Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 2 lipca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo geologiczne i górnicze
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Własność górnicza, użytkowanie górnicze oraz inne uprawnienia górnicze
- Dział III - Koncesje
- Dział IV - Kwalifikacje, rzeczoznawcy i odpowiedzialność zawodowa
- Dział V - Prace geologiczne
- Dział VI - Zakład górniczy, jego ruch oraz ratownictwo górnicze
- Dział VII - Opłaty
- Dział VIII - Odpowiedzialność za szkody
- Dział VIIIA - Rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla
- Dział IX - Administracja, państwowa służba geologiczna, Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla i nadzór
- Dział X - Kary pieniężne
- Dział XI - Przepisy karne
- Dział XII - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Dział XIII - Przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik - Stawki opłat eksploatacyjnych
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 15 lipca 2020 r. o systemach homologacji typu UE i nadzoru rynku silników
spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach ,
2)
ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych ,
3)
ustawą z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich
farmach wiatrowych ,
4)
ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko oraz niektórych innych ustaw ,
5)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2021 r. sygn. akt SK 19/15
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 1 lipca 2021 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 49 ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o systemach homologacji typu UE i nadzoru rynku
silników spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących
wartości granicznych emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych oraz homologacji typu
w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn
mobilnych nieporuszających się po drogach, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1024/2012
i (UE) nr 167/2013 oraz zmieniającego i uchylającego dyrektywę 97/68/WE (Dz. Urz.
UE L 252 z 16.09.2016, str. 53 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 29).
”
„
Art. 49.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 29 października
2019 r. pod numerem 2019/533/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego .
”
„
Art. 166.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od
dnia ogłoszenia;
3)
art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
4)
art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5-7, art. 54 ust. 1-5 oraz art. 57 ust. 4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 9 ust. 1 pkt 1-8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt
2 lit. b i c, art. 31, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem 5 lipca
2022 r.;
6)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
7)
art. 58 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2022 r.;
8)
art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
9)
art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.;
10)
art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie
z dniem 1 października 2028 r.;
11)
art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3-21, art. 93, art. 96 pkt
1-17 i 19, art. 105 oraz art. 162, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
;
3)
art. 119 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej
w morskich farmach wiatrowych , który stanowi:
„
Art. 119.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29 ust.
7 i 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 26 ust. 1 i ust. 4, art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie
ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa
w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych
ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez
niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz. Urz. UE L 26 z 28.01.2012,
str. 1, Dz. Urz. UE L 124 z 25.04.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 174 z 03.07.2015, str.
44 oraz Dz. Urz. UE L 245 z 25.09.2019, str. 10).
”
Art. 26.
„1. Do postępowań dotyczących decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną, w których termin na wniesienie
odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez strony tych postępowań nie
upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw
zmienianych w art. 1-25, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że:
1)
organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6,
8-10, 14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją
o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa,
realizuje obowiązki, o których mowa w art. 72 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy;
2)
termin na wniesienie odwołania dla organizacji ekologicznych lub stron, o których
mowa w art. 86g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jest liczony od dnia upływu terminu
udostępnienia treści decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6, 8-10,
14, 17, 18, 20, 21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją o
środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa,
zgodnie z pkt 1;
3)
organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, niebędących decyzjami wskazanymi w pkt 1, nie jest obowiązany do realizacji
obowiązków, o których mowa w art. 72 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
”
„
4.
Do postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wszczętych i niezakończonych
decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy
ustaw zmienianych w art. 1-25, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że organ
właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:
1)
nie podał do publicznej wiadomości informacji zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, realizuje obowiązki, o których mowa w art. 85
ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niezwłocznie
po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy;
2)
podał do publicznej wiadomości informacje zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, nie jest obowiązany do realizacji obowiązków,
o których mowa w art. 85 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
”
„
Art. 28.
Do postępowań sądowoadministracyjnych dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
oraz decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4-6, 8-10, 14, 17, 18, 20,
21, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach
wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, wszczętych i niezakończonych
prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się
przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6, art. 8-12 i art. 14-25, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, z tym że w przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy:
1)
został złożony do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
termin rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 86f ust. 2 ustawy zmienianej w art.
1, jest liczony od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
2)
zostało złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie w
sprawie wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, termin rozpatrzenia
zażalenia, o którym mowa w art. 86f ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, jest liczony
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
3)
została złożona do sądu skarga na decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10, 14, 18, 23 lub 26 ustawy zmienianej w art. 1, do stwierdzenia przez sąd, że decyzja
narusza prawo, stosuje się termin, o którym mowa w przepisach ustaw zmienianych w
art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art. 16, art. 18, art. 19 i art. 21-24,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o ile przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy nie upłynął termin na stwierdzenie przez sąd, że decyzja narusza prawo, o którym
mowa w przepisach ustaw zmienianych w art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art. 14, art.
16, art. 18, art. 19 i art. 21-24, w brzmieniu dotychczasowym;
4)
w przypadku, o którym mowa w pkt 3, termin na stwierdzenie przez sąd, że decyzja narusza
prawo, jest liczony od dnia rozpoczęcia budowy.
Art. 29.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących aktów prawnych Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 92/91/EWG z dnia 3 listopada 1992 r. dotyczącej minimalnych wymagań mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi (jedenasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 348 z 28.11.1992, str. 9, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 118); 2) dyrektywy Rady 92/104/EWG z dnia 3 grudnia 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników odkrywkowego i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 404 z 31.12.1992, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 134, z późn. zm.); 3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 2, str. 262); 4) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 228, z późn. zm.); 5) decyzji Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającej kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II dyrektywy 1999/31/WE (Dz. Urz. WE L 11 z 16.01.2003, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 314, z późn. zm.); 6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.); 7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE (Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 66).
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady i warunki podejmowania, wykonywania oraz zakończenia działalności
w zakresie:
1)
prac geologicznych;
2)
wydobywania kopalin ze złóż;
3)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji;
4)
podziemnego składowania odpadów;
5)
podziemnego składowania dwutlenku węgla w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego
wychwytu i składowania dwutlenku węgla.
2.
Ustawa określa także:
1)
wymagania w zakresie ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz innych elementów środowiska
w związku z wykonywaniem działalności, o której mowa w ust. 1;
2)
zasady wykonywania nadzoru i kontroli nad działalnością regulowaną ustawą.
3.
Przez projekt demonstracyjny wychwytu i składowania dwutlenku węgla należy rozumieć
przedsięwzięcie polegające na wychwytywaniu, przesyłaniu i podziemnym składowaniu
dwutlenku węgla, spełniające kryteria dotyczące projektów demonstracyjnych określone
w decyzji Komisji nr 2010/670/UE z dnia 3 listopada 2010 r. ustanawiającej kryteria
i środki dotyczące finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych mających na
celu bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej
realizowanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych
we Wspólnocie, ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Dz. Urz. UE L 290 z 06.11.2010, str. 39), które jest realizowane w celu sprawdzenia:
1)
skuteczności i przydatności stosowania technologii wychwytu i składowania dwutlenku
węgla w zakresie ograniczenia emisji dwutlenku węgla;
2)
bezpieczeństwa stosowania technologii wychwytu i składowania dwutlenku węgla dla zdrowia
i życia ludzi oraz dla środowiska;
3)
potrzeby i zasadności dopuszczenia do stosowania technologii wychwytu i składowania
dwutlenku węgla na skalę przemysłową.
4.
Warunki wykonywania i kontrolowania działalności polegającej na przesyłaniu dwutlenku
węgla w celu jego podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego
wychwytu i składowania dwutlenku węgla określa ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne .
Art. 2.
1.
Przepisy ustawy, z wyjątkiem działu III, stosuje się odpowiednio do:
1)
budowy, rozbudowy oraz utrzymywania systemów odwadniania zlikwidowanych zakładów górniczych;
2)
robót prowadzonych w wyrobiskach zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych w
celach innych niż określone ustawą, w szczególności turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych;
3)
robót podziemnych prowadzonych w celach naukowych, badawczych, doświadczalnych i szkoleniowych
na potrzeby geologii i górnictwa;
4)
drążenia tuneli z zastosowaniem techniki górniczej;
5)
likwidacji obiektów, urządzeń oraz instalacji, o których mowa w pkt 1-4.
2.
(uchylony)
3.
Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorcy stosuje się odpowiednio do podmiotów, które
uzyskały inne niż koncesja decyzje stanowiące podstawę wykonywania działalności regulowanej
ustawą.
Art. 2a.
Przepisy dotyczące węglowodorów stosuje się do gazów szlachetnych.
Art. 3.
Ustawy nie stosuje się do:
1)
korzystania z wód w zakresie uregulowanym odrębnymi przepisami;
2)
wykonywania wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m w celu wykorzystania
ciepła Ziemi, poza obszarami górniczymi;
2a)
wykonywania wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m w celu wykonywania
ujęć wód podziemnych na potrzeby poboru wód podziemnych w ilości nieprzekraczającej
5 m3na dobę poza obszarami górniczymi utworzonymi w celu wykonywania działalności metodą
otworów wiertniczych;
3)
badań naukowych i działalności dydaktycznej, prowadzonych bez wykonywania robót geologicznych;
4)
pozyskiwania okazów minerałów, skał i skamielin w celach naukowych, kolekcjonerskich
i dydaktycznych, prowadzonego bez wykonywania robót górniczych;
5)
wykonywania robót związanych ze sztucznym zasilaniem strefy brzegowej piaskiem, pochodzącym
z osadów dennych obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
wydobywania kruszywa w zakresie niezbędnym do wykonania pilnych prac zabezpieczających
przed powodzią w czasie obowiązywania stanu klęski żywiołowej;
7)
ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych bez wykonywania
robót geologicznych.
Art. 4.
1.
Przepisów działu III-VIII oraz art. 168-174 nie stosuje się do wydobywania piasków
i żwirów, przeznaczonych dla zaspokojenia potrzeb własnych osoby fizycznej, z nieruchomości
stanowiących przedmiot jej prawa własności (użytkowania wieczystego), bez prawa rozporządzania
wydobytą kopaliną, jeżeli jednocześnie wydobycie:
1)
będzie wykonywane bez użycia środków strzałowych;
2)
nie będzie większe niż 10 m3wroku kalendarzowym;
3)
nie naruszy przeznaczenia nieruchomości.
2.
Ten, kto zamierza podjąć wydobywanie, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany z 7-dniowym
wyprzedzeniem na piśmie zawiadomić o tym właściwy organ nadzoru górniczego, określając
lokalizację zamierzonych robót oraz zamierzony czas ich wykonywania.
3.
W przypadku naruszenia wymagań określonych w ust. 1 i 2 właściwy organ nadzoru górniczego,
w drodze decyzji, ustala prowadzącemu taką działalność opłatę podwyższoną, o której
mowa w art. 140 ust. 3 pkt 3.
Art. 5.
1.
Kopalinami nie są wody, z wyjątkiem wód leczniczych, wód termalnych i solanek.
2.
Wodą:
1)
leczniczą jest woda podziemna, która pod względem chemicznym i mikrobiologicznym nie
jest zanieczyszczona, cechuje się naturalną zmiennością cech fizycznych i chemicznych,
o zawartości:
a)
rozpuszczonych składników mineralnych stałych - nie mniej niż 1000 mg/dm3 lub
b)
jonu żelazawego - nie mniej niż 10 mg/dm3(wody żelaziste), lub
c)
jonu fluorkowego - nie mniej niż 2 mg/dm3(wody fluorkowe), lub
d)
jonu jodkowego - nie mniej niż 1 mg/dm3(wody jodkowe), lub
e)
siarki dwuwartościowej - nie mniej niż 1 mg/dm3(wody siarczkowe), lub
f)
kwasu metakrzemowego - nie mniej niż 70 mg/dm3(wody krzemowe), lub
g)
radonu - nie mniej niż 74 Bq/dm3(wody radonowe), lub
h)
dwutlenku węgla niezwiązanego - nie mniej niż 250 mg/dm3,ztym że od 250 do 1000 mg/dm3to wody kwasowęglowe, a powyżej 1000 mg/dm3to szczawa;
2)
termalną jest woda podziemna, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę nie mniejszą
niż 20C.
3.
Solanką jest woda podziemna o zawartości rozpuszczonych składników mineralnych stałych,
nie mniejszej niż 35 g/dm3.
4.
Wodami leczniczymi, wodami termalnymi i solankami nie są wody pochodzące z odwadniania
wyrobisk górniczych.
Art. 6.
1.
W rozumieniu ustawy:
1)
danymi geologicznymi - są wyniki bezpośrednich obserwacji i pomiarów uzyskanych w
toku prowadzenia prac geologicznych;
1a)
działaniami naprawczymi - są działania podjęte w celu:
a)
naprawienia lub usunięcia nieprawidłowości w procesie zatłaczania lub składowania
dwutlenku węgla albo w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla, które wiążą
się z ryzykiem wystąpienia wycieku dwutlenku węgla lub powstaniem zagrożenia zdrowia
i życia ludzi oraz środowiska,
b)
zatrzymania wycieku dwutlenku węgla, aby uniemożliwić lub zatrzymać wydostanie się
dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla;
1b)
formacją geologiczną - jest podstawowe wydzielenie litostratygraficzne, w ramach którego
można wyodrębnić warstwy skał i przedstawić je na mapie;
1c)
badaniami geofizycznymi w celu zbadania struktur geologicznych związanych z występowaniem
złóż węglowodorów - jest wykonywanie prac geologicznych z zastosowaniem metod geofizycznych,
w tym połączonych z robotami geologicznymi z wyłączeniem robót polegających na wykonywaniu
otworów wiertniczych o głębokości przekraczającej 100 m lub robót z użyciem środków
strzałowych;
2)
informacją geologiczną - są dane i próbki geologiczne wraz z wynikami ich przetworzenia
i interpretacji, w szczególności przedstawione w dokumentacjach geologicznych oraz
zapisane na informatycznych nośnikach danych;
2a)
kompleksem podziemnego składowania dwutlenku węgla - jest podziemne składowisko dwutlenku
węgla i otaczające je formacje geologiczne, które mogą mieć wpływ na stabilność i
bezpieczeństwo podziemnego składowania dwutlenku węgla;
3)
kopaliną wydobytą - jest całość kopaliny odłączonej od złoża;
4)
obiektem budowlanym zakładu górniczego - jest znajdujący się poza podziemnym wyrobiskiem
górniczym obiekt zakładu górniczego będący obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , służący bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie:
a)
wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel
kamienny wraz z pozostającym w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem
wydobytej kopaliny do sprzedaży, albo
b)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, albo
c)
podziemnego składowania odpadów, albo
d)
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
5)
obszarem górniczym - jest przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony
do wydobywania kopaliny, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego
składowania odpadów, podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz prowadzenia robót
górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji;
5a)
podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla - jest część górotworu o określonej pojemności
wykorzystywana w celu trwałego przechowywania dwutlenku węgla, połączona z powierzchniową
instalacją zatłaczającą;
6)
podziemnym składowiskiem odpadów - jest część górotworu, w tym podziemne wyrobisko
górnicze, wykorzystywana w celu unieszkodliwiania odpadów przez ich składowanie;
7)
poszukiwaniem - jest wykonywanie prac geologicznych w celu ustalenia i wstępnego udokumentowania
złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
8)
pracą geologiczną - jest projektowanie i wykonywanie badań oraz innych czynności,
w celu ustalenia budowy geologicznej kraju, a w szczególności poszukiwania i rozpoznawania
złóż kopalin, wód podziemnych oraz kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
określenia warunków hydrogeologicznych, geologiczno-inżynierskich, a także sporządzanie
map i dokumentacji geologicznych oraz projektowanie i wykonywanie badań na potrzeby
wykorzystania ciepła Ziemi lub korzystania z wód podziemnych;
9)
przedsiębiorcą - jest ten, kto posiada koncesję na prowadzenie działalności regulowanej
ustawą;
10)
przywróceniem stanu poprzedniego - jest odtworzenie stanu sprzed powstania szkody,
w szczególności przez zapewnienie obiektom budowlanym, urządzeniom oraz instalacjom
niepogorszonej odporności, ciepłochłonności, szczelności i użyteczności techniczno-funkcjonalnej;
11)
robotą geologiczną - jest wykonywanie w ramach prac geologicznych wszelkich czynności
poniżej powierzchni terenu, w tym przy użyciu środków strzałowych, a także likwidacja
wyrobisk po tych czynnościach;
12)
robotą górniczą - jest wykonywanie, utrzymywanie, zabezpieczanie lub likwidowanie
wyrobisk górniczych oraz zwałowanie nadkładu w odkrywkowych zakładach górniczych w
związku z działalnością regulowaną ustawą;
13)
rozpoznawaniem - jest wykonywanie prac geologicznych na obszarze wstępnie udokumentowanego
złoża kopaliny, wód podziemnych albo kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
13a)
rozliczeniem emisji - jest rozliczenie wielkości emisji, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych 3)Utraciła moc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r.;
14)
środkami strzałowymi - są materiały wybuchowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego ;
15)
terenem górniczym - jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót
górniczych zakładu górniczego;
16)
węglowodorami - są ropa naftowa, gaz ziemny oraz ich naturalne pochodne, a także metan
występujący w złożach węgla kamiennego, z wyjątkiem metanu występującego jako kopalina
towarzysząca;
16a)
wyciekiem dwutlenku węgla - jest każde wydostanie się dwutlenku węgla poza podziemne
składowisko dwutlenku węgla;
16b)
wtłaczaniem wód do górotworu - jest pozbycie się wód pochodzących z odwodnień wyrobisk
górniczych, wykorzystanych wód leczniczych, wód termalnych, solanek, a także wód złożowych,
w tym wód z podziemnych magazynów węglowodorów, z wyłączeniem wód technologicznych
wykorzystywanych w magazynach węglowodorów zlokalizowanych w złożach soli kamiennej,
polegające na ich wprowadzaniu otworami wiertniczymi do formacji geologicznych izolowanych
od użytkowych poziomów wodonośnych;
16c)
wydobywaniem węglowodorów ze złóż - jest prowadzenie wydobycia węglowodorów, w tym
przygotowanie wydobytych węglowodorów do transportu oraz ich transport w obrębie zakładu
górniczego;
17)
wyrobiskiem górniczym - jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub górotworze powstała
w wyniku robót górniczych;
17a)
zakładem - jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących
bezpośrednio do wykonywania działalności określonej w art. 2 ust. 1 albo art. 86,
w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje;
18)
zakładem górniczym - jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków
służących bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie wydobywania
kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny
wraz z pozostającym w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem
wydobytej kopaliny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
podziemnego składowania odpadów albo podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym
wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje;
18a)
zamknięciem podziemnego składowiska dwutlenku węgla - jest trwałe zaprzestanie zatłaczania
dwutlenku węgla do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
19)
złożem kopaliny - jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych substancji,
których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą;
20)
zwałowaniem nadkładu - jest zespół czynności prowadzonych w odkrywkowych zakładach
górniczych, nierozerwalnie związanych technicznie i organizacyjnie z przemieszczeniem
i składowaniem mas ziemnych i skalnych usuwanych znad złoża, w celu umożliwienia wydobycia
kopaliny użytecznej.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
starostach - rozumie się przez to również prezydentów miast na prawach powiatu;
2)
powiatach - rozumie się przez to również miasta na prawach powiatu.
Art. 7.
1.
Podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dozwolone tylko wówczas,
jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie
zagospodarowania przestrzennego oraz w odrębnych przepisach.
2.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowanie i
wykonywanie działalności określonej ustawą jest dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli
nie naruszy ona sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w odrębnych przepisach.
Art. 8.
1.
Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą morskich wód wewnętrznych i morza
terytorialnego oraz pasa nadbrzeżnego, wymagają uzgodnienia z dyrektorem właściwego
urzędu morskiego.
2.
Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą wyłącznej strefy ekonomicznej,
wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.
3.
Kopie decyzji wydawanych na podstawie ustawy dotyczące poszukiwania i rozpoznawania
złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej albo wydobywania węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie doręcza się Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej.
Art. 9.
1.
Jeżeli ustawa uzależnia rozstrzygnięcie organu administracji od współdziałania (uzgodnienia
lub wyrażenia opinii) z innym organem administracji, zajmuje on stanowisko nie później
niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu rozstrzygnięcia.
2.
Jeżeli organ współdziałający nie zajmie stanowiska w terminie określonym w ust. 1,
uważa się, że aprobuje przedłożony projekt rozstrzygnięcia.
3.
Termin do zajęcia stanowiska jest zachowany, jeżeli przed upływem 14 dni od dnia doręczenia
wniosku o zajęcie stanowiska w sprawie organ współdziałający doręczył postanowienie
w tej sprawie lub dokonał jego wysyłki.
Dział II
Własność górnicza, użytkowanie górnicze oraz inne uprawnienia górnicze
Art. 10.
1.
Złoża węglowodorów, węgla kamiennego, metanu występującego jako kopalina towarzysząca,
węgla brunatnego, rud metali z wyjątkiem darniowych rud żelaza, metali w stanie rodzimym,
rud pierwiastków promieniotwórczych, siarki rodzimej, soli kamiennej, soli potasowej,
soli potasowo-magnezowej, gipsu i anhydrytu, kamieni szlachetnych, pierwiastków ziem
rzadkich, gazów szlachetnych, bez względu na miejsce ich występowania, są objęte własnością
górniczą.
2.
Własnością górniczą są objęte także złoża wód leczniczych, wód termalnych i solanek.
3.
Złoża kopalin niewymienionych w ust. 1 i 2 są objęte prawem własności nieruchomości
gruntowej.
4.
Własnością górniczą są objęte także części górotworu położone poza granicami przestrzennymi
nieruchomości gruntowej, w szczególności znajdujące się w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Prawo własności górniczej przysługuje Skarbowi Państwa.
Art. 11.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do własności górniczej, a także do rozstrzygania
sporów między Skarbem Państwa a właścicielem gruntu, stosuje się odpowiednio przepisy
Kodeksu cywilnego, a także prawa geodezyjnego i kartograficznego dotyczące nieruchomości gruntowych,
w tym ich rozgraniczania.
Art. 12.
1.
W granicach określonych przez ustawy Skarb Państwa, z wyłączeniem innych osób, może
korzystać z przedmiotu własności górniczej albo rozporządzać swoim prawem wyłącznie
przez ustanowienie użytkowania górniczego.
2.
Uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie wynikającym z własności górniczej w odniesieniu
do działalności:
1)
która wymaga koncesji, wykonują właściwe organy koncesyjne;
2)
o której mowa w art. 2 ust. 1, wykonują zarządy województw.
3.
Jeżeli przedmiot własności górniczej znajduje się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, wykonywanie uprawnień właścicielskich wymaga porozumienia z ministrem właściwym
do spraw gospodarki morskiej.
4.
Przepisów dotyczących użytkowania górniczego nie stosuje się do robót geologicznych,
których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji.
Art. 13.
1.
Ustanowienie użytkowania górniczego następuje w drodze umowy zawartej na piśmie pod
rygorem nieważności.
1a.
Umowa o ustanowieniu użytkowania górniczego staje się skuteczna z dniem uzyskania
koncesji.
2.
(uchylony)
3.
W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się wynagrodzenie z tytułu ustanowienia
użytkowania górniczego i sposób jego zapłaty.
4.
Wynagrodzenie z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego stanowi dochód budżetu
państwa.
5.
Umowę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do ustanowienia użytkowania górniczego
dla podziemnego składowania odpadów promieniotwórczych zawiera się na czas nieokreślony.
6.
W przypadku nieuzyskania koncesji w terminie roku od dnia zawarcia umowy o ustanowieniu
użytkowania górniczego, umowa ta wygasa.
7.
Użytkowanie górnicze wygasa w przypadku wygaśnięcia, cofnięcia lub utraty mocy koncesji,
bez względu na przyczynę.
Art. 14.
1.
Z wyjątkiem działalności określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz w dziale III rozdziale
3, ustanowienie użytkowania górniczego może być poprzedzone przetargiem, w szczególności
gdy o jego ustanowienie ubiega się więcej niż jeden podmiot.
2.
O zamiarze ustanowienia użytkowania górniczego w drodze przetargu organ koncesyjny
każdorazowo powiadamia w drodze obwieszczenia.
3.
Warunki przetargu powinny mieć charakter niedyskryminujący i opierać się na następujących
kryteriach:
1)
technicznych i finansowych możliwościach oferenta;
2)
proponowanej technologii prowadzenia prac;
3)
proponowanej wysokości wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób zamieszczania obwieszczeń
o przetargu na ustanowienie użytkowania górniczego, informacje zamieszczane w obwieszczeniu,
wymagania dotyczące oferty, termin składania ofert oraz zakończenia przetargu, tryb
organizowania i przeprowadzania przetargu, w tym powoływania i pracy komisji przetargowej,
kierując się potrzebą przedstawienia w obwieszczeniu wyczerpujących informacji o przetargu,
a także zapewnienia przejrzystych i niedyskryminujących warunków postępowania oraz
ochrony konkurencji, w tym sprawiedliwej oceny złożonych ofert.
Art. 15.
1.
Ten, kto w wyniku wykonywania robót geologicznych:
1)
rozpoznał kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla i udokumentował go w stopniu
umożliwiającym sporządzenie planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla oraz uzyskał decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczną tego kompleksu,
2)
udokumentował złoże kopaliny, stanowiące przedmiot własności górniczej, z wyłączeniem
złoża węglowodorów, w stopniu umożliwiającym sporządzenie projektu zagospodarowania
złoża oraz uzyskał decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczną tego złoża na podstawie
koncesji na:
a)
poszukiwanie złóż kopalin w zakresie obejmującym całe nowo udokumentowane złoże,
b)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, w zakresie:
-
-całości udokumentowanego złoża w wyniku prac poszukiwawczych,
-
-części udokumentowanego złoża w wyniku prac rozpoznawczych, w której podniósł jej kategorię rozpoznania w stopniu umożliwiającym sporządzenie projektu zagospodarowania złoża,
c)
rozpoznawanie złóż kopalin, tylko w tej części złoża, w której podniósł jej kategorię
rozpoznania w stopniu umożliwiającym sporządzenie projektu zagospodarowania złoża
- jest uprawniony do wnioskowania o ustanowienie na jego rzecz użytkowania górniczego
z pierwszeństwem przed innymi.
2.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa z upływem 3 lat od dnia doręczenia decyzji
zatwierdzającej dokumentację geologiczną dotyczącą kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla albo dokumentację geologiczną złoża kopaliny.
3.
W przypadku wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, organ koncesyjny zawiera
umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego do upływu terminu, o którym mowa w ust.
2.
4.
Niepodpisanie umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego z przyczyn leżących po stronie
podmiotu posiadającego uprawnienie do jej zawarcia, w terminie, o którym mowa w ust.
2, powoduje utratę prawa do zawarcia tej umowy.
Art. 16.
1.
W granicach określonych przez ustawy oraz przez umowę o ustanowienie użytkowania górniczego
użytkownik górniczy, w celu wykonywania działalności regulowanej ustawą, może, z wyłączeniem
innych osób, korzystać z przestrzeni objętej tym użytkowaniem. W szczególności może
on odpowiednio wykonywać roboty geologiczne, wydobywać kopalinę ze złoża, wykonywać
działalność w zakresie podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego
składowania odpadów lub podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także wykonywać
działalność określoną w art. 2 ust. 1.
2.
Obiekty, urządzenia oraz instalacje wzniesione w przestrzeni objętej użytkowaniem
górniczym stanowią własność użytkownika górniczego. Własność ta jest prawem związanym
z użytkowaniem górniczym.
3.
Jeżeli umowa o ustanowienie użytkowania górniczego nie stanowi inaczej, przed wygaśnięciem
tego prawa użytkownik górniczy jest obowiązany zabezpieczyć lub usunąć obiekty, urządzenia
oraz instalacje, o których mowa w ust. 2.
Art. 17.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do użytkowania górniczego stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dzierżawy.
Art. 18.
1.
Jeżeli cudza nieruchomość lub jej część jest niezbędna do wykonywania działalności
regulowanej ustawą, przedsiębiorca może żądać umożliwienia korzystania z tej nieruchomości
lub jej części przez czas oznaczony, za wynagrodzeniem.
2.
Korzystanie, o którym mowa w ust. 1, nie może obejmować prawa do pobierania pożytków
z nieruchomości.
3.
Jeżeli na skutek ograniczenia prawa nieruchomość lub jej część nie nadaje się do wykorzystania
na dotychczasowe cele, właściciel (użytkownik wieczysty) może żądać, aby przedsiębiorca
dokonał jej wykupu.
4.
W sprawach spornych rozstrzygają sądy powszechne.
Art. 19.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na:
1)
wydobywanie węglowodorów ze złoża, a w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża - uzyskał decyzję inwestycyjną,
2)
wydobywanie węgla kamiennego,
3)
wydobywanie węgla brunatnego,
4)
podziemne bezzbiornikowe magazynowanie węglowodorów,
5)
podziemne składowanie dwutlenku węgla
- może żądać wykupu nieruchomości lub jej części położonej w obszarze górniczym, w
zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności.
2.
W sprawach spornych rozstrzygają sądy powszechne.
Art. 20.
Korzystanie z wód kopalnianych dla zaspokojenia potrzeb zakładu górniczego jest bezpłatne.
Dział III
Koncesje
Rozdział 1
Zasady koncesjonowania
Art. 21.
1.
Działalność w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, z wyłączeniem
złóż węglowodorów,
1a)
poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
wydobywania kopalin ze złóż,
2a)
poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż,
3)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
4)
podziemnego składowania odpadów,
5)
podziemnego składowania dwutlenku węgla
- może być wykonywana po uzyskaniu koncesji.
1a.
Zabrania się wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo na podziemnym składowaniu dwutlenku
węgla w celu innym niż przeprowadzenie projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania
dwutlenku węgla.
2.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do koncesjonowania działalności,
o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców , z wyjątkiem art. 32 tej ustawy.
3.
Do koncesjonowania działalności dotyczącej poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów
lub wydobywania węglowodorów ze złóż stosuje się przepisy niniejszego rozdziału, z
zastrzeżeniem przepisów rozdziału 3.
4.
Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 3 lata i nie dłuższy niż 50
lat, chyba że przedsiębiorca złożył wniosek o udzielenie koncesji na czas krótszy.
4a.
Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się na okres uwzględniający
obowiązek prowadzenia po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla monitoringu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla przez okres nie krótszy niż 20 lat.
5.
Koncesja uprawnia do wykonywania działalności gospodarczej w oznaczonej przestrzeni.
6.
W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku dla postępowań określonych
w niniejszym dziale termin rozpatrzenia wniosku biegnie od dnia wpływu uzupełnionego
wniosku.
Art. 22.
1.
Koncesji na:
1)
poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, z wyłączeniem
złóż węglowodorów,
1a)
poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż,
2a)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż,
3)
wydobywanie kopalin ze złóż znajdujących się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej,
4)
podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji,
5)
podziemne składowanie odpadów,
6)
podziemne składowanie dwutlenku węgla
- udziela minister właściwy do spraw środowiska.
2.
Koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, jeżeli jednocześnie są spełnione następujące
wymagania:
1)
obszar udokumentowanego złoża nieobjętego własnością górniczą nie przekracza 2 ha,
2)
wydobycie kopaliny ze złoża w roku kalendarzowym nie przekroczy 20 000 m3,
3)
działalność będzie prowadzona metodą odkrywkową oraz bez użycia środków strzałowych
- udziela starosta.
3.
Przedsiębiorca, który otrzymał od starosty koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża
przylegającego do złoża już objętego koncesją udzieloną temu samemu przedsiębiorcy
na ten sam rodzaj działalności, może rozpocząć wydobywanie kopaliny nie wcześniej
niż w dniu, w którym decyzja stwierdzająca wygaśnięcie koncesji wcześniejszej stanie
się ostateczna.
4.
W zakresie nieokreślonym w ust. 1 i 2 koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż udziela
marszałek województwa.
Art. 23.
1.
Udzielenie koncesji na:
1)
poszukiwanie lub rozpoznawanie rud pierwiastków promieniotwórczych oraz wydobywanie
tych rud ze złóż wymaga opinii Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki;
1a)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż
w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo wydobywanie węglowodorów
ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga opinii Prezesa
Wyższego Urzędu Górniczego w zakresie technicznych możliwości wykonywania działalności
oraz zapewnienia jej bezpieczeństwa;
1b)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż
w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo wydobywanie węglowodorów
ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga opinii Ministra
Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw rybołówstwa, w zakresie lokalizacji
obszaru prowadzenia zamierzonej działalności;
2)
wydobywanie z gruntów pod wodami śródlądowymi oraz z obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne , wymaga uzgodnienia z organem odpowiedzialnym za utrzymanie wód oraz opinii organu
właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego;
3)
wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż, podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji oraz podziemne składowanie dwutlenku węgla wymaga uzgodnienia
z ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin;
4)
podziemne składowanie dwutlenku węgla wymaga uzyskania opinii Komisji Europejskiej.
1a.
Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż, a także wydanie decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art.
49z ust. 1, wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin.
2.
W odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej udzielenie koncesji na:
1)
poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, z wyłączeniem złóż węglowodorów, albo
poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż
- wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce
wykonywania zamierzonej działalności.
2a.
W odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej:
1)
udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji, podziemne składowanie odpadów albo podziemne składowanie dwutlenku węgla,
2)
wydanie decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1
- wymaga uzgodnienia z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) właściwym ze względu
na miejsce wykonywania zamierzonej działalności; kryterium uzgodnienia jest nienaruszanie
zamierzoną działalnością przeznaczenia lub sposobu korzystania z nieruchomości określonego
w sposób przewidziany w art. 7.
3.
Udzielenie koncesji przez starostę wymaga opinii marszałka województwa.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ koncesyjny przesyła do Komisji Europejskiej
kopię wniosku o udzielenie koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla wraz
z załącznikami oraz projekt decyzji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ koncesyjny wydaje decyzję:
1)
po otrzymaniu opinii Komisji Europejskiej albo
2)
po otrzymaniu od Komisji Europejskiej informacji o rezygnacji z wydawania opinii.
Art. 24.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji, poza wymaganiami przewidzianymi przepisami z zakresu
ochrony środowiska, określa się:
1)
właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których ma być wykonywana
zamierzona działalność, oraz oznaczenie tych nieruchomości zgodnie z ewidencją gruntów
i budynków; wymóg ten nie dotyczy poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów;
2)
prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach której ma być wykonywana
zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego ubiega się wnioskodawca;
3)
czas, na jaki koncesja ma być udzielona, wraz ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności;
4)
środki, jakimi wnioskodawca dysponuje w celu zapewnienia prawidłowego wykonywania
zamierzonej działalności;
5)
wykaz obszarów objętych formami ochrony przyrody; wymóg ten nie dotyczy przedsięwzięć,
dla których jest wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach;
6)
sposób przeciwdziałania ujemnym wpływom zamierzonej działalności na środowisko;
7)
firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania
i adresu oraz adresu głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
8)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca
taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
9)
rodzaj i zakres wykonywania zamierzonej działalności.
2.
Do wniosku o udzielenie koncesji dołącza się dowody istnienia określonych w nim okoliczności,
a w przypadku potwierdzenia danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 - wypis z ewidencji
gruntów i budynków.
3.
Załączniki graficzne sporządza się zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju.
4.
W uzasadnionych przypadkach organ koncesyjny może żądać złożenia kopii wniosku o udzielenie
koncesji wraz z załącznikami.
5.
Jeżeli dla przestrzeni objętej wnioskiem została już sporządzona dokumentacja geologiczna,
organ koncesyjny może żądać jej przedłożenia.
64)Dodany przez art. 15 pkt 1 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 784), która weszła w życie z dniem 13 maja 2021 r..
Do wniosku o udzielenie koncesji, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach
wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, dołącza się również załącznik
graficzny określający przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie,
oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, o ile dołączenie
tego załącznika było wymagane przez przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku
o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności mapę, o której
mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko .
Art. 24a.
Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu wszelkie zmiany danych,
zawartych we wniosku o udzielenie koncesji, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.
Art. 25.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny
oraz na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla określa się również cel, zakres i rodzaj prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
oraz zamieszcza się informację o pracach, które mają być wykonywane dla osiągnięcia
zamierzonego celu, w tym ich technologiach, a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji
na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny wskazuje się także minimalną kategorię
rozpoznania złoża.
2.
W przypadku zamierzonego wykonywania robót geologicznych, do wniosku, o którym mowa
w ust. 1, dołącza się 2 egzemplarze projektu robót geologicznych.
Art. 26.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż określa się również:
1)
złoże kopaliny lub jego część, która ma być przedmiotem wydobycia;
2)
wielkość i sposób zamierzonego wydobycia kopaliny;
3)
stopień zamierzonego wykorzystania zasobów złoża kopaliny, w tym kopalin towarzyszących
i współwystępujących użytecznych pierwiastków śladowych, jak również środki umożliwiające
osiągnięcie tego celu, a w przypadku wód leczniczych, wód termalnych i solanek - zasoby
eksploatacyjne ujęcia;
4)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, przedstawione zgodnie
z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego
kraju;
5)
geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobycia, a w razie potrzeby warunki wtłaczania
wód do górotworu.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowody istnienia:
1)
prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym do prowadzenia
zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopię decyzji zatwierdzającej
dokumentację geologiczną;
2)
prawa przysługującego wnioskodawcy do nieruchomości gruntowej, w granicach której
ma być wykonywana zamierzona działalność w zakresie wydobywania kopaliny metodą odkrywkową,
lub dowód przyrzeczenia jego ustanowienia. Obowiązek ten nie dotyczy węgla brunatnego.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się projekt zagospodarowania złoża, określający
wymagania w zakresie racjonalnej gospodarki złożem kopaliny, w szczególności przez
kompleksowe i racjonalne wykorzystanie kopaliny głównej i kopalin towarzyszących,
oraz technologii eksploatacji zapewniającej ograniczenie ujemnych wpływów na środowisko.
Obowiązek ten nie dotyczy koncesji udzielanych przez starostę.
3a.
Projekt zagospodarowania złoża dotyczący złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1,
z wyłączeniem złóż węglowodorów, podlega zaopiniowaniu przez właściwy organ nadzoru
górniczego. Organ nadzoru górniczego wydaje wnioskodawcy opinię w terminie 14 dni
od dnia doręczenia projektu zagospodarowania złoża. W przypadku niewyrażenia opinii
w tym terminie uważa się, że organ nadzoru górniczego nie zgłasza uwag.
3b.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się opinię, o której mowa w ust. 3a, albo
informację o jej braku, a w przypadku zgłoszenia uwag także oświadczenie o sposobie
ich uwzględnienia lub przyczynach ich nieuwzględnienia.
4.
We wniosku o udzielenie koncesji przez starostę określa się również przewidywany sposób
prowadzenia ruchu zakładu górniczego, uwzględniający wymagania określone w art. 108
ust. 2, oraz prognozowany sposób likwidacji zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki
określone w art. 129 ust. 1.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące projektów zagospodarowania złóż, kierując się potrzebą zapewnienia
racjonalnej gospodarki złożem, ochrony środowiska oraz zapewnienia ochrony zdrowia
i życia ludzkiego.
Art. 27.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
albo podziemne składowanie odpadów określa się również:
1)
rodzaj, ilość oraz charakterystykę substancji albo odpadów;
2)
aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie;
w przypadku działalności polegającej na składowaniu odpadów promieniotwórczych warunki
te odnoszą się do lokalizacji, budowy, eksploatacji, zamknięcia oraz do okresu po
zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych;
3)
technologię magazynowania albo składowania;
4)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, przedstawione zgodnie
z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego
kraju.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód istnienia prawa do korzystania
z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej
działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopie decyzji zatwierdzających dokumentacje
geologiczne.
3.
Do wniosku o udzielenie koncesji na podziemne składowanie odpadów promieniotwórczych
dołącza się zezwolenie Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki na budowę składowiska
odpadów promieniotwórczych.
Art. 27a.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla określa
się również:
1)
ilość oraz charakterystykę, w tym źródło pochodzenia, dwutlenku węgla, który będzie
zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2)
aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
3)
technologię składowania i przesyłania dwutlenku węgla oraz lokalizację instalacji
zatłaczającej;
4)
ocenę bezpieczeństwa długoterminowego składowania dwutlenku węgla;
5)
wydajność i ciśnienie zatłaczania dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany do podziemnego
składowiska dwutlenku węgla;
6)
wartość ciśnienia granicznego w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla;
7)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, przedstawione zgodnie
z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego
kraju;
8)
proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia na realizację poszczególnych obowiązków,
o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4, oraz zadań, o których mowa w art. 28e ust. 2.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
dowód istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym
do prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopie decyzji
zatwierdzających dokumentacje geologiczne;
2)
plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla wraz z kopią decyzji
o jego zatwierdzeniu;
3)
oświadczenie wnioskodawcy, że wyraża zgodę na to, że w przypadku przejęcia przez Krajowego
Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne
składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a, nastąpi, z mocy prawa, bez odszkodowania,
przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości, o której mowa w ust.
4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
3.
Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest sporządzany na
podstawie dokumentacji geologicznej, z uwzględnieniem wymagań w zakresie gospodarowania
podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla, szczegółowej charakterystyki warunków technicznych
i ekonomicznych związanych z podziemnym składowaniem dwutlenku węgla oraz oceny ryzyka
podziemnego składowania dwutlenku węgla.
4.
Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla obejmuje w szczególności:
1)
plan monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
2)
plan działań naprawczych;
3)
tymczasowy plan działań po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
4)
wskazanie nieruchomości, na której będzie zlokalizowany zakład górniczy, w szczególności
instalacja zatłaczająca oraz instalacja służąca do prowadzenia monitoringu kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla.
5.
Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla podlega zatwierdzeniu,
w drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru górniczego.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania, jakim powinien odpowiadać plan zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, w tym plan monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla, plan działań naprawczych i tymczasowy plan działań po zamknięciu podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa prowadzenia
działalności polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, w tym ochrony
zdrowia i życia ludzi oraz środowiska, a także potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa
powszechnego.
Art. 28.
1.
Koncesji na podziemne składowanie odpadów udziela się pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia
roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania takiej działalności.
2.
Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub szczególnie ważny interes
publiczny związany w szczególności z ochroną środowiska lub gospodarką kraju, koncesja
na działalność inną niż określona w ust. 1, z wyjątkiem koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla, może zostać udzielona pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia roszczeń
mogących powstać wskutek wykonywania objętej nią działalności.
3.
Zabezpieczenie może w szczególności przyjąć formę ubezpieczenia od odpowiedzialności
cywilnej przedsiębiorcy, gwarancji bankowej albo poręczenia bankowego.
4.
O formie, zakresie oraz sposobie zabezpieczenia, a w przypadku działalności innej
niż określona w ust. 1 - także o potrzebie ustanowienia zabezpieczenia, rozstrzyga
organ koncesyjny, działając w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
5.
W przypadkach ustanowienia zabezpieczenia udzielenie koncesji może nastąpić dopiero
po przedstawieniu dowodu jego ustanowienia.
6.
Corocznie, w terminie do końca stycznia, przedsiębiorca przedkłada organowi koncesyjnemu
aktualny dowód istnienia zabezpieczenia.
Art. 28a.
1.
Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się pod warunkiem:
1)
wykazania się przez wnioskodawcę prawem własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości,
o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4;
2)
ustanowienia zabezpieczenia finansowego.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia finansowego należytego
wykonywania obowiązków związanych z:
1)
eksploatacją podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2)
likwidacją zakładu górniczego.
3.
Zabezpieczenie finansowe należytego wykonywania obowiązków związanych z eksploatacją
podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest ustanawiane w celu wypełnienia warunków
określonych w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla, w tym finansowania
kosztów monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań
naprawczych, rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie oraz wypłaty odszkodowań za szkody, które ujawniły się do czasu zamknięcia podziemnego
składowiska dwutlenku węgla.
4.
Zabezpieczenie finansowe należytego wykonywania obowiązków związanych z likwidacją
zakładu górniczego jest ustanawiane w celu finansowania kosztów usunięcia obiektów
zakładu górniczego, likwidacji odwiertów i innych instalacji związanych z podziemnym
składowiskiem dwutlenku węgla, w tym rurociągów, kabli i linii energetycznych, kosztów
prowadzenia monitoringu zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla przez
okres nie krótszy niż 20 lat od dnia jego zamknięcia, kosztów działań naprawczych,
rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie oraz wypłaty odszkodowań za szkody, które ujawniły się po zamknięciu podziemnego
składowiska dwutlenku węgla.
5.
Zabezpieczenie finansowe mogą stanowić środki pieniężne, gwarancja bankowa, gwarancja
ubezpieczeniowa lub umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i może być ustanowione
w jednej lub kilku formach.
6.
Zabezpieczenie finansowe ustanawiane w formie pieniężnej jest wpłacane na odrębny
rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Dowód
wpłaty, gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa potwierdzająca
zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej są składane do organu koncesyjnego
i stanowią dowód ustanowienia zabezpieczenia finansowego.
7.
Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa potwierdzająca
zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powinny stwierdzać, że bank
lub zakład ubezpieczeń w przypadku niewywiązywania się przez przedsiębiorcę z obowiązków,
o których mowa w ust. 3 i 4, na wezwanie organu koncesyjnego przesłane po wydaniu
postanowienia, o którym mowa w art. 28c ust. 1, dokona wypłaty na rzecz podmiotów,
o których mowa w tym przepisie, kwoty w wysokości określonej w tym wezwaniu.
8.
Organ koncesyjny w toku postępowania o udzielenie koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla określa, w drodze postanowienia, formę i wysokość zabezpieczenia finansowego
na realizację poszczególnych obowiązków, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz termin
doręczenia organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia finansowego, a
w przypadku zabezpieczenia finansowego ustanawianego w formie pieniężnej - także termin
wpłaty. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
9.
Wysokość zabezpieczenia finansowego określona w postanowieniu, o którym mowa w ust.
8, stanowi minimalną wysokość zabezpieczenia finansowego określoną w koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla.
10.
Przedsiębiorca jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie finansowe w wysokości
określonej przez organ koncesyjny i uzupełniać je niezwłocznie do tej wysokości przez
cały okres obowiązywania koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
11.
Zabezpieczenie finansowe ustanowione w formie pieniężnej nie wchodzi w skład masy
upadłości.
Art. 28b.
1.
W przypadku gdy:
1)
ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m ust. 1,
2)
z dodatku do planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla, o którym
mowa w art. 107a,
3)
z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n ust. 1 oraz w art.
158 pkt 2
- wynika, że zwiększyło się ryzyko związane odpowiednio z eksploatacją podziemnego
składowiska dwutlenku węgla albo z likwidacją zakładu górniczego, organ koncesyjny
może orzec, w drodze decyzji, o zwiększeniu wysokości zabezpieczenia finansowego,
o którym mowa w art. 28a ust. 2. Przepis art. 28a ust. 8 stosuje się odpowiednio.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zwiększenia wysokości zabezpieczenia finansowego,
o którym mowa w art. 28a ust. 2, w terminie określonym w decyzji, o której mowa w
ust. 1.
Art. 28c.
1.
Organ koncesyjny orzeka, w drodze postanowienia, o uruchomieniu środków pochodzących
z zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, ustanowionego w celu
należytego wykonywania obowiązków związanych z:
1)
eksploatacją podziemnego składowiska dwutlenku węgla:
a)
na rzecz przedsiębiorcy - na finansowanie kosztów monitoringu kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych, rozliczenia emisji w przypadku
wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla
oraz kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b)
na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla w przypadku
przejęcia przez niego odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie
z art. 39a - na finansowanie kosztów i rozliczenia wymienionych w lit. a,
c)
na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznane zostało odszkodowanie
za szkody, które ujawniły się do czasu zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku
węgla;
2)
likwidacją zakładu górniczego:
a)
na rzecz przedsiębiorcy - na finansowanie kosztów usunięcia obiektów zakładu górniczego,
likwidacji odwiertów i innych instalacji związanych z podziemnym składowiskiem dwutlenku
węgla, w tym rurociągów, kabli i linii energetycznych, kosztów prowadzenia monitoringu
zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych,
rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla oraz kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b)
na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla w przypadku
przejęcia przez niego odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie
z art. 39a - na finansowanie kosztów i rozliczenia wymienionych w lit. a,
c)
na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznano odszkodowanie za szkody,
które ujawniły się po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
2.
Organ koncesyjny wydaje postanowienie o uruchomieniu środków pochodzących z zabezpieczenia
finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2:
1)
w przypadku gdy przedsiębiorca nie może pokryć z własnych środków kosztów realizacji
obowiązków, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4 - na jego wniosek;
2)
na wniosek pozostałych podmiotów, o których mowa w ust. 1.
3.
Przedsiębiorca i Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla przekazują
organowi koncesyjnemu, po zakończeniu wydatkowania środków pochodzących z zabezpieczenia
finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, sprawozdanie z wydatkowania tych środków
w formie, terminie i zakresie określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
28h pkt 2.
Art. 28d.
1.
Zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w art. 28a ust. 2, jest zwalniane przez organ
koncesyjny, w drodze postanowienia, w terminie 2 miesięcy od dnia wydania decyzji
o przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla, na wniosek przedsiębiorcy,
który ustanowił to zabezpieczenie.
2.
Organ koncesyjny doręcza postanowienie, o którym mowa w ust. 1, także podmiotowi udzielającemu
zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2.
Art. 28e.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie dwutlenku węgla, jest
obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia środków w terminie określonym w postanowieniu,
o którym mowa w ust. 5.
2.
Zabezpieczenie środków jest ustanawiane w celu finansowania realizacji zadań Krajowego
Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla po przekazaniu mu odpowiedzialności
za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla związanych z prowadzeniem, przez
okres nie krótszy niż 30 lat, monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla oraz finansowaniem zabezpieczenia ryzyka związanego z podejmowaniem działań
naprawczych, rozliczeniem emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie oraz podejmowaniem innych działań mających na celu zagwarantowanie długoterminowej
stabilności podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także finansowania wypłaty
odszkodowań za szkody mogące ujawnić się po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla.
3.
Zabezpieczenie środków może stanowić opłata gwarancyjna, gwarancja bankowa, gwarancja
ubezpieczeniowa lub umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i może być ustanowione
w jednej lub kilku formach.
4.
Zabezpieczenie środków ustanawiane w formie opłaty gwarancyjnej jest wpłacane na rachunek
bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Dowód wpłaty,
gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa potwierdzająca
zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej są składane do organu koncesyjnego
i stanowią dowód ustanowienia zabezpieczenia środków. Przepis art. 28a ust. 7 stosuje
się odpowiednio.
5.
Organ koncesyjny w toku postępowania o udzielenie koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla określa, w drodze postanowienia, formę i wysokość zabezpieczenia środków
na realizację poszczególnych zadań, o których mowa w ust. 2, termin ustanowienia tego
zabezpieczenia oraz termin doręczenia organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia
środków, a w przypadku opłaty gwarancyjnej - także termin jej wpłaty. Na postanowienie
przysługuje zażalenie.
6.
Wysokość zabezpieczenia środków określona w postanowieniu, o którym mowa w ust. 5,
stanowi minimalną wysokość zabezpieczenia środków określoną w koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla.
7.
Organ koncesyjny orzeka, w drodze postanowienia, o uruchomieniu środków pochodzących
z zabezpieczenia środków ustanowionego w formie innej niż opłata gwarancyjna:
1)
na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla;
2)
na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznano odszkodowanie za szkody,
które ujawniły się po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
8.
Postanowienie o uruchomieniu środków pochodzących z zabezpieczenia środków organ koncesyjny
wydaje na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 7.
9.
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla przekazuje organowi koncesyjnemu
coroczne sprawozdanie z wydatkowania środków pochodzących z zabezpieczenia środków
ustanowionego w formie innej niż opłata gwarancyjna w formie, zakresie i terminie
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 28h pkt 2.
Art. 28f.
1.
W przypadku gdy:
1)
ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m ust. 1,
2)
z dodatku do planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla, o którym
mowa w art. 107a,
3)
z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n ust. 1 oraz w art.
158 pkt 2
- wynika, że zwiększyło się ryzyko związane z podziemnym składowaniem dwutlenku węgla
po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla, organ koncesyjny
może orzec, w drodze decyzji, o zwiększeniu wysokości zabezpieczenia środków, o którym
mowa w art. 28e ust. 1. W przypadku opłaty gwarancyjnej zwiększenie wysokości zabezpieczenia
środków następuje przez wniesienie uzupełniającej opłaty gwarancyjnej.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zwiększenia wysokości zabezpieczenia środków,
o którym mowa w art. 28e ust. 1, w tym wnieść uzupełniającą opłatę gwarancyjną, w
terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 1. Przepis art. 28e ust. 5 stosuje
się odpowiednio.
Art. 28g.
1.
Przedsiębiorca jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie środków, o którym
mowa w art. 28e ust. 1, w wysokości określonej przez organ koncesyjny przez cały okres
obowiązywania koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
2.
Zabezpieczenie środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, nie wygasa z chwilą utraty
mocy koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla, jej cofnięcia albo stwierdzenia
jej wygaśnięcia.
3.
Zabezpieczenie środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, ustanowione w formie opłaty
gwarancyjnej, w tym uzupełniająca opłata gwarancyjna, nie wchodzi w skład masy upadłości.
Art. 28h.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób ustalania wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust.
2, wysokości zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, oraz kryteria
wyboru formy zabezpieczenia,
2)
formę, terminy przekazywania i zakres sprawozdań, o których mowa w art. 28c ust. 3
i art. 28e ust. 9
- kierując się potrzebą zapewnienia odpowiedniego i skutecznego zabezpieczenia realizacji
celów, dla których jest ustanawiane zabezpieczenie, stabilnego źródła finansowania
realizacji zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla po
przekazaniu mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla,
efektywności i racjonalności wydatkowania środków oraz mając na uwadze potrzebę zapewnienia
ochrony zdrowia i życia ludzi oraz środowiska.
Art. 28ha.
1.
Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje
stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji może zgłosić wniosek, aby informacjom tym była nadana klauzula poufności.
2.
Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem że przedsiębiorca:
1)
przekazując informacje, uzasadni swoje żądanie;
2)
z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym
uczestnikom postępowania.
3.
Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom
postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego informacje.
Art. 28i.
1.
W przypadku złożenia wniosku o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, o
której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, organ koncesyjny niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ ogłoszenie
o możliwości składania innych wniosków o udzielenie koncesji na wykonywanie takiej
samej działalności w przestrzeni objętej złożonym wnioskiem.
2.
W przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, do dnia
zamieszczenia ogłoszenia został złożony wniosek o udzielenie koncesji obejmujący w
całości lub w części tę samą przestrzeń oraz rodzaj działalności lub rodzaj kopaliny,
podstawą do zamieszczenia ogłoszenia jest wniosek, o którym mowa w ust. 1.
3.
Ogłoszenie zawiera:
1)
informację o złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1;
2)
granice przestrzeni objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, wraz ze współrzędnymi
płaskimi prostokątnymi punktów załamania tych granic w państwowym systemie odniesień
przestrzennych;
3)
termin składania wniosków o udzielenie koncesji przez inne podmioty zainteresowane
wykonywaniem działalności, której dotyczy postępowanie, nie dłuższy niż 90 dni od
dnia zamieszczenia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej.
4.
Od dnia zamieszczenia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej nie wszczyna się
innych postępowań dotyczących przestrzeni oraz rodzaju działalności lub rodzaju kopaliny
objętych tym ogłoszeniem, a wszczęte umarza się.
Art. 28j.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w art. 28i ust. 3 pkt 3, nie wpłynie wniosek
innego podmiotu o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, której dotyczy
postępowanie, organ koncesyjny prowadzi to postępowanie wobec podmiotu, który złożył
wniosek, o którym mowa w art. 28i ust. 1.
Art. 28k.
1.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w art. 28i ust. 3 pkt 3, zostanie złożony
wniosek o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, której dotyczy postępowanie,
organ koncesyjny ocenia złożone wnioski według następujących kryteriów:
1)
proponowany zakres prac geologicznych, w tym robót geologicznych;
2)
proponowany czas, na jaki ma być udzielona koncesja, w tym termin rozpoczęcia zamierzonej
działalności;
3)
finansowe możliwości wnioskodawcy, w szczególności sposób finansowania zamierzonej
działalności, z uwzględnieniem środków własnych oraz środków pochodzących z kapitału
obcego;
4)
proponowana technologia prowadzenia prac geologicznych, w tym robót geologicznych.
2.
Złożone wnioski nie podlegają zmianom mogącym wpłynąć na ocenę kryteriów, o których
mowa w ust. 1.
Art. 28l.
Organ koncesyjny udziela koncesji na wykonywanie działalności, której dotyczy postępowanie,
podmiotowi, którego wniosek uzyskał najwyższą ocenę, oraz jednocześnie odmawia udzielenia
koncesji innym podmiotom.
Art. 29.
1.
Jeżeli zamierzona działalność sprzeciwia się interesowi publicznemu, w szczególności
związanemu z bezpieczeństwem państwa w tym z interesem surowcowym państwa lub ochroną
środowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin, bądź uniemożliwiłaby wykorzystanie
nieruchomości lub obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z ich przeznaczeniem
określonym odpowiednio przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, plany
zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
wyłącznej strefy ekonomicznej lub przepisy odrębne, a w przypadku braku tych planów
- uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości lub obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej w sposób określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy lub w przepisach odrębnych, organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji.
1a.
Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, jeżeli wniosek o udzielenie koncesji
obejmuje tę samą przestrzeń oraz rodzaj działalności, a w przypadku wniosku o udzielenie
koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny lub koncesji na wydobywanie
kopaliny ze złoża - również rodzaj kopaliny, objęte już koncesją udzieloną innemu
podmiotowi.
2.
Odmowa udzielenia koncesji na podziemne składowanie odpadów następuje również, jeżeli
istnieje uzasadniona technicznie, ekologicznie lub ekonomicznie możliwość odzysku
lub możliwość unieszkodliwiania odpadów w inny sposób niż przez ich składowanie.
3.
Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji, w przypadku gdy wydano decyzję
o stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z udziałów albo akcji przedsiębiorcy,
na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych inwestycji , jeżeli jest to w interesie publicznym, w szczególności związanym z bezpieczeństwem
państwa lub ochroną środowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin.
Art. 30.
1.
Koncesja określa:
1)
rodzaj i sposób wykonywania zamierzonej działalności;
2)
przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność;
3)
czas obowiązywania koncesji;
4)
termin rozpoczęcia działalności określonej koncesją, a w razie potrzeby - przesłanki,
których spełnienie oznacza rozpoczęcie działalności.
2.
Koncesja może określać inne wymagania dotyczące wykonywania działalności objętej koncesją,
w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska.
3.
Koncesja nie zwalnia z obowiązków określonych odrębnymi przepisami, w tym uzyskania
przewidzianych nimi decyzji.
Art. 31.
1.
Koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów,
albo na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla określa również:
1)
cel, zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych, w tym robót geologicznych, a
w przypadku koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, z wyłączeniem
złoża węglowodorów - minimalną kategorię rozpoznania złoża;
2)
zakres i harmonogram przekazywania informacji geologicznych i próbek uzyskanych w
wyniku wykonywania robót geologicznych;
3)
wysokość opłaty za działalność określoną w koncesji.
2.
Powierzchnia terenu objętego koncesją na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny
albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla
nie może przekroczyć 1200 km2.
Art. 32.
1.
Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji, podziemne składowanie odpadów albo podziemne składowanie dwutlenku węgla
wyznacza również granice obszaru i terenu górniczego.
2.
Podstawą wyznaczenia granic obszaru górniczego jest dokumentacja geologiczna i odpowiednio
projekt zagospodarowania złoża albo plan zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla.
3.
Jeżeli nie zagraża to prawidłowemu wykorzystaniu złoża, obszar górniczy wyznaczony
w koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża może obejmować część złoża.
4.
Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża może określać:
1)
minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża oraz przedsięwzięcia niezbędne w zakresie
racjonalnej gospodarki złożem;
2)
warunki wtłaczania wód do górotworu; w takim przypadku nie stosuje się przepisów o
korzystaniu z wód oraz o opłatach za korzystanie ze środowiska.
5.
Koncesja udzielona przez starostę określa również sposób prowadzenia ruchu zakładu
górniczego, uwzględniający wymagania określone w art. 108 ust. 2, oraz sposób likwidacji
zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki określone w art. 129 ust. 1.
6.
Koncesja na podziemne składowanie odpadów określa również typ podziemnego składowiska,
rodzaj i ilość odpadów dopuszczonych do składowania oraz zakres i sposób monitorowania
składowiska.
7.
Koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla określa również:
1)
ilość oraz charakterystykę, w tym źródło pochodzenia, dwutlenku węgla, który będzie
zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2)
dopuszczalny skład strumienia dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany do podziemnego
składowiska dwutlenku węgla;
3)
informacje o jednostce hydrogeologicznej rozumianej jako fragment litosfery stanowiący
przestrzennie i dynamicznie zdefiniowany system krążenia wód podziemnych, dający się
opisać parametrami hydrogeologicznymi poziomów wodonośnych i rozdzielających je utworów
półprzepuszczalnych;
4)
wartość ciśnienia granicznego w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla;
5)
maksymalną wydajność i ciśnienie zatłaczania dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany
do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
6)
zakres i sposób monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
7)
minimalną wysokość zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, oraz
zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1.
8.
Koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla zawiera informację, że w przypadku
przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności
za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a, nastąpi, z mocy prawa,
bez odszkodowania, przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości, o
której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
9.
Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się po doręczeniu organowi
koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art.
28a ust. 2.
Art. 33.
15)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Jeżeli koncesja jest poprzedzona decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach podjętą
w postępowaniu toczącym się z udziałem społeczeństwa, w postępowaniu koncesyjnym nie
stosuje się przepisów o udziale organizacji społecznych.
26)Dodany przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Do postępowania w sprawie koncesji, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach,
stosuje się przepisy art. 86f ust. 6, art. 86g oraz art. 86h ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
36)Dodany przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Do koncesji, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy
art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
Art. 34.
1.
Organ koncesyjny może dokonać zmiany koncesji także na wniosek przedsiębiorcy, któremu
została ona udzielona.
1a.
Do zmiany koncesji stosuje się odpowiednio przepisy o jej udzieleniu. Współdziałanie
z organami określonymi ustawą dotyczy wówczas tylko tych spraw, które są przedmiotem
zamierzonej zmiany, w szczególności w zakresie zgodności z przeznaczeniem lub sposobem
korzystania z nieruchomości określonym w sposób przewidziany w art. 7. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie złożyć wniosek o dokonanie zmiany koncesji,
jeżeli rzeczywiste szkodliwe wpływy robót górniczych zakładu górniczego przekroczą
wyznaczone w koncesji granice terenu górniczego.
3.
W przypadku uchybienia obowiązkowi określonemu w ust. 2 organ koncesyjny wszczyna
postępowanie z urzędu. Koszt zmiany koncesji obciąża przedsiębiorcę.
Art. 35.
1.
Obszar górniczy podlega wpisowi do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych
składowisk dwutlenku węgla, o którym mowa w art. 152a ust. 1.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
Granice obszaru i terenu górniczego określonego w koncesji podlegają ogłoszeniu w
sposób zwyczajowo przyjęty w gminie.
Art. 36.
1.
Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny, w szczególności związany z bezpieczeństwem
państwa lub ochroną środowiska, w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin, za
zgodą przedsiębiorcy, któremu została udzielona koncesja, organ koncesyjny przenosi,
w drodze decyzji, koncesję na rzecz podmiotu, który:
1)
spełnia wymagania przewidziane przepisami o podejmowaniu działalności gospodarczej;
2)
wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w koncesji;
3)
w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się prawem do
korzystania z nieruchomości gruntowej, użytkowaniem górniczym albo przyrzeczeniem
uzyskania tych praw;
4)
w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się prawem do
korzystania z informacji geologicznej;
5)
wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem zamierzonej działalności.
2.
Wymaganie w zakresie wykazania się prawem do korzystania z nieruchomości gruntowej
albo przyrzeczeniem uzyskania tego prawa nie dotyczy koncesji na wydobywanie węgla
brunatnego.
3.
Przeniesienie koncesji następuje na wniosek podmiotu, który ubiega się o to przeniesienie.
3a.
Przy przeniesieniu koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla podmiot, który
ubiega się o przeniesienie tej koncesji, wskazuje proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia
finansowego na realizację poszczególnych obowiązków, o których mowa w art. 28a ust.
3 i 4, oraz proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia środków na realizację poszczególnych
zadań, o których mowa w art. 28e ust. 2, o ile dotychczasowe zabezpieczenie nie zostanie
przeniesione na przedsiębiorcę, który ubiega się o przeniesienie koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla. Przepisy art. 28a ust. 8 i art. 28e ust. 5 stosuje się
odpowiednio.
3b.
Jeżeli przeniesienie koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla nie powoduje
przeniesienia dotychczasowego zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a
ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, organ koncesyjny,
w drodze postanowienia, zwalnia te zabezpieczenia.
3c.
Organ koncesyjny doręcza postanowienie, o którym mowa w ust. 3b, także podmiotowi,
który udzielił zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, oraz zabezpieczenia
środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1.
4.
Stronami postępowania dotyczącego przeniesienia koncesji są przedsiębiorca oraz podmiot,
który ubiega się o przeniesienie koncesji.
5.
Przed przeniesieniem koncesji organ koncesyjny może zmienić formę, zakres lub sposób
zabezpieczenia. Przepisy art. 28 stosuje się odpowiednio.
6.
Przeniesienie koncesji następuje pod warunkiem przedstawienia przez podmiot, na który
jest przenoszona koncesja, dowodu utworzenia rachunku bankowego funduszu likwidacji
zakładu górniczego i zgromadzenia na nim środków finansowych w wysokości odpowiadającej
środkom finansowym zgromadzonym przez dotychczasowego przedsiębiorcę.
7.
Przeniesienie koncesji przenosi również prawa i obowiązki wynikające z innych decyzji
wydanych na podstawie ustawy.
8.
Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy przewidują następstwo
prawne w zakresie decyzji.
9.
Ten, kto z mocy odrębnych przepisów wstąpił w prawa wynikające z decyzji wydanych
na podstawie ustawy, jest obowiązany w terminie 30 dni od dnia wstąpienia w te prawa
przedstawić organowi właściwemu do jej podjęcia dowody potwierdzające następstwo prawne.
10.
W przypadku uchybienia terminowi określonemu w ust. 9, organ koncesyjny wzywa do niezwłocznego
przedłożenia dowodów potwierdzających następstwo prawne.
11.
Koncesje dotyczące kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, nie przechodzą na:
1)
spółki, o których mowa w art. 494 i art. 531 Kodeksu spółek handlowych, z wyłączeniem przypadku, gdy skład akcjonariatu lub udziałowców spółki przejmującej
albo nowo zawiązanej jest tożsamy ze składem akcjonariatu lub udziałowców spółek łączących
się;
2)
nabywcę przedsiębiorstwa upadłego na podstawie art. 317 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze7)Obecnie tytuł ustawy brzmi: - Prawo upadłościowe, na podstawie art. 428 pkt 1 ustawy
z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978), która weszła
w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1080);
3)
nabywcę przedsiębiorstwa na podstawie art. 552 Kodeksu cywilnego.
Art. 37.
1.
W przypadku gdy przedsiębiorca narusza wymagania ustawy, w szczególności dotyczące
ochrony środowiska lub racjonalnej gospodarki złożem, albo nie wypełnia warunków określonych
w koncesji, w tym nie podejmuje określonej nią działalności albo trwale zaprzestaje
jej wykonywania, lub wykonuje roboty geologiczne z naruszeniem harmonogramu określonego
w projekcie robót geologicznych, lub nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art.
82 ust. 2, lub wykonuje je niezgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych
na podstawie art. 82a ust. 1, organ koncesyjny, w drodze postanowienia, wzywa przedsiębiorcę
do usunięcia naruszeń oraz określa termin ich usunięcia. Organ koncesyjny może również
określić sposób usunięcia naruszeń.
2.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie wykonał postanowienia, o którym mowa w ust. 1,
organ koncesyjny może, bez odszkodowania:
1)
cofnąć koncesję;
2)
w przypadku stwierdzenia wykonywania robót geologicznych z naruszeniem harmonogramu
określonego w projekcie robót geologicznych - cofnąć koncesję albo ograniczyć jej
zakres.
3.
Organ koncesyjny umarza postępowanie w przypadku, gdy stwierdzi, że przedsiębiorca:
1)
nie narusza wymagań, o których mowa w ust. 1;
2)
naruszył wymagania, o których mowa w ust. 1, z tym że przyczyną ich naruszenia była
siła wyższa;
3)
wykonał postanowienie, o którym mowa w ust. 1.
4.
Organ koncesyjny może cofnąć, bez odszkodowania, koncesję, w przypadku gdy wydano
decyzję o stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z udziałów albo akcji przedsiębiorcy,
na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych inwestycji, jeżeli jest to w interesie publicznym, w szczególności związanym z bezpieczeństwem
państwa lub ochroną środowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin.
5.
Organ koncesyjny może także cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na
zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także
w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.
6.
Organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy wydano prawomocne orzeczenie zakazujące
przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
7.
Organ koncesyjny może cofnąć, bez odszkodowania, koncesję w przypadku utraty użytkowania
górniczego, bez względu na przyczynę.
Art. 37a.
1.
Organ koncesyjny cofa koncesję na podziemne składowanie dwutlenku węgla także w przypadku:
1)
niedoręczenia organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia środków w terminie
określonym w postanowieniu, o którym mowa w art. 28e ust. 5;
2)
niedokonania zwiększenia wysokości zabezpieczenia finansowego albo zabezpieczenia
środków w terminie określonym w decyzji, o której mowa odpowiednio w art. 28b ust.
1 i w art. 28f ust. 1;
3)
nieuzupełnienia zabezpieczenia finansowego zgodnie z art. 28a ust. 10;
4)
wygaśnięcia zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, ustanowionego
w formie innej niż środki pieniężne albo zabezpieczenia środków, o którym mowa w art.
28e ust. 1, ustanowionego w formie innej niż opłata gwarancyjna.
2.
Organ koncesyjny może, biorąc pod uwagę ochronę zdrowia i życia ludzi oraz środowiska,
a także potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, zmienić albo cofnąć, bez
odszkodowania, koncesję na podziemne składowanie dwutlenku węgla:
1)
w razie istotnych zmian planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
mających bezpośredni wpływ na warunki określone w koncesji;
2)
w przypadku uzyskania informacji o wycieku dwutlenku węgla, jego wydostaniu się poza
kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla lub uzyskania informacji o nieprawidłowościach
w procesie zatłaczania lub składowania dwutlenku węgla albo w kompleksie podziemnego
składowania dwutlenku węgla;
3)
w przypadku gdy:
a)
ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m ust. 1, lub
b)
z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n ust. 1 oraz w art.
158 pkt 2
- wynika niezgodność prowadzonej działalności z warunkami określonymi w koncesji,
planie zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla lub planie ruchu zakładu
górniczego lub ryzyko wystąpienia wycieku dwutlenku węgla;
4)
z uwagi na zagrożenie wynikające ze stosowania technologii wychwytu i składowania
dwutlenku węgla dla bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi oraz dla środowiska, a także
małą skuteczność i przydatność stosowania tej technologii w zakresie ograniczenia
emisji dwutlenku węgla;
5)
gdy okaże się to konieczne w świetle najnowszych odkryć naukowych i postępu technicznego.
3.
Koszt zmiany koncesji obciąża przedsiębiorcę.
Art. 37b.
Przedsiębiorca, któremu cofnięto koncesję z przyczyn, o których mowa w art. 37 ust.
2, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie koncesji w takim samym zakresie
nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu koncesji.
Art. 38.
1.
Koncesja wygasa:
1)
z upływem czasu, na jaki została udzielona;
2)
jeżeli stała się bezprzedmiotowa;
3)
(uchylony)
4)
w przypadku likwidacji przedsiębiorcy;
5)
w przypadku jej zrzeczenia się.
2.
W przypadkach określonych w ust. 1 organ koncesyjny, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie
koncesji.
3.
Przypadki, o których mowa w ust. 1, nie powodują wygaśnięcia obowiązku zabezpieczenia,
o którym mowa w art. 28. Termin wygaśnięcia obowiązku określa decyzja, o której mowa
w ust. 2.
Art. 39.
1.
Cofnięcie koncesji, jej wygaśnięcie lub utrata jej mocy, bez względu na przyczynę,
nie zwalnia dotychczasowego przedsiębiorcy z wykonania obowiązków dotyczących ochrony
środowiska i likwidacji zakładu górniczego, z zastrzeżeniem art. 39a ust. 1.
2.
Zakres i sposób wykonania obowiązków określonych w ust. 1 ustala się w planie ruchu
likwidowanego zakładu górniczego. Jeżeli nie stosuje się przepisów o planach ruchu
zakładu górniczego, zakres i sposób wykonania obowiązków określonych w ust. 1 ustala
organ koncesyjny w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji, po uzgodnieniu z wójtem
(burmistrzem, prezydentem miasta).
3.
Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca, obowiązki określone w ust. 1 wykonuje jego następca
prawny, a jeżeli nie istnieje przedsiębiorca oraz jego następca prawny - obowiązki
określone w ust. 1 wykonuje właściciel lub osoba posiadająca inny niż własność tytuł
prawny do nieruchomości. W przypadku potrzeby osobę obowiązaną oraz zakres i sposób
wykonania obowiązków określonych w ust. 1 ustala, w drodze decyzji, organ koncesyjny.
4.
Do podmiotu, na który nałożono obowiązki określone w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące przedsiębiorcy.
5.
Podmiotowi, na który nałożono obowiązki określone w ust. 1 i 3, przysługuje prawo
korzystania z przedmiotu własności górniczej w celu i w zakresie niezbędnym do wykonania
tych obowiązków.
Art. 39a.
1.
W przypadku cofnięcia koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla albo jej wygaśnięcia
z powodów, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 4 i 5, Krajowy Administrator Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla przejmuje odpowiedzialność za podziemne składowisko dwutlenku
węgla.
2.
Przejęcie przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności
za podziemne składowisko dwutlenku węgla następuje z dniem określonym w decyzji o
cofnięciu koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla albo stwierdzającej jej
wygaśnięcie.
3.
Z dniem przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla następuje, z mocy
prawa, bez odszkodowania, przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości,
o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
4.
Z dniem przejęcia odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowy
Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla wstępuje w prawa i obowiązki
dotychczasowego przedsiębiorcy wynikające z decyzji dotyczących prowadzenia zakładu
górniczego.
5.
Z dniem przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla dotychczasowy przedsiębiorca
jest obowiązany do niezwłocznego przekazania Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla dokumentacji dotyczącej prowadzenia działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ koncesyjny potwierdza, w drodze decyzji,
nabycie prawa do nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4, oraz prawa
własności zakładu górniczego. Ostateczna decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisów
do ksiąg wieczystych oraz ewidencji gruntów i budynków.
Art. 39b.
W przypadku cofnięcia lub wygaśnięcia koncesji na podziemne składowanie dwutlenku
węgla, z zastrzeżeniem art. 39c, Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla zamyka podziemne składowisko dwutlenku węgla. Przepisy art. 107a ust. 2, art.
127i ust. 2 oraz art. 129 ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 39c.
1.
Jeżeli z dokumentacji geologicznej, planu zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, planu ruchu zakładu górniczego oraz ze sprawozdania z prowadzonej
działalności, o którym mowa w art. 127m ust. 1, wynika, że istnieje techniczna możliwość
i ekonomiczna opłacalność dalszego zatłaczania dwutlenku węgla do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla utrzymuje
zakład górniczy w gotowości do czasu udzielenia nowej koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla w danym podziemnym składowisku dwutlenku węgla, jednak nie dłużej
niż przez okres 3 lat od dnia przejęcia przez niego odpowiedzialności za podziemne
składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a. Przepisy art. 127i ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
2.
W przypadku udzielenia nowej koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla, przeniesienie
prawa do nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności
zakładu górniczego na nowego przedsiębiorcę następuje po cenach rynkowych, na podstawie
umowy sprzedaży.
3.
Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4,
zakładu górniczego lub prawa użytkowania wieczystego, po pomniejszeniu o koszty poniesione
przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla w związku z
przejęciem przez niego odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla
zgodnie z art. 39a, są przekazywane podmiotowi, który w chwili tego przejęcia był
właścicielem albo użytkownikiem wieczystym odpowiednio nieruchomości i zakładu górniczego.
4.
W przypadku braku możliwości przekazania środków, o których mowa w ust. 3, podmiotom,
o których mowa w tym przepisie, są one przekazywane do depozytu sądowego na okres
10 lat.
5.
Do kosztów ponoszonych przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla w związku z przejęciem przez niego odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a zalicza się:
1)
w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4 - podatek od nieruchomości
i opłaty z tytułu użytkowania wieczystego;
2)
w przypadku zakładu górniczego - koszty utrzymania zakładu górniczego w gotowości,
w tym koszty:
a)
zabezpieczenia odwiertów i instalacji przez zamknięcie zasuw na głowicach odwiertów,
z wyjątkiem awaryjnych, oraz rozpięcie połączeń rurociągów z odwiertami lub zastąpienie
dwutlenku węgla w rurociągach gazem inertnym,
b)
zabezpieczenia odwiertów i instalacji przed dostępem osób nieuprawnionych oraz zapewnienia
stałego ich nadzorowania,
c)
kontroli zagłowiczenia odwiertów i instalacji,
d)
konserwacji i ewentualnych bieżących napraw głowic, odwiertów, rurociągów i instalacji,
e)
usuwania ewentualnych awarii,
f)
prowadzenia monitoringu podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
g)
prowadzenia bieżącej dokumentacji podjętych czynności oraz stałej analizy wyników
pomiarów i obserwacji, w tym wykonywanych w ramach monitoringu,
h)
stanowiące należności dla pracowników zakładu górniczego.
Art. 40.
1.
Kopie decyzji wydawanych na podstawie niniejszego działu niezwłocznie doręcza się
właściwym miejscowo organom koncesyjnym, organom nadzoru górniczego i wójtom (burmistrzom,
prezydentom miast), a także Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego, Narodowemu Funduszowi
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanemu dalej „NFOŚiGW”, oraz państwowej służbie
geologicznej. Kopie decyzji dotyczących obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
niezwłocznie doręcza się właściwemu terenowemu organowi administracji morskiej.
2.
Kopie decyzji wydawanych na podstawie niniejszego działu dotyczących podziemnego składowania
dwutlenku węgla organ koncesyjny doręcza także niezwłocznie Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla oraz przesyła do wiadomości Komisji Europejskiej.
Art. 41.
1.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stronami postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego
działu w odniesieniu do działalności wykonywanej w granicach nieruchomości gruntowych
są ich właściciele (użytkownicy wieczyści).
2.
2a.
Decyzje i pisma wydawane w toku postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego działu
doręcza się stronom tych postępowań na adres określony w ewidencji gruntów i budynków,
chyba że strona poda inny adres.
3.
Jeżeli liczba stron postępowania jest większa niż 20, organy administracji zawiadamiają
o decyzjach i innych czynnościach w drodze obwieszczeń zamieszczanych w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronach tych organów oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w
danej miejscowości.
4.
Dokonanie zawiadomienia w sposób określony w ust. 3 nie wyłącza obowiązku doręczenia
decyzji i pism wnioskodawcy, przedsiębiorcy oraz podmiotom obciążonym obowiązkami
określonymi w ustawie lub ustalonymi na podstawie przepisów ustawy.
5.
Bez względu na liczbę stron postępowania prowadzonego na podstawie niniejszego działu
przepis ust. 3 stosuje się w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia koncesji
z powodu śmierci lub likwidacji przedsiębiorcy.
6.
Obwieszczenie zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ust.
3, usuwa się po upływie roku od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Art. 42.
1.
W sprawach uregulowanych niniejszym działem:
1)
rozpoczęcie działalności objętej koncesją uważa się za zaistnienie nieodwracalnych
skutków prawnych;
2)
uchylenie (zmiana) koncesji w wyniku wznowienia postępowania nie może nastąpić z upływem
roku od dnia rozpoczęcia określonej nią działalności.
2.
Przepis ust. 1 nie uchybia obowiązkowi naprawienia szkody.
Rozdział 2
(uchylony)
Rozdział 3
Koncesje na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także koncesje na wydobywanie węglowodorów ze złóż
Art. 49a.
1.
W celu oceny zdolności zainteresowanego podmiotu do prowadzenia działalności w zakresie
poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż
minister właściwy do spraw środowiska przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.
2.
W postępowaniu kwalifikacyjnym ustala się, czy podmiot zamierzający ubiegać się o
koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża lub koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złoża:
1)
znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub obywatela państwa
trzeciego, a w przypadku znajdowania się pod taką kontrolą, czy kontrola ta może zagrażać
bezpieczeństwu państwa oraz
2)
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
Kontrolą korporacyjną są wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez
podmiot uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności
prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na inny podmiot
lub podmioty, w przypadku:
1)
dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników
albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie
innego podmiotu (podmiotu zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami;
2)
uprawnienia do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu lub rady nadzorczej
innego podmiotu (podmiotu zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami;
3)
gdy członkowie jego zarządu lub rady nadzorczej stanowią więcej niż połowę członków
zarządu innego podmiotu (podmiotu zależnego);
4)
dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej zależnej
albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie porozumień z
innymi osobami;
5)
dysponowania prawem do całego albo do części mienia innego podmiotu (podmiotu zależnego);
6)
umów przewidujących zarządzanie innym podmiotem (podmiotem zależnym) lub przekazywanie
zysku przez taki podmiot.
5.
Państwem trzecim jest państwo niebędące państwem członkowskim Unii Europejskiej, państwem
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) lub państwem członkowskim
Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.
6.
Podmiot zainteresowany udziałem w postępowaniu przetargowym składa do ministra właściwego
do spraw środowiska wniosek o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego oraz wpłaca
na rachunek bankowy urzędu obsługującego ten organ opłatę za przeprowadzenie tego
postępowania.
7.
Wniosek o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego zawiera:
1)
dane identyfikujące podmiot, w tym określenie jego statusu prawnego;
2)
dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych podmiotu;
3)
dane o źródłach pochodzenia środków finansowych i sytuacji finansowej podmiotu;
4)
dane o strukturze organizacyjnej podmiotu;
5)
dane wszystkich osób wchodzących w skład organów zarządzających i kontrolnych oraz
dane osób działających z ich upoważnienia, obejmujące, w przypadku:
a)
obywateli polskich lub cudzoziemców posiadających numer PESEL - imię, nazwisko, numer
PESEL oraz stanowisko lub funkcję pełnioną w danym podmiocie,
b)
cudzoziemców nieposiadających numeru PESEL - imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia,
imiona rodziców, obywatelstwo, aktualny adres zamieszkania, numer paszportu lub innego
dokumentu potwierdzającego tożsamość, a także stanowisko lub funkcję pełnioną w danym
podmiocie;
6)
(uchylony)
7)
podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu podmiotu.
8.
Do wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego dołącza się dowody istnienia
określonych w nim okoliczności, w szczególności wyciągi z odpowiednich rejestrów.
Wniosek składa się w 3 egzemplarzach.
9.
Opłata za przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego wynosi jedną czwartą przeciętnego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym, ostatnio ogłoszonego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku o przeprowadzenie postępowania
kwalifikacyjnego. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.
10.
Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje niezwłocznie Szefowi Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Szefowi Agencji Wywiadu wnioski o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego,
w celu przedstawienia opinii w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.
11.
Organy, o których mowa w ust. 10, w zakresie swoich właściwości, wydają pozytywne
opinie, w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 2:
1)
nie znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub obywatela
państwa trzeciego albo
2)
znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub obywatela państwa
trzeciego, ale kontrola ta nie zagraża bezpieczeństwu państwa.
12.
Organy, o których mowa w ust. 10, w zakresie swoich właściwości, wydają negatywne
opinie, w przypadku niespełniania przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, warunków,
o których mowa w ust. 11.
13.
Organy, o których mowa w ust. 10, przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw środowiska,
w drodze postanowienia, opinie, o których mowa w ust. 11 i 12, w terminie 30 dni od
dnia otrzymania wniosków o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego.
14.
Organy, o których mowa w ust. 10, mogą odstąpić od uzasadnienia opinii ze względu
na interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny.
15.
(uchylony)
16.
Pozytywną ocenę z postępowania kwalifikacyjnego uzyskuje podmiot, który:
1)
otrzymał pozytywne opinie wszystkich organów, o których mowa w ust. 10.
2)
(uchylony)
17.
Uzyskanie pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego lub odmowa jej uzyskania
następuje w drodze decyzji. Decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego,
z zastrzeżeniem art. 49b ust. 5, zachowuje swoją ważność przez 5 lat.
18.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego,
2)
wymagania dotyczące dokumentów dołączanych do wniosku o przeprowadzenie postępowania
kwalifikacyjnego
- mając na uwadze status podmiotu składającego wniosek o przeprowadzenie postępowania
kwalifikacyjnego oraz potrzebę zapewnienia kompletności informacji objętych wnioskiem.
Art. 49b.
1.
W przypadku gdy nastąpiła zmiana danych, o których mowa w art. 49a ust. 7 pkt 1-5,
podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego, jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia
powodującego zmianę danych, powiadomić ministra właściwego do spraw środowiska o tej
zmianie. Do powiadomienia dołącza się dowody istnienia określonych w nim okoliczności,
w szczególności wyciągi z odpowiednich rejestrów, w 3 egzemplarzach.
2.
Nie później niż w terminie 4 miesięcy przed datą upływu ważności decyzji o uzyskaniu
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego podmiot, na rzecz którego została
wydana ta decyzja, może wystąpić z wnioskiem o ponowne przeprowadzenie postępowania
kwalifikacyjnego.
3.
W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw środowiska wiadomości o zmianie
danych, o których mowa w art. 49a ust. 7 pkt 1-5, podmiotu, na rzecz którego została
wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, organ
ten wszczyna z urzędu, w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o zmianie danych,
ponowne postępowanie kwalifikacyjne wobec tego podmiotu, w zakresie ujawnionych zmian,
chyba że w ocenie organu zmiany nie spowodują, że podmiot przestanie spełniać warunki,
o których mowa w art. 49a ust. 11.
4.
Do ponownego przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego przepisy art. 49a ust.
1-16 stosuje się odpowiednio.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska, po ponownym przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego,
w drodze decyzji:
1)
w przypadku gdy podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej
oceny z postępowania kwalifikacyjnego, spełnia warunki, o których mowa w art. 49a
ust. 11 - przedłuża ważność tej decyzji na kolejne 5 lat;
2)
w przypadku gdy podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej
oceny z postępowania kwalifikacyjnego, przestał spełniać warunki, o których mowa w
art. 49a ust. 11:
a)
odmawia przedłużenia ważności tej decyzji i uchyla ją - w przypadku złożenia wniosku,
o którym mowa w ust. 2,
b)
uchyla tę decyzję - w przypadku wszczęcia postępowania z urzędu.
Art. 49c.
1.
Tworzy się wykaz podmiotów kwalifikowanych.
2.
Wykaz podmiotów kwalifikowanych jest prowadzony przez ministra właściwego do spraw
środowiska.
3.
Wykaz podmiotów kwalifikowanych obejmuje odrębnie:
1)
listę podmiotów, na których rzecz została wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny
z postępowania kwalifikacyjnego w zakresie, o którym mowa w art. 49a ust. 16 pkt 1.
2)
(uchylony)
4.
Wykaz podmiotów kwalifikowanych obejmuje odrębnie dla każdego podmiotu wpisanego do
wykazu następujące dane:
1)
kolejny numer wpisu;
2)
nazwę (firmę) podmiotu, jego siedzibę i adres oraz oznaczenie formy prawnej, a w przypadku
osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą - imię i nazwisko oraz miejsce
prowadzenia tej działalności;
3)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej lub innym
właściwym rejestrze prowadzonym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie;
4)
datę uzyskania decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego
oraz datę uzyskania decyzji o przedłużeniu ważności tej decyzji.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska dokonuje:
1)
wpisów do wykazu podmiotów kwalifikowanych na podstawie ostatecznych decyzji o uzyskaniu
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego oraz o przedłużeniu ważności tej
decyzji;
2)
wykreślenia podmiotu z wykazu podmiotów kwalifikowanych w przypadku uchylenia decyzji
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, jej wygaśnięcia albo
utraty jej mocy bez względu na przyczynę.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska udostępnia wykaz podmiotów kwalifikowanych w
Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
Art. 49d.
Decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego uprawnia podmiot,
na rzecz którego została wydana, do złożenia oferty w postępowaniu przetargowym o
udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż lub koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż oraz wniosku,
o którym mowa w art. 49e.
Art. 49e.
Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż lub koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż następuje w
wyniku przeprowadzenia postępowania przetargowego albo na wniosek zainteresowanego
podmiotu.
Art. 49ea.
Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż lub koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż może nastąpić
na wniosek zainteresowanego podmiotu, jeżeli obszar, którego wniosek dotyczy, nie
jest objęty aktualnym ogłoszeniem, o którym mowa w art. 49f ust. 1, albo nie zostało
wszczęte postępowanie przetargowe dotyczące tego obszaru.
Art. 49eb.
1.
We wniosku o udzielenie koncesji, poza wymaganiami przewidzianymi przepisami z zakresu
ochrony środowiska i działalności gospodarczej, określa się:
1)
właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których ma być wykonywana
zamierzona działalność, oraz oznaczenie tych nieruchomości zgodnie z ewidencją gruntów
i budynków;
2)
prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach której ma być wykonywana
zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego ubiega się wnioskodawca;
3)
czas, na jaki koncesja ma być udzielona, ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności,
a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża - dodatkowo czas trwania fazy
poszukiwania i rozpoznawania oraz fazy wydobywania;
4)
w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża:
a)
cel, zakres i rodzaj prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych
oraz informację o pracach, które mają być wykonywane dla osiągnięcia zamierzonego
celu, w tym ich technologiach, a także wskazuje się minimalną kategorię rozpoznania
złoża,
b)
harmonogram, w podziale na lata, realizacji prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
oraz ich zakres,
c)
zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych,
w tym rdzeni wiertniczych;
5)
w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża:
a)
złoże kopaliny lub jego część, która ma być przedmiotem wydobycia,
b)
wielkość i sposób zamierzonego wydobycia kopaliny oraz stopień zamierzonego wykorzystania
zasobów złoża kopaliny, w tym kopalin towarzyszących i współwystępujących użytecznych
pierwiastków śladowych, a także środki umożliwiające osiągnięcie tego celu,
c)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, przedstawione zgodnie
z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego
kraju,
d)
geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobycia, a w razie potrzeby warunki wtłaczania
wód do górotworu;
6)
wykaz obszarów objętych formami ochrony przyrody; wymóg ten nie dotyczy przedsięwzięć,
dla których jest wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach;
7)
sposób przeciwdziałania ujemnym wpływom zamierzonej działalności na środowisko;
8)
doświadczenie w wykonywaniu działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złoża
węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze złoża, w tym zapewniające bezpieczeństwo
prowadzonej działalności, ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska;
9)
techniczne możliwości wykonywania działalności w zakresie, odpowiednio, poszukiwania
i rozpoznawania złoża węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złoża albo wydobywania
węglowodorów ze złoża, w szczególności dysponowanie odpowiednim potencjałem technicznym,
organizacyjnym, logistycznym oraz kadrowym;
10)
finansowe możliwości dające należytą rękojmię wykonywania działalności w zakresie,
odpowiednio, poszukiwania i rozpoznawania złoża węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów
ze złoża albo wydobywania węglowodorów ze złoża, w szczególności źródła i sposoby
finansowania zamierzonej działalności, w tym udział środków własnych oraz środków
pochodzących z kapitału obcego;
11)
proponowaną technologię prowadzenia prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
lub robót górniczych;
12)
proponowaną wysokość wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego;
13)
w przypadku gdy wniosek składa wspólnie kilka podmiotów, wniosek określa dodatkowo
elementy, o których mowa w art. 49j ust. 2.
2.
Do wniosku o udzielenie koncesji dołącza się:
1)
dowody istnienia określonych w nich okoliczności, w szczególności wyciągi z odpowiednich
rejestrów;
2)
kopię decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, o której
mowa w art. 49a ust. 17;
3)
załączniki graficzne sporządzone zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju, a w przypadku wniosku o udzielenie
koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża - załączniki graficzne określające projektowane
położenie obszaru górniczego i terenu górniczego zgodnie z wymaganiami dotyczącymi
map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju;
4)
w przypadku, o którym mowa w art. 49k ust. 2 - pisemne zobowiązanie, o którym mowa
w tym przepisie;
5)
w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża - 2 egzemplarze projektu robót geologicznych,
o którym mowa w art. 79;
6)
w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża - dowody
istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym
do prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopię decyzji
zatwierdzającej dokumentację geologiczną.
3.
Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z tłumaczeniem na język polski
dokonanym przez tłumacza przysięgłego.
Art. 49ec.
1.
Informację o złożeniu pierwszego wniosku o udzielenie koncesji przez zainteresowany
podmiot, o którym mowa w art. 49ea, organ koncesyjny ogłasza w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej. Informację o opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego organ koncesyjny.
2.
Ogłoszenie zawiera:
1)
informację o złożeniu wniosku o udzielenie koncesji;
2)
informację o rodzaju działalności, na którą ma być udzielona koncesja;
3)
określenie przestrzeni, w granicach której ma być wykonywana działalność;
4)
termin składania wniosków o udzielenie koncesji przez pozostałe podmioty zainteresowane
działalnością, na którą ma być udzielona koncesja, nie krótszy niż 90 dni od daty
opublikowania ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
5)
kryteria oceny wniosków o udzielenie koncesji wraz z określeniem ich znaczenia, ustalone
z uwzględnieniem art. 49k ust. 1, 1a oraz 3.
3.
W przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o udzielenie koncesji, o którym
mowa w art. 49ea, do dnia zamieszczenia ogłoszenia został złożony wniosek o udzielenie
koncesji obejmujący w całości lub w części tę samą przestrzeń oraz rodzaj działalności,
podstawą do zamieszczenia ogłoszenia jest pierwszy złożony wniosek.
4.
Od dnia zamieszczenia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie wszczyna
się innych postępowań dotyczących całości lub części tej samej przestrzeni oraz rodzaju
działalności objętych tym ogłoszeniem, a wszczęte umarza się.
5.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, nie wpłynie wniosek innego
podmiotu o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, której dotyczy postępowanie,
organ koncesyjny prowadzi to postępowanie wobec podmiotu, który złożył wniosek o udzielenie
koncesji, o którym mowa w art. 49ea.
6.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, zostanie złożony wniosek
o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, której dotyczy postępowanie, organ
koncesyjny ocenia złożone wnioski o udzielenie koncesji według kryteriów wskazanych
w ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1.
7.
Złożone wnioski o udzielenie koncesji nie podlegają zmianom mogącym wpłynąć na ocenę
kryteriów, o których mowa w ust. 2 pkt 5.
8.
Do porównania wniosków o udzielenie koncesji przepisy art. 49m ust. 1a-4 stosuje się
odpowiednio.
Art. 49ed.
1.
W przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji, o którym mowa
w art. 49ea, złożony wspólnie przez kilka podmiotów, organ koncesyjny niezwłocznie
wzywa operatora do przekazania temu organowi, w terminie 30 dni od dnia otrzymania
wezwania, projektu umowy o współpracy.
2.
W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny niezgodności projektu umowy o współpracy
ze złożonym wnioskiem o udzielenie koncesji lub ustawą organ koncesyjny wyznacza dodatkowy
termin 14 dni na usunięcie niezgodności.
3.
W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny zgodności projektu umowy o współpracy
ze złożonym wnioskiem o udzielenie koncesji oraz ustawą organ koncesyjny niezwłocznie
informuje o tym operatora.
4.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, operator przesyła niezwłocznie organowi
koncesyjnemu umowę o współpracy.
5.
Organ koncesyjny umarza postępowanie, w przypadku gdy:
1)
nie zostanie przekazana organowi koncesyjnemu umowa o współpracy;
2)
w terminie, o którym mowa w ust. 2, nie usunięto niezgodności.
Art. 49ee.
1.
Organ koncesyjny, po uzyskaniu wymaganych ustawą opinii lub uzgodnień, udziela koncesji
na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze
złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża:
1)
na rzecz podmiotu, którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą ocenę,
albo
2)
w przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony wspólnie
przez kilka podmiotów - po przekazaniu organowi koncesyjnemu umowy o współpracy -
na rzecz stron tej umowy
- i jednocześnie odmawia udzielenia koncesji innym podmiotom.
2.
Organ koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego z podmiotem,
którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą ocenę, a w przypadku gdy najwyższą
ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony wspólnie przez kilka podmiotów
- ze wszystkimi tymi podmiotami.
3.
Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, o której mowa w ust. 1, w przypadkach,
o których mowa w art. 29, a także w przypadku gdy przed udzieleniem koncesji podmiotowi,
a gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony wspólnie przez
kilka podmiotów - co najmniej jednemu z podmiotów, uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej
oceny z postępowania kwalifikacyjnego, decyzja ta wygasła albo utraciła moc bez względu
na przyczynę.
Art. 49f.
1.
Organ koncesyjny corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, ogłasza w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ informację o przestrzeniach,
w tym ich granicach, dla których planuje w następnym roku wszczęcie postępowania przetargowego.
2.
W przypadku dokonania zmian przestrzeni, dla których planuje się w następnym roku
wszczęcie postępowania przetargowego, organ koncesyjny niezwłocznie ogłasza zmiany
w sposób określony w ust. 1.
3.
Przestrzenie, dla których planuje się w następnym roku wszczęcie postępowania przetargowego,
organ koncesyjny ustala na podstawie oceny perspektywiczności geologicznej, dokonanej
we współpracy z państwową służbą geologiczną. Ocena perspektywiczności geologicznej
obejmuje w szczególności ocenę możliwości udokumentowania zasobów złóż węglowodorów
w celu ich wydobywania oraz opłacalności wydobywania węglowodorów ze złóż.
Art. 49g.
1.
Przed wszczęciem postępowania przetargowego organ koncesyjny, w przypadku gdy przedmiotem
tego postępowania jest udzielenie koncesji na:
1)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż
- dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz w art. 23 ust. 1a, a także uzyskuje
opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1b, albo opinię, o której mowa w art. 23
ust. 2 pkt 2;
2)
wydobywanie węglowodorów ze złóż:
a)
dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz w art. 23 ust. 1 pkt 3, a także
uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1b, albo dokonuje uzgodnienia, o którym
mowa w art. 23 ust. 2a pkt 1,
b)
uzyskuje decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów,
c)
uzyskuje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach;
3)
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż
w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo wydobywanie węglowodorów
ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej - uzyskuje także opinię
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w zakresie bezpieczeństwa wykonywania tej działalności.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, organowi koncesyjnemu przysługują prawa strony
postępowania.
Art. 49h.
1.
Postępowanie przetargowe składa się z następujących etapów:
1)
przetarg;
2)
zawarcie umowy o współpracy, w przypadku gdy zwycięzcą przetargu jest kilka podmiotów,
które wspólnie złożyły ofertę;
3)
udzielenie koncesji.
2.
Organ koncesyjny ogłasza wszczęcie postępowania przetargowego w celu udzielenia koncesji
na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze
złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Informację o opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
organ koncesyjny.
3.
Ogłoszenie określa w szczególności:
1)
rodzaj działalności, na którą ma być udzielona koncesja;
2)
przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana działalność;
3)
termin składania ofert nie krótszy niż 90 dni od dnia opublikowania ogłoszenia w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej i miejsce ich składania;
4)
szczegółowe warunki przetargu, w tym kryteria oceny ofert wraz z określeniem ich znaczenia,
zapewniające spełnienie warunków, o których mowa w art. 49k ust. 1, oraz zakres współpracy,
o którym mowa w art. 49k ust. 1a;
5)
minimalny zakres informacji geologicznej;
6)
termin rozpoczęcia działalności;
7)
warunki udzielenia koncesji, w szczególności dotyczące wysokości, zakresu, sposobu
oraz terminu ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2a, a jeżeli
przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub szczególnie ważny interes publiczny
związany w szczególności z ochroną środowiska lub gospodarką kraju, także wysokość,
zakres oraz sposób ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2;
8)
minimalny zakres prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych;
9)
czas, na jaki ma być udzielona koncesja;
10)
szczególne warunki wykonywania działalności, w tym w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa
powszechnego, zdrowia publicznego, ochrony środowiska lub racjonalnego gospodarowania
złożem;
11)
wzór umowy o ustanowienie użytkowania górniczego;
12)
informację o wysokości wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego;
13)
informację o wymaganiach, jakim powinna odpowiadać oferta oraz dokumenty wymagane
od składającego ofertę;
14)
informację o formie wniesienia wadium oraz o jego wysokości i terminie wpłaty.
Art. 49i.
1.
W terminie 14 dni od dnia opublikowania ogłoszenia, o którym mowa w art. 49h ust.
2, zainteresowany podmiot może złożyć do organu koncesyjnego wniosek o udzielenie
wyjaśnień dotyczących warunków, o których mowa w art. 49h ust. 3 pkt 4.
2.
Organ koncesyjny, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, ogłasza treść wyjaśnienia
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten
organ.
3.
Wyjaśnienia są wiążące dla organu koncesyjnego i podmiotów biorących udział w postępowaniu
przetargowym.
Art. 49j.
1.
Ofertę sporządza się zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie
art. 49o pkt 1.
2.
W przypadku gdy ofertę składa wspólnie kilka podmiotów, zawiera ona także:
1)
wskazanie operatora;
2)
proponowane w umowie o współpracy udziały procentowe w kosztach prac geologicznych,
w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, obliczonych w taki sposób, aby suma
udziałów procentowych oferentów wynosiła 100%.
3.
Operatorem jest przedsiębiorca posiadający decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z
postępowania kwalifikacyjnego, obowiązany do wykonywania wobec organów administracji
publicznej praw i obowiązków wynikających z udzielonej koncesji, o której mowa w niniejszym
rozdziale, oraz obowiązany do ponoszenia odpowiedzialności wobec tych organów i osób
trzecich, a także uprawniony do reprezentowania pozostałych przedsiębiorców, którym
udzielono tej koncesji, na zasadach określonych w ustawie.
Art. 49k.
1.
Warunki przetargu powinny mieć charakter obiektywny i niedyskryminujący, dawać pierwszeństwo
najlepszym systemom poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów lub wydobywania
węglowodorów ze złóż oraz opierać się na następujących kryteriach:
1)
doświadczenie w wykonywaniu działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż
węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze złóż, zapewniające bezpieczeństwo prowadzonej
działalności, ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska;
2)
techniczne możliwości wykonywania działalności w zakresie, odpowiednio, poszukiwania
i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż albo wydobywania
węglowodorów ze złóż, w szczególności dysponowanie odpowiednim potencjałem technicznym,
organizacyjnym, logistycznym oraz kadrowym;
3)
finansowe możliwości dające należytą rękojmię wykonywania działalności w zakresie,
odpowiednio, poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów
ze złóż albo wydobywania węglowodorów ze złóż, w szczególności źródła i sposoby finansowania
zamierzonej działalności, w tym udział środków własnych oraz środków pochodzących
z kapitału obcego;
4)
proponowana technologia prowadzenia prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
lub robót górniczych;
5)
zakres i harmonogram proponowanych prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
lub robót górniczych;
6)
zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych,
w tym rdzeni wiertniczych.
1a.
W ramach badania kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ocenia się również zakres
współpracy w opracowywaniu i wdrażaniu innowacji w poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu
węglowodorów ze złóż z jednostkami naukowymi w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki 9)Utraciła moc na podstawie art. 169 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), która
weszła w życie z dniem 1 października 2018 r., zwanymi dalej „jednostkami naukowymi”, zajmującymi się rozpoznaniem budowy geologicznej
Polski oraz analityki, technologii i metodyki poszukiwań złóż uwzględniających specyfikę
polskich warunków geologicznych i mających zastosowanie do tych warunków, wpisanymi
na listę jednostek naukowych, o której mowa w art. 49ka ust. 1.
2.
Podmiot uczestniczący w postępowaniu przetargowym może polegać na technicznych możliwościach,
o których mowa w ust. 1 pkt 2, innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego
łączących go z nimi stosunków. W takim przypadku podmiot uczestniczący w postępowaniu
przetargowym jest obowiązany udowodnić organowi koncesyjnemu, iż będzie dysponował
zasobami technicznymi niezbędnymi do realizacji obowiązków wynikających z koncesji,
w szczególności przedstawiając w tym celu pisemne zobowiązanie innych podmiotów do
oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów technicznych na okres korzystania z nich
przy wykonaniu koncesji.
3.
W przypadku gdy w wyniku oceny ofert zgodnie z kryteriami, o których mowa w ust. 1,
dwie lub więcej ofert uzyskają jednakową ocenę, dodatkowym kryterium w celu dokonania
ostatecznego wyboru między tymi ofertami jest wysokość wynagrodzenia za ustanowienie
użytkowania górniczego, należnego w fazie poszukiwania i rozpoznawania.
Art. 49ka.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska prowadzi listę jednostek naukowych.
2.
Lista, o której mowa w ust. 1, jest ogłaszana w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska wpisuje jednostkę naukową na listę, o której
mowa w ust. 1, na jej wniosek, biorąc pod uwagę następujące kryteria:
1)
osiągnięcia naukowe,
2)
potencjał naukowy,
3)
efekty działalności naukowej
- w zakresie rozpoznawania budowy geologicznej Polski oraz analityki, technologii
i metodyki poszukiwań złóż uwzględniających specyfikę polskich warunków geologicznych
i mających zastosowanie do tych warunków.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
dane podstawowe jednostki naukowej, w tym jej nazwę, siedzibę i numer wpisu do Krajowego
Rejestru Sądowego;
2)
dane o publikacjach i monografiach naukowych;
3)
patenty, zgłoszenia międzynarodowe, wdrożenia technologii i projekty wynalazcze;
4)
informacje o potencjale naukowym;
5)
informacje o najważniejszych osiągnięciach jednostki naukowej w zakresie pozostałych
efektów działalności.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska dokonuje oceny jednostki naukowej, biorąc pod
uwagę kryteria, o których mowa w ust. 3, na podstawie informacji zawartych w złożonym
wniosku.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska odmawia, w drodze decyzji, wpisu jednostki naukowej
na listę,
o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy jednostka naukowa nie spełnia kryteriów, o
których mowa w ust. 3.
7.
Jednostka naukowa wpisana na listę, o której mowa w ust. 1, corocznie, w terminie
do dnia 31 stycznia, jest obowiązana do przedkładania ministrowi właściwemu do spraw
środowiska aktualnych informacji, w zakresie, o którym mowa w ust. 4, według stanu
na dzień 31 grudnia poprzedniego roku.
8.
Minister właściwy do spraw środowiska może, w drodze decyzji, skreślić jednostkę naukową
z listy, o której mowa w ust. 1, w przypadku:
1)
wniosku tej jednostki naukowej;
2)
likwidacji lub podziału tej jednostki naukowej;
3)
zaprzestania spełniania przez tę jednostkę naukową kryteriów, o których mowa w ust.
3.
9.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokonywania
oceny spełniania kryteriów, o których mowa w ust. 3, przez jednostkę naukową oraz
wzór wniosku o wpis na listę jednostek naukowych, kierując się potrzebą sprawnego
przeprowadzania procedury wpisu jednostek naukowych na listę.
Art. 49l.
1.
Organ koncesyjny przeprowadza przetarg przy pomocy komisji przetargowej.
2.
Komisja przetargowa składa się z trzech do pięciu członków, w tym przewodniczącego
oraz jego zastępcy, wyznaczanych przez organ koncesyjny spośród osób będących pracownikami
urzędu obsługującego ten organ, spełniających wymagania określone w przepisach wydanych
na podstawie art. 49o pkt 2.
3.
Członkami komisji przetargowej nie mogą być osoby, które:
1)
pozostają w związku małżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii
prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia, albo
są związane z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli z podmiotem składającym
ofertę, jego pełnomocnikiem lub członkami władz tego podmiotu;
2)
przed upływem trzech lat od dnia wszczęcia postępowania przetargowego pozostawały
w stosunku pracy lub zlecenia z podmiotem składającym ofertę albo były członkami władz
osób prawnych tego podmiotu;
3)
pozostają z podmiotem składającym ofertę w takim stosunku prawnym lub faktycznym,
że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.
4.
Komisja przetargowa pracuje na posiedzeniach, które odbywają się w terminie i miejscu
wskazanych przez przewodniczącego komisji.
Art. 49m.
1.
Komisja przetargowa dokonuje oceny spełnienia przez oferty wymogów, o których mowa
w art. 49h ust. 3 pkt 13, oraz ocenia oferty na podstawie kryteriów, o których mowa
w art. 49h ust. 3 pkt 4.
1a.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, komisja
przetargowa, dokonując oceny ofert w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 49k
ust. 1 pkt 2 i 3, bierze pod uwagę w szczególności:
1)
ryzyko i zagrożenia dotyczące wykonywania działalności w przestrzeni, w granicach
której ma być wykonywana, w szczególności koszty degradacji środowiska wód morskich,
o których mowa w art. 61h ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne10)Utraciła moc na podstawie art. 573 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.
U. poz. 1566), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;
2)
zdolności finansowe podmiotu uczestniczącego w przetargu do pokrycia zobowiązań, jakie
mogą potencjalnie wyniknąć z wykonywania działalności, w tym wszelkie rodzaje zabezpieczenia
finansowego;
3)
dostępne informacje dotyczące działania podmiotu uczestniczącego w przetargu w zakresie
bezpieczeństwa i ochrony środowiska, w tym w odniesieniu do niebezpiecznych zdarzeń,
w zakresie, w jakim mogą mieć one wpływ na wykonywanie działalności.
2.
W przypadku gdy ofertę składa wspólnie kilka podmiotów, ocena jest dokonywana łącznie
wobec wszystkich podmiotów.
3.
Zwycięzcą przetargu zostaje podmiot albo podmioty, których oferta uzyskała najwyższą
ocenę.
4.
W przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę, operatorem
jest podmiot wskazany w ofercie.
5.
Po zakończeniu przetargu komisja przetargowa niezwłocznie przedstawia organowi koncesyjnemu
protokół z przetargu.
6.
Organ koncesyjny przesyła protokół z przetargu wszystkim podmiotom uczestniczącym
w przetargu.
Art. 49n.
1.
Podmiot uczestniczący w przetargu ma prawo wniesienia do organu koncesyjnego protestu
wobec czynności podjętych w przetargu z naruszeniem przepisów ustawy.
2.
Protest powinien wskazywać oprotestowaną czynność, a także zawierać zwięzłe przytoczenie
zarzutów oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie protestu.
3.
Protest wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu z przetargu.
4.
Organ koncesyjny odrzuca protest wniesiony po terminie lub wniesiony przez podmiot
niebędący uczestnikiem przetargu.
5.
Organ koncesyjny powiadamia niezwłocznie podmioty uczestniczące w przetargu o wniesieniu
protestu.
6.
Protest rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.
7.
W przypadku uwzględnienia protestu, czynność oprotestowaną powtarza się.
8.
W przypadku powtórzenia oprotestowanych czynności terminy, o których mowa w art. 49p
ust. 1-3 albo art. 49s ust. 1, ulegają zawieszeniu.
9.
W sprawach związanych z protestem organ koncesyjny wydaje postanowienia.
Art. 49o.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta oraz dokumenty wymagane od składającego
ofertę, z uwzględnieniem rodzaju działalności,
2)
wymagania, jakim powinni odpowiadać członkowie komisji przetargowej, niezbędne do
przeprowadzenia przetargu oraz tryb pracy tej komisji, z uwzględnieniem zapewnienia
sprawności wykonywanych czynności,
3)
tryb przeprowadzenia przetargu, w tym sposób dokonania oceny ofert, z uwzględnieniem
potrzeby zapewnienia sprawiedliwej oceny ofert zgodnie z zasadami przejrzystości i
niedyskryminacji
- mając na uwadze zasady ochrony konkurencji, ochrony środowiska oraz racjonalnej
gospodarki złożem.
Art. 49p.
1.
W przypadku gdy w przetargu została wybrana oferta złożona wspólnie przez kilka podmiotów,
organ koncesyjny, po otrzymaniu protokołu z przetargu, niezwłocznie wzywa operatora
do przekazania temu organowi, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, projektu
umowy o współpracy.
2.
W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny niezgodności projektu umowy o współpracy
ze złożoną ofertą lub ustawą organ koncesyjny wyznacza dodatkowy termin 14 dni na
usunięcie niezgodności.
3.
W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny zgodności projektu umowy o współpracy
ze złożoną ofertą oraz ustawą organ koncesyjny niezwłocznie, nie później niż w terminie
14 dni od dnia otrzymania projektu umowy, informuje o tym operatora.
4.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, operator przesyła niezwłocznie organowi
koncesyjnemu umowę o współpracy.
Art. 49q.
1.
Wycofanie oferty w czasie trwania przetargu powoduje utratę wadium.
2.
Wadium wniesione przez podmiot uczestniczący w przetargu, którego oferta nie uzyskała
najwyższej oceny w przetargu, podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia otrzymania
przez organ koncesyjny protokołu z przetargu.
3.
Wadium wniesione przez zwycięzcę przetargu podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia
udzielenia koncesji, a w przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie
złożyły ofertę - od dnia przekazania organowi koncesyjnemu umowy o współpracy. Wadium
nie podlega zwrotowi w przypadku odstąpienia od zawarcia umowy o współpracy z przyczyn
leżących po stronie zwycięzcy przetargu, chyba że odstąpienie nastąpiło z powodu siły
wyższej.
Art. 49r.
Organ koncesyjny umarza postępowanie przetargowe, w przypadku gdy:
1)
w terminie, o którym mowa w art. 49h ust. 3 pkt 3, żaden podmiot nie złożył oferty;
2)
wszystkie złożone w przetargu oferty zostały wycofane lub nie spełniają wymagań określonych
w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 49h ust. 2;
3)
zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę i nie przekazały organowi
koncesyjnemu umowy o współpracy;
4)
w terminie, o którym mowa w art. 49p ust. 2, nie usunięto niezgodności w projekcie
umowy o współpracy.
Art. 49s.
1.
Organ koncesyjny udziela koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze
złoża niezwłocznie:
1)
po otrzymaniu protokołu z przetargu - na rzecz zwycięzcy przetargu albo
2)
w przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę - po
przekazaniu organowi koncesyjnemu umowy o współpracy - na rzecz stron tej umowy
- i jednocześnie odmawia udzielenia koncesji podmiotom uczestniczącym w postępowaniu
przetargowym, które nie są zwycięzcą przetargu.
2.
Organ koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego ze zwycięzcą
przetargu, a w przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły
ofertę - ze wszystkimi tymi podmiotami.
3.
Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, o której mowa w ust. 1, w przypadkach,
o których mowa w art. 29 ust. 1, a także w przypadku gdy:
1)
żadna z ofert nie spełnia kryteriów, o których mowa w art. 49h ust. 3 pkt 4;
2)
przed udzieleniem koncesji zwycięzcy przetargu, a w przypadku gdy zwycięzcą przetargu
są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę - operatorowi albo wszystkim podmiotom,
uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, decyzja
ta wygasła albo utraciła moc bez względu na przyczynę.
Art. 49t.
1.
Koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złóż, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż udziela się na czas
oznaczony nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 30 lat, z zastrzeżeniem art. 49y
ust. 2, 5 i 8.
2.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję na wydobywanie węglowodorów
ze złoża, po przeprowadzeniu postępowania przetargowego, z mocy prawa wstępuje w prawa
i obowiązki stron postępowań zakończonych decyzją oraz postanowieniami uzyskanymi
przez organ koncesyjny przed wszczęciem tego postępowania.
3.
Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża, a także koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża:
1)
przyznaje przedsiębiorcy wyłączne prawo do wykonywania działalności objętej koncesją
w określonej w niej przestrzeni;
2)
w przypadku gdy jest udzielona na rzecz stron umowy o współpracy - jest wykonywana
w sposób i na warunkach określonych w tej umowie.
Art. 49u.
1.
Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża, a także koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża, określa:
1)
rodzaj i sposób wykonywania zamierzonej działalności;
2)
przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność;
3)
w przypadku gdy jest udzielana na rzecz stron umowy o współpracy - operatora oraz
wskazuje zgodnie z umową o współpracy udziały stron umowy w zysku i kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych;
4)
czas obowiązywania koncesji;
5)
termin rozpoczęcia zamierzonej działalności, a w razie potrzeby - przesłanki, których
spełnienie oznacza rozpoczęcie zamierzonej działalności;
6)
szczególne warunki wykonywania zamierzonej działalności, w szczególności w zakresie
zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, zdrowia publicznego, ochrony środowiska lub
racjonalnego gospodarowania złożem;
7)
warunki zabezpieczenia, o których mowa w art. 49x ust. 2, o ile je przewidziano w
ogłoszeniu, o którym mowa w art. 49h ust. 2, w szczególności wysokość, zakres i sposób
ustanowienia tego zabezpieczenia;
8)
wysokość, zakres i sposób ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust.
2a, w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, a także
koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża, a także koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża, może określać warunki
wtłaczania wód do górotworu.
Art. 49v.
Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża określa również:
1)
cel, zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych, w tym robót geologicznych, oraz
minimalną kategorię rozpoznania złoża;
2)
czas trwania fazy:
a)
poszukiwania i rozpoznawania rozumianej jako wykonywanie tej koncesji w okresie od
dnia jej udzielenia do dnia zakończenia dokumentowania złoża w przestrzeni wyznaczonej
koncesją albo przekazania właściwemu organowi dokumentacji, o której mowa w art. 88
ust. 2 pkt 4; zatwierdzenie dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów
przed upływem czasu trwania tej fazy nie stanowi jej zakończenia,
b)
wydobywania rozumianej jako wykonywanie tej koncesji w okresie od dnia wydania decyzji
inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1, do dnia cofnięcia, wygaśnięcia lub
utraty mocy tej koncesji; rozpoczęcie fazy wydobywania może nastąpić w czasie trwania
fazy poszukiwania i rozpoznawania;
3)
harmonogram, w podziale na lata, realizacji obowiązków wynikających z tej koncesji,
w tym wynikających z harmonogramu określonego w projekcie robót geologicznych;
4)
częstotliwość, tryb i format przekazywania organowi koncesyjnemu informacji o wynikach
realizacji obowiązków określonych w harmonogramach, o których mowa w pkt 3;
5)
wysokość opłaty za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złoża węglowodorów;
6)
(uchylony)
7)
zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych,
w tym rdzeni wiertniczych.
Art. 49w.
1.
Koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża określa również:
1)
granice obszaru górniczego i terenu górniczego;
2)
minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża węglowodorów oraz przedsięwzięcia niezbędne
w zakresie racjonalnej gospodarki złożem.
2.
Podstawą wyznaczenia granic obszaru górniczego jest dokumentacja geologiczno-inwestycyjna
złoża węglowodorów.
Art. 49x.
1.
(uchylony)
2.
Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub szczególnie ważny interes
publiczny związany w szczególności z ochroną środowiska lub gospodarką kraju, koncesja
na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze
złoża albo koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża może zostać udzielona pod
warunkiem ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania
działalności objętej koncesją.
2a.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
jest także obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek
wykonywania tej działalności. Zabezpieczenie ustanawia się po dniu doręczenia decyzji
zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, o której mowa w art. 108 ust. 11, nie
później niż przed dniem rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
3.
(uchylony)
4.
Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, wnosi się w następujących formach:
1)
pieniądzu;
2)
poręczeniach bankowych lub poręczeniach spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej,
z tym że zobowiązanie kasy jest zawsze zobowiązaniem pieniężnym;
3)
gwarancjach bankowych;
4)
gwarancjach ubezpieczeniowych;
5)
poręczeniach udzielanych przez podmioty, o których mowa w art. 6b ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji
Rozwoju Przedsiębiorczości ;
6)
wekslach z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej;
7)
zastawie na papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;
8)
ubezpieczeniach od odpowiedzialności cywilnej.
5.
Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2, wnoszone w pieniądzu wpłaca się przelewem
na odrębny rachunek bankowy urzędu obsługującego organ koncesyjny w terminie 30 dni
od dnia doręczenia lub ogłoszenia koncesji.
5a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, zabezpieczenie wnoszone w pieniądzu wpłaca się
przelewem na odrębny rachunek bankowy urzędu obsługującego organ koncesyjny, w terminie
30 dni od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, nie
później niż przed dniem rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
6.
Jeżeli zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, wniesiono w pieniądzu, organ koncesyjny
przechowuje je na oprocentowanym rachunku bankowym. Organ koncesyjny zwraca zabezpieczenie
wniesione w pieniądzu z odsetkami wynikającymi z umowy rachunku bankowego, na którym
było ono przechowywane, pomniejszone o koszt prowadzenia tego rachunku oraz prowizji
bankowej za przelew pieniędzy na rachunek przedsiębiorcy, a w przypadku udzielenia
koncesji na rzecz stron umowy o współpracy - na rachunek wspólny, o którym mowa w
art. 49zp ust. 1.
7.
Dowód ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w:
1)
(uchylony)
2)
ust. 2 - przedstawia się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia udzielenia
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża;
3)
ust. 2a - przedstawia się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia doręczenia
decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego.
8.
Corocznie, w terminie do dnia 31 stycznia, przedkłada się organowi koncesyjnemu aktualny
dowód istnienia zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2 i 2a.
9.
(uchylony)
9a.
Ustanowione zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2a, powinno być utrzymane w wysokości
określonej w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, a także
w koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, i uzupełniane do tej wysokości przez cały okres, na który został sporządzony
i zatwierdzony plan ruchu zakładu górniczego.
10.
Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, ustanowione w pieniądzu nie wchodzi w
skład masy upadłości.
Art. 49y.
1.
Faza poszukiwania i rozpoznawania trwa nie dłużej niż 5 lat.
2.
Organ koncesyjny w przypadku uzasadnionym warunkami geologicznymi i racjonalną gospodarką
złożem może, na wniosek, przedłużyć czas trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania.
Przedłużenie czasu trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania nie oznacza przedłużenia
czasu obowiązywania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złóż.
3.
Warunkiem przedłużenia fazy poszukiwania i rozpoznawania jest wykonywanie działalności
zgodnie z warunkami określonymi w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, w szczególności zgodnie z harmonogramami,
o których mowa w art. 49v pkt 3.
4.
Wniosek o przedłużenie czasu trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania przedkłada
się nie później niż 60 dni przed upływem czasu trwania tej fazy. Do wniosku dołącza
się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust. 3.
5.
Organ koncesyjny, w przypadku gdy działalność w fazie wydobywania jest prowadzona
zgodnie z warunkami określonymi w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, może, na wniosek, przedłużyć czas trwania fazy
wydobywania na okres niezbędny do zakończenia wydobywania węglowodorów ze złóż. Przedłużenie
czasu trwania fazy wydobywania oznacza przedłużenie czasu obowiązywania koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża.
6.
Wniosek o przedłużenie czasu trwania fazy wydobywania przedkłada się nie później niż
120 dni przed upływem czasu trwania tej fazy.
6a.
Razem z wnioskiem o przedłużenie czasu trwania fazy wydobywania składa się wniosek
o zmianę decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1.
7.
(uchylony)
8.
Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do przedłużenia czasu obowiązywania koncesji
na wydobywanie węglowodorów ze złóż.
9.
Organ koncesyjny, w przypadku gdy przedmiotem postępowania jest przedłużenie:
1)
fazy poszukiwania i rozpoznawania - dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8,
oraz uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1a i 1b, albo opinię, o której
mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2;
2)
fazy wydobywania - dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz w art. 23 ust.
1 pkt 3, a także uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1a i 1b, albo
dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 2a pkt 1.
Art. 49z.
1.
Rozpoczęcie fazy wydobywania wymaga uzyskania decyzji inwestycyjnej.
2.
Decyzję inwestycyjną wydaje organ koncesyjny na wniosek.
3.
We wniosku o wydanie decyzji inwestycyjnej określa się:
1)
prawa do nieruchomości, w granicach której ma być wykonywane wydobywanie węglowodorów
ze złoża, lub prawo, o ustanowienie którego ubiega się wnioskodawca;
2)
termin rozpoczęcia wydobywania węglowodorów ze złoża;
3)
złoże węglowodorów lub jego część, która ma być przedmiotem wydobywania;
4)
wielkość i sposób zamierzonego wydobywania węglowodorów ze złoża, a także stopień
zamierzonego wykorzystania zasobów, w tym kopalin towarzyszących i współwystępujących;
5)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, wyznaczone na podstawie
dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów oraz przedstawione zgodnie
z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego
kraju;
6)
geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobywania węglowodorów ze złoża, a w razie
potrzeby warunki wtłaczania wód do górotworu określone w dokumentacji hydrogeologicznej,
o której mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. b.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dowód istnienia prawa do korzystania
z informacji geologicznej, które przysługuje wnioskodawcy w zakresie niezbędnym do
prowadzenia zamierzonej działalności.
Art. 49za.
1.
Decyzja inwestycyjna określa:
1)
sposób wydobywania węglowodorów ze złoża;
2)
granice obszaru górniczego i terenu górniczego;
3)
termin rozpoczęcia wydobywania węglowodorów ze złoża;
4)
minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża węglowodorów oraz przedsięwzięcia niezbędne
w zakresie racjonalnej gospodarki złożem.
2.
Decyzja inwestycyjna może określać:
1)
warunki wtłaczania wód do górotworu;
2)
inne wymagania dotyczące zamierzonego wydobywania węglowodorów ze złoża, w szczególności
w zakresie bezpieczeństwa powszechnego, racjonalnej gospodarki złożem lub ochrony
środowiska.
3.
Od dnia uzyskania decyzji inwestycyjnej do dnia zakończenia fazy poszukiwania i rozpoznawania
przedsiębiorca może poszukiwać i rozpoznawać złoże węglowodorów w przestrzeni wyznaczonej
w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża, nie wyłączając granic obszaru górniczego określonych w tej decyzji.
4.
W przypadku gdy przedsiębiorca w czasie trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania
uzyskał decyzje zatwierdzające dokumentacje geologiczno-inwestycyjne złoża węglowodorów
dla kolejnych złóż węglowodorów, przystąpienie do wydobywania węglowodorów z tych
złóż wymaga uzyskania decyzji inwestycyjnych dla tych złóż.
4a.
Organ koncesyjny, na wniosek przedsiębiorcy, może dokonać zmiany decyzji inwestycyjnej
dla tego złoża. Do zmiany decyzji inwestycyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o
jej udzieleniu. Współdziałanie z organami określonymi ustawą dotyczy wówczas tylko
tych spraw, które są przedmiotem zamierzonej zmiany, w szczególności w zakresie zgodności
z przeznaczeniem lub sposobem korzystania z nieruchomości określonym w sposób przewidziany
w art. 7. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
5.
Granice obszarów górniczych określone w decyzjach inwestycyjnych lub ich zmianach
po zakończeniu fazy poszukiwania i rozpoznawania zastępują granice przestrzeni wyznaczonej
w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złóż.
6.
Uzyskanie decyzji inwestycyjnych albo ich zmian zobowiązuje do zmiany umowy o ustanowieniu
użytkowania górniczego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia uzyskania albo zmiany
decyzji inwestycyjnej.
7.
W przypadku udokumentowania złoża węglowodorów położonego w przestrzeni co najmniej
dwóch przylegających do siebie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, udzielonych na rzecz jednego przedsiębiorcy
lub stron umowy o współpracy, organ koncesyjny wydaje jedną decyzję inwestycyjną dla
tego złoża, która określa warunki wykonywania fazy wydobywania dla wszystkich koncesji,
w przestrzeni których położone jest udokumentowane złoże.
Art. 49zb.
Przedsiębiorca, a w przypadku gdy koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża lub koncesja na wydobywanie węglowodorów ze
złoża jest udzielona na rzecz stron umowy o współpracy - operator, przez czas obowiązywania
koncesji, jest obowiązany do prowadzenia strony internetowej zapewniającej nieodpłatny
dostęp do danych teleadresowych stron umowy o współpracy, do kopii koncesji oraz decyzji
ją zmieniających, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji inwestycyjnej,
decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego oraz decyzji zatwierdzającej
dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów. Strona internetowa zapewnia
także dostęp do mapy w skali co najmniej 1:50 000 z naniesionymi granicami przestrzeni
wyznaczonej koncesją i lokalizacji wierceń prowadzonych w fazie poszukiwania i rozpoznawania,
a w przypadku wydobywania węglowodorów ze złoża - z naniesionymi granicami obszaru
górniczego i terenu górniczego, wraz ze współrzędnymi płaskimi prostokątnymi punktów
załamania tych granic w państwowym systemie odniesień przestrzennych.
Art. 49zc.
1.
Przedsiębiorca od dnia uzyskania koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż, a w
przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż - od dnia uzyskania decyzji inwestycyjnej, jest obowiązany do
przekazywania państwowej służbie geologicznej bieżących parametrów wydobywania węglowodorów
ze złoża oraz informowania organu koncesyjnego o tym przekazaniu.
2.
Przekazywanie parametrów następuje w postaci papierowej i elektronicznej, nie później
niż 14 dni od dnia ich uzyskania, w zakresie, formatach i trybie określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 82a ust. 1 pkt 3.
Art. 49zd.
1.
Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny, w szczególności związany z bezpieczeństwem
państwa, budową konkurencyjnego i przejrzystego rynku energii, zapewnieniem bezpieczeństwa
energetycznego lub ochroną środowiska, w tym z racjonalną gospodarką złożem, na wniosek
przedsiębiorcy będącego dotychczasową stroną umowy o współpracy, w przypadkach określonych
w art. 49zr ust. 2 oraz art. 49zt ust. 3 i 4, organ koncesyjny przenosi koncesję na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
albo koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złoża, w drodze decyzji, na nowe strony
umowy o współpracy.
2.
Organ koncesyjny przenosi koncesję, w przypadku gdy podmiot przystępujący do umowy
o współpracy:
1)
posiada decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, o której
mowa w art. 49a ust. 17, odpowiednio w zakresie, o którym mowa w art. 49a ust. 16;
2)
wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w koncesji oraz w umowie
o ustanowieniu użytkowania górniczego;
3)
wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem zamierzonej działalności.
3.
Do wniosku o przeniesienie koncesji dołącza się nową umowę o współpracy.
4.
Stronami postępowania dotyczącego przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, są strony
dotychczasowej umowy o współpracy oraz podmiot przystępujący do umowy o współpracy.
5.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przenoszenia koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji
na wydobywanie węglowodorów ze złoża udzielonej jednemu przedsiębiorcy. Stronami postępowania
dotyczącego przeniesienia takiej koncesji są przedsiębiorca oraz podmiot, który ubiega
się o przeniesienie koncesji.
6.
W decyzji przenoszącej koncesję organ koncesyjny na nowo określa wysokość, zakres
lub sposób ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2 lub 2a, a
w przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2a, także termin doręczenia
organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia, nie dłuższy niż 30 dni od
dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji przenoszącej koncesję.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, dowód ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa
w:
1)
art. 49x ust. 2 - doręcza się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia doręczenia
lub ogłoszenia decyzji przenoszącej koncesję;
2)
art. 49x ust. 2a - doręcza się organowi koncesyjnemu w terminie określonym w decyzji
przenoszącej koncesję.
8.
Przeniesienie koncesji zobowiązuje do niezwłocznej zmiany umowy o ustanowieniu użytkowania
górniczego.
9.
Przeniesienie koncesji przenosi również prawa i obowiązki wynikające z innych decyzji
wydanych na podstawie ustawy.
Art. 49ze.
1.
Organ koncesyjny może cofnąć koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję na wydobywanie węglowodorów
ze złoża, w przypadkach określonych w art. 37, a także w przypadku gdy:
1)
zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 49zn ust. 10, a koncesja została udzielona
na rzecz stron umowy o współpracy;
2)
przedsiębiorca narusza obowiązki określone w art. 49zc.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ koncesyjny może cofnąć koncesję na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także
koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złoża, po przeprowadzeniu postępowania zgodnie
z art. 37.
3.
Organ koncesyjny cofa koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję na wydobywanie węglowodorów
ze złoża, w przypadku gdy:
1)
przedsiębiorcy, któremu samodzielnie udzielono koncesji, a w przypadku gdy koncesja
została udzielona na rzecz stron umowy o współpracy - operatorowi albo wszystkim stronom
umowy o współpracy, uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego,
decyzja ta wygasła albo utraciła moc bez względu na przyczynę;
2)
zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 49zn ust. 9, a koncesja została udzielona
na rzecz stron umowy o współpracy.
Art. 49zf.
1.
Do wygaśnięcia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, stosuje
się art. 38, z zastrzeżeniem, że koncesja, która została udzielona na rzecz stron
umowy o współpracy wygasa, gdy przesłanki określone w art. 38 ust. 1 pkt 4 i 5 dotyczą
operatora.
2.
Koncesja wygasa również w przypadku gdy przedsiębiorca nie przedstawi organowi koncesyjnemu,
w terminie określonym w art. 49x ust. 7 pkt 2 i 3 albo w art. 49zd ust. 7 pkt 1, albo
w terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 49zd ust. 6, dowodu ustanowienia
zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2 lub 2a.
Art. 49zg.
1.
Do zmian koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż nie stosuje
się procedur, o których mowa w art. 49e, chyba że zmiana koncesji zmierza do powiększenia
przestrzeni nią wyznaczonej. Zmiana koncesji może nastąpić w przypadku uzasadnionym
w szczególności warunkami geologicznymi i racjonalną gospodarką złożem.
1a.
Jeżeli uzasadnione jest to szczególnymi warunkami geologicznymi i racjonalną gospodarką
złożem, do zmian koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż nie stosuje
się procedur, o których mowa w art. 49e, również w przypadku powiększenia obszaru
górniczego, wyznaczonego odpowiednio w decyzji inwestycyjnej lub w koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złóż, związanego ze zmianą granic złoża, będącego przedmiotem eksploatacji,
określonego w dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów.
1b.
Zmiana koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż, w przypadku,
o którym mowa w ust. 1a, może nastąpić na wniosek przedsiębiorcy, jeżeli obszar, którego
wniosek dotyczy, nie jest objęty aktualnym ogłoszeniem, o którym mowa w art. 49f ust.
1, albo nie zostało wszczęte postępowanie przetargowe dotyczące tego obszaru, albo
nie został złożony wniosek, o którym mowa w art. 49e, albo obszar nie jest objęty
inną koncesją na działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów.
1c.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1b, może zostać złożony do organu koncesyjnego w terminie
3 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczno-inwestycyjną
złoża węglowodorów.
2.
Wniosek o zmianę koncesji, poza wymaganiami przewidzianymi przepisami z zakresu ochrony
środowiska i działalności gospodarczej, zawiera szczegółowe uzasadnienie proponowanych
zmian. Do wniosku dołącza się dowody istnienia określonych w nim okoliczności, a w
przypadku gdy zmiana koncesji wpływa na warunki umowy o współpracy, dołącza się także
zmianę tej umowy.
3.
Organ koncesyjny może zobowiązać przedsiębiorcę do przedstawienia w wyznaczonym terminie
dodatkowych danych i dokumentów mogących uprawdopodobnić, że spełni on warunki wykonywania
działalności, które będą określone w zmienianej koncesji.
4.
W przypadku gdy zmiana koncesji następuje w wyniku zmiany udziałów stron umowy o współpracy,
do wniosku o zmianę koncesji dołącza się zmianę umowy o współpracy. Umowa staje się
skuteczna pod warunkiem uzyskania decyzji o zmianie koncesji.
5.
W przypadku gdy koncesja została udzielona na rzecz stron umowy o współpracy i przedsiębiorcy
niebędącemu operatorem uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego, decyzja ta wygasła albo utraciła moc bez względu na przyczynę lub
gdy zachodzą wobec niego przesłanki wygaśnięcia koncesji, o których mowa w art. 38
ust. 1 pkt 4 i 5, organ koncesyjny zmienia koncesję, określając w niej na nowo udziały
pozostałych stron umowy o współpracy.
6.
Organ koncesyjny wyznacza pozostałym stronom umowy o współpracy termin nie dłuższy
niż 30 dni na przekazanie zmiany umowy o współpracy, określającej na nowo ich udziały.
7.
W przypadku nieprzekazania zmiany umowy o współpracy w terminie, o którym mowa w ust.
6, organ koncesyjny zmienia koncesję, określając udziały stron umowy na zasadach,
o których mowa w art. 49zt ust. 6 pkt 2. Zmiana koncesji zobowiązuje strony umowy
o współpracy do niezwłocznej zmiany tej umowy.
8.
Zmiana koncesji zobowiązuje do niezwłocznej zmiany umowy o ustanowieniu użytkowania
górniczego.
Art. 49zh.
1.
W przypadku cofnięcia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze
złoża udzielonej na rzecz stron umowy o współpracy, jej wygaśnięcia lub utraty mocy,
bez względu na przyczynę, obowiązki, o których mowa w art. 39 ust. 1, wykonuje operator.
2.
W przypadku gdy nie istnieje operator albo jego następca prawny, obowiązki, o których
mowa w art. 39 ust. 1, wykonują strony umowy o współpracy w sposób określony, w drodze
decyzji, przez organ koncesyjny proporcjonalnie do procentowego udziału stron w zyskach
i kosztach określonego w umowie o współpracy.
Rozdział 4
Umowa o współpracy
Art. 49zi.
1.
Przez umowę o współpracy strony zobowiązują się do wspólnego wykonywania działalności
w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów
ze złóż albo wydobywania węglowodorów ze złóż, pod warunkiem uzyskania koncesji, o
której mowa w rozdziale 3, oraz zawarcia umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego.
2.
Umowę o współpracy zawiera się na piśmie pod rygorem nieważności.
3.
Umowa o współpracy staje się skuteczna pod warunkiem udzielenia koncesji, o której
mowa w rozdziale 3.
Art. 49zj.
1.
Udział każdej ze stron umowy o współpracy w zysku i kosztach prac geologicznych, w
tym robót geologicznych, lub robót górniczych, wynika:
1)
z oferty złożonej w przetargu w ramach postępowania przetargowego, o którym mowa w
art. 49e;
1a)
z wniosku o udzielenie koncesji, o którym mowa w art. 49e;
2)
ze zmian umowy dokonywanych w przypadkach określonych w ustawie.
2.
Procentowy udział stron umowy o współpracy w zysku jest równy procentowemu udziałowi
w kosztach działalności prowadzonej w ramach umowy, chyba że strony umowy postanowią
inaczej.
Art. 49zk.
Umowa o współpracy zawiera w szczególności:
1)
określenie rodzaju działalności objętej umową;
2)
wskazanie operatora;
3)
określenie procentowego udziału jej stron w zysku i kosztach prac geologicznych, w
tym robót geologicznych, lub robót górniczych.
Art. 49zl.
Wydobyte węglowodory stają się współwłasnością stron umowy w częściach ułamkowych
określonych przez strony w umowie. Strony mogą postanowić w umowie, że składniki majątku
nabyte w związku z wykonywaną przez nie działalnością gospodarczą stanowić będą ich
współwłasność w częściach ułamkowych.
Art. 49zm.
1.
W zakresie wykonywania działalności objętej umową o współpracy strony reprezentuje
operator.
2.
Operator samodzielnie prowadzi sprawy stron umowy o współpracy w zakresie spraw zwykłego
zarządu, w tym prowadzi rozliczenia należności publicznoprawnych związanych z wykonywaniem
działalności objętej umową i koncesją na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesją na wydobywanie węglowodorów ze
złoża oraz w zakresie ustalonym zgodnie z odrębnymi pełnomocnictwami.
3.
Do spraw przekraczających zakres zwykłego zarządu należy w szczególności podejmowanie
uchwał w sprawach:
1)
zatwierdzania i zmiany planów rocznych i wieloletnich;
2)
wyboru biegłego rewidenta w celu przeprowadzenia badania rocznego sprawozdania finansowego
sporządzonego na podstawie ksiąg, o których mowa w art. 49zo ust. 1;
3)
zatwierdzania rocznego sprawozdania finansowego;
4)
rozwiązania umowy o współpracy.
4.
Umowa o współpracy może przewidywać inne niż określone w ust. 3 sprawy przekraczające
zakres zwykłego zarządu.
5.
W sprawach przekraczających zakres zwykłego zarządu uchwały są podejmowane na zebraniu
w obecności stron umowy o współpracy reprezentujących co najmniej 75% udziałów w kosztach
prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, na dzień podjęcia
uchwały, większością 2/3 głosów, chyba że strony umowy postanowią inaczej.
6.
W przypadku niepodjęcia uchwały z powodu braku kworum, o którym mowa w ust. 5, operator
zwołuje kolejne zebranie w terminie nie dłuższym niż 7 dni. W porządku obrad tego
zebrania są ujęte wyłącznie sprawy nierozstrzygnięte na poprzednim zebraniu. Uchwały
są podejmowane w obecności stron umowy o współpracy reprezentujących co najmniej 50%
udziałów w kosztach prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych,
większością 2/3 głosów, chyba że strony umowy postanowią inaczej.
7.
Uchwała w sprawie rozwiązania umowy o współpracy wymaga jednomyślności wszystkich
jej stron.
Art. 49zn.
1.
Zebranie stron umowy o współpracy odbywa się co najmniej raz w roku, w terminie nie
krótszym niż 10 i nie dłuższym niż 45 dni od dnia przedstawienia przez biegłego rewidenta
sprawozdania z badania rocznego sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy.
2.
Zebranie zwołuje operator.
3.
Zebranie odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Zebranie może zostać zwołane na wniosek strony umowy o współpracy. Wniosek zawiera
co najmniej proponowany porządek obrad, wraz z projektami uchwał i ich uzasadnieniem,
jeżeli mają być podjęte. W takim przypadku operator zwołuje zebranie w terminie nie
krótszym niż 10 i nie dłuższym niż 45 dni od dnia otrzymania wniosku.
5.
Tryb prowadzenia zebrania określa umowa o współpracy.
6.
Na zebraniu stronie umowy o współpracy przysługuje liczba głosów proporcjonalna do
jej udziału w kosztach prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych,
chyba że strony umowy postanowią inaczej.
7.
Pierwsze zebranie odbywa się w terminie 14 dni od dnia, w którym koncesja na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesja
na wydobywanie węglowodorów ze złoża stała się ostateczna. Na zebraniu operator przedkłada
co najmniej:
1)
wniosek o zatwierdzenie planu rocznego i wieloletniego, określających zakres rzeczowy
i finansowy realizacji zobowiązań wynikających z koncesji, w szczególności harmonogram
prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, wraz z planowanym
terminem ich realizacji;
2)
numer bankowego rachunku wspólnego;
3)
propozycje zmian umowy o współpracy mające na celu dostosowanie jej treści do treści
koncesji, o ile jest to konieczne.
8.
W przypadku gdy na pierwszym zebraniu strony umowy o współpracy nie podejmą uchwały
w sprawie zatwierdzenia planu rocznego, do czasu jej podjęcia obowiązuje projekt planu
rocznego przedstawiony przez operatora na tym zebraniu.
9.
W przypadku gdy do końca pierwszego roku obrotowego nie zostanie podjęta przez strony
umowy o współpracy uchwała w sprawie zatwierdzenia planu rocznego i wieloletniego,
a także w sprawie zatwierdzenia czynności dokonanych na podstawie projektu planu rocznego,
operator zawiadamia o tym organ koncesyjny. Pierwszy rok obrotowy rozpoczyna się z
dniem, w którym koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża albo koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża stała się
ostateczna i trwa do końca następnego roku kalendarzowego, chyba że strony umowy postanowią
inaczej.
10.
W przypadku gdy w kolejnych latach obrotowych nie zostanie podjęta przez strony umowy
o współpracy uchwała w sprawie zatwierdzenia planu rocznego lub wieloletniego, operator
zawiadamia o tym organ koncesyjny.
Art. 49zo.
1.
W celu rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej i finansowej oraz określenia
wyniku finansowego działalności prowadzonej przez strony umowy o współpracy na podstawie
umowy oraz koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, operator
prowadzi dodatkowo dla tej działalności księgi rachunkowe i sporządza roczne sprawozdanie
finansowe, które podlega badaniu przez biegłego rewidenta.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 49zr oraz art. 49zt, wartość udziału strony umowy
o współpracy w zysku i kosztach prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub
robót górniczych, oznacza się na podstawie osobnego bilansu. Za dzień bilansowy przyjmuje
się dzień wydania decyzji, o której mowa w art. 49zd ust. 1, albo decyzji, o której
mowa w art. 49zg ust. 5, których skutkiem jest ustanie umowy wobec danej strony.
Art. 49zp.
1.
Dla działalności objętej umową o współpracy oraz koncesją na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesją na wydobywanie
węglowodorów ze złoża operator zakłada dla wszystkich stron umowy rachunek wspólny,
o którym mowa w art. 51 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe .
2.
Wszelkie płatności i rozliczenia związane z wykonywaniem umowy o współpracy oraz koncesji
mogą być dokonywane wyłącznie przez rachunek wspólny.
Art. 49zq.
1.
Za zobowiązania powstałe w związku z działalnością objętą umową o współpracy oraz
koncesją na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża albo koncesją na wydobywanie węglowodorów ze złoża, w tym uiszczenie wynagrodzenia
z tytułu umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego i umowy na korzystanie z informacji
geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa oraz opłat, o których mowa
w dziale VII, odpowiedzialność ponosi operator.
2.
Za zobowiązania wobec osób trzecich powstałe w związku z działalnością objętą umową
o współpracy oraz koncesją, niewynikające z zatwierdzonych planów rocznych lub wieloletnich,
odpowiedzialność ponosi operator.
3.
W przypadku spłaty przez operatora zobowiązań, o których mowa w ust. 2, przysługuje
mu wobec pozostałych stron umowy o współpracy roszczenie o zwrot spłaconego zobowiązania,
proporcjonalnie do udziału tych stron w kosztach prac geologicznych, w tym robót geologicznych,
lub robót górniczych.
Art. 49zr.
1.
Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy operator może wypowiedzieć swój udział
w umowie z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, ze skutkiem na dzień,
w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna, pod warunkiem
przedstawienia kandydatury nowego operatora.
2.
Nowy operator wstępuje w prawa i obowiązki operatora, który wypowiedział swój udział
w umowie o współpracy, za zgodą wszystkich stron umowy, z dniem, w którym decyzja,
o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna.
3.
Nowy operator oraz operator, który wypowiedział swój udział w umowie o współpracy,
ponoszą solidarną odpowiedzialność wobec pozostałych stron umowy za zobowiązania wynikające
z umowy powstałe przed dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1,
stała się ostateczna, przez okres kolejnych 12 miesięcy.
Art. 49zs.
W przypadku cofnięcia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesji na wydobywanie węglowodorów
ze złoża, jej wygaśnięcia albo utraty mocy, dotychczasowy operator może podejmować
jedynie działania w celu wykonania obowiązków dotyczących ochrony środowiska i likwidacji
zakładu górniczego.
Art. 49zt.
1.
Strona umowy o współpracy niebędąca operatorem może wypowiedzieć swój udział w umowie
lub jego część na rzecz innej strony tej umowy w każdym czasie, bez konieczności uzyskania
zgody pozostałych stron tej umowy.
2.
Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy strona umowy niebędąca operatorem może
wypowiedzieć swój udział w umowie lub jego część z zachowaniem sześciomiesięcznego
terminu wypowiedzenia, ze skutkiem na dzień, w którym decyzja, o której mowa w art.
49zd ust. 1, stała się ostateczna, pod warunkiem przedstawienia kandydatury podmiotu
wstępującego w jej prawa i obowiązki.
3.
Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy w prawa i obowiązki strony wypowiadającej
swój udział w umowie lub jego część, w zakresie uzgodnionym przez strony, może wstąpić
nowy podmiot, pod warunkiem uzyskania decyzji, o której mowa w art. 49zd ust. 1.
4.
Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy nowa strona niebędąca operatorem wstępuje
w prawa i obowiązki dotychczasowej strony niebędącej operatorem i wypowiadającej swój
udział w umowie, z dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała
się ostateczna.
5.
W przypadku, o którym mowa w art. 49zg ust. 5, umowa o współpracy z dotychczasową
stroną ulega rozwiązaniu z zastrzeżeniem obowiązku dokonania rozliczeń między stronami.
Pozostałe strony umowy o współpracy są obowiązane do przejęcia praw i obowiązków dotychczasowej
strony tej umowy.
6.
Prawa i obowiązki dotychczasowej strony umowy o współpracy przechodzą na pozostałe
strony tej umowy w:
1)
częściach uzgodnionych przez strony;
2)
przypadku niedokonania uzgodnienia, o którym mowa w pkt 1, w terminie wskazanym w
art. 49zg ust. 6 − proporcjonalnie do udziałów w kosztach prac geologicznych, w tym
robót geologicznych, lub robót górniczych.
7.
Niebędąca operatorem strona przystępująca do umowy o współpracy oraz strona wypowiadająca
udział w umowie lub strona, z którą rozwiązano umowę, na zasadach określonych w ust.
1-3 i 5, ponoszą solidarną odpowiedzialność wobec pozostałych stron umowy za zobowiązania
wynikające z umowy powstałe przed dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd
ust. 1 albo art. 49zg ust. 5, stała się ostateczna, przez okres kolejnych 12 miesięcy.
8.
Przepisy ust. 5-7 stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia udziału w umowie o współpracy
w części.
Art. 49zu.
Rozliczenie dokonane między stronami umowy o współpracy w przypadkach, o których mowa
w art. 49zr oraz art. 49zt, wywołuje skutki wyłącznie między tymi stronami i nie zwalnia
ich ze zobowiązań wobec osób trzecich.
Art. 49zv.
Umowa o współpracy ulega rozwiązaniu w przypadku:
1)
cofnięcia, wygaśnięcia lub utraty mocy koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów
ze złoża;
2)
podjęcia przez jej strony uchwały o rozwiązaniu.
Art. 49zw.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie dotyczących umowy o współpracy stosuje się przepisy
Kodeksu cywilnego.
Dział IV
Kwalifikacje, rzeczoznawcy i odpowiedzialność zawodowa
Rozdział 1
Kwalifikacje w zakresie geologii
Art. 50.
1.
Osoby wykonujące czynności polegające na wykonywaniu, dozorowaniu i kierowaniu pracami
geologicznymi, z wyjątkiem badań geofizycznych innych niż badania sejsmiczne i geofizyki
wiertniczej, są obowiązane posiadać kwalifikacje w zawodzie geolog określone ustawą.
2.
Ustala się następujące kategorie kwalifikacji w zawodzie geolog w zakresie czynności
polegających na wykonywaniu, dozorowaniu i kierowaniu pracami geologicznymi:
1)
kategoria I - poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów;
2)
kategoria II - poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych własnością górniczą,
z wyjątkiem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i
solanek, a także poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych prawem własności
nieruchomości gruntowej;
3)
kategoria III - poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych prawem własności
nieruchomości gruntowej;
4)
kategoria IV - poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód podziemnych, w tym wód leczniczych,
wód termalnych i solanek, określanie warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym:
wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin, wtłaczaniem wód do górotworu, wykonywaniem
odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie
oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym
magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpadów, składowaniem odpadów
na powierzchni, poszukiwaniem i rozpoznawaniem kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla, podziemnym składowaniem dwutlenku węgla, ustanawianiem obszarów ochronnych
zbiorników wód podziemnych, zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych
zakładów górniczych oraz wykonywanie i dokumentowanie prac geologicznych w celu wykorzystania
ciepła Ziemi, a także projektowanie i wykonywanie otworów obserwacyjnych;
5)
kategoria V - poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód podziemnych, z wyjątkiem wód
leczniczych, wód termalnych i solanek, określanie warunków hydrogeologicznych związanych
z zamierzonym: wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywaniem
przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich
zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym
składowaniem odpadów, składowaniem odpadów na powierzchni, ustanawianiem obszarów
ochronnych zbiorników wód podziemnych, oraz wykonywanie i dokumentowanie prac geologicznych
w celu wykorzystania ciepła Ziemi, a także projektowanie i wykonywanie otworów obserwacyjnych;
6)
kategoria VI - określanie warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby: zagospodarowania
przestrzennego, posadawiania obiektów budowlanych, w tym posadawiania obiektów budowlanych
zakładów górniczych i budownictwa wodnego, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania
substancji lub podziemnego składowania odpadów, składowania odpadów na powierzchni,
poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, a
także podziemnego składowania dwutlenku węgla;
7)
kategoria VII - określanie warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby: zagospodarowania
przestrzennego, posadawiania obiektów budowlanych, z wyjątkiem posadawiania obiektów
budowlanych zakładów górniczych oraz budownictwa wodnego;
8)
kategoria VIII - wykonywanie prac kartografii geologicznej wraz z projektowaniem i
dokumentowaniem tych prac, z wyjątkiem map sporządzanych w ramach pozostałych kategorii
kwalifikacji;
9)
kategoria IX - kierowanie i wykonywanie w terenie badań sejsmicznych i geofizyki wiertniczej,
także przy użyciu środków strzałowych, wraz z projektowaniem i dokumentowaniem tych
badań;
10)
(uchylony)
11)
(uchylony)
12)
(uchylony)
13)
kategoria XIII - wykonywanie czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi,
z wyjątkiem badań wymienionych w pkt 9, a także kierowanie w terenie robotami geologicznymi
wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków strzałowych
albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m.
3.
Kwalifikacje określone w ust. 2 pkt 1-8 upoważniają do wykonywania i kierowania pracami
geologicznymi dotyczącymi regionalnych badań budowy geologicznej kraju oraz otworów
wiertniczych do rozpoznawania budowy głębokiego podłoża, niezwiązanych z dokumentowaniem
złóż kopalin.
Art. 51.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w zakresie wykonywania, dozorowania
i kierowania pracami geologicznymi w:
1)
kategoriach I-IX następuje w drodze świadectwa wydanego przez ministra właściwego
do spraw środowiska;
2)
kategorii XIII następuje w drodze świadectwa wydanego przez marszałka województwa:
a)
dolnośląskiego - dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności, o których mowa
w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw: dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego
i wielkopolskiego,
b)
małopolskiego - dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności, o których mowa
w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw: małopolskiego, podkarpackiego, śląskiego
i świętokrzyskiego,
c)
mazowieckiego - dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności, o których mowa
w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw: lubelskiego, łódzkiego, mazowieckiego
i podlaskiego,
d)
pomorskiego - dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności, o których mowa w
art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego, warmińsko-mazurskiego
i zachodniopomorskiego.
Art. 52.
1.
O stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii I-IX może ubiegać
się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia
lub jednolitych studiów magisterskich, których program umożliwia nabycie wiedzy i
umiejętności w zakresie nauk geologicznych, oraz odbyła praktykę zawodową, odpowiednią
do poziomu i kierunku ukończonych studiów, zwaną dalej „praktyką”, określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1 lit. a.
2.
O stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XIII może ubiegać
się osoba, która posiada co najmniej świadectwo dojrzałości oraz świadectwo ukończenia
szkoły nadające prawo używania tytułu zawodowego lub dyplom uzyskania tytułu zawodowego,
dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe albo dyplom zawodowy, w zawodach określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1, lub dyplom ukończenia studiów
wyższych pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, których
program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych, oraz
odbyła praktykę, określone w tych przepisach.
3.
Zakres ukończonych studiów, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdza się na podstawie:
1)
nazw kierunków studiów lub
2)
nazw specjalności, lub
3)
wykazu przedmiotów lub efektów uczenia się, określonych w szczególności w suplemencie
do dyplomu, indeksie lub zaświadczeniu o przebiegu studiów, z tym że studiami umożliwiającymi
nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych są te studia, które obejmowały
co najmniej dwie nauki geologiczne w zakresie wnioskowanej kategorii, pozwalające
na uzyskanie przynajmniej 6 punktów ECTS lub obejmujących przynajmniej 60 godzin kształcenia.
4.
Praktyką jest udział w:
1)
wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub wykonywaniu prac kartografii geologicznej,
lub wykonywaniu w terenie badań geofizycznych, lub kierowaniu w terenie robotami geologicznymi;
2)
sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych lub projektowaniu
i dokumentowaniu prac kartografii geologicznej albo badań geofizycznych.
5.
Praktykę można rozpocząć w przypadku osób ubiegających się o stwierdzenie posiadania
kwalifikacji w zawodzie geolog w:
1)
kategorii I-IX - po zaliczeniu czwartego semestru studiów pierwszego stopnia lub jednolitych
studiów magisterskich, o których mowa w ust. 1, lub po rozpoczęciu studiów drugiego
stopnia, o których mowa w ust. 1;
2)
kategorii XIII - po uzyskaniu świadectwa ukończenia szkoły nadającego prawo używania
tytułu zawodowego lub dyplomu uzyskania tytułu zawodowego, dyplomu potwierdzającego
kwalifikacje zawodowe albo dyplomu zawodowego, w zawodach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1 lub po zaliczeniu czwartego semestru studiów
wyższych pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, o których mowa
w ust. 2, lub po rozpoczęciu studiów wyższych drugiego stopnia, o których mowa w ust.
2.
6.
Do okresu praktyki zalicza się praktykę objętą programem studiów na studiach, o których
mowa w ust. 1 i 2, pod warunkiem że jest prowadzona na podstawie umowy dotyczącej
praktyki, zawartej między uczelnią a przedsiębiorstwem geologicznym lub górniczym.
7.
Praktykę odbywa się pod nadzorem osób uprawnionych do wykonywania takich samych czynności
objętych kwalifikacjami, o których stwierdzenie posiadania ubiega się osoba odbywająca
praktykę.
8.
Praktyką jest także udział osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym organ administracji
geologicznej w sprawdzaniu, ocenie, przyjmowaniu lub zatwierdzaniu projektów robót
geologicznych i dokumentacji geologicznych. W stosunku do tych osób przepisu ust.
7 nie stosuje się.
Rozdział 2
Kwalifikacje w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego
Art. 53.
1.
Osoby wykonujące czynności:
1)
kierownika i zastępcy kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu oraz kierownika
i zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego albo zakładu w:
a)
podziemnych zakładach górniczych,
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną,
c)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
d)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1,
e)
odkrywkowych zakładach górniczych,
f)
zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi,
g)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową,
h)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową,
i)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla,
j)
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
2)
w wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu w:
a)
podziemnych zakładach górniczych,
b)
odkrywkowych zakładach górniczych,
c)
zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi,
d)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla,
e)
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
3)
w dozorze ruchu podziemnego zakładu górniczego,
4)
mierniczego górniczego,
5)
geologa górniczego,
6)
geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych,
7)
kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym,
8)
specjalistyczne w ruchu zakładu górniczego
- są obowiązane posiadać kwalifikacje określone ustawą.
2.
Osoby wykonujące niewymienione w ust. 1 pkt 2 i 3 czynności w wyższym dozorze ruchu
oraz w dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu są obowiązane posiadać określane
przez pracodawcę przygotowanie zawodowe i doświadczenie zawodowe do wykonywania tych
czynności.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do osób wykonujących czynności w wyższym dozorze ruchu
w specjalności:
1)
mierniczej w:
a)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
c)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
- które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o
których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 3 lit. a;
2)
mierniczej w:
a)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową
- które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o
których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 3 lit. a albo b;
3)
geologicznej w:
a)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
c)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
- które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o
których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 4 lit. a;
4)
geologicznej w:
a)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową
- które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o
których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 4 lit. a albo b.
4.
Osobami wykonującymi czynności kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym są:
1)
kierownik jednostki ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik okręgowej stacji
ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik dyżurujących zawodowych zastępów
ratowniczych oraz kierownik zawodowych pogotowi specjalistycznych - w podmiotach wykonujących
czynności dla podziemnych zakładów górniczych;
2)
kierownik jednostki ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik oddziału terenowego
jednostki ratownictwa górniczego oraz kierownik zawodowych pogotowi specjalistycznych
- w podmiotach wykonujących czynności dla zakładów górniczych innych niż podziemne
zakłady górnicze.
5.
Osobami wykonującymi czynności specjalistyczne w ruchu zakładu górniczego są:
1)
w podziemnych zakładach górniczych:
a)
górnik strzałowy,
b)
wydawca środków strzałowych,
c)
sygnalista szybowy,
d)
maszynista maszyn wyciągowych,
e)
rewident urządzeń wyciągowych,
f)
operator maszyn do robót strzałowych oraz pojazdów do przewozu osób lub środków strzałowych
pod ziemią,
g)
maszynista: lokomotyw pod ziemią, kolejek podwieszanych pod ziemią lub kolejek spągowych
pod ziemią,
h)
rewident urządzeń systemów łączności, alarmowania i bezpieczeństwa,
i)
elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV pod ziemią,
j)
elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej 1 kV pod ziemią;
2)
w odkrywkowych zakładach górniczych:
a)
strzałowy,
b)
wydawca środków strzałowych;
3)
w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, w zakładach
wykonujących roboty geologiczne w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla oraz w zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie
dwutlenku węgla:
a)
strzałowy,
b)
wydawca środków strzałowych,
c)
operator agregatów cementacyjnych, zasobników oraz urządzeń do intensyfikacji wydobycia
ropy naftowej i gazu ziemnego albo składowania dwutlenku węgla,
d)
elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV,
e)
elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej 1 kV.
Art. 54.
Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-7, wymaga posiadania
następujących kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego:
1)
w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-6 - znajomości, w stopniu niezbędnym do wykonywania tych czynności,
przepisów prawa geologicznego i górniczego oraz innych przepisów stosowanych w ruchu zakładu górniczego albo zakładu oraz w
przypadku:
a)
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-3 - zagadnień związanych z prowadzeniem
ruchu określonego rodzaju zakładów górniczych albo zakładów oraz występujących w nich
zagrożeń,
b)
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 4 - zagadnień związanych z wykonywaniem
czynności mierniczego górniczego, czynności kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych, czynności kierownika
działu mierniczego w zakładach górniczych albo zakładach oraz czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności mierniczej w zakładach górniczych albo zakładach,
c)
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 - zagadnień związanych z wykonywaniem
czynności geologa górniczego, czynności kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych, czynności kierownika
ruchu w zakładach górniczych wydobywających wody lecznicze, wody termalne i solanki,
czynności kierownika działu geologicznego w zakładach górniczych albo zakładach oraz
czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach górniczych
albo zakładach,
d)
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 - zagadnień związanych z wykonywaniem
czynności geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych, czynności kierownika
działu tąpań w podziemnych zakładach górniczych oraz czynności w wyższym dozorze ruchu
w specjalności geofizycznej w podziemnych zakładach górniczych, a także czynności
kierownika działu geofizyka i technika strzałowa w zakładach wykonujących roboty geologiczne
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów, lub służące poszukiwaniu
lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami,
oraz czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa
w zakładach wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu
złóż węglowodorów, lub służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych
niż węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami;
2)
w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, znajomości:
a)
przepisów określających zasady prowadzenia ruchu zakładu górniczego oraz prowadzenia
akcji ratowniczych i wykonywania prac profilaktycznych w zakładzie górniczym,
b)
organizacji i zadań ratownictwa górniczego,
c)
wyposażenia jednostek ratownictwa górniczego,
d)
metod prowadzenia akcji ratowniczych i wykonywania prac profilaktycznych,
e)
metod prowadzenia szkoleń i ćwiczeń ratowniczych,
f)
zasad udzielania pomocy przedmedycznej,
g)
działalności pogotowi specjalistycznych;
3)
posiadania tytułu zawodowego lub kwalifikacji zawodowych w zawodach wymienionych w
przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. a, ukończenia określonych
w tych przepisach studiów wyższych lub ukończenia określonych w tych przepisach studiów
podyplomowych;
4)
w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1
lit. a:
a)
posiadania odpowiednich kwalifikacji w zawodzie lub odpowiednich uprawnień zawodowych,
b)
złożenia określonych w tych przepisach egzaminów uzupełniających.
Art. 55.
1.
Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-7, wymaga posiadania
kwalifikacji w zakresie doświadczenia zawodowego, którymi jest odbycie, również przed
uzyskaniem kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o których mowa w art.
54 pkt 3 lub 4, praktyki:
1)
w zakresie obejmującym czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-3 albo ust.
2, lub w ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
2)
mierniczej,
3)
geologicznej,
4)
geofizycznej,
5)
ratowniczej
- określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. a, czasem
jej trwania oraz rodzajem wykonywanych czynności.
2.
Praktyką w zakresie obejmującym czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1-3
albo ust. 2, lub w ruchu zakładu górniczego albo zakładu jest wykonywanie na podstawie
umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej czynności w dziale ruchu lub specjalności technicznej
w:
1)
zakładach górniczych prowadzących działalność tą samą metodą lub
2)
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, lub
3)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, lub
4)
podmiotach wykonujących w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone im czynności
w ruchu zakładu górniczego prowadzącego działalność tą samą metodą albo zakładu.
3.
Praktyką mierniczą jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej
czynności w zakresie miernictwa górniczego w:
1)
zakładzie górniczym lub
2)
podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone mu czynności
w ruchu zakładu górniczego.
4.
Praktyką geologiczną jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej
czynności w zakresie geologii górniczej w:
1)
zakładzie górniczym lub
2)
podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone mu czynności
w ruchu zakładu górniczego.
5.
Praktyką geofizyczną jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej
czynności w zakresie geofizyki górniczej w:
1)
zakładzie górniczym albo zakładzie lub
2)
podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone mu czynności
w ruchu zakładu górniczego albo zakładu.
6.
Praktyką ratowniczą jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej
czynności:
1)
w służbach ratownictwa górniczego przedsiębiorcy w określonym w art. 53 ust. 4 rodzaju
zakładu górniczego lub
2)
na stanowisku ratownika górniczego w określonym w art. 53 ust. 4 rodzaju zakładu górniczego,
lub
3)
na stanowisku zawodowego ratownika górniczego w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności ratownictwa górniczego dla określonego
w art. 53 ust. 4 rodzaju zakładu górniczego, lub
4)
na stanowisku kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym,
wykonujących czynności ratownictwa górniczego dla określonego w art. 53 ust. 4 rodzaju
zakładu górniczego.
7.
Praktyką w zakresie uregulowanym w niniejszym rozdziale jest również udział osób zatrudnionych
w urzędzie obsługującym organ nadzoru górniczego lub inny organ nadzoru i kontroli
warunków pracy w wykonywaniu nadzoru i kontroli nad czynnościami określonymi w art.
53.
Art. 56.
Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 5, wymaga:
1)
ukończenia szkoły:
a)
ponadpodstawowej lub ponadgimnazjalnej dającej wykształcenie średnie lub średnie branżowe
albo
b)
ponadpodstawowej i posiadania tytułu zawodowego, albo
c)
ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej i posiadania kwalifikacji w zawodzie;
2)
odbycia praktyki, określonej, w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt
1 lit. b, stażem pracy lub okresem szkolenia praktycznego na stanowisku oraz rodzajem
wykonywanych czynności;
3)
posiadania aktualnego zaświadczenia o odbyciu kursu specjalistycznego lub aktualnych
zaświadczeń o odbyciu kursów specjalistycznych określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b;
4)
posiadania dodatkowych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b - w przypadku osób wykonujących czynności wymienione
w art. 53 ust. 5:
a)
pkt 1 lit. i oraz j,
b)
pkt 3 lit. d oraz e;
5)
posiadania aktualnego orzeczenia psychologicznego wydawanego na podstawie wyniku badań
psychologicznych prowadzonych w ramach służby medycyny pracy, obejmujących zagadnienia
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b - w przypadku
osób wykonujących czynności wymienione w art. 53 ust. 5:
a)
pkt 1 lit. c-j,
b)
pkt 3 lit. c-e;
6)
posiadania aktualnych orzeczeń lekarskiego i psychologicznego stwierdzających brak
zaburzeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego - w przypadku osób wykonujących czynności wymienione w art. 53 ust. 5:
a)
pkt 1 lit. a oraz b,
b)
pkt 2,
c)
pkt 3 lit. a oraz b;
7)
posiadania minimalnego wieku określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 69a
ust. 1 pkt 1 lit. b.
Art. 57.
1.
Zakres ukończonych studiów potwierdza się na podstawie:
1)
nazw kierunków studiów lub
2)
nazw specjalności, lub
3)
wykazu przedmiotów lub efektów uczenia się, określonych w suplemencie do dyplomu.
2.
Złożenie egzaminów uzupełniających potwierdza się zaświadczeniem wydanym przez uczelnię
realizującą program studiów w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie
art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. a.
Art. 58.
1.
Wykonywanie czynności:
1)
kierowników działów ruchu: górniczego, techniki strzałowej, tąpań, wentylacji, energomechanicznego
oraz energomechanicznego do spraw obiektów podstawowych w:
a)
podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
-
-węgiel kamienny lub
-
-rudy metali, lub
-
-kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali, lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną, lub
c)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
d)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1:
-
-pkt 1 lub 5 lub
-
-pkt 2 lub 5, lub
-
-pkt 3 lub 5, lub
-
-pkt 4 lub 5,
2)
w wyższym dozorze ruchu oraz w dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej, geofizycznej,
górnicze wyciągi szybowe, mechanicznej - maszyn i urządzeń dołowych, elektrycznej
- maszyn i urządzeń dołowych, elektrycznej - teletechnicznej i automatyki, mierniczej
oraz geologicznej w podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
a)
węgiel kamienny lub
b)
rudy metali, lub
c)
kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali,
3)
kierownika ruchu i kierowników działów ruchu: górniczego oraz energomechanicznego
oraz w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej, mierniczej oraz geologicznej
w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających:
a)
węgiel brunatny lub
b)
kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
c)
kopaliny bez użycia środków strzałowych,
4)
kierownika ruchu w:
a)
zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
-
-węglowodory lub
-
-kopaliny inne niż węglowodory, lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową, lub
c)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową, lub
d)
zakładach wykonujących roboty geologiczne:
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
-
-w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
5)
kierowników działów ruchu: górniczego oraz energomechanicznego w zakładach górniczych:
a)
wydobywających otworami wiertniczymi:
-
-węglowodory lub
-
-kopaliny inne niż węglowodory, lub
b)
prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji metodą otworową, lub
c)
prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową,
6)
kierowników działów ruchu: wiertniczego oraz energomechanicznego w zakładach wykonujących
roboty geologiczne:
a)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody
podziemne będące kopalinami, lub
c)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub wykonywane w celu wykorzystania
ciepła Ziemi, lub
d)
w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
7)
w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej, mierniczej oraz geologicznej
w zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
a)
węglowodory lub
b)
kopaliny inne niż węglowodory,
8)
w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: wiertniczej, mierniczej oraz geologicznej
w zakładach wykonujących roboty geologiczne:
a)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody
podziemne będące kopalinami, lub
c)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub wykonywane w celu wykorzystania
ciepła Ziemi, lub
d)
w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
9)
kierownika działu geofizyka i technika strzałowa oraz czynności w wyższym dozorze
ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa w zakładach wykonujących roboty
geologiczne:
a)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b)
służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody
podziemne będące kopalinami, lub
c)
w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
10)
kierownika działu ochrony środowiska w:
a)
podziemnych zakładach górniczych lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną, lub
c)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
d)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, lub
e)
odkrywkowych zakładach górniczych, lub
f)
zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
-
-węglowodory lub
-
-kopaliny inne niż węglowodory, lub
g)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową, lub
h)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową, lub
i)
zakładach wykonujących roboty geologiczne:
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
-
-w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
11)
w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: budowlanej oraz ochrona środowiska w:
a)
podziemnych zakładach górniczych lub
b)
odkrywkowych zakładach górniczych, lub
c)
zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
-
-węglowodory lub
-
-kopaliny inne niż węglowodory, lub
d)
zakładach wykonujących roboty geologiczne:
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
-
-służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
-
-w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
12)
w dozorze ruchu w specjalnościach: budowlanej oraz ochrona środowiska w podziemnych
zakładach górniczych
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania tych czynności, w drodze
świadectwa wydanego przez dyrektora okręgowego urzędu górniczego.
2.
Wykonywanie czynności:
1)
kierownika ruchu w:
a)
podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
-
-węgiel kamienny lub
-
-rudy metali, lub
-
-kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali, lub
b)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną, lub
c)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
d)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1:
-
-pkt 1 lub 5 lub
-
-pkt 2 lub 5, lub
-
-pkt 3 lub 5, lub
-
-pkt 4 lub 5,
2)
kierownika ruchu oraz kierowników działów ruchu: górniczego, energomechanicznego oraz
ochrony środowiska, a także czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej,
mierniczej, geologicznej, budowlanej oraz ochrona środowiska - w zakładach górniczych
prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla,
3)
mierniczego górniczego w:
a)
zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, albo
b)
zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących
roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
4)
geologa górniczego w:
a)
zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, albo
b)
zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących
roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
5)
geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych,
6)
kierownika jednostki ratownictwa górniczego albo kierownika okręgowej stacji ratownictwa
górniczego - w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących
czynności dla podziemnych zakładów górniczych,
7)
kierownika jednostki ratownictwa górniczego - w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla zakładów górniczych innych niż
podziemne zakłady górnicze
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania tych czynności, w drodze
świadectwa wydanego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Wykonywanie czynności kierownika działu mierniczego w:
1)
podziemnych zakładach górniczych lub
2)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną, lub
3)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
4)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o których
mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a.
4.
Wykonywanie czynności kierownika działu mierniczego w:
1)
odkrywkowych zakładach górniczych lub
2)
zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, lub
3)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową, lub
4)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową, lub
5)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla, lub
6)
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o których
mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a albo b.
5.
Wykonywanie czynności kierownika działu geologicznego w:
1)
podziemnych zakładach górniczych lub
2)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą podziemną, lub
3)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą podziemną,
lub
4)
zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o których
mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a.
6.
Wykonywanie czynności kierownika działu geologicznego w:
1)
odkrywkowych zakładach górniczych lub
2)
zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, lub
3)
zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową, lub
4)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową, lub
5)
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla, lub
6)
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86
- wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności, o których
mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a albo b.
7.
Powierzenie wykonywania czynności:
1)
w kierownictwie i dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu, niewymienionych w
ust. 1 lub 2, następuje po sprawdzeniu przez pracodawcę spełnienia wymagań określonych:
a)
w art. 54 pkt 1, 3 i 4, art. 55 ust. 1 pkt 1-4, ust. 2-5 i 7 albo
b)
na podstawie art. 53 ust. 2;
2)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności:
a)
mierniczej w zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji metodą podziemną, zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie
odpadów metodą podziemną lub zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
ust. 1 - osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a,
b)
mierniczej w zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji metodą otworową lub zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie
odpadów metodą otworową - osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji
do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a albo b,
c)
geologicznej w zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji metodą podziemną, zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie
odpadów metodą podziemną lub zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
ust. 1 - osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a,
d)
geologicznej w zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji metodą otworową lub zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie
odpadów metodą otworową - osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji
do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a albo b
- następuje na podstawie świadectwa stwierdzającego posiadanie tych kwalifikacji;
3)
specjalistycznych w ruchu zakładu górniczego następuje po sprawdzeniu przez pracodawcę
spełnienia wymagań, o których mowa w art. 56.
8.
W przypadkach określonych w ust. 7 pkt 1 i 3 pracodawca wystawia zaświadczenie o spełnieniu
wymagań określonych w tych przepisach i przechowuje je w aktach osobowych pracownika.
Art. 59.
1.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności:
1)
kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
2)
kierowników działów ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
3)
kierownika jednostki ratownictwa górniczego oraz kierownika okręgowej stacji ratownictwa
górniczego - w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących
czynności dla podziemnych zakładów górniczych,
4)
kierownika jednostki ratownictwa górniczego - w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla zakładów górniczych innych niż
podziemne zakłady górnicze
- stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności
zastępców tych osób.
2.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności mierniczego górniczego
w:
1)
zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi
równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności:
a)
kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających
kopaliny bez użycia środków strzałowych,
b)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu mierniczego w zakładach górniczych, zakładach
prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty
geologiczne, o których mowa w art. 86,
c)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności mierniczej w zakładach górniczych, zakładach
prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty
geologiczne, o których mowa w art. 86;
2)
zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących
roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności:
a)
kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających
kopaliny bez użycia środków strzałowych,
b)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu mierniczego w zakładach górniczych innych
niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86,
c)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności mierniczej w zakładach górniczych innych niż
podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86.
3.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności geologa górniczego w:
1)
zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi
równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności:
a)
kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w:
-
-odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych,
-
-zakładach górniczych wydobywających wody lecznicze, wody termalne i solanki,
b)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu geologicznego w zakładach górniczych, zakładach
prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty
geologiczne, o których mowa w art. 86,
c)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach górniczych, zakładach
prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty
geologiczne, o których mowa w art. 86;
2)
zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących
roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności:
a)
kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w:
-
-odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych,
-
-zakładach górniczych wydobywających wody lecznicze, wody termalne i solanki,
b)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu geologicznego w zakładach górniczych innych
niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86,
c)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach górniczych innych
niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86.
4.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności geofizyka górniczego
w podziemnych zakładach górniczych stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji
do wykonywania czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalności geofizycznej w podziemnych
zakładach górniczych.
Art. 60.
1.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności kierownika ruchu
zakładu górniczego albo zakładu określonych w art. 58 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2
pkt 1 i 2 oraz kwalifikacje w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa w art.
54 pkt 3 i 4, i kwalifikacje w zakresie doświadczenia zawodowego, o którym mowa w
art. 55, wymagane od kierownika określonego w art. 58 ust. 1 pkt 1, 3, 5, 6, 9 i 10
oraz ust. 2 pkt 2 działu ruchu zakładu górniczego albo zakładu może wykonywać czynności
kierownika tego działu.
2.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności kierownika określonego
w art. 58 ust. 1 pkt 1, 3, 5, 6, 9 i 10 oraz ust. 2 pkt 2 działu ruchu, w określonej
w art. 58 ust. 1 pkt 2, 3, 7-9 i 11 oraz ust. 2 pkt 2 specjalności w wyższym dozorze
ruchu zakładu górniczego albo zakładu albo w określonej w art. 58 ust. 1 pkt 2 i 12
specjalności w dozorze ruchu podziemnego zakładu górniczego może wykonywać czynności
na stanowisku obejmującym więcej niż jeden z tych rodzajów czynności.
3.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności kierownika ruchu
zakładu górniczego, czynności kierownika działu ruchu lub czynności w wyższym dozorze
ruchu w zakładach górniczych wydobywających węglowodory otworami wiertniczymi lub
w zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi kopaliny inne niż węglowodory
może wykonywać te czynności w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny
lecznicze.
4.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności kierownika działu
ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających:
1)
węgiel brunatny lub
2)
kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
3)
kopaliny bez użycia środków strzałowych
- może wykonywać czynności kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu zakładu górniczego
w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny na podstawie koncesji
udzielonej przez starostę.
5.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności w wyższym dozorze
ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających:
1)
węgiel brunatny lub
2)
kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
3)
kopaliny bez użycia środków strzałowych
- może wykonywać czynności kierownika i zastępcy kierownika ruchu zakładu górniczego
oraz kierownika i zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego w odkrywkowych
zakładach górniczych wydobywających kopaliny na podstawie koncesji udzielonej przez
starostę.
6.
Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności geofizyka górniczego
w podziemnych zakładach górniczych może wykonywać czynności:
1)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu tąpań w podziemnych zakładach górniczych,
jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności;
2)
kierownika oraz zastępcy kierownika działu geofizyka i technika strzałowa w zakładach
wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów,
lub służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz
wody podziemne będące kopalinami, jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności;
3)
w wyższym dozorze ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa w zakładach
wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów,
lub służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz
wody podziemne będące kopalinami, jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności.
Rozdział 3
Postępowanie w sprawie stwierdzenia kwalifikacji
Art. 61.
1.
Stwierdzenie posiadania kwalifikacji, o których mowa w art. 50 oraz art. 58 ust. 1
i 2, następuje na wniosek osoby ubiegającej się o stwierdzenie posiadania kwalifikacji,
zwanej dalej „kandydatem”, po przeprowadzeniu egzaminu.
2.
Wniosek o stwierdzenie kwalifikacji określa:
1)
imię i nazwisko kandydata;
2)
numer PESEL - jeżeli kandydat posiada;
3)
numer i serię dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość kandydata;
4)
adres zamieszkania kandydata;
5)
kwalifikacje, o których stwierdzenie ubiega się kandydat;
6)
wykształcenie kandydata;
6a)
w przypadkach określonych w przepisach rozdziału 1 albo 2:
a)
studia podyplomowe ukończone przez kandydata,
b)
posiadane przez kandydata: tytuł zawodowy lub kwalifikacje zawodowe w zawodzie, lub
kwalifikacje w zawodzie, lub uprawnienia zawodowe,
c)
złożone przez kandydata egzaminy uzupełniające;
7)
opis doświadczenia zawodowego, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji, o których
stwierdzenie ubiega się kandydat.
2a.
W przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego określenie
kwalifikacji, o których stwierdzenie posiadania ubiega się kandydat, następuje z uwzględnieniem
art. 58 ust. 1 lub 2.
3.
Do wniosku o stwierdzenie kwalifikacji dołącza się:
1)
odpis albo uwierzytelnioną kopię dokumentu potwierdzającego wykształcenie niezbędne
do stwierdzenia kwalifikacji;
1a)
odpis albo uwierzytelnioną kopię dokumentów potwierdzających dane określone w ust.
2 pkt 6a;
2)
dowody odbycia praktyki, w szczególności świadectwo pracy, zaświadczenie o zatrudnieniu,
opinię o przebiegu pracy zawodowej, a w przypadku kwalifikacji do wykonywania, dozorowania
i kierowania pracami geologicznymi - także wykaz opracowań sporządzonych z udziałem
kandydata, potwierdzony przez podmiot, na rzecz którego sporządzono te opracowania,
lub archiwum geologiczne, w którym przechowuje się te opracowania.
4.
Jeżeli kandydat posiada inne kwalifikacje wymagane przepisami wydanymi na podstawie
art. 69 ust. 1 pkt 2, we wniosku o stwierdzenie kwalifikacji określa się ich rodzaj
oraz datę uzyskania.
Art. 62.
Organ właściwy do stwierdzenia posiadania kwalifikacji:
1)
dopuszcza kandydata do egzaminu po ustaleniu, że kandydat spełnia wymagania dla określonej
we wniosku kategorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami
geologicznymi albo posiada wymagane kwalifikacje w zakresie przygotowania zawodowego,
o którym mowa w art. 54 pkt 3 i 4, oraz kwalifikacje w zakresie doświadczenia zawodowego,
o którym mowa w art. 55;
2)
odmawia, w drodze decyzji, dopuszczenia do egzaminu, w przypadku ustalenia, że kandydat
nie spełnia wymagań dla określonej we wniosku kategorii kwalifikacji do wykonywania,
dozorowania i kierowania pracami geologicznymi albo nie posiada wymaganych kwalifikacji
w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54 pkt 3 i 4, oraz kwalifikacji
w zakresie doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 55.
Art. 63.
1.
Organy właściwe do stwierdzenia kwalifikacji powołują komisje egzaminacyjne.
2.
W przypadku kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi
terminy składania wniosków o stwierdzenie kwalifikacji oraz terminy i miejsca przeprowadzenia
egzaminów ustalają organy właściwe do stwierdzenia kwalifikacji. Informacje w tych
sprawach zamieszcza się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu właściwego
do stwierdzenia kwalifikacji, co najmniej na 30 dni przed wyznaczonym dniem egzaminu.
3.
W przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego o terminie
i miejscu przeprowadzenia egzaminu komisja egzaminacyjna zawiadamia pisemnie kandydata,
co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym dniem egzaminu.
4.
Kandydat przed przystąpieniem do egzaminu przekazuje komisji egzaminacyjnej dowód
uiszczenia opłaty egzaminacyjnej.
Art. 64.
Podczas egzaminu sprawdzeniu podlega w przypadku:
1)
kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi - znajomość
przez kandydata przepisów prawa geologicznego i górniczego w kategorii I-IX oraz XIII, prawa wodnego w kategorii IV i V, prawa budowlanego w kategorii VI i VII oraz prawa ochrony środowiska w kategorii I-IX, a także posiadanie
przez kandydata umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy zawodowej - w zakresie
niezbędnym do wykonywania czynności objętych kwalifikacjami;
2)
kwalifikacji w zakresie górnictwa - posiadanie przez kandydata wymaganych kwalifikacji
w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54 pkt 1;
3)
kwalifikacji w zakresie ratownictwa górniczego - posiadanie przez kandydata wymaganych
kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54 pkt 2.
Art. 65.
1.
Egzamin przeprowadza zespół egzaminacyjny złożony z osób wchodzących w skład komisji
egzaminacyjnej.
2.
Egzamin przeprowadza się oddzielnie dla każdego rodzaju kwalifikacji.
3.
Egzamin składa się z etapu pisemnego i ustnego.
4.
Egzamin w ramach postępowania o stwierdzenie kwalifikacji przez dyrektora okręgowego
urzędu górniczego jest przeprowadzany w formie ustnej.
5.
Do etapu ustnego dopuszcza się osoby, które w etapie pisemnym odpowiedziały poprawnie
na co najmniej 75% pytań.
6.
Wynik egzaminu określa się jako „pozytywny” albo „negatywny”.
7.
O wyniku egzaminu zespół egzaminacyjny rozstrzyga większością głosów. W przypadku
równej liczby głosów o wyniku egzaminu decyduje przewodniczący zespołu egzaminacyjnego.
8.
Kandydat, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, może przystąpić do ponownego egzaminu
w przypadku:
1)
kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego - nie wcześniej niż po
upływie 6 miesięcy od dnia, w którym przeprowadzono egzamin;
2)
kwalifikacji w zakresie geologii - w najbliższym możliwym terminie ustalonym przez
organ administracji geologicznej.
9.
Wniosek o przeprowadzenie ponownego egzaminu składa się nie później niż przed upływem
roku od dnia egzaminu, z którego kandydat uzyskał wynik negatywny. Wniosek ten zawiera:
1)
imię i nazwisko kandydata;
2)
adres zamieszkania kandydata;
3)
oznaczenie postępowania w sprawie stwierdzenia kwalifikacji, w którym kandydat został
dopuszczony do egzaminu.
10.
Kandydat przed przystąpieniem do ponownego egzaminu przekazuje komisji egzaminacyjnej
dowód uiszczenia opłaty egzaminacyjnej.
11.
W przypadku kwalifikacji:
1)
do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi ten, kto nie przystąpił
do egzaminu, zachowuje prawo do przystąpienia do niego w najbliższym terminie;
2)
w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego, komisja egzaminacyjna zawiadamia pisemnie
kandydata, który nie przystąpił do egzaminu, co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym
drugim terminem egzaminu, o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu.
Art. 66.
1.
Opłata egzaminacyjna wynosi 250 zł 11)Aktualną stawkę opłaty ogłaszają, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska i minister właściwy
do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy w zakresie swojego działania, na podstawie
art. 66 ust. 5 niniejszej ustawy., a opłata za wydanie świadectwa stwierdzającego kwalifikacje - 30 zł 11)Aktualną stawkę opłaty ogłaszają, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska i minister właściwy
do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy w zakresie swojego działania, na podstawie
art. 66 ust. 5 niniejszej ustawy..
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek bankowy lub gotówką do kasy
urzędu organu, przy którym działa komisja egzaminacyjna.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na rachunek dochodów budżetu państwa,
zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania budżetu państwa.
4.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają corocznej zmianie stosownie do średniorocznego
wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, planowanego w ustawie budżetowej
na dany rok kalendarzowy.
5.
Na podstawie wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw środowiska
i minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy w zakresie swojego
działania, ogłaszają, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” stawki opłat, o których mowa w ust. 1, obowiązujące w następnym
roku kalendarzowym, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.
Art. 67.
1.
Osoby wchodzące w skład komisji egzaminacyjnej otrzymują wynagrodzenie za udział w
przeprowadzeniu egzaminu.
2.
Członkom komisji egzaminacyjnej, biorącym udział w egzaminie o stwierdzenie kwalifikacji
w zakresie geologii, odbywającym się poza miejscowością ich zamieszkania, przysługuje
zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących
wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu
w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej
na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy . Czynności pracodawcy określone w tych przepisach w odniesieniu do tych osób wykonuje
minister właściwy do spraw środowiska.
Art. 68.
Koszty związane z przeprowadzeniem egzaminów, w tym koszty, o których mowa w art.
67, pokrywa się ze środków zaplanowanych w budżecie państwa, w częściach właściwych
dysponentów.
Art. 69.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania dotyczące wykształcenia, kwalifikacji zawodowych w poszczególnych
zawodach oraz odpowiadającego im zakresu i wymiaru praktyki, o której mowa w art.
52 ust. 4, dla poszczególnych kategorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i
kierowania pracami geologicznymi;
2)
wymagania dotyczące ustalania składów komisji egzaminacyjnych i zespołów egzaminacyjnych;
3)
wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom wchodzącym w skład komisji egzaminacyjnych;
4)
wzór świadectwa stwierdzającego posiadanie kwalifikacji.
2.
Określając wymagania, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska
uwzględnia klasyfikację zawodów szkolnictwa branżowego oraz kieruje się odpowiednio
potrzebą zapewnienia prawidłowego wykonywania czynności zawodowych, a także zapewnienia
adekwatności składów komisji egzaminacyjnych i zespołów egzaminacyjnych do zakresu
wymagań podlegających sprawdzeniu podczas egzaminu, ustalenia wynagrodzenia odpowiadającego
nakładowi pracy osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnych, komunikatywności
treści oraz wzorów świadectw stwierdzających posiadanie kwalifikacji.
Art. 69a.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania:
a)
dotyczące kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54
pkt 3 i 4, oraz w zakresie doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 55, które
są obowiązane posiadać osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1
pkt 1-7,
b)
w zakresie określonym w art. 56 pkt 2-4 i 7, które są obowiązane spełniać osoby wykonujące
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 5, w tym okresy ważności zaświadczeń o odbyciu
kursów specjalistycznych, oraz zagadnienia objęte badaniami psychologicznymi, o których
mowa w art. 56 pkt 5;
2)
wymagania dotyczące ustalania składów komisji egzaminacyjnych i zespołów egzaminacyjnych;
3)
wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom wchodzącym w skład komisji egzaminacyjnych;
4)
wzór świadectwa stwierdzającego posiadanie kwalifikacji.
2.
Określając wymagania, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki
złożami kopalin uwzględnia klasyfikację zawodów szkolnictwa branżowego oraz kieruje
się odpowiednio potrzebą zapewnienia prawidłowego wykonywania czynności zawodowych
i potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa w zakładach albo zakładach
górniczych, a także adekwatności przygotowania zawodowego i doświadczenia zawodowego
do usytuowania w schemacie organizacyjnym zakładu górniczego, zakładu albo podmiotu
zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym oraz adekwatności zakresu zagadnień
objętych badaniami psychologicznymi oraz pozostałych wymagań do wykonywanych czynności
specjalistycznych, oraz rodzaju zagrożeń związanych z wykonywaniem czynności w zakresie
górnictwa i ratownictwa górniczego, a także zapewnienia adekwatności składów komisji
egzaminacyjnych i zespołów egzaminacyjnych do zakresu wymagań podlegających sprawdzeniu
podczas egzaminu, ustalenia wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy osób wchodzących
w skład komisji egzaminacyjnych, komunikatywności treści oraz wzorów świadectw stwierdzających
posiadanie kwalifikacji.
Art. 70.
1.
Wykaz osób, którym stwierdzono posiadanie kwalifikacji określonych w art. 50 oraz
art. 58 ust. 1 i 2, zamieszcza się i aktualizuje na stronach Biuletynu Informacji
Publicznej urzędów obsługujących organy właściwe do stwierdzenia ich posiadania.
2.
W wykazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się imię i nazwisko osoby oraz rodzaj
stwierdzonych kwalifikacji.
Rozdział 4
Rzeczoznawcy
Art. 71.
1.
O nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego może ubiegać się
osoba fizyczna, która:
1)
korzysta z pełni praw publicznych;
2)
posiada:
a)
dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie nauk technicznych,
b)
w zakresie czynności, w których mają być wykonywane zadania rzeczoznawcy - stwierdzenie
kwalifikacji co najmniej osoby wyższego dozoru ruchu i po uzyskaniu tego stwierdzenia
nie mniej niż 5 lat praktyki w kierownictwie ruchu lub w wyższym dozorze ruchu odpowiedniego
rodzaju zakładu górniczego albo co najmniej stopień naukowy doktora w dyscyplinie
naukowej i nie mniej niż 5 lat praktyki naukowej.
2.
O nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego może ubiegać się
osoba prawna, która:
1)
posiada zaplecze techniczne i organizację zapewniające jej bezstronność i rzetelność
oraz dostęp do laboratorium badawczego wyposażonego w urządzenia niezbędne do wykonywania
badań i sporządzania opinii w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego;
2)
zatrudnia co najmniej jedną osobę fizyczną, spełniającą wymagania określone w ust.
1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu
zakładu górniczego.
Art. 72.
Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego nadaje się w następujących
grupach:
1)
grupa I - maszyny wyciągowe:
a)
część mechaniczna,
b)
część elektryczna,
2)
grupa II - naczynia wyciągowe,
3)
grupa III - zawieszenia naczyń wyciągowych i lin wyciągowych,
4)
grupa IV - liny wyciągowe,
5)
grupa V - wieże szybowe,
6)
grupa VI - koła linowe,
7)
grupa VII - zbrojenie szybowe, w tym sztywne prowadzenie naczyń wyciągowych,
8)
grupa VIII - urządzenia do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem,
9)
grupa IX - urządzenia i sprzęt elektryczny:
a)
kable i przewody,
b)
elektronarzędzia,
c)
sieci elektroenergetyczne,
10)
grupa X - urządzenia techniczne:
a)
urządzenia ciśnieniowe,
b)
urządzenia dźwignicowe,
c)
urządzenia transportowe specjalne,
11)
grupa XI - obudowy zmechanizowane,
12)
grupa XII - roboty strzałowe,
13)
grupa XIII - obudowy kotwowe,
14)
grupa XIV - obudowy szybów,
15)
grupa XV - zagrożenie metanowe i pyłowe,
16)
grupa XVI - zagrożenie pożarowe,
17)
grupa XVII - zagrożenie wodne,
18)
grupa XVIII - zagrożenie wyrzutem gazów i skał,
19)
grupa XIX - zagrożenie tąpaniami,
20)
grupa XX - zagrożenie klimatyczne,
21)
grupa XXI - badanie rozwiązań technicznych poprzedzających wprowadzanie nowych systemów
eksploatacji rud miedzi, cynku i ołowiu lub odmian tych systemów,
22)
grupa XXII - badanie rozwiązań technicznych i organizacyjnych dotyczących poszukiwania,
rozpoznawania lub wydobywania węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej
- wskazując zakresy czynności, w których mają być wykonywane zadania rzeczoznawcy
do spraw ruchu zakładu górniczego, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.
118 ust. 4 oraz art. 120 ust. 1 i 2, a w przypadku grupy XXII - także zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 110.
Art. 73.
1.
Wniosek osoby ubiegającej się o nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego zawiera:
1)
imię i nazwisko osoby fizycznej albo nazwę osoby prawnej;
2)
adres zamieszkania osoby fizycznej albo siedzibę osoby prawnej;
3)
wskazanie zakresu uprawnień w sposób określony w art. 72;
4)
w przypadku osoby fizycznej:
a)
oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych,
b)
szczegółowy opis doświadczenia zawodowego albo naukowego;
5)
w przypadku osoby prawnej:
a)
szczegółowy opis zaplecza technicznego i organizacji, o których mowa w art. 71 ust.
2 pkt 1,
b)
wskazanie laboratorium badawczego wyposażonego w urządzenia niezbędne do wykonywania
badań i sporządzania opinii w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego, do którego
posiada dostęp,
c)
imię i nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone w art.
71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach dotyczących
ruchu zakładu górniczego, a także szczegółowy opis jej doświadczenia zawodowego lub
naukowego.
2.
Do wniosku o nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego dołącza
się:
1)
odpis albo uwierzytelnioną kopię dyplomu ukończenia studiów wyższych w zakresie nauk
technicznych lub dyplomu doktora w dyscyplinie naukowej w zakresie czynności, w których
mają być wykonywane zadania rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego;
2)
świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu, potwierdzające doświadczenie zawodowe
albo naukowe niezbędne do uzyskania uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego;
3)
w przypadku osoby prawnej:
a)
wskazanie jej formy prawnej oraz dowodu jej istnienia, w szczególności wypisu ze stosownego
rejestru, oraz wskazanie osób uprawnionych do działania w jej imieniu, przez podanie
ich imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego,
b)
schemat organizacyjny tej osoby,
c)
oświadczenie zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone w art.
71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach dotyczących
ruchu zakładu górniczego, o korzystaniu przez nią z pełni praw publicznych.
Art. 74.
Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego nadaje Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego, w drodze decyzji. Decyzja wskazuje zakres uprawnień w sposób określony
w art. 72 oraz okres jej obowiązywania, nie dłuższy niż 5 lat, a w przypadku osób
prawnych - także imię i nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania
określone w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w
sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego. Wskazanie okresu obowiązywania decyzji
następuje na podstawie oceny możliwości prawidłowego wykonywania zadań przez rzeczoznawcę
do spraw ruchu zakładu górniczego.
Art. 75.
Rzeczoznawca do spraw ruchu zakładu górniczego niezwłocznie powiadamia Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego o zmianach danych, stanowiących treść wniosku o nadanie uprawnień.
Art. 76.
1.
Wykaz osób, którym nadano uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego,
zamieszcza i aktualizuje w Biuletynie Informacji Publicznej Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego.
2.
Wykaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko osoby fizycznej albo nazwę
osoby prawnej, zakres nadanych uprawnień w sposób określony w art. 72 oraz okres obowiązywania
decyzji, a w przypadku osób prawnych - także imię i nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej,
spełniającej wymagania określone w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała badania
i sporządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego.
Rozdział 5
Odpowiedzialność zawodowa
Art. 77.
1.
W stosunku do osoby, która czynności określone w rozdziałach 1 i 2 wykonuje z rażącym
niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej podstawie
przepisów, można orzec, w drodze decyzji, zakaz ich wykonywania, na okres do 2 lat.
2.
Postępowanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, nie może zostać wszczęte po upływie
roku od dnia zaistnienia zdarzenia uzasadniającego wszczęcie postępowania.
3.
Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie może zostać orzeczony po upływie 5 lat od dnia
zdarzenia, o którym mowa w ust. 2.
4.
W przypadku wykonywania przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego czynności
w zakresie, w którym nadano uprawnienia, z rażącym niedbalstwem, z rażącym naruszeniem
ustawy lub wydanych na jej podstawie przepisów, lub utraty wymagań, o których mowa
w art. 71, niezbędnych do uzyskania uprawnień niezwłocznie, w drodze decyzji, cofa
się uprawnienia.
Art. 78.
1.
Organami właściwymi w sprawach, o których mowa w art. 77, są:
1)
minister właściwy do spraw środowiska wobec osób posiadających kwalifikacje w zakresie
wykonywania i dozorowania prac geologicznych oraz kierowania tymi pracami;
2)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w pozostałym zakresie.
2.
Informacje o osobach, wobec których orzeczono zakaz wykonywania czynności, są zamieszczane
w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ, który orzekł zakaz. W informacjach
tych wskazuje się imię i nazwisko osoby, zakres czynności oraz okres, na który orzeczono
zakaz.
3.
Po upływie okresu, na który orzeczono zakaz wykonywania czynności, właściwy organ
z urzędu usuwa informacje, o których mowa w ust. 2.
4.
W przypadku cofnięcia uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego niezwłocznie
usuwa się wpis z wykazu, o którym mowa w art. 76 ust. 1.
Dział V
Prace geologiczne
Rozdział 1
Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych
Art. 79.
1.
Prace geologiczne z zastosowaniem robót geologicznych mogą być wykonywane tylko na
podstawie projektu robót geologicznych.
1a.
Prace geologiczne z zastosowaniem metod geofizycznych w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wykonywane tylko na podstawie projektu robót geologicznych.
2.
Projekt robót geologicznych określa w szczególności:
1)
cel zamierzonych robót oraz sposób jego osiągnięcia;
2)
rodzaj dokumentacji geologicznej mającej powstać w wyniku robót geologicznych;
3)
harmonogram robót geologicznych;
4)
przestrzeń, w obrębie której mają być wykonywane roboty geologiczne;
5)
przedsięwzięcia konieczne ze względu na ochronę środowiska, w tym wód podziemnych,
sposób likwidacji wyrobisk, otworów wiertniczych, rekultywacji gruntów, a także czynności
mające na celu zapobieżenie szkodom powstałym wskutek wykonywania zamierzonych robót.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące projektów robót geologicznych, w tym robót, których wykonywanie
wymaga uzyskania koncesji, kierując się potrzebami ochrony środowiska, zapewnienia
należytego rozpoznania geologicznego oraz wymagań w zakresie bezpieczeństwa.
Art. 80.
1.
Projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, zatwierdza
organ administracji geologicznej, w drodze decyzji.
2.
We wniosku o zatwierdzenie projektu robót geologicznych zamieszcza się informację
o prawach, jakie przysługują wnioskodawcy do nieruchomości, w granicach której roboty
te mają być wykonywane.
3.
Stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są właściciele
(użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane
roboty geologiczne. Przepisy art. 41 stosuje się odpowiednio.
4.
Projekt robót geologicznych przedkłada się do zatwierdzenia w 2 egzemplarzach. Organ
administracji geologicznej może żądać złożenia kopii projektu robót geologicznych
celem przedłożenia go do zaopiniowania organom, o których mowa w ust. 5, oraz do uzgodnienia
z organami, o których mowa w art. 8.
5.
Zatwierdzenie projektu robót geologicznych wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta
miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania robót geologicznych, a w przypadku
robót geologicznych wykonywanych w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż węglowodorów - opinii Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego w zakresie technicznych możliwości prowadzenia działalności oraz
zapewnienia jej bezpieczeństwa, a także opinii Ministra Obrony Narodowej i ministra
właściwego do spraw rybołówstwa, w zakresie lokalizacji robót geologicznych.
6.
Projekt zatwierdza się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat, w zależności od zakresu
i harmonogramu zamierzonych robót geologicznych.
7.
Organ administracji geologicznej odmawia zatwierdzenia projektu robót geologicznych,
jeżeli:
1)
projektowane roboty geologiczne naruszałyby wymagania ochrony środowiska;
2)
projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa;
3)
rodzaj i zakres projektowanych robót geologicznych oraz sposób ich wykonania nie odpowiadają
celowi tych robót.
8.
Organ administracji geologicznej, który zatwierdził projekt robót geologicznych, niezwłocznie
doręcza kopię decyzji właściwym miejscowo organom administracji geologicznej oraz
nadzoru górniczego.
Art. 80a.
1.
Zmiany projektu robót geologicznych dokonuje się przez sporządzenie dodatku.
2.
Dodatek do projektu robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania
koncesji, zatwierdza, w drodze decyzji, właściwy organ administracji geologicznej.
2a.
Dodatek do projektu robót geologicznych wykonywanych w celu poszukiwania i rozpoznawania
złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, dołącza się do wniosku o zmianę koncesji.
2b.
Dodatek do projektu robót geologicznych wykonywanych w celu poszukiwania i rozpoznawania
złóż węglowodorów zatwierdza, w drodze decyzji, organ koncesyjny, wyłącznie w przypadku
gdy zmiany projektu nie mają bezpośredniego wpływu na warunki określone w koncesji.
3.
Do postępowania w sprawie zatwierdzenia dodatku do projektu robót geologicznych przepisy
art. 80 ust. 2-5 oraz 7 i 8 stosuje się odpowiednio.
4.
(uchylony)
Art. 81.
1.
Ten, kto uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, z wyłączeniem
złoża węglowodorów, koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla lub koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo uzyskał decyzję o zatwierdzeniu projektu
robót geologicznych, zgłasza zamiar rozpoczęcia robót geologicznych właściwemu:
1)
organowi administracji geologicznej;
2)
wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a na obszarach morskich Rzeczypospolitej
Polskiej - terenowemu organowi administracji morskiej;
3)
organowi nadzoru górniczego - jeżeli do robót geologicznych stosuje się wymagania
dotyczące ruchu zakładu górniczego.
2.
Zgłoszenia dokonuje się na piśmie, najpóźniej na 2 tygodnie przed zamierzonym terminem
rozpoczęcia robót geologicznych, określając zamierzone terminy rozpoczęcia i zakończenia
robót geologicznych, ich rodzaj i podstawowe dane dotyczące robót geologicznych oraz
imiona i nazwiska osób sprawujących dozór i kierownictwo, a także numery świadectw
stwierdzających kwalifikacje do wykonywania tych czynności.
3.
O zamierzonym poborze próbek w wyniku robót geologicznych podmiot, o którym mowa w
ust. 1, zawiadamia na piśmie właściwy organ administracji geologicznej i państwową
służbę geologiczną, w terminie 14 dni przed zamierzonym poborem tych próbek.
Art. 82.
1.
Ten, kto wykonuje roboty geologiczne na podstawie:
1)
koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów,
2)
koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
3)
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża,
4)
decyzji o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych,
5)
zgłoszenia projektu robót geologicznych
− ma obowiązek bieżącego dokumentowania przebiegu prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, oraz ich wyników.
2.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który wykonuje roboty geologiczne w celu poszukiwania
lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2, poszukiwania
lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla lub wykonania
otworów wiertniczych służących rozpoznaniu budowy głębokiego podłoża albo wykonania
regionalnych badań budowy geologicznej kraju, a także określania warunków hydrogeologicznych
oraz geologiczno-inżynierskich dla potrzeb podziemnego bezzbiornikowego magazynowania
substancji, podziemnego składowania odpadów lub podziemnego składowania dwutlenku
węgla oraz wykonania badań geofizycznych w celu zbadania struktur geologicznych związanych
z występowaniem złóż węglowodorów, ma obowiązek bieżącego przekazywania państwowej
służbie geologicznej:
1)
danych geologicznych uzyskanych w wyniku prac geologicznych, w tym robót geologicznych;
2)
próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych w zakresie określonym w koncesji i
wyników badań tych próbek.
3.
Ten, kto wykonuje roboty geologiczne w celu poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów,
ma dodatkowo obowiązek bieżącego informowania organu koncesyjnego o przekazaniu państwowej
służbie geologicznej danych geologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Zakres przekazywania próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych określa odpowiednio
koncesja albo decyzja o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych.
5.
Przekazywanie:
1)
danych geologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, odbywa się nie później niż 14
dni od dnia ich uzyskania;
2)
próbek, o których mowa w ust. 2 pkt 2, odbywa się nie później niż 60 dni od dnia ich
uzyskania;
3)
wyników badań próbek, o których mowa w ust. 2 pkt 2, odbywa się nie później niż 14
dni od dnia ich uzyskania.
6.
Przekazywanie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 i 3, następuje w postaci papierowej i
elektronicznej.
7.
Przekazywanie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, następuje poprzez fizyczne dostarczenie
próbki.
8.
Od dnia przekazania przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, danych geologicznych, próbek
i wyników ich badań do dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną
lub do dnia przekazania dokumentacji sporządzonej w przypadkach, o których mowa w
art. 92 pkt 3 i 5, państwowa służba geologiczna oraz organ koncesyjny nie udostępniają
ich innym podmiotom.
Art. 82a.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres, formę i tryb przekazywania próbek, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 2;
2)
zakres, formaty oraz tryb przekazywania danych geologicznych, o których mowa w art.
82 ust. 2 pkt 1, oraz wyników badań próbek, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 2;
3)
zakres, formaty oraz tryb przekazywania informacji dotyczących parametrów wydobywania
węglowodorów ze złoża, o których mowa w art. 49zc.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska:
1)
będzie kierował się potrzebą zapewnienia kompletności i użyteczności informacji o
bieżącym rozpoznaniu geologicznym kraju dla udzielania koncesji oraz wykonywania zadań
państwa w zakresie geologii przez państwową służbę geologiczną;
2)
uwzględni różnice w zakresie przekazywania danych, próbek i informacji dotyczących
parametrów wydobywania węglowodorów ze złoża, wynikające ze zróżnicowania zakresu
i celu realizowanych prac geologicznych, a w przypadku przekazywania w związku z poszukiwaniem
lub rozpoznawaniem złóż kopalin - uwzględni także różnice wynikające ze specyfiki
danej kopaliny.
Art. 83.
1.
Jeżeli wymagają tego potrzeby bezpieczeństwa powszechnego, ochrony środowiska lub
rozpoznanie budowy geologicznej kraju, w tym racjonalnej gospodarki złożami kopalin,
właściwy organ administracji geologicznej, w drodze decyzji, może nakazać temu, kto
uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, koncesję na poszukiwanie
lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo decyzję o
zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, wykonanie, za wynagrodzeniem, dodatkowych
czynności, w szczególności robót, badań, pomiarów lub pobrania dodatkowych próbek.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, zastępuje koncesję albo projekt robót geologicznych.
3.
W przypadku sporu wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, ustala sąd powszechny.
Art. 84.
Ten, kto wykonuje roboty geologiczne, jest obowiązany do zagospodarowania kopaliny
wydobytej lub wydobywającej się samoistnie w czasie ich wykonywania. Przepisy o opłacie
eksploatacyjnej stosuje się odpowiednio.
Art. 85.
1.
Projekt robót geologicznych nie wymaga zatwierdzenia, jeżeli roboty geologiczne obejmują:
1)
wiercenia w celu wykorzystania ciepła Ziemi albo
2)
wykonywanie wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m w celu wykonywania
ujęć wód podziemnych na potrzeby poboru wód podziemnych w ilości nieprzekraczającej
5 m3na dobę na obszarach górniczych utworzonych w celu wykonywania działalności metodą
otworów wiertniczych.
2.
Projekt robót geologicznych podlega zgłoszeniu staroście.
3.
Rozpoczęcie robót geologicznych może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia przedłożenia
projektu robót geologicznych starosta, w drodze decyzji, nie zgłosi do niego sprzeciwu.
Starosta może zgłosić sprzeciw, jeżeli:
1)
sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża środowisku;
2)
projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa.
Art. 85a.
1.
Jeżeli roboty geologiczne obejmują wyłącznie wykonywanie badań geofizycznych w celu
zbadania struktur geologicznych związanych z występowaniem złóż węglowodorów, projekt
robót geologicznych podlega zgłoszeniu ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
2.
Rozpoczęcie robót geologicznych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić, jeżeli w
terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu robót geologicznych minister właściwy
do spraw środowiska, w drodze decyzji, nie zgłosi do niego sprzeciwu.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska zgłasza sprzeciw, jeżeli:
1)
sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża środowisku;
2)
projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa;
3)
podmiot nie dołączył do zgłoszenia pisemnej zgody, o której mowa w ust. 6.
4.
Jeżeli roboty geologiczne, o których mowa w ust. 1, dotyczą obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, projekt robót geologicznych wymaga zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez
ministra właściwego do spraw środowiska, na zasadach określonych w art. 80 ust. 4,
5, 7 i 8.
5.
Okres wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 2
lata.
6.
Podmiot, który zamierza wykonywać roboty geologiczne, o których mowa w ust. 1, w przestrzeni
wyznaczonej koncesją na działalność regulowaną ustawą, dotyczącą kopalin, o których
mowa w art. 10 ust. 1, jest obowiązany przed dokonaniem zgłoszenia, o którym mowa
w ust. 1, do uzyskania pisemnej zgody przedsiębiorcy, któremu udzielono tej koncesji,
co do terminu, lokalizacji i zakresu tych robót.
7.
W celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw środowiska
ogłasza, co najmniej raz na kwartał, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego ten organ wykaz przestrzeni, o których mowa w tym
przepisie.
8.
Podmiot, który zamierza wykonywać roboty geologiczne, o których mowa w ust. 1, zgłasza
zamiar rozpoczęcia robót geologicznych właściwemu:
1)
organowi administracji geologicznej,
2)
wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej - terenowemu organowi administracji morskiej
- na zasadach określonych w art. 81 ust. 2.
Art. 85b.
Wykonywanie robót geologicznych na podstawie projektu robót geologicznych nie może
naruszać praw właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości.
Art. 86.
Do robót geologicznych służących poszukiwaniu i rozpoznawaniu złóż kopalin oraz poszukiwaniu
i rozpoznawaniu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także robót geologicznych
służących innym celom wykonywanych z użyciem środków strzałowych albo wykonywanych
na głębokości większej niż 100 m albo wykonywanych na obszarze górniczym utworzonym
w celu wykonywania działalności metodą robót podziemnych albo metodą otworów wiertniczych,
stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakładu górniczego i jego ruchu oraz ratownictwa
górniczego.
Art. 87.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do robót geologicznych wykonywanych
na potrzeby ruchu zakładu górniczego.
Rozdział 2
Dokumentacja geologiczna i informacja geologiczna
Art. 88.
1.
Wyniki prac geologicznych, wraz z ich interpretacją, określeniem stopnia osiągnięcia
zamierzonego celu wraz z uzasadnieniem, przedstawia się w dokumentacji geologicznej.
2.
Dokumentację geologiczną stanowią następujące rodzaje dokumentacji:
1)
geologiczna złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów;
1a)
geologiczno-inwestycyjna złoża węglowodorów;
2)
hydrogeologiczna;
3)
geologiczno-inżynierska;
4)
inne niż określone w pkt 1-3.
Art. 89.
1.
Dokumentację geologiczną złoża kopaliny sporządza się w celu określenia jego granic,
zasobów geologicznych, warunków występowania oraz określenia możliwości wydobycia
kopaliny ze złoża.
2.
Dokumentacja geologiczna złoża kopaliny określa w szczególności:
1)
rodzaj, ilość i jakość kopaliny, w tym przez przedstawienie informacji dotyczących
kopalin towarzyszących i współwystępujących użytecznych pierwiastków śladowych oraz
występujących w złożu substancji szkodliwych dla środowiska, oraz kategorię rozpoznania
złoża;
2)
położenie złoża, jego budowę geologiczną, formę i granice;
3)
elementy środowiska otaczającego złoże;
4)
hydrogeologiczne i inne geologiczno-górnicze warunki występowania złoża;
5)
stan zagospodarowania powierzchni w rejonie udokumentowanego złoża;
6)
graniczne wartości parametrów definiujących złoże i jego granice.
3.
Do sporządzania dokumentacji geologicznej złóż wód leczniczych, wód termalnych i solanek
stosuje się wymagania dotyczące dokumentacji hydrogeologicznej.
4.
Jeżeli dokumentacja geologiczna złoża kopaliny ma być podstawą uzyskania koncesji,
rozpoznanie złoża następuje w stopniu umożliwiającym sporządzenie projektu zagospodarowania
złoża.
5.
W przypadku dokonywania podziału złoża, dla którego jest wykonana dokumentacja geologiczna,
należy sporządzić nową dokumentację dla części złoża przewidzianej do zagospodarowania;
dla pozostałej części należy sporządzić rozliczenie zasobów złoża w formie dodatku
do dokumentacji geologicznej na koszt podmiotu, który sfinansował wykonanie nowej
dokumentacji.
Art. 89a.
Do sporządzenia dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów stosuje
się wymagania określone w art. 89 ust. 1, 2 i 5. W dokumentacji tej określa się również
sposób zagospodarowania złoża węglowodorów, zasoby wydobywalne, a także optymalny
wariant racjonalnego wykorzystania zasobów tego złoża, w szczególności przez kompleksowe
i racjonalne wykorzystanie kopaliny głównej i kopalin towarzyszących oraz technologii
eksploatacji zapewniającej ograniczenie ujemnych wpływów na środowisko.
Art. 90.
1.
Dokumentację hydrogeologiczną sporządza się w celu:
1)
ustalenia zasobów oraz właściwości wód podziemnych;
2)
określenia warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym:
a)
wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin,
b)
wtłaczaniem wód do górotworu,
c)
wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi,
d)
wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym
powodować ich zanieczyszczenie,
e)
podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpadów,
f)
składowaniem odpadów na powierzchni,
g)
ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,
h)
zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych zakładów górniczych,
i)
podziemnym składowaniem dwutlenku węgla.
2.
Dokumentacja hydrogeologiczna, zależnie od celu jej sporządzenia, określa w szczególności:
1)
budowę geologiczną i warunki hydrogeologiczne badanego obszaru;
2)
warunki występowania wód podziemnych, w tym charakterystykę warstw wodonośnych określonego
poziomu;
3)
informacje przedstawiające skład chemiczny, cechy fizyczne oraz inne właściwości wód;
4)
możliwości poboru wód;
5)
granice projektowanych stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz obszarów ochronnych
zbiorników wód podziemnych;
6)
przedsięwzięcia niezbędne do ochrony środowiska, w tym dotyczące nieruchomości gruntowych,
związane z działalnością, na potrzeby której jest sporządzana dokumentacja.
Art. 91.
1.
Dokumentację geologiczno-inżynierską sporządza się w celu określenia warunków geologiczno-inżynierskich
na potrzeby:
1)
zagospodarowania przestrzennego;
2)
posadawiania obiektów budowlanych;
3)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego składowania
odpadów;
4)
składowania odpadów na powierzchni;
5)
podziemnego składowania dwutlenku węgla.
2.
Dokumentacja geologiczno-inżynierska określa w szczególności:
1)
budowę geologiczną, warunki geologiczno-inżynierskie i hydrogeologiczne podłoża budowlanego
lub określonej przestrzeni;
2)
przydatność badanego terenu do realizacji zamierzonych przedsięwzięć;
3)
prognozę zmian w środowisku, które mogą powstać na skutek realizacji, funkcjonowania
oraz likwidacji zamierzonych przedsięwzięć - jeżeli nie istnieje obowiązek sporządzenia
raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z odrębnymi przepisami.
Art. 92.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, sporządza się w przypadku:
1)
wykonywania prac geologicznych niekończących się udokumentowaniem zasobów złoża kopaliny
lub zasobów wód podziemnych;
2)
wykonania otworu wiertniczego w celu rozpoznania budowy głębokiego podłoża, niezwiązanego
z dokumentowaniem złóż kopaliny;
3)
wykonywania prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi;
4)
likwidacji otworu wiertniczego;
5)
wykonywania badań geofizycznych w celu zbadania struktur geologicznych związanych
z występowaniem złóż węglowodorów;
6)
wykonywania prac geologicznych z zastosowaniem metod geofizycznych w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo w celu rozpoznania budowy głębokiego podłoża.
Art. 93.
1.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, przedkłada się właściwemu
organowi administracji geologicznej w 4 egzemplarzach w postaci papierowej oraz w
4 egzemplarzach w postaci elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.
1a.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3 dotyczącą wyłącznie
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, przedkłada się właściwemu organowi administracji
geologicznej w 2 egzemplarzach w postaci papierowej oraz w 2 egzemplarzach w postaci
elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.
2.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, zatwierdza, w drodze
decyzji, właściwy organ administracji geologicznej.
3.
Jeżeli dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, nie odpowiada
wymaganiom prawa albo powstała w wyniku działań niezgodnych z prawem, właściwy organ
administracji geologicznej odmawia jej zatwierdzenia.
4.
Zmiany dokumentacji geologicznej, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, dokonuje
się przez sporządzenie dodatku. Do postępowania z dodatkiem do dokumentacji geologicznej
stosuje się ust. 1-3.
4a.
Dodatek do dokumentacji geologicznej będącej podstawą udzielenia koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla sporządza się również:
1)
w przypadku zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2)
po likwidacji zakładu górniczego i przeprowadzeniu monitoringu zamkniętego podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, przez okres nie krótszy niż 20 lat, a przed przekazaniem
odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
4b.
W dodatku, o którym mowa w ust. 4a pkt 1, wskazuje się, że:
1)
zachowanie dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego składowiska dwutlenku węgla
odpowiada zachowaniu modelowemu określonemu w dokumentacji geologicznej;
2)
nie ma wycieku dwutlenku węgla lub dwutlenek węgla nie wydostaje się poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
3)
sytuacja kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla zmierza w kierunku długoterminowej
stabilności.
4c.
W dodatku, o którym mowa w ust. 4a pkt 2, określa się charakterystykę warunków geologicznych
zaobserwowanych podczas eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla, likwidacji
zakładu górniczego i prowadzenia monitoringu po zamknięciu podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, uwzględniając w szczególności:
1)
zgodność zachowania dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego składowiska dwutlenku
węgla z jego zachowaniem modelowym określonym w dokumentacji geologicznej;
2)
charakterystykę szczelności zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla i
zlikwidowanej instalacji zatłaczającej oraz instalacji służącej do prowadzenia monitoringu;
3)
długoterminową stabilność w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla.
4d.
(uchylony)
5.
W przypadku stwierdzenia istotnych różnic między dokumentacją geologiczną, o której
mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, a stanem rzeczywistym, w tym warunkami zagospodarowania
wód podziemnych, właściwy organ administracji geologicznej może, w drodze decyzji,
nakazać zmianę dokumentacji geologicznej, a w razie potrzeby - wykonanie dodatkowych
prac geologicznych. Decyzja ta określa termin przedłożenia dodatku do dokumentacji
geologicznej.
6.
W razie potrzeby decyzja nakazująca wykonanie dodatkowych prac geologicznych zastępuje
koncesję albo projekt robót geologicznych.
7.
Dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, nie wymaga uzyskania
zatwierdzenia w drodze decyzji.
8.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, sporządza się w 3
egzemplarzach w postaci papierowej oraz w 3 egzemplarzach w postaci elektronicznej
na informatycznych nośnikach danych, w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia prac,
i przekazuje się odpowiednio organowi, który udzielił koncesji, zatwierdził projekt
robót geologicznych lub któremu zgłoszono projekt robót geologicznych.
9.
Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4 dotyczącą wyłącznie
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza się w 1 egzemplarzu w postaci
papierowej oraz w 1 egzemplarzu w postaci elektronicznej na informatycznym nośniku
danych, w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia prac, i przekazuje się odpowiednio
organowi, który udzielił koncesji, zatwierdził projekt robót geologicznych lub któremu
zgłoszono projekt robót geologicznych.
Art. 94.
1.
Właściwy organ administracji geologicznej przesyła kopie decyzji dotyczących dokumentacji
geologicznych, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3:
1)
organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego, których terytoriów dotyczy
dokumentacja geologiczna;
2)
właściwemu terenowemu organowi administracji morskiej - jeżeli dokumentacja geologiczna
dotyczy obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
właściwemu dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie - w przypadku dokumentacji hydrogeologicznej;
4)
pozostałym właściwym miejscowo organom administracji geologicznej, załączając po 1
egzemplarzu dokumentacji geologicznej w postaci papierowej i postaci elektronicznej;
5)
właściwym miejscowo wojewodom;
6)
właściwym miejscowo organom nadzoru górniczego.
2.
Właściwy organ administracji geologicznej przesyła po 1 egzemplarzu dokumentacji,
o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej
pozostałym właściwym miejscowo organom administracji geologicznej.
3.
W przypadku gdy właściwym miejscowo organem administracji geologicznej, o którym mowa
w ust. 1 pkt 4 i ust. 2, jest minister właściwy do spraw środowiska, dokumentację
geologiczną przesyła się do państwowej służby geologicznej prowadzącej archiwum, o
którym mowa w art. 162 ust. 1 pkt 2.
Art. 95.
1.
Udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych
stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także
udokumentowane kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony
ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin,
miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania
przestrzennego województwa.
2.
W terminie do 2 lat od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez właściwy
organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża kopaliny oraz obszar
udokumentowanego kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla obowiązkowo wprowadza
się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
3.
W terminie 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej
złoża węglowodorów przez właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego
złoża węglowodorów obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy. Koszty sporządzenia zmiany studium ponosi przedsiębiorca, który
sporządził dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów.
Art. 96.
1.
Wojewoda wprowadza obszar udokumentowanego złoża kopaliny albo obszar udokumentowanego
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla do studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy i wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze:
1)
po upływie terminu określonego w art. 95 ust. 2 albo
2)
w terminie 6 miesięcy od upływu terminu, o którym mowa w art. 95 ust. 3.
2.
Zmiana studium sporządzona w trybie, o którym mowa w ust. 1, wywołuje skutki prawne
takie jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
3.
Koszty sporządzenia zmiany studium ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy
zarządzenie zastępcze.
4.
W przypadku niewydania zarządzenia zastępczego w terminie, o którym mowa w ust. 1
pkt 2, organ wyższego stopnia wymierza wojewodzie, w drodze postanowienia, na które
przysługuje zażalenie, karę w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar
stanowią dochód budżetu państwa.
5.
Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie, o którym mowa
w ust. 4, stało się ostateczne. W przypadku bezskutecznego upływu terminu kara podlega
ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
6.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 4, nie może zostać wydane po upływie 2 lat, licząc
od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek wydania zarządzenia zastępczego.
7.
W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze, o którym mowa
w ust. 1, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia
skargi do sądu.
8.
Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się odpowiednio.
Art. 97.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące dokumentacji:
1)
geologicznej złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów,
2)
geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów,
3)
hydrogeologicznej,
4)
geologiczno-inżynierskiej,
5)
innych niż określone w pkt 1-4
- w tym wzory druków, zestawień i kart dołączanych do dokumentacji.
2.
Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska
będzie kierował się potrzebą zapewnienia dokumentacjom geologicznym odpowiedniej formy,
w tym umożliwiającej gromadzenie i przetwarzanie w postaci elektronicznej, należytego
przedstawienia przez te dokumentacje budowy geologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem
ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz pozostałych elementów środowiska oraz uzależni
szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji geologicznej od:
1)
w przypadku rozporządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - kategorii rozpoznania
złoża i granicznych wartości parametrów definiujących złoże;
2)
w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 − rozmiarów działalności;
3)
w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 - potrzeby ochrony złóż węglowodorów
oraz zapewnienia racjonalnej gospodarki tymi złożami.
Art. 98.
1.
Organy administracji geologicznej oraz państwowa służba geologiczna gromadzą, ewidencjonują,
archiwizują, chronią i udostępniają informację geologiczną.
2.
Za udostępnienie informacji geologicznej podmioty, o których mowa w ust. 1, pobierają
opłatę uwzględniającą koszty utrwalenia i przekazania informacji, z zastrzeżeniem
możliwości odstąpienia od pobierania opłat w sytuacji, gdy koszty pobrania i zaksięgowania
opłaty byłyby wyższe niż opłata uiszczana z tego tytułu. W takim przypadku informację
o odstąpieniu od pobierania opłat do określonej wysokości ogłasza się w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego właściwy organ oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego
Instytutu Badawczego.
3.
Za udostępnienie informacji geologicznej wymagającej dodatkowego przetworzenia, podmioty,
o których mowa w ust. 1, pobierają opłatę uwzględniającą koszty przetworzenia, przygotowania,
utrwalenia i przekazania informacji w określony sposób lub określonej formie.
4.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane udostępniać nieodpłatnie zgromadzone
informacje geologiczne organom administracji publicznej w zakresie niezbędnym do wykonania
ich zadań ustawowych. Udostępnione informacje nie mogą być wykorzystywane w celach
komercyjnych ani przekazywane innym podmiotom.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formę
gromadzonej w archiwach geologicznych informacji geologicznej oraz sposób jej ewidencjonowania,
organizację archiwów geologicznych, zakres ochrony informacji geologicznej, a także
tryb i warunki udostępniania informacji geologicznej.
6.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw środowiska
będzie kierował się potrzebą zapewnienia należytej ochrony informacji geologicznej
gromadzonej w archiwach geologicznych, w tym także potrzebą kompletności i uporządkowania
zbioru, ze względu na znaczenie informacji geologicznej dla badań naukowych i rozpoznania
budowy geologicznej kraju oraz zróżnicuje wymagania dotyczące przechowywania i udostępniania
informacji geologicznej w zależności od zakresu, rodzaju i formy informacji geologicznej
oraz jej statusu prawnego.
Art. 99.
1.
Prawo do informacji geologicznej przysługuje Skarbowi Państwa.
2.
Temu, kto, ponosząc koszt prac prowadzonych w wyniku decyzji wydanych na podstawie
ustawy lub prowadzonych na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 85 ust. 2 i
art. 85a ust. 1, uzyskał informację geologiczną, przysługuje prawo do nieodpłatnego
korzystania z niej.
3.
W okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną
lub od dnia przekazania dokumentacji sporządzonej w przypadkach, o których mowa w
art. 92 pkt 3 i 5, podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, przysługuje wyłączne prawo
do korzystania z informacji geologicznej w celu ubiegania się o wykonywanie działalności,
o której mowa w art. 100 ust. 2.
4.
Jeżeli przed upływem terminu określonego w ust. 3 ten, komu przysługuje wyłączne prawo
do korzystania z informacji geologicznej, uzyskał decyzję stanowiącą podstawę wykonywania
działalności, o której mowa w art. 100 ust. 2, zachowuje wyłączne prawo do korzystania
z informacji geologicznej przez czas określony w takiej decyzji oraz dodatkowo przez
2 lata od dnia utraty jej mocy.
4a.
W przypadku wykonywania działalności:
1)
polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla − wyłączne prawo do korzystania
z informacji geologicznej wygasa z mocy prawa z chwilą przejęcia przez Krajowego Administratora
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a lub przekazania mu odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 127j;
2)
w zakresie wydobywania węglowodorów ze złoża − wyłączne prawo do korzystania z informacji
geologicznej wygasa z mocy prawa z dniem utraty mocy decyzji stanowiącej podstawę
wykonywania tej działalności.
5.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawem do informacji geologicznej rozporządza Skarb
Państwa.
6.
Ten, komu przysługują prawa określone w ust. 2-4, może rozporządzać nimi w granicach
określonych tymi przepisami.
7.
(uchylony)
Art. 100.
1.
Z wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 2-3a, korzystanie z informacji geologicznej,
do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, jest nieodpłatne.
2.
Korzystanie z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa,
w celu wykonywania działalności w zakresie:
1)
wydobywania kopalin ze złóż,
1a)
wydobywania węglowodorów ze złóż w czasie trwania fazy wydobywania, o której mowa
w art. 49v pkt 2 lit. b,
2)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów
oraz podziemnego składowania dwutlenku węgla,
3)
w jakim wymagane jest pozwolenie wodnoprawne
- następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.
3.
Korzystanie z informacji geologicznej, związane z badaniem powodującym uszkodzenie,
zniszczenie lub zużycie próbki, bez względu na cel korzystania, następuje, w drodze
umowy, za wynagrodzeniem.
3a.
Korzystanie z informacji geologicznej w postaci danych geologicznych:
1)
dotyczących kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2,
2)
z otworów wiertniczych służących rozpoznaniu budowy głębokiego podłoża lub wykonania
regionalnych badań budowy geologicznej kraju,
3)
stanowiących wyniki pomiarów geofizycznych
- następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.
3b.
Państwowa służba geologiczna, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 162,
ma prawo do nieodpłatnego korzystania z informacji geologicznej w postaci danych geologicznych.
4.
Podstawę określenia wynagrodzenia za korzystanie z informacji geologicznej stanowi
wycena określająca koszty projektowania, wykonywania i dokumentowania prac geologicznych
sfinansowana przez podmiot ubiegający się o korzystanie z tej informacji. Przed zawarciem
umowy Skarb Państwa dokonuje weryfikacji wyceny.
4a.
W przypadku postępowania przetargowego, którego przedmiotem jest udzielenie koncesji
na wydobywanie węglowodorów ze złoża, podstawę określenia wynagrodzenia za korzystanie
z informacji geologicznej stanowi wycena określająca koszty projektowania, wykonywania
i dokumentowania prac geologicznych sporządzana przez organ koncesyjny. Koszty tej
wyceny ponosi podmiot ubiegający się o korzystanie z informacji geologicznej w celu
wykazania się prawem do niej w ramach postępowania przetargowego.
5.
Wycenę, o której mowa w ust. 4, mogą wykonywać osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania,
dozorowania i kierowania pracami geologicznymi stwierdzone w kategorii odpowiadającej
rodzajowi wycenianej informacji geologicznej.
5a.
W przypadku gdy wycena, o której mowa w ust. 4, jest ustalana metodą obliczenia zryczałtowanej
wartości informacji geologicznej, nie stosuje się ust. 5.
6.
Jeżeli informacja geologiczna, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, jest
zawarta w dokumentacji geologicznej, rozporządzenie nią następuje wyłącznie na czas
oznaczony.
7.
Zadania Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 4 i w art. 99 ust. 5, w zakresie określonym
w ust. 2 pkt 1-2 oraz w ust. 3 i 3a, wykonuje minister właściwy do spraw środowiska.
7a.
Minister właściwy do spraw środowiska może upoważnić państwową służbę geologiczną
do rozporządzania informacją geologiczną w postaci danych geologicznych. W przypadku
udzielenia takiego upoważnienia państwowa służba geologiczna przedkłada ministrowi
właściwemu do spraw środowiska wykaz umów o korzystanie z informacji geologicznych
zawartych w danym roku, zawierający informację o stronie umowy, wysokości wynagrodzenia
oraz zakresie udostępnionych danych geologicznych, w terminie miesiąca od zakończenia
tego roku.
8.
Zadania Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 4 i w art. 99 ust. 5, w zakresie określonym
w ust. 2 pkt 3, wykonuje marszałek województwa.
9.
Wpływy z tytułu rozporządzania prawem do informacji geologicznej należącej do Skarbu
Państwa stanowią dochód budżetu państwa.
10.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki i tryb korzystania z informacji geologicznej za wynagrodzeniem;
2)
wzór wniosku o zawarcie umowy na korzystanie z informacji geologicznej;
3)
metody szacowania wartości informacji geologicznej;
4)
szczegółowe wymagania dotyczące wycen.
11.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 10, minister właściwy do spraw środowiska
będzie kierował się potrzebą zapewnienia łatwego dostępu do informacji geologicznej
oraz kompletności informacji objętych wnioskiem. W rozporządzeniu tym minister właściwy
do spraw środowiska zróżnicuje metody szacowania informacji geologicznej i zakres
ich stosowania oraz szczegółowe wymagania dotyczące wycen w zależności od rodzaju
i formy informacji geologicznej, sposobu i zakresu korzystania z niej, a w przypadku
informacji geologicznej dotyczącej złóż kopalin - uwzględni także różnice w jakości
informacji ze względu na czas jej pozyskania, stopień rozpoznania złoża oraz stopień
jego wyeksploatowania.
Rozdział 3
Ewidencja i bilans zasobów złóż kopalin
Art. 101.
1.
Przedsiębiorca prowadzi ewidencję zasobów złoża kopaliny, ustalając ich zmiany spowodowane:
1)
dokładniejszym rozpoznaniem złoża;
2)
eksploatacją złoża i powstałymi wskutek niej stratami;
3)
zmianą granic lub podziałem złoża;
4)
wymaganiami ochrony środowiska albo bezpieczeństwa pracy, w tym ograniczeniami wpływającymi
na dopuszczalność eksploatacji złoża;
5)
przeklasyfikowaniem geologicznych zasobów bilansowych do pozabilansowych, zasobów
pozabilansowych do bilansowych, przemysłowych do nieprzemysłowych, zasobów nieprzemysłowych
do przemysłowych lub do strat, albo strat do zasobów przemysłowych.
2.
Jeżeli zmiany w okresie sprawozdawczym przekraczają 50% wielkości rocznego wydobycia
ze złoża, przeklasyfikowania, o których mowa w ust. 1 pkt 5, dokonuje przedsiębiorca
po uzyskaniu zgody, w drodze decyzji, właściwego organu koncesyjnego.
3.
W ramach prowadzonej ewidencji zasobów złoża kopaliny sporządza się corocznie, w terminie
do dnia 28 lutego, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, operat ewidencyjny
zasobów złoża kopaliny, zwany dalej „operatem ewidencyjnym”.
4.
W operacie ewidencyjnym uwzględnia się w szczególności dane dotyczące tych części
złoża kopaliny, których wydobycie nie jest technicznie możliwe lub nie jest gospodarczo
uzasadnione.
5.
Operat ewidencyjny sporządza się na podstawie:
1)
obmiaru wyrobisk - dla zasobów złóż kopalin stałych;
2)
pomiarów wydajności odwiertów - dla zasobów złóż kopalin gazowych i płynnych.
6.
W przypadku działalności prowadzonej na podstawie koncesji udzielonej przez starostę:
1)
obmiaru wyrobisk dokonuje się co 3 lata;
2)
w corocznie sporządzanym operacie ewidencyjnym określa się stan zasobów złoża kopaliny,
wielkość wydobycia i strat jako wielkości szacunkowe, pozostawiając szczegółowe ich
ustalenie do czasu dokonania obmiaru wyrobisk.
7.
Operat ewidencyjny dołącza się do posiadanego egzemplarza dokumentacji geologicznej
złoża kopaliny lub projektu zagospodarowania złoża albo dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej
złoża węglowodorów.
8.
Przedsiębiorca sporządza, na podstawie operatu ewidencyjnego, informację o zmianach
zasobów złoża kopaliny i corocznie, w terminie do dnia 15 marca, przekazuje ją właściwemu
organowi koncesyjnemu oraz państwowej służbie geologicznej.
9.
Informacja, o której mowa w ust. 8, zawiera dane dotyczące stanu zasobów złoża kopaliny,
przyrostów oraz ubytków w tych zasobach.
10.
W uzasadnionych sytuacjach, w szczególności w przypadku:
1)
wszczęcia postępowania zmierzającego do cofnięcia koncesji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia,
2)
cofnięcia koncesji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia lub utraty jej mocy bez względu
na przyczynę,
3)
wyczerpania zasobów złoża,
4)
naruszenia przepisów o ochronie środowiska
- organ koncesyjny może, w drodze decyzji, nakazać dokonanie obmiaru wyrobisk i przedłożenie
operatu ewidencyjnego w innym terminie.
11.
Przedsiębiorca przechowuje operaty ewidencyjne przez 5 lat od końca roku kalendarzowego,
w którym koncesja utraciła moc.
12.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące operatu ewidencyjnego oraz wzory informacji o zmianach zasobów
złoża kopaliny, których treść jest uzależniona od rodzajów kopalin, kierując się potrzebą
ochrony złóż kopalin oraz zapewnienia kompletności informacji objętych ewidencją zasobów
złoża kopaliny.
Art. 102.
1.
Operat ewidencyjny sporządza geolog górniczy.
2.
Dla złóż wydobywanych metodą odkrywkową albo metodą otworów wiertniczych operat ewidencyjny
może sporządzać osoba posiadająca kwalifikacje do wykonywania, dozorowania i kierowania
pracami geologicznymi w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin.
3.
Nadzór nad sporządzaniem operatu ewidencyjnego sprawuje właściwy organ nadzoru górniczego.
4.
Jeżeli przedsiębiorca nie sporządził operatu ewidencyjnego albo sporządził go nienależycie,
właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać jego niezwłoczne
sporządzenie lub poprawę, na koszt przedsiębiorcy.
Art. 103.
1.
Na podstawie dokumentacji geologicznej oraz ewidencji zasobów złóż kopalin państwowa
służba geologiczna corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, sporządza krajowy bilans
zasobów złóż kopalin.
2.
Bilans, o którym mowa w ust. 1, wymaga akceptacji ministra właściwego do spraw środowiska
wykonującego zadania administracji geologicznej przy pomocy Głównego Geologa Kraju.
Dział VI
Zakład górniczy, jego ruch oraz ratownictwo górnicze
Rozdział 1
Planowanie przestrzenne na terenach górniczych
Art. 104.
1.
Obszary i tereny górnicze uwzględnia się w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
2.
Jeżeli w wyniku zamierzonej działalności określonej w koncesji przewiduje się istotne
skutki dla środowiska, dla terenu górniczego bądź jego fragmentu można sporządzić
miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie przepisów o zagospodarowaniu
przestrzennym.
3.
Przewidywane dla środowiska skutki działalności określonej w koncesji określa się
w opracowaniu ekofizjograficznym sporządzanym na potrzeby studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
a także na podstawie odpowiednio projektu zagospodarowania złoża albo planu zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
4.
Plan, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od wymagań określonych odrębnymi przepisami,
powinien zapewniać integrację wszelkich działań podejmowanych w granicach terenu górniczego
w celu:
1)
wykonania działalności określonej w koncesji;
2)
zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego;
3)
ochrony środowiska, w tym obiektów budowlanych.
5.
Plan, o którym mowa w ust. 2, może w szczególności określić:
1)
obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego
ruch zakładu górniczego może być zabroniony bądź może być dozwolony tylko w sposób
zapewniający należytą ochronę tych obiektów lub obszarów;
2)
obszary wyłączone z zabudowy bądź takie, w granicach których zabudowa jest dozwolona
tylko po spełnieniu odpowiednich wymagań; koszt spełnienia tych wymagań ponosi przedsiębiorca.
6.
Koszty sporządzenia projektu planu, o którym mowa w ust. 2, ponosi przedsiębiorca.
Rozdział 2
Ruch zakładu górniczego
Art. 105.
1.
Ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególności
na podstawie planu ruchu zakładu górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej.
2.
Planu ruchu zakładu górniczego nie sporządza się:
1)
jeżeli koncesji udzielił starosta - w takim przypadku ruch zakładu górniczego prowadzi
się na podstawie warunków określonych w koncesji;
2)
jeżeli roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin są wykonywane
bez użycia środków strzałowych na głębokości do 100 m poza obszarem górniczym - w
takim przypadku ruch zakładu górniczego prowadzi się na podstawie warunków określonych
w koncesji albo decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych.
Art. 106.
Do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych
stosuje się przepisy prawa budowlanego oraz odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału i rozdziału 5.
Art. 107.
1.
Jeżeli nie sprzeciwia się to warunkom określonym w koncesji, przedsiębiorca może dokonać
zmiany projektu zagospodarowania złoża. Zmiany dokonuje się w formie dodatku do projektu.
2.
Przedsiębiorca przedkłada dodatek do projektu zagospodarowania złoża organowi koncesyjnemu
na co najmniej 30 dni przed terminem realizacji zamierzonych zmian.
2a.
W przypadku gdy dodatek do projektu zagospodarowania złoża dotyczy złóż kopalin określonych
w art. 10 ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów, przedsiębiorca przed przedłożeniem
do organu koncesyjnego tego dodatku, przedkłada go do zaopiniowania właściwemu organowi
nadzoru górniczego. Organ nadzoru górniczego wydaje przedsiębiorcy opinię, w terminie
14 dni od dnia doręczenia dodatku do projektu zagospodarowania złoża. W przypadku
niewyrażenia opinii w tym terminie uważa się, że organ nadzoru górniczego nie zgłasza
uwag.
2b.
Do dodatku do projektu zagospodarowania złoża przedkładanego organowi koncesyjnemu
dołącza się opinię, o której mowa w ust. 2a, albo informację o jej braku, a w przypadku
zgłoszenia uwag także oświadczenie przedsiębiorcy o sposobie ich uwzględnienia lub
przyczynach ich nieuwzględnienia.
3.
Jeżeli wymagają tego potrzeby racjonalnej gospodarki złożem lub ochrony środowiska
lub jeżeli dodatek do projektu zagospodarowania złoża nie odpowiada wymaganiom prawa,
organ koncesyjny, przed upływem 30 dni od dnia doręczenia tego dodatku, w drodze decyzji,
zabrania jego realizacji.
4.
Kopie decyzji, o których mowa w ust. 3, organ koncesyjny niezwłocznie doręcza właściwym
miejscowo organom nadzoru górniczego.
Art. 107a.
1.
Jeżeli nie sprzeciwia się to warunkom określonym w koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla, przedsiębiorca może dokonać zmiany planu zagospodarowania podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, przy której uwzględnia się najlepsze dostępne techniki
i pojawiające się usprawnienia technologiczne oraz analizę ryzyka związanego z prowadzoną
działalnością, w tym ryzyko wystąpienia wycieku dwutlenku węgla.
2.
Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zmiany planu zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla:
1)
co 5 lat od dnia udzielenia koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla - w
celu aktualizacji zawartych w nim informacji, z uwzględnieniem przesłanek, o których
mowa w ust. 1;
1a)
w przypadku stwierdzenia, w szczególności na podstawie wyników monitoringu kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla, znaczących różnic pomiędzy zachowaniem dwutlenku
węgla w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla a jego prognozowanym zachowaniem,
dotyczących w szczególności nowych źródeł dwutlenku węgla, w tym dróg, miejsc, wielkości
i natężenia wycieku dwutlenku węgla oraz jego wydostania się poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla lub jego migracji;
2)
przed zamknięciem podziemnego składowiska dwutlenku węgla i przystąpieniem do likwidacji
zakładu górniczego - w celu dokonania podsumowania prowadzonej działalności i sporządzenia
planu ruchu likwidowanego zakładu górniczego.
3.
Zmiany planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla dokonuje się
w formie dodatku do planu.
4.
Do zmiany planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla przepis art.
27a ust. 5 stosuje się odpowiednio, przy czym przedsiębiorca przedkłada dodatek do
planu właściwemu organowi nadzoru górniczego na co najmniej 60 dni przed terminem
realizacji zamierzonych zmian.
Art. 108.
1.
Plan ruchu zakładu górniczego sporządza przedsiębiorca, odrębnie dla każdego zakładu
górniczego.
2.
Plan ruchu zakładu górniczego określa:
1)
strukturę organizacyjną zakładu górniczego, w szczególności przez wskazanie stanowisk
osób kierownictwa i dozoru ruchu;
1a)
granice zakładu górniczego;
2)
szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia:
a)
wykonywania działalności objętej koncesją,
b)
bezpieczeństwa powszechnego,
c)
bezpieczeństwa pożarowego,
d)
bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym, w szczególności dotyczące
bezpieczeństwa i higieny pracy,
e)
racjonalnej gospodarki złożem,
f)
ochrony elementów środowiska,
g)
ochrony obiektów budowlanych,
h)
zapobiegania szkodom i ich naprawy.
2a.
Plan ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie dwutlenku węgla określa
również przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa podziemnego składowania
dwutlenku węgla, w tym:
1)
przedsięwzięcia mające na celu zapobieżenie wystąpieniu wycieków dwutlenku węgla oraz
wydostaniu się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla,
a także przedsięwzięcia mające na celu zapobieżenie innym nieprawidłowościom w procesie
podziemnego składowania dwutlenku węgla, które mogą powodować zagrożenie bezpieczeństwa
powszechnego lub zdrowia i życia ludzi oraz środowiska;
2)
działania naprawcze;
3)
przedsięwzięcia, które będą podejmowane po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku
węgla, ze szczególnym uwzględnieniem ich uwarunkowań technicznych.
2b.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej plan
ruchu zakładu górniczego zawiera także:
1)
analizę poważnych zagrożeń dla zakładu górniczego, rozumianych jako sytuacje mogące
potencjalnie doprowadzić do niebezpiecznego zdarzenia lub wypadku;
2)
opis systemu zarządzania środowiskiem i bezpieczeństwem ruchu zakładu górniczego;
3)
opis systemu niezależnej weryfikacji, o którym mowa w art. 117a ust. 1 pkt 2.
2c.
Przedsiębiorca konsultuje projekt analizy, o której mowa w ust. 2b pkt 1, z przedstawicielami
pracowników zakładu górniczego.
2d.
Przedsiębiorca dokonuje przeglądu analizy, o której mowa w ust. 2b pkt 1, nie rzadziej
niż co 5 lat, przy czym pierwszego przeglądu dokonuje nie później niż w terminie 5
lat od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.
2e.
Wyniki przeglądu, o którym mowa w ust. 2d, przedsiębiorca przekazuje właściwemu organowi
nadzoru górniczego, w terminie 14 dni od dnia zakończenia przeglądu.
3.
Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się z uwzględnieniem warunków określonych
w koncesji oraz odpowiednio w projekcie zagospodarowania złoża, dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej
złoża węglowodorów, decyzji inwestycyjnej albo w planie zagospodarowania podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, a w przypadku:
1)
robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga koncesji - z uwzględnieniem warunków
określonych w projekcie robót geologicznych;
2)
działalności określonej w art. 2 ust. 1 - z uwzględnieniem warunków lokalnych jej
prowadzenia.
4.
Jeżeli w granicach obszaru górniczego są planowane bądź prowadzone roboty związane
z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż kopalin lub wód podziemnych, poszukiwaniem
lub rozpoznawaniem kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo jeżeli obszary
górnicze sąsiadują ze sobą, w planie ruchu zakładu górniczego uwzględnia się zachodzące
współzależności oraz przewiduje się odpowiednie środki, w tym organizacyjne i techniczne,
niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pracy i bezpieczeństwa powszechnego oraz ochrony
poszczególnych złóż kopalin i innych elementów środowiska.
5.
Jeżeli zakład górniczy składa się z co najmniej 2 części prowadzących samodzielnie
ruch, w planie ruchu tego zakładu określa się dane objęte planem odrębnie w odniesieniu
do poszczególnych jego części.
6.
Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się na okres od 2 do 6 lat albo na cały planowany
okres prowadzenia ruchu, jeżeli jest on krótszy.
6a.
Plan ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie dwutlenku węgla sporządza
się na okres 5 lat albo na cały planowany okres prowadzenia ruchu, jeżeli jest on
krótszy.
6b.
Plan ruchu zakładu górniczego, z wyłączeniem planu ruchu dla wykonywania robót geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, wymaga opinii właściwego
wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Kryterium opinii jest nienaruszanie zamierzoną
działalnością przeznaczenia lub sposobu korzystania z nieruchomości określonego w
art. 7.
6c.
Opinia, o której mowa w ust. 6b, jest wyrażana na wniosek przedsiębiorcy, w terminie
14 dni od dnia otrzymania wniosku. W przypadku niewyrażenia opinii w tym terminie
uważa się, że właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie zgłasza uwag.
7.
Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się organowi nadzoru
górniczego właściwemu dla miejsca wykonywania robót objętych planem, a jeżeli roboty
objęte planem będą wykonywane w granicach właściwości miejscowej co najmniej 2 organów
nadzoru górniczego - organowi nadzoru górniczego właściwemu dla siedziby zakładu górniczego.
7a.
Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie
dwutlenku węgla przedkłada się właściwemu organowi nadzoru górniczego.
8.
Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się co najmniej
na 30 dni przed dniem zamierzonego rozpoczęcia wykonywania robót, z tym że w przypadku
wykonywania robót geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża
węglowodorów termin ten wynosi 14 dni.
9.
Do wniosku o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego dołącza się:
1)
2 egzemplarze planu, podpisane przez przedsiębiorcę oraz kierownika ruchu zakładu
górniczego, który będzie realizował plan, a w przypadku planu ruchu dla wykonywania
robót geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów
− także egzemplarz planu w postaci elektronicznej;
2)
odpisy wymaganych dla zamierzonych robót decyzji wydanych przez inne organy, w szczególności
dotyczących ochrony środowiska;
3)
opinię właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) albo informację o jej braku,
a w przypadku uwag także oświadczenie przedsiębiorcy o sposobie ich uwzględnienia
lub przyczynach ich nieuwzględnienia;
4)
w przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej:
a)
oświadczenie przedsiębiorcy i kierownika ruchu zakładu górniczego, że plan ruchu zakładu
górniczego zapewnia bezpieczne prowadzenie ruchu tego zakładu,
b)
analizę skuteczności reagowania w przypadku wycieku ropy naftowej,
c)
opinię rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego dotyczącą elementów planu ruchu
zakładu górniczego określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 110, w zakresie
przyjętych przez przedsiębiorcę rozwiązań technicznych zabezpieczających przed wystąpieniem
niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków, a także oświadczenie przedsiębiorcy i kierownika
ruchu zakładu górniczego o sposobie jej uwzględnienia,
d)
politykę korporacyjną, o której mowa w ust. 9a;
512)Dodany przez art. 15 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
w przypadku gdy wydanie decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, decyzji inwestycyjnej
w celu wykonywania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża lub decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania
robót geologicznych na podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża
kopaliny jest poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu
wymagającym udziału społeczeństwa - załącznik graficzny określający przewidywany teren,
na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie
oddziaływać przedsięwzięcie, o ile dołączenie tego załącznika było wymagane przez
przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
w szczególności mapę, o której mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
9a.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
sporządza na piśmie politykę korporacyjną w zakresie zapobiegania niebezpiecznym zdarzeniom
oraz wypadkom, zwaną dalej „polityką korporacyjną”.
9b.
Polityka korporacyjna określa:
1)
ogólne cele i ustalenia dotyczące kontroli ryzyka wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń
oraz wypadków, a także sposób, w jaki te cele mają być osiągnięte, a ustalenia wprowadzone
w życie;
2)
sposób przeprowadzania kontroli ryzyka wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń oraz wypadków
oraz sposób doskonalenia jej zasad, a także mechanizmy monitorowania skuteczności
polityki korporacyjnej;
3)
sposób osiągnięcia i wprowadzenia w życie na poziomie korporacyjnym środków służących
do zapewnienia bezpieczeństwa wykonywanej działalności.
9c.
Za realizację polityki korporacyjnej w zakresie, o którym mowa w ust. 9b, odpowiedzialność
ponosi przedsiębiorca.
9d.
Przedsiębiorca jest obowiązany zapewnić, aby polityka korporacyjna była odpowiednia
do wykonywanej działalności, realizowana na każdym etapie wykonywanej działalności
i uwzględniana w planie ruchu zakładu górniczego oraz w planie ratownictwa górniczego.
9e.
W przypadku aktualizacji polityki korporacyjnej, przedsiębiorca przekazuje aktualizację
niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia jej dokonania, właściwemu
organowi nadzoru górniczego.
9f.
Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 9a, wykonuje działalność polegającą na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej, polityka korporacyjna
określa również, w jakim zakresie jej postanowienia są stosowane przez przedsiębiorcę
w zakładach górniczych służących do wykonywania tej działalności.
9g.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres polityki korporacyjnej, kierując się potrzebą zapewnienia kompletności
i przejrzystości przedstawianych w niej informacji oraz zapewnienia wysokiego poziomu
bezpieczeństwa działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
10.
Wraz z wnioskiem o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przekazuje się do
wglądu odpis koncesji oraz odpowiednio projekt zagospodarowania złoża, dokumentację
geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów, kopię decyzji inwestycyjnej albo plan
zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla, a w przypadku robót geologicznych,
których wykonywanie nie wymaga koncesji - projekt robót geologicznych.
10a.
Jeżeli właściwy organ nadzoru górniczego, podczas dokonywania oceny analizy poważnych
zagrożeń dla zakładu górniczego, stwierdzi możliwość wystąpienia znaczącego oddziaływania
na środowisko na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej na skutek wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, niezwłocznie informuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego o możliwości wystąpienia
tego oddziaływania.
10b.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 10a,
niezwłocznie powiadamia właściwy organ tego państwa o możliwości wystąpienia na terytorium
tego państwa członkowskiego oddziaływania, wskazując termin na zajęcie stanowiska
przez ten organ.
10c.
Jeżeli właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii
Europejskiej wystąpi do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego o przekazanie dodatkowych
informacji dotyczących możliwości wystąpienia na terytorium tego państwa znaczącego
oddziaływania na środowisko związanego z działalnością polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego przekazuje te informacje bez zbędnej zwłoki.
10d.
Właściwy organ nadzoru górniczego przed zatwierdzeniem planu ruchu zakładu górniczego
dla wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej bierze
pod uwagę stanowisko właściwego organu innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, otrzymane za pośrednictwem Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
10e.
Właściwy organ nadzoru górniczego przed zatwierdzeniem planu ruchu zakładu górniczego
dla wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, kierując
się bezpieczeństwem zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwem powszechnym
lub środowiska, może nakazać, w drodze postanowienia, dokonanie w planie ruchu zakładu
górniczego określonych zmian, w szczególności przyjęcie środków zapobiegających powstawaniu
szkód w środowisku.
10f.
W przypadku niedokonania zmian w planie ruchu zakładu górniczego, o których mowa w
ust. 10e, właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze decyzji, odmawia zatwierdzenia
planu ruchu zakładu górniczego.
10g13)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Właściwy organ nadzoru górniczego zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach
i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego
dla wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem
przypadków, gdy plan ruchu zakładu górniczego jest poprzedzony decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach podjętą w postępowaniu toczącym się z udziałem społeczeństwa lub jeżeli
koncesja została poprzedzona taką decyzją.
11.
Plan ruchu zakładu górniczego zatwierdza właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze
decyzji.
11a.
Informacja zawarta w planie ruchu zakładu górniczego wydobywającego węglowodory ze
złoża oraz w planie ruchu dla wykonywania robót geologicznych związanych z poszukiwaniem
i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, dotycząca składu płynu szczelinującego, nie stanowi:
1)
tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ;
2)
tajemnicy przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ;
3)
informacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
11b14)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Jeżeli decyzja zatwierdzająca plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych związanych
z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, decyzja inwestycyjna w celu wykonywania
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża lub decyzja zatwierdzająca plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych
na podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny jest poprzedzona
decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału
społeczeństwa lub jeżeli koncesja została poprzedzona taką decyzją, do postępowania
o zatwierdzeniu tego planu nie stosuje się przepisów o udziale organizacji społecznych.
11c15)Dodany przez art. 15 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Do postępowania w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania
robót geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów,
decyzji inwestycyjnej w celu wykonywania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża lub decyzji zatwierdzającej
plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych na podstawie koncesji na poszukiwanie
lub rozpoznawanie złoża kopaliny stosuje się przepisy art. 86f ust. 6, art. 86g oraz art. 86h ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
11d15)Dodany przez art. 15 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Do decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych związanych
z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, decyzji inwestycyjnej w celu
wykonywania koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża lub decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania robót
geologicznych na podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny
stosuje przepisy się art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
12.
Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopię decyzji zatwierdzającej
plan ruchu zakładu górniczego, a w przypadku planu ruchu dla wykonywania robót geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów − także egzemplarz
tego planu w postaci elektronicznej.
Art. 108a.
1.
W przypadku gdy wynika to z wniosku pokontrolnego lub ustaleń stanu faktycznego i
przyczyny niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków, właściwy organ nadzoru górniczego
wzywa przedsiębiorcę, w drodze postanowienia, do dokonania przeglądu analizy, o której
mowa w art. 108 ust. 2b pkt 1.
2.
Przedsiębiorca dokonuje przeglądu analizy, o której mowa w art. 108 ust. 2b pkt 1,
oraz przekazuje jego wyniki właściwemu organowi nadzoru górniczego w terminie 14 dni
od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 109.
1.
Zmiany planu ruchu zakładu górniczego dokonuje się w formie dodatku do planu, w trybie:
1)
przewidzianym dla zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego;
2)
uproszczonym - jeżeli zmiany nie dotyczą bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa
pożarowego, bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa
ruchu zakładu górniczego, gospodarki złożem, ochrony środowiska, robót budowlanych,
ochrony obiektów budowlanych oraz zapobiegania szkodom i ich naprawy.
2.
W przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 opinia, o której mowa w art. 108 ust. 6b, nie
jest wymagana, jeżeli zmiana planu ruchu zakładu górniczego nie spowoduje negatywnego
wpływu na środowisko oraz obiekty budowlane.
2a.
W przypadku zmiany lub wydania nowych decyzji, o których mowa w art. 108 ust. 9 pkt
2, przedsiębiorca jest obowiązany do zmiany planu ruchu zakładu górniczego.
3.
Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopie decyzji zatwierdzającej
dodatek do planu ruchu zakładu górniczego, dotyczący gospodarki złożem lub mający
wpływ na środowisko.
4.
W przypadku dokonywania zmiany planu ruchu zakładu górniczego w trybie uproszczonym:
1)
dodatek do planu ruchu zakładu górniczego podpisuje kierownik ruchu zakładu górniczego,
który realizuje plan, oraz zatwierdza przedsiębiorca;
2)
zatwierdzone przez przedsiębiorcę dodatki do planu ruchu zakładu górniczego ewidencjonuje
się w karcie zmian;
3)
aktualną kartę zmian, wraz z zatwierdzonymi dodatkami do planu ruchu zakładu górniczego,
przekazuje się do właściwego organu nadzoru górniczego nie rzadziej niż co kwartał.
5.
Właściwy organ nadzoru górniczego, w przypadku niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa
zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska,
w drodze decyzji, nakazuje przedsiębiorcy wykonującemu działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej dokonanie zmian w planie ruchu zakładu górniczego, określając zakres tych
zmian oraz termin przekazania do zatwierdzenia dodatku do planu ruchu zakładu górniczego,
nie krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
6.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
dokonuje zmiany planu ruchu zakładu górniczego, w przypadku gdy:
1)
przegląd, o którym mowa w art. 108 ust. 2d lub art. 108a ust. 1, wykazał potrzebę
wprowadzenia zmian w planie ruchu zakładu górniczego albo
2)
właściwy organ nadzoru górniczego nakazał, w drodze decyzji, o której mowa w ust.
5, dokonanie zmian w planie ruchu zakładu górniczego.
7.
W przypadku niedokonania zmiany w planie ruchu zakładu górniczego, o której mowa w
ust. 6, właściwy organ nadzoru górniczego może w całości lub w części, w drodze decyzji,
wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń, określając warunki wznowienia ruchu
tego zakładu lub jego urządzeń. Do decyzji stosuje się art. 171 ust. 2 i 3.
Art. 110.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki złożami kopalin określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ruchu zakładu górniczego oraz planu ruchu
likwidowanego (likwidowanej oznaczonej części) zakładu górniczego, różnicując je w
zależności od rodzaju i metody wykonywanej działalności oraz przestrzeni, w granicach
której jest wykonywana działalność, kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu
bezpieczeństwa wykonywanej działalności, a dla likwidowanego (likwidowanej oznaczonej
części) zakładu górniczego również obowiązkiem realizacji działań, o których mowa
w art. 129 ust. 1;
2)
elementy planu ruchu zakładu górniczego przedsiębiorcy wykonującego działalność polegającą
na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, które wymagają opinii rzeczoznawcy do spraw ruchu
zakładu górniczego, kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa
wykonywanej działalności oraz jej niezależnej weryfikacji;
3)
elementy planu ruchu zakładu górniczego, których zmiany dokonuje się w trybie uproszczonym,
zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 2, kierując się potrzebą uproszczenia procedury zmiany
planu ruchu zakładu górniczego z uwzględnieniem zachowania bezpieczeństwa wykonywanej
działalności.
Art. 111.
1.
Odstąpienie od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego jest dopuszczalne tylko
w przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub jego
części, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska.
2.
W przypadku odstąpienia od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego przedsiębiorca
jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania konieczne dla ochrony zdrowia i życia
ludzkiego, zabezpieczenia obiektów zakładu górniczego, bezpieczeństwa powszechnego
i ochrony środowiska. Działania te nie mogą być niezgodne z zasadami techniki górniczej
oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.
3.
O dokonanym odstąpieniu przedsiębiorca niezwłocznie powiadamia właściwy organ nadzoru
górniczego oraz organ opiniujący lub uzgadniający. W uzasadnionych przypadkach właściwy
organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, która podlega natychmiastowemu wykonaniu,
określić sposób, zakres i termin wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 2.
Art. 112.
1.
Ruch zakładu górniczego prowadzi się pod kierownictwem i dozorem osób posiadających
wymagane kwalifikacje.
2.
Osoby wykonujące czynności w ruchu zakładu górniczego szkoli się w zakresie znajomości
przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych
im czynności. Osoby te nie mogą być dopuszczone do pracy w ruchu zakładu górniczego,
jeżeli nie wykażą się dostateczną znajomością tych przepisów i zasad.
3.
Szkolenia organizuje i prowadzi przedsiębiorca lub na jego zlecenie jednostka organizacyjna
prowadząca działalność szkoleniową.
4.
Ten, kto trudni się szkoleniem osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego,
jest obowiązany posiadać odpowiednią kadrę oraz niezbędne środki umożliwiające właściwe
szkolenie.
5.
Szkolenie osób, o których mowa w art. 53 ust. 5, oraz osób kierownictwa i dozoru ruchu
podziemnego zakładu górniczego odbywa się na podstawie programów szkolenia zatwierdzanych,
w drodze decyzji, przez właściwe organy nadzoru górniczego. Odmowa zatwierdzenia następuje,
jeżeli program szkolenia nie zapewnia przekazania osobom szkolonym niezbędnych informacji
dotyczących prawidłowego wykonywania czynności specjalistycznych w ruchu zakładu górniczego.
Art. 113.
1.
W ruchu zakładu górniczego stosuje się wyroby, które:
1)
spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności, określone w odrębnych przepisach, lub
2)
zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 15, spełniają wymagania
techniczne określone w tych przepisach, zwane dalej „wymaganiami technicznymi”, zostały
dopuszczone do stosowania w zakładach górniczych oraz oznakowane w sposób określony
w tych przepisach, lub
3)
zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 lub 2 oraz spełniają
wymagania określone w tych przepisach.
2.
Decyzję w sprawie dopuszczenia wyrobu do stosowania w zakładach górniczych, zwaną
dalej „dopuszczeniem”, wydaje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, jeżeli wyrób spełnia
wymagania techniczne.
3.
Przed złożeniem wniosku o wydanie dopuszczenia wyrób podlega badaniom, w oparciu o
wymagania techniczne, dokonywanym w akredytowanej jednostce certyfikującej wyroby.
4.
Jeżeli wyrób został:
1)
zgodnie z prawem wyprodukowany lub dopuszczony do obrotu w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w Republice Turcji,
2)
zgodnie z prawem wyprodukowany w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
- Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wydaje dopuszczenie na podstawie dokumentów załączonych
do wniosku, z wyłączeniem przepisów ust. 2 i 3. Odmowa wydania dopuszczenia następuje
wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia wymagań bezpieczeństwa w
stopniu odpowiadającym temu, jaki przewidują wymagania techniczne.
5.
Podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o wydanie dopuszczenia są:
1)
producent, jego upoważniony przedstawiciel, w rozumieniu art. 5 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności , dystrybutor lub importer wyrobu, zwani dalej „dostawcami wyrobu”;
2)
dostawca wyrobu finalnego - w przypadku wyrobów składających się z podzespołów wykonywanych
przez różnych producentów;
3)
przedsiębiorca, który wykonał lub nabył wyrób i zamierza stosować go w ruchu własnego
zakładu górniczego, lub inny podmiot, który wykonał lub nabył wyrób - w przypadku
wyrobów wykonanych lub zakupionych jednostkowo.
6.
Wniosek o wydanie dopuszczenia zawiera:
1)
określenie wyrobu;
2)
oznaczenie podmiotu ubiegającego się o wydanie dopuszczenia, przez wskazanie jego
formy prawnej oraz dowodu jego istnienia, w szczególności wypisu ze stosownego rejestru,
oraz jego siedziby, a także osób upoważnionych do działania w jego imieniu, przez
podanie ich imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego;
3)
określenie producenta wyrobu, jego siedziby i miejsca produkowania wyrobu.
7.
Do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się następujące dokumenty, sporządzone w
języku polskim:
1)
ogólny opis wyrobu wraz ze wskazaniem proponowanego miejsca umieszczania znaku dopuszczenia;
2)
niezbędne obliczenia projektowe parametrów mających wpływ na bezpieczeństwo użytkowania
wyrobu w warunkach zagrożeń występujących w ruchu zakładu górniczego;
3)
rysunki lub schematy dotyczące wyrobu, jego układów oraz podzespołów, od których zależy
bezpieczeństwo i higiena pracy oraz bezpieczeństwo pożarowe;
4)
wyniki badań wyrobu;
5)
deklarację producenta albo podmiotu wymienionego w ust. 5 pkt 3 - w przypadku wykonania
wyrobu jednostkowo, dotyczącą spełniania przez wyrób wymagań technicznych, albo deklarację
dotyczącą spełniania przez wyrób wymagań bezpieczeństwa w stopniu odpowiadającym temu,
jaki zapewniają wymagania techniczne - w przypadku wyrobów, o których mowa w ust.
4;
6)
dokumenty potwierdzające dokonanie oceny zgodności, jeżeli są wymagane przez odrębne
przepisy, w tym wydane na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
7)
certyfikat systemu zarządzania jakością lub informację o innym sposobie udokumentowania
powtarzalności cech wyrobu - w przypadku produkcji więcej niż 1 egzemplarza wyrobu;
8)
dokumentację techniczno-ruchową wyrobu zawierającą następujące informacje wymagane
do jego prawidłowego i bezpiecznego stosowania:
a)
dane techniczne,
b)
identyfikację zagrożeń powodowanych przez wyrób w czasie jego stosowania,
c)
instrukcje bezpiecznego stosowania wyrobu oraz informację o konieczności podejmowania
szczególnych środków bezpieczeństwa,
d)
warunki stosowania wyrobu, uwzględniające sposób przeprowadzania przeglądów, konserwacji,
napraw i regulacji.
8.
W przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 4, zamiast dokumentów wymienionych w ust.
7 pkt 4, do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się, sporządzone w języku polskim,
dokumenty stanowiące podstawę wyprodukowania lub dopuszczenia wyrobu do obrotu, w
szczególności wyniki jego badań.
9.
Jeżeli wymagają tego szczególne względy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa
pożarowego w ruchu zakładu górniczego, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może przed
wydaniem dopuszczenia nakazać, w drodze postanowienia, przeprowadzenie prób wyrobu
w ruchu zakładu górniczego.
10.
Dopuszczenie wydaje się na czas nieokreślony.
11.
Dopuszczenie określa:
1)
wyrób;
2)
zakres i warunki stosowania wyrobu;
3)
znak dopuszczenia oraz sposób trwałego i czytelnego umieszczania znaku dopuszczenia
na każdej jednostce wyrobu;
4)
dokumenty, jakie dostawca wyrobu jest obowiązany przekazać użytkownikowi;
5)
czas przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 7, przez podmiot określony w
ust. 5 oraz warunki ich udostępniania;
6)
zakres dozwolonych zmian wyrobu, które mogą być dokonane, w okresie ważności dopuszczenia,
przez producenta albo podmiot wymieniony w ust. 5 pkt 3 - w przypadku wykonania wyrobu
jednostkowo.
12.
Zmiany, o których mowa w ust. 11 pkt 6, nie mogą dotyczyć:
1)
obniżenia wytrzymałości poszczególnych elementów wyrobu;
2)
cech wyrobu, których zmiana może powodować ograniczenie zakresu jego stosowania lub
wymaga zmiany warunków jego stosowania;
3)
wyposażenia wyrobu, które służy do zwalczania zagrożeń naturalnych oraz zagrożenia
pożarowego;
4)
zabezpieczeń mechanicznych i elektrycznych wyrobu, jeżeli obniżają poziom bezpieczeństwa;
5)
miejsca obsługi i jego zabezpieczeń oraz systemów sterowania wyrobem;
6)
osłon części ruchomych wyrobu;
7)
zakresu stosowania wyrobu.
13.
W przypadku wprowadzenia zmiany w dopuszczonym wyrobie przez podmioty określone w
ust. 5, wprowadzający zmianę powiadamia o niej podmiot, który poddał wyrób badaniom,
oraz Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
14.
Jeżeli wyrób nie spełnia wymagań technicznych mających wpływ na poziom jego bezpieczeństwa,
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może uchylić lub zmienić dopuszczenie.
15.
Rada Ministrów, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa
ruchu zakładu górniczego oraz bezpieczeństwa stosowania wyrobów w warunkach zagrożeń
występujących w ruchu zakładów górniczych, w tym bezpieczeństwa osób wykonujących
czynności w ruchu zakładu górniczego, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz wyrobów;
2)
wymagania techniczne dla wyrobów;
3)
znaki dopuszczenia oraz sposób oznaczania wyrobów tymi znakami.
Art. 114.
1.
Oddanie do ruchu w zakładzie górniczym obiektów, maszyn, urządzeń i ścian, jak również
dokonywanie ich istotnych zmian konstrukcyjnych lub istotnych zmian warunków eksploatacji,
wymaga zezwolenia kierownika ruchu zakładu górniczego.
2.
Oddanie do ruchu w zakładzie górniczym, określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 120 ust. 1: podstawowych obiektów, maszyn i urządzeń, obiektów podziemnego zakładu
górniczego stanowiących ściany prowadzone w warunkach specjalnych oraz obiektów podziemnego
zakładu górniczego stanowiących oddziały eksploatujące partie złóż rud miedzi w warunkach
specjalnych, jak również dokonywanie ich istotnych zmian konstrukcyjnych lub istotnych
zmian warunków eksploatacji, wymaga pozwolenia wydanego, w drodze decyzji, przez właściwy
organ nadzoru górniczego.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli obiekt, maszyna lub urządzenie stanowi
wyposażenie lub część składową obiektu budowlanego zakładu górniczego, dla którego
pozwolenia na użytkowanie są wydawane przez właściwe organy nadzoru górniczego na
podstawie przepisów prawa budowlanego.
4.
Właściwy organ nadzoru górniczego może przed wydaniem pozwolenia, o którym mowa w
ust. 2, nakazać, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, przeprowadzenie
próbnego ruchu obiektów, maszyn, urządzeń lub ścian, określając jego zakres i sposób
kontroli oraz uzależniając wydanie pozwolenia od uzyskanych wyników.
Art. 115.
1.
Przechowywanie lub używanie w ruchu zakładu górniczego sprzętu strzałowego wymaga
pozwolenia wydanego, w drodze decyzji, przez organ nadzoru górniczego właściwy dla
miejsca wykonywania robót strzałowych, a jeżeli roboty te będą wykonywane w granicach
właściwości miejscowej co najmniej dwóch organów nadzoru górniczego - organ nadzoru
górniczego właściwy dla siedziby zakładu górniczego.
2.
Jeżeli roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego będą wykonywane przez podmiot wykonujący
w zakresie swojej działalności zawodowej czynności powierzone mu w ruchu zakładu górniczego,
uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przez:
1)
przedsiębiorcę - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tego samego sprzętu
przez ten podmiot;
2)
ten podmiot - wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tego samego sprzętu
przez przedsiębiorcę.
3.
Pozwolenie wydaje się na czas nieokreślony.
4.
Właściwy organ nadzoru górniczego odmawia wydania pozwolenia:
1)
ze względu na zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego
lub środowiska;
2)
ze względu na ważny interes publiczny;
3)
jeżeli wnioskodawcy cofnięto w ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn określonych
w ust. 5.
5.
Właściwy organ nadzoru górniczego cofa pozwolenie, jeżeli wnioskodawca prowadzi roboty
strzałowe w sposób:
1)
(uchylony)
2)
stwarzający zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub
środowiska.
6.
Przedsiębiorca powiadamia organ nadzoru górniczego, o którym mowa w ust. 1, najpóźniej
na 7 dni przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót strzałowych, o powierzeniu wykonywania
tych robót podmiotowi wykonującemu w zakresie swojej działalności zawodowej czynności
powierzone mu w ruchu zakładu górniczego.
7.
Przedsiębiorca lub podmiot wykonujący w zakresie swojej działalności zawodowej roboty
strzałowe powierzone mu w ruchu zakładu górniczego, są obowiązani:
1)
przestrzegać wymagań dotyczących bezpiecznego przechowywania środków strzałowych i
sprzętu strzałowego oraz prowadzenia prac przy użyciu tych środków i sprzętu;
2)
zapewnić nadzór nad osobami, którym powierzyli wykonywanie czynności związanych z
dostępem do środków strzałowych i sprzętu strzałowego;
3)
zapewnić ewidencjonowanie znajdujących się w zakładzie górniczym oraz wykorzystanych
tam środków strzałowych;
4)
przechowywać dokumentację, o której mowa w pkt 3, przez co najmniej 10 lat, licząc
od końca roku kalendarzowego, w którym wykorzystano środki strzałowe, oraz udostępniać
ją na żądanie właściwego organu nadzoru górniczego;
5)
zapewnić prowadzenie wykazu używanych środków strzałowych i sprzętu strzałowego, określającego
warunki ich używania;
6)
zapewnić prowadzenie rejestru jednoznacznych oznaczeń środków strzałowych zgodnie
z art. 62vc ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych
do użytku cywilnego.
8.
Kierownik ruchu zakładu górniczego ustala dla każdego miejsca wykonywania robót strzałowych
w formie pisemnej bezpieczny sposób ich wykonywania, uwzględniając wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 2.
Art. 116.
1.
Przedsiębiorca, z wyjątkiem przedsiębiorcy prowadzącego działalność na podstawie koncesji
udzielonej przez starostę, jest obowiązany posiadać dokumentację mierniczo-geologiczną
oraz aktualizować i uzupełniać ją w trakcie postępu robót. W skład dokumentacji mierniczo-geologicznej
wchodzą:
1)
dokumenty pomiarowe;
2)
dokumenty obliczeniowe;
3)
dokumenty kartograficzne przedstawiające aktualną sytuację geologiczną oraz górniczą
zakładu górniczego, a także stan powierzchni w granicach terenu górniczego.
2.
Nie jest wymagane posiadanie dokumentów pomiarowych i obliczeniowych będących podstawą
sporządzania i uzupełniania map pozyskiwanych z państwowego zasobu geodezyjnego i
kartograficznego.
3.
Dokumentację mierniczo-geologiczną sporządza:
1)
mierniczy górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą odkrywkową - także osoba
posiadająca kwalifikacje zawodowe w zakresie geodezyjnych pomiarów sytuacyjno-wysokościowych;
2)
w części, w jakiej przedstawia ona sytuację geologiczną zakładu górniczego - geolog
górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą odkrywkową - także osoba posiadająca
kwalifikacje zawodowe w zakresie sporządzania dokumentacji geologicznej złóż tych
kopalin, w związku z wydobywaniem których ma być sporządzona dokumentacja mierniczo-geologiczna.
4.
W celu sporządzenia, aktualizacji i uzupełniania dokumentacji mierniczo-geologicznej
wykonuje się prace geodezyjne i geologiczne, obejmujące czynności pomiarowe, obliczeniowe
i kartograficzne.
5.
Przedsiębiorca jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić organom administracji geologicznej
oraz organom nadzoru górniczego, na żądanie tych organów, dokumentację mierniczo-geologiczną
w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań.
6.
Właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać sporządzenie odpowiednich
dokumentów wchodzących w skład dokumentacji mierniczo-geologicznej, innych niż wymienione
w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, jeżeli jest to niezbędne do:
1)
zapewnienia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego;
2)
zwalczania zagrożeń naturalnych;
3)
wykonania zadań ratownictwa górniczego;
4)
kontrolowania racjonalnej gospodarki zasobami złóż kopalin w procesie ich wydobywania;
5)
zapobieżenia szkodom w środowisku i obiektach budowlanych;
6)
budowy i likwidacji zakładu górniczego;
7)
rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po zakończeniu działalności górniczej.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą sporządzenia dokumentacji
mierniczo-geologicznej w sposób zapewniający przedstawienie aktualnej sytuacji geologicznej
oraz górniczej zakładu górniczego, a także stanu powierzchni w granicach terenu górniczego,
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje dokumentów wchodzących w skład dokumentacji mierniczo-geologicznej;
2)
szczegółowe wymagania dotyczące sporządzania, aktualizacji i uzupełniania dokumentacji
mierniczo-geologicznej;
3)
szczegółowe wymagania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych i geologicznych w celu
sporządzenia, aktualizacji i uzupełniania dokumentacji mierniczo-geologicznej;
4)
sposób i tryb postępowania z dokumentacją mierniczo-geologiczną po likwidacji zakładu
górniczego, w zakresie jej przekazywania i archiwizowania, w tym wzory dokumentów
związanych z jej przekazywaniem.
Art. 117.
Przedsiębiorca jest obowiązany:
1)
rozpoznawać zagrożenia związane z ruchem zakładu górniczego i podejmować środki zmierzające
do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń;
2)
posiadać odpowiednie środki materialne i techniczne oraz służby ruchu zapewniające
bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego;
3)
prowadzić ewidencję osób przebywających w zakładzie górniczym, przez wskazanie imienia
i nazwiska oraz stanowiska służbowego;
4)
oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe oraz stosować niezbędne rozwiązania zmniejszające
to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;
5)
posiadać i odpowiednio przechowywać dokumentację prowadzenia ruchu zakładu górniczego;
6)
posiadać dowód sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu
zakładu górniczego - w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 120 ust. 1 i 2;
7)
przechowywać:
a)
dokumenty, o których mowa w art. 108 ust. 9 pkt 4 lit. a, b i d oraz ust. 10, wraz
z planem ruchu zakładu górniczego,
b)
dokument, o którym mowa w art. 108 ust. 9 pkt 4 lit. c - przez 6 miesięcy od dnia
zakończenia likwidacji zakładu górniczego.
Art. 117a.
1.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
jest obowiązany także:
1)
opracować i wdrożyć, po zatwierdzeniu planu ruchu zakładu górniczego, a przed dniem
rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego, system umożliwiający gromadzenie
i zapisywanie danych technicznych dotyczących tej działalności, z zabezpieczeniami,
które uniemożliwią manipulację zgromadzonymi danymi;
2)
ustanowić przed zatwierdzeniem planu ruchu zakładu górniczego i wdrożyć przed dniem
rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego system niezależnej weryfikacji rozwiązań
technicznych i organizacyjnych dotyczących tej działalności, przeprowadzanej przez
rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego, zapewniając, aby rzeczoznawca:
a)
nie opiniował elementów planu ruchu zakładu górniczego w zakresie, w którym uczestniczył
w pracach nad tym planem,
b)
był niezależny od przedsiębiorcy,
c)
w porozumieniu z przedsiębiorcą ustalił sposób wzajemnego przepływu informacji.
2.
System niezależnej weryfikacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje sposób wyboru
rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego oraz sposób badania przez rzeczoznawcę
rozwiązań technicznych i organizacyjnych dotyczących działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 117b.
1.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej kierownik
ruchu zakładu górniczego przekazuje, co 7 dni, właściwemu organowi nadzoru górniczego
sprawozdanie z realizacji planu ruchu zakładu górniczego. Pierwsze sprawozdanie przekazuje
się w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze rozporządzenia,
minimalną zawartość sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością
zapewnienia organom nadzoru górniczego informacji dotyczących stanu robót prowadzonych
w ramach ruchu zakładu górniczego.
Art. 117c.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej kierownik
ruchu zakładu górniczego umieszcza w miejscu ogólnodostępnym na terenie zakładu górniczego
informację o możliwości anonimowego zgłaszania właściwemu organowi nadzoru górniczego
oraz Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego problemów dotyczących bezpieczeństwa i środowiska
odnoszących się do tej działalności oraz informuje osoby obecne na terenie zakładu
górniczego o takiej możliwości, w szczególności podczas każdego szkolenia w dziedzinie
bezpieczeństwa i higieny pracy.
Art. 118.
1.
Złoża, pokłady, wyrobiska, ich części oraz inne przestrzenie w zakładach górniczych,
w których występują następujące zagrożenia naturalne: tąpaniami, metanowe, wyrzutami
gazów i skał, wybuchem pyłu węglowego, klimatyczne, wodne, osuwiskowe, erupcyjne,
siarkowodorowe, substancjami promieniotwórczymi, podlegają zaliczeniu do poszczególnych
stopni, kategorii lub klas zagrożeń, według kryteriów określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 4.
2.
Zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje kierownik ruchu zakładu górniczego w oparciu
o dokumentację określoną w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, niezwłocznie po
stwierdzeniu okoliczności określonych w tych przepisach, uzasadniających zaliczenie
do danego stopnia, kategorii lub klasy zagrożenia.
3.
W przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 zaliczeń, o których
mowa w ust. 1, dokonuje się także w oparciu o wyniki badań przeprowadzonych przez
rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego oraz opinię tego rzeczoznawcy.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kryteria oceny zagrożeń naturalnych, o których mowa w ust. 1, zależnie od rodzaju
kopaliny, natężenia zagrożeń, przestrzeni występowania zagrożeń oraz rodzaju zakładu
górniczego,
2)
dokumentację, w oparciu o którą dokonuje się zaliczeń, o których mowa w ust. 1, inną
niż wymieniona w ust. 3,
3)
przypadki, w których zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje się także w oparciu
o dokumentację, o której mowa w ust. 3
- kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy, bezpieczeństwa
powszechnego oraz bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego.
Art. 119.
1.
Kto spostrzeże zagrożenie dla ludzi, zakładu górniczego lub jego ruchu, uszkodzenie
albo nieprawidłowe działanie urządzeń tego zakładu, jest obowiązany niezwłocznie ostrzec
osoby zagrożone, podjąć środki dostępne w celu usunięcia niebezpieczeństwa oraz zawiadomić
o niebezpieczeństwie najbliższą osobę kierownictwa lub dozoru ruchu.
2.
W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie
górniczym, dla zakładu górniczego lub jego ruchu, na żądanie kierownika ruchu tego
zakładu, każdy przedsiębiorca jest obowiązany udzielić mu niezbędnej pomocy.
3.
W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie
górniczym, niezwłocznie wstrzymuje się prowadzenie ruchu w strefie zagrożenia, wycofuje
się ludzi w bezpieczne miejsce i podejmuje się niezbędne działania, w tym środki dostępne
w celu usunięcia stanu zagrożenia.
4.
Kierownik ruchu zakładu górniczego jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwy
organ nadzoru górniczego, w sposób ustalony w przepisach wydanych na podstawie art.
120 ust. 1, o każdym wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym, zgonie naturalnym,
jak również o związanych z ruchem zakładu górniczego niebezpiecznych zdarzeniach,
stwarzających zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa powszechnego.
5.
Kierownik ruchu zakładu górniczego, w terminie do 3 dnia roboczego każdego miesiąca,
jest obowiązany zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego, w sposób ustalony w
przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1, o każdym wypadku zaistniałym w zakładzie
górniczym, innym niż określony w ust. 4, który zaistniał w poprzednim miesiącu.
6.
Kierownik ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie dwutlenku węgla
jest obowiązany poinformować właściwy organ nadzoru górniczego o wycieku dwutlenku
węgla oraz o ryzyku wystąpienia takiego wycieku.
Art. 120.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin w porozumieniu z ministrami
właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych, klimatu oraz środowiska określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia ruchu poszczególnych
rodzajów zakładów górniczych, w zakresie:
1)
bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego
oraz stosowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko,
2)
bezpieczeństwa pożarowego,
3)
gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania,
4)
przygotowania wydobytych kopalin do sprzedaży,
5)
ochrony środowiska,
6)
podstawowych obiektów, maszyn i urządzeń zakładu górniczego,
7)
obiektów podziemnego zakładu górniczego stanowiących ściany prowadzone w warunkach
specjalnych oraz obiektów podziemnego zakładu górniczego stanowiących oddziały eksploatujące
partie złóż rud miedzi w warunkach specjalnych,
8)
przypadków, w których przedsiębiorca jest obowiązany posiadać dowód sprawdzenia rozwiązań
technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego
- kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa powszechnego,
bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy, prawidłowego prowadzenia
ruchu zakładu górniczego, zapobiegania zagrożeniom występującym w ruchu zakładu górniczego,
a także uwzględniając konieczność stosowania przez przedsiębiorców aktualnych osiągnięć
nauki i techniki, zwłaszcza w zakresie górnictwa, uproszczenia wymagań dla przedsiębiorców
prowadzących działalność na podstawie koncesji udzielonej przez starostę oraz racjonalnego
wykorzystania złoża kopaliny.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin w porozumieniu z ministrami
właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania dotyczące przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu
strzałowego w ruchu zakładu górniczego, w tym rodzaje, sposób i wzory ewidencji środków
strzałowych oraz przypadki, w których przedsiębiorca ma obowiązek posiadać dowód sprawdzenia
rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego, kierując
się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa
pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy, prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu
górniczego, zapobiegania zagrożeniom występującym w ruchu zakładu górniczego, a także
potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa osób wykonujących czynności związane z przechowywaniem
lub używaniem środków strzałowych i sprzętu strzałowego w poszczególnych rodzajach
zakładów górniczych.
3.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może, na wniosek przedsiębiorcy, w szczególnych
przypadkach uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy jest to niezbędne do wprowadzenia
postępu technicznego, przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych,
wyrazić zgodę na odstąpienie przez przedsiębiorcę od określonych wymagań przewidzianych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 i 2, określając szczegółowo zakład górniczy,
zakres odstąpienia oraz warunki jego stosowania. Zgodę, w drodze decyzji, wyraża się
na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat.
Art. 121.
1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do podmiotów wykonujących w
zakresie swojej działalności zawodowej czynności im powierzone w ruchu zakładu górniczego.
2.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane spełniać następujące wymagania w
zależności od rodzaju zakładu górniczego:
1)
zapewnić odpowiednie służby ruchu, w tym osoby kierownictwa i dozoru ruchu oraz osoby
o kwalifikacjach niezbędnych do kierowania i wykonywania określonego rodzaju robót;
2)
zapewnić niezbędne środki materialne i techniczne umożliwiające bezpieczne wykonywanie
robót;
3)
przeszkolić pracowników w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny
pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności;
4)
ocenić i udokumentować ryzyko zawodowe na stanowisku pracy oraz poinformować pracowników
o tym ryzyku, a także stosować niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające to ryzyko.
3.
Sposób organizacji pracy wraz ze schematem organizacyjnym i dodatkowymi ustaleniami
zapewniającymi bezpieczne wykonywanie robót określa umowa zawarta między przedsiębiorcą
a podmiotem, o którym mowa w ust. 1.
Rozdział 3
Ratownictwo górnicze
Art. 122.
1.
Ratownictwo górnicze tworzą:
1)
służby ratownictwa górniczego przedsiębiorcy;
2)
podmioty zawodowo trudniące się ratownictwem górniczym.
2.
Do zadań służb i podmiotów, o których mowa w ust. 1, należy:
1)
niezwłoczne niesienie pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających
w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub bezpieczeństwa
powszechnego;
2)
wykonywanie prac profilaktycznych - prace te mają na celu zapobieganie bezpośredniemu
zagrożeniu bezpieczeństwa osób lub ruchu zakładu górniczego w przypadkach określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 124.
3.
Kierownik ruchu zakładu górniczego odpowiada za stan ratownictwa górniczego w zakładzie
górniczym, a kierownik podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym -
za stan ratownictwa górniczego w tym podmiocie.
4.
W zakładzie górniczym i w podmiocie zawodowo trudniącym się ratownictwem górniczym
prowadzi się dokumentację w zakresie ratownictwa górniczego.
5.
W ratownictwie górniczym przeprowadza się specjalistyczne badania lekarskie, specjalistyczne
badania psychologiczne oraz specjalistyczne szkolenia. Badania i szkolenia organizuje
i przeprowadza podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym lub przedsiębiorca
spełniający wymagania przewidziane dla podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem
górniczym. W przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 124 pkt
2 szkolenia może organizować i przeprowadzać przedsiębiorca.
6.
Przedsiębiorca jest obowiązany:
1)
posiadać własne służby ratownictwa górniczego albo powierzyć realizację tego obowiązku
w całości lub w części podmiotom zawodowo trudniącym się ratownictwem górniczym;
2)
posiadać plan ratownictwa górniczego;
3)
zapewnić stałą możliwość udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych
służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym, w sposób określony
w umowie, o której mowa w ust. 15.
7.
Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest obowiązany na wezwanie
przedsiębiorcy lub kierownika ruchu zakładu górniczego zapewnić stałe uczestnictwo
w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb, w sposób określony w umowie,
o której mowa w ust. 15.
8.
Przedsiębiorca posiadający wyłącznie własne służby ratownictwa górniczego jest obowiązany
spełniać wymagania przewidziane dla podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem
górniczym.
9.
Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest obowiązany spełniać wymagania
przewidziane dla tych podmiotów.
10.
Plan ratownictwa górniczego sporządza się dla każdego zakładu górniczego.
11.
Plan ratownictwa górniczego określa sposób wykonania obowiązków w zakresie ratownictwa
górniczego, w szczególności:
1)
organizację służb ratownictwa górniczego i służb pogotowia w zakładzie górniczym;
2)
możliwość stałego udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb podmiotu
zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym - w przypadku zawarcia umowy, o której
mowa w ust. 15;
3)
niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy;
4)
sposób prowadzenia akcji ratowniczej.
11a.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej plan
ratownictwa górniczego jest opracowywany z uwzględnieniem:
1)
oceny ryzyka wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków, dokonanej w trakcie
sporządzania planu ruchu zakładu górniczego oraz analizy skuteczności reagowania w
przypadku wycieku ropy naftowej;
2)
krajowego planu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń środowiska morskiego, o którym
mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki ;
3)
otrzymanych od Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego informacji o poważnym zagrożeniu
dla zakładu górniczego związanym z działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
11b.
Zmiany w planie, o którym mowa w ust. 11a, są dokonywane w szczególności w przypadku:
1)
zmiany uwarunkowań istniejących w trakcie sporządzenia planu ratownictwa górniczego;
2)
zmiany w planie ruchu zakładu górniczego, jeżeli zmiana ta ma wpływ na plan ratownictwa
górniczego;
3)
gdy przegląd, o którym mowa w art. 108 ust. 2d albo art. 108a ust. 1, wykazał potrzebę
wprowadzenia zmian w planie ratownictwa górniczego.
11c.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej kierownik
ruchu zakładu górniczego przekazuje właściwemu organowi nadzoru górniczego plan, o
którym mowa w ust. 11a, oraz jego zmiany, niezwłocznie, nie później niż w terminie
14 dni od dnia ich zatwierdzenia.
11d.
W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorca:
1)
przekazuje plan, o którym mowa w ust. 11a, oraz jego zmiany, niezwłocznie, nie później
niż w terminie 7 dni od dnia ich zatwierdzenia, podmiotowi, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki;
2)
wyposaża zakład górniczy w sprzęt do realizacji planu ratownictwa górniczego oraz
udostępnia go podmiotom, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki.
12.
Plan ratownictwa górniczego oraz zmiany w tym planie zatwierdza kierownik ruchu zakładu
górniczego. Plan ten na bieżąco aktualizuje się w zakresie ustalonym przez kierownika
ruchu zakładu górniczego.
13.
W zakładzie górniczym organizuje się drużynę ratowniczą oraz odpowiednio wyposażoną
kopalnianą stację ratownictwa górniczego. W zakładach górniczych wydobywających kopaliny
otworami wiertniczymi obowiązek posiadania kopalnianej stacji ratownictwa górniczego
może zostać spełniony przez utrzymywanie zakładowej stacji ratownictwa górniczego.
14.
W skład zawodowych specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem
górniczym wchodzą:
1)
dyżurujące zawodowe zastępy ratownicze;
2)
zawodowe pogotowia specjalistyczne;
3)
dyżurujące zastępy dla grup zakładów górniczych.
15.
Powierzenie przez przedsiębiorcę podmiotowi zawodowo trudniącemu się ratownictwem
górniczym realizacji w całości lub części obowiązku posiadania własnych służb ratownictwa
górniczego następuje na podstawie umowy, za uprzednią zgodą właściwego organu nadzoru
górniczego, wyrażoną, w drodze decyzji, w przypadku spełniania przez ten podmiot wymagań
przewidzianych w przepisach wydanych na podstawie art. 124.
16.
Jeżeli przedsiębiorca lub podmiot nie spełnia wymagań przewidzianych w zakresie ratownictwa
górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego może nakazać, w drodze decyzji, przedsiębiorcy
albo podmiotowi zawodowo trudniącemu się ratownictwem górniczym:
1)
dokonanie koniecznych zmian w organizacji ratownictwa górniczego;
2)
uzupełnienie lub zmianę wyposażenia ratownictwa górniczego.
17.
Jeżeli występujące w zakładzie górniczym zagrożenia naturalne i ich natężenie nie
wymagają spełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1,
i jeżeli nie spowoduje to pogorszenia stanu bezpieczeństwa w zakładzie górniczym,
właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, zwolnić przedsiębiorcę z
tego obowiązku, w całości lub w części. Przedsiębiorca, który uzyskał zwolnienie,
jest obowiązany zabezpieczyć możliwość prowadzenia akcji ratowniczej przez podmioty
trudniące się zawodowo ratownictwem górniczym, w sposób określony w planie ratownictwa
górniczego oraz umowie zawartej z tym podmiotem.
18.
W przypadku istotnej zmiany okoliczności, stanowiących podstawę wydania decyzji, o
której mowa w ust. 16, właściwy organ nadzoru górniczego niezwłocznie uchyla tę decyzję.
19.
Przepisów ust. 1-18 nie stosuje się do przedsiębiorców wydobywających kopaliny metodą
odkrywkową. Są oni obowiązani zabezpieczyć możliwość prowadzenia akcji ratowniczej
przez inne jednostki ratownicze.
Art. 123.
1.
Prace profilaktyczne wykonuje się na zasadach określonych dla ruchu zakładu górniczego,
zgodnie z dokumentacją prac profilaktycznych, zatwierdzoną przez kierownika ruchu
zakładu górniczego.
2.
Decyzję o podjęciu prac profilaktycznych i ich zakończeniu podejmuje kierownik ruchu
zakładu górniczego.
3.
W przypadku wystąpienia zagrożenia życia i zdrowia pracowników zakładu górniczego,
bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub bezpieczeństwa powszechnego, w związku
z ruchem zakładu górniczego, niezwłocznie podejmuje się i prowadzi akcję ratowniczą.
4.
Akcję ratowniczą prowadzi kierownik akcji ratowniczej zgodnie z planem ratownictwa
górniczego oraz wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 124.
5.
Kierownikiem akcji ratowniczej, podejmującym jednoosobowo decyzje dotyczące jej prowadzenia,
jest kierownik ruchu zakładu górniczego.
6.
Podczas prowadzenia akcji ratowniczej, w przypadkach szczególnych, ze względu na bezpieczeństwo
załogi lub zakładu górniczego, kierownik akcji może odstąpić od wymagań określonych
w przepisach prawa, pod warunkiem zapewnienia postępowania zgodnego z zasadami techniki
górniczej.
7.
Nadzór nad prowadzeniem akcji ratowniczej sprawuje właściwy organ nadzoru górniczego.
W przypadku uznania, że jest ona prowadzona nienależycie, organ ten może żądać zmiany
jej kierownika lub objąć kierownictwo akcji.
8.
Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w szczególności w przypadku zaistnienia
wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego zdarzenia, czynności określone
w ust. 7 może podejmować Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
9.
Czynności określone w ust. 7 są wykonywane przez pracowników organów nadzoru górniczego
na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności.
Art. 123a.
1.
W przypadku wystąpienia zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie
górniczym, bezpieczeństwa ruchu tego zakładu górniczego, bezpieczeństwa powszechnego
lub środowiska przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej powiadamia niezwłocznie, nie później niż w terminie 24 godzin od wdrożenia
działania zgodnego z planem ratownictwa górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego,
Morską Służbę Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektora właściwego urzędu morskiego oraz
Straż Graniczną o wystąpieniu takiego zagrożenia oraz wdraża działania zgodnie z planem
ratownictwa górniczego w celu ograniczenia lub usunięcia tego zagrożenia, w tym zanieczyszczenia
środowiska i zapewnienia bezpieczeństwa osób.
2.
Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
opis okoliczności powstania zagrożenia;
2)
dostępne informacje dotyczące określenia przyczyn powstania zagrożenia;
3)
opis możliwych skutków wynikających z zagrożenia, w tym skutków dla środowiska.
Art. 123b.
1.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
sporządza i przekazuje właściwemu organowi nadzoru górniczego, Morskiej Służbie Poszukiwania
i Ratownictwa, dyrektorowi właściwego urzędu morskiego oraz Straży Granicznej sprawozdanie
dotyczące wystąpienia zagrożenia, o którym mowa w art. 123a ust. 1, w terminie 10
dni roboczych od dnia wystąpienia tego zagrożenia.
2.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie z wytycznymi określonymi
w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1112/2014 z dnia 13 października 2014 r.
określającego wspólny format sprawozdań do celu wymiany informacji dotyczących wskaźników
odnoszących się do poważnych zagrożeń przez operatorów i właścicieli instalacji do
wydobywania ropy naftowej i gazu na obszarach morskich oraz wspólny format sprawozdań
do celów publikacji przez państwa członkowskie informacji dotyczących wskaźników odnoszących
się do poważnych zagrożeń .
Art. 124.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin w porozumieniu z ministrami
właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska oraz zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organizację, szczegółowe zadania i wymagania dla służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy
oraz podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym,
2)
szczegółowe wymagania dotyczące specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych
badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń w zakresie ratownictwa górniczego,
w tym przypadki, w których te szkolenia są przeprowadzane przez przedsiębiorcę,
3)
szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego oraz
planu ratownictwa górniczego,
4)
sposoby współpracy przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem
górniczym, w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 122 ust. 15,
5)
przypadki, w których wykonuje się prace profilaktyczne,
6)
sposoby prowadzenia akcji ratowniczych w zależności od rodzaju i natężenia zagrożeń
występujących w zakładach górniczych
- kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa powszechnego,
bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy, bezpieczeństwa ruchu zakładu
górniczego, zapobiegania zagrożeniom występującym w ruchu zakładu górniczego, a także
zapewnienia sprawnego niesienia pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osób
przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub
bezpieczeństwa powszechnego.
Rozdział 4
Podziemne składowanie odpadów
Art. 125.
1.
Wyróżnia się następujące typy podziemnych składowisk odpadów:
1)
podziemne składowisko odpadów niebezpiecznych;
2)
podziemne składowisko odpadów obojętnych;
2a)
podziemne składowisko odpadów promieniotwórczych;
3)
podziemne składowisko odpadów innych niż niebezpieczne, obojętne i promieniotwórcze.
2.
Podziemne składowisko odpadów lokalizuje się w formacji geologicznej stanowiącej naturalną
barierę geologiczną dla ewentualnej migracji substancji niebezpiecznych poza granice
przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami składowanych odpadów.
3.
Eksploatacja i zamknięcie podziemnego składowiska powinny odbywać się w sposób zapewniający
bezpieczeństwo powszechne oraz w sposób zapewniający zapobieganie negatywnym dla środowiska
skutkom składowania odpadów, w szczególności zanieczyszczeniu wód podziemnych.
4.
Monitoring podziemnego składowiska odpadów prowadzi się w celu porównania stanu środowiska
we wszystkich fazach działalności z jego pierwotnym stanem.
5.
Odpady w podziemnych składowiskach składuje się w sposób selektywny. Składowanie odpadów
w sposób nieselektywny jest dozwolone tylko wówczas, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia
środowiska lub nie naruszy wymagań bezpieczeństwa.
6.
Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie podziemnego składowania odpadów jest
obowiązany zatrudnić w ruchu zakładu górniczego osobę posiadającą świadectwo stwierdzające
kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, o którym mowa w art. 165 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach .
7.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla poszczególnych
typów podziemnych składowisk odpadów, dotyczące lokalizacji, eksploatacji i zamknięcia,
a także zakres, sposób i warunki prowadzenia monitoringu tych składowisk, kierując
się potrzebami zapewnienia ochrony środowiska, bezpieczeństwa powszechnego oraz prawidłowego
postępowania z odpadami, a także uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania
geologiczne.
8.
Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, które mogą być składowane podziemnie
w sposób nieselektywny oraz kryteria i procedury dopuszczenia odpadów na składowiska
podziemne, kierując się potrzebami zapewnienia ochrony środowiska, bezpieczeństwa
powszechnego oraz prawidłowego postępowania z odpadami, a także uwzględniając zjawiska
przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne.
Art. 126.
1.
Zabronione jest podziemne składowanie następujących odpadów:
1)
występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w ilości powyżej
95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów;
2)
o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych lub łatwopalnych;
3)
zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych;
4)
powstających w wyniku prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej,
które nie są zidentyfikowane lub są niesklasyfikowane i których oddziaływanie na środowisko
nie jest znane;
5)
opon, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej większej niż 1400
mm;
6)
innych, które w warunkach podziemnego składowania mogą podlegać niepożądanym zmianom
fizycznym, chemicznym lub biologicznym.
2.
Do odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 6, zalicza się następujące odpady:
1)
mogące w warunkach składowania wchodzić w reakcje z wodą lub skałą macierzystą, prowadząc
do zmiany ich objętości, powstania samozapalnych, toksycznych lub wybuchowych substancji
lub gazów lub innych reakcji zagrażających bezpieczeństwu eksploatacji składowiska
podziemnego lub nienaruszalności bariery geologicznej, a także pojemniki, w których
są składowane;
2)
ulegające biodegradacji;
3)
o ostrym zapachu;
4)
mogące wytwarzać mieszanki gazowo-powietrzne o właściwościach toksycznych lub wybuchowych;
5)
nieodpowiadające warunkom geomechanicznym ze względu na niewystarczającą stabilność;
6)
samozapalne lub podatne na samozapłon w danych warunkach składowania;
7)
będące produktami gazowymi;
8)
lotne oraz pochodzące ze zbierania w postaci nieokreślonych mieszanin.
3.
Zabronione jest rozcieńczanie lub sporządzanie mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi
substancjami (przedmiotami) w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia do podziemnego
składowania.
Art. 127.
1.
Do podziemnego składowania odpadów stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 106, art. 107 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 108, art. 119, art. 120, art.
121 ust. 1, art. 128 pkt 3, art. 129, art. 130 ust. 1, art. 134 pkt 3 i 4, art. 135
ust. 2 i 3 oraz art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
2.
Przepisów niniejszego rozdziału, z wyjątkiem art. 125 ust. 2-4, nie stosuje się do
odpadów obojętnych oraz innych niż niebezpieczne i obojętne, jeżeli stanowią odpady
wydobywcze w rozumieniu ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych .
Rozdział 4a
Podziemne składowanie dwutlenku węgla
Art. 127a.
1.
Kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla lokalizuje się na obszarach określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, jeżeli prowadzenie działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa
powszechnego, zdrowia i życia ludzi oraz środowiska.
2.
Kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla lokalizuje się w górotworze w obrębie
formacji geologicznych, spełniających zarówno kryteria dotyczące skał zbiornikowych,
jak i skał uszczelniających, stanowiących naturalną barierę geologiczną dla ewentualnego
wycieku dwutlenku węgla i jego wydostania się poza kompleks podziemnego składowania
dwutlenku węgla, jeżeli z charakterystyki i oceny zawartej w zatwierdzonej dokumentacji
geologicznej wynika, że formacje te lub ich części są odpowiednie do podziemnego składowania
dwutlenku węgla.
3.
Zabronione jest podziemne składowanie dwutlenku węgla:
1)
na obszarach stref ochronnych ujęć wody i na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych;
2)
na obszarach górniczych utworzonych dla solanek, wód leczniczych i termalnych;
3)
na obszarach mogących powodować naruszenie zasady racjonalnej gospodarki złożem kopalin,
o których mowa w art. 10 ust. 1;
4)
w słupie wody rozumianym jako pionowa ciągła masa wód powierzchniowych od powierzchni
do osadów dennych;
5)
na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych zjawisk, mogących
uniemożliwić bezpieczną eksploatację podziemnego składowiska dwutlenku węgla, w tym:
a)
zwiększonej aktywności tektonicznej oraz na przebiegu strefy uskokowej,
b)
zwiększonej aktywności sejsmicznej naturalnej lub wzbudzonej działalnością człowieka,
c)
na obszarach o zwiększonym nasileniu zjawisk krasowych i sufozyjnych.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu określi, w drodze rozporządzenia, obszary, na których dopuszcza się lokalizowanie
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym w formie zestawienia współrzędnych
geograficznych, uwzględniając uwarunkowania geologiczne i przyrodnicze oraz charakterystykę
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, kierując się potrzebą zapewnienia
bezpieczeństwa powszechnego, a także ochrony zdrowia i życia ludzi oraz środowiska.
Art. 127b.
W granicach terenu górniczego wyznaczonego w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku
węgla zabrania się prowadzenia działalności innej niż podziemne składowanie dwutlenku
węgla, która mogłaby zagrażać bezpieczeństwu podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
chyba że przedsiębiorca, który zamierza prowadzić tę działalność, wykaże, że prowadzenie
przez niego tej działalności nie będzie stanowić zagrożenia dla podziemnego składowiska
dwutlenku węgla.
Art. 127c.
Eksploatacja i zamknięcie podziemnego składowiska dwutlenku węgla powinny odbywać
się w sposób zapewniający bezpieczeństwo powszechne oraz zapobieganie negatywnym dla
środowiska skutkom podziemnego składowania dwutlenku węgla, w szczególności zanieczyszczeniu
wód podziemnych.
Art. 127d.
1.
Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie podziemnego składowania dwutlenku
węgla jest obowiązany do:
1)
kontrolowania strumienia dwutlenku węgla, w tym dokonywania pomiaru oraz akceptacji
jego składu;
2)
dokonywania oceny ryzyka polegającej na wykazaniu, że zawartość innych gazów i substancji
w składzie strumienia dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, nie stanowi zagrożenia środowiska lub zdrowia i życia ludzi oraz
jest poniżej poziomów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na integralność podziemnego
składowiska dwutlenku węgla oraz sieci transportowej dwutlenku węgla w rozumieniu
art. 3 pkt 11h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
3)
rejestrowania ilości i charakterystyki przyjmowanego i zatłaczanego strumienia dwutlenku
węgla, w tym gromadzenia informacji na temat jego składu;
4)
prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
5)
poinformowania organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych3)Utraciła moc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r., o wydostaniu się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku
węgla i rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
6)
sporządzania rocznego sprawozdania z prowadzonej działalności polegającej na podziemnym
składowaniu dwutlenku węgla.
2.
Przez strumień dwutlenku węgla należy rozumieć substancje powstające w procesie wychwytywania
dwutlenku węgla z projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla,
kierowane do podziemnego składowiska dwutlenku węgla, spełniające kryteria akceptacji
jego składu.
3.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, rejestruje ilość i charakterystykę przyjmowanego
i zatłaczanego strumienia dwutlenku węgla na bieżąco, a informacje w tym zakresie
przechowuje w siedzibie przez cały okres obowiązywania koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla.
Art. 127e.
1.
Do podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest zatłaczany dwutlenek węgla, który
spełnia kryteria akceptacji składu strumienia dwutlenku węgla określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 127h pkt 2, po przeprowadzeniu przez przedsiębiorcę oceny
ryzyka, o której mowa w art. 127d ust. 1 pkt 2.
2.
Akceptacja składu strumienia dwutlenku węgla jest dokonywana w oparciu o kryterium:
1)
składu procentowego, z uwzględnieniem minimalnej zawartości dwutlenku węgla oraz dopuszczalnej
zawartości innych gazów i substancji;
2)
parametrów fizycznych dwutlenku węgla, w tym ciśnienia i temperatury.
Art. 127f.
1.
Zabronione jest dodawanie do strumienia dwutlenku węgla odpadów oraz innych substancji,
z wyjątkiem tych, które są niezbędne w procesie przesyłania, zatłaczania, składowania,
monitoringu i pomiaru migracji dwutlenku węgla, w stężeniach, które nie spowodują
zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego oraz środowiska, w tym nie zwiększą ryzyka
wystąpienia wycieku dwutlenku węgla.
2.
Przez migrację dwutlenku węgla należy rozumieć przemieszczanie się dwutlenku węgla
w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla.
Art. 127g.
1.
Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla jest prowadzony na podstawie
planu monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla.
2.
Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla jest prowadzony w trzech
etapach:
1)
etap eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla - okres od rozpoczęcia zatłaczania
dwutlenku węgla do podziemnego składowiska dwutlenku węgla do zamknięcia podziemnego
składowiska dwutlenku węgla;
2)
etap po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla do przekazania Krajowemu
Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za to składowisko
zgodnie z art. 127j - okres nie krótszy niż 20 lat;
3)
etap po przekazaniu Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art.
127j.
3.
Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla jest prowadzony w celu:
1)
porównania stanu środowiska z jego pierwotnym i modelowym stanem określonym w dokumentacji
geologicznej, w szczególności porównania zachowania dwutlenku węgla w kompleksie podziemnego
składowania dwutlenku węgla, a w uzasadnionych przypadkach - w otaczającym go środowisku,
oraz zachowania wody w formacjach geologicznych;
2)
obserwacji migracji dwutlenku węgla, o której mowa w art. 127f ust. 2;
3)
wykrycia nieprawidłowości w procesie zatłaczania lub składowania dwutlenku węgla albo
w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla, które wiążą się z ryzykiem wystąpienia
wycieku dwutlenku węgla lub powstaniem zagrożenia zdrowia i życia ludzi oraz środowiska;
4)
wykrycia wycieku dwutlenku węgla lub jego wydostania się poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla, w szczególności wpływu na użytkowe poziomy wód podziemnych,
a także na bezpieczeństwo zdrowia i życia ludzi oraz środowiska;
5)
dokonania oceny podjętych działań naprawczych;
6)
dokonania oceny stabilności oraz bezpieczeństwa kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla w krótkiej i długiej perspektywie.
4.
Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla polega na badaniu i kontrolowaniu:
1)
składu chemicznego strumienia dwutlenku węgla w procesie zatłaczania;
2)
wydajności i ciśnienia zatłaczania strumienia dwutlenku węgla na etapie eksploatacji
podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
3)
temperatury i ciśnienia w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym
w podziemnym składowisku dwutlenku węgla;
4)
jakości wód podziemnych w poziomach wodonośnych położonych powyżej formacji geologicznej
uszczelniającej podziemne składowisko dwutlenku węgla;
5)
składu powietrza glebowego;
6)
szczelności odwiertów iniekcyjnych i obserwacyjnych;
7)
niezorganizowanych emisji dwutlenku węgla z kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla.
Art. 127h.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania dotyczące eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
2)
szczegółowe kryteria i sposób akceptacji składu strumienia dwutlenku węgla zatłaczanego
do podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
3)
sposób, częstotliwość i szczegółowe warunki prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla
- kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa prowadzenia działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, mając na uwadze potrzebę zapewnienia ochrony
zdrowia i życia ludzi oraz środowiska, a także bezpieczeństwa powszechnego oraz uwzględniając
charakterystykę kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, warunki geologiczne
i przyrodnicze.
Art. 127i.
1.
Zamknięcie podziemnego składowiska dwutlenku węgla następuje:
1)
po wypełnieniu warunków określonych w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku
węgla;
2)
na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy, po uzyskaniu zgody organu koncesyjnego;
3)
po przejęciu przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a, z tym
że w przypadku utrzymywania zakładu górniczego w gotowości zgodnie z art. 39c ust.
1, zamknięcie podziemnego składowiska dwutlenku węgla następuje, jeżeli nie zostanie
udzielona nowa koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla w terminie określonym
w tym przepisie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przedsiębiorca jest obowiązany do:
1)
likwidacji zakładu górniczego, w tym likwidacji instalacji zatłaczającej, uszczelnienia
i zabezpieczenia podziemnego składowiska dwutlenku węgla oraz, w razie potrzeby, podejmowania
działań naprawczych oraz działań zapobiegawczych i naprawczych w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie;
2)
prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla po zamknięciu
podziemnego składowiska dwutlenku węgla, przez okres nie krótszy niż 20 lat od dnia
jego zamknięcia;
3)
informowania organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych, oraz rozliczania emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla.
3.
Obowiązki, o których mowa w ust. 2, przedsiębiorca wykonuje do czasu przekazania odpowiedzialności
za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla zgodnie z art. 127j.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązki, o których mowa w ust. 2, wykonuje
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla do czasu przekazania
mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z
art. 127j.
Art. 127j.
1.
Przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu
Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla następuje, gdy:
1)
zakład górniczy prowadzący podziemne składowanie dwutlenku węgla został zlikwidowany
zgodnie z planem ruchu likwidowanego zakładu górniczego;
2)
zostały wypełnione warunki określone w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku
węgla;
3)
zostały zrealizowane obowiązki, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4;
4)
został przeprowadzony monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla
po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla przez okres nie krótszy niż
20 lat;
5)
wykazana została długoterminowa stabilność kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla.
2.
Przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu
Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla następuje, z wyjątkiem przypadku,
o którym mowa w art. 39a ust. 1, równocześnie z wygaśnięciem koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla.
3.
O przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla orzeka, w drodze
decyzji, organ koncesyjny.
4.
Decyzja o przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku
węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla jest wydawana
na wniosek przedsiębiorcy, a w przypadku gdy nastąpiło przejęcie przez Krajowego Administratora
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a - na wniosek Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla.
5.
Do wniosku o przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku
węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla dołącza się:
1)
kopię decyzji zatwierdzającej dodatek do dokumentacji geologicznej, o którym mowa
w art. 93 ust. 4a pkt 2;
2)
mapy i przekroje zasięgu przestrzennego kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla, w tym podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
3)
potwierdzenie wypełnienia warunków określonych w koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla i zrealizowania obowiązków, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4;
4)
dowód potwierdzający istnienie zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust.
1, oraz aktualny stan tego zabezpieczenia.
6.
Wydanie decyzji w sprawie przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
wymaga:
1)
uzgodnienia z właściwym organem nadzoru górniczego oraz właściwym wójtem (burmistrzem,
prezydentem miasta);
2)
uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, przepisy art. 23 ust. 4 i 5 stosuje się
odpowiednio.
8.
W przypadku gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 1, organ koncesyjny
odmawia, w drodze decyzji, przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
9.
Kopie decyzji dotyczących przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
organ koncesyjny przesyła do wiadomości Komisji Europejskiej.
Art. 127k.
Po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla w celu prowadzenia monitoringu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla ma prawo wstępu na teren cudzej
nieruchomości niezbędnej do prowadzenia tego monitoringu.
Art. 127l.
Zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla podlega wpisowi do rejestru obszarów
górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, o którym mowa w art.
152a ust. 1.
Art. 127m.
1.
Przedsiębiorca sporządza roczne sprawozdanie z prowadzonej działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, które zawiera:
1)
dane identyfikujące przedsiębiorcę;
2)
dane dotyczące miejsca prowadzenia działalności polegającej na podziemnym składowaniu
dwutlenku węgla;
3)
wyniki monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym informacje
o sposobie i częstotliwości prowadzenia monitoringu;
4)
informacje o ilości i charakterystyce, w tym źródle pochodzenia, dwutlenku węgla zatłoczonego
do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
5)
informacje o istnieniu i aktualnym stanie zabezpieczenia finansowego, o którym mowa
w art. 28a ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, a
także dowody potwierdzające istnienie i aktualny stan tych zabezpieczeń;
6)
ocenę zgodności zachowania dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla z jego zachowaniem modelowym określonym w dokumentacji geologicznej,
wraz z uzasadnieniem;
7)
inne informacje istotne dla oceny bezpieczeństwa prowadzenia działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
216)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17..
Przedsiębiorca składa sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy do organu koncesyjnego
w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku w formie pisemnej lub w formie dokumentu
elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne .
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 121 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która wejdzie w życie z dniem 5 października 2021 r..
Przedsiębiorca składa sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy do organu koncesyjnego
w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku na piśmie utrwalonym w postaci papierowej
lub elektronicznej, podpisując je odpowiednio do sposobu utrwalenia podpisem własnoręcznym,
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
3.
Kopię sprawozdania przedsiębiorca przesyła do właściwego organu nadzoru górniczego
w terminie, o którym mowa w ust. 2.
Art. 127n.
1.
Właściwy organ nadzoru górniczego przeprowadza kontrolę działalności polegającej na
podziemnym składowaniu dwutlenku węgla:
1)
przed rozpoczęciem eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla w zakresie
zgodności z warunkami określonymi w koncesji, planie zagospodarowania podziemnego
składowiska dwutlenku węgla lub planie ruchu zakładu górniczego;
2)
co najmniej raz w roku w okresie eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla
oraz przez 3 lata od dnia zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
3)
co 5 lat po upływie 3 lat od dnia zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla
do przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla zgodnie z art. 127j;
4)
w przypadku uzyskania informacji o wycieku dwutlenku węgla lub ryzyku wystąpienia
takiego wycieku;
5)
jeżeli ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m ust.
1, wynika niezgodność prowadzonej działalności z warunkami określonymi w koncesji,
planie zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla lub planie ruchu zakładu
górniczego;
6)
w innych niż określone w pkt 1-5 uzasadnionych przypadkach.
2.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół.
3.
Protokół z kontroli zawiera w szczególności:
1)
ocenę zgodności prowadzonej działalności z wymaganiami ustawy i przepisów odrębnych,
warunkami określonymi w koncesji, planie zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla i planie ruchu zakładu górniczego;
2)
wnioski z przeprowadzonej kontroli, a w razie potrzeby - zalecenia dotyczące dalszego
prowadzenia działalności polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
4.
Protokół z kontroli udostępnia się zgodnie z przepisami o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko, w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia kontroli.
5.
Do kontroli, o której mowa w ust. 1, przepisy działu IX stosuje się odpowiednio.
Art. 127o.
Organ koncesyjny, w celu oceny zgodności prowadzonej działalności polegającej na podziemnym
składowaniu dwutlenku węgla z warunkami określonymi w koncesji, dokonuje przeglądu
udzielonych koncesji:
1)
po upływie 5 lat od dnia udzielenia koncesji, a następnie - co 10 lat;
2)
w przypadkach, o których mowa w art. 37a ust. 2 pkt 2-5.
Rozdział 5
Likwidacja zakładu górniczego
Art. 128.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której mowa w art. 21 ust.
1 pkt 2-4, tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego, zwany dalej „funduszem”,
oraz gromadzi na nim środki. Przedsiębiorca może utworzyć wspólny fundusz dla więcej
niż jednego zakładu górniczego.
2.
Środki funduszu gromadzi się na wyodrębnionym rachunku bankowym w postaci środków
pieniężnych. Środki funduszu mogą być gromadzone również w postaci bonów skarbowych
lub obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.
3.
Środki funduszu zwiększa się o wpływy z oprocentowania środków pieniężnych, przychody
z bonów skarbowych oraz przychody z obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez
Skarb Państwa.
4.
W przypadku wydobywania kopalin ze złóż metodą:
1)
robót podziemnych lub otworów wiertniczych - przeznacza się na fundusz równowartość
nie mniej niż 3% odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zakładu górniczego, ustalanych
stosownie do przepisów o podatku dochodowym,
2)
odkrywkową - przeznacza się na fundusz równowartość nie mniej niż 10% należnej opłaty
eksploatacyjnej
- w terminie miesiąca po zakończeniu roku obrotowego.
5.
Przepis ust. 4 pkt 1 stosuje się do podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji
oraz podziemnego składowania odpadów.
6.
Obowiązek przeznaczania środków na fundusz:
1)
powstaje w przypadku:
a)
wydobywania kopalin ze złóż - od dnia wymagalności opłaty eksploatacyjnej,
b)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego składowania
odpadów - od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego;
2)
ustaje z dniem rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego.
7.
Likwidacja części zakładu górniczego nie zwalnia z obowiązku dokonywania wpłat w zakresie
pozostałej części tego zakładu.
8.
Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku
dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji zakładu
górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze względów technicznych i
technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu.
9.
Rozpoczęcie dokonywania wypłat z funduszu może nastąpić po przedstawieniu przez przedsiębiorcę
prowadzącemu rachunek ostatecznej decyzji właściwego organu nadzoru górniczego zatwierdzającej
plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej części albo zatwierdzającej
plan ruchu zakładu górniczego w części, w jakiej przewiduje on likwidację zbędnych
ze względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk
górniczych tego zakładu.
10.
Na żądanie właściwego organu koncesyjnego lub właściwego organu nadzoru górniczego
przedsiębiorca przedstawia aktualne wyciągi z rachunku bankowego, na którym gromadzi
środki funduszu, oraz informacje o sposobie ich wykorzystania.
11.
Likwidacja funduszu następuje po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego, za zgodą
właściwego organu nadzoru górniczego, wyrażoną, w drodze decyzji, po zasięgnięciu
opinii właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
12.
Wymagania określone w ust. 1-11 stosuje się odpowiednio do następcy prawnego przedsiębiorcy,
który utworzył fundusz.
13.
Stosowanie przepisów ust. 1-12 nie jest obowiązkowe dla przedsiębiorcy, który uzyskał
koncesję starosty.
Art. 129.
1.
W przypadku likwidacji zakładu górniczego, w całości lub w części, przedsiębiorca
jest obowiązany:
1)
zabezpieczyć lub zlikwidować wyrobiska górnicze oraz urządzenia, instalacje i obiekty
zakładu górniczego;
1a)
przedsięwziąć niezbędne środki chroniące sąsiednie złoża kopalin;
2)
(uchylony)
3)
(uchylony)
4)
przedsięwziąć niezbędne środki chroniące wyrobiska sąsiednich zakładów górniczych;
5)
przedsięwziąć niezbędne środki w celu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów
po działalności górniczej.
2.
Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych .
3.
Do likwidacji zakładu górniczego stosuje się odpowiednio przepisy o ruchu zakładu
górniczego.
4.
Plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej części określa również
sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1.
5.
(uchylony)
6.
W uzasadnionych przypadkach właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji,
nakazać przedsiębiorcy wykonanie obowiązku likwidacji zakładu górniczego lub jego
oznaczonej części.
7.
Decyzja, o której mowa w ust. 6, określa termin i sposób wykonania obowiązku likwidacji
zakładu górniczego lub jego oznaczonej części. Decyzja ta może również upoważnić do
korzystania z cudzej nieruchomości w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązku likwidacji
zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.
8.
W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 7, właściwy organ
nadzoru górniczego wszczyna postępowanie egzekucyjne.
Art. 130.
1.
Środki funduszu nie podlegają egzekucji, chyba że tytuł wykonawczy, na podstawie którego
organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne, został wystawiony:
1)
na wniosek wierzyciela przedsiębiorcy,
2)
na podstawie art. 129 ust. 8
- z tytułu wykonywania na zlecenie lub rzecz przedsiębiorcy czynności określonych
w art. 128 ust. 8, art. 129 ust. 1 lub 6.
2.
Środki funduszu nie wchodzą w skład masy upadłości podmiotów, o których mowa w art.
128 ust. 1 i 12.
Art. 131.
Niezwłocznie po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego przedsiębiorca przekazuje
Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego dokumentację mierniczo-geologiczną, w sposób
i w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 116 ust. 7. Do dokumentacji tej nie stosuje się art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14
lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach .
Art. 132.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do likwidacji zakładu górniczego,
jego oznaczonej części oraz zbędnych ze względów technicznych i technologicznych urządzeń,
instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu, prowadzonej przez podmiot
niebędący przedsiębiorcą, w tym likwidacji byłego zakładu górniczego.
Dział VII
Opłaty
Art. 133.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny,
koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla albo koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża, wnosi opłatę ustalaną w koncesji jako iloczyn stawki opłaty
oraz wyrażonej w kilometrach kwadratowych powierzchni terenu objętego koncesją.
2.
Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania złóż kopalin za kilometr kwadratowy
wynosi dla:
1)
2)
3)
pozostałych kopalin, których złoża są objęte własnością górniczą, z wyłączeniem węglowodorów
- 111,72 zł 18)Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy..
3.
Stawka opłaty za działalność w zakresie rozpoznawania złóż kopalin lub łącznie za
działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin wynosi dwukrotność
stawki określonej w ust. 2.
3a.
Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla wynosi 105,81 zł 18)Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy..
3b.
Stawka opłaty za działalność w zakresie rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla lub łącznie za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla wynosi dwukrotność stawki określonej
w ust. 3a.
3c.
Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów
za kilometr kwadratowy wynosi 210 zł 18)Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy..
4.
Opłata ma charakter jednorazowy i jest wnoszona w terminie 14 dni od dnia, w którym
koncesja stała się ostateczna. Dowód wniesienia opłaty przedsiębiorca niezwłocznie
przedstawia organowi koncesyjnemu oraz podmiotom określonym w art. 141 ust. 1-3.
5.
Organ koncesyjny, wydłużając czas obowiązywania koncesji lub czas trwania fazy poszukiwania
i rozpoznawania w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, ponownie ustala opłatę za działalność. Do
ustalenia tej opłaty stosuje się przepisy ust. 1-4.
Art. 134.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, a w przypadku
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża − uzyskał decyzję inwestycyjną, wnosi opłatę eksploatacyjną ustalaną jako
iloczyn jej stawki oraz ilości kopaliny wydobytej ze złoża bilansowego i pozabilansowego,
w okresie rozliczeniowym.
2.
Stawki opłat eksploatacyjnych dla poszczególnych rodzajów kopalin określa załącznik
do ustawy.
3.
Stawka opłaty eksploatacyjnej wynosi 50% w przypadku:
1)
kopaliny towarzyszącej;
2)
kopaliny współwystępującej wydobytej ze złoża węglowodorów.
Art. 135.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na:
1)
podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo
2)
podziemne składowanie odpadów, albo
3)
podziemne składowanie dwutlenku węgla
- wnosi opłatę ustaloną jako iloczyn stawki opłaty oraz ilości odpowiednio substancji,
odpadów albo dwutlenku węgla, która w okresie rozliczeniowym została wprowadzona do
górotworu, w tym do podziemnych wyrobisk górniczych.
2.
Stawki opłat z tytułu magazynowania wynoszą dla:
1)
2)
3.
Stawki opłat z tytułu składowania wynoszą dla odpadów:
1)
niebezpiecznych - 65,79 zł 18)Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy./t z wyłączeniem odpadów stanowiących materiały izolacyjne i konstrukcyjne zawierające
azbest, dla których stawka wynosi 0,0 zł/t;
2)
3)
4)
promieniotwórczych - jak dla odpadów niebezpiecznych.
4.
Stawka opłaty z tytułu podziemnego składowania dwutlenku węgla wynosi 5,06 zł 18)Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy./t.
Art. 136.
1.
Stawki opłat, o których mowa w art. 133 ust. 2, 3a i 3c, art. 134 ust. 2 i art. 135
ust. 2-4, podlegają corocznej zmianie, stosownie do średniorocznego wskaźnika cen
towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, planowanego w ustawie budżetowej na dany rok
kalendarzowy.
2.
Na podstawie wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw środowiska
ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” stawki opłat obowiązujące na następny rok kalendarzowy, zaokrąglając je w
górę do pełnych groszy.
Art. 137.
1.
Okresem rozliczeniowym z tytułu opłaty eksploatacyjnej jest półrocze liczone odpowiednio
od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca i od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia.
2.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, z wyłączeniem
złoża węglowodorów, samodzielnie ustala wysokość opłaty eksploatacyjnej należnej za
okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca następującego po tym okresie wnosi ją
na rachunki bankowe gminy, na terenie której jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW,
bez wezwania.
2a.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złoża, a w przypadku
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów
ze złoża - uzyskał decyzję inwestycyjną, samodzielnie ustala wysokość opłaty eksploatacyjnej
należnej za okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca następującego po tym okresie
wnosi ją na rachunki bankowe gminy, powiatu i województwa, na terenie których jest
prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW, bez wezwania.
3.
W terminie określonym w ust. 2 przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie
kopaliny ze złoża, przedstawia organowi koncesyjnemu, gminie, na terenie której jest
prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW kopie dowodów dokonanych wpłat, a także informację
zawierającą dane identyfikujące przedsiębiorcę, nazwę złoża, numer koncesji na wydobywanie
kopaliny z tego złoża, rodzaj i ilość kopaliny wydobytej w okresie rozliczeniowym,
przyjętą stawkę oraz wysokość ustalonej opłaty, w tym przypadającej gminie, na terenie
której jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW. Jeżeli wydobycie prowadzi się na
terenie więcej niż jednej gminy - w informacji określa się również ilość kopaliny
wydobytej z terenów poszczególnych gmin, a także wysokość przypadającej na nie opłaty
eksploatacyjnej.
3a.
W terminie określonym w ust. 2a przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie
kopaliny ze złoża, a w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża − uzyskał decyzję inwestycyjną, przedstawia
organowi koncesyjnemu, gminie, powiatowi i województwu, na terenie których jest prowadzona
działalność, oraz NFOŚiGW kopie dowodów dokonanych wpłat, a także informację zawierającą
dane identyfikujące przedsiębiorcę, nazwę złoża, numer koncesji, rodzaj i ilość kopaliny
wydobytej w okresie rozliczeniowym, przyjętą stawkę oraz wysokość ustalonej opłaty,
w tym przypadającej gminie, powiatowi i województwu, na terenie których jest prowadzona
działalność, oraz NFOŚiGW. Jeżeli wydobycie prowadzi się na terenie więcej niż jednej
gminy, jednego powiatu lub jednego województwa - w informacji określa się również
ilość kopaliny wydobytej z terenów odpowiednio poszczególnych gmin, powiatów i województw,
a także wysokość przypadającej na nie opłaty eksploatacyjnej.
4.
Jeżeli wysokość opłaty należnej za okres rozliczeniowy nie przekracza 300 zł, obowiązek
jej zapłaty nie powstaje. Nie zwalnia to z obowiązku przedłożenia informacji, o której
mowa w ust. 3 i 3a.
5.
Jeżeli ostatni dzień terminu określonego w ust. 2 i 2a przypada na sobotę lub dzień
ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień tego terminu uważa się następny dzień po
dniu lub dniach wolnych od pracy.
6.
Wymagania określone w ust. 1, 2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców,
którzy uzyskali koncesję na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji, koncesję
na podziemne składowanie odpadów albo koncesję na podziemne składowanie dwutlenku
węgla.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory druków
służących przedstawieniu informacji dotyczącej opłaty za wydobytą kopalinę, podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji, podziemne składowanie odpadów oraz podziemne
składowanie dwutlenku węgla, kierując się potrzebą zapewnienia przejrzystości oraz
wiarygodności przedkładanych informacji.
Art. 138.
W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dokonał wpłaty opłaty w terminie albo
dokonał wpłaty w wysokości innej niż należna, organ koncesyjny określa, w drodze decyzji,
wysokość należnej opłaty, stosując stawkę obowiązującą w okresie rozliczeniowym, którego
opłata dotyczy.
Art. 139.
1.
Działalność wykonywana z rażącym naruszeniem warunków określonych w koncesji albo
w zatwierdzonym albo w podlegającym zgłoszeniu projekcie robót geologicznych podlega
opłacie dodatkowej. Opłata dodatkowa jest niezależna od pozostałych opłat regulowanych
niniejszym działem.
2.
Opłatę dodatkową ustala, w drodze decyzji, odpowiednio organ koncesyjny lub organ
administracji geologicznej, który zatwierdził projekt robót geologicznych lub któremu
zgłoszono projekt robót geologicznych.
3.
Opłatę dodatkową za:
1)
poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1, ustala się
w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju kopaliny za każdy kilometr
kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr
kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
1a)
poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla ustala
się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty za działalność w zakresie poszukiwania
lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla za każdy kilometr
kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr
kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
2)
wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 10 000 zł za każdy kilometr
kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr
kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
3)
wydobywanie kopalin ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej
dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wydobytej w ten sposób kopaliny;
4)
podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji ustala się w wysokości pięciokrotnej
stawki opłaty dla danego rodzaju magazynowanej substancji, pomnożonej przez ilość
zatłoczonej w ten sposób substancji;
5)
podziemne składowanie odpadów ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty dla
danego rodzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez ilość składowanych w ten sposób
odpadów;
6)
podziemne składowanie dwutlenku węgla ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki
opłaty dla składowanego dwutlenku węgla, pomnożonej przez ilość składowanego w ten
sposób dwutlenku węgla.
4.
Opłaty dodatkowe, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 1a i 3-6, ustala się, stosując stawki
obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.
5.
Opłatę wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Dowód wniesienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwemu organowi oraz podmiotom
określonym w art. 141 ust. 1-3.
Art. 140.
1.
Działalność wykonywana bez wymaganej koncesji albo bez zatwierdzonego albo podlegającego
zgłoszeniu projektu robót geologicznych podlega opłacie podwyższonej.
2.
Organami właściwymi w sprawach, o których mowa w ust. 1, są:
1)
minister właściwy do spraw środowiska w odniesieniu do działalności:
a)
wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
w zakresie podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
c)
w zakresie podziemnego składowania odpadów,
d)
w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
e)
w zakresie podziemnego składowania dwutlenku węgla;
2)
właściwy organ nadzoru górniczego w zakresie niewymienionym w pkt 1.
3.
Opłatę podwyższoną za:
1)
poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1, ustala się
w wysokości 50 000 zł za każdy kilometr kwadratowy powierzchni terenu objętego taką
działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się
jako cały;
1a)
poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla ustala
się w wysokości 50 000 zł za każdy kilometr kwadratowy powierzchni terenu objętego
taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy
się jako cały;
2)
wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 40 000 zł za każdy kilometr
kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr
kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
3)
wydobywanie kopalin ustala się w wysokości czterdziestokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej
dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wydobytej bez koncesji kopaliny;
4)
podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji ustala się w wysokości dwustukrotnej
stawki opłaty dla danego rodzaju magazynowanej substancji, pomnożonej przez ilość
zatłoczonej bez koncesji substancji;
5)
podziemne składowanie odpadów ustala się w wysokości dwustukrotnej stawki opłaty dla
danego rodzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez ilość składowanych bez koncesji
odpadów;
6)
podziemne składowanie dwutlenku węgla ustala się w wysokości dwustukrotnej stawki
opłaty z tytułu składowania dwutlenku węgla, pomnożonej przez ilość składowanego bez
koncesji dwutlenku węgla.
4.
Do ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny, dla której stawka opłaty
eksploatacyjnej wynosi 0 zł za jednostkę miary przyjmuje się stawkę w wysokości 1,32
zł/m3wprzypadku wód termalnych i 5,89 zł/1000 m3
wprzypadku metanu z węgla kamiennego.
5.
Opłaty podwyższone, o których mowa w ust. 3 pkt 3-6, ustala się, stosując stawki obowiązujące
w dniu wszczęcia postępowania.
6.
Opłatę wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Dowód wniesienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwemu organowi oraz podmiotom
określonym w art. 141.
Art. 141.
1.
Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w niniejszym dziale, w 60% stanowią dochód gminy,
na terenie której jest prowadzona działalność, a w 40% dochód NFOŚiGW.
1a.
Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w niniejszym dziale, w zakresie węglowodorów,
w 60% stanowią dochód gminy, w 15% dochód powiatu, w 15% dochód województwa, na terenie
których jest prowadzona działalność, a w 10% dochód NFOŚiGW.
2.
Jeżeli działalność jest prowadzona na terenie więcej niż jednej gminy, jednego powiatu
lub jednego województwa, opłaty stanowią ich dochód proporcjonalnie odpowiednio do
wielkości powierzchni terenu objętego działalnością albo ilości wydobytej kopaliny,
ilości wprowadzonej do górotworu substancji, odpadów albo dwutlenku węgla.
3.
Wpływy z tytułu opłat za działalność prowadzoną w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej w całości stanowią dochód NFOŚiGW.
4.
(uchylony)
Art. 142.
1.
Do opłat, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczące zobowiązań podatkowych. Określone tymi przepisami uprawnienia organów podatkowych
przysługują wierzycielom.
2.
Wierzycielami są odpowiednio gmina, powiat, województwo oraz NFOŚiGW.
3.
Organem właściwym w zakresie decyzji wydawanych na podstawie przepisów wymienionych
w ust. 1 w części dotyczącej NFOŚiGW jest Prezes Zarządu tego Funduszu. W sprawach
regulowanych niniejszą ustawą organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do Prezesa Zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej jest minister właściwy do spraw środowiska.
Art. 143.
1.
Decyzja w sprawach określonych niniejszym działem nie może zostać wydana po upływie
5 lat od końca roku, w którym nastąpiło zdarzenie uzasadniające jej wydanie.
2.
W sprawach określonych niniejszym działem stroną postępowania jest odpowiednio:
1)
przedsiębiorca albo
2)
podmiot, który prowadzi działalność bez wymaganej koncesji, albo
3)
podmiot, który prowadzi roboty geologiczne z rażącym naruszeniem warunków określonych
w zatwierdzonym albo podlegającym zgłoszeniu projekcie robót geologicznych, albo
4)
podmiot, który prowadzi roboty geologiczne bez zatwierdzonego albo podlegającego zgłoszeniu
projektu robót geologicznych.
3.
W przypadku braku podmiotu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 i 4, stroną postępowania
jest właściciel nieruchomości albo inna osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości,
na której jest prowadzona ta działalność lub roboty geologiczne.
Dział VIII
Odpowiedzialność za szkody
Art. 144.
1.
Właściciel nie może sprzeciwić się zagrożeniom spowodowanym ruchem zakładu górniczego,
który jest prowadzony zgodnie z ustawą. Może on jednak żądać naprawienia wyrządzonej
tym ruchem szkody, na zasadach określonych ustawą.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych podmiotów, których prawa majątkowe
są zagrożone ruchem zakładu górniczego.
3.
Jeżeli nie zachodzą okoliczności przewidziane w ust. 1 i 2, przedsiębiorca odpowiada
za szkodę według zasad określonych w Kodeksie cywilnym.
Art. 145.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do naprawiania szkód, o których mowa w art. 144
ust. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
Art. 146.
1.
Odpowiedzialność za szkodę ponosi przedsiębiorca prowadzący ruch zakładu górniczego,
wskutek którego wystąpiła szkoda.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do innych podmiotów prowadzących działalność regulowaną
ustawą, nawet jeżeli nie stosuje się do nich przepisów dotyczących ruchu zakładu górniczego.
3.
Jeżeli nie można ustalić, kto wyrządził szkodę, odpowiada za nią przedsiębiorca, który
w dniu ujawnienia się szkody ma prawo prowadzić w obszarze górniczym, w granicach
którego wystąpiła szkoda, działalność regulowaną ustawą.
4.
Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca odpowiedzialny za szkodę ani jego następca prawny,
za szkodę odpowiada Skarb Państwa reprezentowany przez właściwy organ nadzoru górniczego
na zasadach określonych niniejszym działem.
5.
Jeżeli szkoda nastąpiła także z innych przyczyn niż ruch zakładu górniczego, odpowiedzialność
podmiotów określonych w ust. 1-4 oraz innych podmiotów jest solidarna.
6.
Odpowiedzialność przedsiębiorcy oraz podmiotów trudniących się zawodowo wykonywaniem
powierzonych im przez tego przedsiębiorcę czynności jest solidarna.
Art. 147.
1.
Przywrócenie stanu poprzedniego może w szczególności nastąpić przez dostarczenie gruntów,
obiektów budowlanych, urządzeń, lokali, wody lub innych dóbr tego samego rodzaju.
2.
Naprawienie szkody w gruncie rolnym lub leśnym zdegradowanym lub zdewastowanym na
skutek ruchu zakładu górniczego następuje w sposób określony przepisami o ochronie
tych gruntów.
3.
Obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego ciąży na tym, kto jest odpowiedzialny za
szkodę. Poszkodowany, za zgodą podmiotu odpowiedzialnego za szkodę, może wykonać obowiązek
w zamian za zapłatę odpowiedniej kwoty pieniężnej.
Art. 148.
Jeżeli poszkodowany poniósł nakłady na naprawienie szkody, odszkodowanie ustala się
z uwzględnieniem wartości uzasadnionych nakładów.
Art. 149.
Roszczenia określone niniejszym działem przedawniają się z upływem 5 lat od dnia dowiedzenia
się o szkodzie.
Art. 150.
Przepisy o naprawianiu szkód określonych niniejszym działem stosuje się odpowiednio
do zapobiegania tym szkodom.
Art. 151.
1.
Sądowe dochodzenie roszczeń jest możliwe po wyczerpaniu postępowania ugodowego.
2.
Warunek wyczerpania postępowania ugodowego jest spełniony, jeżeli przedsiębiorca odmówił
zawarcia ugody lub jeżeli od skierowania przez poszkodowanego roszczenia wobec przedsiębiorcy
upłynęło 30 dni, chyba że poszkodowany, zgłaszając żądanie zawarcia ugody, wyznaczy
dłuższy termin.
3.
Ugoda zawarta w formie aktu notarialnego stanowi tytuł egzekucyjny w rozumieniu przepisów
Kodeksu postępowania cywilnego.
4.
Jeżeli przedsiębiorca uchyla się od wykonania ugody lub wyroku nakazującego naprawę
szkód wyrządzonych ruchem zakładu górniczego, koszt wykonania zastępczego może zostać
pokryty z zabezpieczenia, o którym mowa w art. 28.
Art. 152.
1.
W celu natychmiastowego zapobieżenia szkodzie lub jej dalszym skutkom sąd może nakazać
podjęcie koniecznych czynności. Jeżeli obowiązek ten obciąża poszkodowanego, sąd może
nakazać, aby podmiot, do którego jest kierowane roszczenie, niezwłocznie wypłacił
odpowiednią kwotę pieniężną.
2.
W przypadku powstania szkody w postaci zaniku wody lub utraty jej przydatności, podmiot,
do którego jest kierowane roszczenie, do czasu naprawienia szkody jest obowiązany
bezpłatnie dostarczać poszkodowanemu niezbędną ilość wody.
3.
W sprawach uregulowanych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym.
Dział VIIIA
Rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla
Art. 152a.
1.
Tworzy się rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku
węgla.
2.
Rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla prowadzi
państwowa służba geologiczna.
3.
Wpisu do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku
węgla dokonuje się z urzędu na podstawie decyzji w sprawach określonych w dziale III.
4.
Organ koncesyjny przekazuje państwowej służbie geologicznej dokumenty stanowiące podstawę
dokonania wpisu do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
dwutlenku węgla, w tym mapy obszarów górniczych.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu określi, w drodze rozporządzenia, dane podlegające wpisowi do rejestru obszarów
górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, termin i tryb przekazywania
dokumentów stanowiących podstawę wpisu, sposób prowadzenia rejestru, rodzaje dokumentów
przechowywanych w rejestrze, a także termin przekazywania map obszarów górniczych
przedsiębiorcy oraz właściwemu organowi koncesyjnemu, organowi nadzoru górniczego
oraz wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).
6.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw środowiska
zapewni, aby rejestr stanowił szczegółową ewidencję wszystkich obszarów górniczych
i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, a także zapewni terminowe przekazywanie
map obszarów górniczych przedsiębiorcy oraz właściwym organom oraz weźmie pod uwagę
konieczność gromadzenia w rejestrze informacji i dokumentów służących ocenie długoterminowej
stabilności kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla.
Dział IX
Administracja, państwowa służba geologiczna, Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla i nadzór
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 153.
1.
Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli upoważnionym pracownikom organów administracji
geologicznej oraz pracownikom organów nadzoru górniczego, w granicach ich właściwości
rzeczowej i miejscowej, przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej, prawo:
1)
całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym
sprzętem do:
a)
miejsc wykonywania robót geologicznych,
b)
miejsc wydobywania kopalin,
c)
zakładów górniczych,
d)
siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym,
e)
siedzib, obiektów i urządzeń przedsiębiorców produkujących, importujących lub wprowadzających
do obrotu wyroby przeznaczone do stosowania w ruchu zakładu górniczego;
2)
dostępu do niezbędnych informacji, urządzeń i dokumentów;
3)
żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób;
4)
żądania udzielania wyjaśnień w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru i kontroli;
5)
legitymowania osób w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla
potrzeb kontroli;
6)
żądania okazania dokumentów i udostępniania niezbędnych danych;
7)
pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności
kontrolnych.
2.
Pracownikom państwowej służby geologicznej przysługuje prawo do całodobowego wstępu,
wraz z pracownikami pomocniczymi i rzeczoznawcami oraz niezbędnym sprzętem, do miejsc
wykonywania robót geologicznych, na podstawie odrębnego upoważnienia właściwego organu
administracji geologicznej, w celu sprawdzenia prawidłowości poboru próbek z wykonania
robót geologicznych oraz do wykonywania innych czynności pomocniczych.
Art. 154.
1.
Do kontroli działalności prowadzonej na podstawie przepisów ustawy stosuje się przepisy
rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
2.
W przypadku działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1:
1)
książka kontroli jest prowadzona i przechowywana w zakładzie górniczym albo zakładzie
wykonującym roboty geologiczne;
2)
ograniczenie czasu trwania wszystkich kontroli, przeprowadzanych przez właściwy organ
administracji geologicznej, w jednym roku kalendarzowym dotyczy poszczególnych zakładów
górniczych albo zakładów wykonujących roboty geologiczne.
3.
Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników właściwych organów administracji
geologicznej albo pracowników właściwych organów nadzoru górniczego po okazaniu przedsiębiorcy
albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania
takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie później
niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli, jeżeli:
1)
czynności te są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia
lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
2)
przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia
lub środowiska naturalnego.
4.
Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
u którego będzie przeprowadzana kontrola, zapewnia przeprowadzającym kontrolę transport
do zakładu górniczego i z tego zakładu, w tym przewóz sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia
kontroli, oraz zakwaterowanie i wyżywienie.
5.
W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku
i ich naprawie, przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, w związku z którą powstało bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub
wystąpiła szkoda w środowisku, zapewnia właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony
środowiska transport do miejsca wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku
lub miejsca wystąpienia szkody w środowisku i z tego miejsca, w tym przewóz niezbędnego
sprzętu, oraz zakwaterowanie i wyżywienie.
Art. 154a.
1.
Czynności kontrolne wykonywane przez organy nadzoru górniczego są wykonywane w miejscu
wykonywania działalności podlegającej kontroli lub w miejscu związanym z prowadzoną
przez przedsiębiorcę działalnością, w tym w miejscach, w których mogą się znajdować
urządzenia oraz dokumenty dotyczące tych urządzeń, a także dokumenty dotyczące czynności
podlegających kontroli.
2.
Jeżeli w tym samym czasie, w miejscu wykonywania nadzoru i kontroli, czynności w ruchu
zakładu górniczego albo zakładu wykonują różne podmioty wykonujące w zakresie swojej
działalności zawodowej powierzone im czynności w ruchu zakładu górniczego, albo zakładu,
czynności kontrolne mogą być podejmowane wobec każdego z tych podmiotów.
Art. 154b.
1.
Po zakończeniu czynności kontrolnych sporządza się protokół kontroli.
2.
W protokole kontroli określa się w szczególności:
1)
zakres przedmiotowy kontroli;
2)
dzień lub dni, w których przeprowadzono kontrolę;
3)
miejsce lub miejsca, w których przeprowadzono kontrolę;
4)
osoby biorące udział w kontroli ze strony kontrolującego i kontrolowanego, z określeniem,
w jakim charakterze brały udział w kontroli;
5)
ustalenia kontroli;
6)
wykaz dowodów, zebranych w trakcie kontroli.
3.
Doręczenie protokołu kontroli przedsiębiorcy lub osobie przez niego upoważnionej kończy
kontrolę.
4.
Przedsiębiorca może wnieść zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole kontroli
w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu kontroli.
5.
W przypadku wniesienia zastrzeżeń, organ nadzoru górniczego sporządza aneks do protokołu
kontroli, w którym wskazuje, które zastrzeżenia uznał za uzasadnione, lub wyjaśnia,
dlaczego nie uznał zastrzeżeń za uzasadnione. Organ nadzoru górniczego podpisuje aneks
do protokołu kontroli i doręcza go przedsiębiorcy lub osobie przez niego upoważnionej.
Art. 155.
1.
W przypadku uzasadnionej potrzeby, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa
osób, o których mowa w art. 153, organy administracji geologicznej oraz organy nadzoru
górniczego mogą żądać udzielenia stosownej pomocy przez Policję.
2.
Osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 153, nie mają potrzeby uzyskiwania
przepustki bądź innego zezwolenia. Nie podlegają one przeszukaniu przewidzianemu w
regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki organizacyjnej. Stosuje się do nich
natomiast przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące w kontrolowanej jednostce
organizacyjnej.
3.
Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowany są obowiązani umożliwić
przeprowadzenie czynności kontrolnych.
Rozdział 2
Organy administracji geologicznej
Art. 156.
1.
Organami administracji geologicznej są:
1)
minister właściwy do spraw środowiska;
2)
marszałkowie województw;
3)
starostowie.
2.
Zadania administracji geologicznej wykonuje:
1)
minister właściwy do spraw środowiska - przy pomocy Głównego Geologa Kraju, będącego
sekretarzem lub podsekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ministra;
2)
marszałek województwa - przy pomocy geologa wojewódzkiego;
3)
starosta - przy pomocy geologa powiatowego.
3.
Określone ustawą zadania marszałków województw oraz starostów są zadaniami z zakresu
administracji rządowej.
Art. 157.
W sprawach określonych ustawą organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do marszałków województw jest minister właściwy do spraw środowiska.
Art. 158.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do zakresu działania organów administracji geologicznej
należy wykonywanie określonych zadań, a w szczególności:
1)
podejmowanie rozstrzygnięć oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do przestrzegania
i stosowania ustawy, w tym udzielanie koncesji;
2)
kontrola i nadzór nad działalnością regulowaną ustawą, w tym w zakresie projektowania
prac geologicznych oraz sporządzania dokumentacji geologicznych.
Art. 159.
1.
W przypadku stwierdzenia, że działalność określona ustawą jest wykonywana:
1)
z naruszeniem warunków określonych w koncesji,
2)
bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nim
warunków,
3)
bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu, lub
z naruszeniem określonych w nim warunków
- właściwy organ administracji geologicznej, w drodze decyzji, odpowiednio wstrzymuje
działalność, nakazuje niezwłoczne usunięcie stwierdzonych uchybień, a w przypadku
potrzeby nakazuje podjęcie czynności mających na celu doprowadzenie środowiska do
należytego stanu.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają rygorowi natychmiastowej wykonalności.
Art. 160.
Zadania związane z dokumentacjami geologicznymi wykonują te organy administracji geologicznej,
które udzieliły odpowiednio koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny
albo na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla, które zatwierdziły projekt robót geologicznych lub którym przedłożono projekt
robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu.
Art. 161.
1.
Organem administracji geologicznej pierwszej instancji jest marszałek województwa,
z wyjątkiem spraw określonych w ust. 2-4.
2.
Do starosty, jako organu administracji geologicznej pierwszej instancji, należą sprawy
związane z zatwierdzaniem projektów robót geologicznych oraz dokumentacjami geologicznymi,
dotyczące:
1)
złóż kopalin nieobjętych własnością górniczą, poszukiwanych lub rozpoznawanych na
obszarze do 2 ha w celu wydobycia metodą odkrywkową w ilości do 20 000 m3wroku kalendarzowym i bez użycia środków strzałowych;
2)
ujęć wód podziemnych, których przewidywane lub ustalone zasoby nie przekraczają 50
m3/h;
3)
badań geologiczno-inżynierskich wykonywanych na potrzeby zagospodarowania przestrzennego
gminy oraz warunków posadawiania obiektów budowlanych, z wyłączeniem ponadwojewódzkich
inwestycji liniowych;
4)
odwodnień budowlanych o wydajności nieprzekraczającej 50 m3/h;
5)
robót geologicznych wykonywanych w celu wykorzystywania ciepła ziemi;
6)
warunków hydrogeologicznych w związku z zamierzonym wykonywaniem przedsięwzięć mogących
negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, dotyczących
inwestycji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,
dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
może być wymagany, z wyłączeniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na
wody lecznicze oraz ponadwojewódzkich inwestycji liniowych.
3.
Do ministra właściwego do spraw środowiska, jako organu administracji geologicznej
pierwszej instancji, należą sprawy związane z zatwierdzaniem projektów robót geologicznych
oraz dokumentacjami geologicznymi, dotyczące:
1)
złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1;
1a)
określania warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem odwodnień złóż kopalin,
o których mowa w art. 10 ust. 1;
1b)
określania warunków hydrogeologicznych w związku z wtłaczaniem do górotworu wód pochodzących
z odwodnień, o których mowa w pkt 1a, wód złożowych powstałych przy wydobywaniu kopalin,
o których mowa w art. 10 ust. 1, oraz wód złożowych z podziemnych magazynów węglowodorów;
2)
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
2a20)Dodany przez art. 98 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 234), która weszła w życie z dniem 18 lutego 2021 r.)
określania warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby posadawiania urządzeń i
obiektów wchodzących w skład zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu
ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich
farmach wiatrowych ;
3)
regionalnych badań hydrogeologicznych;
4)
określania warunków hydrogeologicznych w związku z ustanawianiem obszarów ochronnych
zbiorników wód podziemnych;
5)
określania warunków hydrogeologicznych oraz geologiczno-inżynierskich dla potrzeb
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania
odpadów;
5a)
określania warunków hydrogeologicznych oraz geologiczno-inżynierskich na potrzeby
poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
6)
regionalnych badań budowy geologicznej kraju;
7)
regionalnych prac kartografii geologicznej;
8)
(uchylony)
9)
otworów wiertniczych do rozpoznania budowy głębokiego podłoża, niezwiązanego z dokumentowaniem
złóż kopalin;
10)
obiektów budownictwa wodnego o wysokości piętrzenia przekraczającej 5 m.
4.
Do ministra właściwego do spraw środowiska należą także sprawy związane z zatwierdzaniem
dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów.
Rozdział 3
Państwowa służba geologiczna
Art. 162.
1.
Państwowa służba geologiczna wykonuje następujące zadania państwa w zakresie geologii:
1)
inicjuje, koordynuje i wykonuje zadania zmierzające do rozpoznania budowy geologicznej
kraju, w tym prac o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, w szczególności
dla odnowienia bazy surowcowej kraju, ustalania zasobów złóż kopalin, a także dla
ochrony środowiska;
2)
prowadzi centralne archiwum geologiczne;
3)
gromadzi, udostępnia, przetwarza i archiwizuje informację geologiczną;
4)
prowadzi bazy danych geologicznych;
5)
sporządza krajowy bilans zasobów kopalin;
6)
przygotowuje materiały na potrzeby przeprowadzenia postępowania przetargowego w celu
udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża lub koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, oraz przygotowuje
we współpracy z organem koncesyjnym ocenę perspektywiczności geologicznej, o której
mowa w art. 49f ust. 3;
7)
koordynuje i wykonuje prace z zakresu kartografii geologicznej oraz wykonuje prace
pilotażowe z tego zakresu;
8)
prowadzi rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku
węgla;
9)
koordynuje zadania z zakresu ochrony georóżnorodności oraz geologii środowiskowej;
10)
rozpoznaje i monitoruje zagrożenia geologiczne;
11)
dokonuje sprawdzenia prawidłowości poboru próbek z wykonania robót geologicznych oraz
wykonuje inne czynności pomocnicze na podstawie odrębnego upoważnienia właściwego
organu administracji geologicznej.
12)
(uchylony)
2.
Państwowa służba geologiczna wykonuje inne, niż określone w ust. 1, zadania państwa
w zakresie geologii, powierzone przez ministra właściwego do spraw środowiska.
Art. 162a.
1.
Państwowa służba geologiczna jest finansowana ze środków budżetu państwa w części
dotyczącej środowiska będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw środowiska.
2.
Państwowa służba geologiczna może być dofinansowana z innych środków publicznych,
na zasadach dotyczących wykorzystania tych środków.
Art. 162b-162f.
(uchylone)
Art. 163.
1.
Państwową służbę geologiczną pełni Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut
Badawczy.
2.
Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy może powierzyć wykonanie
niektórych zadań określonych w art. 162 jednostkom organizacyjnym utworzonym na podstawie
odrębnych przepisów, a także przedsiębiorcom w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie prac geologicznych.
3.
Nadzór nad wykonywaniem zadań państwowej służby geologicznej sprawuje minister właściwy
do spraw środowiska, działający przy pomocy Głównego Geologa Kraju.
4.
Plan prac państwowej służby geologicznej dotyczących realizacji zadań, o których mowa
w art. 162 ust. 1, na rok następny Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut
Badawczy corocznie w terminie do dnia 31 maja przekazuje ministrowi właściwemu do
spraw środowiska do akceptacji.
5.
Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy corocznie w terminie
do dnia 15 lutego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie
z wykonanych zadań, o których mowa w ust. 4, według stanu na dzień 31 grudnia.
6.
Statut Państwowemu Instytutowi Geologicznemu - Państwowemu Instytutowi Badawczemu
nadaje minister właściwy do spraw środowiska.
7.
W skład rady naukowej Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego Instytutu
Badawczego, w liczbie i proporcji określonej w statucie, wchodzą:
1)
pracownicy naukowi i badawczo-techniczni Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego
Instytutu Badawczego, w liczbie stanowiącej od 30% do 50% składu rady;
2)
osoby niebędące pracownikami Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego Instytutu
Badawczego, które stanowią co najmniej 50% składu rady.
8.
(uchylony)
9.
W zakresie uregulowanym w ust. 68 do Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego Instytutu Badawczego nie stosuje
się przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych .
Rozdział 3a
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
Art. 163a.
1.
Tworzy się Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
2.
Do Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla należy wykonywanie
zadań:
1)
związanych z przekazaniem mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla, w tym:
a)
prowadzenie monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym:
-
-utrzymanie obiektów przeznaczonych do prowadzenia monitoringu,
-
-wykonywanie programów monitoringu,
b)
opracowywanie projektów, dokumentacji, opinii, ekspertyz i analiz związanych z zamkniętym
podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla,
c)
zabezpieczenie zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla przed zagrożeniem
związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej w rejonach przyległych,
d)
prowadzenie i koordynacja działań naprawczych i akcji ratowniczych, a także działań
naprawczych i działań zapobiegawczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
e)
informowanie organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych3)Utraciła moc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r., oraz rozliczanie emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla,
f)
usuwanie szkód powstałych w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla;
2)
innych niż określone w pkt 1, powierzonych przez ministra właściwego do spraw środowiska,
dotyczących podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym w zakresie nadzoru i kontroli.
3.
W przypadku przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a,
do zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla należy wykonywanie
obowiązków określonych w art. 39c ust. 1, art. 127d ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w art. 127i
ust. 2.
Art. 163b.
Wykonywanie zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
powierza się Państwowemu Instytutowi Geologicznemu - Państwowemu Instytutowi Badawczemu.
Art. 163c.
1.
Nadzór nad wykonywaniem zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla sprawuje minister właściwy do spraw środowiska, działający przy pomocy Głównego
Geologa Kraju.
2.
Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy corocznie, w terminie
do dnia 15 lutego, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska sprawozdanie
z wykonanych zadań, o których mowa w art. 163a ust. 2 i 3, według stanu na dzień 31
grudnia.
Rozdział 4
Organy nadzoru górniczego
Art. 164.
1.
Organami nadzoru górniczego są:
1)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;
2)
dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych;
3)
dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego, zwanego dalej „SUG”.
2.
Organami nadzoru górniczego pierwszej instancji są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych
oraz dyrektor SUG, chyba że ustawa stanowi inaczej.
3.
Organem nadzoru górniczego pierwszej instancji w sprawach dotyczących podziemnego
składowania dwutlenku węgla jest Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
Art. 165.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem administracji rządowej,
działającym pod nadzorem ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin,
właściwym w sprawach nadzoru górniczego.
2.
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych
w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw
gospodarki złożami kopalin. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu
Górniczego.
3.
Stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego może zajmować osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego.
4.
Informację o naborze na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego ogłasza się
przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska;
3)
wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4)
zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5)
wskazanie wymaganych dokumentów;
6)
termin i miejsce składania dokumentów;
7)
informację o metodach i technikach naboru.
5.
Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania
ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
6.
Nabór na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego przeprowadza zespół, powołany
przez ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin, liczący co najmniej
3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.
W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania
zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
7.
Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana
na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie
kwalifikacje do dokonania tej oceny.
8.
Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy
informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
9.
W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki złożami kopalin.
10.
Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był przeprowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3)
imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według
poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
4)
informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5)
uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6)
skład zespołu.
11.
Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Informacja o wyniku naboru zawiera:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3)
imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów
Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.
12.
Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
13.
Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje minister właściwy do spraw gospodarki
złożami kopalin, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru,
na wniosek Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw gospodarki
złożami kopalin odwołuje wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego.
14.
Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 13, powołuje Prezes
Wyższego Urzędu Górniczego.
15.
Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 13, stosuje
się odpowiednio ust. 3-12.
16.
Powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 13, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
17.
Osoby odwołane ze stanowiska Prezesa lub wiceprezesa Wyższego Urzędu Górniczego, które
przed powołaniem na to stanowisko były urzędnikami państwowymi mianowanymi zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych albo pracownikami służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku
do nich stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
Art. 166.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w szczególności:
1)
jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów okręgowych urzędów górniczych oraz dyrektora SUG, a także
sprawuje nadzór nad ich działalnością;
2)
powołuje, w drodze zarządzenia, komisje do opiniowania stanu bezpieczeństwa powszechnego,
związanego z ruchem zakładu górniczego, stanu bezpieczeństwa pracy w górnictwie oraz
stanu rozpoznania i zwalczania zagrożeń w zakładach górniczych, a także może powoływać
inne stałe lub doraźne kolegialne organy doradcze i opiniodawcze, określając ich nazwę,
skład, zakres zadań, tryb pracy oraz sposób obsługi;
3)
gromadzi i archiwizuje dokumentację mierniczo-geologiczną zlikwidowanych zakładów
górniczych oraz udostępnia ją, na zasadach i w sposób określony w odrębnych przepisach;
4)
jest wyspecjalizowanym organem kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania w ruchu zakładu górniczego;
4a)
jest organem nadzoru rynku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania w ruchu zakładu górniczego;
4b21)Dodany przez art. 43 ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o systemach homologacji typu UE i nadzoru rynku silników spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach (Dz. U. poz. 1339), która weszła w życie z dniem 4 września 2020 r.)
jest organem nadzoru rynku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o systemach homologacji typu UE i nadzoru rynku silników
spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach w zakresie silników zamontowanych w maszynach mobilnych nieporuszających się po drogach
stosowanych w ruchu zakładu górniczego;
5)
prowadzi działalność promocyjną i informacyjną w zakresie związanym z zadaniami organów
nadzoru górniczego;
6)
inicjuje prace naukowo-badawcze oraz inicjuje i podejmuje przedsięwzięcia w zakresie
poprawy bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia w górnictwie, wdrożenia postępu technicznego
w dziedzinie górnictwa, racjonalnej gospodarki złożami kopalin oraz ograniczenia uciążliwości
oddziaływania górnictwa na ludzi i środowisko;
7)
ustala kierunki i wytyczne działania urzędów górniczych, a także może wydawać dyrektorom
okręgowych urzędów górniczych oraz dyrektorowi SUG polecenia dotyczące podjęcia określonych
czynności oraz żądać od nich informacji będących w ich posiadaniu;
8)
dokonuje kompleksowego sprawdzenia i oceny stanu bezpieczeństwa powszechnego, związanego
z ruchem zakładu górniczego, stanu bezpieczeństwa pracy w górnictwie, stanu rozpoznania
i zwalczania zagrożeń w zakładach górniczych, stanu ratownictwa górniczego oraz innych
zagadnień związanych z prowadzeniem ruchu zakładów górniczych, a także przedkłada
właściwym organom informacje, opinie i wnioski w tej dziedzinie;
9)
sporządza roczne sprawozdania z działalności urzędów górniczych;
10)
w zakresie bezpieczeństwa działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej:
a)
współpracuje z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz dyrektorem właściwego
urzędu morskiego w celu zapewnienia bezpieczeństwa morskiego w związku z wykonywaniem
tej działalności,
b)
sporządza i przekazuje sprawozdania właściwym organom innych państw członkowskich
Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa tej działalności,
c)
zawiera, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin,
porozumienia z właściwymi organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej dotyczące
opracowywania i aktualizacji scenariuszy współpracy w przypadku zaistnienia wypadku
lub niebezpiecznego zdarzenia,
d)
zawiera, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin,
porozumienia z właściwymi agencjami Unii Europejskiej oraz innymi instytucjami w celu
wymiany informacji dotyczących tej działalności,
e)
przekazuje, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
informacje dotyczące zagrożeń dla środowiska, jakie mogą wystąpić w tym państwie na
skutek wykonywania tej działalności,
f)
bierze udział w konsultacjach z przedsiębiorcami oraz Komisją Europejską w zakresie
stosowania przepisów dotyczących działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich,
g)
współpracuje z przedsiębiorcami wykonującymi tę działalność w celu opracowania i aktualizacji
standardów i wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w odniesieniu do kontroli
poważnych zagrożeń, na każdym etapie wykonywania działalności.
2.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wykonuje swoje zadania przy pomocy Wyższego Urzędu
Górniczego, działającego pod jego bezpośrednim kierownictwem.
3.
Siedzibą Wyższego Urzędu Górniczego jest miasto Katowice.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin nadaje, w drodze zarządzenia,
statut Wyższemu Urzędowi Górniczemu, określający jego organizację wewnętrzną.
Art. 167.
1.
Terenowymi organami administracji rządowej, podległymi Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego,
są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i dyrektor SUG.
2.
Dyrektorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zastępców powołuje i odwołuje Prezes
Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
4.
Osoby odwołane ze stanowiska dyrektora lub zastępcy dyrektora okręgowego urzędu górniczego
lub SUG, które przed powołaniem na to stanowisko były urzędnikami państwowymi mianowanymi
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych albo pracownikami służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku
do nich stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
5.
Dyrektorzy, o których mowa w ust. 1, wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych
urzędów górniczych i SUG, działających pod ich bezpośrednim kierownictwem.
6.
Zadania przewidziane w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej dla dyrektora generalnego urzędu w okręgowych urzędach górniczych i SUG wykonuje
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
7.
Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, w drodze rozporządzenia, tworzy
i znosi okręgowe urzędy górnicze, określając ich nazwę, siedzibę i właściwość miejscową,
kierując się potrzebami związanymi z racjonalizacją działania organów nadzoru górniczego.
8.
Właściwość miejscowa dyrektora SUG obejmuje obszar Rzeczypospolitej Polskiej.
9.
Siedzibą SUG jest miasto Katowice.
10.
Organizację wewnętrzną oraz tryb pracy okręgowych urzędów górniczych i SUG określa,
w drodze zarządzenia, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
Art. 168.
1.
Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad ruchem zakładów górniczych,
w szczególności w zakresie:
1)
bezpieczeństwa i higieny pracy;
2)
bezpieczeństwa pożarowego;
3)
ratownictwa górniczego;
4)
gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania;
5)
ochrony środowiska i gospodarki złożem, w tym według kryterium wykonywania przez przedsiębiorców
obowiązków określonych w odrębnych przepisach lub na ich podstawie;
6)
zapobiegania szkodom;
7)
budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym rekultywacji gruntów po działalności
górniczej.
2.
W odniesieniu do projektowania i wykonywania robót budowlanych oraz utrzymania obiektów
budowlanych na terenie zakładu górniczego organy nadzoru górniczego wykonują zadania
z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego.
Art. 169.
1.
Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej instancji w odniesieniu do
podziemnych zakładów górniczych właściwym rzeczowo w sprawach:
1)
górniczych wyciągów szybowych;
2)
urządzeń transportowych, których środki transportu poruszają się po torze o nachyleniu
powyżej 45°, w wyrobiskach górniczych;
3)
szybów i szybików wraz z wyposażeniem;
4)
centrali i dyspozytorni wraz z systemami łączności, bezpieczeństwa i alarmowania oraz
magistralnymi sieciami telekomunikacyjnymi;
5)
stacji wentylatorów głównych;
6)
urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych wysokiego i średniego napięcia,
zasilających obiekty, maszyny i urządzenia, o których mowa w pkt 1-5.
2.
Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej instancji wykonującym zadania
z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego właściwym
rzeczowo w odniesieniu do następujących obiektów budowlanych podziemnych zakładów
górniczych:
1)
obiektów budowlanych maszyn wyciągowych;
2)
szybowych wież wyciągowych;
3)
budynków nadszybi;
4)
obiektów budowlanych urządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
5)
wolnostojących budynków centrali, dyspozytorni, systemów oraz sieci, o których mowa
w ust. 1 pkt 4;
6)
obiektów budowlanych stacji wentylatorów głównych;
7)
obiektów budowlanych przeznaczonych dla urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych
wysokiego i średniego napięcia, zasilających obiekty, maszyny i urządzenia, o których
mowa w ust. 1 pkt 1-5.
Art. 170.
1.
Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad:
1)
podmiotami zawodowo trudniącymi się ratownictwem górniczym, w zakresie przestrzegania
przez nie przepisów dotyczących ratownictwa górniczego;
2)
podmiotami wykonującymi w zakresie swej działalności zawodowej czynności powierzone
im w ruchu zakładu górniczego.
2.
Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad wykonywaniem robót geologicznych,
o których mowa w art. 86.
3.
Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad szkoleniem osób wykonujących
czynności w ruchu zakładu górniczego lub wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86.
Art. 171.
1.
Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru górniczego:
1)
nakazuje usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów stosowanych
w ruchu zakładu górniczego lub warunków określonych w planie ruchu zakładu górniczego,
a w przypadku działalności prowadzonej na podstawie koncesji udzielonej przez starostę
- warunków dotyczących ruchu zakładu górniczego, określonych w tej koncesji;
2)
w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa
powszechnego lub środowiska, może w całości lub w części wstrzymać ruch tego zakładu
lub jego urządzeń, określając warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń;
3)
może nakazać podjęcie niezbędnych środków profilaktycznych, w tym skierowanie określonego
zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2;
4)
może nakazać dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego
prowadzenia ruchu zakładu górniczego, innych niż środki profilaktyczne.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, mogą zostać wydane także przez Prezesa
Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Decyzje wydane na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2 podlegają rygorowi natychmiastowej
wykonalności.
Art. 172.
1.
Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru górniczego:
1)
może badać prawidłowość rozwiązań stosowanych lub przewidzianych przez przedsiębiorcę
do stosowania, także przez skierowanie określonego zagadnienia do rozpatrzenia przez
komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2;
2)
może dokonywać pomiarów służących ocenie stanu bezpieczeństwa w zakładzie górniczym
oraz ocenie stanu bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska w związku z ruchem zakładu
górniczego, za pomocą:
a)
urządzeń przenośnych, lub
b)
w przypadkach uzasadnionych wysokim poziomem zagrożenia naturalnego - urządzeń stacjonarnych,
zabudowanych w zakładzie górniczym na koszt przedsiębiorcy w sposób określony w decyzji
wydanej przez ten organ.
2.
Właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać przedsiębiorcy sprawdzenie
prawidłowości rozwiązań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub dokonanie pomiarów, o
których mowa w ust. 1 pkt 2, w tym w sposób określony przez ten organ; decyzja ta
może zostać wydana także przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Koszty czynności, o których mowa w ust. 2, obciążają przedsiębiorcę, chyba że żądanie
ich dokonania było nieuzasadnione.
Art. 173.
1.
(uchylony)
2.
Organ nadzoru górniczego niezwłocznie zawiadamia właściwy organ administracji geologicznej
w przypadku stwierdzenia, że działalność regulowana ustawą jest wykonywana bez zatwierdzonego
projektu robót geologicznych lub bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który
nie podlega zatwierdzeniu, lub z naruszeniem warunków określonych w koncesji lub projekcie
robót geologicznych.
Art. 174.
1.
W przypadku niebezpiecznego zdarzenia, zaistnienia wypadku lub zaistnienia zgonu naturalnego
w ruchu zakładu górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego może ustalić stan faktyczny
i przyczyny zdarzenia, wypadku lub zgonu.
1a.
W przypadku wystąpienia poważnego niebezpiecznego zdarzenia lub wypadku śmiertelnego,
wypadku ciężkiego albo wypadku zbiorowego, w ruchu zakładu górniczego przedsiębiorcy
wykonującego działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy
organ nadzoru górniczego ustala stan faktyczny i przyczyny tego zdarzenia lub wypadku
oraz niezwłocznie przekazuje te ustalenia Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego.
2.
Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w szczególności w przypadku zaistnienia
wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego zdarzenia, czynności określone
w ust. 1, w całości lub części, może podejmować Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
W razie potrzeby Prezes Wyższego Urzędu Górniczego powołuje, w drodze zarządzenia,
komisję specjalną do zbadania przyczyn i okoliczności tego zdarzenia, określając skład
osobowy komisji i jej zadania.
3.
Czynności określone w ust. 1 są wykonywane przez pracowników organów nadzoru górniczego
na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności.
Art. 174a.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego dokonuje podsumowania informacji zawartych w:
1)
ustaleniach, o których mowa w art. 174 ust. 1a;
2)
raportach, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków
Morskich , jeżeli w wypadku lub incydencie morskim brał udział zakład górniczy przedsiębiorcy
wykonującego działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
decyzji dyrektora urzędu morskiego kończącej postępowanie, o którym mowa w art. 29 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez
statki.
2.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego przekazuje Komisji Europejskiej podsumowanie informacji,
o których mowa w ust. 1, oraz zamieszcza je w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
3.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego dokonuje analizy informacji, o których mowa w ust.
1, w celu zwiększenia skuteczności wykonywania zadań organów nadzoru górniczego.
Art. 174b.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego sporządza i składa ministrowi właściwemu do spraw
gospodarki złożami kopalin oraz przekazuje do wiadomości ministrowi właściwemu do
spraw środowiska oraz ministrowi właściwemu do spraw energii corocznie, w terminie
do dnia 15 lutego każdego roku, sprawozdanie ze swojej działalności za poprzedni rok,
zgodnie z zakresem zadań określonych w art. 166 ust. 1 pkt 10.
2.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego sporządza i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej
na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu oraz przekazuje Komisji Europejskiej
corocznie, w terminie do dnia 1 czerwca, sprawozdanie ze swojej działalności za poprzedni
rok, zgodnie z wytycznymi określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1112/2014 z dnia 13 października 2014 r.
określającego wspólny format sprawozdań do celu wymiany informacji dotyczących wskaźników
odnoszących się do poważnych zagrożeń przez operatorów i właścicieli instalacji do
wydobywania ropy naftowej i gazu na obszarach morskich oraz wspólny format sprawozdań
do celów publikacji przez państwa członkowskie informacji dotyczących wskaźników odnoszących
się do poważnych zagrożeń.
Art. 174c.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wzywa podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i wykonujący, samodzielnie lub za pośrednictwem podmiotów zależnych, działalność
polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach
obszarów morskich państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej do sporządzenia
sprawozdania dotyczącego okoliczności powstania zagrożenia, o którym mowa w art. 123a
ust. 1, w którym podmiot ten uczestniczył.
2.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje sprawozdanie Prezesowi Wyższego Urzędu
Górniczego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania o przekazaniu sprawozdania.
3.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w wezwaniu każdorazowo określa informacje, jakie
należy zamieścić w sprawozdaniu.
Art. 174d.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w ramach współpracy, o której mowa w art. 166 ust.
1 pkt 10 lit. g, w drodze zarządzenia, powołuje komisję do spraw bezpieczeństwa działalności
polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej oraz określa jej zakres zadań,
tryb pracy oraz sposób obsługi.
2.
W skład komisji, o której mowa w ust. 1, wchodzą Prezes Wyższego Urzędu Górniczego
oraz przedstawiciele:
1)
Wyższego Urzędu Górniczego oraz okręgowych urzędów górniczych;
2)
przedsiębiorców wykonujących działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
pracowników przedsiębiorców, o których mowa w pkt 2.
3.
Przewodniczącym komisji, o której mowa w ust. 1, jest Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
4.
Komisja, o której mowa w ust. 1, opracowuje standardy i wytyczne dotyczące najlepszych
praktyk w odniesieniu do kontroli poważnych zagrożeń, na każdym etapie wykonywania
działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów
ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Standardy i wytyczne, o których mowa w ust. 4, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego zamieszcza
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
6.
Przy opracowywaniu standardów i wytycznych, o których mowa w ust. 4, bierze się pod
uwagę wytyczne, o których mowa w załączniku VI do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie
bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na
obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE .
7.
Do aktualizacji standardów i wytycznych, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy
ust. 4-6.
Art. 174e.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej obsługującego go urzędu numer telefonu, za pośrednictwem którego
mogą być zgłaszane problemy dotyczące bezpieczeństwa i środowiska odnoszące się do
działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów
ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Przy zgłaszaniu problemów, o których mowa w ust. 1, podawanie danych umożliwiających
identyfikację zgłaszającego nie jest wymagane.
3.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, są analizowane z zachowaniem anonimowości osób
zgłaszających.
Dział X
Kary pieniężne
Art. 175.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na przedsiębiorcę,
który:
1)
nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie:
a)
rozpoznawania zagrożeń związanych z ruchem zakładu górniczego i podejmowania środków
zmierzających do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń,
b)
posiadania odpowiednich środków materialnych i technicznych oraz służb ruchu zapewniających
bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego,
c)
oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania niezbędnych rozwiązań
zmniejszających to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony
zdrowia,
d)
posiadania własnych służb ratownictwa górniczego albo powierzenia realizacji tego
obowiązku w całości lub w części innym podmiotom,
e)
dokonywania przeglądu analizy poważnych zagrożeń dla zakładu górniczego, zgodnie z
art. 108 ust. 2d i art. 108a, lub przekazywania jego wyników właściwemu organowi nadzoru
górniczego,
f)
opracowania lub wdrożenia systemu, o którym mowa w art. 117a ust. 1 pkt 1,
g)
ustanowienia lub wdrożenia systemu niezależnej weryfikacji, o którym mowa w art. 117a
ust. 1 pkt 2,
h)
przekazywania planu ratownictwa górniczego albo jego zmian, zgodnie z art. 122 ust. 11d pkt 1, podmiotowi, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z
dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,
i)
wyposażenia zakładu górniczego w sprzęt do realizacji ratownictwa górniczego lub udostępniania
tego sprzętu podmiotom, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki, zgodnie z art. 122 ust. 11d pkt 2,
j)
powiadamiania, zgodnie z art. 123a ust. 1, właściwego organu nadzoru górniczego, Morskiej
Służby Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektora właściwego urzędu morskiego oraz Straży
Granicznej o wystąpieniu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie
górniczym, bezpieczeństwa ruchu tego zakładu górniczego, bezpieczeństwa powszechnego
lub środowiska,
k)
sporządzania lub przekazywania sprawozdania, o którym mowa w art. 123b ust. 1, dotyczącego
wystąpienia zagrożenia, o którym mowa w art. 123a ust. 1, właściwemu organowi nadzoru
górniczego, Morskiej Służbie Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektorowi właściwego urzędu
morskiego oraz Straży Granicznej,
l)
zapewnienia przeprowadzającym kontrolę transportu do zakładu górniczego i z tego zakładu,
w tym przewozu sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia kontroli, oraz zakwaterowania
i wyżywienia, zgodnie z art. 154 ust. 4,
m)
zapewnienia właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska transportu do miejsca
wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub miejsca wystąpienia
szkody w środowisku i z tego miejsca, w tym przewozu niezbędnego sprzętu, oraz zakwaterowania
i wyżywienia, zgodnie z art. 154 ust. 5;
2)
nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego:
a)
nakazującej usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów stosowanych
w ruchu zakładu górniczego lub warunków określonych w planie ruchu zakładu górniczego
lub warunków dotyczących ruchu zakładu górniczego, określonych w koncesji udzielonej
przez starostę,
b)
wstrzymującej w całości lub w części ruch zakładu górniczego lub jego urządzeń, ze
względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa
powszechnego lub środowiska, oraz określającej warunki wznowienia ruchu tego zakładu
lub urządzeń,
c)
nakazującej podjęcie niezbędnych środków profilaktycznych, w tym skierowanie określonego
zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2,
d)
nakazującej dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego
prowadzenia ruchu zakładu górniczego, innych niż środki profilaktyczne,
e)
nakazującej sprawdzenie prawidłowości rozwiązań stosowanych lub przewidzianych przez
przedsiębiorcę do stosowania, w tym w sposób określony przez ten organ,
f)
nakazującej dokonanie pomiarów służących ocenie stanu bezpieczeństwa w zakładzie górniczym
oraz ocenie stanu bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska w związku z ruchem zakładu
górniczego, w tym w sposób określony przez ten organ.
1a.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na podmiot
mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonujący, samodzielnie
lub za pośrednictwem podmiotów zależnych, działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich na
terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, który, na
wezwanie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, nie sporządził lub nie przekazał sprawozdania
dotyczącego okoliczności powstania zagrożenia wymienionego w art. 123a ust. 1, w którym
podmiot ten uczestniczył.
2.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na kierownika
ruchu zakładu górniczego, który:
1)
nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie:
a)
prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym oraz - w przypadku
zakładów górniczych wydobywających węgiel kamienny - czasu przebywania w podziemnych
wyrobiskach górniczych,
b)
posiadania i odpowiedniego przechowywania dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu górniczego,
c)
posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu
zakładu górniczego - w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 120 ust. 1 i 2,
d)
prowadzenia dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego,
e)
przeprowadzania specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych badań psychologicznych
oraz specjalistycznych szkoleń w ratownictwie górniczym;
1a)
nie przekazuje właściwemu organowi nadzoru górniczego sprawozdań z realizacji planu
ruchu zakładu górniczego, o których mowa w art. 117b ust. 1;
1b)
nie umieszcza informacji o możliwości anonimowego zgłaszania problemów dotyczących
bezpieczeństwa i środowiska odnoszących się do działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej lub nie informuje o tej możliwości osób obecnych na terenie zakładu górniczego,
w szczególności podczas każdego szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
zgodnie z art. 117c;
2)
dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego w sposób mogący wywołać
niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub tego ruchu;
3)
nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie szkolenia osób wykonujących
czynności w ruchu zakładu górniczego w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności, lub dopuszcza
do pracy w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie wykażą się dostateczną znajomością
tych przepisów i zasad;
4)
dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie posiadają
wymaganych do tego kwalifikacji.
3.
Karę pieniężną nakłada się:
1)
na przedsiębiorcę lub podmiot, o którym mowa w ust. 1a, w wysokości do 3% przychodu
ukaranego przedsiębiorcy lub podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym;
2)
na kierownika ruchu zakładu górniczego w wysokości do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia,
naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
4.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego uwzględnia zakres
naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.
5.
Podmiot jest obowiązany do dostarczenia Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego na każde
jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do
określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych lub
gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary, Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego może ustalić podstawę wymiaru kary pieniężnej w sposób szacunkowy,
nie mniejszą jednak niż:
1)
kwota 500 000 zł - w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1;
2)
kwota 5000 zł - w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.
6.
Jeżeli okres działania przedsiębiorcy jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę
wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się kwotę 500 000 zł.
7.
Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
8.
Kwoty ściągnięte z tytułu kary pieniężnej stanowią dochód budżetu państwa.
Dział XI
Przepisy karne
Art. 176.
1.
Kto bez wymaganej koncesji lub bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub
z naruszeniem określonych w nich warunków, wykonując działalność w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin albo poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
wydobywania kopalin ze złóż,
3)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania
odpadów, albo podziemnego składowania dwutlenku węgla,
wyrządza znaczną szkodę w mieniu lub poważną szkodę w środowisku,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo
znacznej szkody w mieniu lub poważnej szkody w środowisku,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat
2.
3.
Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 lub 2,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.
Art. 177.
Kto bez wymaganej koncesji lub bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub
z naruszeniem określonych w nich warunków wykonuje działalność w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin albo poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2)
wydobywania kopalin ze złóż,
3)
podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów
albo podziemnego składowania dwutlenku węgla,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 178.
Kto wykonuje lub dozoruje prace geologiczne lub kieruje tymi pracami, nie posiadając
wymaganych do tego kwalifikacji,
podlega karze grzywny.
Art. 179.
Kto:
1)
w celach innych niż poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin albo poszukiwanie
lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla wykonuje roboty
geologiczne bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem określonych
w nim warunków albo bez przedłożenia projektu robót geologicznych, który nie podlega
zatwierdzeniu, lub z naruszeniem określonych w nim warunków,
2)
nie zawiadamia właściwych organów o zamiarze rozpoczęcia wykonywania robót geologicznych,
podlega karze grzywny.
Art. 180.
Kto nie wykonuje decyzji organu administracji geologicznej, dotyczącej:
1)
zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te czynności
z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej
podstawie przepisów,
2)
wstrzymania działalności lub nakazu niezwłocznego usunięcia stwierdzonych uchybień
lub nakazu podjęcia czynności mających na celu doprowadzenie środowiska do należytego
stanu, w przypadku stwierdzenia wykonywania działalności bez zatwierdzonego projektu
robót geologicznych, lub bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie
podlega zatwierdzeniu, lub z naruszeniem warunków określonych w koncesji lub tym projekcie,
podlega karze grzywny.
Art. 181.
Kto wykonuje czynności:
1)
kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego lub inne czynności w ruchu zakładu
górniczego,
2)
kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym,
nie posiadając wymaganych do tego kwalifikacji,
podlega karze grzywny.
Art. 182.
1.
Kto prowadzi ruch zakładu górniczego bez zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego
lub z naruszeniem określonych w nim warunków,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wykroczenia określonego w ust. 1,
podlega karze grzywny.
Art. 183.
Kto nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie prowadzenia ewidencji zasobów
złoża kopaliny, w zakresie przedkładania informacji o zmianach zasobów złoża kopaliny,
w zakresie posiadania, sporządzania, aktualizowania i uzupełniania wymaganej dokumentacji
mierniczo-geologicznej oraz przekazywania danych geologicznych i próbek oraz wyników
ich badań, uzyskanych w wyniku robót geologicznych,
podlega karze grzywny.
Art. 184.
1.
Kto w ruchu zakładu górniczego wykonuje lub dopuszcza do wykonywania czynności w warunkach
zagrożeń pożarowych, tąpaniami, gazowych, pyłowych, klimatycznych, wodnych, pozostających
w związku z jazdą ludzi szybem albo w związku z przechowywaniem lub używaniem środków
strzałowych i sprzętu strzałowego, w sposób mogący wywołać niebezpieczeństwo dla życia
lub zdrowia człowieka lub ruchu zakładu górniczego,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wykroczenia określonego w ust. 1,
podlega karze grzywny.
3.
Kto:
1)
w ruchu zakładu górniczego wykonuje lub dopuszcza do wykonywania czynności w warunkach
innych niż określone w ust. 1, w sposób mogący wywołać niebezpieczeństwo dla życia
lub zdrowia człowieka lub ruchu zakładu górniczego,
2)
nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie:
a)
rozpoznawania zagrożeń związanych z ruchem zakładu górniczego i podejmowania środków
zmierzających do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń,
b)
posiadania odpowiednich środków materialnych i technicznych oraz służb ruchu zapewniających
bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego,
c)
prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym, przez wskazanie imienia
i nazwiska oraz stanowiska służbowego,
d)
oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania niezbędnych rozwiązań
zmniejszających to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony
zdrowia,
e)
posiadania i odpowiedniego przechowywania dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu górniczego,
f)
posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu
zakładu górniczego,
g)
prowadzenia dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego,
h)
przeprowadzania specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych badań psychologicznych
oraz specjalistycznych szkoleń,
i)
posiadania własnych służb ratownictwa górniczego albo powierzenia realizacji tego
obowiązku w całości lub w części innym podmiotom,
j)
sporządzania, posiadania, zatwierdzania i aktualizowania odpowiedniego planu ratownictwa
górniczego,
k)
organizowania drużyny ratowniczej oraz odpowiednio wyposażonej kopalnianej stacji
ratownictwa górniczego albo utrzymywania zakładowej stacji ratownictwa górniczego,
l)
zatwierdzania dokumentacji prac profilaktycznych,
m)
podejmowania decyzji o podjęciu, wykonywania oraz podejmowania decyzji o zakończeniu
prac profilaktycznych,
n)
podejmowania i prowadzenia akcji ratowniczej,
o)
likwidacji zakładu górniczego lub jego części, polegającego na:
-
-zabezpieczeniu lub zlikwidowaniu wyrobisk górniczych oraz urządzeń, instalacji i obiektów zakładu górniczego,
-
-zabezpieczeniu niewykorzystanej części złoża kopaliny,
-
-zabezpieczeniu sąsiednich złóż kopalin,
-
-przedsięwzięciu niezbędnych środków chroniących wyrobiska sąsiednich zakładów górniczych,
-
-przedsięwzięciu niezbędnych środków w celu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów po działalności górniczej,
3)
nie dopełnia obowiązku szkolenia osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego
w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego
wykonywania powierzonych im czynności, lub dopuszcza do pracy w ruchu zakładu górniczego
osoby, które nie wykażą się dostateczną znajomością tych przepisów i zasad,
4)
dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie posiadają
wymaganych do tego kwalifikacji,
podlega karze grzywny.
Art. 185.
1.
Kto w przypadku:
1)
spostrzeżenia zagrożenia dla ludzi, zakładu górniczego lub jego ruchu, uszkodzenia
albo nieprawidłowego działania urządzeń tego zakładu, nie dopełnia obowiązku w zakresie
niezwłocznego ostrzeżenia osób zagrożonych, podjęcia środków dostępnych w celu usunięcia
niebezpieczeństwa oraz zawiadomienia o niebezpieczeństwie najbliższej osoby kierownictwa
lub dozoru ruchu,
2)
powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym,
nie dopełnia obowiązku w zakresie niezwłocznego wstrzymania prowadzenia ruchu w strefie
zagrożenia, wycofania ludzi w bezpieczne miejsce i podjęcia niezbędnych działań w
tym środków dostępnych w celu usunięcia stanu zagrożenia,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Jeżeli sprawca dopuszcza się nieumyślnie wykroczenia określonego w ust. 1,
podlega karze grzywny.
Art. 186.
Kierownik ruchu zakładu górniczego, który nie dopełnia obowiązku zawiadomienia właściwego
organu nadzoru górniczego o zaistniałym w zakładzie górniczym wypadku albo zgonie
naturalnym oraz o związanych z ruchem zakładu górniczego niebezpiecznych zdarzeniach,
stwarzających zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa powszechnego,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 187.
Kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie tworzenia funduszu, gromadzenia
środków na funduszu oraz przedstawiania na żądanie właściwych organów aktualnych wyciągów
z rachunku bankowego, na którym gromadzi środki funduszu, oraz informacji o sposobie
ich wykorzystania,
podlega karze grzywny.
Art. 188.
Kto nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego, dotyczącej:
1)
zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te czynności
z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej
podstawie przepisów,
2)
nakazu niezwłocznego sporządzenia lub poprawy operatu ewidencyjnego,
3)
nakazu wstrzymania działalności wykonywanej bez wymaganej koncesji,
podlega karze grzywny.
Art. 189.
Orzekanie w sprawach określonych w art. 177-188 następuje na zasadach i w trybie określonych
w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
Dział XII
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 190-200.
(pominięte)
Dział XIII
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 201.
Bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie odpadów w górotworze, w tym
w podziemnych wyrobiskach górniczych, określone w dotychczasowych przepisach staje
się podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji oraz podziemnym składowaniem
odpadów w rozumieniu ustawy.
Art. 202.
1.
Przedsiębiorca, który przed dniem 1 stycznia 2002 r. uzyskał koncesję na poszukiwanie
lub rozpoznawanie złóż kopalin, obejmującą także ich wydobywanie, i wobec którego
organ koncesyjny nie wydał odrębnej decyzji określającej szczegółowe warunki wydobywania
kopaliny, przed przystąpieniem do wydobywania kopaliny ze złoża przedstawi organowi
koncesyjnemu dokumentację geologiczną, projekt zagospodarowania złoża oraz decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli jest ona wymagana na podstawie odrębnych przepisów.
2.
Organ koncesyjny, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze
odrębnej decyzji, szczegółowe warunki wydobywania kopaliny. Przepis art. 32 stosuje
się odpowiednio.
3.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem
albo prezydentem miasta. Przepis art. 23 ust. 2 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 203.
1.
Złoża wód leczniczych, termalnych i solanek, które na podstawie dotychczasowych przepisów
zostały uznane za kopaliny, stają się kopalinami w rozumieniu ustawy.
2.
Podmioty wykonujące działalność w zakresie korzystania z wód podziemnych, uznanych
na podstawie ustawy za kopaliny mogą wykonywać tę działalność na podstawie posiadanych
decyzji do końca okresu ich obowiązywania.
Art. 204.
Roszczenie, o którym mowa w art. 19, nie przysługuje przedsiębiorcom, którzy uzyskali
koncesje przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 205.
1.
Koncesje udzielone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się koncesjami w rozumieniu
ustawy.
2.
Jeżeli koncesja wydana na podstawie dotychczasowych przepisów nie określała terminu
rozpoczęcia określonej nią działalności i do dnia wejścia w życie ustawy działalność
ta nie została rozpoczęta, przedsiębiorca ma obowiązek rozpoczęcia jej w terminie
roku od dnia wejścia w życie ustawy. W przypadku gdy działalność ta nie została rozpoczęta,
organ koncesyjny z urzędu stwierdza wygaśnięcie koncesji.
3.
Do zmiany oraz przeniesienia koncesji uzyskanych przed dniem wejścia w życie ustawy
nie stosuje się przepisów w zakresie wykazania się prawem do informacji geologicznej,
chyba że zmiana koncesji zmierza do powiększenia przestrzeni objętej działalnością
lub przedłużenia terminu jej obowiązywania.
4.
Do koncesji udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, na działalność polegającą
na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż określone w art. 10 ust.
1 ustawy, stosuje się dotychczasowe przepisy.
5.
Zmiana koncesji na wydobywanie węgla kamiennego lub węgla brunatnego ze złoża lub
siarki rodzimej wydobywanej metodą otworową, jeżeli dotyczy wyłącznie wydłużenia terminu
jej obowiązywania i jest uzasadniona racjonalną gospodarką złożem wymaga opinii wójta
(burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej
działalności. Przepisu art. 23 ust. 2a pkt 1 nie stosuje się.
Art. 206.
1.
Pozostają w mocy umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego zawarte na podstawie
dotychczasowych przepisów.
2.
Do użytkowania górniczego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy.
3.
Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wykonuje działalność bez wymaganego
jej przepisami użytkowania górniczego, jest obowiązany zawrzeć umowę ustanawiającą
to prawo, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy. W przypadku niezawarcia
umowy organ koncesyjny wzywa do jej zawarcia w terminie nie krótszym niż 14 dni pod
rygorem cofnięcia koncesji bez odszkodowania.
4.
Podmiot, który w dniu wejścia w życie ustawy wykonuje działalność określoną w art.
2 ust. 1 bez wymaganego jej przepisami użytkowania górniczego, w terminie 2 lat od
dnia wejścia w życie ustawy jest obowiązany zawrzeć umowę ustanawiającą to prawo.
Niezawarcie umowy oznacza korzystanie z własności górniczej bez wymaganego tytułu.
Art. 207.
1.
Do prawa do informacji geologicznej uzyskanego przed dniem 1 stycznia 2002 r. stosuje
się art. 47 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze .
2.
Do prawa do informacji geologicznej uzyskanego od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia
wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.
3.
W przypadku gdy podmiot, który nabył prawo do informacji geologicznej, został zlikwidowany
bez rozstrzygnięcia o sukcesji prawa do informacji geologicznej lub nie jest możliwe
ustalenie podmiotu, któremu przysługuje to prawo, Skarb Państwa może rozporządzać
tym prawem.
Art. 208.
1.
Obszary złóż kopalin, dla których właściwy organ administracji geologicznej przyjął
dokumentację geologiczną bez zastrzeżeń przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
i które nie zostały wprowadzone do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy, nie później niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy.
2.
Po upływie terminu określonego w ust. 1 wojewoda wprowadza udokumentowany obszar kopalin
do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i wydaje
w tej sprawie zarządzenie zastępcze. Sporządzone w tym trybie studium wywołuje skutki
prawne takie jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
3.
Koszty sporządzenia studium ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie
zastępcze.
4.
W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze, o którym mowa
w ust. 2, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia
skargi do sądu.
5.
Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się odpowiednio.
Art. 209.
Projekty zagospodarowania złóż zatwierdzone lub przyjęte na podstawie dotychczasowych
przepisów stają się projektami zagospodarowania złoża w rozumieniu ustawy.
Art. 210.
1.
Pozostają w mocy decyzje, świadectwa, zaświadczenia oraz inne dokumenty dotyczące
kwalifikacji osób oraz ograniczeń dotyczących ich wykonywania, wydane na podstawie
dotychczasowych przepisów, a uprawnienia uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy
uznaje się za odpowiadające uprawnieniom tej samej kategorii uzyskanym po dniu wejścia
w życie ustawy.
2.
Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, świadectwa oraz upoważnienia,
nadające uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego, wydane na podstawie
dotychczasowych przepisów.
3.
Osoby, które na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskały stwierdzenie kwalifikacji:
1)
mierniczego górniczego w podziemnych zakładach górniczych - mogą wykonywać czynności
mierniczego górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 lit. a, oraz czynności
osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych zakładach górniczych;
2)
mierniczego górniczego w odkrywkowych zakładach górniczych lub zakładach wydobywających
kopaliny otworami wiertniczymi - mogą wykonywać czynności mierniczego górniczego,
o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 lit. b, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru
ruchu w tych zakładach górniczych;
3)
geologa górniczego w podziemnych zakładach górniczych - mogą wykonywać czynności geologa
górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 lit. a, oraz czynności osób kierownictwa
i dozoru ruchu w tych zakładach górniczych;
4)
geologa górniczego w odkrywkowych zakładach górniczych lub zakładach wydobywających
kopaliny otworami wiertniczymi - mogą wykonywać czynności geologa górniczego, o których
mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 lit. b, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu
w tych zakładach górniczych;
5)
kierownika zawodowych zastępów ratowniczych wykonującego czynności w zakresie ratownictwa
górniczego dla podziemnych zakładów górniczych - mogą wykonywać czynności kierownika
dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych wykonującego czynności w zakresie ratownictwa
górniczego dla podziemnych zakładów górniczych;
6)
kierownika zawodowego pogotowia specjalistycznego wykonującego czynności w zakresie
ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górniczych - mogą wykonywać czynności
kierownika zawodowych pogotowi specjalistycznych wykonującego czynności w zakresie
ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górniczych.
4.
Praktykę zawodową zdobytą od dnia wejścia w życie ustawy:
1)
przy projektowaniu robót geologicznych, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej
zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy projektowaniu prac geologicznych;
2)
przy ustalaniu warunków i projektowaniu inwestycji związanych z podziemnym bezzbiornikowym
magazynowaniem substancji i podziemnym składowaniem odpadów, uznaje się za odpowiadającą
praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy ustalaniu warunków
i projektowaniu inwestycji związanych z bezzbiornikowym magazynowaniem substancji
oraz składowaniem odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych;
3)
przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych
z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin objętych własnością górniczą, z wyjątkiem
złóż ropy naftowej, gazu ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i solanek, uznaje
się za odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy
przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych
z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin podstawowych, które w dniu wejścia w
życie ustawy stały się kopalinami objętymi własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy
naftowej, gazu ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i solanek;
4)
przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych
z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin objętych prawem własności nieruchomości
gruntowej, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia
w życie ustawy przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i dokumentacji geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin pospolitych oraz złóż kopalin
podstawowych, które w dniu wejścia w życie ustawy stały się kopalinami objętymi prawem
własności nieruchomości gruntowej.
Art. 211.
Pozostają w mocy decyzje o zatwierdzeniu dokumentacji geologicznych, zawiadomienia
o przyjęciu dokumentacji geologicznych oraz decyzje o zatwierdzeniu projektów prac
geologicznych wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 212.
Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się postępowania wszczęte na podstawie art. 11 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze .
Art. 213.
Do czasu uchwalenia planu, o którym mowa w art. 104 ust. 2, pozostają w mocy decyzje
o ustanowieniu filarów ochronnych oraz zezwolenia na eksploatację w granicach tych
filarów, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 214.
1.
Pozostają w mocy decyzje dotyczące ruchu zakładu górniczego, wydane na podstawie dotychczasowych
przepisów.
2.
Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, decyzje o dopuszczeniu
wyrobów do stosowania w zakładach górniczych, wydane na podstawie dotychczasowych
przepisów.
3.
Decyzje zaliczające występujące w zakładach górniczych zagrożenia naturalne do poszczególnych
stopni, kategorii lub klas zagrożeń, wydane lub podjęte na podstawie dotychczasowych
przepisów, pozostają w mocy do dnia dokonania - na podstawie przepisów ustawy - zaliczenia
dotyczącego tej samej przestrzeni w zakładzie górniczym; decyzje zaliczające stanowiska
pracy w wyrobiskach górniczych w podziemnych zakładach górniczych do poszczególnych
kategorii zagrożenia działaniem pyłów szkodliwych dla zdrowia tracą moc z dniem wejścia
w życie ustawy.
Art. 215.
1.
Środki funduszu likwidacji zakładu górniczego zgromadzone na podstawie dotychczasowych
przepisów stają się środkami funduszu w rozumieniu ustawy.
2.
Przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy prowadzą więcej niż jeden zakład
górniczy, mogą utworzyć wspólny fundusz, dokonując likwidacji funduszy utworzonych
dla poszczególnych zakładów górniczych. W takiej sytuacji przedsiębiorcy przekazują
środki funduszy likwidowanych na rachunek funduszu wspólnego.
3.
Z dniem wejścia w życie ustawy fundusz utworzony na podstawie dotychczasowych przepisów przez przedsiębiorcę wykonującego
działalność na podstawie koncesji starosty może ulec likwidacji.
Art. 216.
Do stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania w sprawach zakończonych ostatecznymi
orzeczeniami komisji do spraw szkód górniczych stosuje się dotychczasowe przepisy.
Art. 217.
Do opłat, o których mowa w dziale VII, należnych za okres sprzed dnia wejścia w życie
ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.
Art. 218.
1.
Zwrotu opłat lub administracyjnych kar pieniężnych, nienależnie pobranych za okres
do dnia 31 grudnia 2001 r., dokonują odpowiednio Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej albo gmina.
2.
Zwrotu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie decyzji właściwego organu
koncesyjnego, a w przypadku wydobycia kopaliny bez wymaganej koncesji - decyzji organu,
który dokonał ustalenia wymiaru opłaty lub administracyjnej kary pieniężnej.
Art. 219.
Po dniu wejścia w życie ustawy organy określone jako właściwe na podstawie dotychczasowych
przepisów przekażą organom określonym jako właściwe na podstawie niniejszej ustawy
akta spraw:
1)
zakończonych - w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
2)
będących w toku - niezwłocznie po zakończeniu postępowania.
Art. 220.
(pominięty)
Art. 221.
1.
Urząd Górniczy do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych, utworzony rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1994 r. w sprawie utworzenia
Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych , staje się Specjalistycznym Urzędem Górniczym w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy
stanowisko dyrektora Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych
albo zastępcy dyrektora Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych,
nawiązany na mocy dotychczasowych przepisów, staje się stosunkiem pracy na podstawie
powołania na stanowisko dyrektora SUG albo zastępcy dyrektora SUG w rozumieniu przepisów
Kodeksu pracy.
Art. 222.
Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe
przepisy.
Art. 223.
Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy
stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, Wiceprezesa Wyższego Urzędu Górniczego,
dyrektora okręgowego urzędu górniczego albo zastępcy dyrektora okręgowego urzędu górniczego,
nawiązany na mocy dotychczasowych przepisów, staje się stosunkiem pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
Art. 224.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 4, art. 31 ust.
2, art. 47 ust. 12, art. 50 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 3-7, art. 52 ust.
3, art. 54 ust. 2, art. 64 ust. 6, art. 68 ust. 2, art. 69 ust. 3, art. 70 ust. 3,
art. 73a ust. 3, art. 75a ust. 2, art. 78 ust. 1-3, art. 82b ust. 2, art. 82c ust.
5 i 6, art. 84 ust. 11, art. 85 ust. 14, art. 107 ust. 10, art. 108 ust. 4, art. 111
ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 226, zachowują moc do czasu wejścia w życie aktów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ust. 4, art. 26 ust. 5, art. 35 ust. 4,
art. 69 ust. 1, art. 79 ust. 3, art. 97 ust. 1 pkt 1-4, art. 98 ust. 2, art. 100 ust.
10, art. 101 ust. 12, art. 110, art. 113 ust. 15, art. 116 ust. 7, art. 118 ust. 4,
art. 120 ust. 1 i 2, art. 124, art. 125 ust. 7, art. 137 ust. 7, art. 166 ust. 4,
art. 167 ust. 7 niniejszej ustawy.
Art. 225.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest przywołana ustawa, o której mowa w art. 226,
należy przez to rozumieć niniejszą ustawę.
Art. 226.
Traci moc ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze .
Art. 227.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących aktów
prawnych Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 92/91/EWG z dnia 3 listopada 1992 r.
dotyczącej minimalnych wymagań mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i
ochrony zdrowia pracowników w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami
wiertniczymi (jedenasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy
89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 348 z 28.11.1992, str. 9, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 118); 2) dyrektywy Rady 92/104/EWG z dnia
3 grudnia 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie poprawy bezpieczeństwa
i ochrony zdrowia pracowników odkrywkowego i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta
dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz.
WE L 404 z 31.12.1992, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 5, t. 2, str. 134, z późn. zm.); 3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
94/22/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń
na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994,
str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 2, str. 262); 4) dyrektywy
Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz. Urz.
WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 15, t. 4, str. 228, z późn. zm.); 5) decyzji Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia
2002 r. ustanawiającej kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie
art. 16 i załącznika II dyrektywy 1999/31/WE (Dz. Urz. WE L 11 z 16.01.2003, str.
27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 314,
z późn. zm.); 6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia
2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę
Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE,
2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz. UE
L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.); 7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności
związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany
dyrektywy 2004/35/WE (Dz. Urz. UE L 178 z 28.06.2013, str. 66).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 2127 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11, 234, 282 i 784.
3)
Utraciła moc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r.
4)
Dodany przez art. 15 pkt 1 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
784), która weszła w życie z dniem 13 maja 2021 r.
5)
Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
6)
Dodany przez art. 15 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
7)
Obecnie tytuł ustawy brzmi: - Prawo upadłościowe, na podstawie art. 428 pkt 1 ustawy
z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978), która weszła
w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
8)
Z dniem 18 maja 2021 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja
2021 r. sygn. akt SK 19/15 (Dz. U. poz. 914).
9)
Utraciła moc na podstawie art. 169 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), która
weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.
10)
Utraciła moc na podstawie art. 573 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.
U. poz. 1566), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
11)
Aktualną stawkę opłaty ogłaszają, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska i minister właściwy
do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy w zakresie swojego działania, na podstawie
art. 66 ust. 5 niniejszej ustawy.
12)
Dodany przez art. 15 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
13)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 15 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
4.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
4.
15)
Dodany przez art. 15 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
16)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 121 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach
elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która wejdzie w życie
z dniem 5 października 2021 r.
18)
Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art.
136 ust. 2 niniejszej ustawy.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 1423, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 72, 694, 802, 1005 i 1163.
20)
Dodany przez art. 98 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii
elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 234), która weszła
w życie z dniem 18 lutego 2021 r.
21)
Dodany przez art. 43 ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o systemach homologacji typu UE
i nadzoru rynku silników spalinowych przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających
się po drogach (Dz. U. poz. 1339), która weszła w życie z dniem 4 września 2020 r.
22)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. poz. 496, z 1997 r.
poz. 554, 726 i 885, z 1998 r. poz. 668 oraz z 2000 r. poz. 1157 i 1268.
23)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
poz. 934, 1217, 1399 i 1834, z 2007 r. poz. 125 i 556, z 2008 r. poz. 865, 958, 1227
i 1505, z 2009 r. poz. 97, z 2010 r. poz. 278 i 489 oraz z 2011 r. poz. 622 i 766.