Rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnejz dnia 19 lipca 2021 r.w sprawie utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów kontroli celno-skarbowej 1)Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej kieruje działem administracji rządowej
- finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów,
Funduszy i Polityki Regionalnej (Dz. U. poz. 1719).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 76 ust. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku
przesłuchania na odległość kontrolowanego lub świadka dla celów kontroli celno-skarbowej;
2)
sposób przechowywania, odtwarzania i kopiowania zapisów;
3)
sposób i tryb udostępniania kontrolowanemu, reprezentantowi kontrolowanego i pełnomocnikowi
zapisu obrazu lub dźwięku;
4)
sposób i tryb przekazywania kontrolowanemu, reprezentantowi kontrolowanego i pełnomocnikowi
kopii zapisu obrazu lub dźwięku;
5)
wysokość opłaty za sporządzenie i przekazanie kopii zapisu obrazu lub dźwięku.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
biegłym - należy przez to rozumieć osobę fizyczną posiadającą teoretyczne i praktyczne
umiejętności lub wiedzę o charakterze specjalnym oraz dysponującą warunkami organizacyjno-technicznymi
niezbędnymi do sporządzenia kopii zapisu albo odzyskania zapisu w przypadku uszkodzenia
zapisanego nośnika lub samego zapisu;
2)
dokumencie elektronicznym - należy przez to rozumieć dokument elektroniczny, o którym
mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne ;
3)
informatycznym nośniku danych - należy przez to rozumieć nośnik danych, o którym mowa
w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne;
4)
kopii bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć dane, które mają służyć do odtworzenia
oryginalnych danych w przypadku ich utraty lub uszkodzenia;
5)
laboratorium - należy przez to rozumieć wyspecjalizowaną jednostkę organizacyjną Krajowej
Administracji Skarbowej lub inną jednostkę organizacyjną, która dysponuje personelem
o odpowiednich umiejętnościach lub wiedzy o charakterze specjalnym i doświadczeniu
oraz warunkami organizacyjno-technicznymi niezbędnymi do sporządzenia kopii zapisu
albo odzyskania zapisu w przypadku uszkodzenia zapisanego nośnika lub samego zapisu;
6)
nośniku pierwotnym - należy przez to rozumieć informatyczny nośnik danych, na którym
utrwalono przesłuchanie kontrolowanego lub świadka za pomocą urządzenia rejestrującego
obraz lub dźwięk; jako nośnik pierwotny może być wykorzystany nośnik jednokrotnego
albo wielokrotnego zapisu;
7)
nośniku wtórnym - należy przez to rozumieć informatyczny nośnik danych jednokrotnego
zapisu, na który skopiowano zapis przesłuchania kontrolowanego lub świadka z nośnika
pierwotnego;
8)
nośniku kopii - należy przez to rozumieć informatyczny nośnik danych, na który skopiowano
zapis przesłuchania kontrolowanego lub świadka z nośnika pierwotnego albo wtórnego,
inny niż nośnik, o którym mowa w pkt 7;
9)
nośniku kopii bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć informatyczny nośnik danych,
na który skopiowano zapis przesłuchania kontrolowanego lub świadka z nośnika pierwotnego
albo wtórnego, stanowiący kopię bezpieczeństwa;
10)
zapisanym nośniku - należy przez to rozumieć nośnik pierwotny, nośnik wtórny, nośnik
kopii lub nośnik kopii bezpieczeństwa;
11)
podmiocie uprawnionym - należy przez to rozumieć kontrolowanego, reprezentanta kontrolowanego
lub pełnomocnika;
12)
zaawansowanym podpisie elektronicznym - należy przez to rozumieć podpis, o którym
mowa w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia
23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu
do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE ;
13)
zapisie - należy przez to rozumieć utrwalenie obrazu lub dźwięku przesłuchania na
odległość kontrolowanego lub świadka dla celów kontroli celno-skarbowej;
14)
zapisie cyfrowym - należy przez to rozumieć zapis, dla którego za pomocą funkcji skrótu
można wygenerować skrót.
§ 3.
1.
Do zapisu używa się urządzeń i środków technicznych utrwalających zapis na informatycznych
nośnikach danych.
2.
Zapis utrwalany jest na nośnikach umożliwiających przechowywanie danych przez okres
niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej, a także związanych
z kontrolą celno-skarbową postępowań: postępowania podatkowego, postępowania w sprawach
celnych, postępowania w sprawach o przestępstwo lub wykroczenie, postępowania w sprawach
o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli przepisy ustaw dopuszczają
wykorzystanie zapisu w tych postępowaniach.
§ 4.
1.
Dla każdego zapisanego nośnika sporządza się metrykę identyfikacyjną, zwaną dalej
„metryką”.
2.
Metryka zawiera co najmniej następujące dane:
1)
wskazanie osoby sporządzającej metrykę;
2)
datę sporządzenia metryki;
3)
numer metryki;
4)
oznaczenie kontroli celno-skarbowej;
5)
rodzaj i oznaczenie nośnika;
6)
rodzaj utrwalonej czynności, a także czas i miejsce jej przeprowadzenia;
7)
wskazanie urządzenia użytego do utrwalenia czynności lub do skopiowania zapisu;
8)
dane dotyczące zapisu;
9)
sumy kontrolne;
10)
podpis osoby sporządzającej metrykę.
3.
Wzór metryki określa załącznik do rozporządzenia.
4.
Metrykę opatruje się numerem nadanym zgodnie z kolejnością wykonywania zapisów i ich
kopii w toku danej kontroli celno-skarbowej.
5.
Numer metryki i oznaczenie kontroli celno-skarbowej umieszcza się na powierzchni przeznaczonej
do opisywania zapisanego nośnika, o ile nośnik ją posiada.
6.
Metrykę sporządza się w oryginale i kopiach.
7.
Oryginał metryki przechowuje się w aktach kontroli celno-skarbowej.
8.
Kopię metryki przechowuje się wraz z zapisanym nośnikiem w tym samym opakowaniu.
9.
Do oryginału i kopii metryki może być dołączony wydruk zawierający sumę kontrolną
każdego dokumentu elektronicznego wchodzącego w skład zapisu, zastępujący oznaczenie
tej sumy w metryce. Adnotację o dołączeniu wydruku umieszcza się w polu „Sumy kontrolne”
metryki.
10.
Jeżeli w toku kontroli celno-skarbowej sporządzono więcej niż trzy metryki, do akt
kontroli celno-skarbowej dołącza się wykaz metryk wskazujący w szczególności numer
każdej metryki, datę sporządzenia, rodzaj i oznaczenie zapisanego nośnika, rodzaj
utrwalonej czynności i numer karty w aktach kontroli celno-skarbowej, na której znajduje
się metryka.
§ 5.
1.
Kopię zapisu cyfrowego wykonuje się w tym samym formacie, w którym utrwalono zapis
na nośniku pierwotnym lub wtórnym, bez dzielenia dokumentów elektronicznych ani wprowadzania
jakichkolwiek zmian w stosunku do zapisu zarejestrowanego podczas utrwalonego przesłuchania
kontrolowanego lub świadka.
2.
Zapis cyfrowy uznaje się za skopiowany, jeżeli każda suma kontrolna dokumentu elektronicznego,
który otrzymano w wyniku kopiowania, jest zgodna z sumą kontrolną dokumentu elektronicznego,
którego kopiowania dokonano.
§ 6.
1.
Nośnik pierwotny należy opakować, zabezpieczyć odciskiem pieczęci jednostki organizacyjnej
Krajowej Administracji Skarbowej, w której prowadzone jest przesłuchanie kontrolowanego
lub świadka, i umieścić na opakowaniu informacje wskazujące oznaczenie kontroli celno-skarbowej,
numer metryki, datę opakowania oraz imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby dokonującej
opakowania.
2.
Każde otwarcie i ponowne zamknięcie opakowania nośnika pierwotnego należy odnotować
w metryce, wskazując osobę dokonującą otwarcia lub zamknięcia opakowania oraz datę
i miejsce dokonania tej czynności.
3.
Nośnik pierwotny niewymagający przekazania biegłemu lub laboratorium przechowuje się
jako załącznik do akt kontroli celno-skarbowej.
4.
Do nośników zwróconych przez biegłego lub laboratorium przepis ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
§ 7.
1.
Jeżeli nośnik pierwotny jest dostosowany do wielokrotnego nagrywania i kasowania zapisów,
po zakończeniu utrwalanego przesłuchania kontrolowanego lub świadka zapis można skopiować
na nośnik wtórny. Zapis należy skopiować na nośnik wtórny, jeżeli nie można dokonać
czynności określonych w § 6 ust. 1.
2.
Do nośnika wtórnego przepisy § 6 stosuje się odpowiednio.
3.
Po prawidłowym skopiowaniu zapisu na nośnik wtórny dopuszczalne jest użycie nośnika
pierwotnego do utrwalenia innych czynności, nawet jeżeli łączy się to z uszkodzeniem
lub utratą istniejącego na nim zapisu. W takim przypadku metrykę nośnika pierwotnego
dołącza się do akt kontroli celno-skarbowej po zamieszczeniu w niej adnotacji o przeznaczeniu
tego nośnika do zarejestrowania innych czynności. Do nośnika pierwotnego nie stosuje
się wówczas przepisów § 6.
4.
Jeżeli obsługa nośnika pierwotnego, w zakresie koniecznym do podjęcia czynności, wymaga
umiejętności lub wiedzy o charakterze specjalnym, po opakowaniu przekazuje się go
wraz z metryką biegłemu lub laboratorium, którzy sporządzają w metryce adnotacje o
wykonanych czynnościach oraz o zgodności cech nośnika i zapisu z cechami opisanymi
w metryce.
§ 8.
1.
Przy każdorazowym wykonywaniu kopii zapis powinien być kopiowany bezpośrednio z nośnika
pierwotnego albo wtórnego, chyba że nie jest to możliwe z powodu utraty lub uszkodzenia
tego nośnika lub utrwalonego na nim zapisu; w takim przypadku wykonuje się kopie z
kopii bezpieczeństwa lub kopii sporządzonej na potrzeby kontroli celno-skarbowej.
2.
Każde wykonanie kopii odnotowuje się w metryce nośnika, z którego skopiowano zapis.
Dane dotyczące kopiowania umieszcza się w metryce nośnika, na który skopiowano zapis.
Wpisów w metrykach dokonuje osoba wykonująca kopiowanie.
§ 9.
1.
Kopię zapisu sporządza pracownik albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej odpowiednio
zatrudniony albo pełniący służbę w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji
Skarbowej, upoważniony przez organ Krajowej Administracji Skarbowej prowadzący kontrolę
celno-skarbową.
2.
Kopię zapisu sporządza biegły lub laboratorium:
1)
w przypadku gdy jej wykonanie przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwe,
łączy się z nadmiernymi trudnościami lub grozi zniszczeniem bądź zniekształceniem
zapisu;
2)
na wniosek podmiotu uprawnionego.
3.
Kopię zapisu może sporządzić biegły lub laboratorium, jeżeli zapewni to lepszą jakość
skopiowanego zapisu.
4.
W przypadku gdy kopiowania dokonuje się na wniosek podmiotu uprawnionego, a zachodzą
okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 3, kopię zapisu sporządza biegły
lub laboratorium, gdy uprawniony podmiot o to wnosi.
§ 10.
Po zakończeniu czynności przesłuchania kontrolowanego lub świadka sporządza się kopię
bezpieczeństwa z zapisu utrwalonego na nośniku pierwotnym.
§ 11.
Jeżeli zachodzi potrzeba zmiany opakowania nośnika pierwotnego lub wtórnego, należy
dołączyć do niego dotychczasowe opakowania i wraz z metryką identyfikacyjną opakować
je wspólnie oraz opisać w sposób, o którym mowa w § 6 ust. 1.
§ 12.
Zapisany nośnik powinien być należycie zabezpieczony przed utratą oraz przed czynnikami
mogącymi spowodować utratę lub zniekształcenie zapisu, w szczególności przed oddziaływaniami
termicznymi, uszkodzeniami mechanicznymi, szkodliwym działaniem światła, promieniowania,
pola magnetycznego, pola elektrycznego i środków chemicznych.
§ 13.
1.
Zapisy udostępnia się w budynku organu prowadzącego kontrolę celno-skarbową.
2.
Na wniosek podmiotu uprawnionego, za zgodą organu prowadzącego kontrolę celno-skarbową,
zapis może zostać udostępniony w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej
właściwej dla miejscowości, w której podmiot uprawniony przebywa.
3.
Zapis udostępnia pracownik albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej odpowiednio
zatrudniony albo pełniący służbę w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji
Skarbowej, upoważniony przez organ Krajowej Administracji Skarbowej prowadzący kontrolę
celno-skarbową.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zapis udostępnia pracownik albo funkcjonariusz
Służby Celno-Skarbowej odpowiednio zatrudniony albo pełniący służbę w jednostce organizacyjnej
Krajowej Administracji Skarbowej, upoważniony przez organ Krajowej Administracji Skarbowej,
w którego siedzibie zapis jest udostępniany.
§ 14.
1.
W celu prezentacji zapis obrazu lub dźwięku odtwarza się za pomocą przeznaczonego
do tego celu urządzenia. Podczas odtwarzania można użyć urządzenia korygującego lub
wzmacniającego utrwalony obraz lub dźwięk.
2.
W metryce zapisanego nośnika, z którego odtwarza się zapis, należy zamieścić adnotację
wskazującą czas i miejsce prezentacji, imię i nazwisko osoby przeprowadzającej prezentację
oraz wykaz osób obecnych przy prezentacji zawierający ich imiona i nazwiska. Po odtworzeniu
zapisu z zapisanego nośnika będącego informatycznym nośnikiem danych do metryki należy
dołączyć aktualny wydruk sum kontrolnych.
3.
Wymogów określonych w ust. 2 nie stosuje się, jeżeli zapis jest odtwarzany z nośnika
kopii.
4.
W razie uszkodzenia zapisanego nośnika lub zapisu podczas odtwarzania należy odnotować
ten fakt w metryce.
§ 15.
1.
Kopię zapisu na wniosek podmiotu uprawnionego przekazuje pracownik albo funkcjonariusz
Służby Celno-Skarbowej odpowiednio zatrudniony albo pełniący służbę w jednostce organizacyjnej
Krajowej Administracji Skarbowej, upoważniony przez organ Krajowej Administracji Skarbowej
prowadzący kontrolę celno-skarbową.
2.
Nośnik kopii wraz z kopią metryki przekazuje się podmiotom uprawnionym za pokwitowaniem
odbioru. Do akt kontroli celno-skarbowej dołącza się pokwitowanie odbioru oraz kopię
dowodu uiszczenia przez podmiot uprawniony opłaty za sporządzenie i przekazanie kopii
zapisu.
§ 16.
Nie jest dopuszczalne:
1)
przekazanie zapisu na nośniku dostarczonym przez wnioskodawcę;
2)
samodzielne kopiowanie przez podmiot uprawniony udostępnionego mu zapisu.
§ 17.
1.
Przepisów § 4 ust. 8, § 5 ust. 2 i § 14 ust. 2 zdanie drugie nie stosuje się do dokumentów
elektronicznych podpisanych kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo zaawansowanym
podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą certyfikatu celnego.
2.
W przypadku dokumentów elektronicznych, o których mowa w ust. 1, które były przedmiotem
czynności, o których mowa w § 5 ust. 1 i § 14 ust. 1, przed dołączeniem nośnika zawierającego
te dokumenty do akt kontroli celno-skarbowej dokonuje się weryfikacji poprawności
podpisów elektronicznych, którymi opatrzone zostały te dokumenty. Adnotację o wynikach
dokonanej weryfikacji umieszcza się w metryce nośnika.
§ 18.
1.
Za sporządzenie i przekazanie podmiotom uprawnionym kopii zapisu pobiera się opłatę
w wysokości 6 zł za każdy informatyczny nośnik danych, na który skopiowano zapis.
2.
Za sporządzenie i przekazanie podmiotom uprawnionym kopii zapisu sporządzonej przez
biegłego lub laboratorium pobiera się opłatę w wysokości 100 zł powiększoną o 15 zł
za każdy informatyczny nośnik danych, na który skopiowano zapis.
§ 19.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów
z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów kontroli
celno-skarbowej (Dz. U. poz. 1435), które utraciło moc z dniem 3 stycznia 2021 r.
zgodnie z art. 37 pkt 4 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2354).
1)
Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej kieruje działem administracji rządowej
- finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów,
Funduszy i Polityki Regionalnej (Dz. U. poz. 1719).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 464, 694, 802, 815, 954, 1003 i 1005.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów
z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów kontroli
celno-skarbowej (Dz. U. poz. 1435), które utraciło moc z dniem 3 stycznia 2021 r.
zgodnie z art. 37 pkt 4 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2354).