestracyjną.
6.
Do wniosku o rejestrację pojazdu dołącza się w postaci elektronicznej oryginał lub
kopię:
1)
upoważnienia, o którym mowa w ust. 1;
2)
dowodu nabycia pojazdu;
3)
dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3, 6 lub 6a lub ust. 1b;
4)
potwierdzenia dokonania opłat za wydanie pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic
(tablicy) rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego;
5)
potwierdzenia dokonania opłaty ewidencyjnej;
6)
potwierdzenia dokonania opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo.
7.
Złożenie formularza elektronicznego, o którym mowa w ust. 3, stanowi potwierdzenie
zgodności kopii dokumentów dołączonych do wniosku o rejestrację pojazdu z ich oryginałami.
8.
Opłaty, o których mowa w ust. 6 pkt 4-6, stanowią koszt właściciela pojazdu.
9.
Decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice
(tablicę) rejestracyjne organ rejestrujący:
1)
przekazuje salonowi sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub
jego uprawnionemu przedstawicielowi albo
2)
przesyła na adres salonu sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów
lub jego uprawnionego przedstawiciela, wskazane we wniosku o rejestrację pojazdu,
za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy, albo
3)
przekazuje właścicielowi pojazdu, albo
4)
przesyła właścicielowi pojazdu na adres do doręczeń wskazany we wniosku o rejestrację
pojazdu za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy.
10.
Decyzję o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny właściciel pojazdu odbiera w urzędzie
obsługującym organ rejestrujący albo organ rejestrujący przesyła te dokumenty na adres
do doręczeń wskazany we wniosku o rejestrację pojazdu za pośrednictwem operatora pocztowego
w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy.
11.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego
do spraw transportu, określi wzór wniosku o rejestrację pojazdu w formie dokumentu
elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne .
Art. 73d.
1.
Przedstawiciel producenta pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje
dane swojego punktu kontaktowego do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego,
podając: nazwę i adres przedstawiciela producenta pojazdów oraz adres jego poczty
elektronicznej i jego numer telefonu, a także imię i nazwisko osoby reprezentującej
przedstawiciela producenta. Dane te przekazuje się niezwłocznie po powołaniu przedstawiciela
producenta, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia tego powołania.
2.
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego prowadzi bazę punktów kontaktowych przedstawicieli
producentów pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W bazie tej zamieszcza
się dane punktu kontaktowego przedstawiciela producenta pojazdów, o których mowa w
ust. 1, oraz datę wprowadzenia danych do tej bazy.
3.
Przedstawiciel producenta pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany
zawiadomić Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o zmianie danych swojego punktu
kontaktowego, o których mowa w ust. 1, oraz o zaprzestaniu działalności przez przedstawiciela
producenta pojazdów, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia
zaistnienia tych okoliczności. Na podstawie tego zawiadomienia Dyrektor Transportowego
Dozoru Technicznego aktualizuje bazę punktów kontaktowych przedstawicieli producentów
pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
W celu ułatwienia prowadzenia przez organy rejestrujące postępowań w sprawach rejestracji
pojazdów Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego udostępnia organom rejestrującym:
1)
bazę punktów kontaktowych przedstawicieli producentów pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
2)
wzory wymaganych podpisów na wydawanych dokumentach, o których mowa w art. 72 ust.
1 pkt 3
- za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 75e ust. 1.
Art. 74.
1.
Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, organ rejestrujący
właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania
właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe
i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.
1a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b, czasowej rejestracji może dokonać
również organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce zakupu pojazdu lub jego
odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Czasowej rejestracji dokonuje się:
1)
z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2)
na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a)
wywozu pojazdu za granicę,
b)
przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
c)
przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub
naprawy.
3)
(uchylony)
2a.
Czasowej rejestracji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, można dokonać pomimo braku dołączonych
do wniosku o rejestrację dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6 i 6a. Dokumenty
te powinny zostać złożone przed wydaniem dowodu rejestracyjnego.
2b.
Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się warunkowo, jeżeli właściciel pojazdu złoży
oświadczenie, że w okresie od tej rejestracji do wydania dowodu rejestracyjnego nie
nastąpi zmiana w zakresie własności pojazdu.
2c.
Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się w przypadku wniosku o rejestrację pojazdu złożonego
przez salon sprzedaży pojazdów samochodowych, przyczep lub motorowerów lub uprawnionego
przedstawiciela tego salonu, o którym mowa w art. 73c ust. 1 pkt 1.
2d52)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu (Dz. U. poz. 1522), ogłoszonego na podstawie art. 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Organ rejestrujący nie dokonuje czasowej rejestracji, o której mowa w ust. 2 pkt 1,
w przypadku gdy są spełnione jednocześnie następujące warunki:
1)
pojazd był ostatnio zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a właściciel
pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, składając wniosek o rejestrację
pojazdu, wnioskują o zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego;
2)
organ rejestrujący pozytywnie zweryfikował w dniu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu
dane zawarte w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym w centralnej ewidencji pojazdów;
3)
w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym jest miejsce na dokonanie przez organ rejestrujący
adnotacji o treści: „W dniu... złożono wniosek o rejestrację pojazdu w... „ oraz wpisanie
daty i nazwy urzędu obsługującego organ dokonujący adnotacji.
2e52)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu (Dz. U. poz. 1522), ogłoszonego na podstawie art. 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
W przypadku, o którym mowa w ust. 2d, organ rejestrujący:
1)
dokonuje legalizacji dotychczasowych tablic (tablicy) rejestracyjnych;
2)
wydaje decyzję o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny.
2f.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani
odebrać decyzję o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny w terminie 30 dni od dnia
złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
3.
Czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni. Termin ten może
być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją
pojazdu.
4.
(uchylony)
5.
Po upływie terminu czasowej rejestracji tablice rejestracyjne zwraca się do organu,
który je wydał, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a.
6.
W przypadku gdy właściciel pojazdu zamierza skorzystać z wyrejestrowania pojazdu z
urzędu, o którym mowa w art. 79 ust. 3b, składając wniosek o czasową rejestrację pojazdu,
o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, składa oświadczenie, że pojazd zostanie wywieziony
za granicę. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli
następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń.
Art. 74a.
1.
Organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu albo podmiotu, o którym mowa w art.
73 ust. 2 i 5, wydaje wtórnik dowodu rejestracyjnego, nowy dowód rejestracyjny, wtórnik
pozwolenia czasowego, wtórnik tablic (tablicy) rejestracyjnych lub nowe tablice (tablicę)
rejestracyjne, po pozytywnej weryfikacji, w dniu złożenia wniosku, w centralnej ewidencji
pojazdów danych zawartych odpowiednio w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym albo
w dotychczasowym pozwoleniu czasowym.
2.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani
niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia utraty
dowodu rejestracyjnego albo jego zniszczenia w stopniu powodującym jego nieczytelność,
złożyć do organu rejestrującego wniosek o wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego
oraz:
1)
złożyć oświadczenie o utracie dowodu rejestracyjnego - w przypadku jego utraty;
2)
oddać dotychczasowy dowód rejestracyjny - w przypadku jego zniszczenia w stopniu powodującym
jego nieczytelność.
3.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, mogą złożyć do
organu rejestrującego wniosek o wydanie wtórnika pozwolenia czasowego w przypadku
jego utraty albo zniszczenia w stopniu powodującym jego nieczytelność, przy czym składając
ten wniosek właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, są
obowiązani:
1)
złożyć oświadczenie o utracie pozwolenia czasowego - w przypadku jego utraty;
2)
oddać dotychczasowe pozwolenie czasowe - w przypadku jego zniszczenia w stopniu powodującym
jego nieczytelność.
4.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani
złożyć do organu rejestrującego wniosek o wydanie nowego dowodu rejestracyjnego w
przypadku:
1)
dokonania w pojeździe zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę
stanu faktycznego w zakresie danych zawartych w dotychczasowym w dowodzie rejestracyjnym,
albo
2)
zmiany stanu faktycznego w zakresie danych obecnego właściciela lub posiadacza pojazdu
zawartych w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym
- w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana tego stanu.
5.
Organ rejestrujący wydaje nowy dowód rejestracyjny również w przypadku wniosku właściciela
pojazdu albo podmiotu, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5:
1)
o wydanie tablic (tablicy) rejestracyjnych albo ich wtórników z nowym numerem rejestracyjnym
dla pojazdu;
2)
jeżeli w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym brakuje miejsca na dokonanie adnotacji,
o której mowa w art. 75 ust. 1;
3)
gdy właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, wyrazili
wolę wymiany dowodu rejestracyjnego, jeżeli diagnosta wypełnił wszystkie rubryki w
dowodzie rejestracyjnym przeznaczone do wpisania terminu następnego badania technicznego
pojazdu.
6.
W przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 4 i 5, organ rejestrujący, w dniu złożenia
wniosku, dokonuje w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym adnotacji, jeżeli jest
miejsce na jej dokonanie, o treści: „W dniu... złożono wniosek o nowy dowód rejestracyjny
w... „ oraz wpisuje datę i nazwę urzędu obsługującego organ dokonujący adnotacji.
Dotychczasowy dowód rejestracyjny jest ważny do czasu wydania nowego dowodu rejestracyjnego.
7.
Organ rejestrujący, po wyprodukowaniu wtórnika dowodu rejestracyjnego albo nowego
dowodu rejestracyjnego, wydaje, a właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w
art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani odebrać wtórnik dowodu rejestracyjnego albo nowy
dowód rejestracyjny w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o ich wydanie. Na wniosek
właściciela pojazdu albo podmiotu, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, organ rejestrujący
przesyła wtórnik dowodu rejestracyjnego albo nowy dowód rejestracyjny za pośrednictwem
operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na koszt odbiorcy.
8.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, są obowiązani
niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia utraty
albo zniszczenia tablic (tablicy) rejestracyjnych, złożyć do organu rejestrującego
wniosek o wydanie wtórnika tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz:
1)
złożyć oświadczenie o utracie tablic (tablicy) rejestracyjnych - w przypadku ich utraty;
2)
oddać zniszczone tablice (tablicę) rejestracyjne - w przypadku ich zniszczenia.
9.
W przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 2, 4, 5 i 8, organ rejestrujący, w dniu
złożenia tego wniosku, wydaje, na wniosek właściciela pojazdu albo podmiotu, o którym
mowa w art. 73 ust. 2 i 5, pozwolenie czasowe oraz zalegalizowane tablice (tablicę)
rejestracyjne. Pozwolenie czasowe oraz zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne
są ważne do czasu wydania odpowiednio wtórnika dowodu rejestracyjnego, nowego dowodu
rejestracyjnego, wtórnika tablic (tablicy) rejestracyjnych lub nowych tablic (tablicy)
rejestracyjnych.
10.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 1 i ust. 8 pkt 1, składa się
pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
11.
W przypadkach, o których mowa w ust. 8, właściciel pojazdu albo podmiot, o którym
mowa w art. 73 ust. 2 i 5, mogą złożyć do organu rejestrującego wniosek o wydanie
zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych z nowym numerem rejestracyjnym dla
pojazdu. W takim przypadku organ rejestrujący wydaje nową decyzję o rejestracji pojazdu,
zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne z nowym numerem rejestracyjnym dla
pojazdu i nowy dowód rejestracyjny.
12.
Do wniosku o wydanie wtórnika dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej, o
której mowa w art. 73 ust. 1b, stosuje się przepis ust. 8.
13.
Właściciel pojazdu albo podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, mogą zwrócić
organowi rejestrującemu dodatkową zalegalizowaną tablicę rejestracyjną, o której mowa
w art. 73 ust. 1b, albo jej wtórnik po przedstawieniu dowodu rejestracyjnego.
Art. 74b.
1.
Tablice rejestracyjne przekazane organowi rejestrującemu w wyniku ich wymiany albo
zwrotu oraz wyrejestrowania albo przerejestrowania pojazdu, będące wycofanymi z użytku,
organ rejestrujący przekazuje przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 75a ust. 2, produkującemu
tablice rejestracyjne na zamówienie tego organu rejestrującego.
2.
Tablice rejestracyjne będące wycofanymi z użytku, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca,
o którym mowa w art. 75a ust. 2, odbiera na własny koszt w siedzibie urzędu obsługującego
organ rejestrujący, dokonuje ich zniszczenia i zagospodarowuje je zgodnie z przepisami
o odpadach.
Art. 75.
1.
Jeżeli używanie pojazdu uzależnione jest od szczególnych warunków określonych przepisami,
organ rejestrujący wpisuje w dowodzie rejestracyjnym lub pozwoleniu czasowym odpowiednie
zastrzeżenie.
2.
Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne
i nalepka kontrolna oraz ich wtórniki są wydawane za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty
ewidencyjnej.55)Zdanie pierwsze w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 56. Opłatę oraz opłatę ewidencyjną pobiera organ dokonujący rejestracji.
2.
Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablica) rejestracyjne
oraz ich wtórniki są wydawane za opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.56)Zdanie pierwsze wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47. Opłatę oraz opłatę ewidencyjną pobiera organ dokonujący rejestracji.
3.
Zabrania się rejestracji pojazdu złożonego poza wytwórnią, z wyjątkiem pojazdu marki
„SAM” oraz pojazdu zabytkowego.
Art. 75a.
1.
Produkcja tablic rejestracyjnych, w tym profesjonalnych tablic rejestracyjnych, oraz
wtórników tablic rejestracyjnych jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców produkujących tablice rejestracyjne, zwanego
dalej „rejestrem”. Ilekroć w przepisie niniejszym oraz w art. 75aa-75c jest mowa o
tablicach rejestracyjnych, należy przez to rozumieć także ich wtórniki, z tym że nie
dotyczy to profesjonalnych tablic rejestracyjnych.
2.
Działalność, o której mowa w ust. 1, może wykonywać przedsiębiorca, który spełnia
następujące warunki:
1)
posiada możliwości techniczne gwarantujące wykonywanie tablic rejestracyjnych lub
materiałów służących do ich produkcji zgodnie z warunkami technicznymi; warunek ten
nie dotyczy przedsiębiorców sprowadzających z zagranicy materiały służące do wyrobu
tablic rejestracyjnych;
2)
posiada certyfikat na zgodność tablic rejestracyjnych lub materiałów służących do
ich produkcji z warunkami technicznymi;
3)
nie jest podmiotem, w stosunku do którego wszczęto postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne;
4)
nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne;
5)
nie został prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków
organów osoby prawnej.
3.
Za przedsiębiorcę produkującego tablice rejestracyjne, o którym mowa w ust. 2, uważa
się jednostkę:
1)
produkującą tablice rejestracyjne z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi;
2)
produkującą tablice rejestracyjne bez wytłoczonych numerów rejestracyjnych;
3)
tłoczącą numery rejestracyjne;
4)
produkującą lub sprowadzającą z zagranicy materiały mające szczególne znaczenie do
produkcji tablic rejestracyjnych;
5)
przetwarzającą materiały mające szczególne znaczenie do produkcji tablic rejestracyjnych.
4.
Tablice rejestracyjne są produkowane wyłącznie na zamówienie:
1)
organu właściwego w sprawach rejestracji pojazdów - z wytłoczonymi numerami rejestracyjnymi;
2)
przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 - bez wytłoczonych numerów rejestracyjnych.
5.
Materiały, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, są przetwarzane, produkowane lub sprowadzane
z zagranicy na zamówienie przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2.
6.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2, prowadzi ewidencje:
1)
materiałów do produkcji tablic rejestracyjnych, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5;
2)
wyprodukowanych tablic rejestracyjnych;
3)
sprzedanych tablic rejestracyjnych.
Art. 75aa.
1.
Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest marszałek województwa właściwy ze względu
na siedzibę przedsiębiorcy.
2.
Rejestr może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.
3.
Właściwy marszałek województwa prostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste
błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
4.
W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest obowiązany złożyć
wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana
tych danych.
Art. 75ab.
1.
Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie wniosku przedsiębiorcy, zawierającego
następujące dane:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca
taki numer posiada;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4)
adres siedziby oraz adresy jednostek, w których będzie wykonywana działalność, o której
mowa w art. 75a ust. 1;
5)
podpis przedsiębiorcy oraz oznaczenie daty i miejsca złożenia wniosku.
2.
Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa:
1)
oświadczenie o posiadaniu certyfikatu, o którym mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2, wraz
z danymi umożliwiającymi jego identyfikację;
2)
zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności za przestępstwo popełnione w celu
osiągnięcia korzyści majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom:
a)
przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną,
b)
osób - członków władz organów osoby prawnej lub nieposiadającej osobowości prawnej
jednostki organizacyjnej oraz
3)
oświadczenie następującej treści:
„
Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam szczególne warunki wykonywania działalności, o której mowa
w art. 75a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
3)
posiadam aktualny dokument określający status jednostki będącej osobą prawną lub nieposiadającą
osobowości prawnej jednostką organizacyjną albo dokument stwierdzający tożsamość w
przypadku osoby fizycznej.
”
.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do
zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
4.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, powinno również zawierać:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;
2)
oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
3)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
5.
Minister właściwy do spraw transportu określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1,
zawierającego oświadczenie o posiadaniu certyfikatu, o którym mowa w art. 75a ust.
2 pkt 2, wraz z danymi umożliwiającymi jego identyfikację, w formie dokumentu elektronicznego
w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
Art. 75ac.
1.
Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w art. 75ab ust. 1 pkt 1-4 oraz informacje
o certyfikacie, o którym mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2.
2.
Wpisem do rejestru jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.
3.
Wydając z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru, właściwy marszałek województwa
określa w nim zakres prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności w zakresie produkcji
tablic rejestracyjnych, zgodnie z art. 75a ust. 3.
Art. 75ad.
Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności w zakresie produkcji tablic
rejestracyjnych jest naruszenie warunków, o których mowa w art. 75a ust. 2 pkt 2,
3 i 5 oraz ust. 4 i 5, oraz określonych w przepisach dotyczących warunków oraz sposobu
produkcji i dystrybucji tablic rejestracyjnych.
Art. 75ae.
1.
Właściwy marszałek województwa jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru
w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których
mowa w art. 75ab ust. 2.
2.
Jeżeli właściwy marszałek województwa nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w
ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do niego upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć
działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy marszałek województwa wezwał przedsiębiorcę
do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania.
W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od
dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
Art. 75af.
1.
Właściwy marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę
działalności objętej wpisem, w przypadku gdy:
1)
przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 75ab ust. 2 pkt 3, niezgodne
ze stanem faktycznym;
2)
przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności
regulowanej w wyznaczonym przez marszałka terminie;
3)
stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności
regulowanej przez przedsiębiorcę.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 marszałek województwa wyznacza termin
usunięcia stwierdzonych naruszeń.
4.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa z urzędu
wykreśla przedsiębiorcę z rejestru.
5.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli przedsiębiorca wykonuje
działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów
działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej, z urzędu
wykreśla się przedsiębiorcę także z tych rejestrów działalności regulowanej.
Art. 75ag.
1.
Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru, może uzyskać ponowny wpis do rejestru
w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3 lat
od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 75af ust. 1.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą
bez wpisu do rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 75ae ust. 2.
Art. 75ah.
Właściwy marszałek województwa wykreśla przedsiębiorcę z rejestru na jego wniosek,
a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
Art. 75b.
Organ właściwy w sprawach rejestracji legalizuje tablice rejestracyjne, w tym profesjonalne
tablice rejestracyjne, umieszczając na nich znak legalizacyjny.
Art. 75ba.
Warunki techniczne oraz wzór znaku legalizacyjnego służącego do legalizacji profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych są zgodne z warunkami technicznymi i wzorem nalepki
legalizacyjnej określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 75c pkt 2.
Art. 75c.
Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność prawidłowego zabezpieczenia
obrotu tablicami rejestracyjnymi oraz materiałami mającymi szczególne znaczenie do
produkcji tablic rejestracyjnych, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki produkcji i szczegółowy sposób dystrybucji tablic rejestracyjnych i znaków
legalizacyjnych oraz prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 75a ust. 6;
2)
tryb legalizacji tablic rejestracyjnych, warunki techniczne oraz wzór znaku legalizacyjnego,
o którym mowa w art. 75b;
3)
materiały mające szczególne znaczenie do produkcji tablic rejestracyjnych.
Art. 75ca.
Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność prawidłowego zabezpieczenia
obrotu profesjonalnymi tablicami rejestracyjnymi oraz materiałami mającymi szczególne
znaczenie dla produkcji tych tablic, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki produkcji i szczegółowy sposób dystrybucji profesjonalnych tablic rejestracyjnych
i znaków legalizacyjnych, materiały mające szczególne znaczenie dla produkcji tych
tablic oraz warunki prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 75a ust. 6, w zakresie
profesjonalnych tablic rejestracyjnych;
2)
tryb legalizacji profesjonalnych tablic rejestracyjnych.
Art. 75d.
(uchylony)
Art. 75e.
1.
Wytwórca dowodów rejestracyjnych zapewnia system teleinformatyczny umożliwiający realizację
zadań organów rejestrujących w zakresie rejestracji, czasowej rejestracji, czasowego
wycofania z ruchu, wyrejestrowania i profesjonalnej rejestracji pojazdów, w tym w
zakresie procesu wytwarzania, personalizacji i dystrybucji dokumentów związanych z
realizacją tych zadań.
2.
System teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, zapewnia integralność powiązania
procesu wytwarzania dokumentów związanych z realizacją zadań, o których mowa w ust.
1, z danymi gromadzonymi w centralnej ewidencji pojazdów, z uwzględnieniem referencyjności
tych danych przy realizacji tych zadań.
3.
System teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, zapewnia co najmniej funkcjonalności
spójne z systemem teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję pojazdów.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji nadzoruje interoperacyjność systemu teleinformatycznego,
o którym mowa w ust. 1, z systemem teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję
pojazdów.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiera z wytwórcą dowodów rejestracyjnych
umowę regulującą:
1)
zasady współpracy w zakresie:
a)
określenia charakteru i zakresu zmian dostosowujących system teleinformatyczny, o
którym mowa w ust. 1, do zmian w systemie teleinformatycznym obsługującym centralną
ewidencję pojazdów,
b)
udostępniania ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji informacji i doświadczenia
technicznego, w tym dokumentacji, dotyczących systemu teleinformatycznego, o którym
mowa w ust. 1, niezbędnych ministrowi do sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust.
4;
2)
odpłatności za realizację zmian oraz za udostępnianie informacji i doświadczenia technicznego,
o których mowa w pkt 1.
6.
Koszty związane z zawarciem i realizacją umowy, o której mowa w ust. 5, są finansowane
ze środków Funduszu - Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców.
7.
Wytwórca dowodu rejestracyjnego umożliwia odczyt danych zakodowanych w dowodzie rejestracyjnym
podmiotom, o których mowa w art. 80c ust. 1 i 2a, o ile są one niezbędne do realizacji
ich ustawowych zadań, na wniosek danego podmiotu, albo innym podmiotom za pośrednictwem
podmiotów, o których mowa w art. 80c ust. 1 i 2a. Wniosek zawiera nazwę wnioskodawcy
i jego adres oraz cel odczytu danych zakodowanych w dowodzie rejestracyjnym.
8.
Wytwórca dowodu rejestracyjnego przedstawia wnioskodawcy warunki umożliwienia odczytu
danych zakodowanych w dowodzie rejestracyjnym, w tym koszty z tym związane.
9.
Po uzgodnieniu warunków, o których mowa w ust. 8, wytwórca dowodu rejestracyjnego
udziela wnioskodawcy, na czas oznaczony i na określonych polach eksploatacji, licencji
na wykorzystanie biblioteki umożliwiającej odczyt danych zakodowanych w dowodzie rejestracyjnym.
Art. 76.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej:
a46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
warunki i tryb rejestracji pojazdów, czasowej rejestracji pojazdów, wyrejestrowania
pojazdów, z zastrzeżeniem ust. 2-3, oraz wzory dowodu rejestracyjnego, pozwolenia
czasowego, nalepki kontrolnej, tablic rejestracyjnych oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych
i oznaczeń, w które zaopatruje się pojazd, a także ich opis,
a47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
warunki i tryb rejestracji, czasowej rejestracji i wyrejestrowania pojazdów, z zastrzeżeniem
ust. 2-3, oraz wzory:
-
-dowodu rejestracyjnego i pozwolenia czasowego oraz ich opis,
-
-tablic rejestracyjnych oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych i oznaczeń, w które zaopatruje się pojazd, a także ich opis oraz sposób ich umieszczania,
b46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
warunki dystrybucji blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych i nalepek
kontrolnych,
b47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
warunki dystrybucji blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń czasowych,
c)
szczegółowe wymagania techniczne dla tablic rejestracyjnych oraz zakres i sposób ich
badania,
d47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
wzory innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów:
-
-wniosku o rejestrację, czasową rejestrację, wyrejestrowanie pojazdu lub zawiadomienia o nabyciu lub zbyciu pojazdu,
-
-decyzji o rejestracji, czasowej rejestracji albo wyrejestrowaniu pojazdu,
-
-wniosku o wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego, wtórnika pozwolenia czasowego, wtórnika tablic (tablicy) rejestracyjnych, nowego dowodu rejestracyjnego lub tablic (tablicy) rejestracyjnych z nowym numerem rejestracyjnym dla pojazdu,
-
-zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w utraconym dowodzie rejestracyjnym,
-
-wniosku o wydanie dodatkowej zalegalizowanej tablicy rejestracyjnej do oznaczenia bagażnika zakrywającego tylną tablicę rejestracyjną dla pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
246)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy)
rejestracyjnych i nalepki kontrolnej oraz ich wtórników;
247)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i zalegalizowanych
tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz ich wtórników;
3)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, szczegółowe czynności
organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzory dokumentów
w tych sprawach.
2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych
określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb rejestracji oraz wzory dowodu rejestracyjnego
i tablic rejestracyjnych pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz pojazdów
należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
na podstawie umów międzynarodowych, o których mowa w art. 73 ust. 2b, a także jednostki
organizacyjne właściwe w tych sprawach.
2a.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych
określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb rejestracji oraz wzory dowodu rejestracyjnego
i tablic rejestracyjnych pojazdów Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu
Wojskowego, a także jednostki organizacyjne właściwe w tych sprawach.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym
do spraw informatyzacji oraz Ministrem Obrony Narodowej oraz po zasięgnięciu opinii
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego
Biura Antykorupcyjnego określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb rejestracji
oraz wzory dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych pojazdów Służby Ochrony
Państwa, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywanych
przez Służbę Celno-Skarbową, a także jednostki organizacyjne właściwe w tych sprawach.
4.
Prezes Rady Ministrów, uwzględniając wymagania wynikające z obowiązku ochrony informacji
niejawnych określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu:
1)
warunki i tryb rejestracji pojazdów resortu spraw wewnętrznych, obrony narodowej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Krajowej Administracji
Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno-Skarbową, wykorzystywanych do prowadzenia
czynności operacyjno-rozpoznawczych;
246)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
szczególny tryb i warunki przekazywania blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń
czasowych, nalepek kontrolnych i innych dokumentów wymaganych do rejestracji oraz
tablic rejestracyjnych, o których mowa w art. 73 ust. 3a;
247)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
szczególny tryb i warunki przekazywania blankietów dowodów rejestracyjnych, pozwoleń
czasowych i innych dokumentów wymaganych do rejestracji oraz tablic rejestracyjnych,
o których mowa w art. 73 ust. 3a;
3)
szczególne wymagania w zakresie personalizacji tych blankietów.
5.
W rozporządzeniach, o których mowa w ust. 1-3, należy uwzględnić w szczególności:
1)
konieczność przeciwdziałania dopuszczeniu do ruchu pojazdów pochodzących z kradzieży;
2)
prawidłowe zabezpieczenie dokumentów związanych z rejestracją, tablicami rejestracyjnymi
i innymi oznaczeniami;
2a47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
potrzebę ujednolicenia dokumentów związanych z rejestracją pojazdów oraz sposobu oznaczania
pojazdów;
3)
koszty działania administracji publicznej w sprawach rejestracji pojazdów;
4)
sposób wykorzystania pojazdów, o których mowa w ust. 2-3, przy wykonywaniu zadań określonych
w przepisach dotyczących Służby Ochrony Państwa, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej i Krajowej Administracji Skarbowej.
Art. 7748)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49..
1.
Producent lub importer nowych pojazdów jest obowiązany wydać kartę pojazdu dla każdego
pojazdu samochodowego wprowadzonego do obrotu handlowego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Karta pojazdu jest przekazywana właścicielowi pojazdu.
3.
Kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego, innego niż określony w ust. 1, wydaje, za
opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy w sprawach rejestracji starosta
przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem
pojazdów zabytkowych i pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 2a, 2b i 4.
3a.
Wtórnik karty pojazdu wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy
starosta.
4.
Minister właściwy do spraw transportu:
1)
w porozumieniu z ministrami właściwym do spraw wewnętrznych oraz Obrony Narodowej
określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wydawania kart pojazdów oraz wzór
karty pojazdu, a także jej opis;
2)
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za kartę pojazdu oraz jej wtórnik;
3)
określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty stanowiące podstawę wpisu danych do karty
pojazdu oraz czynności jednostek zajmujących się dystrybucją, przechowywaniem i wydawaniem
kart pojazdów;
4)
określi, w drodze rozporządzenia, warunki dystrybucji kart pojazdów.
5.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić znaczenie tych dokumentów
dla rejestracji pojazdu oraz wysokość kosztów związanych z drukiem i dystrybucją kart
pojazdów oraz ich wtórników.
Art. 77.
Art. 78.
146)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy
właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie
o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jeżeli w dowodzie rejestracyjnym nie
jest określony aktualny termin ważności badania technicznego i kartę pojazdu, jeżeli
była wydana.
147)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy
właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie
o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jeżeli w dowodzie rejestracyjnym nie
jest określony aktualny termin ważności badania technicznego.
1a46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego z ruchu dotychczasowy
właściciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu i
kartę pojazdu, jeżeli była wydana.
1a47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego z ruchu dotychczasowy
właściciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu.
2.
Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym
30 dni starostę o:
1)
nabyciu lub zbyciu pojazdu;
2)
zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym.
348)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49..
Zdarzenia, o których mowa w ust. 2, są dokumentowane w karcie pojazdu; odpowiednich
wpisów dokonuje starosta.
3.
4.
Właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu,
komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd
został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.
5.
W przypadku, gdy właścicielem lub posiadaczem pojazdu jest:
1)
osoba prawna,
2)
jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają
zdolność prawną,
3)
jednostka samorządu terytorialnego,
4)
spółka kapitałowa w organizacji,
5)
podmiot w stanie likwidacji,
6)
przedsiębiorca niebędący osobą fizyczną,
7)
zagraniczna jednostka organizacyjna
- do udzielenia informacji, o której mowa w ust. 4, obowiązana jest osoba wyznaczona
przez organ uprawniony do reprezentowania tego podmiotu na zewnątrz, a w przypadku
niewyznaczenia takiej osoby - osoby wchodzące w skład tego organu zgodnie z żądaniem
organu, o którym mowa w ust. 4, oraz sposobem reprezentacji podmiotu.
Art. 78a.
1.
Czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu lub podmiotu,
o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce
ostatniej rejestracji pojazdu, wydając decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu.
2.
Wycofaniu czasowemu, na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1, podlegają zarejestrowane:
1)
samochody ciężarowe i przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 t;
2)
ciągniki samochodowe;
3)
pojazdy specjalne;
4)
autobusy;
557)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.)
samochody osobowe w związku z koniecznością wykonania naprawy pojazdu wynikającej
z uszkodzenia zasadniczych elementów nośnych konstrukcji:
a)
w przypadkach, o których mowa w art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b oraz pkt 6,
b)
w przypadku wystąpienia szkody istotnej.
357)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu wydaje za opłatą organ, o którym mowa
w ust. 1, po złożeniu przez właściciela pojazdu lub podmiot, o którym mowa w art.
73 ust. 2 i 5, do depozytu w tym organie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych.
457)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Pojazd, o którym mowa w ust. 2 pkt 1-4, może być czasowo wycofany z ruchu na okres
od 2 do 24 miesięcy. Okres ten może być przedłużony, jednak łączny okres wycofania
pojazdu z ruchu nie może przekraczać 48 miesięcy, licząc od dnia wydania decyzji o
jego czasowym wycofaniu z ruchu.
4a57)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Samochód osobowy może być czasowo wycofany z ruchu na okres od 3 do 12 miesięcy bez
możliwości przedłużenia tego okresu i nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia,
w którym upłynął okres czasowego wycofania określony w ostatniej decyzji o jego czasowym
wycofaniu z ruchu.
4b57)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
W przypadku samochodu osobowego właściciel pojazdu lub podmiot, o którym mowa w art.
73 ust. 2 i 5, składając wniosek o czasowe wycofanie pojazdu z ruchu, składają oświadczenie,
że pojazd ten wymaga wykonania naprawy w związku z uszkodzeniem zasadniczych elementów
nośnych konstrukcji w przypadkach, o których mowa w art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b oraz
pkt 6, lub w przypadku wystąpienia szkody istotnej. Oświadczenie to składa się pod
rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
4c57)Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521), ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47..
Warunkiem dopuszczenia samochodu osobowego do ruchu po jego czasowym wycofaniu jest
wykonanie dodatkowego badania technicznego pojazdu potwierdzone w centralnej ewidencji
pojazdów. W przypadku braku w centralnej ewidencji pojazdów informacji o dodatkowym
badaniu technicznym dopuszczenie do ruchu następuje na podstawie przedłożonego zaświadczenia
o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu.
5.
Właściciel pojazdu lub podmiot, o którym mowa w art. 73 ust. 2 i 5, jest obowiązany
zapewnić wycofanemu z ruchu pojazdowi postój poza drogą publiczną, strefą zamieszkania
i strefą ruchu. Przepis art. 46 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
6.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki
czasowego wycofania pojazdów z ruchu, wysokość opłat w zależności od okresu wycofania
z ruchu, w wysokości nie wyższej niż 150 zł, oraz wzory dokumentów stosowanych w tym
zakresie, mając na względzie konieczność przeciwdziałania używaniu pojazdów czasowo
wycofanych z ruchu oraz koszty ponoszone przez organy administracji publicznej.
Art. 78b.
Opłata za wydanie:
146)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych
i nalepki kontrolnej oraz ich wtórników, o których mowa w art. 75 ust. 2,
147)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych
oraz ich wtórników, o których mowa w art. 75 ust. 2,
248)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49.)
karty pojazdu oraz jej wtórnika, o których mowa w art. 77 ust. 3 i 3a,
2)
3)
decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, o której mowa w art. 78a ust. 3,
4)
decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankietów profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych oraz zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych,
o których mowa w art. 80t ust. 2
- stanowi dochód powiatu.
Art. 79.
1.
Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej
rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku:
1)
przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy
prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu,
o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.
o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie;
2)
kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością
karną za fałszywe zeznania;
3)
wywozu pojazdu z k12.05.2022raju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub
zbyty za granicę;
4)
zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą;
5)
udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie
prawa własności;
6)
przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu
lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia
o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów
wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie;
7)
wycofania pojazdu z obrotu, o którym mowa w art. 70g ust. 5.
1a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek
właściciela pojazdu będącego zbywcą albo nabywcą pojazdu wywożonego za granicę.
2.
W przypadku przekazania przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu lub przedsiębiorcy
prowadzącemu punkt zbierania pojazdów pojazdu innego niż określony w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z
eksploatacji, w celu jego wyrejestrowania, przedsiębiorca wydaje zaświadczenie o demontażu tego
pojazdu, odpowiadające wymogom określonym dla zaświadczenia, o którym mowa w art.
24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy.
358)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 59. Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r., art. 79 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957). Na podstawie art. 7 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu drugim, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu drugim..
W przypadku nieprzedłożenia przez właściciela pojazdu zaświadczenia o demontażu pojazdu,
o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.
o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust.
1 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie,
organ rejestrujący, po upływie 30 dni od dnia otrzymania informacji od administratora
danych i informacji zgromadzonych w ewidencji o przekazaniu przez stację demontażu
lub punkt zbierania pojazdów danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16, dokonuje
wyrejestrowania pojazdu z urzędu.
359)Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie przez przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów do centralnej ewidencji pojazdów danych o demontażu pojazdu lub przyjęciu niekompletnego pojazdu, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 47. Na podstawie art. 23 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu na podstawie informacji
otrzymanej od administratora danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji
pojazdów o przekazaniu przez stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów danych,
o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16, niezwłocznie po dniu otrzymania tej informacji,
jeżeli do tego dnia właściciel pojazdu nie złożył wniosku o wyrejestrowanie pojazdu
na podstawie ust. 1 pkt 1 albo 6.
3a.
W przypadku otrzymania informacji od organu właściwego do rejestracji pojazdów państwa
członkowskiego, innego niż Rzeczpospolita Polska, o zarejestrowaniu pojazdu, organ
rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu.
3b.
Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu w przypadku gdy wydane
zostało pozwolenie czasowe na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a i właściciel pojazdu
złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 74 ust. 6.
4.
Pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu:
1)
odzyskanego po kradzieży;
2)
zabytkowego;
3)
mającego co najmniej 25 lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy
lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji;
4)
ciągnika i przyczepy rolniczej;
5)
wywiezionego z kraju lub zbytego za granicą, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest
wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych
z utrzymaniem czystości i porządku w gminach. Przepisu nie stosuje się do pojazdów
Policji i jednostek ochrony przeciwpożarowej.
6.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, uwzględniając w szczególności
koszty ponoszone przez gminy związane z usuwaniem negatywnych skutków utraty pojazdu
oraz kosztów związanych z usuwaniem wraków, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
opłaty, o której mowa w ust. 5.
Art. 79a.
1.
Rzeczoznawcą samochodowym jest osoba, która:
1)
(uchylony)
2)
posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
3)
posiada 2-letnią praktykę zawodową w dziedzinie związanej z motoryzacją;
4)
posiada prawo jazdy kategorii A, B oraz C1 lub C;
5)
nie była karana wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne;
6)
posiada certyfikat w zakresie rzeczoznawstwa samochodowego wydany przez jednostkę
akredytowaną w polskim systemie akredytacji;
7)
została wpisana na listę rzeczoznawców samochodowych.
1a.
Wymogu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się do osób, które posiadają dyplom
ukończenia studiów wyższych na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych o specjalności
samochodowej.
2.
Minister właściwy do spraw transportu wpisuje na listę rzeczoznawców samochodowych
osobę, która spełnia wymagania określone w ust. 1 pkt 2-6, i potwierdza wpis, wydając
zaświadczenie.
3.
Wpis dokonywany jest za opłatą, na okres wynikający z terminu ważności certyfikatu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 6.
4.
Na liście rzeczoznawców samochodowych umieszcza się imię i nazwisko rzeczoznawcy oraz
jego numer identyfikacyjny.
5.
Lista rzeczoznawców jest ogólnie dostępna.
6.
Minister właściwy do spraw transportu prowadzi ewidencję i listę rzeczoznawców samochodowych.
7. Minister właściwy do spraw transportu skreśla rzeczoznawcę z listy rzeczoznawców
samochodowych: 1) po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3; 2) niespełniającego
wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6; 3) w razie śmierci rzeczoznawcy. 8. Minister
właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za
wpis na listę rzeczoznawców samochodowych oraz wzory dokumentów z tym związanych,
w szczególności zaświadczenia potwierdzającego wpis.
Art. 79b.
W przypadku gdy zmiana stanu faktycznego w zakresie adresu właściciela lub posiadacza
pojazdu, wymagająca wydania nowego dowodu rejestracyjnego pojazdu albo nowych blankietów
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, spowodowana została zmianami administracyjnymi,
rada powiatu może, w drodze uchwały, zmniejszyć opłatę lub zwolnić od jej uiszczenia
osoby obowiązane do ubiegania się o wydanie tych dokumentów.
Art. 79c46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
W przypadku utworzenia, połączenia, podzielenia lub zniesienia powiatów lub zmiany
nazwy powiatu albo miejscowości, dowody rejestracyjne, blankiety profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych, pozwolenia czasowe, tablice rejestracyjne, profesjonalne tablice
rejestracyjne, znaki legalizacyjne i nalepki kontrolne wydane przed dniem wejścia
w życie przepisów tworzących, łączących, dzielących lub znoszących powiaty lub zmieniających
nazwę powiatu albo miejscowości, zachowują ważność.
Art. 79c47)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
W przypadku utworzenia, połączenia, podzielenia lub zniesienia powiatów lub zmiany
nazwy powiatu albo miejscowości, dowody rejestracyjne, blankiety profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych, pozwolenia czasowe, tablice rejestracyjne, profesjonalne tablice
rejestracyjne i znaki legalizacyjne wydane przed dniem wejścia w życie przepisów tworzących,
łączących, dzielących lub znoszących powiaty lub zmieniających nazwę powiatu albo
miejscowości, zachowują ważność.
Art. 80.
Zadania i kompetencje określone w art. 73 ust. 1 i 2, art. 74 ust. 1, art. 74a ust.
1, art. 75, art. 77 ust. 3, art. 78 ust. 3, art. 78a ust. 1, art. 79 ust. 1 i art.
80t ust. 2 nie mogą być powierzone w drodze porozumienia gminie.55)Zdanie pierwsze w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 56. Przepis ten nie dotyczy miasta stołecznego Warszawy.
Art. 80.
Zadania i kompetencje określone w art. 73 ust. 1 i 2, art. 74 ust. 1, art. 74a ust.
1, art. 75, art. 78a ust. 1, art. 79 ust. 1 i art. 80t ust. 2 nie mogą być powierzone
w drodze porozumienia gminie.56)Zdanie pierwsze wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47. Przepis ten nie dotyczy miasta stołecznego Warszawy.
Rozdział 2a
Centralna ewidencja pojazdów
Art. 80a.
1.
Tworzy się centralną ewidencję pojazdów, zwaną dalej „ewidencją”.
2.
W ewidencji gromadzi się dane o pojazdach:
1)
zarejestrowanych na podstawie art. 73 albo art. 74 oraz o ich właścicielach lub niektórych
kategoriach posiadaczy;
2)
w stosunku do których wydano ostateczną decyzję uchylającą decyzję wydaną na podstawie
art. 73 albo art. 74 albo decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej na podstawie
art. 73 albo art. 74, albo wydano decyzję odmowną na podstawie art. 74, albo decyzję
umarzającą postępowanie po wydaniu decyzji w trybie art. 74, oraz o ich właścicielach
lub niektórych kategoriach posiadaczy;
3)
wymienionych w art. 71 ust. 1, które nie zostały zarejestrowane, w stosunku do których:
a)
przeprowadzono badania techniczne,
b)
zawarto umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów,
c)
dokonano wymiany licznika przebiegu pojazdu (drogomierza) i odczytu wskazania wymienionego
drogomierza lub dokonano odczytu wskazania drogomierza w czasie kontroli,
d60)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988). Na podstawie art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.)
wydano zezwolenie na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd.
3.
W ewidencji wyodrębnia się zbiór danych i informacji o pojazdach, o których mowa w
art. 73 ust. 3, poprzez jego umieszczenie w odrębnym środowisku informatycznym, spełniającym
wymogi w zakresie bezpieczeństwa teleinformatycznego, o których mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych .
4.
Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w systemie teleinformatycznym.
W rozumieniu niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji.
Art. 80b.
1.
W ewidencji gromadzi się następujące dane:
1)
identyfikujące pojazd:
a)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu,
b)
numer rejestracyjny pojazdu;
2)
o właścicielu pojazdu:
a)
imię i nazwisko (nazwę lub firmę),
b)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
c)
datę i miejsce urodzenia,
d)
numer identyfikacyjny REGON,
e)
adres zamieszkania (siedziby),
f)
datę zgonu;
3)
o posiadaczu pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5:
a)
imię i nazwisko (nazwę lub firmę),
b)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
c)
datę i miejsce urodzenia,
d)
numer identyfikacyjny REGON,
e)
adres zamieszkania (siedziby),
f)
datę zgonu;
4)
o użytkowniku pojazdu użytkowanego na podstawie umowy leasingu, o rejestrację którego
wnioskował leasingodawca (właściciel pojazdu):
a)
imię i nazwisko (nazwę lub firmę),
b)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
c)
datę i miejsce urodzenia,
d)
numer identyfikacyjny REGON,
e)
adres zamieszkania (siedziby),
f)
datę zgonu;
5)
o zbyciu pojazdu:
a)
datę zgłoszenia zbycia pojazdu,
b)
datę zbycia pojazdu,
c)
dane nabywcy:
-
-imię i nazwisko (nazwę lub firmę),
-
-numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
-
-datę i miejsce urodzenia,
-
-numer identyfikacyjny REGON,
-
-adres zamieszkania (siedziby),
-
-datę zgonu;
6)
o obowiązkowym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu:
a)
(uchylona)
b)
(uchylona)
c)
(uchylona)
d)
(uchylona)
e)
dane zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę,
f)
dane o umowie;
761)Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r., art. 80b ust. 1 pkt 7 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie danych o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe do centralnej ewidencji pojazdów w zakresie dotyczącym udostępniania i przekazywania danych o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe. Na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.)
o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe:
a)
dane o pojeździe, na którym ustanowiono zastaw rejestrowy,
c)
numer pozycji w rejestrze zastawów,
d)
datę dokonania wpisu w rejestrze zastawów,
e)
imię i nazwisko (nazwę lub firmę) zastawnika,
f)
numer PESEL zastawnika,
g)
numer identyfikacyjny REGON zastawnika,
h)
datę wykreślenia zastawu z rejestru zastawów,
i)
nazwę (oznaczenie) sądu, który dokonał wpisu;
8)
o dokumentach pojazdu:
a)
dane o dowodzie rejestracyjnym,
b)
dane o pozwoleniu czasowym,
c48)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49.)
dane o karcie pojazdu
c)
- oraz o ich wtórnikach;
8a)
o profesjonalnej rejestracji pojazdów, w tym wynikające z decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów i dotyczące blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych;
8b)
zamieszczone w wykazie pojazdów używanych w ruchu drogowym prowadzonym przez podmiot
uprawniony, o którym mowa w art. 80s ust. 2:
a)
o pojazdach używanych przez podmiot uprawniony w ruchu drogowym z wykorzystaniem profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych,
b)
o profesjonalnych dowodach rejestracyjnych;
946)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
o tablicach rejestracyjnych pojazdu i ich legalizacji, o nalepkach kontrolnych, oraz
o ich wtórnikach;
947)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
o tablicach rejestracyjnych pojazdu i ich legalizacji oraz o ich wtórnikach;
9a)
o profesjonalnych tablicach rejestracyjnych oraz ich legalizacji;
10)
o badaniach technicznych pojazdu;
11)
o szkodach istotnych;
12)
o nadaniu i wybiciu nowego numeru nadwozia (podwozia);
13)
techniczne o pojeździe;
14)
o kradzieży i odnalezieniu pojazdu;
15)
o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego;
15a)
o zatrzymaniu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego lub blankietu profesjonalnego
dowodu rejestracyjnego;
16)
o demontażu pojazdu lub przyjęciu niekompletnego pojazdu;
16a)
o stacjach demontażu lub punktach zbierania pojazdów;
17)
o czasowym wycofaniu i ponownym dopuszczeniu do ruchu pojazdu oraz o jego wyrejestrowaniu;
18)
o homologacji pojazdu, dopuszczeniu jednostkowym pojazdu, dopuszczeniu indywidualnym
WE pojazdu albo dopuszczeniu do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji;
19)
identyfikator osoby lub podmiotu dokonujących w ewidencji wprowadzenia lub zmiany
danych;
20)
o zabezpieczeniach ustanowionych na pojeździe, w tym o zajęciu pojazdu przez organ
egzekucyjny, oraz o ich zniesieniu;
21)
o wymianie drogomierza;
21a62)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy wymienionej jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60. Na podstawie art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.)
o wydanych zezwoleniach na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd;
22)
o odczycie wskazania drogomierza w czasie kontroli;
264)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 65..
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
katalog gromadzonych w ewidencji danych, o których mowa w ust. 1 pkt 6 lit. e i f,
pkt 7 lit. a, pkt 8-18 i 20-22, przekazywanych przez podmioty, o których mowa w art.
80ba ust. 1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący
ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność zakresu i rodzaju
przetwarzanych danych, a także obowiązek monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu
do emisji CO2.
265)Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60..
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
katalog gromadzonych w ewidencji danych, o których mowa w ust. 1 pkt 6 lit. e i f,
pkt 7 lit. a, pkt 8-18 i 20-23, przekazywanych przez podmioty, o których mowa w art.
80ba ust. 1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący
ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność zakresu i rodzaju
przetwarzanych danych, a także obowiązek monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu
do emisji CO2.
3.
Danych zgromadzonych w ewidencji nie usuwa się.
4.
(uchylony)
5.
Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji przekazuje staroście informację
o zatrzymaniu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego oraz o niezwróceniu przez podmiot
uprawniony, o którym mowa w art. 80s ust. 2, blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych,
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych
w terminie określonym w art. 80y ust. 1 poprzez jej automatyczne udostępnienie przez
system teleinformatyczny obsługujący ewidencję do pobrania za pomocą systemu teleinformatycznego,
z wykorzystaniem którego starosta wykonuje zadania związane z rejestracją pojazdów.
Art. 80ba.
1.
Dane, o których mowa w art. 80b ust. 1, są przekazywane do ewidencji:
166)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 67.)
przez organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów - w zakresie danych, o których
mowa w art. 80b ust. 1 pkt 1, pkt 2-5 z wyłączeniem daty zgonu, pkt 8, 8a, 9 i 9a,
pkt 10 w zakresie terminu okresowego badania technicznego pojazdu w przypadku rejestracji
pojazdu wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pkt
12, 13, 17, 18 i 20;
167)Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 60.)
przez organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów - w zakresie danych, o których
mowa w art. 80b ust. 1 pkt 1, pkt 2-5 z wyłączeniem daty zgonu, pkt 8, 8a, 9 i 9a,
pkt 10 w zakresie terminu okresowego badania technicznego pojazdu w przypadku rejestracji
pojazdu wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pkt
12, 13, 17, 18, 20 i 23; 2) przez zakłady ubezpieczeń - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust.
1 pkt 6 i 11, oraz w przypadku zawierania umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej posiadaczy pojazdów dla pojazdu niezarejestrowanego także pkt 1 i 13; 2a)
przez podmiot uprawniony, o którym mowa w art. 80s ust. 2, któremu wydano decyzję
o profesjonalnej rejestracji pojazdów - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b
ust. 1 pkt 8b; 3) przez właściwą jednostkę organizacyjną Policji - w zakresie danych,
o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 14; 4) przez właściwą jednostkę organizacyjną
Policji, Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej, Inspekcji Transportu
Drogowego lub Żandarmerii Wojskowej - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b
ust. 1 pkt 15 i 15a; 5)68)Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 1
pkt 5 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie danych o zastawach rejestrowych
ustanowionych na pojeździe do centralnej ewidencji pojazdów w zakresie dotyczącym
udostępniania i przekazywania danych o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe.
Na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister
właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający
termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym. przez centralną informację o zastawach rejestrowych, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
Ministra Sprawiedliwości, niezwłocznie po dokonaniu przez sąd wpisu zastawu rejestrowego
do rejestru zastawów - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 7;
6) przez stacje kontroli pojazdów - z wyłączeniem pojazdów, o których mowa w art.
73 ust. 3 - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 10, 15 i 21, oraz
w przypadku przeprowadzania badania technicznego lub dokonania odczytu drogomierza
pojazdu niezarejestrowanego - także pkt 1 i 13; 6a) przez właściwą jednostkę organizacyjną
Policji, Straży Granicznej, Inspekcji Transportu Drogowego, Żandarmerii Wojskowej
lub Służby Celno-Skarbowej - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt
22, a w przypadku odczytu drogomierza pojazdu niezarejestrowanego - także pkt 1 i
13; 7) przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny - w zakresie danych, o których mowa
w art. 80b ust. 1 pkt 11. 8)69)Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 1
pkt 8 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa
w art. 80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 8,
w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1273, 2183 i 2281, z 2016 r. poz.
352 i 2001, z 2017 r. poz. 777 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 957), która weszła w życie
z dniem 4 czerwca 2018 r. Na podstawie art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której
mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym. przez marszałka województwa - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1
pkt 16a; 9)70)Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust.
1 pkt 9 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa
w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9,
w brzmieniu nadanym ustawą, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 7 ust.
2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw
informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia
rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym. przez stację demontażu lub punkty zbierania pojazdów - z wyłączeniem pojazdów, o
których mowa w art. 73 ust. 3 - w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust.
1 pkt 16; 10)71)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących
wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41,
minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego - w zakresie danych, o których
mowa w art. 80b ust. 1 pkt 21a, oraz w przypadku wydania zezwolenia na odstępstwo
od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd, dla pojazdu niezarejestrowanego
- także w zakresie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 13.
1a72)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 73..
Dane, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 6 lit. e i f, pkt 7 lit. a, pkt 8-18 i
20-22, mogą zawierać dodatkowo dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny
obsługujący ewidencję.
1a73)Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 60..
Dane, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 6 lit. e i f, pkt 7 lit. a, pkt 8-18 i
20-23, mogą zawierać dodatkowo dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny
obsługujący ewidencję.
2.
Dane, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 19, są uzupełniane w sposób automatyczny
przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.
374)Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9, nadanym ustawą, o której mowa w 69. Na podstawie art. 7 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
Podmioty wymienione w ust. 1 wprowadzają dane do ewidencji w czasie wykonania czynności
skutkującej koniecznością przekazania danych do ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemów teleinformatycznych obsługujących zadania
realizowane przez te podmioty.
4.
Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 2 wprowadzają dane do ewidencji za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o którym
mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu
Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych .
4a75)Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 4a w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 8, w brzmieniu nadanym ustawą, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
Podmiot wymieniony w ust. 1 pkt 8 może wprowadzać dane za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
obsługującego bazę danych, o której mowa w art. 79 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach .
5.
Dane gromadzone w ewidencji są do niej przekazywane z rejestru Powszechnego Elektronicznego
Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki
narodowej (REGON), krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju (TERYT),
centralnej ewidencji kierowców, centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych,
rejestru zastawów oraz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o ile są w nich gromadzone.
6.
Minister właściwy do spraw informatyzacji:
1)
może określić, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania danych pomiędzy
ewidencją a rejestrami PESEL, REGON, TERYT, centralną ewidencją kierowców i centralną
ewidencją posiadaczy kart parkingowych, uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności
przepływu danych pomiędzy ewidencją a innymi rejestrami i ewidencjami, poprawności
i aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych;
3)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania danych pomiędzy ewidencją a Ubezpieczeniowym
Funduszem Gwarancyjnym oraz warunki, sposób i tryb współdziałania ewidencji i funduszu
w zakresie przekazywania danych przez zakłady ubezpieczeń, uwzględniając potrzebę
zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a Ubezpieczeniowym Funduszem
Gwarancyjnym, poprawności i aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia
ochrony danych osobowych.
Art. 80bb.
1.
W celu umożliwienia wprowadzenia danych do ewidencji, podmiotom wymienionym w art.
80ba ust. 1, zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w ewidencji.
2.
Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobranie danych zgromadzonych w ewidencji,
ich weryfikację, w szczególności w oparciu o posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisanie
do ewidencji nowych danych. W przypadku rozbieżności między danymi a danymi zawartymi
w rejestrze PESEL lub w REGON, rozstrzygające są dane zgromadzone w tych rejestrach.
2a.
W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego podmiotu, dane te
są pobierane z rejestru PESEL, REGON, centralnej ewidencji kierowców oraz centralnej
ewidencji posiadaczy kart parkingowych, o ile są w nich gromadzone.
2b.
Obowiązek weryfikacji danych, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy danych, o których
mowa w art. 80b ust. 1 pkt 8b.
3.
System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat o:
1)
wprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku poprawnego wprowadzenia nowych danych
do ewidencji, który jest równoznaczny z wypełnieniem obowiązku wprowadzenia danych
do ewidencji;
2)
niewprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku gdy nowe dane nie zostały wprowadzone
do ewidencji i konieczne jest ponowne ich wprowadzenie w celu wypełnienia obowiązku
wprowadzenia danych do ewidencji.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres danych, do których zapewnia się dostęp podmiotom wymienionym w art. 80ba ust.
1, mając na względzie prawidłowość wykonywania przez poszczególne podmioty zadań wynikających
z niniejszej ustawy;
2)
wymagania techniczne i jakościowe w zakresie danych wprowadzanych do ewidencji oraz
tryb i sposób ich wprowadzania, mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości danych
przekazywanych do ewidencji i jej referencyjny charakter.
Art. 80bc.
W przypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami
niezależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później
niż w terminie 3 dni roboczych od dnia, w którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.
Art. 80bd76)Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 80bd w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu nadanym wyżej wymienioną ustawą. Na podstawie art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w ewidencji, wyjaśnia tę
niezgodność w zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie
ustawy, i wprowadza dane do ewidencji na zasadach określonych w art. 80bb.
2.
W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o którym mowa
w ust. 1, niezwłocznie powiadamia o niezgodności administratora danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję
lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez
ten podmiot.
3.
W celu wyjaśnienia niezgodności administrator danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji niezwłocznie powiadamia, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego
ewidencję, o niezgodności podmiot, który wprowadził dane, których niezgodność dotyczy,
w przypadku:
1)
stwierdzenia niezgodności przez administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji;
2)
o którym mowa w ust. 2.
3a.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt
8b.
4.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w szczególności w oparciu
o posiadane dokumenty lub dane.
5.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez ten podmiot, administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji o wyjaśnieniu tej niezgodności w przypadku:
1)
wprowadzenia poprawnych danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez podmiot wprowadzający dane;
2)
stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji dane są poprawne;
3)
stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z podaniem uzasadnienia.
6.
Wprowadzenie do ewidencji danych, w stosunku do których stwierdzono niezgodność, o
której mowa w ust. 2, wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.
7.
Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji umożliwi wprowadzenie
do ewidencji danych bez uprzedniego wyjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne
do realizacji zadań wynikających z przepisów odrębnych realizowanych przez podmioty
obowiązane do wprowadzania danych do ewidencji w terminach wynikających z przepisów
ustawowych.
8.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób
i tryb wyjaśniania niezgodności danych zgromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów
przez podmioty, które je przekazują, mając na uwadze konieczność zapewnienia kompletności
i poprawności danych w ewidencji, zapewnienie terminowej obsługi procesów administracyjnych
powiązanych z ewidencją i ich bezpieczeństwo.
Art. 80be77)Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80be nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art. 80be ust. 1, za pomocą systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 80be ust. 2. Na podstawie art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Organy właściwe do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli
pojazdów przekazują administratorowi danych i informacji zgromadzonych w ewidencji
oraz aktualizują następujące dane o przedsiębiorcach prowadzących stacje kontroli
pojazdów:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania;
2)
adres stacji kontroli pojazdów;
3)
numer identyfikacyjny REGON;
4)
kod rozpoznawczy stacji kontroli pojazdów;
5)
zakres badań;
6)
datę wpisu do rejestru;
7)
datę wykreślenia z rejestru;
8)
imiona i nazwiska zatrudnionych diagnostów wraz z numerami ich uprawnień.
2.
Przekazanie danych, o których mowa w ust. 1, następuje niezwłocznie nie później niż
w terminie 2 dni roboczych, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję
lub za pomocą systemów teleinformatycznych obsługujących zadania realizowane przez
te podmioty.
Art. 80bg.
Wcelu zapewnienia możliwości realizacji zadań wynikających z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
dostęp do ewidencji.
Art. 80bh.
1.
Tworzy się elektroniczny katalog marek i typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych
do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „katalogiem”.
2.
Katalog jest katalogiem referencyjnym służącym do wprowadzenia danych pojazdów do
ewidencji na podstawie danych określonych w dokumentach przedstawionych do rejestracji
pojazdu.
3.
W katalogu prowadzonym w systemie teleinformatycznym podmiotu odpowiedzialnego za
prowadzenie katalogu gromadzi się dane o typach pojazdów lub pojazdach, które mają
być dopuszczone do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, takie jak dane o:
1)
typie pojazdu, na który zostało wydane świadectwo homologacji typu pojazdu albo świadectwo
homologacji typu WE pojazdu;
2)
typie pojazdu, na który zostało udzielone zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego
pojazdu z końcowej partii produkcji;
3)
typie pojazdu, na który zostało wydane świadectwo homologacji typu pojazdu, uznane
przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w przypadkach, o których mowa w
art. 70j ust. 1 albo art. 70k ust. 1;
4)
pojeździe, na który udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu;
5)
pojeździe, na który udzielono dopuszczenia jednostkowego pojazdu, uznanego przez Dyrektora
Transportowego Dozoru Technicznego w przypadku, o którym mowa w art. 70zp ust. 1;
6)
pojeździe, na który udzielono świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
7)
typach pojazdów albo pojazdach, dopuszczonych do ruchu drogowego, innych niż wymienione
w pkt 1-6.
4.
Dane, o których mowa w ust. 2 i 3, przekazuje do katalogu:
1)
Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego na podstawie:
a)
wydanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świadectwa homologacji typu WE pojazdu
albo świadectwa homologacji typu pojazdu albo wydanego na terytorium innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego świadectwa homologacji typu WE pojazdu,
b)
udzielonego zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii
produkcji,
c)
wydanego uznania świadectwa homologacji typu pojazdu w przypadkach, o których mowa
w art. 70j ust. 1 albo art. 70k ust. 1,
d)
posiadanych informacji o wygaśnięciu albo cofnięciu dokumentów, o których mowa w lit.
a, informacji o upływie terminu ważności zezwolenia, o którym mowa w lit. b, albo
w przypadku uchylenia uznania, o którym mowa w lit. c,
e)
udzielonego dopuszczenia jednostkowego pojazdu,
f)
wydanego uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu w przypadku, o którym mowa w art.
70zp ust. 1,
g)
udzielonego świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
2)
organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów - na podstawie dokumentów załączonych
do wniosku o rejestrację pojazdu, w przypadkach innych niż określone w pkt 1;
3)
producent lub importer nowego pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru,
trolejbusu lub przyczepy na podstawie:
a)
wydanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świadectwa homologacji typu WE pojazdu
albo świadectwa homologacji typu pojazdu albo wydanego na terytorium innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego świadectwa homologacji typu WE pojazdu,
b)
wydanego świadectwa homologacji typu pojazdu w przypadku, o którym mowa w art. 70k
ust. 1.
5.
Katalog opracowuje podmiot odpowiedzialny za jego prowadzenie, który gromadzi w nim
dane oraz dokonuje ich weryfikacji na podstawie danych pochodzących z dokumentów,
o których mowa w ust. 4.
6.
Podmiot odpowiedzialny za prowadzenie katalogu udostępnia bezpłatnie, za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego, dane gromadzone w tym katalogu:
1)
Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego;
2)
organowi właściwemu w sprawach rejestracji pojazdów;
3)
administratorowi danych i informacji zgromadzonych w ewidencji - na potrzeby przetwarzania
i udostępniania danych zgromadzonych w ewidencji;
4)
podmiotowi obowiązanemu do przekazywania danych do centralnej ewidencji pojazdów -
na potrzeby przekazywania tych danych.
7.
Zadania związane z utworzeniem, rozwojem i funkcjonowaniem katalogu są finansowane
z przychodów funduszu, o którym mowa w art. 80d ust. 2.
8.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, podmiot odpowiedzialny
za prowadzenie katalogu, w tym gromadzenie danych w katalogu oraz ich weryfikację,
mając na względzie konieczność zapewnienia przejrzystego, obiektywnego i konkurencyjnego
sposobu wyboru tego podmiotu, a także prawidłowego i sprawnego funkcjonowania procesu
gromadzenia i weryfikacji danych w katalogu, jednolity system ich przekazywania i
udostępniania oraz możliwości techniczne realizacji tych zadań.
9.
Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób i tryb przekazywania
danych do katalogu oraz ich udostępniania, a także gromadzenia danych w katalogu oraz
ich weryfikacji, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowego i sprawnego
funkcjonowania procesu gromadzenia i weryfikacji danych w katalogu, jednolity system
ich przekazywania i udostępniania oraz możliwości techniczne realizacji tych zadań.
Art. 80c.
1.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji
ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:
1)
Policji;
2)
Żandarmerii Wojskowej;
3)
Straży Granicznej;
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
5)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;
6)
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego;
7)
Komendantowi Służby Ochrony Państwa;
7a)
Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego;
8)
sądom;
9)
prokuraturze;
10)
organom Krajowej Administracji Skarbowej;
11)
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;
12)
Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;
13)
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - w celu umożliwienia zabezpieczenia ustawowym prawem
zastawu należności z tytułu składek, do których poboru Zakład Ubezpieczeń Społecznych
jest obowiązany;
14)
organom właściwym w sprawach rejestracji pojazdów;
15)
strażom gminnym (miejskim);
16)
Inspekcji Transportu Drogowego;
17)
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;
18)
komornikom sądowym;
19)
administracyjnym organom egzekucyjnym oraz organom podatkowym;
2078)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 655), która weszła w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r.)
szefom wojskowych centrów rekrutacji;
20a)
ministrowi właściwemu do spraw klimatu;
21)
ministrowi właściwemu do spraw środowiska;
22)
ministrowi właściwemu do spraw transportu;
23)
(uchylony)
24)
Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego;
25)
zakładom ubezpieczeń;
26)
stacjom kontroli pojazdów;
27)
Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego;
28)
organom właściwym w sprawach realizacji zadań związanych z funkcjonowaniem stref płatnego
parkowania;
29)
ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego, kierownikowi ośrodka pomocy
społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług
społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług
społecznych - dyrektorowi centrum usług społecznych lub pracownikowi socjalnemu;
30)
organowi prowadzącemu Rejestr Zastawów Skarbowych;
31)
organom Inspekcji Ochrony Środowiska;
32)
organom administracji miar;
33)
Krajowemu ośrodkowi bilansowania i zarządzania emisjami;
34)
Straży Leśnej i Straży Parku;
35)
podmiotowi odpowiedzialnemu za prowadzenie katalogu, o którym mowa w art. 80bh ust.
8.
2.
Dane o pojazdach, o których mowa w art. 73 ust. 3, udostępnia się wyłącznie podmiotom
określonym w ust. 1 pkt 1-10 i 16 oraz w ust. 2a.
2a.
Dane lub informacje zgromadzone w ewidencji udostępnia się także ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w
celu realizacji jego ustawowych zadań, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez
konieczności składania pisemnego wniosku.
3.
Zgromadzone w ewidencji dane mogą być udostępniane sądom za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego, którego administratorem jest Minister Sprawiedliwości.
3a.
Zgromadzone w ewidencji dane udostępnia się zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o którym
mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu
Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
4.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się w
postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na zasadach określonych
w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne. Udostępnienie danych w innej postaci może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy nie
będzie możliwe udostępnienie w postaci elektronicznej.
5.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na
uzasadniony wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Odpowiedź w postaci papierowej może stanowić wydruk z systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.
6.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może wyrazić zgodę, w drodze decyzji, na
udostępnienie danych zgromadzonych w ewidencji podmiotom, o których mowa w ust. 1,
z uwzględnieniem ust. 6a, albo ich jednostkom organizacyjnym, za pomocą urządzeń teletransmisji
danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące
warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.
6a.
Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia
się wyłącznie za pomocą urządzeń teletransmisji danych, po spełnieniu warunków, o
których mowa w ust. 6.
7.
Decyzji, o której mowa w ust. 6, nie wydaje się w przypadku, o którym mowa w ust.
2a.
Art. 80ca.
Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane podmiotom zagranicznym w celu wypełnienia
postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a także
wykonania aktu prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita
Polska jest członkiem. Tryb i sposób udostępniania danych określają ratyfikowane przez
Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, akty prawa stanowionego przez organizację
międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub porozumienia zawarte
pomiędzy właściwymi ministrami państw członkowskich Unii Europejskiej.
Art. 80cb.
179)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 80..
Każdemu zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 3, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się w postaci elektronicznej przy
użyciu systemu teleinformatycznego.
1.
Każdemu zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 3, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się w postaci elektronicznej przy
użyciu systemu teleinformatycznego. Raport z systemu teleinformatycznego potwierdza dane zgromadzone w ewidencji i nie
wymaga podpisu ani pieczęci.80)Zdanie drugie wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
generowanie z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów
raportu potwierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji określonym w komunikacie,
o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 47. Na podstawie art. 21
tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
generowanie z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów
raportu potwierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji.
2.
Dane osobowe zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane po uwierzytelnieniu zainteresowanego
na zasadach określonych w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
dane, których podanie jest wymagane do udostępnienia poszczególnych danych,
2)
szczegółowy zakres udostępnianych danych
- mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych.
Art. 80cc.
1.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się także na wniosek właściciela pojazdu,
posiadacza pojazdu wymienionego w art. 73 ust. 5 oraz użytkownika pojazdu użytkowanego
na podstawie umowy leasingu, o rejestrację którego wnioskował leasingodawca (właściciel
pojazdu), których one dotyczą.
2.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na
wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym
podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Odpowiedź w postaci
papierowej może stanowić wydruk z systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję.
Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.
Art. 80cd.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić dane zgromadzone w ewidencji
innym podmiotom niż wymienione w art. 80c-80cc, w tym osobom fizycznym, osobom prawnym
lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, jeżeli wykażą swój
interes prawny.
2.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na
uzasadniony wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Odpowiedź w postaci papierowej może stanowić wydruk z systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.
Art. 80ce.
181)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2021 r..
Dane lub informacje zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania,
w sposób wykluczający możliwość identyfikacji osób lub pojazdów, z zachowaniem przepisów
ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji
sektora publicznego , jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Dane zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania na wniosek
złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym
podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
3.
Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane do ponownego wykorzystywania także
za pośrednictwem usług sieciowych.
Art. 80cf.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,
o którym mowa w art. 80c ust. 5, art. 80cc ust. 2, art. 80cd ust. 2 oraz art. 80ce
ust. 2, kierując się potrzebami usprawnienia procesu udostępniania i przekazywania
danych z ewidencji.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj
i zakres danych udostępnianych na podstawie art. 80c i art. 80cc-80ce, uwzględniając
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych przetwarzanych w ewidencji i ich ochrony
przed nieuprawnionym ujawnieniem i dostępem.
Art. 80cg.
Udostępnienie i przekazywanie danych zgromadzonych w ewidencji następuje:
1)
nieodpłatnie, w przypadku danych:
a)
udostępnianych na podstawie art. 80c-80cc,
b)
przekazywanych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 2 organom
administracji publicznej, niewymienionym w art. 80c ust. 1, w celach niekomercyjnych,
c)
udostępnianych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 3, w celach
komercyjnych i niekomercyjnych;
2)
odpłatnie, w przypadku danych:
a)
udostępnianych na podstawie art. 80cd,
b)
przekazywanych na podstawie art. 80ce w sposób określony w art. 80ce ust. 2, w celach
komercyjnych i niekomercyjnych.
Art. 80ch.
1.
Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednego pojazdu
lub jednej osoby nie może być wyższa niż 2% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce
narodowej, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych .
2.
Wysokość opłaty za udostępnianie danych z ewidencji do celów komercyjnych i niekomercyjnych
określa się według wzoru:
O = K × (A + B) + M
gdzie:
O - łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i niekomercyjnych,
K - współczynnik wynoszący:
a)
1,0 - do celów niekomercyjnych,
b)
1,5 - do celów komercyjnych,
A - opłata za prace informatyczne,
gdzie
A = 0,5H1 × Z + 0,5H2 × Z + 0,75H3 × Z + 10H4 × Z + H5 × Z
B - opłata za prace eksploatacyjne,
gdzie
B = 1,5H6 × 10Z + H7 × 10Z + 1,5H8 × 10Z + 0,6H9 × 10Z + 0,5H10 × 10Z
M - koszt materiałów eksploatacyjnych doliczany, w przypadku gdy przekroczy 5% wartości
usługi,
a poszczególne symbole oznaczają:
H - ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania:
H1 - czas trwania prac programowo-projektowych,
H2 - czas opracowania dokumentacji programowej,
H3 - czas trwania prac analitycznych i projektowych,
H4 - czas opracowania nowego programu,
H5 - czas opracowania programu z gotowych modułów,
H6 - czas wyboru podzbioru z bazy danych,
H7 - czas przetwarzania wybranych danych,
H8 - czas wykonania tablicy statystycznej,
H9 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego do 300 danych jednostkowych,
H10 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego powyżej 300 danych
jednostkowych,
Z - opłatę za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji.
3.
Maksymalna wysokość opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 23 000 zł.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji,
2)
warunki i sposób wnoszenia opłaty za udostępnienie danych z ewidencji,
3)
sposób dokumentowania wniesienia opłaty za udostępnienie danych z ewidencji
- mając na względzie zróżnicowaną postać składania wniosku o udostępnienie danych
oraz tryb ich udostępniania do celów komercyjnych i niekomercyjnych.
Art. 80d.
1.
(uchylony)
2.
Tworzy się Fundusz - Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców, zwany dalej „Funduszem”,
którego dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji.
3.
Fundusz jest państwowym funduszem celowym.
3a.
Organy i podmioty obowiązane do pobrania i przekazania lub uiszczenia opłaty ewidencyjnej
mają obowiązek, w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie ust.
7:
1)
przekazywać należne kwoty na rachunek Funduszu;
2)
sporządzać i przesyłać ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji miesięczne sprawozdania
z pobranych i przekazanych lub uiszczonych opłat ewidencyjnych.
3aa.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 3a pkt 2, opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, przekazuje się za pomocą elektronicznej
skrzynki podawczej ministra właściwego do spraw informatyzacji.
3b.
Od nieterminowo przekazanych lub uiszczonych opłat pobiera się odsetki za zwłokę,
w wysokości odsetek należnych za nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych.
3c.
Do należności z tytułu opłat ewidencyjnych oraz odsetek za zwłokę stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z wyłączeniem art. 75 § 4a w zakresie określenia w decyzji stwierdzającej nadpłatę
wysokości zobowiązania podatkowego oraz art. 75 § 4b, z tym że uprawnienia organów
podatkowych przysługują ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji.
4.
Przychodami Funduszu są:
1)
opłaty pobrane za udostępnienie danych lub informacji z centralnej ewidencji pojazdów
i centralnej ewidencji kierowców;
246)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 77 ust. 3 i 3a, art. 80t
ust. 2, art. 81b ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1;
247)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 80t ust. 2, art. 81b ust.
3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1;
2a)
opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 8 ust. 4 i 5;
3)
opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;
483)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.)
opłata ewidencyjna, o której mowa w:
a)
art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 15a ust. 8, art.
16 ust. 1 i 5, art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2
pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust.
8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2,
art. 102 ust. 2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115
ust. 6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o
kierujących pojazdami,
b)
art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
4a)
opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych ;
5)
odsetki za zwłokę pobierane z tytułu nieterminowo przekazywanych lub uiszczanych opłat
ewidencyjnych;
6)
odsetki od wolnych środków przekazanych w zarządzanie zgodnie z przepisami o finansach
publicznych;
7)
inne przychody.
4a.
Ściągnięcie należności z tytułu należnych opłat ewidencyjnych i odsetek, o których
mowa w ust. 3b, następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
5.
Wydatki Funduszu są przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z utworzeniem,
rozwojem i funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji kierowców,
w tym Krajowego Punktu Kontaktowego, centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych
oraz elektronicznego katalogu marek i typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych
do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5a.
Ze środków Funduszu może być dokonana wpłata na rachunek budżetu państwa.
684)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
Wysokość każdej opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 77 ust.
3 i 3a, art. 80t ust. 2, art. 81b ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy
oraz w art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 15a ust. 8, art.
16 ust. 1 i 5, art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2
pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust.
8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art.
102 ust. 2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust.
6, art. 117 ust. 3 pkt 1 oraz art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami, a także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, nie może przekroczyć równowartości w złotych 2 euro, a w przypadku opłaty, o której
mowa w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy, równowartości w złotych 50 eurocentów, ustalonej
przy zastosowaniu kursu średniego ustalonego przez Narodowy Bank Polski w dniu ogłoszenia
rozporządzenia, o którym mowa w ust. 7.
647)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517)..
Wysokość każdej opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 80t ust.
2, art. 81b ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5,
art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38
ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 8, art. 87
ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust.
2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art. 117
ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, nie może przekroczyć równowartości w złotych 2 euro, a w przypadku opłaty, o której
mowa w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy, równowartości w złotych 50 eurocentów, ustalonej
przy zastosowaniu kursu średniego ustalonego przez Narodowy Bank Polski w dniu ogłoszenia
rozporządzenia, o którym mowa w ust. 7.
7.
Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw transportu, ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego oraz ministrem
właściwym do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
185)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.)
wysokość opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 8 ust. 4 i 5, art. 75 ust. 2, art.
77 ust. 3 i 3a, art. 80t ust. 2, art. 81b ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1
ustawy oraz w art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 15a ust. 8, art.
16 ust. 1 i 5, art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2
pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust.
8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art.
102 ust. 2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust.
6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami, a także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, oraz sposób jej wnoszenia;
147)Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1517).)
wysokość opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 8 ust. 4 i 5, art. 75 ust. 2, art.
80t ust. 2, art. 81b ust. 3, art. 83 ust. 1 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5,
art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38
ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 8, art. 87
ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust.
2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art. 117
ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, oraz sposób jej wnoszenia;
2)
tryb i zasady pobierania, ewidencjonowania, przekazywania i rozliczania opłaty ewidencyjnej
przez organy i podmioty zobowiązane do jej pobierania;
3)
wzór miesięcznego sprawozdania zawierającego kwoty opłat ewidencyjnych pobranych i
przekazanych lub uiszczonych na rachunek Funduszu.
8.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, należy uwzględnić w szczególności:
1)
przypadki uiszczania opłaty ewidencyjnej;
2)
zróżnicowaną wysokość opłaty w zależności od rodzaju czynności, której dokonanie jest
uzależnione od jej uiszczenia;
3)
koszty związane z funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji
kierowców;
4)
terminy przekazywania i rozliczania opłaty ewidencyjnej oraz przekazywania miesięcznego
sprawozdania z opłat ewidencyjnych pobranych i przekazanych lub uiszczonych przez
organy i podmioty zobowiązane do jej pobierania.
Art. 80e.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
Rozdział 2b
(uchylony)
Rozdział 2c
Krajowy Punkt Kontaktowy
Art. 80k.
1.
Tworzy się Krajowy Punkt Kontaktowy przy centralnej ewidencji pojazdów.
2.
Krajowy Punkt Kontaktowy prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 80a ust. 4.
3.
Krajowy Punkt Kontaktowy umożliwia wymianę informacji z właściwymi krajowymi punktami
kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z krajowymi podmiotami
uprawnionymi - w zakresie danych dotyczących pojazdów oraz ich właścicieli lub posiadaczy.
4.
Krajowymi podmiotami uprawnionymi są, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych
zadań:
1)
Policja;
2)
Inspekcja Transportu Drogowego;
3)
straże gminne (miejskie);
4)
organy celne;
5)
Straż Graniczna.
5.
Wymiana informacji, o której mowa w ust. 3, następuje w związku z popełnieniem naruszeń,
o których mowa w ust. 6, w szczególności w celu ułatwienia identyfikacji osób podejrzanych
o popełnienie naruszenia podczas kierowania pojazdem zarejestrowanym w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub podczas
kierowania pojazdem zarejestrowanym w Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego
państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
6.
Wymiana informacji, o której mowa w ust. 3, następuje w związku z popełnieniem następujących
naruszeń przepisów ruchu drogowego:
1)
niestosowaniem się do ograniczenia prędkości;
2)
niedopełnieniem obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa lub przewożenia dziecka
w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci;
3)
niestosowaniem się do sygnałów świetlnych lub znaków nakazujących zatrzymanie pojazdu;
4)
prowadzeniem pojazdu po użyciu alkoholu albo w stanie nietrzeźwości;
5)
prowadzeniem pojazdu po użyciu lub pod wpływem środka odurzającego;
6)
niedopełnieniem obowiązku używania w czasie jazdy kasków ochronnych;
7)
wykorzystywaniem drogi lub poszczególnych jej części w sposób niezgodny z przeznaczeniem;
8)
korzystaniem podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu
w ręku.
Art. 80l.
1.
Wymianę informacji, o której mowa w art. 80k ust. 3, Krajowy Punkt Kontaktowy realizuje
przy użyciu urządzeń teletransmisji danych oraz z wykorzystaniem oprogramowania, o
którym mowa w art. 15 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia
decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie
w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej , przez:
1)
udostępnianie danych na zapytania krajowych punktów kontaktowych innych państw członkowskich
Unii Europejskiej;
2)
przekazywanie zapytań krajowych podmiotów uprawnionych do krajowych punktów kontaktowych
innych państw członkowskich Unii Europejskiej;
3)
przekazywanie krajowym podmiotom uprawnionym odpowiedzi na złożone przez nie zapytania,
o których mowa w pkt 2, udzielonych przez krajowe punkty kontaktowe innych państw
członkowskich Unii Europejskiej.
2.
Krajowy Punkt Kontaktowy realizuje wymianę informacji z krajowymi punktami kontaktowymi
innych państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z procedurami określonymi w
rozdziale 3 pkt 2 i 3 załącznika do decyzji, o której mowa w ust. 1.
Art. 80m.
Krajowe podmioty uprawnione:
1)
składają zapytania o udzielenie informacji, o których mowa w art. 80k ust. 3, za pośrednictwem
Krajowego Punktu Kontaktowego przy użyciu urządzeń teletransmisji danych;
2)
udostępniają uzyskane informacje właściwym funkcjonariuszom lub pracownikom krajowych
podmiotów uprawnionych na potrzeby prowadzonych postępowań;
3)
wykorzystują rozwiązania teleinformatyczne przystosowane do współpracy z Krajowym
Punktem Kontaktowym.
Art. 80n.
Krajowe podmioty uprawnione przetwarzają dane uzyskane za pośrednictwem Krajowego
Punktu Kontaktowego wyłącznie w związku z popełnieniem naruszeń, o których mowa w
art. 80k ust. 6.
Art. 80o.
1.
Krajowy Punkt Kontaktowy, na zapytania krajowych punktów kontaktowych innych państw
członkowskich Unii Europejskiej, udostępnia tym punktom dane o:
1)
pojeździe:
a)
numer rejestracyjny,
b)
numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy pojazdu,
c)
kraj rejestracji,
d)
marka,
e)
model,
f)
kategoria;
2)
właścicielu pojazdu oraz o posiadaczu, o którym mowa w art. 73 ust. 5:
a)
imię i nazwisko (nazwa lub firma),
b)
adres zamieszkania (siedziba),
c)
numer PESEL,
d)
numer identyfikacyjny REGON;
e)
datę i miejsce urodzenia.
2.
Krajowe podmioty uprawnione w zapytaniach o udzielenie informacji podają:
1)
kraj rejestracji pojazdu;
2)
numer rejestracyjny pojazdu;
3)
państwo popełnienia naruszenia;
4)
datę popełnienia naruszenia;
5)
godzinę popełnienia naruszenia;
6)
rodzaj naruszenia, o którym mowa w art. 80k ust. 6.
Art. 80p.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji sporządza sprawozdanie zawierające:
1)
liczbę zapytań o udzielenie informacji kierowanych za pośrednictwem Krajowego Punktu
Kontaktowego do krajowych punktów kontaktowych innych państw członkowskich Unii Europejskiej
w związku z popełnieniem naruszeń, o których mowa w art. 80k ust. 6, wraz z podaniem
rodzaju naruszeń, których dotyczyły zapytania i liczby zapytań, które nie skutkowały
przekazaniem przez krajowe punkty kontaktowe innych państw członkowskich Unii Europejskiej
informacji, o których mowa w art. 80k ust. 3;
2)
liczbę naruszeń, o których mowa w art. 80k ust. 6, w związku z którymi kierowano zapytania
za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego, w tym liczbę naruszeń:
a)
ujawnionych przy pomocy urządzeń rejestrujących,
b)
w związku z którymi wysłano zawiadomienie o popełnieniu naruszenia;
3)
liczbę wypadków śmiertelnych z udziałem pojazdów zarejestrowanych w innych państwach
członkowskich Unii Europejskiej.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie,
o którym mowa w ust. 1, co dwa lata, w terminie do dnia 6 maja za okres dwóch poprzednich
lat kalendarzowych.
3.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzane:
1)
w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - w oparciu o informacje uzyskane z Krajowego
Punktu Kontaktowego;
2)
w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 - w oparciu o informacje uzyskane od
krajowych podmiotów uprawnionych.
4.
Krajowe podmioty uprawnione przekazują ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji
informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, na formularzu w postaci elektronicznej,
przy użyciu urządzeń teletransmisji danych.
5.
Krajowe podmioty uprawnione przekazują ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji
informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, co dwa lata, w terminie do dnia 15
marca za okres dwóch poprzednich lat kalendarzowych.
Art. 80q.
1.
Do danych osobowych przetwarzanych na podstawie przepisów niniejszego rozdziału przez
Krajowy Punkt Kontaktowy oraz krajowe podmioty uprawnione stosuje się odpowiednio
przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania
państw członkowskich Unii Europejskiej86)Obecnie tytuł ustawy brzmi: o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich
Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami
międzynarodowymi, na podstawie art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie
danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości
(Dz. U. z 2019 r. poz. 125), która weszła w życie z dniem 6 lutego 2019 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 158 oraz z 2022 r. poz. 350).
2.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów
określonych w art. 80k ust. 5 oraz w związku z popełnieniem naruszeń, o których mowa
w art. 80k ust. 6.
3.
Każda zainteresowana osoba ma prawo do uzyskania informacji na temat własnych danych
osobowych, które zostały przekazane innemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej,
w tym informacji o dacie złożenia wniosku oraz o właściwym organie innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, który te dane osobowe uzyskał.
Art. 80r.
Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza do przekazywania
informacji, o którym mowa w art. 80p ust. 4, kierując się zakresem informacji określonym
w art. 80p ust. 1 oraz koniecznością ujednolicenia formy przekazywanych danych.
Rozdział 2d
Profesjonalna rejestracja pojazdów
Art. 80s.
1.
Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą pojazdu samochodowego, motoroweru, ciągnika
rolniczego lub przyczepy w celu wykonywania jazd testowych tymi pojazdami w ramach
działalności prowadzonej przez podmiot uprawniony jest profesjonalny dowód rejestracyjny
wraz z profesjonalnymi tablicami (tablicą) rejestracyjnymi.
2.
Podmiotami uprawnionymi w ramach prowadzonej działalności do posługiwania się profesjonalnym
dowodem rejestracyjnym i profesjonalnymi tablicami (tablicą) rejestracyjnymi są:
1)
przedsiębiorca posiadający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę, a w przypadku
przedsiębiorcy posiadającego siedzibę za granicą - oddział, zajmujący się produkcją,
dystrybucją (sprzedażą prowadzoną w ramach handlu) lub badaniem pojazdów niezarejestrowanych
wcześniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą,
2)
jednostka uprawniona lub jednostka badawcza producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części przeprowadzająca badania pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części
- zwani dalej „podmiotami uprawnionymi”.
3.
Za przedsiębiorcę zajmującego się produkcją pojazdów, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,
uznaje się producenta pojazdu kompletnego, skompletowanego lub niekompletnego.
4.
Przez jazdę testową rozumie się jazdę w ruchu drogowym pojazdem niezarejestrowanym
wcześniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą wykonywaną:
1)
z wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego i profesjonalnych tablic (tablicy)
rejestracyjnych,
2)
w ramach działalności prowadzonej przez podmiot uprawniony w zakresie, o którym mowa
w ust. 2,
3)
przez podmiot uprawniony albo osoby, o których mowa w art. 80w ust. 2-4
- w celu przeprowadzenia testu produkowanego lub badanego pojazdu, w tym przedmiotu
jego wyposażenia lub części, lub testu pojazdu będącego przedmiotem dystrybucji.
5.
Profesjonalny dowód rejestracyjny stanowi wypełniony przez starostę i podmiot uprawniony
blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego. Blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego
jest wypełniany w części przez starostę, a w części przez podmiot uprawniony, stosownie
do zakresu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 80zc ust. 1 pkt 4.
6.
Profesjonalny dowód rejestracyjny potwierdza prawo do wykonywania jazd testowych przez
okres:
1)
30 dni od dnia wypełnienia blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez
podmiot uprawniony, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,
2)
6 miesięcy od dnia wypełnienia blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez
podmiot uprawniony, o którym mowa w ust. 2 pkt 2
- jednak nie dłużej niż do dnia wygaśnięcia albo uchylenia decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów, do której zostały wydane blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych.
Art. 80t.
1.
O decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów może ubiegać się podmiot uprawniony,
który:
1)
nie został prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, przestępstwo przeciwko
obrotowi gospodarczemu lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów - dotyczy
przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo członków władz organów osoby prawnej
lub nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej;
2)
złożył oświadczenia, że:
a)
każdy z pojazdów, którymi będą wykonywane jazdy testowe, będzie spełniał warunki określone
w art. 66, odpowiednie dla pojazdu, którym będą wykonywane te jazdy,
b)
będzie używał w ruchu drogowym z wykorzystaniem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego
tylko pojazdy niezarejestrowane wcześniej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub za granicą, dla których posiada udokumentowane prawo do dysponowania nimi, oraz
wyłącznie w celu wykonywania jazd testowych,
c)
blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych będą wypełniane wyłącznie przez
podmiot uprawniony albo osoby zatrudnione przez ten podmiot.
2.
Starosta właściwy ze względu na siedzibę albo oddział podmiotu uprawnionego, na wniosek
tego podmiotu, wydaje decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankiety profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne, za opłatą
oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
oświadczenie, że podmiot uprawniony jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji
o Działalności Gospodarczej, albo kopię aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców
w Krajowym Rejestrze Sądowym albo oświadczenie o wpisie do tego rejestru albo pobrany
samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiocie uprawnionym wpisanym
do Krajowego Rejestru Sądowego - w przypadku przedsiębiorcy posiadającego siedzibę
albo oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zajmującego się produkcją, dystrybucją
lub badaniem pojazdów;
2)
kopię dokumentu potwierdzającego uprawnienia jednostki do przeprowadzania odpowiednich
badań pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części - w przypadku jednostek, o których
mowa w art. 80s ust. 2 pkt 2;
3)
oświadczenia:
a)
przedsiębiorcy, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo członków władz organów osoby prawnej
lub nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej o niekaralności za
przestępstwo przeciwko mieniu, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu lub przestępstwo
przeciwko wiarygodności dokumentów,
b)
o których mowa w ust. 1 pkt 2;
4)
kopię dowodu wniesienia opłaty za wydanie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i zalegalizowanych profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych oraz opłaty ewidencyjnej za blankiety profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych i zalegalizowane profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne.
4.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 lit. a, składa się pod
rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
5.
Opłatę:
1)
za wydanie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów, blankietów profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych oraz zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych
oraz
2)
ewidencyjną za blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz zalegalizowane
profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne
- pobiera starosta.
6.
Wysokość opłaty za wydanie:
1)
decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów nie może przekroczyć 100 zł;
2)
blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego nie może przekroczyć 20 zł;
3)
profesjonalnych tablic rejestracyjnych nie może przekroczyć:
a)
80 zł za komplet profesjonalnych tablic samochodowych,
b)
40 zł za profesjonalną tablicę motocyklową,
c)
30 zł za profesjonalną tablicę motorowerową;
4)
znaku legalizacyjnego nie może przekroczyć 15 zł.
7.
Starosta, realizując zadanie, o którym mowa w ust. 2, nie jest obowiązany do przeprowadzania
kontroli, o której mowa w art. 84 ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,
Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Art. 80u.
1.
Decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów starosta wydaje na okres 1 roku, licząc
od dnia jej wydania.
2.
W decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów starosta nadaje jeden albo, na wniosek
podmiotu uprawnionego, więcej niż jeden numer rejestracyjny.
3.
Do decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów starosta wydaje:
1)
wypełnione przez siebie blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych w liczbie:
a)
wnioskowanej przez podmiot uprawniony, ale nieprzekraczającej 100 sztuk,
b)
wnioskowanej - w przypadku podmiotu uprawnionego zajmującego się produkcją pojazdów;
2)
zalegalizowane profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne odpowiadające numerowi
rejestracyjnemu albo numerom rejestracyjnym nadanym w decyzji o profesjonalnej rejestracji
pojazdów.
4.
W okresie ważności decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów podmiot uprawniony,
po wykorzystaniu blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, może złożyć staroście
wniosek o wydanie dodatkowych blankietów w liczbie określonej w ust. 3 pkt 1, przy
czym do wniosku dołącza się profesjonalne dowody rejestracyjne. W takim przypadku
starosta wydaje dodatkowy załącznik do decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów.
Art. 80v.
1.
Jeżeli nie później niż 60 dni przed upływem daty ważności decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów podmiot uprawniony złoży staroście wniosek o wydanie kolejnej
decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów, starosta wydaje kolejną decyzję o profesjonalnej
rejestracji pojazdów, która będzie obowiązywać od dnia następującego po ostatnim dniu
terminu ważności poprzedniej decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów. Przepisy
art. 80t i art. 80u stosuje się.
2.
Podmiot uprawniony, składając wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany zwrócić
profesjonalne dowody rejestracyjne.
3.
Niewykorzystane blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz dotychczasowe
profesjonalne numery rejestracyjne i profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne
starosta ujmuje, nieodpłatnie, na wniosek podmiotu uprawnionego, w kolejnej decyzji
o profesjonalnej rejestracji pojazdów, bez konieczności ich zwrotu przy zwracaniu
się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1.
Art. 80w.
1.
W celu wykonania jazdy testowej danym pojazdem wypełnia się blankiet profesjonalnego
dowodu rejestracyjnego.
2.
Jazda testowa może być wykonywana przez podmiot uprawniony albo przez jego pracownika.
3.
W przypadku podmiotu uprawnionego zajmującego się produkcją pojazdów jazda testowa
może być wykonywana także na podstawie umowy cywilnoprawnej.
4.
Dopuszcza się wykonywanie jazdy testowej przez osobę zainteresowaną zakupem pojazdu,
pod warunkiem jej wykonywania w obecności podmiotu uprawnionego zajmującego się dystrybucją
pojazdów albo jego pracownika.
5.
Podmiot uprawniony, który uzyskał decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów, nie
może przekazywać blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego, profesjonalnego
dowodu rejestracyjnego lub profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych osobie,
która nabyła pojazd od tego podmiotu, ani innemu podmiotowi.
6.
Na podstawie profesjonalnego dowodu rejestracyjnego starosta nie może dokonać rejestracji
pojazdu, o której mowa w art. 73 i art. 74.
Art. 80x87)Wejdzie w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw informatyzacji informacji, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 79), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2019 r., w Dzienniku Urzędowym Ministra Cyfryzacji, na podstawie art. 10 tej ustawy..
1.
Podmiot uprawniony, który uzyskał decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów, jest
obowiązany prowadzić wykaz pojazdów używanych przez siebie w ruchu drogowym z wykorzystaniem
profesjonalnego dowodu rejestracyjnego i zalegalizowanych profesjonalnych tablic (tablicy)
rejestracyjnych w systemie teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję pojazdów.
2.
Podmiot uprawniony zamieszcza w wykazie pojazdów, o którym mowa w ust. 1, dane, o
których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 8b, wypełniając blankiet profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego, przed zawarciem przez ten podmiot umowy ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, o którym mowa w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
3.
Podmiot uprawniony może zamieścić w wykazie pojazdów, o którym mowa w ust. 1, dane,
o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 8b lit. a, przed wypełnieniem przez ten podmiot
blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego.
Art. 80y.
1.
W ciągu 30 dni od dnia wygaśnięcia albo uchylenia decyzji o profesjonalnej rejestracji
pojazdów podmiot uprawniony jest obowiązany zwrócić staroście blankiety profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych, profesjonalne dowody rejestracyjne oraz profesjonalne tablice
(tablicę) rejestracyjne, z wykorzystaniem dokumentu zwrotu.
2.
Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia wygaśnięcia decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów
podmiot uprawniony złoży staroście wniosek o wydanie kolejnej decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów, starosta, wydając tę decyzję, wydaje temu podmiotowi, nieodpłatnie,
niewykorzystane blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalne
tablice (tablicę) rejestracyjne. Po tym okresie zwrócone profesjonalne tablice (tablicę)
rejestracyjne starosta może wydać odpłatnie innemu podmiotowi uprawnionemu, który
złożył wniosek o wydanie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów, za zgodą tego
podmiotu.
3.
Podmiot uprawniony zawiadamia niezwłocznie starostę o:
1)
zaprzestaniu działalności w zakresie produkcji, dystrybucji, badań pojazdów albo badań
przedmiotów wyposażenia lub części;
2)
zmianie nazwy lub adresu siedziby albo oddziału lub numeru identyfikacyjnego REGON.
4.
W przypadku zmiany danych podmiotu uprawnionego, o których mowa w ust. 3 pkt 2, podmiot
uprawniony, składając zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, zwraca staroście blankiety
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i profesjonalne dowody rejestracyjne. Przepisy
art. 80t stosuje się odpowiednio.
Art. 80z.
1.
W przypadku gdy doszło do utraty lub zniszczenia blankietów profesjonalnych dowodów
rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych lub profesjonalnych tablic
(tablicy) rejestracyjnych, podmiot uprawniony jest obowiązany niezwłocznie złożyć
staroście oświadczenie, że doszło do utraty lub zniszczenia blankietów profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych lub profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, ze wskazaniem
ich serii i numerów, lub że doszło do utraty lub zniszczenia profesjonalnych tablic
(tablicy) rejestracyjnych, ze wskazaniem ich numeru rejestracyjnego i numeru znaku
legalizacyjnego.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Art. 80za.
W przypadku gdy w okresie ważności decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów doszło
do utraty lub zniszczenia:
1)
blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych lub
2)
profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych
- podmiot uprawniony może złożyć staroście wniosek o wydanie, za opłatą oraz opłatą
ewidencyjną, nowych blankietów w liczbie odpowiadającej liczbie blankietów utraconych
lub zniszczonych lub nowych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych.
Art. 80zb.
1.
Starosta, w drodze decyzji, uchyla decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
w przypadku gdy:
1)
przedsiębiorca zaprzestał prowadzenia działalności w zakresie produkcji, dystrybucji
lub badania pojazdów;
2)
jednostka uprawniona lub jednostka badawcza producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części zaprzestała przeprowadzania odpowiednich badań pojazdu, przedmiotu wyposażenia
lub części;
3)
ujawnione zostało, że po dniu wydania decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów:
a)
przedsiębiorca, jeżeli jest on osobą fizyczną, albo członek władz organów osoby prawnej
lub nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej został prawomocnie
skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu
lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów,
b)
podmiot uprawniony używał w ruchu drogowym z wykorzystaniem profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego pojazdy, dla których nie posiadał udokumentowanego prawa do dysponowania
nimi;
4)
podmiot uprawniony złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w art. 80t
ust. 3 pkt 3 lit. a;
5)
podmiot uprawniony złożył niezgodne z prawdą oświadczenie o utracie lub zniszczeniu
blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych
lub profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych;
6)
podmiot uprawniony złożył staroście wniosek o wydanie dodatkowych albo nowych blankietów
profesjonalnych dowodów rejestracyjnych w okresie ważności decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów, a nie zwrócił profesjonalnych dowodów rejestracyjnych albo nie
złożył oświadczenia o ich utracie lub zniszczeniu, o którym mowa w art. 80z ust. 1;
7)
podmiot uprawniony przekazał blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego, profesjonalny
dowód rejestracyjny lub profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne innemu podmiotowi;
8)
podmiot uprawniony wykonywał jazdę testową, korzystając z niewypełnionego blankietu
profesjonalnego dowodu rejestracyjnego;
9)
podmiot uprawniony nie dopełnił obowiązku prowadzenia wykazu pojazdów, o którym mowa
w art. 80x ust. 1.
2.
Decyzja o uchyleniu decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów podlega natychmiastowemu
wykonaniu.
3.
Podmiot uprawniony może ponownie wnioskować o wydanie decyzji o profesjonalnej rejestracji
pojazdów nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym:
1)
nastąpiło uchylenie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów z przyczyn, o których
mowa w ust. 1 pkt 3-9;
2)
nastąpiło uchylenie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów z przyczyn, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, a podmiot uprawniony nie zwrócił staroście blankietów profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych albo nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art.
80z ust. 1;
3)
upłynął termin ważności decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów, a w ciągu 30
dni od upływu tego terminu podmiot uprawniony nie zwrócił staroście blankietów profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych albo nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art.
80z ust. 1.
Art. 80zc.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
czynności starosty w sprawach związanych z profesjonalną rejestracją pojazdów;
2)
wzór:
a)
wniosku o wydanie decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
b)
decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
c)
oświadczeń, o których mowa w art. 80t ust. 3 pkt 3,
d)
wniosku o wydanie dodatkowych albo nowych blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych
lub nowych profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych,
e)
dokumentu zwrotu blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych;
3)
wzór i opis blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego;
4)
zakres wypełniania blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego przez starostę
i podmiot uprawniony;
5)
wzór i opis profesjonalnych tablic rejestracyjnych, warunki techniczne, jakie muszą
spełniać te tablice, oraz zakres i sposób ich badania;
6)
warunki i sposób dystrybucji blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych;
7)
wysokość opłaty za wydanie:
a)
decyzji o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
b)
blankietu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego,
c)
profesjonalnych tablic rejestracyjnych, w tym:
-
-kompletu profesjonalnych tablic samochodowych,
-
-profesjonalnej tablicy motocyklowej,
-
-profesjonalnej tablicy motorowerowej,
d)
znaku legalizacyjnego.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu
uwzględnia:
1)
konieczność ujednolicenia wzorów dokumentów i tablic wydawanych w ramach profesjonalnej
rejestracji pojazdów oraz potrzebę zapewnienia ich funkcjonalności;
2)
konieczność prawidłowego zabezpieczenia blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych
i profesjonalnych tablic rejestracyjnych;
3)
koszt wyprodukowania blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych;
4)
koszty czynności administracyjnych związanych z wydawaniem decyzji o profesjonalnej
rejestracji pojazdów, blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych i zalegalizowanych
profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych;
5)
potrzebę minimalizowania obciążeń administracyjnych dla podmiotów uprawnionych.
Art. 80zd.
1.
Stawki opłat, o których mowa w art. 80t ust. 6 i art. 80zc ust. 1 pkt 7 lit. b i d,
podlegają co 6 lat waloryzacji w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i
usług konsumpcyjnych ogółem za okres 6 poprzednich lat obliczonemu na podstawie średniorocznych
wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanych w komunikatach Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
W przypadku gdy wskaźnik, o którym mowa w ust. 1, ma wartość ujemną, stawki opłat,
o których mowa w art. 80t ust. 6 i art. 80zc ust. 1 pkt 7 lit. b i d, nie ulegają
zmianie.
3.
Minister właściwy do spraw transportu, co 6 lat, nie później niż do dnia 31 października,
ogłasza, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawek
opłat, o których mowa w art. 80t ust. 6 i art. 80zc ust. 1 pkt 7 lit. b i d, obowiązujących
od dnia 1 stycznia roku następnego, zaokrąglając je w górę do 0,5 złotego albo do
złotego.
Art. 80ze.
1.
Podmiot uprawniony przechowuje:
1)
decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów,
2)
blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalne dowody rejestracyjne,
3)
profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne
- w swojej siedzibie albo oddziale, w sposób zabezpieczający je przed kradzieżą lub
zniszczeniem oraz dostępem osób nieuprawnionych.
2.
Podmiot uprawniony przechowuje:
1)
decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów przez okres 5 lat od dnia, w którym
upłynął termin ważności tej decyzji, lub od dnia uchylenia tej decyzji;
2)
blankiety profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalne dowody rejestracyjne
i profesjonalne tablice (tablicę) rejestracyjne do czasu ich zwrotu staroście.
3.
W przypadku kradzieży blankietów profesjonalnych dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych lub profesjonalnych tablic (tablicy) rejestracyjnych podmiot
uprawniony zawiadamia o tym fakcie właściwy organ Policji oraz starostę, który wydał
decyzję o profesjonalnej rejestracji pojazdów.
Art. 80zf.
1.
Zabrania się:
1)
korzystania z profesjonalnego dowodu rejestracyjnego lub profesjonalnych tablic (tablicy)
rejestracyjnych przez osobę do tego nieuprawnioną;
2)
wykonywania jazdy testowej bez wypełnionego profesjonalnego dowodu rejestracyjnego.
2.
W przypadku trzykrotnego zatrzymania profesjonalnego dowodu rejestracyjnego w ciągu
danego roku kalendarzowego podmiot uprawniony podlega karze pieniężnej, o której mowa
w art. 140ma ust. 2.
3.
Starosta po otrzymaniu od administratora centralnej ewidencji pojazdów informacji
o pierwszym zatrzymaniu profesjonalnego dowodu rejestracyjnego podmiotowi uprawnionemu
informuje ten podmiot, że w przypadku zatrzymania po raz trzeci profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego w ciągu danego roku kalendarzowego nałoży na niego karę pieniężną,
o której mowa w art. 140ma ust. 2.
Rozdział 3
Badania techniczne pojazdów
Art. 81.
1.
Właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego
w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać
go do badania technicznego.
2.
Badania techniczne dzieli się na badania okresowe, badania dodatkowe oraz badania
co do zgodności z warunkami technicznymi.
3.
Okresowe badanie techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją
pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Badaniu, o którym mowa w ust. 3, nie podlega:
1)
nowy pojazd, dla którego wydano świadectwo zgodności WE, świadectwo zgodności, dopuszczenie
jednostkowe pojazdu, decyzję o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwo
dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu;
2)
zarejestrowany pojazd:
a)
na którego typ wydano świadectwo homologacji typu WE pojazdu - w okresie od dnia pierwszej
rejestracji za granicą do dnia terminu okresowego badania technicznego, ustalonego
na podstawie ust. 5, lub
b)
w którego dowodzie rejestracyjnym lub innym dokumencie wydanym przez właściwy organ
państwa członkowskiego przedstawionym do rejestracji, zawarta jest informacja o wykonanym
badaniu technicznym i jego terminie ważności
- z wyjątkiem taksówki, pojazdu uprzywilejowanego lub pojazdu odpowiednio przystosowanego
lub wyposażonego zgodnie z przepisami o przewozie towarów niebezpiecznych, pojazdu
z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu oraz pojazdu
przystosowanego konstrukcyjnie do ruchu lewostronnego.
5.
Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust.
6-10.
6.
Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od
dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji
i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego,
a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy
to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie
przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego
transportu drogowego osób, pojazdu marki „SAM”, pojazdu zasilanego gazem, pojazdu
uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego,
które podlegają corocznym badaniom technicznym.
7.
Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego, przyczepy rolniczej oraz motoroweru
przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed
upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia badania.
8.
Przepisy ust. 6 i 7 dotyczą również pojazdów, o których mowa w ust. 6 i 7, zarejestrowanych
po raz pierwszy za granicą. W tym przypadku za dzień pierwszej rejestracji, o której
mowa w ust. 6 i 7, przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą.
9.
Okresowe badanie techniczne autobusu przeprowadza się przed upływem roku od dnia pierwszej
rejestracji i następnie co 6 miesięcy.
10.
Przyczepa lekka i pojazd zabytkowy nie podlegają okresowym badaniom technicznym. W
przypadku pojazdu zabytkowego, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego
podlega on corocznym badaniom technicznym.
11.
Niezależnie od badań, o których mowa w ust. 3-5, dodatkowemu badaniu technicznemu
podlega pojazd:
1)
skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego:
a)
w razie uzasadnionego przypuszczenia, że zagraża bezpieczeństwu ruchu lub narusza
wymagania ochrony środowiska,
b)
który uczestniczył w wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy
nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy, z zastrzeżeniem pkt 5, lub noszący
ślady uszkodzeń albo którego stan techniczny wskazuje na naruszenie elementów nośnych
konstrukcji pojazdu, mogące stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
skierowany przez starostę albo na wniosek posiadacza pojazdu:
a)
w celu identyfikacji lub ustalenia danych niezbędnych do jego rejestracji,
b)
jeżeli z dokumentów wymaganych do jego rejestracji wynika, że uczestniczył on w wypadku
drogowym, lub narusza wymagania ochrony środowiska;
2a)
skierowany przez starostę po otrzymaniu:
a)
informacji, o której mowa w art. 54f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,
b)
wniosku organu kontroli ruchu drogowego o konieczności przeprowadzenia dodatkowego
badania technicznego pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy;
3)
w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę
danych w dowodzie rejestracyjnym, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 pkt 5 i 6, z wyłączeniem
montażu instalacji do zasilania gazem;
4)
który ma być używany jako taksówka, pojazd uprzywilejowany, pojazd do nauki jazdy,
pojazd do przeprowadzania egzaminu państwowego lub pojazd odpowiednio przystosowany
lub wyposażony zgodnie z przepisami o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych;
5)
w którym została dokonana naprawa wynikająca ze szkody istotnej;
6)
w którym w czasie badania technicznego stwierdzono ślady uszkodzeń lub naruszenie
elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogących stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
7)
dla którego określono wymagania techniczne w przepisach o podatku od towarów i usług,
w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przepisach o podatku dochodowym
od osób prawnych;
8)
autobus, którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi
100 km/h, co do zgodności z dodatkowymi warunkami technicznymi;
9)
dla którego określono dodatkowe wymagania techniczne w międzynarodowych porozumieniach
dotyczących międzynarodowego transportu drogowego;
10)
wyposażony w blokadę alkoholową.
11a.
Badaniu co do zgodności z warunkami technicznymi podlega pojazd zabytkowy przed pierwszą
rejestracją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
12.
Badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi
technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy
organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego.
12a.
Badanie techniczne pojazdu wyposażonego w blokadę alkoholową przeprowadza się po przedstawieniu
dokumentu potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej, wystawionego przez producenta
urządzenia lub jego upoważnionego przedstawiciela, ważnego przez okres 12 miesięcy
od dnia wystawienia.
13.
W razie powstania trudności w ustaleniu parametrów pojazdu, badanie techniczne może
być przeprowadzone po przedstawieniu opinii rzeczoznawcy samochodowego, o którym mowa
w art. 79a.
14.
Termin ważności badania technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b,
uznaje się, o ile nie jest dłuższy niż termin ważności badania technicznego ustalany
na podstawie ust. 5-10.
15.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób
przeprowadzenia badań technicznych oraz wzory dokumentów stosowanych przy tych badaniach,
uwzględniając w szczególności zakres warunków technicznych pojazdów podlegających
badaniu.
16.
Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpiecznego
korzystania z pojazdów zabytkowych oraz zakres warunków technicznych tych pojazdów
podlegających badaniu, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób przeprowadzania
badań zgodności tych pojazdów z warunkami technicznymi, wzory dokumentów związanych
z tymi badaniami.
Art. 81a.
Wymiana drogomierza jest dopuszczalna, gdy drogomierz nie odmierza przebiegu pojazdu
w sytuacji, w której ze względu na przeznaczenie drogomierza powinien ten przebieg
odmierzać lub gdy jest konieczna wymiana elementu pojazdu, z którym drogomierz jest
nierozerwalnie związany. Wymiana drogomierza może nastąpić tylko na drogomierz sprawny
i właściwy dla danego typu pojazdu.
Art. 81b.
188)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Właściciel lub posiadacz pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego
wchodzącego w skład kolejki turystycznej lub motoroweru, także niezarejestrowanego,
który dokonał wymiany drogomierza, jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia wymiany
tego drogomierza przedstawić pojazd w stacji kontroli pojazdów w celu dokonania odczytu
wskazania drogomierza, o którym mowa w art. 81a zdanie drugie, wraz z jednostką miary.
Przepis art. 81 ust. 13 stosuje się odpowiednio.
2.
Niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 1, nie stanowi podstawy odmowy przez
stację kontroli pojazdów dokonania odczytu wskazania drogomierza wraz z jednostką
miary.
2a89)Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41..
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 2b i 3.
3.
Warunkiem dokonania odczytu, o którym mowa w ust. 1, jest uiszczenie przez właściciela
lub posiadacza pojazdu opłaty za dokonanie odczytu wskazania drogomierza wraz z jednostką
miary oraz opłaty ewidencyjnej.
4.
Maksymalna wysokość opłaty za dokonanie odczytu wskazania drogomierza wraz z jednostką
miary nie może przekroczyć 100 zł. Opłata stanowi przychód przedsiębiorcy prowadzącego
stację kontroli pojazdów.
5.
Czynność, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się po złożeniu diagnoście przez właściciela
lub posiadacza pojazdu pisemnego oświadczenia o wymianie drogomierza, sporządzonego
na urzędowym formularzu. Oświadczenie zawiera:
1)
imię i nazwisko składającego oświadczenie;
2)
numer PESEL składającego oświadczenie, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru
PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa,
które wydało ten dokument;
3)
adres zamieszkania składającego oświadczenie;
4)
dane identyfikujące pojazd;
5)
datę i przyczynę wymiany drogomierza;
6)
oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
7)
klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.”;
8)
czytelny podpis składającego oświadczenie.
6.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula, o której mowa w ust. 5 pkt 7, zastępuje
pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
7.
Datę i przyczynę wymiany drogomierza stwierdza, na podstawie oświadczenia, o którym
mowa w ust. 5, uprawniony diagnosta zatrudniony w stacji kontroli pojazdów.
8.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór urzędowego formularza oświadczenia właściciela lub posiadacza pojazdu o wymianie
drogomierza, mając na uwadze rzetelne dokumentowanie czynności związanych z wymianą
drogomierza;
2)
organ zobowiązany do przechowywania oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, oraz sposób
przekazywania tego oświadczenia, mając na uwadze znaczenie tego dokumentu dla gromadzonych
informacji o pojeździe.
9.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia szczegółowe
czynności uprawnionych diagnostów związane z dokonaniem odczytu wskazania drogomierza
wraz z jednostką miary oraz wysokość opłaty za dokonanie odczytu wskazania drogomierza
wraz z jednostką miary, mając na uwadze konieczność zapewnienia jednolitej procedury
w zakresie dokonywania odczytu wskazania drogomierza wraz z jednostką miary, rzetelnego
dokumentowania czynności związanych z wymianą drogomierza oraz koszty tych czynności,
w tym niezbędny nakład pracy, a także zasady proporcjonalności opłat.
Art. 82.
1.
Organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania
technicznego pojazdu.
2.
Uprawniony diagnosta po wykonaniu badania technicznego pojazdu:
1)
wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu;
2)
wpisuje kolejny termin badania technicznego do dowodu rejestracyjnego, jeżeli jest
wolne miejsce w odpowiedniej rubryce tego dowodu - po stwierdzeniu pozytywnego wyniku
badania technicznego pojazdu.
Art. 83.
1.
Badanie techniczne przeprowadza się po uiszczeniu przez właściciela lub posiadacza
pojazdu opłaty za przeprowadzenie badania technicznego i opłaty ewidencyjnej, w:
1)
podstawowej stacji kontroli pojazdów - w zakresie:
a)
okresowego badania technicznego pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 t, z zastrzeżeniem lit. c,
b)
dodatkowych badań technicznych w odniesieniu do pojazdów, o których mowa w lit. a,
z zastrzeżeniem ust. 1a,
c)
badań technicznych przyczep przeznaczonych do łączenia z pojazdami określonymi w lit.
a, o ile stacja spełnia wymagania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy w zakresie długości stanowiska kontrolnego;
2)
okręgowej stacji kontroli pojazdów - w zakresie:
a)
okresowego badania technicznego wszystkich pojazdów,
b)
dodatkowych badań technicznych w odniesieniu do pojazdów, o których mowa w lit. a,
c)
badań co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdów zabytkowych.
1a.
Badanie techniczne w zakresie badań co do zgodności z warunkami technicznymi autobusu,
którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h,
pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych, pojazdu zabytkowego, pojazdu
marki „SAM”, pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów
powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym oraz pojazdu, dla którego określono
wymagania techniczne w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, a także dla którego określono dodatkowe wymagania w międzynarodowych porozumieniach
dotyczących międzynarodowego transportu drogowego jest przeprowadzane wyłącznie w
okręgowej stacji kontroli pojazdów.
1b.
W przypadku dokonywania opłat, o których mowa w ust. 1, w obrocie bezgotówkowym za
ich uiszczenie uważa się złożenie przez właściciela lub posiadacza pojazdu dyspozycji
obciążenia rachunku bankowego, rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
rachunku płatniczego w instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego
na podstawie polecenia przelewu albo zapłaty za pomocą innego niż polecenie przelewu
instrumentu płatniczego.
1c.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, mogą być uiszczone po przeprowadzeniu badania technicznego,
jeżeli przewiduje to umowa zawarta między przedsiębiorcą prowadzącym stację kontroli
pojazdów a właścicielem lub posiadaczem pojazdu.
1d.
Obowiązek uiszczenia opłaty ewidencyjnej, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy pojazdów
niepodlegających rejestracji i pojazdów, o których mowa w art. 73 ust. 3.
2.
Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością
regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli
pojazdów.
2a.
Stację kontroli pojazdów mogą prowadzić następujące podmioty niebędące przedsiębiorcami:
1)
szkoła lub centrum kształcenia, kształcące w zawodach związanych z naprawą i eksploatacją
pojazdów;
2)
jednostka:
a)
organizacyjna służb podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych,
b)
organizacyjna podległa lub nadzorowana przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego
do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki lub ministra
właściwego do spraw transportu,
c)
ochrony przeciwpożarowej,
d)
systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego.
2b.
W stosunku do podmiotów, o których mowa w ust. 2a, stosuje się odpowiednio przepisy
odnoszące się do przedsiębiorców określone w niniejszym rozdziale.
2c.
Środki publiczne przekazywane na działalność podstawową podmiotów, o których mowa
w ust. 2a, nie mogą być wykorzystane w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej,
o której mowa w ust. 2.
3.
Stację kontroli pojazdów może prowadzić przedsiębiorca, który:
1)
posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
nie jest przedsiębiorcą, w stosunku do którego otwarto likwidację lub ogłoszono upadłość;
3)
nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków
organów osoby prawnej;
4)
posiada wyposażenie kontrolno-pomiarowe oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie
odpowiedniego zakresu badań technicznych pojazdów zgodnie ze szczegółowymi warunkami
przeprowadzania tych badań;
5)
posiada poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio
do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących
stację kontroli pojazdów;
6)
zatrudnia uprawnionych diagnostów.
4.
Poświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, wydaje za opłatą, w drodze decyzji, Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów.
Poświadczenie zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało
wydane, nie dłużej niż przez 5 lat od daty jego wydania.
Art. 83a.
1.
Organem właściwym do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli
pojazdów jest starosta właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej
wpisem.
2.
W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w art.
83 ust. 2, w jednostkach organizacyjnych położonych na obszarze różnych powiatów,
jest on obowiązany uzyskać wpis w odrębnych właściwych rejestrach na każdą z tych
jednostek.
3.
Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów jest dokonywany
na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca
taki numer posiada, oraz numer identyfikacyjny REGON, o ile przedsiębiorca taki numer
posiada;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) - jeżeli podmiot jest obowiązany posługiwać się
tym numerem na podstawie przepisów o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników;
4)
adres stacji kontroli pojazdów przedsiębiorcy;
5)
zakres badań, jakie przedsiębiorca zamierza przeprowadzać;
6)
imiona i nazwiska zatrudnionych diagnostów wraz numerami ich uprawnień.
4.
Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści:
„
Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli
pojazdów są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
stacji kontroli pojazdów, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
”
.
5.
Oświadczenie powinno również zawierać:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego miejsce zamieszkania albo siedzibę i adres;
2)
oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
3)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
5a.
Minister właściwy do spraw transportu określi wzór wniosku o zmianę danych zawartych
w rejestrze przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów oraz wzór wniosku
o wykreślenie z rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów, w
formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
6.
W rejestrze przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów umieszcza się dane
przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest
on inny niż adres siedziby.
7.
Starosta może wyrazić zgodę na umieszczanie nadanych cech identyfikacyjnych pojazdu
przez stację kontroli pojazdów.
Art. 83aa.
Właściwy starosta wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców
prowadzących stację kontroli pojazdów.
Art. 83ab.
1.
Właściwy starosta prostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste błędy lub
niezgodności ze stanem faktycznym.
2.
W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest obowiązany złożyć
wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana
tych danych.
Art. 83ac.
1.
Właściwy starosta jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców
prowadzących stację kontroli pojazdów w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku
o wpis wraz z oświadczeniem, o którym mowa w art. 83a ust. 4.
2.
Jeżeli właściwy starosta nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od
dnia wpływu wniosku do niego upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność.
Nie dotyczy to przypadku, gdy starosta wezwał przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku
o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji
termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia
wniosku o wpis.
Art. 83b.
1.
Nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta.
2.
W ramach wykonywanego nadzoru starosta:
1)
co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji kontroli pojazdów w zakresie:
a)
zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust. 3,
b)
prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów,
c)
prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji;
2)
wydaje zalecenia pokontrolne i wyznacza termin usunięcia naruszeń warunków wykonywania
działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów;
3)
wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów,
skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca:
a)
złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 83a ust. 4, niezgodne ze stanem faktycznym,
b)
nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
stacji kontroli pojazdów w wyznaczonym przez starostę terminie,
c)
rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
stacji kontroli pojazdów.
2a.
Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
2b.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli przedsiębiorca wykonuje
działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów
działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej, z urzędu
wykreśla się przedsiębiorcę także z tych rejestrów działalności regulowanej.
3.
Starosta może powierzyć, w drodze porozumienia, czynności kontrolne Dyrektorowi Transportowego
Dozoru Technicznego.
4.
(uchylony)
Art. 83ba.
1.
Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru przedsiębiorców prowadzących stację
kontroli pojazdów, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w tym samym zakresie działalności
gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji, o której
mowa w art. 83b ust. 2 pkt 3.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność
gospodarczą bez wpisu do rejestru. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 83ac
ust. 2.
Art. 83bb.
Właściwy starosta wykreśla przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących
stację kontroli pojazdów na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej
Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego
o wykreśleniu przedsiębiorcy.
Art. 83c.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
Art. 84.
1.
Badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony w stacji kontroli pojazdów uprawniony
diagnosta.
2.
Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca
się o jego wydanie posiada wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, odbyła wymagane
szkolenie oraz zdała egzamin kwalifikacyjny.
2a.
Egzamin, o którym mowa w ust. 2, przeprowadza za opłatą komisja powołana przez Dyrektora
Transportowego Dozoru Technicznego.
2b.
Przez wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, o których mowa w ust. 2, rozumie
się:
1)
wyższe wykształcenie w obszarze nauk technicznych o specjalności samochodowej i udokumentowane
6 miesięcy praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy
pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów albo
2)
średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe, o specjalności
samochodowej i udokumentowany rok praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie
(warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, albo
3)
wyższe wykształcenie w obszarze nauk technicznych o specjalności innej niż samochodowa
i udokumentowany rok praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie)
naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, albo
4)
średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe, o specjalności
innej niż samochodowa i udokumentowane 2 lata praktyki w stacji kontroli pojazdów
lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów.
2c.
Z obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2, jest zwolniona osoba ubiegająca
się o wydanie uprawnienia do wykonywania badań technicznych, która ukończyła studia
wyższe na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych obejmującym wiedzę i umiejętności
w zakresie diagnostyki samochodowej.
2d.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 2c, następuje na podstawie dołączonych do wniosku
dokumentów poświadczających ukończenie studiów wyższych.
2e.
Do okresu praktyki, o którym mowa w ust. 2b pkt 1 i 3, wlicza się praktykę objętą
programem studiów, pod warunkiem że praktyka jest odbywana na podstawie umowy zawartej
między uczelnią a stacją kontroli pojazdów lub podmiotem, o którym mowa w art. 86
ust. 1.
3.
Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku
przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono:
1)
przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem
i sposobem wykonania;
2)
wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego
pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.
4.
W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne
uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja
o cofnięciu stała się ostateczna.
Art. 84a.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania w stosunku do stacji kontroli pojazdów przeprowadzających badania
techniczne w określonym zakresie;
1a)
wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów
oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do tego rejestru;
2)
program szkolenia diagnostów, sposób przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego, o
którym mowa w art. 84 ust. 2, i wysokość opłaty za egzamin oraz wzory dokumentów związanych
z uzyskaniem uprawnień do wykonywania badań technicznych;
3)
wysokość opłat za:
a)
wydanie poświadczenia, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5,
b)
przeprowadzenie badań technicznych.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu
uwzględni w szczególności warunki techniczne pojazdów podlegających badaniu, konieczność
zapewnienia odpowiednich kwalifikacji diagnostów wykonujących badanie oraz koszty
wykonywania badań.
Art. 85.
1.
Tramwaj i trolejbus podlegają odrębnym badaniom technicznym.
2.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki,
terminy i sposób przeprowadzania badań technicznych tramwajów i trolejbusów oraz jednostki
wykonujące te badania, uwzględniając w szczególności:
1)
warunki techniczne pojazdów podlegających badaniu;
2)
proces zużywania podstawowych części i elementów wyposażenia tych pojazdów mających
bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ruchu;
3)
odpowiednie wyposażenie jednostek wykonujących te badania.
Art. 86.
1.
Do pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Krajowej
Administracji Skarbowej wykorzystywanych przez Służbę Celno-Skarbową, których dotyczą
warunki i tryb rejestracji określone w art. 73 ust. 3 oraz w art. 76 ust. 4 pkt 1,
oraz pojazdów należących do obcych sił zbrojnych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie umów międzynarodowych, o których mowa w art. 73 ust. 2b, a także
do pojazdów Państwowej Straży Pożarnej mają zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1,
z wyłączeniem wymogu posiadania zezwolenia starosty, o którym mowa w art. 83 ust.
1 pkt 1 lit. b.
2.
Badania techniczne pojazdów służb, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
1)
przez upoważnione komórki organizacyjne lub stacje kontroli pojazdów prowadzone przez
służby, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem obcych sił zbrojnych przebywających
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
w stacjach kontroli pojazdów prowadzących działalność, o której mowa w art. 83 ust.
2.
3.
Upoważnione do przeprowadzania badań technicznych komórki organizacyjne lub stacje
kontroli, o których mowa w ust. 2 pkt 1, posiadają uprawnienia stacji kontroli pojazdów
wyłącznie w odniesieniu do pojazdów służb, o których mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych
oraz Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu
oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji
Wywiadu, Komendanta Służby Ochrony Państwa i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
a także Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, uwzględniając
specyfikę wynikającą z przeznaczenia pojazdów służb, o których mowa w ust. 1, określą,
w drodze rozporządzenia:
1)
jednostki organizacyjne sprawujące nadzór nad komórkami organizacyjnymi i stacjami
kontroli pojazdów przeprowadzającymi badania techniczne pojazdów oraz wydające upoważnienia
do przeprowadzania badań technicznych, wzory dokumentów związanych z uzyskaniem upoważnień
do wykonywania badań oraz wzór upoważnienia do ich przeprowadzania;
2)
wymagania w stosunku do komórek organizacyjnych i stacji kontroli pojazdów upoważnionych
do przeprowadzania badań technicznych pojazdów;
3)
wzory dokumentów stosowanych przy badaniach technicznych pojazdów;
4)
warunki i terminy przeprowadzania badań technicznych pojazdów;
5)
okoliczności dopuszczające przeprowadzanie badań technicznych pojazdów, w stacjach
kontroli pojazdów prowadzących działalność, o której mowa w art. 83 ust. 2, nieposiadających
upoważnienia do badań technicznych pojazdów służb;
6)
zasady i warunki współpracy przy wykonywaniu badań technicznych pojazdów innej służby
niż właściwa dla komórki organizacyjnej przeprowadzającej badanie.
Art. 86a.
(uchylony)
Dział IV
Bezpieczeństwo ruchu drogowego
Rozdział 1
(uchylony)
Rozdział 1a
Centralna ewidencja kierowców
Art. 100a90)Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 100a i art. 100b-100e w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych, na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, w brzmieniu nadanym przez ustawę, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 13 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Tworzy się centralną ewidencję kierowców, zwaną dalej „ewidencją”.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w systemie teleinformatycznym.
W rozumieniu niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić, z wyłączeniem stosowania przepisów
dotyczących zamówień publicznych, zadania związane z budową, rozwojem i wdrożeniem
systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję kierowców wytwórcy dokumentów
publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych lub własnej instytucji gospodarki budżetowej.
Art. 100aa.
1.
W ewidencji gromadzi się dane o:
1)
osobach posiadających lub którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi,
tramwajami lub motorowerami, zwane dalej „uprawnieniami”;
1a91)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
osobach posiadających lub którym unieważniono kartę kwalifikacji kierowcy;
2)
osobach nieposiadających uprawnień, które kierując pojazdem popełniły naruszenie określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 105 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
3)
osobach nieposiadających uprawnień, w stosunku do których orzeczono zakaz prowadzenia
pojazdów;
4)
osobach ubiegających się o uzyskanie uprawnień;
4a92)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
osobach ubiegających się o wydanie karty kwalifikacji kierowcy;
5)
wykładowcach prowadzących szkolenie;
6)
egzaminatorach;
793)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
lekarzach uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich w celu ustalenia istnienia
lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w tym również posiadających
prawo do wykonywania badań lekarskich, o których mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy ;
8)
psychologach uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych w zakresie psychologii
transportu;
9)
instruktorach techniki jazdy;
10)
instruktorach prowadzących szkolenie;
11)
ośrodkach szkolenia kierowców i innych jednostkach prowadzących szkolenie;
12)
pracowniach psychologicznych wykonujących badania psychologiczne w zakresie psychologii
transportu;
13)
ośrodkach doskonalenia techniki jazdy;
14)
ośrodkach egzaminacyjnych i ich oddziałach terenowych;
15)
ośrodkach szkolenia w zakresie świadectw kwalifikacji zawodowej.
2.
W ewidencji gromadzi się również identyfikator osoby lub podmiotu dokonujących w ewidencji
zamieszczenia lub zmiany danych.
3.
W ewidencji gromadzi się także dane zgromadzone do dnia 3 czerwca 2018 r. przez organy
właściwe w sprawach wydawania uprawnień do kierowania pojazdami w związku z tworzeniem
profilu kandydata na kierowcę.
3a.
W ewidencji gromadzi się także dane zgromadzone do dnia określonego w komunikacie,
o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
oraz niektórych innych ustaw , przez organy właściwe w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających posiadanie
uprawnienia do kierowania pojazdami w związku z tworzeniem profilu kandydata na kierowcę.
4.
W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, gromadzi się następujące dane:
1)
imię i nazwisko;
2)
datę i miejsce urodzenia;
3)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
4)
obywatelstwo;
5)
adres zamieszkania;
6)
datę zgonu;
7)
o uprawnieniach;
8)
o okresie próbnym i jego przedłużeniu;
9)
o skierowaniu na kurs reedukacyjny;
10)
o dokumentach stwierdzających uprawnienia;
11)
o zastosowaniu zakazu prowadzenia pojazdów;
1294)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 95.)
o wykroczeniach lub przestępstwach stanowiących naruszenia przepisów ruchu drogowego
i przypisanych im punktach;
1295)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58.)
o wykroczeniach lub przestępstwach stanowiących naruszenia przepisów ruchu drogowego
i przypisanych im punktach oraz wysokości grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego;
12a96)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58.)
o uiszczeniu grzywien, o których mowa w pkt 12;
13)
o kierowaniu pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka
działającego podobnie do alkoholu;
14)
o zaświadczeniach ADR, o których mowa w przepisach o przewozie towarów niebezpiecznych;
1597)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o wydanych i cofniętych świadectwach kwalifikacji zawodowej potwierdzających uzyskanie
odpowiednich kwalifikacji lub ukończenie szkolenia okresowego oraz o zaświadczeniach
potwierdzających ukończenie modułów szkolenia okresowego, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
16)
o zezwoleniach na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi lub pojazdami, przewożącymi
wartości pieniężne albo inne przedmioty wartościowe lub niebezpieczne, o których mowa
w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia ;
1798)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o instruktorze, wykładowcy, instruktorze techniki jazdy, którzy prowadzili szkolenie,
a także o ośrodku szkolenia kierowców i innej jednostce, ośrodku doskonalenia techniki
jazdy oraz ośrodku szkolenia w zakresie świadectw kwalifikacji zawodowej, w których
było prowadzone szkolenie;
18)
o egzaminatorze i wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego, którzy przeprowadzili egzamin
państwowy;
19)
o psychologu, który wykonywał badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu
oraz lekarzu, który przeprowadzał badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub
braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami;
20)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdami;
20a)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy
na stanowisku kierowcy;
21)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych
do kierowania pojazdami;
22)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych
do pracy na stanowisku kierowcy;
2399)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o wydanych i unieważnionych kartach kwalifikacji kierowcy;
2499)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o skierowaniach na badania lekarskie stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań
zdrowotnych do kierowania pojazdami;
2599)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o skierowaniach na badania psychologiczne stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań
psychologicznych do kierowania pojazdami;
2699)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o obowiązku ukończenia odpowiedniego kursu reedukacyjnego i jego ukończeniu oraz obowiązku
odbycia badań lekarskich i psychologicznych i ich przeprowadzeniu.
5.
W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 4a, gromadzi się następujące dane:100)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret pierwsze
ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
1)
identyfikator jednostki podziału terytorialnego kraju;
2101)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
datę utworzenia profilu kandydata na kierowcę lub profilu kierowcy zawodowego;
3101)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
unikalny numer identyfikujący profil kandydata na kierowcę oraz profil kierowcy zawodowego;
4)
imię i nazwisko;
5)
datę i miejsce urodzenia;
6)
datę zgonu;
7)
fotografię;
8)
wzór podpisu;
9)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
10)
obywatelstwo;
11)
adres zamieszkania;
12)
telefon, adres poczty elektronicznej - o ile został podany we wniosku;
13)
o posiadanych uprawnieniach;
14)
o dokumentach stwierdzających uprawnienia;
15102)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
wskazanie, jakiej kategorii prawa jazdy dotyczy profil kandydata na kierowcę;
15a103)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
wskazanie, czy profil kierowcy zawodowego dotyczy:
a)
prawa jazdy kategorii w zakresie bloku programowego:
-
-C1, C1+E, C i C+E czy
-
-D1, D1+E, D i D+E,
b)
kwalifikacji wstępnej,
c)
kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej,
d)
kwalifikacji wstępnej uzupełniającej,
e)
kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej,
f)
szkolenia okresowego;
16)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdami i o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwskazań psychologicznych
do kierowania pojazdami;
16a104)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania
pracy na stanowisku kierowcy i o orzeczeniach stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań
psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
17)
wskazanie, czy wniosek dotyczy:
a)
wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem,
b)
przywrócenia cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami,
c)
wymiany wydanego za granicą prawa jazdy nieokreślonego w konwencjach o ruchu drogowym,
d)
zwrotu zatrzymanego prawa jazdy,
e)
skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji,
f105)Dodana przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret szóste ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
wydania karty kwalifikacji kierowcy;
18)
dotyczące obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów;
19)
dotyczące obowiązywania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami lub
zatrzymaniu prawa jazdy;
20)
dotyczące rozpoczęcia szkolenia w ramach kwalifikacji wstępnej;
20a106)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret siódme ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
dotyczące kursu kwalifikacyjnego, szkolenia okresowego oraz modułów szkolenia okresowego,
o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
21)
dotyczące ukończonego szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania
pojazdami - w przypadku jeżeli informacja o ukończonym szkoleniu widnieje w dokumentach
kierowcy;
22)
dotyczące zgód, o których mowa w art. 11 ust. 2 i art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - jeżeli są wymagane;
23)
o egzaminach państwowych;
24107)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret ósme ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
o wydanych i cofniętych świadectwach kwalifikacji zawodowej potwierdzających uzyskanie
odpowiednich kwalifikacji lub ukończenie szkolenia okresowego oraz o zaświadczeniach
potwierdzających ukończenie modułów szkolenia okresowego, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
6.
W odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 5-10, gromadzi się następujące
dane:
1)
imię i nazwisko;
2)
datę i miejsce urodzenia;
3)
numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
4)
numer ewidencyjny odpowiednio, wykładowcy, egzaminatora, lekarza, psychologa, instruktora
techniki jazdy lub instruktora;
5)
dotyczące uprawnień oraz dokumentów je stwierdzających;
6)
datę i przyczynę skreślenia z ewidencji;
7)
datę, do której nie może być dokonany kolejny wpis do ewidencji.
7.
W odniesieniu do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 11-13, gromadzi się następujące
dane:108)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. d ustawy,
o której mowa w odnośniku 5.
1)
nazwę;
2)
numer ewidencyjny albo numer w rejestrze;
3)
numer identyfikacyjny REGON;
4)
dotyczące prowadzonej działalności objętej wpisem;
5)
o wpisach i skreśleniach.
7a.
W odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, gromadzi się następujące
dane:
1)
nazwę;
2)
adres siedziby albo oddziału terenowego;
3)
numer identyfikacyjny REGON;
4)
numer rozpoznawczy;
5)
dotyczące prowadzonej działalności objętej wpisem.
7b109)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
W odniesieniu do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 15, gromadzi się następujące
dane:
1)
nazwę;
2)
numer ewidencyjny albo numer w rejestrze;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny REGON, o ile taki
posiada;
4)
dotyczące prowadzonej działalności objętej wpisem;
5)
o wpisach i skreśleniach.
8110)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 5; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 111..
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
katalog gromadzonych w ewidencji danych, o których mowa w ust. 4 pkt 7-12 i 14-26,
ust. 5 pkt 13, 14, 16, 16a i 18-24, ust. 6 pkt 5, ust. 7 pkt 4 i 5, ust. 7a pkt 5
oraz ust. 7b pkt 4 i 5, przekazywanych przez podmioty, o których mowa w art. 100ac
ust. 1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący
ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność zakresu i rodzaju
przetwarzanych danych, a także konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
ewidencji oraz bezpieczeństwo gromadzonych w niej danych.
8111)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58..
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
katalog gromadzonych w ewidencji danych, o których mowa w ust. 4 pkt 7-12a i 14-26,
ust. 5 pkt 13, 14, 16, 16a i 18-24, ust. 6 pkt 5, ust. 7 pkt 4 i 5, ust. 7a pkt 5
oraz ust. 7b pkt 4 i 5, przekazywanych przez podmioty, o których mowa w art. 100ac
ust. 1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący
ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność zakresu i rodzaju
przetwarzanych danych, a także konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
ewidencji oraz bezpieczeństwo gromadzonych w niej danych.
Art. 100ab.
1.
Danych zgromadzonych w ewidencji nie usuwa się, z wyłączeniem danych, o których mowa
w:
1)
art. 100aa ust. 4 pkt 11 oraz ust. 5 pkt 18, które podlegają usunięciu z ewidencji:
a)
jeżeli dane o zakazie prowadzenia pojazdów podlegają usunięciu z Krajowego Rejestru
Karnego,
b)
po 5 latach od daty uprawomocnienia się orzeczenia o zastosowaniu zakazu prowadzenia
pojazdów, jeżeli dane o tym zakazie nie podlegają gromadzeniu w Krajowym Rejestrze
Karnym;
2112)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 95.)
art. 100aa ust. 4 pkt 12-13, które podlegają usunięciu z ewidencji na zasadach określonych
w art. 98 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
1a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, dane, o których mowa w art. 100aa
ust. 4 pkt 11 i ust. 5 pkt 18, są usuwane automatycznie.
2.
(uchylony)
Art. 100ac.
1.
Dane, o których mowa w art. 100aa ust. 2-7b, przekazują do ewidencji:113)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 5.
1114)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
organ właściwy w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienie do kierowania
pojazdami w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 1-5, pkt 7-10
i pkt 23-26 oraz ust. 5 pkt 1-5, pkt 7-15a, pkt 17, 19, 21 i 22;
2)
sąd, niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia - w zakresie danych, o których
mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 11 i 13 oraz ust. 5 pkt 18;
3115)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 116.)
odpowiednio do swoich kompetencji: organy kontroli ruchu drogowego, prokurator, sąd
lub organ orzekający w sprawach o naruszenia w postępowaniu dyscyplinarnym - w zakresie
danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 12;
3116)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58.)
odpowiednio do swoich kompetencji: organy kontroli ruchu drogowego, prokurator, sąd
lub organ orzekający w sprawach o naruszenia w postępowaniu dyscyplinarnym - w zakresie
danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 12 i 12a;
3a117)Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58.)
właściwy naczelnik urzędu skarbowego oraz Główny Inspektor Transportu Drogowego -
w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 12a;
4)
odpowiednio do swoich kompetencji: organy kontroli ruchu drogowego, prokurator lub
sąd - w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 10;
5)
marszałek województwa lub Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych - w zakresie danych,
o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 14;
6118)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
wojewoda i dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej - w zakresie danych, o których
mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 15 i ust. 5 pkt 24;
7118)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
kierownik ośrodka szkolenia w zakresie uzyskiwania kwalifikacji zawodowej, o którym
mowa w art. 39e ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 15 oraz ust. 5 pkt 20,
20a i 24;
8)
starosta - w zakresie danych, o których mowa w:
a)
art. 100aa ust. 4 pkt 16-19 i 21 oraz ust. 6 w stosunku do osób, o których mowa w
art. 100aa ust. 1 pkt 5 i 10,
b)
art. 100aa ust. 7 w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt
11;
9)
wojewoda - w zakresie danych, o których mowa w:
a)
art. 100aa ust. 4 pkt 17 w zakresie danych o instruktorze techniki jazdy i ośrodku
doskonalenia techniki jazdy oraz w ust. 6 w stosunku do osób, o których mowa w art.
100aa ust. 1 pkt 9,
b119)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. d tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
art. 100aa ust. 7 w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt
13,
c120)Dodana przez art. 2 pkt 5 lit. lit. d tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
art. 100aa ust. 7b w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt
15;
10)
marszałek województwa - w zakresie danych, o których mowa w:
a)
art. 100aa ust. 6 w stosunku do osób, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt 6-8,
b)
art. 100aa ust. 7 w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt
12,
c)
art. 100aa ust. 7a w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt
14;
11)
Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego - w zakresie usunięcia danych o zakazie
prowadzenia pojazdów, o którym mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 11 i ust. 5 pkt 18, z
Krajowego Rejestru Karnego;
12)
kierownik ośrodka szkolenia kierowców - w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa
ust. 5 pkt 21;
13121)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie danych, o których mowa
w:
a)
art. 100aa ust. 4 pkt 15 - w stosunku do osób, o których mowa w art. 100aa ust. 1
pkt 1-3,
b)
art. 100aa ust. 5 pkt 23 i 24 - w stosunku do osób, o których mowa w art. 100aa ust.
1 pkt 4 i 4a;
14122)Dodany przez art. 2 pkt 5 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
lekarz uprawniony, o którym mowa w art. 100aa ust. 1 pkt 7 - w zakresie danych, o
których mowa w:
a)
art. 100aa ust. 4 pkt 20 i 20a - w stosunku do osób, o których mowa w art. 100aa ust.
1 pkt 1-3,
b)
art. 100aa ust. 5 pkt 16 i 16a w zakresie orzeczeń lekarskich - w stosunku do osób,
o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt 4 i 4a;
15122)Dodany przez art. 2 pkt 5 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
psycholog uprawniony, o którym mowa w art. 100aa ust. 1 pkt 8 - w zakresie danych,
o których mowa w:
a)
art. 100aa ust. 4 pkt 21 i 22 - w stosunku do osób, o których mowa w art. 100aa ust.
1 pkt 1-3,
b)
art. 100aa ust. 5 pkt 16 i 16a w zakresie orzeczeń psychologicznych - w stosunku do
osób, o których mowa w art. 100aa ust. 1 pkt 4 i 4a.
2.
Dane, o których mowa w art. 100aa ust. 2 oraz ust. 7a pkt 4, są uzupełniane automatycznie
przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.
2a123)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 124..
Dane, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 7-12 i 14-22, ust. 5 pkt 13, 14, 16 i
18-24, ust. 6 pkt 5, ust. 7 pkt 4 i 5 oraz ust. 7a pkt 5, mogą zawierać dodatkowo
dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.
2a124)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58..
Dane, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 7-12a i 14-22, ust. 5 pkt 13, 14, 16
i 18-24, ust. 6 pkt 5, ust. 7 pkt 4 i 5 oraz ust. 7a pkt 5, mogą zawierać dodatkowo
dane uzupełniane automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.
3.
Podmioty wymienione w ust. 1, wprowadzają dane do ewidencji w czasie wykonania czynności
skutkującej koniecznością przekazania danych do ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemów teleinformatycznych obsługujących zadania
realizowane przez te podmioty.
4.
Dane gromadzone w ewidencji są do niej przekazywane z rejestrów PESEL, REGON, TERYT,
centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych,
o ile są gromadzone w tych rejestrach.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy przekazywania danych pomiędzy ewidencją a rejestrami PESEL, REGON i
TERYT, centralną ewidencją pojazdów i centralną ewidencją posiadaczy kart parkingowych,
uwzględniając potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a
innymi rejestrami i ewidencjami, poprawności i aktualności gromadzonych danych oraz
konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych.
Art. 100ad.
1.
W celu umożliwienia wprowadzenia danych do ewidencji, podmiotom wymienionym w art.
100ac ust. 1 zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w ewidencji.
2.
Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobranie danych zgromadzonych w ewidencji,
ich weryfikację, w szczególności w oparciu o posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisanie
do ewidencji nowych danych. W przypadku rozbieżności między danymi a danymi zawartymi
w rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane zgromadzone w tych rejestrach.
2a.
W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego podmiotu, dane te
są pobierane z rejestru PESEL, REGON, centralnej ewidencji pojazdów oraz centralnej
ewidencji posiadaczy kart parkingowych, o ile są w nich gromadzone.
3.
System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat o:
1)
wprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku poprawnego wprowadzenia nowych danych
do ewidencji, który jest równoznaczny z wypełnieniem obowiązku wprowadzenia danych
do ewidencji;
2)
niewprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku gdy nowe dane nie zostały wprowadzone
do ewidencji i konieczne jest ponowne ich wprowadzenie w celu wypełnienia obowiązku
wprowadzenia danych do ewidencji.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres danych, do których zapewnia się dostęp podmiotom wymienionym w art. 100ac ust.
1, mając na względzie prawidłowość wykonywania przez poszczególne podmioty zadań wynikających
z niniejszej ustawy;
2)
wymagania techniczne i jakościowe w zakresie danych wprowadzanych do ewidencji oraz
tryb i sposób ich wprowadzania, mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości przekazywanych
danych do ewidencji i jej referencyjny charakter.
Art. 100ae.
Wprzypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami
niezależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później
niż w terminie 3 dni roboczych od dnia, w którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.
Art. 100af125)Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 100af w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu nadanym ustawą wymienioną jako druga w odnośniku 69. Na podstawie art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej w zdaniu pierwszym minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w ewidencji, wyjaśnia tę
niezgodność w zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie
ustawy, i wprowadza dane do ewidencji na zasadach określonych w art. 100ad.
2.
W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o którym mowa
w ust. 1, niezwłocznie powiadamia o niezgodności administratora danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję
lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez
ten podmiot.
3.
W celu wyjaśnienia niezgodności administrator danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji niezwłocznie powiadamia, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego
ewidencję, o niezgodności podmiot, który wprowadził dane, których niezgodność dotyczy,
w przypadku:
1)
stwierdzenia niezgodności przez administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji;
2)
o którym mowa w ust. 2.
4.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w szczególności w oparciu
o posiadane dokumenty lub dane.
5.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez ten podmiot, administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji o wyjaśnieniu tej niezgodności, w przypadku:
1)
wprowadzenia poprawnych danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez podmiot wprowadzający dane;
2)
stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji dane są poprawne;
3)
stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z podaniem uzasadnienia.
6.
Wprowadzenie do ewidencji danych, w stosunku do których stwierdzono niezgodność, o
której mowa w ust. 2, wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.
7.
Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji umożliwi wprowadzenie
do ewidencji danych bez uprzedniego wyjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne
do realizacji zadań wynikających z przepisów odrębnych realizowanych przez podmioty
obowiązane do wprowadzania danych do ewidencji w terminach wynikających z przepisów
ustawowych.
8.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób
i tryb wyjaśniania niezgodności danych zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców
przez podmioty, które je przekazują, mając na uwadze konieczność zapewnienia kompletności
i poprawności danych w ewidencji, zapewnienie terminowej obsługi procesów administracyjnych
powiązanych z ewidencją i ich bezpieczeństwo.
9.
Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się do usunięcia z ewidencji danych dotyczących zakazu
prowadzenia pojazdu.
Art. 100ah.
1.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji
ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:
1)
Policji;
2)
Inspekcji Transportu Drogowego;
3)
Żandarmerii Wojskowej;
4)
Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych;
5)
Straży Granicznej;
6)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;
7)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu;
8)
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego;
9)
Komendantowi Służby Ochrony Państwa;
10)
sądom;
11)
prokuraturze;
12)
starostom;
13)
strażom gminnym (miejskim);
13a)
organom Inspekcji Ochrony Środowiska;
14)
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;
15)
organom Krajowej Administracji Skarbowej;
1678)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 655), która weszła w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r.)
szefom wojskowych centrów rekrutacji;
17)
podmiotowi wydającemu karty, o którym mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych ;
18)
ministrowi właściwemu do spraw transportu w celu umożliwienia organom i służbom uprawnionym
do korzystania z systemu Tachonet wymianę danych z organami i uprawnionymi służbami
w innych państwach, w których funkcjonuje system tachografu cyfrowego;
19)
marszałkowi województwa;
20)
wojewódzkiemu ośrodkowi ruchu drogowego;
21)
zakładom ubezpieczeń:
a)
w zakresie niezbędnym do wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 43 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych,
b)
w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 7,
c126)Dodana przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy, o której mowa w odnośniku 60, o których mowa w art. 13 ustawy wymienionej w odnośniku 58.)
w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 12, 12a lub 13, do oceny
ryzyka ubezpieczeniowego w związku z czynnościami zmierzającymi do zawarcia umowy
ubezpieczenia, o której mowa w dziale II w grupach 3 i 10 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
22)
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;
23)
ministrowi właściwemu do spraw rodziny;
24)
ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego;
25)
organowi właściwemu dłużnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ;
1a.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się także ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
w celu realizacji jego ustawowych zadań, za pomocą urządzeń teletransmisji danych,
bez konieczności składania pisemnego wniosku.
2.
Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane sądom za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego, którego administratorem jest Minister Sprawiedliwości.
2a128)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 129..
Zgromadzone w ewidencji dane mogą być udostępniane zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego, obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o
którym mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu
Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
2a129)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy, o której mowa w odnośniku 60, o których mowa w art. 13 ustawy wymienionej w odnośniku 58..
Zgromadzone w ewidencji dane udostępnia się zakładom ubezpieczeń za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego, obsługującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, o
którym mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu
Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
3.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się w
postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na zasadach określonych
w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne. Udostępnienie danych w innej postaci, może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy nie
będzie możliwe udostępnienie w postaci elektronicznej.
4.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na
uzasadniony wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Odpowiedź w postaci papierowej może stanowić wydruk z systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może wyrazić zgodę, w drodze decyzji, na
udostępnienie danych zgromadzonych w ewidencji podmiotom, o których mowa w ust. 1,
albo ich jednostkom organizacyjnym, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez
konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.
6.
Decyzji, o której mowa w ust. 5, nie wydaje się w przypadku, o którym mowa w ust.
1a.
Art. 100ai.
1.
Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane podmiotom zagranicznym w celu wypełnienia
postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a także
wykonania aktu prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita
Polska jest członkiem. Tryb i sposób udostępniania danych określają ratyfikowane przez
Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, akty prawa stanowionego przez organizację
międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub porozumienia zawarte
pomiędzy właściwymi ministrami państw członkowskich Unii Europejskiej.
2130)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 131..
Dane zgromadzone w ewidencji dotyczące praw jazdy udostępnia się właściwym organom
państw członkowskich Unii Europejskiej przy wykorzystaniu Europejskiej Sieci Praw
Jazdy.
Art. 100aj.
1.
Każdemu zainteresowanemu, po podaniu danych określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 3, dane zgromadzone w ewidencji, udostępnia się w postaci elektronicznej przy
użyciu systemu teleinformatycznego.
2.
Dane osobowe zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane po uwierzytelnieniu zainteresowanego
na zasadach określonych w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
dane wymagane do uzyskania dostępu do poszczególnych danych,
2)
szczegółowy zakres udostępnianych danych
- mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych.
Art. 100ak.
1.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się także osobie, której one dotyczą.
2.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na wniosek złożony w postaci papierowej
albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym. Odpowiedź w postaci papierowej stanowi wydruk z
systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu
ani pieczęci.
Art. 100al.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić dane zgromadzone w ewidencji
innym podmiotom niż wymienione w art. 100ag-100ak, w tym osobom fizycznym, osobom
prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, jeżeli wykażą
swój interes prawny.
2.
Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na
uzasadniony wniosek złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Odpowiedź w postaci papierowej stanowi wydruk z systemu teleinformatycznego obsługującego
ewidencję. Wydruk ten nie wymaga podpisu ani pieczęci.
Art. 100am.
1132)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 48 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 81..
Dane zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania, w sposób
wykluczający możliwość identyfikacji osób, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji
sektora publicznego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Dane zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania na wniosek
złożony w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym
podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
3.
Dane zgromadzone w ewidencji mogą być udostępniane do ponownego wykorzystywania także
za pośrednictwem usług sieciowych.
Art. 100an.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,
o którym mowa w art. 100ah ust. 4, art. 100ak ust. 2, art. 100al ust. 2 oraz art.
100am ust. 2, kierując się potrzebami usprawnienia procesu udostępniania i przekazywania
danych z ewidencji.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj
i zakres danych udostępnianych na podstawie art. 100ah i art. 100ak-100am, uwzględniając
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa danych przetwarzanych w ewidencji i ich ochrony
przed nieuprawnionym ujawnieniem i dostępem.
Art. 100ao.
Udostępnienie i przekazywanie danych zgromadzonych w ewidencji następuje:
1)
nieodpłatnie, w przypadku danych:
a)
udostępnianych na podstawie art. 100ah-100ak,
b)
przekazywanych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 2 organom
administracji publicznej, niewymienionym w art. 100ah ust. 1, w celach niekomercyjnych,
c)
udostępnianych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 3, w celach
komercyjnych i niekomercyjnych;
2)
odpłatnie, w przypadku danych:
a)
udostępnianych na podstawie art. 100al,
b)
przekazywanych na podstawie art. 100am w sposób określony w art. 100am ust. 2, w celach
komercyjnych i niekomercyjnych.
Art. 100ap.
1.
Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednej osoby lub
jednego podmiotu nie może być wyższa niż 2% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce
narodowej, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Wysokość opłaty za udostępnianie danych z ewidencji do celów komercyjnych i niekomercyjnych
określa się według wzoru:
O = K × (A + B) + M
gdzie:
O - łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i niekomercyjnych,
K - współczynnik wynoszący:
a)
1,0 - do celów niekomercyjnych,
b)
1,5 - do celów komercyjnych,
A - opłata za prace informatyczne,
gdzie
A = 0,5H1 × Z + 0,5H2 × Z + 0,75H3 × Z + 10H4 × Z + H5 × Z
B - opłata za prace eksploatacyjne,
gdzie
B = 1,5H6 × 10Z + H7 × 10Z + 1,5H8 × 10Z + 0,6H9 × 10Z + 0,5H10 × 10Z
M - koszt materiałów eksploatacyjnych doliczany, w przypadku gdy przekroczy 5% wartości
usługi,
a poszczególne symbole oznaczają:
H - ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania:
H1 - czas trwania prac programowo-projektowych,
H2 - czas opracowania dokumentacji programowej,
H3 - czas trwania prac analitycznych i projektowych,
H4 - czas opracowania nowego programu,
H5 - czas opracowania programu z gotowych modułów,
H6 - czas wyboru podzbioru z bazy danych,
H7 - czas przetwarzania wybranych danych,
H8 - czas wykonania tablicy statystycznej,
H9 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego do 300 danych jednostkowych,
H10 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego powyżej 300 danych
jednostkowych,
Z - opłatę za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji.
3.
Maksymalna wysokość opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 23 000 zł.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji,
2)
warunki i sposób wnoszenia opłaty za udostępnienie danych z ewidencji,
3)
sposób dokumentowania wniesienia opłaty za udostępnienie danych z ewidencji
- mając na względzie zróżnicowaną postać składania wniosku o udostępnienie danych
oraz tryb ich udostępniania do celów komercyjnych i niekomercyjnych.
Art. 100aq.
Wcelu zapewnienia możliwości realizacji zadań wynikających z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu, minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
dostęp do ewidencji.
Art. 100ar.
Każdemu zainteresowanemu, który zostanie uwierzytelniony w systemie teleinformatycznym
obsługującym ewidencję, po podaniu imienia i nazwiska oraz numeru blankietu wydanego
w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, są udostępniane następujące
dane:
1)
rodzaj oraz zakres uzyskanego uprawnienia;
2)
data ważności uprawnienia;
3)
data ważności dokumentu;
4)
seria i numer blankietu;
5)
informacja o zatrzymaniu dokumentu, jeżeli dokument pozostaje zatrzymany.
Art. 100as133)Dodany przez art. 2 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 6 czerwca 2022 r..
Dane zgromadzone w ewidencji dotyczące praw jazdy lub kart kwalifikacji kierowcy,
lub świadectw kwalifikacji zawodowych udostępnia się właściwym organom państw członkowskich
Unii Europejskiej przy użyciu elektronicznej sieci.
Rozdział 1b
Centralna ewidencja posiadaczy kart parkingowych
Art. 100f134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Tworzy się centralną ewidencję posiadaczy kart parkingowych, o których mowa w art.
8, zwaną dalej „ewidencją”.
2.
Ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w systemie teleinformatycznym.
W rozumieniu niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji.
Art. 100g134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
W ewidencji gromadzi się następujące dane:
1)
numer karty;
2)
datę wydania karty;
3)
datę ważności karty;
4)
oznaczenie zespołu, którego przewodniczący wydał kartę;
5)
imię i nazwisko, numer PESEL osoby niepełnosprawnej, której wydano kartę, a w przypadku
osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
6)
datę zgonu;
7)
nazwę i adres oraz numer identyfikacyjny REGON placówki, której wydano kartę, markę,
model oraz numer rejestracyjny pojazdu, którego kierujący jest uprawniony do posługiwania
się kartą - w przypadku kart wydanych placówce, o której mowa w art. 8 ust. 3a pkt
3;
8)
datę i przyczynę utraty ważności karty;
9)
status karty;
10)
identyfikator osoby lub podmiotu dokonującej w ewidencji zamieszczenia lub zmiany
danych.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, 7 i 8, oraz informację o zaistnieniu okoliczności,
o których mowa w art. 8 ust. 5e pkt 2 i 3, przekazuje do ewidencji powiatowy zespół
do spraw orzekania o niepełnosprawności, którego przewodniczący wydał kartę.
3.
Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 9 i 10, są uzupełniane w sposób automatyczny przez
system teleinformatyczny obsługujący ewidencję.
4.
Powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności wprowadza dane do ewidencji
w czasie wykonania czynności skutkującej koniecznością przekazania danych do ewidencji
za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez ten
podmiot.
5.
Dane gromadzone w ewidencji są do niej przekazywane z rejestrów PESEL, REGON, TERYT,
centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji kierowców, o ile są w tych rejestrach
gromadzone.
6.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy przekazywania danych pomiędzy ewidencją a rejestrami PESEL, REGON i
TERYT, centralną ewidencją pojazdów i centralną ewidencją kierowców, uwzględniając
potrzebę zapewnienia płynności przepływu danych pomiędzy ewidencją a innymi rejestrami
i ewidencjami, poprawności i aktualności gromadzonych danych oraz konieczność zapewnienia
ochrony danych osobowych.
7.
(uchylony)
8.
Dane, o których mowa w ust. 1, usuwa się z ewidencji po upływie 3 lat od dnia utraty
ważności karty.
Art. 100h134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
W celu wprowadzenia danych do ewidencji, powiatowym zespołom do spraw orzekania o
niepełnosprawności zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w ewidencji.
2.
Wprowadzenie danych do ewidencji następuje przez pobranie danych zgromadzonych w ewidencji,
ich weryfikację, w szczególności w oparciu o posiadane dokumenty lub dane, oraz wpisanie
do ewidencji nowych danych. W przypadku rozbieżności między danymi a danymi zawartymi
w rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane zgromadzone w tych rejestrach.
2a. W przypadku wprowadzenia do ewidencji danych dotyczących nowego podmiotu, dane
te są pobierane z rejestru PESEL, REGON, centralnej ewidencji pojazdów oraz centralnej
ewidencji kierowców, o ile są w nich gromadzone. W przypadku rozbieżności między danymi
a danymi zawartymi w rejestrze PESEL lub REGON, rozstrzygające są dane zgromadzone
w tych rejestrach. 3. System teleinformatyczny obsługujący ewidencję generuje komunikat
o: 1) wprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku poprawnego wprowadzenia nowych
danych do ewidencji, który jest równoznaczny z wypełnieniem obowiązku wprowadzenia
danych do ewidencji; 2) niewprowadzeniu danych do ewidencji - w przypadku gdy nowe
dane nie zostały wprowadzone do ewidencji i konieczne jest ponowne ich wprowadzenie
w celu wypełnienia obowiązku wprowadzenia danych do ewidencji. 4. Minister właściwy
do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia: 1) zakres danych, do których
zapewnia się dostęp powiatowym zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności, mając
na względzie prawidłowość wykonywania przez nie zadań wynikających z niniejszej ustawy;
2) wymagania techniczne i jakościowe w zakresie danych wprowadzanych do ewidencji
oraz sposób ich wprowadzania, mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości przekazywanych
danych do ewidencji i jej referencyjny charakter.
Art. 100i135)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 100i w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 69 minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym. Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 100i w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu nadanym ustawą wymienioną jako druga w odnośniku 69. Na podstawie art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 69 minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu trzecim..
1.
Podmiot, który stwierdzi niezgodność danych zgromadzonych w ewidencji, wyjaśnia tę
niezgodność w zakresie danych, do których przekazania jest obowiązany na podstawie
ustawy, i wprowadza dane do ewidencji na zasadach określonych w art. 100h.
2.
W przypadku gdy nie jest możliwe wyjaśnienie niezgodności, podmiot, o którym mowa
w ust. 1, niezwłocznie powiadamia o niezgodności administratora danych i informacji
zgromadzonych w ewidencji, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję
lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania realizowane przez
ten podmiot.
3.
W celu wyjaśnienia niezgodności, administrator danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji niezwłocznie powiadamia, za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego
ewidencję, o niezgodności podmiot, który wprowadził dane, których niezgodność dotyczy,
w przypadku:
1)
stwierdzenia niezgodności przez administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji;
2)
o którym mowa w ust. 2.
4.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, wyjaśnia tę niezgodność, w szczególności w oparciu
o posiadane dokumenty lub dane.
5.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie informuje, za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez ten podmiot, administratora danych i informacji zgromadzonych w
ewidencji o wyjaśnieniu tej niezgodności, w przypadku:
1)
wprowadzenia poprawnych danych do ewidencji za pomocą systemu teleinformatycznego
obsługującego ewidencję lub za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego zadania
realizowane przez podmiot wprowadzający dane;
2)
stwierdzenia, że wprowadzone do ewidencji dane są poprawne;
3)
stwierdzenia braku możliwości usunięcia niezgodności, z podaniem uzasadnienia.
6.
Wprowadzenie do ewidencji danych, w stosunku do których stwierdzono niezgodność, o
której mowa w ust. 2, wymaga uprzedniego wyjaśnienia tej niezgodności.
7.
Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji umożliwi wprowadzenie
do ewidencji danych bez uprzedniego wyjaśnienia niezgodności, jeżeli jest to niezbędne
do realizacji zadań wynikających z przepisów odrębnych realizowanych przez podmioty
obowiązane do wprowadzania danych do ewidencji w terminach wynikających z przepisów
ustawowych.
8.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób
i tryb wyjaśniania niezgodności danych zgromadzonych w centralnej ewidencji posiadaczy
kart parkingowych przez podmioty, które je przekazują, mając na uwadze konieczność
zapewnienia kompletności i poprawności danych w ewidencji, zapewnienie terminowej
obsługi procesów administracyjnych powiązanych z ewidencją i ich bezpieczeństwo.
Art. 100j134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
W przypadku braku możliwości wprowadzenia danych do ewidencji, spowodowanego przyczynami
niezależnymi od podmiotu, wprowadzenia danych dokonuje się niezwłocznie, nie później
niż w terminie 2 dni roboczych od dnia, w którym powstał obowiązek ich wprowadzenia.
Art. 100k134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
1.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się, o ile jest to niezbędne do realizacji
ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:
1)
Policji;
2)
Inspekcji Transportu Drogowego;
3)
Żandarmerii Wojskowej;
4)
Straży Granicznej;
5)
starostom;
6)
strażom gminnym (miejskim);
7)
powiatowym zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności.
2.
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się na umotywowany wniosek zainteresowanego
podmiotu, złożony w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, uwierzytelniony
przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może wyrazić zgodę, w drodze decyzji, na
udostępnienie danych zgromadzonych w ewidencji podmiotom, o których mowa w ust. 1,
albo ich jednostkom organizacyjnym, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez
konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.
Art. 100l134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
Dane zgromadzone w ewidencji udostępnia się także na wniosek osoby, której one dotyczą.
Dane te mogą być udostępniane z wykorzystaniem urządzeń teletransmisji danych.
Art. 100m134)Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym..
Udostępnianie danych, o którym mowa w art. 100k i art. 100l, jest nieodpłatne.
Rozdział 2
Rozdział 2a
(uchylony)
Rozdział 2b
(uchylony)
Rozdział 3
Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego
Art. 116.
1.
Sejmik województwa tworzy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,
wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa.
2.
Ośrodek jest samorządową wojewódzką osobą prawną.
3.
Zarząd województwa sprawuje nadzór nad ośrodkiem.
Art. 117.
1.
Do zadań ośrodka należy:
1)
współpraca z wojewódzką radą bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
współpraca ze starostami przy sprawowaniu nadzoru nad szkoleniem;
3)
organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających
się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami;
3a)
organizowanie egzaminów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia
do kierowania pojazdami w zakresie określonym umową międzynarodową, której stroną
jest Rzeczpospolita Polska;
3b137)Dodany przez art. 2 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
organizowanie testów kwalifikacyjnych;
4a139)Dodany przez art. 2 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
prowadzenie szkoleń okresowych;
5)
prowadzenie 3-dniowych warsztatów doskonalenia zawodowego dla egzaminatorów;
6)
prowadzenie kursów:
a)
doskonalących dla nauczycieli prowadzących zajęcia szkolne dla uczniów ubiegających
się o kartę rowerową,
b)
dokształcających w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
c)
reedukacyjnych w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
d)
reedukacyjnych w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii;
7)
organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową;
8)
przekazywanie marszałkowi województwa oraz starostom informacji w zakresie statystyki
zdawalności dla poszczególnych ośrodków szkolenia i instruktorów;
9140)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 9 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
inna niż wymieniona w pkt 4a i 5-8 działalność oświatowa w zakresie ruchu i transportu
drogowego.
2.
Ośrodek może wykonywać inne zadania z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.
3.
Ośrodek może wykonywać działalność gospodarczą, której wyniki będą przeznaczane na
działalność, o której mowa w ust. 1 i 2.
Art. 118.
1.
Działalnością ośrodka kieruje dyrektor.
2.
Dyrektor jest powoływany i odwoływany przez zarząd województwa.
3.
Zarząd województwa ustala wynagrodzenie dyrektora.
Art. 119.
1.
Ośrodek prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej
ustawie.
2.
Przychodami ośrodka są:
1)
wpływy z wykonywania zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1;
2)
wpływy z wykonywania innych zadań z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego;
3)
wpływy z działalności, o której mowa w art. 117 ust. 3.
3.
Ośrodek ponosi koszty z tytułu:
1)
bieżącego utrzymania ośrodka;
2)
wykonywania zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1;
3)
inwestycji związanych z działalnością ośrodka, o której mowa w art. 117;
4)
działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze województwa, w
szczególności na popularyzację zasad ruchu drogowego i podnoszenie kultury jazdy kierowców,
na które ośrodek przeznacza pozostałe wolne środki, niewykorzystane z tytułów, o których
mowa w pkt 1-3.
4.
(uchylony)
5.
Ośrodek może zaciągać kredyty, za zgodą zarządu województwa, na zasadach ogólnych.
6.
Składniki majątkowe nabyte w ramach pierwszego wyposażenia ośrodka tworzą jego fundusz
założycielski.
7.
Ośrodek prowadzi odrębnie ewidencję przychodów i kosztów związanych z prowadzeniem
szkolenia lub egzaminowaniem jako działalnością oświatową i odrębnie dla każdej innej
działalności.
Art. 120.
1.
Sejmik województwa nadaje ośrodkowi statut.
2.
Statut ośrodka określa w szczególności jego organizację i warunki tworzenia oddziałów
terenowych.
Art. 121.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budżetu, spraw instytucji finansowych
oraz spraw finansów publicznych - szczegółowe warunki gospodarki finansowej ośrodka
oraz szczegółowe warunki ewidencji przychodów i kosztów, o których mowa w art. 119
ust. 7;
2)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy - warunki wynagradzania egzaminatorów.
Rozdział 4
(uchylony)
Dział V
Kontrola ruchu drogowego
Rozdział 1
Uprawnienia Policji i innych organów
Art. 129.
1.
Czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i jego
kontrolowanie należą do zadań Policji.
2.
Policjant, w związku z wykonywaniem czynności określonych w ust. 1, jest uprawniony
do:
1141)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
legitymowania uczestnika ruchu i wydawania mu wiążących poleceń co do sposobu korzystania
z drogi, używania pojazdu lub urządzenia wspomagającego ruch;
1a)
ustalenia tożsamości kierującego pojazdem na podstawie danych z Rejestru Dowodów Osobistych;
2)
sprawdzania wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 38, oraz zezwolenia, o którym
mowa w art. 106 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
21)
weryfikacji danych o pojeździe, w tym danych o dokumentach pojazdu w centralnej ewidencji
pojazdów;
22)
weryfikacji danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców;
23142)Dodany przez art. 2 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 6 czerwca 2022 r.)
weryfikacji danych o kierującym pojazdem, którego prawo jazdy lub karta kwalifikacji
kierowcy zostały wydane przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie
Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczone
Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w drodze teletransmisji przy użyciu
elektronicznej sieci, w zakresie danych aktualnie dostępnych w elektronicznej sieci;
2a)
żądania okazania dokumentu potwierdzającego prawo do używania pojazdu, o którym mowa
w art. 71 ust. 5, jeżeli pojazd ten nie jest zarejestrowany na nazwisko osoby nim
kierującej;
2b)
sprawdzania zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1;
3)
żądania poddania się przez kierującego pojazdem lub przez inną osobę, w stosunku do
której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, badaniu w celu
ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu;
4)
sprawdzania stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, wymiarów, masy lub nacisku osi
pojazdu znajdującego się na drodze;
4a)
odczytu w czasie kontroli wskazania drogomierza pojazdu, drogomierza pojazdu holowanego
oraz drogomierza pojazdu przewożonego wraz z jednostką miary;
5)
sprawdzania zapisów tachografu;
6)
zatrzymania, w przypadkach przewidzianych w ustawie, dokumentów stwierdzających uprawnienie
do kierowania pojazdem lub jego używania oraz karty kierowcy w przypadkach przewidzianych
w:
a)
art. 26 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia
4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego
rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych
w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących
się do transportu drogowego ,
b)
art. 11 ust. 4 lit. c załącznika do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów
wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1
lipca 1970 r. ;
7)
wydawania poleceń:
a)
osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą jego
bezpieczeństwu, albo osobie odpowiedzialnej za utrzymanie drogi,
b)
kontrolowanemu uczestnikowi ruchu - co do sposobu jego zachowania;
8)
uniemożliwienia:
a143)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
kierowania pojazdem lub poruszania się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch
osobie znajdującej się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo
środka działającego podobnie do alkoholu,
b)
korzystania z pojazdu, którego stan techniczny, ładunek, masa lub nacisk osi zagrażają
bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu, powodują uszkodzenie drogi albo naruszają wymagania
ochrony środowiska,
c)
korzystania z pojazdu zarejestrowanego w kraju niebędącym państwem członkowskim, jeżeli
kierujący nim nie okazał dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie,
d)
kierowania pojazdem przez osobę nieposiadającą wymaganych dokumentów uprawniających
do kierowania lub używania pojazdu;
9)
używania przyrządów kontrolno-pomiarowych, a w szczególności do badania pojazdu, określania
jego masy, nacisku osi lub prędkości, stwierdzania naruszenia wymagań ochrony środowiska
oraz do stwierdzania stanu trzeźwości kierującego;
9a)
używania urządzeń rejestrujących;
10)
usuwania lub przemieszczania pojazdu w przypadkach, o których mowa w art. 130a ust.
1-3;
11)
kontroli przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz wymagań związanych z tym
przewozem;
11a)
kontroli transportu odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz wymagań związanych z tym transportem;
11b)
zrywania plomb celem fizycznej kontroli przewożonych odpadów;
12)
używania urządzeń nagłaśniających, sygnalizacyjnych lub świetlnych, służących do wydawania
wiążących poleceń uczestnikowi ruchu;
13)
występowania w uzasadnionym przypadku z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia kierującego
pojazdem;
13a)
występowania do starosty z wnioskiem o skierowanie kierowcy lub osoby posiadającej
pozwolenie na kierowanie tramwajem na egzamin sprawdzający kwalifikacje, jeżeli istnieją
uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do kwalifikacji tej osoby;
14)
pilotowania pojazdów, z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych pilotowanych zgodnie
z art. 64 ust. 1 pkt 3.
3.
Przepisów ust. 2 pkt 3, 4 i 6 nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu
przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw
obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających z przywilejów i immunitetów
dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów
międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, oraz do innych osób korzystających z
tych przywilejów i immunitetów.
4.
Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej oraz w stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową kierujących
innymi pojazdami, pilotowanie pojazdów, a także kierowanie ruchem drogowym w związku
z pilotowaniem pojazdów wojskowych należy do Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organów
porządkowych. W tym zakresie Żandarmerii Wojskowej i wojskowym organom porządkowym
przysługują uprawnienia policjantów określone w ust. 2.
4a.
Kontrolę ruchu drogowego mogą przeprowadzać także funkcjonariusze Straży Granicznej
lub funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej, którym przysługują uprawnienia, o których
mowa w ust. 2 pkt 1-5 i 7-12 oraz w art. 130a ust. 4 pkt 1. Funkcjonariuszom Straży
Granicznej i funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej przysługuje także uprawnienie,
o którym mowa w ust. 2 pkt 6, w zakresie dotyczącym dokumentów stwierdzających uprawnienie
do używania pojazdu.
4aa.
Kontrolę ruchu drogowego mogą przeprowadzać także inspektorzy Inspekcji Ochrony Środowiska,
którym przysługują uprawnienia, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2-2a, pkt 7 lit. b,
pkt 8 lit. b i pkt 11a.
4b.
Dodatkowo funkcjonariusze odmawiają prawa wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pojazdu, jeżeli:
1)
pojazd kierowany jest przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości lub w stanie
po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, jeżeli nie ma możliwości
zabezpieczenia pojazdu w inny sposób;
2)
pojazd kierowany jest przez osobę nieposiadającą przy sobie wymaganych dokumentów
uprawniających do kierowania pojazdem lub używania pojazdu, dokumentu stwierdzającego
zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu
lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;
3)
stan techniczny pojazdu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie
drogi przez pojazd albo narusza wymagania ochrony środowiska;
4)
kierujący pojazdem nienormatywnym nie posiada wymaganego zezwolenia;
5)
stwierdzono naruszenie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.
5.
(uchylony)
Art. 129a.
1.
Kontrola ruchu drogowego w odniesieniu do kierującego pojazdem:
1)
który wykonuje przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,
2)
w zakresie badania w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu lub obecności
środka działającego podobnie do alkoholu,
3)
który naruszył przepisy ruchu drogowego, w przypadku zarejestrowania tego naruszenia
przy użyciu:
a)
przyrządów kontrolno-pomiarowych,
b)
przenośnych albo zainstalowanych w pojeździe albo na statku powietrznym urządzeń rejestrujących,
4)
który rażąco naruszył przepisy ruchu drogowego lub spowodował zagrożenie jego bezpieczeństwa,
5)
który wykonuje przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych,
6)
który wykonuje transport odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
- należy również do Inspekcji Transportu Drogowego.
2.
W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1,
inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego przysługują uprawnienia określone w art.
129 ust. 1 i 2, w tym również wobec właściciela lub posiadacza pojazdu.
Art. 129b.
1.
Kontrola ruchu drogowego w gminach lub miastach, które utworzyły straż gminną (miejską)
może być wykonywana przez strażników gminnych (miejskich).
2.
Strażnicy gminni (miejscy) są uprawnieni do wykonywania kontroli ruchu drogowego wobec:
1)
kierującego pojazdem niestosującego się do zakazu ruchu w obu kierunkach, określonego
odpowiednim znakiem drogowym;
2)
uczestnika ruchu naruszającego przepisy o:
a)
zatrzymaniu lub postoju pojazdów,
b144)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
ruchu motorowerów, rowerów, wózków rowerowych, hulajnóg elektrycznych, urządzeń transportu
osobistego, pojazdów zaprzęgowych oraz o jeździe wierzchem lub pędzeniu zwierząt,
c144)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
ruchu pieszych oraz osób poruszających się przy użyciu urządzeń wspomagających ruch,
d)
ograniczeniu ruchu w strefie czystego transportu, określonej w uchwale rady gminy,
wydanej na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych ,
e)
nacisku osi.
3.
W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w ust. 2,
strażnicy gminni (miejscy) są upoważnieni do:
1145)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zatrzymania pojazdu, osoby poruszającej się przy użyciu urządzenia wspomagającego
ruch lub jadącego wierzchem;
2)
sprawdzania dokumentów, o których mowa w art. 38, oraz weryfikacji danych o:
a)
pojeździe, w tym danych o dokumentach pojazdu, w centralnej ewidencji pojazdów,
b)
kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców;
3)
(uchylony)
4146)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
legitymowania uczestnika ruchu i wydawania mu wiążących poleceń co do sposobu korzystania
z drogi, używania pojazdu lub urządzenia wspomagającego ruch;
5)
wydawania poleceń:
a)
osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą jego
bezpieczeństwu,
b)
kontrolowanemu uczestnikowi ruchu - co do sposobu jego zachowania;
6)
sprawdzenia wykonania obowiązków określonych w art. 78 ust. 2;
7)
żądania od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania komu powierzył pojazd do kierowania
lub używania w oznaczonym czasie;
8)
ustalenia tożsamości kierującego pojazdem na podstawie danych z Rejestru Dowodów Osobistych;
9)
sprawdzenia nacisku osi pojazdu znajdującego się na drodze;
10)
używania przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących do określania nacisku osi
pojazdu;
11)
uniemożliwiania jazdy pojazdem przekraczającym dopuszczalny nacisk osi.
3a.
W celu dokonania sprawdzenia nacisku osi pojazdu strażnicy gminni (miejscy), mający
prawo jazdy odpowiedniej kategorii, mogą kierować tym pojazdem.
4.
(uchylony)
Art. 129c.
1.
Kontrola ruchu drogowego na terenach lasów lub parków narodowych może być wykonywana
przez strażników leśnych lub funkcjonariuszy Straży Parku.
2.
Strażnicy leśni i funkcjonariusze Straży Parku są uprawnieni do kontroli kierujących
pojazdami niestosujących się do przepisów lub znaków drogowych obowiązujących na terenach
lasów lub parków narodowych, dotyczących zakazu wjazdu, zatrzymywania się lub postoju
pojazdów.
3.
W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w ust. 2,
strażnicy leśni i funkcjonariusze Straży Parku są upoważnieni do:
1)
zatrzymania pojazdu;
2)
legitymowania uczestnika ruchu drogowego;
2a)
weryfikacji danych o pojeździe, w tym danych o dokumentach pojazdu, w centralnej ewidencji
pojazdów;
3)
wydawania poleceń, co do sposobu zachowania się na drodze.
Art. 129d.
1.
Osoby działające w imieniu zarządcy drogi mogą wykonywać, w obecności funkcjonariusza
Policji lub inspektora Inspekcji Transportu Drogowego, kontrolę ruchu drogowego w
stosunku do pojazdów:
1)
w zakresie przestrzegania przepisów o wymiarach, masie lub nacisku osi;
2)
powodujących uszkadzanie lub niszczenie drogi;
3)
zanieczyszczających lub zaśmiecających drogę.
1a.
Osoby działające w imieniu zarządcy drogi mogą także wykonywać, w obecności strażnika
gminnego (miejskiego), kontrolę ruchu drogowego w stosunku do pojazdów w zakresie
przestrzegania przepisów o nacisku osi.
2.
W ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i
1a, osoby działające w imieniu zarządcy drogi są upoważnione do:
1)
zatrzymania pojazdu;
2)
legitymowania uczestnika ruchu drogowego i wydawania mu poleceń, co do sposobu korzystania
z drogi lub pojazdu;
3)
sprawdzenia dokumentów wymaganych w związku z używaniem pojazdu;
4)
sprawdzenia stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, wymiarów oraz masy lub nacisku
osi pojazdu znajdującego się na drodze;
5)
używania przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących w szczególności do badania
pojazdu, określania jego wymiarów, masy lub nacisku osi oraz stwierdzania naruszenia
wymagań ochrony środowiska;
6)
uniemożliwiania jazdy pojazdem przekraczającym dopuszczalną masę lub nacisk osi albo
uszkadzającym lub niszczącym drogę.
3.
W celu dokonania sprawdzenia masy lub nacisku osi pojazdu osoby działające w imieniu
zarządcy drogi, mające prawo jazdy odpowiedniej kategorii, mogą kierować tym pojazdem.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do osób działających w imieniu Generalnego Dyrektora
Dróg Krajowych i Autostrad.
Art. 129e.
1.
Kontrola ruchu drogowego wykonywana przez strażników gminnych (miejskich), strażników
leśnych, funkcjonariuszy Straży Parku oraz pracowników zarządów dróg odbywa się na
podstawie upoważnienia do wykonywania kontroli ruchu drogowego wydanego przez właściwego
komendanta powiatowego (miejskiego) Policji.
2.
Art. 129 ust. 3 stosuje się odpowiednio do kontroli ruchu drogowego wykonywanej przez
osoby, o których mowa w ust. 1.
Art. 129f.
Strażnicy straży gminnych (miejskich), strażnicy leśni oraz funkcjonariusze Straży
Parku w związku z wykonywaniem czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego są obowiązani
do czasu przybycia Policji uniemożliwić kierowanie pojazdem osobie, co do której istnieje
uzasadnione podejrzenie, że znajduje się ona w stanie nietrzeźwości lub w stanie po
użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu.
Art. 129fa.
1.
Pojazd wytypowany przez kontrolującego do sprawdzenia stanu technicznego w ramach
kontroli ruchu drogowego podlega wstępnej drogowej kontroli technicznej, która jest
przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 131 ust. 1.
2.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w porozumieniu z Komendantem Głównym Policji
planują i organizują wstępne drogowe kontrole techniczne pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3 i przyczep kategorii O3 i O4 w taki sposób, aby łączna liczba tych kontroli obejmowała w każdym roku kalendarzowym
co najmniej 5% łącznej liczby takich pojazdów zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 129fb.
1.
W przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 i N3, przyczepy kategorii O3 i O4 i ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania
zarobkowego przewozu rzeczy kontrolujący, na podstawie wyników wstępnej drogowej kontroli
technicznej, może skierować ten pojazd na szczegółową drogową kontrolę techniczną.
Kierując pojazd na szczegółową drogową kontrolę techniczną, uwzględnia się w szczególności
potrzebę ustalenia, czy pojazd ten zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza
wymagania ochrony środowiska.
2.
Zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej, która ma być przeprowadzona, określa
się w protokole drogowej kontroli technicznej.
3.
Szczegółowa drogowa kontrola techniczna jest przeprowadzana zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 131 ust. 1 w:
1)
mobilnej stacji kontroli drogowej,
2)
wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej obejmującym obszar o odpowiedniej
powierzchni, na którym jest możliwa kontrola techniczna głównych układów w pojeździe
odpowiedzialnych za bezpieczeństwo
- przy użyciu przyrządów kontrolno-pomiarowych niezbędnych do przeprowadzenia takiej
kontroli, w szczególności przyrządów niezbędnych do oceny stanu hamulców i skuteczności
ich działania, układu kierowniczego, zawieszenia oraz uciążliwości pojazdu.
4.
W przypadku skierowania pojazdu, o którym mowa w ust. 1, na szczegółową drogową kontrolę
techniczną w wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej kontrola ta jest
przeprowadzana w możliwie najkrótszym czasie i w najbliższym wyznaczonym punkcie przeprowadzania
kontroli drogowej.
5.
Wyniki szczegółowej drogowej kontroli technicznej zamieszcza się w protokole drogowej
kontroli technicznej.
6.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, minimalne
wymagania w zakresie wyposażenia mobilnej stacji kontroli drogowej oraz wyznaczonego
punktu przeprowadzania kontroli drogowej i przyrządów kontrolno-pomiarowych w nich
stosowanych, uwzględniając zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej oraz
potrzebę zapewnienia prawidłowej oceny stanu technicznego pojazdów poddawanych tej
kontroli.
Art. 129fc.
1.
Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza kontrolujący, który posiada:
1)
uprawnienia, o których mowa w art. 84 ust. 2, albo
2)
wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 84 ust. 2b, oraz odbył szkolenie dla
kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych
- oraz nie rzadziej niż raz w ciągu 2 kolejnych lat uczestniczy w warsztatach dla
kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne.
2.
Wojewódzki inspektor transportu drogowego, wojewódzki komendant Policji, Komendant
Stołeczny Policji, Komendant-Rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, komendant
szkoły policyjnej, komendant oddziału Straży Granicznej i dyrektor Krajowej Szkoły
Skarbowości, każdy w zakresie swojej właściwości:
1)
mogą organizować szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych
drogowych kontroli technicznych i warsztaty dla kontrolujących przeprowadzających
szczegółowe drogowe kontrole techniczne, zgodnie z programem określonym w przepisach
wydanych na podstawie ust. 3;
2)
wydają zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania
szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz zaświadczenia o ukończeniu warsztatów
dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole techniczne, pod
warunkiem uczestnictwa we wszystkich przewidzianych w programie zajęciach.
3.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
program szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania szczegółowych drogowych
kontroli technicznych,
2)
program warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe drogowe kontrole
techniczne,
3)
wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kontrolujących w zakresie przeprowadzania
szczegółowych drogowych kontroli technicznych,
4)
wzór zaświadczenia o ukończeniu warsztatów dla kontrolujących przeprowadzających szczegółowe
drogowe kontrole techniczne
- uwzględniając potrzebę zapewnienia równoważności tych szkoleń i warsztatów ze szkoleniami
i warsztatami dla diagnostów, potrzebę osiągnięcia właściwego poziomu wiedzy i umiejętności
niezbędnych do przeprowadzania szczegółowych drogowych kontroli technicznych oraz
konieczność ujednolicenia wydawanych zaświadczeń.
Art. 129g.
1.
Ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie
drogowym dróg publicznych następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego:
a)
przekraczania dopuszczalnej prędkości,
b)
niestosowania się do sygnałów świetlnych
- należy do Inspekcji Transportu Drogowego.
2.
Wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, Inspekcja Transportu Drogowego:
1)
rejestruje obrazy naruszeń przepisów ruchu drogowego i przetwarza do celów określonych
w niniejszej ustawie obraz pojazdu, którym naruszono przepisy ruchu drogowego, oraz
wizerunek kierującego pojazdem, jeżeli został on zarejestrowany oraz dane obejmujące:
a)
numer rejestracyjny pojazdu, którym naruszono przepisy,
b)
datę, czas oraz określenie miejsca popełnienia naruszenia,
c)
rodzaj naruszenia,
d)
dane właściciela lub posiadacza pojazdu lub kierującego pojazdem,
e)
numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego;
2)
w postępowaniach w sprawach o wykroczenia, o których mowa w ust. 1, prowadzi czynności
wyjaśniające, kieruje do sądu wnioski o ukaranie, oskarża przed sądem oraz wnosi środki
odwoławcze - w trybie i zakresie określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia ;
3)
wnioskuje do zarządców dróg publicznych, z wyłączeniem dróg zarządzanych przez Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, o instalację lub usunięcie urządzenia rejestrującego
albo obudowy na to urządzenie, z zastrzeżeniem iż w sprawach dotyczących urządzeń
rejestrujących naruszenia przepisów ruchu drogowego o dopuszczalnej prędkości wniosek
wymaga uprzedniego zasięgnięcia opinii właściwego komendanta wojewódzkiego Policji;
4)
dokonuje zakupu i naprawy oraz wykonuje czynności wynikające z bieżącej eksploatacji
i obsługi urządzeń rejestrujących oraz obudów na te urządzenia, w tym czynności obejmujące
import danych zarejestrowanych przez te urządzenia oraz montaż urządzeń w zainstalowanych
obudowach w przypadku urządzeń zainstalowanych przez Inspekcję Transportu Drogowego
lub zarządcę drogi działającego na wniosek, o którym mowa w pkt 3, a także w przypadku
obudów urządzeń rejestrujących należących do Policji.
3.
Zadania Inspekcji Transportu Drogowego, o których mowa w ust. 1, wykonuje Główny Inspektor
Transportu Drogowego przy pomocy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego oraz jego
delegatur terenowych.
4.
5.
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych i Ministrem Sprawiedliwości, uwzględniając zakres niezbędnych danych
oraz konieczność zapewnienia jednolitości dokumentów, określi, w drodze rozporządzenia,
wzory dokumentów stosowanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w postępowaniu,
o którym mowa w ust. 2 pkt 2.
Art. 129h.
1.
W zakresie, o którym mowa w art. 129g ust. 1, rejestracji podlegają w szczególności:
1)
obraz naruszenia, w tym obraz pojazdu, którym kierujący naruszył przepisy ruchu drogowego,
wraz z numerem rejestracyjnym pojazdu;
2)
data oraz czas popełnienia naruszenia;
3)
numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego;
-
-a w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem dopuszczalnej prędkości rejestrowane są również:
4)
prędkość, z jaką poruszał się pojazd;5)
prędkość dopuszczalna w miejscu i czasie popełnienia naruszenia.
2.
W szczególnie uzasadnionych bezpieczeństwem ruchu drogowego przypadkach Inspekcja
Transportu Drogowego może ujawniać naruszenia przepisów ruchu drogowego w zakresie,
o którym mowa w art. 129g ust. 1 lit. a, również za pomocą urządzeń rejestrujących,
które ujawniają naruszenia przepisów ruchu drogowego na określonym odcinku drogi.
W takim przypadku urządzenia te rejestrują w szczególności:
1)
obraz pojazdu, którym kierujący naruszył przepisy ruchu drogowego, wraz z numerem
rejestracyjnym pojazdu;
2)
datę, czas oraz określenie odcinka drogi, na którym popełnione zostało naruszenie;
3)
średnią prędkość, z jaką poruszał się pojazd na odcinku drogi, na którym popełnione
zostało naruszenie;
4)
prędkość dopuszczalną na odcinku drogi, na którym popełnione zostało naruszenie, w
czasie jego popełnienia;
5)
numer identyfikacyjny urządzenia rejestrującego.
3.
Główny Inspektor Transportu Drogowego ustala wpisanego do dowodu rejestracyjnego właściciela
lub posiadacza pojazdu, którym dokonano naruszenia przepisów ruchu drogowego, na podstawie
danych i informacji:
1)
określonych w ust. 1 i 2;
2)
z centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji kierowców udostępnianych za
pomocą systemu teleinformatycznego;
3)
uzyskanych w związku z prowadzonym postępowaniem, w szczególności od polskich i zagranicznych
organów rejestrujących pojazd.
4.
Do przetwarzania danych osobowych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego,
w zakresie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się przepis art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości .
5.
Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie przyczyny i lokalizację
wypadków drogowych, przeciwdziałanie tym wypadkom oraz wdrażanie kierujących pojazdami
do przestrzegania przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki lokalizacji w pasie drogowym dróg publicznych stacjonarnych urządzeń rejestrujących
oraz obudów na te urządzenia, z uwzględnieniem zasady, że instalowana i używana jest
obudowa wraz z urządzeniem rejestrującym;
2)
sposób oznakowania stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te urządzenia,
z uwzględnieniem oddziaływania prewencyjnego poprzez zapewnienie odpowiedniej widoczności;
3)
sposób dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące, z uwzględnieniem progów
prędkości dostosowanych do obowiązującego na drodze ograniczenia prędkości, oraz przetwarzania
przez te urządzenia zarejestrowanych danych, a także biorąc pod uwagę możliwość błędu
kierowcy do 10 km/h włącznie w utrzymaniu dopuszczalnej prędkości.
4)
(uchylony)
Art. 129i.
1.
Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu przeprowadza się przy użyciu
urządzeń elektronicznych dokonujących pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia
jego przeprowadzenie urządzeniem elektronicznym lub osoba ta odmawia poddania się
takiemu badaniu. W takim przypadku ustalenie zawartości w organizmie alkoholu następuje
na podstawie badania krwi.
3.
Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu może być przeprowadzone
również w razie braku zgody osoby podlegającej badaniu, o czym należy ją uprzedzić.
4.
Warunki oraz sposób przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1 i 2, określają
przepisy wydane na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi .
Art. 129j.
1.
Badanie w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu
przeprowadza się przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia
jego przeprowadzenie metodą niewymagającą badania laboratoryjnego albo osoba ta odmawia
poddania się takiemu badaniu. W takim przypadku ustalenie w organizmie obecności środka
działającego podobnie do alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.
3.
Dopuszcza się badanie krwi lub moczu jako następstwo badania przeprowadzonego metodą,
o której mowa w ust. 1, albo jeżeli nie ma możliwości wykorzystania tej metody.
4.
Badanie w celu ustalenia obecności w organizmie środka działającego podobnie do alkoholu
może być przeprowadzone również w razie braku zgody osoby podlegającej badaniu, o
czym należy ją uprzedzić.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia, uwzględniając skutki oddziaływania na organizm
kierowcy środków działających podobnie do alkoholu, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz tych środków;
2)
warunki i sposób przeprowadzania badań na ich obecność w organizmie.
Art. 129ja.
W toku kontroli ruchu drogowego uprawniony organ kontroli może poddać kierującego
pojazdem lub inną osobę, w stosunku do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że
mogła kierować pojazdem, badaniu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu
lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu.
Art. 129k.
1.
W razie uczestniczenia w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny, kierujący
pojazdem jest poddawany badaniu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu
lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu.
2.
Badaniu, o którym mowa w ust. 1, można poddać także inną osobę, jeżeli zachodzi uzasadnione
podejrzenie, że mogła kierować pojazdem uczestniczącym w wypadku drogowym, w którym
jest zabity lub ranny.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mają prawo żądać od organu kontroli ruchu drogowego
przeprowadzenia badania krwi lub moczu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu
lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu.
Art. 129l.
1.
W toku kontroli ruchu drogowego uprawniony organ kontroli może dokonać odczytu wskazania
drogomierza pojazdu, drogomierza pojazdu holowanego oraz drogomierza pojazdu przewożonego
wraz z jednostką miary.
2.
Kierujący pojazdem jest obowiązany umożliwić uprawnionemu organowi kontroli dokonanie
czynności, o których mowa w ust. 1, w zakresie pojazdu kierowanego, holowanego lub
przewożonego.
Art. 130a.
1.
Pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:
1)
pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny
sposób zagraża bezpieczeństwu;
2)
nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki
za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa
w art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c;
3)
przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych
w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską
drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu;
4)
pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla
pojazdu kierowanego przez osoby wymienione w art. 8 ust. 1 i 2;
5)
pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd
zostanie usunięty na koszt właściciela;
6)
kierowania nim przez osobę nieposiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami albo
której zatrzymano prawo jazdy i nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu przez przekazanie
go osobie znajdującej się w nim i posiadającej uprawnienie do kierowania tym pojazdem;
przepisu nie stosuje się, jeżeli kierujący posiada pokwitowanie, o którym mowa w art.
135 ust. 4 lub 5 albo w art. 135a ust. 5 lub 6, upoważniające do kierowania pojazdem.
1a.
Pojazd jest usuwany z drogi na koszt wykonującego przejazd drogowy w przypadku, o
którym mowa w art. 140ad ust. 7.
2.
Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia
go w inny sposób, w przypadku gdy:
1)
kierowała nim osoba:
a)
znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka
działającego podobnie do alkoholu,
b)
nieposiadająca przy sobie wymaganych dokumentów uprawniających do kierowania lub używania
pojazdu;
2)
jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie
drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.
2a.
Od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu
lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji
usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie
kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje
się odpowiednio.
3.
Pojazd może być przemieszczony lub usunięty z drogi, jeżeli utrudnia prowadzenie akcji
ratowniczej.
4.
Dyspozycję przemieszczenia lub usunięcia pojazdu z drogi wydaje:
1)
policjant - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1-3;
2)
strażnik gminny (miejski) - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5;
3)
osoba dowodząca akcją ratowniczą - w sytuacji, o której mowa w ust. 3.
5.
5a.
(uchylony)
5b.
(uchylony)
5c150)Utracił moc z dniem 13 września 2019 r. w zakresie, w jakim przewiduje, że pojazd usunięty z drogi w przypadkach określonych w art. 130a ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym pozostaje na parkingu strzeżonym wyznaczonym przez starostę do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2018 r. sygn. akt K 6/17 (Dz. U. poz. 2322)..
Pojazd usunięty z drogi w przypadkach określonych w ust. 1-2 oraz art. 140ad ust.
7 umieszcza się na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia
opłaty za jego usunięcie i parkowanie, z uwzględnieniem ust. 7.
5d.
(uchylony)
5e.
(uchylony)
5f.
Usuwanie pojazdów oraz prowadzenie parkingu strzeżonego dla pojazdów usuniętych w
przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, należy do zadań własnych powiatu. Starosta
realizuje te zadania przy pomocy powiatowych jednostek organizacyjnych lub powierza
ich wykonywanie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.
6.
Rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa
w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu,
ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz
wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust.
2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których
mowa w ust. 6a.
6a.
Ustala się maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat, o których mowa w ust. 5c:
a)
rower lub motorower - za usunięcie - 100 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 15151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł
b)
motocykl - za usunięcie - 200 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 22151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
c)
pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - za usunięcie - 440 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 33151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
d)
pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t - za usunięcie - 550 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 45151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
e)
pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t - za usunięcie - 780 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 65151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
f)
pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t - za usunięcie - 1150 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 120 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
g)
pojazd przewożący materiały niebezpieczne - za usunięcie - 1400 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 180 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł,
h152)Dodana przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
hulajnoga elektryczna lub urządzenie transportu osobistego - za usunięcie - 123 151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł; za każdą dobę przechowywania - 23151)Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy. zł.
6b.
Maksymalne stawki opłat określone w ust. 6a, obowiązujące w danym roku kalendarzowym
ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi
cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki
ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.
6c.
Na każdy rok kalendarzowy minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza,
w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
maksymalne stawki opłat, o których mowa w ust. 6a, z uwzględnieniem zasady określonej
w ust. 6b, zaokrąglając je w górę do pełnych złotych.
6d.
Wskaźnik cen, o którym mowa w ust. 6b, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, w terminie 20 dni od dnia jego ogłoszenia.
6e.
Opłaty, o których mowa w ust. 6, stanowią dochód własny powiatu.
7.
Wydanie pojazdu następuje po okazaniu:
1)
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 140ad ust. 7 - dowodu uiszczenia opłaty, o której
mowa w ust. 5c, oraz dowodu uiszczenia kaucji, a także po usunięciu przyczyny umieszczenia
pojazdu na parkingu.
8.
Pojazd może być unieruchomiony przez zastosowanie urządzenia do blokowania kół w przypadku
pozostawienia go w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nieutrudniającego ruchu
lub niezagrażającego bezpieczeństwu.
9.
Pojazd unieruchamia Policja lub straż gminna (miejska).
10.
Starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust.
1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu,
jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu
w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie o skutkach
nieodebrania pojazdu.
10a.
Starosta występuje z wnioskiem, o którym mowa w ust. 10, nie wcześniej niż przed upływem
30 dni od dnia powiadomienia.
10b.
Jeżeli pojazd usunięty w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2 nie jest zarejestrowany
w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej, przekazuje się go właściwemu miejscowo
naczelnikowi urzędu celno-skarbowego w celu uregulowania jego sytuacji zgodnie z przepisami
prawa celnego.
10c.
Przepisu ust. 10 nie stosuje się, gdy okoliczności wskazują, że nieodebranie pojazdu
nastąpiło z przyczyn niezależnych od właściciela lub osoby uprawnionej.
10d.
Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio, gdy w terminie 4 miesięcy od dnia usunięcia
pojazdu nie został ustalony jego właściciel lub osoba uprawniona do jego odbioru,
mimo że w jej poszukiwaniu dołożono należytej staranności.
10e.
W sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki
niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne
i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności
oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
10f.
Do wykonania orzeczenia sądu o przepadku pojazdu jest obowiązany starosta. Wykonanie
orzeczenia następuje w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
10g.
Jednostka prowadząca parking strzeżony, w przypadku nieodebrania pojazdu z parkingu
w terminie określonym w ust. 10, powiadamia o tym fakcie właściwego miejscowo starostę
oraz podmiot, który wydał dyspozycję usunięcia pojazdu nie później niż trzeciego dnia
od dnia upływu tego terminu.
10h.
Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem
pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania
ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia
pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta.
10i.
Jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim
na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie
do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h.
10j.
Termin płatności należności ustalonych decyzją, o której mowa w ust. 10h, wynosi 30
dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. Odsetki ustawowe za opóźnienie
nalicza się od dnia następującego po upływie terminu płatności. Należności te wraz
z odsetkami podlegają egzekucji w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
10k.
Decyzji, o której mowa w ust. 10h, nie wydaje się, jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia
sądu o przepadku pojazdu upłynęło 5 lat.
10l.
Egzekucji, o której mowa w ust. 10j, nie wszczyna się, a wszczętą umarza, jeżeli od
dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 10h, upłynęło 5 lat.
10m.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 140ad ust. 7, pojazd nie zostanie odebrany
z parkingu w ciągu 30 dni od dnia nałożenia kary pieniężnej, stosuje się odpowiednio
przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji, dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.
11.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą zagwarantowania ochrony
prawa własności oraz potrzebą zapewnienia porządku na drogach publicznych i bezpieczeństwa
ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb oraz warunki współdziałania z Policją i innymi podmiotami uprawnionymi do podejmowania
decyzji o usunięciu pojazdu jednostek usuwających pojazdy lub prowadzących strzeżone
parkingi;
2)
tryb i warunki wydawania pojazdu z parkingu.
Art. 130b.
1.
Z każdego wypadku drogowego, w którym jest zabity, mającego miejsce w transeuropejskiej
sieci drogowej, o której mowa w art. 4 pkt 26 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, Policja jest obowiązana sporządzić sprawozdanie.
2.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
możliwie dokładne określenie miejsca wypadku;
2)
zdjęcia lub schemat miejsca wypadku;
3)
datę i godzinę wypadku;
4)
szczegółowy opis miejsca i okoliczności wypadku: rodzaj terenu, rodzaj drogi, rodzaj
skrzyżowania, w tym informacje dotyczące sygnalizacji, liczby pasów ruchu, oznakowania
poziomego drogi, oświetlenia, warunków pogodowych, ograniczenia prędkości, przeszkód
na poboczu drogi;
5)
informację o skutkach wypadku: liczbę zabitych i rannych w wypadku;
6)
charakterystykę uczestników wypadku: wiek, płeć, obywatelstwo, poziom alkoholu lub
środka odurzającego w organizmie, stosowanie lub niestosowanie wyposażenia ochronnego;
7)
dane dotyczące pojazdów uczestniczących w wypadku: rodzaj, wiek, wyposażenie ochronne
oraz datę ostatniego badania technicznego;
8)
informacje dotyczące rodzaju i przebiegu wypadku, z uwzględnieniem manewrów pojazdu
i kierującego;
9)
o ile jest to możliwe informacje dotyczące czasu przybycia służb ratowniczych oraz
przyjęcia zgłoszenia.
3.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, Policja przekazuje do Sekretariatu Krajowej
Rady, o którym mowa w art. 140f, w terminie do 31 marca każdego roku, za rok poprzedni.
Art. 131.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku podczas wykonywania
kontroli ruchu drogowego oraz sprawnego jej przebiegu, a także konieczność należytej
ochrony sposobu realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem państwa i ujednolicenia
sporządzanych dokumentów, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organizację, szczegółowe warunki i sposób wykonywania kontroli ruchu drogowego;
2)
wymagany sposób zachowania się kontrolowanego uczestnika ruchu;
3)
szczegółowe warunki wykonywania kontroli ruchu drogowego przez osoby, o których mowa
w art. 129e;
3a)
szczególne warunki wykonywania kontroli ruchu drogowego pojazdów, o których mowa w
art. 73 ust. 3, z wyłączeniem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
szczegółowe warunki udzielania upoważnień do wykonywania kontroli ruchu drogowego;
5)
wzory dokumentów stosowanych przy wykonywaniu kontroli ruchu drogowego.
2.
Minister Obrony Narodowej, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku
w czasie wykonywania kontroli drogowej oraz sprawne wykonywanie czynności w tym zakresie,
w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz spraw wewnętrznych,
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organizację, warunki i sposób wykonywania czynności, o których mowa w art. 129 ust.
4;
2)
warunki i tryb współdziałania Żandarmerii Wojskowej z Policją w sprawach, o których
mowa w art. 130 ust. 1.
Rozdział 2
Zatrzymywanie i zwracanie dowodów rejestracyjnych
Art. 132.
1.
Policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej
zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie:
1)
stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd:
a)
zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone
zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy,
b)
zagraża porządkowi ruchu,
c)
narusza wymagania ochrony środowiska;
2)
stwierdzenia, że pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w wyznaczonym terminie
lub termin badania nie został wyznaczony prawidłowo;
3)
stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nieupoważnioną;
4)
uzasadnionego przypuszczenia, że dane dotyczące dowodu rejestracyjnego (pozwolenia
czasowego) zawarte w centralnej ewidencji pojazdów nie odpowiadają stanowi faktycznemu.
1a.
W stosunku do kierującego pojazdem zarejestrowanym za granicą uczestniczącym w ruchu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej
albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie
czasowe) w razie:
1)
stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd:
a)
zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone
zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy,
b)
zagraża porządkowi ruchu,
c)
narusza wymagania ochrony środowiska;
2)
stwierdzenia, że pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w wyznaczonym terminie
lub termin badania nie został wyznaczony prawidłowo;
3)
stwierdzenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w stopniu powodującym
jego nieczytelność;
4)
uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przerobienia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia
czasowego);
5)
stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nieupoważnioną;
6)
nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki
za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa
w art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c;
7)
uzasadnionego przypuszczenia, że dane w nim zawarte nie odpowiadają stanowi faktycznemu.
1aa.
W stosunku do kierującego pojazdem, o którym mowa w art. 73 ust. 3, policjant, funkcjonariusz
Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej zatrzyma dowód rejestracyjny
(pozwolenie czasowe) w przypadkach, o których mowa w ust. 1a pkt 1-5 i 7.
1b.
Zatrzymanie, o którym mowa w ust. 1, następuje przez wprowadzenie informacji o zatrzymaniu
dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) do centralnej ewidencji pojazdów.
1c.
Zatrzymanie, o którym mowa w ust. 1a i 1aa, następuje przez zatrzymanie okazanego
dokumentu.
2.
W razie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) policjant, funkcjonariusz
Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej wydaje kierowcy pokwitowanie.
Może on zezwolić na używanie pojazdu przez czas nieprzekraczający 7 dni, określając
warunki tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w przypadkach,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i c, a także w ust. 1a pkt 1 lit. a i c oraz
pkt 6.
3.
(uchylony)
3a.
Odpowiednie organy Policji, Straży Granicznej albo Krajowej Administracji Skarbowej
zawiadomią właściwego dyrektora izby administracji skarbowej o fakcie zatrzymania
dowodu rejestracyjnego w przypadku powzięcia uzasadnionego przypuszczenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 4, w sytuacji gdy dotyczy to spełnienia przez pojazd wymagań technicznych
określonych w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
4.
W przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 oraz w przypadku stwierdzenia zniszczenia dowodu
rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w stopniu powodującym jego nieczytelność lub
uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przerobienia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia
czasowego), dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) zatrzyma również jednostka upoważniona
do przeprowadzania badań technicznych. Zatrzymany dokument przesyłany jest niezwłocznie
organowi, który go wydał. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
5.
Zatrzymany dokument pojazdu zarejestrowanego za granicą, z wyjątkiem przypadków określonych
w ust. 1a pkt 4 i 6, pozostawia się w jednostce Policji, Straży Granicznej albo Krajowej
Administracji Skarbowej przez okres 7 dni. Po upływie tego terminu dokument przekazywany
jest przedstawicielstwu państwa, w którym pojazd jest zarejestrowany.
5a.
Zatrzymany dokument pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 3, jest przesyłany niezwłocznie
organowi, który go wydał. Zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu
przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie.
6.
Po ustaniu przyczyny uzasadniającej zatrzymanie dowodu rejestracyjnego (pozwolenia
czasowego) i przekazaniu informacji o ustaniu tej przyczyny oraz okazaniu pokwitowania,
o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 4b lit. b, przez posiadacza zatrzymanego dowodu
rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) organowi, który zatrzymał dowód rejestracyjny
(pozwolenie czasowe), lub organowi, który go wydał, organ ten przekazuje do centralnej
ewidencji pojazdów informację o zwrocie zatrzymanego dowodu rejestracyjnego (pozwolenia
czasowego).
6a.
Zwrotu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w przypadkach, o
których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, może dokonać również jednostka upoważniona do przeprowadzania
badań technicznych po przeprowadzeniu badania technicznego odpowiadającego przyczynie
zatrzymania, a w przypadku nieprawidłowo wyznaczonego terminu badania technicznego
- po jego ponownym ustaleniu, przez przekazanie do centralnej ewidencji pojazdów informacji
o zwrocie.
7.
W przypadku pojazdu zarejestrowanego za granicą uczestniczącego w ruchu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po
ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie, z zastrzeżeniem art. 133.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie
po ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie.
Art. 132a.
1.
Przepisy art. 132 ust. 1a pkt 1, 3, 4 i 7 stosuje się odpowiednio do profesjonalnego
dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w art. 80s ust. 1.
2.
Policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej
zatrzymuje również:
1)
profesjonalny dowód rejestracyjny - w przypadku korzystania z profesjonalnego dowodu
rejestracyjnego przez osobę do tego nieuprawnioną;
2)
blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego - w przypadku wykonywania jazdy testowej
z niewypełnionym blankietem profesjonalnego dowodu rejestracyjnego.
3.
W przypadku zatrzymania profesjonalnego dowodu rejestracyjnego policjant, funkcjonariusz
Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej wydaje pokwitowanie.
Może on zezwolić na dalsze używanie pojazdu przez okres 24 godzin, określając warunki
tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w przypadkach, o których
mowa w ust. 2, a także w art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a i c.
4.
Odpowiedni organ Policji, Straży Granicznej albo Krajowej Administracji Skarbowej
przesyła niezwłocznie zatrzymany profesjonalny dowód rejestracyjny lub zatrzymany
blankiet profesjonalnego dowodu rejestracyjnego staroście, który je wydał.
Art. 133.
1.
W przypadku określonym w art. 132 ust. 1a pkt 6 odpowiedni organ Policji, Straży Granicznej
albo Krajowej Administracji Skarbowej zwraca zatrzymany dokument po przedstawieniu
dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności
cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie.
2.
Jeżeli z przedstawionego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu wynika, że przed zatrzymaniem dowodu
rejestracyjnego umowa ta nie była zawarta, warunkiem zwrotu zatrzymanego dokumentu
jest dodatkowo wniesienie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia
określonej w odrębnych przepisach.
Art. 134.
W stosunku do pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych pojazdów
kierowanych przez żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową uprawnienia i obowiązki
policjantów określone w art. 132 ust. 1-2 i 5-7, art. 132a oraz w art. 133 wykonują
również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.
Art. 134a.
W stosunku do pojazdów wykonujących przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, a także w przypadku kontroli, o której mowa w art. 129a ust. 1 pkt 2-4, uprawnienia
i obowiązki policjantów oraz organów Policji określone w art. 132 ust. 1-2 i 5-7,
art. 132a oraz w art. 133 wykonują również odpowiednio inspektorzy Inspekcji Transportu
Drogowego oraz organy tej inspekcji.
Rozdział 3
Zatrzymywanie praw jazdy i pozwoleń oraz cofanie i przywracanie uprawnień do kierowania pojazdami
Art. 135.
1.
Policjant:
1)
zatrzyma wydane w kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku:
a)
uzasadnionego podejrzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w stanie nietrzeźwości
lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
b)
gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,
c)
przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów
ruchu drogowego w okresie 5 lat od wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o którym
mowa w art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
d155)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 156.)
przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy
prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia,
na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat od dnia wydania po raz
pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
lub trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości
o ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń ,
d156)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem 17 września 2022 r.)
przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy
prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia,
na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat od dnia wydania po raz
pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
lub trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a
lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń ,
e)
stwierdzenia braku dokumentu, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, lub prowadzenia
pojazdu niewyposażonego w blokadę alkoholową w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
f)
popełnienia w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa
przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;
2)
zatrzyma wydane w kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia czynu
polegającego na:
a)
kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h
na obszarze zabudowanym lub
b)
przewożeniu osób w liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w dowodzie rejestracyjnym
(pozwoleniu czasowym) lub wynikającą z konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu niepodlegającego
rejestracji; przepis nie dotyczy przewozu osób autobusem w publicznym transporcie
zbiorowym w gminnych, powiatowych i wojewódzkich przewozach pasażerskich w rozumieniu
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , o ile w pojeździe przewidziane są miejsca stojące;
2a157)Dodany przez art. art. 1 pkt 5 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95.)
zatrzyma wydane w kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia podczas
kontroli drogowej, że kierowca wykonujący przewóz drogowy, do którego mają zastosowanie
przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98,
jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 158)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 51 z 26.02.2008,
str. 27, Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, Dz. Urz. UE L 48 z 23.02.2011, str.
19, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 293 z 09.10.2014, str. 60,
Dz. Urz. UE L 195 z 20.07.2016, str. 83 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str.
1. lub umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy
drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r., podczas bieżącego dziennego czasu prowadzenia
pojazdu wykonywał ten przewóz pojazdem wyposażonym w tachograf:
a)
wbrew obowiązkowi nie rejestrując za pomocą tachografu na wykresówce lub karcie kierowcy
wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy lub przebytej drogi,
b)
używając cudzej karty kierowcy, używając co najmniej dwóch własnych kart kierowcy,
używając cudzej wykresówki, używając jednocześnie kilku wykresówek,
c)
korzystając z niedozwolonego urządzenia, przedmiotu lub zmienionego oprogramowania
umożliwiającego lub powodującego podrabianie lub przerabianie danych rejestrowanych
przez tachograf,
d)
jeżeli tachograf został odłączony;
3)
może zatrzymać wydane w kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku uzasadnionego
podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być
orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się, jeżeli liczba przewożonych osób w sposób,
o którym mowa w tym przepisie, nie przekracza:
1)
5 - w przypadku przewożenia ich autobusem;
2)
2 - w przypadku przewożenia ich samochodem osobowym, samochodem ciężarowym lub w przyczepie
ciągniętej przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny.
3.
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem dopuścił się naruszenia,
o którym mowa w tym przepisie, działając w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa
grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa tego nie można było uniknąć
inaczej, a poświęcone dobro w postaci bezpieczeństwa na drodze przedstawiało wartość
niższą od dobra ratowanego.
4.
Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.
b oraz pkt 3, uprawnia do kierowania pojazdem w ciągu 7 dni.
5159)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 95..
Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.
c oraz f oraz pkt 2 i 2a, uprawnia do kierowania pojazdem w okresie 24 godzin od chwili
zatrzymania.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. e, w zakresie braku dokumentu, o którym
mowa w art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, starosta wydaje zatrzymane prawo jazdy przez
wprowadzenie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zwrocie, po przedstawieniu
brakującego dokumentu.
Art. 135a.
1.
Policjant:
1)
zatrzyma prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem
w przypadku:
a)
uzasadnionego podejrzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w stanie nietrzeźwości
lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
b)
stwierdzenia zniszczenia prawa jazdy w stopniu powodującym jego nieczytelność,
c)
podejrzenia podrobienia lub przerobienia prawa jazdy,
d)
gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,
e)
gdy wobec kierującego pojazdem wydane zostało postanowienie lub decyzja o zatrzymaniu
prawa jazdy,
f)
gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję
o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami,
g)
przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów
ruchu drogowego w okresie 5 lat od wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o którym
mowa w art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
h160)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 161.)
przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy
prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia,
na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat od dnia wydania po raz
pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
lub trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości
o ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń,
h161)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem 17 września 2022 r.)
przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy
prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia,
na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat od dnia wydania po raz
pierwszy prawa jazdy popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
lub trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a
lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń,
i)
stwierdzenia braku dokumentu, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, lub prowadzenia
pojazdu niewyposażonego w blokadę alkoholową w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
j)
popełnienia w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa
przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;
2)
zatrzyma prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem
w przypadku ujawnienia czynu polegającego na:
a)
kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h
na obszarze zabudowanym lub
b)
przewożeniu osób w liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w dowodzie rejestracyjnym
(pozwoleniu czasowym) lub wynikającą z konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu niepodlegającego
rejestracji; przepis nie dotyczy przewozu osób autobusem w publicznym transporcie
zbiorowym w gminnych, powiatowych i wojewódzkich przewozach pasażerskich w rozumieniu
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, o ile w pojeździe przewidziane są miejsca stojące;
2a162)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95.)
zatrzyma prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za pokwitowaniem
w przypadku ujawnienia podczas kontroli drogowej, że kierowca wykonujący przewóz drogowy,
do którego mają zastosowanie przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98,
jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 lub umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy
drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r., podczas bieżącego dziennego czasu prowadzenia
pojazdu wykonywał ten przewóz pojazdem wyposażonym w tachograf:
a)
wbrew obowiązkowi nie rejestrując za pomocą tachografu na wykresówce lub karcie kierowcy
wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy lub przebytej drogi,
b)
używając cudzej karty kierowcy, używając co najmniej dwóch własnych kart kierowcy,
używając cudzej wykresówki, używając jednocześnie kilku wykresówek,
c)
korzystając z niedozwolonego urządzenia, przedmiotu lub zmienionego oprogramowania
umożliwiającego lub powodującego podrabianie lub przerabianie danych rejestrowanych
przez tachograf,
d)
jeżeli tachograf został odłączony;
3)
może zatrzymać prawo jazdy wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska za
pokwitowaniem w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo
lub wykroczenie, za które może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się, jeżeli liczba przewożonych osób w sposób,
o którym mowa w tym przepisie, nie przekracza:
1)
5 - w przypadku przewożenia ich autobusem;
2)
2 - w przypadku przewożenia ich samochodem osobowym, samochodem ciężarowym lub w przyczepie
ciągniętej przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny.
3.
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem dopuścił się naruszenia,
o którym mowa w tym przepisie, działając w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa
grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa tego nie można było uniknąć
inaczej, a poświęcone dobro w postaci bezpieczeństwa na drodze przedstawiało wartość
niższą od dobra ratowanego.
4.
Kierujący, o którym mowa w art. 136 ust. 3, jest obowiązany podać organowi kontroli
ruchu drogowego adres do doręczeń. W przypadku niewskazania adresu do doręczeń stosuje
się przepisy art. 40 § 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, o czym poucza się kierującego.
5.
Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.
b-d oraz pkt 3, uprawnia do kierowania pojazdem w ciągu 7 dni.
6163)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 95..
Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.
g oraz j, a także pkt 2 i 2a, uprawnia do kierowania pojazdem w okresie 24 godzin
od chwili zatrzymania, a w przypadku, o którym mowa w art. 136 ust. 3 - w okresie
72 godzin.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. i, w zakresie braku dokumentu, o którym
mowa w art. 38 ust. 1 pkt 3a lub 4a, starosta wydaje zatrzymane prawo jazdy po przedstawieniu
dokumentu.
Art. 135b.
1.
Zatrzymanie wydanego w kraju prawa jazdy następuje przez wprowadzenie informacji o
zatrzymaniu do centralnej ewidencji kierowców niezwłocznie po stwierdzeniu wystąpienia
przesłanek określonych w art. 135 ust. 1.
2.
Zatrzymanie prawa jazdy wydanego przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska następuje
przez zatrzymanie okazanego dokumentu niezwłocznie po stwierdzeniu wystąpienia przesłanek
określonych w art. 135a ust. 1.
Art. 135c164)Dodany przez art. 2 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r..
Policjant zatrzyma kartę kwalifikacji kierowcy za pokwitowaniem w razie jej unieważnienia.
Art. 136.
1.
W przypadku, o którym mowa w art. 135b ust. 1, Policja przekazuje niezwłocznie, jednak
nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, informację o zatrzymaniu
prawa jazdy, według właściwości, sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie,
prokuratorowi lub staroście.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 135b ust. 2, zatrzymany dokument, z wyjątkiem przypadku
określonego w art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. c, Policja przekazuje niezwłocznie, jednak
nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zatrzymania dokumentu, według właściwości, sądowi
uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.
3.
Jeżeli prawo jazdy zostało wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska i kierujący
pojazdem nie ma miejsca zamieszkania na jej terytorium, prawo jazdy przekazuje się
niezwłocznie staroście właściwemu ze względu na miejsce naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym. Starosta niezwłocznie przekazuje zatrzymane prawo jazdy do właściwego organu państwa,
w którym zostało ono wydane.
4.
W przypadku przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości
środka działającego podobnie do alkoholu:
1)
w przypadku, o którym mowa w art. 135b ust. 1, informację o zatrzymaniu prawa jazdy
przekazuje się wraz z wynikiem tego badania; jeżeli jednak wynik tego badania nie
został uzyskany w ciągu 30 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, niezwłocznie wprowadza
się do centralnej ewidencji kierowców informację o jego zwrocie;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 135b ust. 2, prawo jazdy przekazuje się wraz z wynikiem
tego badania; jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w ciągu 30 dni
od dnia zatrzymania prawa jazdy, niezwłocznie zwraca się je właścicielowi.
5165)Dodany przez art. 2 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r..
W przypadku, o którym mowa w art. 135c, zatrzymaną kartę kwalifikacji kierowcy Policja
przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zatrzymania tej karty,
staroście, który ją wydał.
Art. 137.
1.
Postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust.
1 pkt 1 lit. a oraz pkt 3 i w art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 3, wydaje w terminie
14 dni odpowiednio od dnia otrzymania informacji o zatrzymaniu prawa jazdy albo od
dnia otrzymania prawa jazdy:
1)
prokurator - w toku postępowania przygotowawczego, a sąd - po przekazaniu sprawy do
sądu;
2)
w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
2.
O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego starostę.
3.
Na postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy służy zażalenie.
4.
W przypadku gdy nie wydano postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy, postanowienie
o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy wydaje odpowiednio:
1)
prokurator, zawiadamiając o tym organ, który zatrzymał prawo jazdy;
2)
sąd, przy czym w przypadku prawa jazdy wydanego w kraju o wydaniu postanowienia sąd
zawiadamia organ, który wydał prawo jazdy.
5.
Postanowienie o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy doręcza się jego właścicielowi.
6.
Zwrot zatrzymanego prawa jazdy wydanego w kraju następuje przez wprowadzenie informacji
o zwrocie do centralnej ewidencji kierowców:
1)
przez organ, który je zatrzymał - po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu przez prokuratora
postanowienia o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy lub po okazaniu tego postanowienia;
2)
przez organ, który je wydał - po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu przez sąd postanowienia
o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy lub po okazaniu tego postanowienia.
Art. 138.
(uchylony)
Art. 139.
1.
Przepisy art. 135 i art. 135b-137 dotyczące wydanego w kraju prawa jazdy stosuje się
odpowiednio do pozwolenia na kierowanie tramwajem.
2.
Przepisu art. 135-135b nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw
dyplomatycznych, urzędów konsularnych państw obcych oraz misji specjalnych i organizacji
międzynarodowych korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych
na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie
wzajemności, a także do innych osób korzystających z tych przywilejów i immunitetów.
3.
W stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową oraz innych osób kierujących
pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienia i obowiązki policjantów
określone w art. 135 ust. 1, art. 135a ust. 1, art. 135b, art. 136 ust. 1 i 2 oraz
art. 137 ust. 6 pkt 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.
4166)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
W przypadku kontroli, o której mowa w art. 129a ust. 1, uprawnienia i obowiązki policjantów
określone w art. 135 ust. 1, art. 135a ust. 1, art. 135b, art. 135c, art. 136 ust.
1, 2 i 5 oraz art. 137 ust. 6 pkt 1 wykonują w stosunku do kierujących pojazdami również
inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.
Art. 140a.
(uchylony)
Rozdział 4
Kary pieniężne za przejazd pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu
Art. 140aa.
1.
Za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o którym
mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia
nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej.
1a.
W przypadku braku:
1)
wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie,
2)
wymaganego wyposażenia lub oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie,
3)
wymaganego szkolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 3a, przez pilota
- nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej.
2.
Decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 i 1a,
wydaje właściwy ze względu na miejsce przeprowadzanej kontroli organ Policji, Inspekcji
Transportu Drogowego, Straży Granicznej, naczelnik urzędu celno-skarbowego lub zarządca
drogi.
3.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada się na:
1)
podmiot wykonujący przejazd;
2)
podmiot wykonujący czynności ładunkowe, jeżeli wykonał te czynności w sposób powodujący
przekroczenie któregokolwiek z wymiarów, nacisków osi lub masy całkowitej pojazdu
lub zespołu pojazdów, w stosunku do wartości dopuszczalnych lub wartości określonych
w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, jeżeli okoliczności lub dowody
wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia określonego
w ust. 1;
3)
podmiot wykonujący inne niż wymienione w pkt 2 czynności związane z przejazdem pojazdu
nienormatywnego, w szczególności na organizatora transportu, nadawcę, odbiorcę lub
spedytora, jeżeli okoliczności lub dowody wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub
godził się na powstanie naruszenia określonego w ust. 1.
3a.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1a, nakłada się na:
1)
podmiot wykonujący przejazd - w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 1;
2)
podmiot wykonujący pilotowanie - w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 2 i 3.
3b.
Kary, o której mowa w ust. 1, za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia kategorii
V albo z przekroczonymi parametrami technicznymi pojazdu wskazanymi w tym zezwoleniu,
w zakresie dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej nie nakłada się, w przypadku
gdy kontrolujący stwierdził jednoczesne naruszenie zakazu, o którym mowa w art. 41
ust. 2 albo art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, albo przekroczenie dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej, o którym mowa
w art. 41b ust. 1 albo 3 tej ustawy.
4.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w
ust. 1 i ust. 1a pkt 1, wobec podmiotu wykonującego przejazd, a postępowanie wszczęte
w tej sprawie umarza się, jeżeli:
1)
okoliczności sprawy i dowody wskazują, że ten podmiot:
a)
dochował należytej staranności w realizacji czynności związanych z przejazdem,
b)
nie miał wpływu na powstanie naruszenia, lub
2)
rzeczywista masa całkowita pojazdu nienormatywnego nie przekracza dopuszczalnej wielkości
lub wielkości określonej w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, a przekroczenie
dotyczy wyłącznie nacisku osi pojazdu w przypadku przewozu ładunków sypkich oraz drewna.
5.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w
ust. 1, wobec podmiotu wykonującego przejazd oraz inne czynności związane z przejazdem
drogowym pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
W przypadku stwierdzenia przejazdu po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych
należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia lub niezgodnie
z warunkami określonymi dla tego zezwolenia organ kontroli, o którym mowa w ust. 2,
powiadamia właściwy terytorialnie ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli organ
Żandarmerii Wojskowej.
7168)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 78..
Organ Żandarmerii Wojskowej, o którym mowa w ust. 6, występuje do dowódcy jednostki
wojskowej organizującej przejazd drogowy lub do jego przełożonego z wnioskiem o wszczęcie
postępowania dyscyplinarnego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny .
Art. 140ab.
1.
Karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1, ustala się w wysokości:
1)
1500 zł - za brak zezwolenia kategorii I;
2)
5000 zł - za brak zezwolenia kategorii II-IV;
3)
za brak zezwolenia kategorii V:
a)
6000 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary
pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości nie więcej niż o 10%,
b)
10 000 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary
pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości o więcej niż 10% i nie więcej niż 20%,
c)
15 000 zł - w pozostałych przypadkach;
4)
5000 zł - za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt bez potwierdzonego
zawiadomienia zarządcy drogi, o którym mowa w art. 64c ust. 9;
5)
3000 zł - za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt niezgodnie z
warunkami określonymi przez zarządcę drogi, o którym mowa w art. 64c ust. 9;
6)
6000 zł - za przejazd pojazdu nienormatywnego przez most lub wiadukt przy zgłoszonym
przez zarządcę drogi sprzeciwie, o którym mowa w art. 64c ust. 10;
7)
2000 zł - za niedotrzymanie warunków przejazdu określonych dla zezwolenia kategorii
V lub podanych w tym dokumencie, innych niż parametry techniczne pojazdu lub zespołu
pojazdów.
2.
W przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2, za przejazd pojazdem
nienormatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia.
3.
Karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1a, ustala się w wysokości:
1)
3000 zł - za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie;
2)
2000 zł - za brak wymaganego wyposażenia lub oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie;
3)
2000 zł - za brak wymaganego szkolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 3a.
Art. 140ac.
1.
Od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a,
przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który tę karę wymierzył,
w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
2.
Decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że
wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu
wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie,
w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
3.
Karę pieniężną uiszcza się w formie przekazu na wskazany w decyzji rachunek bankowy.
Koszty związane z jej przekazaniem pokrywa obowiązany podmiot.
4.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 2, podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie
określonym w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5.
Obowiązek uiszczenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, przedawnia się z upływem
5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym kara powinna zostać uiszczona.
Art. 140ad.
1.
W przypadku gdy podczas kontroli zostanie stwierdzone naruszenie, o którym mowa w
art. 140aa ust. 1, przez zagraniczny podmiot mający siedzibę w państwie, z którym
Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową o wzajemnej egzekucji kar pieniężnych,
osoba przeprowadzająca kontrolę pobiera kaucję w wysokości odpowiadającej przewidywanej
karze pieniężnej.
2.
Kaucję pobiera się:
1)
podczas kontroli na drodze - w formie gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego
zarachowania, lub za pomocą karty płatniczej;
2)
w terminie późniejszym - w formie przelewu na wyodrębniony rachunek bankowy organu
prowadzącego postępowanie administracyjne w sprawie o nałożenie kary, a w przypadku
poboru kaucji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego - na wyodrębniony rachunek
bankowy urzędu skarbowego określony w przepisach odrębnych, przy czym koszty przelewów
ponosi obowiązany podmiot.
3.
Kaucja przechowywana jest na nieoprocentowanym rachunku bankowym, o którym mowa w
ust. 2 pkt 2. Koszty związane z uiszczeniem kaucji w formie przelewu na rachunek bankowy
lub za pomocą karty płatniczej - związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków
na właściwy rachunek bankowy - pokrywa obowiązany podmiot.
4.
Kaucję przekazuje się:
1)
na rachunek bankowy określony w decyzji o nałożeniu kary, w terminie, o którym mowa
w art. 140 ac ust. 2, albo
2)
na rachunek bankowy podmiotu, który ją wpłacił, w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia
się decyzji lub orzeczenia uchylającego decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.
5.
W przypadku gdy wysokość nałożonej kary jest mniejsza od wysokości pobranej kaucji,
do powstałej różnicy stosuje się odpowiednio przepis ust. 4 pkt 2.
6.
Odpowiedzialność za szkody spowodowane ruchem pojazdów nienormatywnych ponosi wykonujący
przejazd pojazdem nienormatywnym.
7.
W przypadku gdy podczas kontroli zostanie stwierdzone naruszenie, o którym mowa w
art. 140aa ust. 1 lub 1a, przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, osoba przeprowadzająca
kontrolę na drodze zatrzymuje, za pokwitowaniem, dokumenty dotyczące przejazdu pojazdu
nienormatywnego oraz dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) pojazdu i usuwa pojazd,
na koszt podmiotu wykonującego przejazd pojazdem nienormatywnym, na parking strzeżony,
o którym mowa w art. 130a ust. 5c, a jeżeli ze względu na wymiary lub masę pojazdu
umieszczenie pojazdu na tym parkingu jest niemożliwe - na inny, w miarę możliwości
najbliższy parking strzeżony, jeżeli:
1)
nie pobrano kaucji lub
2)
nie usunięto stwierdzonego naruszenia.
Art. 140ae.
1.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a, są przekazywane odpowiednio
do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub na wyodrębniony rachunek bankowy
Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
2.
Środki z tytułu kar gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji
Dróg Krajowych i Autostrad są przekazywane w terminie pierwszych 2 dni roboczych po
upływie tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem
na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw
promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
3.
Urzędy celno-skarbowe otrzymują prowizję od pobranych kar pieniężnych w wysokości
12% nałożonej kary.
4.
Prowizja, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
4a.
Wojewódzkie inspektoraty transportu drogowego otrzymują prowizję od pobranych kar
pieniężnych w wysokości 12% nałożonej kary. Prowizja stanowi wpływ Funduszu rozwoju
przewozów autobusowych, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej .
5.
Od kar pieniężnych urzędy celno-skarbowe i wojewódzkie inspektoraty transportu drogowego
odliczają prowizję, a pozostałą część kary, w terminie 4 dni po upływie każdych kolejnych
10 dni miesiąca, przekazują odpowiednio do podmiotów wymienionych w ust. 1.
Art. 140af.
1.
Grzywny, o których mowa w art. 96 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, pobierane przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, nakładane na właściciela
lub posiadacza pojazdu, o których mowa w art. 78 ust. 4 i 5 ustawy, stanowią wpływy
Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym
mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej.
2.
Kary porządkowe, o których mowa w art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach
o wykroczenia, pobierane przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, nakładane na osoby, o których
mowa w art. 78 ust. 4 i 5 ustawy, stanowią wpływy Funduszu rozwoju przewozów autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej.
Art. 140ag169)Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 95..
1.
Grzywny, o których mowa w art. 86, art. 86b, art. 87, art. 90, art. 92, art. 92a § 2, art. 92b, art. 94 § 1-2,
art. 96 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 97a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, stanowią wpływy Krajowego Funduszu Drogowego.
2.
Właściwy naczelnik urzędu skarbowego oraz Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazują
kwoty z grzywien, o których mowa w ust. 1, w terminie pierwszych dwóch dni roboczych
po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego
z przeznaczeniem na finansowanie:
1)
zadań inwestycyjnych związanych z poprawą bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach
krajowych;
2)
budowy lub przebudowy dróg krajowych.
Dział Va
Działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego
Art. 140b.
1.
Tworzy się Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, zwaną dalej „Krajową Radą”.
2.
Krajowa Rada działa przy ministrze właściwym do spraw transportu jako międzyresortowy
organ pomocniczy Rady Ministrów w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Art. 140c.
1.
Krajowa Rada określa kierunki i koordynuje działania administracji rządowej w sprawach
bezpieczeństwa ruchu drogowego.
2.
Do zadań Krajowej Rady w zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego należy w
szczególności:
1)
proponowanie kierunków polityki państwa;
2)
opracowywanie programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w oparciu o propozycje
przedstawiane przez właściwych ministrów i ocena ich realizacji;
3)
inicjowanie badań naukowych;
4)
inicjowanie i opiniowanie projektów aktów prawnych oraz umów międzynarodowych;
5)
inicjowanie kształcenia kadr administracji publicznej;
6)
inicjowanie współpracy zagranicznej;
7)
współpraca z właściwymi organizacjami społecznymi i instytucjami pozarządowymi;
8)
inicjowanie działalności edukacyjno-informacyjnej;
9)
analizowanie i ocena podejmowanych działań;
10)
ustalanie, co najmniej raz na trzy lata, średniego kosztu społeczno-ekonomicznego
wypadku drogowego, w którym jest zabity, oraz średniego kosztu społeczno-ekonomicznego
wypadku drogowego, w którym osoba doznała obrażeń ciała w rozumieniu art. 156 § 1
albo art. 157 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , powstałego w transeuropejskiej sieci drogowej.
3.
Przy ustalaniu średniego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadków drogowych, o których
mowa w ust. 2 pkt 10, uwzględnia się:
1)
utratę produktywności zabitych i rannych w wypadkach drogowych;
2)
koszty leczenia i rehabilitacji poszkodowanych w wypadkach drogowych;
3)
koszty administracyjne wypadków drogowych;
4)
straty materialne powstałe w wyniku wypadków drogowych.
Art. 140d.
W skład Krajowej Rady wchodzą:
1)
Przewodniczący - minister właściwy do spraw transportu;
2)
zastępcy Przewodniczącego:
a)
sekretarz lub podsekretarz stanu w ministerstwie właściwym do spraw wewnętrznych,
b)
sekretarz lub podsekretarz stanu w ministerstwie właściwym do spraw transportu;
3)
sekretarz Krajowej Rady wskazany przez ministra właściwego do spraw transportu;
4)
członkowie Krajowej Rady wskazani przez: Prezesa Rady Ministrów spośród wojewodów,
Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości oraz ministrów właściwych do spraw:
administracji publicznej, budżetu, finansów publicznych, gospodarki, budownictwa,
planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, klimatu, oświaty
i wychowania, środowiska, transportu, wewnętrznych, pracy oraz Komendanta Głównego
Policji, Komendanta Głównego Straży Pożarnej, Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad.
Art. 140e.
1.
Przewodniczący Krajowej Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.
2.
Przewodniczący Krajowej Rady otrzymuje od ministrów i innych organów, których przedstawiciele
są członkami Krajowej Rady:
1)
sprawozdania i informacje dotyczące realizacji zadań określonych w programach bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
2)
informacje dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, w szczególności informacje
umożliwiające ustalanie średniego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadków, o których
mowa w art. 140c ust. 2 pkt 10.
3.
Przewodniczący Krajowej Rady składa Radzie Ministrów corocznie, do końca marca, sprawozdanie
dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz działań realizowanych w tym zakresie.
4.
Prezes Rady Ministrów składa Sejmowi, Senatowi i Prezydentowi corocznie, do końca
kwietnia, sprawozdanie dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz działań
realizowanych w tym zakresie.
Art. 140f.
1.
Krajowa Rada wykonuje swoje zadania przy pomocy Sekretariatu Krajowej Rady.
2.
Sekretariat Krajowej Rady działa jako wewnętrzna jednostka organizacyjna ministra
właściwego do spraw transportu.
3.
Szczegółową organizację i tryb prac Krajowej Rady określa regulamin przyjęty w drodze
uchwały na pierwszym posiedzeniu Krajowej Rady.
Art. 140g.
1.
Tworzy się Wojewódzką Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, zwaną dalej „Wojewódzką
Radą”.
2.
Wojewódzka Rada działa przy marszałku województwa jako wojewódzki zespół koordynacyjny
w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Art. 140h.
1.
Wojewódzka Rada koordynuje i określa kierunki działań administracji publicznej w sprawach
bezpieczeństwa ruchu drogowego.
2.
Do zadań Wojewódzkiej Rady w zakresie, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności:
1)
opracowywanie regionalnych programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
opiniowanie projektów aktów prawa miejscowego w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;
3)
zatwierdzanie planu wydatków wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego w części przeznaczonej
na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego;
4)
inicjowanie kształcenia kadr administracji publicznej i szkolenie w zakresie bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
5)
inicjowanie współpracy międzywojewódzkiej;
6)
współpraca z właściwymi organizacjami społecznymi i instytucjami pozarządowymi;
7)
inicjowanie działalności edukacyjno-informacyjnej;
8)
analizowanie i ocena podejmowanych działań.
3.
Szczegółową organizację i tryb pracy Wojewódzkiej Rady określa regulamin przyjęty
przez radę w drodze uchwały.
Art. 140i.
W skład Wojewódzkiej Rady wchodzą:
1)
przewodniczący - marszałek województwa;
2)
zastępcy przewodniczącego:
a)
wojewoda,
b)
wojewódzki komendant Policji;
3)
sekretarz - wskazany przez marszałka województwa;
4)
członkowie Wojewódzkiej Rady:
a)
wojewódzki inspektor transportu drogowego,
b)
dyrektor właściwego terenowo oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad,
c)
przedstawiciel wojewody,
d170)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 78.)
przedstawiciel Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji,
e)
przedstawiciel kuratora oświaty,
f)
przedstawiciel zarządu województwa,
g)
przedstawiciel zarządów powiatu,
h)
przedstawiciel wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast,
i)
przedstawiciel komendanta wojewódzkiego Policji,
j)
przedstawiciel komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,
k)
przedstawiciel zarządu dróg wojewódzkich,
l)
przedstawiciel wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego,
m)
przedstawiciel zarządów dróg powiatowych,
n)
osoby wskazane przez marszałka województwa w szczególności reprezentujące działające
na terenie województwa organizacje pozarządowe, których celem statutowym jest problematyka
bezpieczeństwa ruchu drogowego, przy czym marszałek województwa może wskazać nie więcej
niż 12 osób.
Art. 140j.
1.
Przewodniczący Wojewódzkiej Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.
2.
Przewodniczący Wojewódzkiej Rady otrzymuje od organów, których przedstawiciele są
członkami Wojewódzkiej Rady:
1)
sprawozdania i informacje dotyczące realizacji zadań określonych w programach bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
2)
informacje dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego.
3.
Przewodniczący Wojewódzkiej Rady składa Przewodniczącemu Krajowej Rady corocznie,
do końca stycznia, sprawozdanie dotyczące stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego na
terenie województwa oraz działań realizowanych w tym zakresie.
Art. 140k.
Obsługę Wojewódzkiej Rady zapewnia wyznaczony przez marszałka województwa wojewódzki
ośrodek ruchu drogowego.
Art. 140l.
W pracach Krajowej Rady i Wojewódzkiej Rady mogą brać udział z głosem doradczym:
1)
przedstawiciele organizacji pozarządowych, których statutowy zakres działalności obejmuje
zagadnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
pracownicy naukowi wyższych uczelni lub jednostek badawczo-rozwojowych;
3)
niezależni eksperci.
Dział Vb
Kary pieniężne
Art. 140m.
1.
Kto:
1)
wbrew przepisowi art. 70g ust. 1 wprowadził do obrotu nowy pojazd bez wymaganego odpowiedniego
świadectwa homologacji typu lub innego równoważnego dokumentu, o których mowa w art.
70j ust. 1, art. 70k ust. 1, art. 70o ust. 1, art. 70zo ust. 1, art. 70zp ust. 1 albo
art. 70zu ust. 1,
2)
wbrew przepisowi art. 70g ust. 5 ponownie wprowadził do obrotu pojazdy wycofane z
obrotu,
3)
wbrew przepisowi art. 70g ust. 6 wprowadził do obrotu nowy przedmiot wyposażenia lub
część,
4)
wbrew przepisowi art. 70g ust. 8 ponownie wprowadził do obrotu przedmiot wyposażenia
lub część wycofane z obrotu
- podlega karze pieniężnej w wysokości nie większej niż 25% wartości sprzedaży wynikającej
z wprowadzenia do obrotu tego pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.
2.
Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 70g ust. 4 lub ust.
10, podlega karze pieniężnej w wysokości nie większej niż 50% wartości sprzedaży wynikającej
z wprowadzenia do obrotu tego pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.
Art. 140ma.
1.
Podmiot uprawniony, który:
1)
nie zwrócił staroście w terminie, o którym mowa w art. 80y ust. 1, blankietów profesjonalnych
dowodów rejestracyjnych, profesjonalnych dowodów rejestracyjnych oraz profesjonalnych
tablic (tablicy) rejestracyjnych, podlega karze pieniężnej w wysokości 3000 zł;
2)
nie prowadzi wykazu, o którym mowa w art. 80x ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości
5000 zł.
2.
Podmiot uprawniony, któremu trzykrotnie w ciągu danego roku kalendarzowego zatrzymano
profesjonalny dowód rejestracyjny, podlega karze pieniężnej w wysokości 2000 zł.
Art. 140mb.
Kto:
1)
będąc właścicielem pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii
Europejskiej wbrew przepisowi art. 71 ust. 7 nie rejestruje pojazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu
pojazdu
- podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.
Art. 140n.
1.
Kary pieniężne, w sprawach określonych w art. 140m-140mb, są nakładane w drodze decyzji
administracyjnej.
2.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 140m:
1)
za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z obrotu pojazdów, przedmiotów wyposażenia
lub części, o których mowa w art. 70d ust. 1 i ust. 6 pkt 2 przeznaczonych dla konsumentów,
nakłada właściwy organ Inspekcji Handlowej;
2)
za wprowadzenie do obrotu albo niewycofanie z obrotu pojazdów, o których mowa w art.
70d ust. 1, ust. 4 i ust. 6 pkt 2, nieprzeznaczonych dla konsumentów, nakłada Dyrektor
Transportowego Dozoru Technicznego.
2a.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, nakłada starosta.
3.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 2:
1)
pkt 1 stanowią dochód budżetu państwa;
2)
pkt 2 stanowią przychód Transportowego Dozoru Technicznego.
3a.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, stanowią dochód powiatu.
4.
Ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia, powtarzalność
naruszeń oraz korzyści finansowe uzyskane z tytułu naruszenia ustawy.
5.
Kary pieniężne są wnoszone na odrębne rachunki bankowe odpowiednio budżetu państwa,
starostwa albo Transportowego Dozoru Technicznego, w terminie 14 dni od dnia, w którym
decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.
6.
Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140m-140mb, w zakresie nieuregulowanym w
ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
7.
Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w art. 140mb, wyczerpuje jednocześnie
znamiona wykroczenia, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie
przepisy o odpowiedzialności administracyjnej.
Dział Vc
Przetwarzanie danych osobowych
Art. 140o.
Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) 171)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2., nie wpływa na przebieg i wynik kontroli, o których mowa w art. 129 ust. 1, 4 i 4a,
art. 129a ust. 1, art. 129b ust. 1, art. 129c ust. 1 oraz art. 129d ust. 1, ani na
uprawnienie właściwego organu do nałożenia kary.
Dział VI
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
Art. 141-143.
(pominięte)
Art. 144.
(uchylony)
Art. 145-148.
(pominięte)
Art. 148a.
1172)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2269), która weszła w życie z dniem 24 grudnia 2021 r..
Do dnia 1 stycznia 2026 r. dopuszcza się poruszanie się pojazdów elektrycznych, o
których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, oraz pojazdów napędzanych wodorem, o których mowa w art. 2 pkt 15 tej ustawy, po
wyznaczonych przez zarządcę drogi pasach ruchu dla autobusów.
2.
Zarządca drogi może uzależnić poruszanie się pojazdów elektrycznych po wyznaczonych
pasach ruchu dla autobusów od liczby osób poruszających się tymi pojazdami.
Art. 148b.
1.
Od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. pojazdy elektryczne i pojazdy napędzane
wodorem oznacza się nalepką wskazującą na rodzaj paliwa wykorzystywanego do ich napędu
umieszczaną na przedniej szybie pojazdu według wzoru określonego w przepisach wydanych
na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1.
2.
Nalepkę, o której mowa w ust. 1, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania albo siedziby właściciela pojazdu.
Art. 149.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,
ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Sprawiedliwości, kierując
się potrzebą zapewnienia stabilnego obrotu pojazdami samochodowymi, może określić,
w drodze rozporządzenia:
1)
obowiązek uzyskania karty pojazdu przez właścicieli pojazdów zarejestrowanych przed
dniem, o którym mowa w art. 152 pkt 3;
2)
warunki, terminy i tryb uzyskiwania karty pojazdu przez osoby, o których mowa w pkt
1, organy właściwe do ich wydania, dokumenty stosowane w tych sprawach oraz wysokość
opłaty za wydanie karty pojazdu.
Art. 150.
1.
Prawa jazdy i inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami lub potwierdzające
dodatkowe kwalifikacje i wymagania w stosunku do kierujących pojazdami, wydane na
podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do czasu ich wymiany dokonywanej
na koszt osoby uprawnionej w zakresie, na jaki zostały wydane. Osoba uprawniona dokonująca
wymiany jest obowiązana do uiszczenia opłaty ewidencyjnej.
2.
Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając wszystkie wydawane przed dniem
wejścia w życie ustawy dokumenty uprawniające do kierowania pojazdem oraz koszty związane
z ich wymianą, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i terminy wymiany praw jazdy
i innych dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami lub potwierdzających dodatkowe
kwalifikacje kierujących pojazdami oraz wysokość opłat za ich wymianę.
Art. 151.
1.
Traci moc ustawa z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym , z wyjątkiem art. 60, 69-70 i 72-82, które tracą moc z dniem 30 czerwca 1999 r.
2.
(pominięty)
Art. 152.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem:
1)
art. 49 ust. 2 pkt 5, art. 80, 99 i 109 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca
1998 r.;
2)
art. 39 ust. 3 i art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.;
3)
art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a, art. 77, 87, 88, 90-98 i 100-108, które wchodzą w życie
z dniem 1 lipca 1999 r.
1)
Niniejsza ustawa wdraża postanowienia następujących dyrektyw Unii Europejskiej: 1)
dyrektywy Rady z dnia 16 grudnia 1991 r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania
pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (91/671/EWG)
(Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, str. 26, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 353, z późn. zm.); 2) dyrektywy Rady 92/6/EWG z dnia
10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości
w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 57 z 02.03.1992,
str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str.
359, z późn. zm.); 3) dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej
dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne
dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne
obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 2, str. 478, z późn. zm.);
4) dyrektywy 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 1997 r. odnoszącej
się do mas i wymiarów niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz
zmieniającej dyrektywę 70/156/EWG (Dz. Urz. WE L 233 z 25.08.1997, str. 1, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 19, str. 200, z późn. zm.);
5) dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych
pojazdów (Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999, str. 57, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 351, z późn. zm.); 6) (uchylony) 7) dyrektywy
2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji
typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG
(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 399, z późn. zm.); 8) dyrektywy 2003/20/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 8 kwietnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/671/EWG
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do obowiązkowego
stosowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach poniżej 3,5 tony (Dz. Urz. UE L 115 z
09.05.2003, str. 63; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 277);
9) dyrektywy 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie
homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych
maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz
uchylającej dyrektywę 74/150/EWG (Dz. Urz. UE L 171 z 09.07.2003, str. 1, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 311, z późn. zm.);
10) dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r.
ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów,
części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa
ramowa”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.); 11) dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do
ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz. Urz. UE L 141 z 06.06.2009,
str. 12, z późn. zm.); 12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/82/UE z
dnia 25 października 2011 r. w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany
informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu
drogowego (Dz. Urz. UE L 288 z 05.11.2011, str. 1); 13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej
dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii
oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014, str. 134 oraz
Dz. Urz. UE L 197 z 04.07.2014, str. 87).
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie
ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 720), która
weszła w życie z dniem 20 maja 2021 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
4)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
5)
Dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o
transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997), która weszła
w życie z dniem 5 grudnia 2021 r.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
8)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016,
str. 65.
9)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
10)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
11)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
12)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o
zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. poz. 463), która weszła w życie z
dniem 1 czerwca 2021 r.
14)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
15)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
16)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
17)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
13.
19)
Przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
20)
Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
22)
Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
23)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
13.
25)
Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
31)
Tytuł oddziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
33)
Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
34)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
36)
Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
37)
Dodany przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem
6 kwietnia 2022 r.
38)
Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
39)
Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie
ustawy - Prawo o ruchu drogowym, ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz ustawy
o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz.
U. poz. 2165), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
41.
43)
Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
41.
45)
Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41.
46)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.
47)
Wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy z dnia
14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1517).
48)
Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 49.
49)
Z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku
47.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie
ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694, 2313 i 2427),
która weszła w życie z dniem 1 maja 2021 r.; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2021 r.
51)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 50; wszedł
w życie z dniem 1 lipca 2021 r.
52)
Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji
z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych
umożliwiających zachowanie dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu (Dz. U.
poz. 1522), ogłoszonego na podstawie art. 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
53)
Zdanie drugie w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 54.
54)
Zdanie drugie wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
55)
Zdanie pierwsze w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa
w odnośniku 56.
56)
Zdanie pierwsze wejdzie w życie z dniem 4 września 2022 r. na podstawie art. 29 pkt
6 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
57)
Wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2022 r. na podstawie komunikatu Ministra Cyfryzacji
z dnia 4 sierpnia 2021 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych
umożliwiających czasowe wycofanie z ruchu samochodu osobowego (Dz. U. poz. 1521),
ogłoszonego na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 47.
58)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 59.
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która weszła w życie
z dniem 4 czerwca 2018 r., art. 79 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca
2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art.
80ba ust. 1 pkt 9, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy
- Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957). Na podstawie
art. 7 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu drugim, minister właściwy
do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający
termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu drugim.
59)
Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
przez przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów
do centralnej ewidencji pojazdów danych o demontażu pojazdu lub przyjęciu niekompletnego
pojazdu, określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 23 ustawy, o której mowa w
odnośniku 47. Na podstawie art. 23 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji
ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia
rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
60)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących
wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988). Na podstawie
art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41, minister właściwy do spraw informatyzacji
ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający termin wdrożenia
rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
61)
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o
ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), która weszła w życie
z dniem 4 czerwca 2018 r., art. 80b ust. 1 pkt 7 w brzmieniu obowiązującym od dnia
4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
wprowadzanie danych o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe do centralnej
ewidencji pojazdów w zakresie dotyczącym udostępniania i przekazywania danych o zastawach
rejestrowych ustanowionych na pojeździe. Na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie pierwsze
ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji
ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań
technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
62)
Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących
wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy wymienionej
jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60. Na podstawie art. 5 ustawy, o której mowa
w odnośniku 41, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw
Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych,
o których mowa w zdaniu pierwszym.
63)
Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której
mowa w odnośniku 47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy, o której
mowa w zdaniu pierwszym.
64)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 65.
65)
Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której
mowa w odnośniku 47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w zdaniu pierwszym odnośnika 60.
66)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 67.
67)
Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku
47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do
centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60.
68)
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 1
pkt 5 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie danych o zastawach rejestrowych
ustanowionych na pojeździe do centralnej ewidencji pojazdów w zakresie dotyczącym
udostępniania i przekazywania danych o zastawach rejestrowych ustanowionych na pojeździe.
Na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister
właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający
termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
69)
Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 1
pkt 8 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa
w art. 80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 8,
w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1273, 2183 i 2281, z 2016 r. poz.
352 i 2001, z 2017 r. poz. 777 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 957), która weszła w życie
z dniem 4 czerwca 2018 r. Na podstawie art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której
mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
70)
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust.
1 pkt 9 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa
w art. 80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9,
w brzmieniu nadanym ustawą, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 7 ust.
2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw
informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia
rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
71)
Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 41; wejdzie w życie z
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji dotyczących
wydanych zezwoleń na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać
pojazd, do centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ust. 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 41,
minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
72)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 73.
73)
Wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
do centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60. Na podstawie art. 19 ustawy, o której mowa w odnośniku
47, minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat
określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie do
centralnej ewidencji pojazdów i gromadzenie w tej ewidencji danych o przekroczeniach
terminów, o których mowa w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 60.
74)
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust.
3 w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art.
80b ust. 1 pkt 16 przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 9, nadanym
ustawą, o której mowa w 69. Na podstawie art. 7 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której
mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
75)
Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80ba ust. 4a
w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych, o których mowa w art.
80b ust. 1 pkt 16a przez podmioty, o których mowa w art. 80ba ust. 1 pkt 8, w brzmieniu
nadanym ustawą, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze
ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza
w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych,
o których mowa w zdaniu pierwszym.
76)
Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 80bd
w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych
w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu nadanym wyżej wymienioną ustawą.
Na podstawie art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym,
minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat
określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
77)
Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 80be nie stosuje
się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych,
o których mowa w art. 80be ust. 1, za pomocą systemów teleinformatycznych, o których
mowa w art. 80be ust. 2. Na podstawie art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy, o której
mowa w odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
78)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
Ojczyzny (Dz. U. poz. 655), która weszła w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r.
79)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 80.
80)
Zdanie drugie wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
generowanie z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów
raportu potwierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji określonym w komunikacie,
o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 47. Na podstawie art. 21
tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
generowanie z systemu teleinformatycznego obsługującego centralną ewidencję pojazdów
raportu potwierdzającego dane zgromadzone w tej ewidencji.
81)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych
danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641),
która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2021 r.
82)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1598, 2076, 2105, 2262 i 2328 oraz z 2022 r. poz. 835.
83)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.
84)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia
w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.
85)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
5; weszła w życie z dniem 6 kwietnia 2022 r.; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia
w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.
86)
Obecnie tytuł ustawy brzmi: o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich
Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami
międzynarodowymi, na podstawie art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie
danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości
(Dz. U. z 2019 r. poz. 125), która weszła w życie z dniem 6 lutego 2019 r.
87)
Wejdzie w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego
do spraw informatyzacji informacji, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 24 listopada
2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r. poz. 79), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2019 r., w Dzienniku
Urzędowym Ministra Cyfryzacji, na podstawie art. 10 tej ustawy.
88)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
41.
89)
Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 41.
90)
Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, art. 100a i art.
100b-100e w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do czasu
wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie
i udostępnianie danych, na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, w brzmieniu nadanym
przez ustawę, o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 13 ust. 2 zdanie pierwsze
ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji
ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań
technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
91)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
92)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
93)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
94)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 95.
95)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 2 grudnia
2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 2328), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; wejdzie w życie z
dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego
do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa
w odnośniku 58.
96)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95;
wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie
ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 58.
97)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
98)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
99)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
100)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret pierwsze
ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
101)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
102)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret trzecie ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
103)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
104)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
105)
Dodana przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret szóste ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
106)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret siódme ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
107)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. c tiret ósme ustawy, o której mowa w
odnośniku 5.
108)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. d ustawy,
o której mowa w odnośniku 5.
109)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
110)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku
5; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku
111.
111)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie
ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 58.
112)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 95.
113)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 5.
114)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
115)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 116.
116)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie
art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 58.
117)
Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95;
wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie
ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 58.
118)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
119)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. d tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
120)
Dodana przez art. 2 pkt 5 lit. lit. d tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
121)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
122)
Dodany przez art. 2 pkt 5 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
123)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 124.
124)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie
ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 58.
125)
Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 100af
w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie niezgodności na zasadach określonych
w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu nadanym ustawą wymienioną jako druga
w odnośniku 69. Na podstawie art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej w
zdaniu pierwszym minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
126)
Dodana przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 95; wejdzie w życie
z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie,
gromadzenie i udostępnianie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy,
o której mowa w odnośniku 60, o których mowa w art. 13 ustawy wymienionej w odnośniku
58.
127)
Dodany przez art. 2 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
128)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 129.
129)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
95; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie,
przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq
ustawy, o której mowa w odnośniku 60, o których mowa w art. 13 ustawy wymienionej
w odnośniku 58.
130)
Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 131.
131)
Przez art. 2 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem 6
czerwca 2022 r.
132)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 48 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 81.
133)
Dodany przez art. 2 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z dniem
6 czerwca 2022 r.
134)
Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 69, art. 100f-100m
w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy
kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku
69, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym
komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu
pierwszym.
135)
Na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy, wymienionej jako druga w odnośniku 69, art. 100i
w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się do czasu wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających funkcjonowanie centralnej ewidencji posiadaczy
kart parkingowych. Na podstawie art. 10b ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej
jako druga w odnośniku 69 minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim
dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych,
o których mowa w zdaniu pierwszym. Na podstawie art. 10c ust. 1 ustawy, wymienionej
jako druga w odnośniku 69, art. 100i w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r.
nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wyjaśnianie
niezgodności na zasadach określonych w art. 80bd, art. 100af i art. 100i, w brzmieniu
nadanym ustawą wymienioną jako druga w odnośniku 69. Na podstawie art. 10c ust. 2
zdanie pierwsze ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 69 minister właściwy do
spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin
wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu trzecim.
136)
Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957 oraz z 2021 r. poz.
2328) art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r.
nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie
danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, w brzmieniu nadanym przez ustawę,
o której mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w
odnośniku 61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku
urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których
mowa w zdaniu pierwszym.
137)
Dodany przez art. 2 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
138)
Przez art. 2 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
139)
Dodany przez art. 2 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
140)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 9 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
141)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
142)
Dodany przez art. 2 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wejdzie w życie z
dniem 6 czerwca 2022 r.
143)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
144)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
145)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
146)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
147)
Z dniem 25 kwietnia 2016 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14
lipca 2015 r. sygn. akt K 2/13 (Dz. U. poz. 1038).
148)
Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, przepis art. 130
w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 czerwca 2018 r. stosuje się do dnia wdrożenia
rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i
udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa
w art. 130. Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 61, minister
właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający
termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym.
149)
Z dniem 30 czerwca 2006 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7
czerwca 2005 r. sygn. akt K 23/04 (Dz. U. poz. 925).
150)
Utracił moc z dniem 13 września 2019 r. w zakresie, w jakim przewiduje, że pojazd
usunięty z drogi w przypadkach określonych w art. 130a ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o
ruchu drogowym pozostaje na parkingu strzeżonym wyznaczonym przez starostę do czasu
uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 5 grudnia 2018 r. sygn. akt K 6/17 (Dz. U. poz. 2322).
151)
Aktualne maksymalne wysokości stawek kwotowych opłat za usunięcie pojazdu z drogi
i jego parkowanie na parkingu strzeżonym ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw finansów
publicznych, zgodnie z art. 130a ust. 6c niniejszej ustawy.
152)
Dodana przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
153)
Z dniem 13 września 2019 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym
mowa w odnośniku 150.
154)
Z dniem 12 czerwca 2009 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3
czerwca 2008 r. sygn. akt P 4/06 (Dz. U. poz. 649).
155)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 156.
156)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem 17 września 2022 r.
157)
Dodany przez art. art. 1 pkt 5 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku
95.
158)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 51 z 26.02.2008,
str. 27, Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, Dz. Urz. UE L 48 z 23.02.2011, str.
19, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 293 z 09.10.2014, str. 60,
Dz. Urz. UE L 195 z 20.07.2016, str. 83 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str.
1.
159)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
95.
160)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 161.
161)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 95; wejdzie w życie z dniem 17 września 2022 r.
162)
Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 95.
163)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
95.
164)
Dodany przez art. 2 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem
6 kwietnia 2022 r.
165)
Dodany przez art. 2 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 5; wszedł w życie z dniem
6 kwietnia 2022 r.
166)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
167)
Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957 oraz z 2021 r. poz.
2328) art. 140 w brzmieniu obowiązującym od dnia 4 czerwca 2018 r. nie stosuje się
do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na
zasadach określonych w art. 100aa-100aq, w brzmieniu nadanym przez ustawę, o której
mowa w odnośniku 69. Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy, o której mowa w odnośniku
61, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym
komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu
pierwszym.
168)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 78.
169)
Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 95.
170)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 719 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 78.
171)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
172)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy
o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 2269), która weszła w życie z dniem 24 grudnia 2021 r.
Załącznik nr 1 - Kategorie zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego
Załącznik nr 2 - Kategorie pojazdów
1.
Kategoria M: pojazdy samochodowe przeznaczone do przewozu osób mające co najmniej
cztery koła, w tym:
1)
kategoria M1: pojazdy do przewozu osób, mające nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy;
2)
kategoria M2: pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające więcej niż osiem miejsc
oprócz siedzenia kierowcy i mające maksymalną masę całkowitą nieprzekraczającą 5 t;
3)
kategoria M3: pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające więcej niż osiem miejsc
oprócz siedzenia kierowcy i mające maksymalną masę całkowitą przekraczającą 5 t.
2.
Kategoria N: pojazdy samochodowe mające co najmniej cztery koła i zaprojektowane i
wykonane do przewozu ładunków, w tym:
1)
kategoria N1: pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków i mające maksymalną masę
całkowitą nieprzekraczającą 3,5 t;
2)
kategoria N2: pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków i mające maksymalną masę
całkowitą przekraczającą 3,5 t, ale nieprzekraczającą 12 t;
3)
kategoria N3: pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków i mające maksymalną masę
całkowitą przekraczającą 12 t.
3.
Kategoria O: przyczepy, w tym:
1)
kategoria O1: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 750 kg;
2)
kategoria O2: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 750 kg, ale nieprzekraczającej
3,5 t;
3)
kategoria O3: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, ale nieprzekraczającej
10 t;
4)
kategoria O4: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 10 t.
4.
Kategoria L: pojazdy dwukołowe lub trójkołowe, niektóre pojazdy czterokołowe, w tym:
1)
kategoria L1e - motorowery dwukołowe;
2)
kategoria L2e - motorowery trójkołowe;
3)
kategoria L3e - motocykle dwukołowe bez bocznego wózka;
4)
kategoria L4e - motocykle dwukołowe z bocznym wózkiem;
5)
kategoria L5e - motocykle trójkołowe;
6)
kategoria L6e - czterokołowce lekkie;
7)
kategoria L7e - czterokołowce.
Do kategorii L nie mogą być zaliczone pojazdy:
a)
których maksymalna prędkość konstrukcyjna nie przekracza 6 km/h,
b)
przeznaczone do kierowania przez osobę pieszą,
c)
ciągniki i maszyny używane do celów rolniczych lub podobnych,
d)
rowery i wózki rowerowe.
5.
Kategoria T: ciągniki rolnicze, w tym:
1)
kategoria T1: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/h,
mające oś położoną najbliżej kierowcy, o minimalnym rozstawie kół nie mniejszym niż
1150 mm, masę własną, w stanie gotowości do jazdy, przekraczającą 600 kg i prześwit
nie większy niż 1000 mm. W przypadku ciągników ze zmianą pozycji kierowcy (zmiana
położenia siedzenia i koła kierownicy), osią położoną najbliżej kierowcy musi być
oś z zamontowanymi oponami o największej średnicy;
2)
kategoria T2: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/h,
mające minimalny rozstaw kół mniejszy niż 1150 mm, masę własną, w stanie gotowości
do jazdy, przekraczającą 600 kg i prześwit nie większy niż 600 mm. W przypadku gdy
wysokość środka ciężkości ciągnika (mierzona względem podłoża) podzielona przez minimalny
rozstaw kół każdej osi przekracza 0,90, maksymalna prędkość konstrukcyjna jest ograniczona
do 30 km/h;
3)
kategoria T3: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/h
i masie własnej, w stanie gotowości do jazdy, nieprzekraczającej 600 kg;
4)
kategoria T4: ciągniki kołowe specjalnej konstrukcji o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej
40 km/h, w ramach której ze względu na prześwit i szerokość wyróżnia się kategorie
T4.1, T4.2,oraz T4.3;
5)
kategoria T5: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 40 km/h.
6.
Kategoria C: ciągniki gąsienicowe, w tym ciągniki kategorii C1, C2, C3, C4, C5 - według kryteriów podziału jak dla kategorii T. W ramach kategorii C4wyróżnia się kategorie C4.1, C4.2,oraz C4.3według podziału jak dla kategorii T4.1, T4.2,oraz T4.3.
7.
Kategoria R: przyczepy rolnicze, w tym:
1)
kategoria R1: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 1,5 t;
2)
kategoria R2: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 1,5 t, ale nieprzekraczającej
3,5 t;
3)
kategoria R3: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, ale nieprzekraczającej
21 t;
4)
kategoria R4: przyczepy o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 21 t.
Każda kategoria przyczep oznaczona jest także indeksem „a” lub „b”, zależnie od jej
konstrukcyjnej prędkości:
-
-„a” dla przyczep o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej mniejszej lub równej 40 km/h,
-
-„b” dla przyczep o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej większej niż 40 km/h.