Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologiiz dnia 27 lipca 2021 r.w sprawie ewidencji gruntów i budynków 1)Minister Rozwoju, Pracy i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (Dz. U. poz.
1718).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Szczegółowy zakres danych objętych ewidencją
- Rozdział 3 - Zakładanie i prowadzenie ewidencji
- Rozdział 4 - Szczegółowe zasady wymiany danych ewidencji gruntów i budynków
- Rozdział 5 - Zakres informacji rejestru cen nieruchomości
- Rozdział 6 - Sporządzanie zestawień zbiorczych danych ewidencji gruntów i budynków
- Rozdział 7 - Przepisy dostosowujące, przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych
- Załącznik nr 2 - Zasady zaliczania działek ewidencyjnych, budynków i lokali do grup rejestrowych
- Załącznik nr 3 - Sposób obliczenia pola powierzchni działki ewidencyjnej z uwzględnieniem wartości poprawki odwzorowawczej
- Załącznik nr 4 - Dopuszczalne wartości atrybutów punktów granicznych
- Załącznik nr 5 - Identyfikatory obiektów bazy danych ewidencyjnych oraz statusów podmiotów
- Załącznik nr 6 - Specyfikacja pojęciowego modelu danych ewidencji gruntów i budynków (EGIB)
- Załącznik nr 7 - Protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych
- Załącznik nr 8 - Specyfikacja usług sieciowych dotyczących udostępniania danych ewidencji gruntów i budynków
- Załącznik nr 9 - Specyfikacja pojęciowego modelu danych rejestru cen nieruchomości (RCN)
- Załącznik nr 10 - Specyfikacja usług sieciowych dotyczących udostępniania danych z rejestru cen nieruchomości
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, zwanej dalej
„ewidencją”;
2)
rodzaje budynków i lokali, które nie są wykazywane w ewidencji;
3)
sposób zakładania i prowadzenia ewidencji;
4)
szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych;
5)
sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych
danych objętych ewidencją;
6)
zakres informacji objętych rejestrem cen nieruchomości.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
ustawa - ustawę z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;
2)
granica działki ewidencyjnej - linię łamaną albo odcinek, wspólną dla dwóch sąsiadujących
ze sobą działek ewidencyjnych albo wspólną dla działki ewidencyjnej i granicy państwa
- w przypadku działek ewidencyjnych przylegających do granicy państwa;
3)
budynek - obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ;
4)
blok budynku - część budynku wyodrębniona ze względu na liczbę kondygnacji;
5)
samoistny posiadacz - osobę lub podmiot władający gruntem na zasadach samoistnego
posiadania;
6)
kondygnacja, kondygnacja nadziemna oraz kondygnacja podziemna - odpowiednio kondygnację,
kondygnację nadziemną lub kondygnację podziemną, o których mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane;
7)
starosta - również prezydenta miasta na prawach powiatu.
§ 3.
Ewidencja obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem morza terytorialnego.
§ 4.
Jednostkami powierzchniowymi podziału kraju dla celów ewidencji są:
1)
jednostka ewidencyjna;
2)
obręb ewidencyjny;
3)
działka ewidencyjna.
§ 5.
1.
Jednostkę ewidencyjną stanowi obszar gminy.
2.
W przypadku gmin miejsko-wiejskich tworzy się dwie jednostki ewidencyjne - jedną dla
obszaru miasta i drugą dla części wiejskiej gminy.
3.
W miastach, w których są wyodrębnione dzielnice lub delegatury, jednostką ewidencyjną
może być obszar dzielnicy lub delegatury.
4.
Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz identyfikator wynikający z podziału
administracyjnego kraju, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej .
§ 6.
1.
Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby ewidencyjne.
2.
Na obszarach wiejskich obręb ewidencyjny może obejmować całą wieś wraz z przyległymi
do niej obiektami fizjograficznymi lub jej wydzieloną część.
3.
Na obszarach miast obręb ewidencyjny może obejmować całe miasto lub jego wydzieloną
część.
4.
Teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, może stanowić odrębny obręb
ewidencyjny.
5.
Podziału na obręby ewidencyjne i określenia ich granic dokonuje starosta w uzgodnieniu
z Głównym Geodetą Kraju, po zasięgnięciu opinii właściwej miejscowo jednostki statystyki
publicznej.
6.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania
wniosku przez Głównego Geodetę Kraju. W przypadku braku uzgodnienia w tym terminie
projekt podziału na obręby ewidencyjne i określenia ich granic przedstawiony przez
starostę uznaje się za uzgodniony.
7.
Obręb ewidencyjny w jednostce ewidencyjnej jest oznaczony nazwą i numerem, które są
unikalne w jednostce ewidencyjnej.
§ 7.
1.
Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu
ewidencyjnego, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą granic
działek ewidencyjnych.
2.
Sąsiadujące ze sobą działki ewidencyjne, będące przedmiotem tych samych praw oraz
władania tych samych osób lub jednostek organizacyjnych, wykazuje się w ewidencji
jako odrębne działki ewidencyjne, jeżeli:
1)
zostały wyodrębnione w wyniku podziału nieruchomości, a materiały powstałe w wyniku
prac geodezyjnych związanych z tym podziałem zostały przyjęte do państwowego zasobu
geodezyjnego i kartograficznego;
2)
są wyszczególnione w istniejących dokumentach określających stan prawny nieruchomości,
w szczególności w księgach wieczystych, zbiorach dokumentów, aktach notarialnych,
prawomocnych orzeczeniach sądowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocześnie
są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ;
3)
obejmują grunty zajęte pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody śródlądowe lub rowy,
a ich wyróżnienie w postaci odrębnych działek jest celowe ze względu na odrębne oznaczenia
tych gruntów w innych ewidencjach i rejestrach publicznych lub ze względu na ich różne
nazwy urzędowe.
3.
W przypadku wzajemnego przecinania się gruntów zajętych pod linie kolejowe, drogi
publiczne lub kanały przy ustalaniu granic działek ewidencyjnych stosuje się następujące
zasady:
1)
linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi publiczne wybudowane
na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne;
2)
drogi wyższej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi niższej kategorii
wybudowane na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne;
3)
drogi i linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi i linie kolejowe
wybudowane w tunelach i na wiaduktach na odrębne działki ewidencyjne;
4)
drogi publiczne dzielą drogi wewnętrzne na odrębne działki ewidencyjne;
5)
kryte kanały oraz rurociągi nie dzielą linii kolejowych oraz dróg publicznych na odrębne
działki ewidencyjne.
4.
Grunt zajęty przez ciek naturalny stanowi odrębną działkę ewidencyjną niezależnie
od tego, czy wody w tym cieku płyną korytem naturalnym, czy korytem uregulowanym odkrytym
lub zakrytym.
5.
W obszarze obrębu ewidencyjnego działka ewidencyjna jest wyróżniana przez jej numer,
który ma postać liczby naturalnej.
6.
W przypadku podziału nieruchomości nowe działki ewidencyjne oznacza się numerami w
postaci ułamka q/p, w którym q jest liczbą naturalną oznaczającą numer działki ewidencyjnej
pierwotnej podlegającej podziałowi, zaś p jest najmniejszą liczbą naturalną umożliwiającą
wyróżnienie każdej nowej działki ewidencyjnej.
7.
W przypadku połączenia działek ewidencyjnych lub podziału nieruchomości składającej
się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych nowo powstałe
działki ewidencyjne oznacza się kolejnymi liczbami naturalnymi po najwyższym wykorzystanym
numerze działki ewidencyjnej w obrębie ewidencyjnym.
8.
Numery działek ewidencyjnych, które w wyniku zmiany granic obrębów ewidencyjnych znalazły
się w granicach innego obrębu ewidencyjnego, oznacza się kolejnymi liczbami naturalnymi
po najwyższym wykorzystanym numerze działki ewidencyjnej w obrębie ewidencyjnym.
§ 8.
1.
Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:
1)
grunty rolne;
2)
grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione;
3)
grunty zabudowane i zurbanizowane;
4)
grunty pod wodami;
5)
tereny różne.
2.
W przypadku użytków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ewidencji wykazuje się także
klasy bonitacyjne ustalone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26 ust.
1 ustawy.
§ 9.
1.
Grunty rolne, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, dzielą się na:
1)
użytki rolne, do których zalicza się:
a)
grunty orne, oznaczone symbolem R,
b)
łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł,
c)
pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps,
d)
sady, oznaczone symbolem S,
e)
grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br,
f)
grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr,
g)
grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr,
h)
grunty pod rowami, oznaczone symbolem W;
2)
nieużytki, oznaczone symbolem N.
2.
Grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, dzielą
się na:
1)
lasy, oznaczone symbolem Ls;
2)
grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem Lz;
3)
grunty pod rowami, oznaczone symbolem W.
3.
Grunty zabudowane i zurbanizowane, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3, dzielą się na:
1)
tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem B;
2)
tereny przemysłowe, oznaczone symbolem Ba;
3)
inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem Bi;
4)
zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem Bp;
5)
tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem Bz;
6)
użytki kopalne, oznaczone symbolem K;
7)
tereny komunikacyjne, w tym:
a)
drogi, oznaczone symbolem dr,
b)
tereny kolejowe, oznaczone symbolem Tk,
c)
inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem Ti,
d)
grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem
Tp.
4.
Grunty pod wodami, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 4, dzielą się na:
1)
grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi, oznaczone symbolem Wm;
2)
grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, oznaczone symbolem Wp;
3)
grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi, oznaczone symbolem Ws.
5.
Tereny różne, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 5, oznaczone są symbolem Tr.
§ 10.
Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 1 do
rozporządzenia.
Rozdział 2
Szczegółowy zakres danych objętych ewidencją
§ 11.
Ewidencja obejmuje dane:
1)
przedmiotowe dotyczące:
a)
działek ewidencyjnych,
b)
budynków,
c)
lokali;
2)
podmiotowe dotyczące:
a)
właścicieli oraz przysługujących im wielkości udziałów albo samoistnych posiadaczy,
b)
opisu prawa własności lub stanu posiadania osób, o których mowa w lit. a,
c)
daty nabycia prawa własności,
d)
informacji o dokumentach, które stanowiły podstawę opisu prawa własności albo stanu
posiadania, o którym mowa w lit. b,
e)
adresów zameldowania na pobyt stały albo siedziby podmiotów, o których mowa w lit.
a.
§ 12.
W ewidencji oprócz danych, o których mowa w § 11 pkt 2, wykazuje się także:
1)
dane dotyczące:
a)
użytkowników wieczystych gruntów,
b)
jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd albo trwały zarząd nieruchomościami,
c)
państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości
wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych,
d)
organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w
skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich
zasobów nieruchomości,
e)
użytkowników gruntów państwowych i samorządowych;
2)
opis prawa podmiotów, o których mowa w pkt 1, do działek ewidencyjnych, budynków i
lokali oraz datę uzyskania lub ustanowienia tego prawa;
3)
wielkość udziałów podmiotów, o których mowa w pkt 1, w przysługujących im i ujawnianych
w ewidencji uprawnieniach do nieruchomości;
4)
informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę ujawnienia w ewidencji prawa podmiotów,
o których mowa w pkt 1, do gruntów, budynków i lokali.
§ 13.
1.
Działki ewidencyjne położone w granicach jednego obrębu ewidencyjnego i będące przedmiotem
identycznych praw i odpowiadających im udziałów, o których mowa w § 11 pkt 2 lit.
a i § 12 pkt 1 i 3, tworzą jednostkę rejestrową gruntów.
2.
Budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, położone na działkach ewidencyjnych
wchodzących w skład jednej jednostki rejestrowej gruntów, tworzą jednostkę rejestrową
budynków, o ile w budynkach tych nie znajdują się lokale stanowiące odrębne nieruchomości.
3.
Każdy lokal stanowiący odrębną nieruchomość należy do odrębnej jednostki rejestrowej
lokali.
4.
Jednostki rejestrowe gruntów, budynków i lokali oznacza się identyfikatorami.
§ 14.
1.
Ustala się następujące grupy rejestrowe dla jednostek rejestrowych, na podstawie statusu
podmiotów i przysługujących im wielkości udziałów, o których mowa w § 11 pkt 2 lit.
a:
1)
grupa 1 - Skarb Państwa, jeżeli nie występuje w zbiegu z użytkownikami wieczystymi;
2)
grupa 2 - Skarb Państwa, jeżeli występuje w zbiegu z użytkownikami wieczystymi;
3)
grupa 3 - jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe
osoby prawne;
4)
grupa 4 - gminy, związki międzygminne lub metropolitalne, jeżeli nie występują w zbiegu
z użytkownikami wieczystymi;
5)
grupa 5 - gminy, związki międzygminne lub metropolitalne, jeżeli występują w zbiegu
z użytkownikami wieczystymi;
6)
grupa 6 - jednoosobowe spółki jednostek samorządu terytorialnego i inne osoby prawne,
których organami założycielskimi są organy samorządu terytorialnego;
7)
grupa 7 - osoby fizyczne;
8)
grupa 8 - spółdzielnie;
9)
grupa 9 - kościoły i związki wyznaniowe;
10)
grupa 10 - wspólnoty gruntowe;
11)
grupa 11 - powiaty i związki powiatów, jeżeli nie występują w zbiegu z użytkownikami
wieczystymi;
12)
grupa 12 - powiaty i związki powiatów, jeżeli występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi;
13)
grupa 13 - województwa, jeżeli nie występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi;
14)
grupa 14 - województwa, jeżeli występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi;
15)
grupa 15 - spółki prawa handlowego;
16)
grupa 16 - inne podmioty ewidencyjne niewymienione w pkt 1-15.
2.
Zasady zaliczania działek ewidencyjnych, budynków i lokali do grup rejestrowych określa
załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 15.
1.
W ewidencji nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji
powykonawczej, o której mowa w art. 2 pkt 7b ustawy, budynków projektowanych, budynków
w budowie oraz lokali, w odniesieniu do których nie zostało wydane zaświadczenie,
o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali .
2.
Budynki, których nie wykazuje się w ewidencji, stanowią treść bazy danych, o której
mowa w art. 4 ust. 1a pkt 12 ustawy.
§ 16.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej są:
1)
identyfikator działki ewidencyjnej;
2)
numeryczny opis granic wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych;
3)
pole powierzchni ewidencyjnej;
4)
pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w obszarze działki ewidencyjnej;
5)
oznaczenie dokumentów potwierdzających własność;
6)
numer księgi wieczystej;
7)
oznaczenie dokumentów określających inne niż własność uprawnienia do działki ewidencyjnej;
8)
adres, jeżeli został określony;
9)
oznaczenie jednostki rejestrowej gruntów, do której należy działka ewidencyjna.
2.
Pole powierzchni, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się na podstawie współrzędnych
punktów granicznych działki ewidencyjnej, uwzględniając wartość poprawki odwzorowawczej,
i wykazuje się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha.
3.
Dla działek ewidencyjnych, dla których pole powierzchni od chwili założenia ewidencji
nie zostało obliczone z precyzją zapisu do 0,0001 ha, dopuszcza się wykazywanie powierzchni
z precyzją zapisu do 0,01 ha.
4.
Sposób obliczenia pola powierzchni działki ewidencyjnej z uwzględnieniem wartości
poprawki odwzorowawczej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 17.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi punktu granicznego są:
1)
współrzędne określające położenie punktu granicznego;
2)
identyfikator punktu granicznego;
3)
sposób pozyskania danych o punkcie granicznym;
4)
informacja dotycząca spełnienia standardów dokładnościowych;
5)
rodzaj stabilizacji;
6)
oznaczenie punktu granicznego w materiale źródłowym;
7)
numer operatu technicznego, w ramach którego informacje o punkcie zostały wprowadzone
do ewidencji;
8)
dodatkowe informacje.
2.
Dopuszczalne wartości atrybutów punktów granicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5,
określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 18.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku są:
1)
identyfikator budynku;
2)
numeryczny opis konturu budynku określony zgodnie z zasadami przewidzianymi dla wyznaczenia
powierzchni zabudowy budynku;
3)
rodzaj budynku według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), o której mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej;
4)
liczba kondygnacji nadziemnych;
5)
liczba kondygnacji podziemnych;
6)
pole powierzchni zabudowy;
7)
łączne pole powierzchni użytkowej:
a)
lokali stanowiących odrębne nieruchomości,
b)
lokali niewyodrębnionych,
c)
pomieszczeń przynależnych do lokali;
8)
identyfikator działki ewidencyjnej, na której budynek jest położony, a w przypadku
gdy budynek jest położony na kilku działkach ewidencyjnych - identyfikatory wszystkich
działek ewidencyjnych, na których budynek jest położony;
9)
oznaczenie dokumentów potwierdzających własność, o ile budynek stanowi odrębny od
gruntu przedmiot własności;
10)
numer księgi wieczystej, o ile budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności;
11)
adres budynku, jeżeli został określony;
12)
oznaczenie jednostki rejestrowej budynków, do której należy budynek, o ile stanowi
on odrębny od gruntu przedmiot własności.
2.
Pole powierzchni zabudowy oblicza się na podstawie prostokątnego rzutu na płaszczyznę
poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnej budynku,
a w budynkach posadowionych na filarach na podstawie rzutu zewnętrznych płaszczyzn
ścian zewnętrznych kondygnacji opartej na tych filarach.
3.
W przypadku budynków posiadających tylko kondygnacje podziemne pole powierzchni zabudowy
oblicza się na podstawie prostokątnego rzutu na płaszczyznę poziomą zewnętrznych krawędzi
tego budynku.
§ 19.
W bazie danych ewidencyjnych oprócz konturu budynku ujawnia się bloki budynków oraz
obiekty budowlane trwale związane z budynkiem, takie jak: taras, weranda, wiatrołap,
schody, podpora, rampa, wjazd do podziemia, podjazd dla osób niepełnosprawnych.
§ 20.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu są:
1)
identyfikator lokalu;
2)
numer porządkowy lokalu w budynku;
3)
rodzaj lokalu, z rozróżnieniem na lokale mieszkalne i niemieszkalne;
4)
numer kondygnacji, na której znajduje się główne wejście do lokalu;
5)
pole powierzchni użytkowej lokalu;
6)
pole powierzchni użytkowej pomieszczeń przynależnych do lokalu wynikające z sumy pól
pomieszczeń przynależnych;
7)
wykaz pomieszczeń przynależnych do lokalu z określeniem ich parametrów:
a)
rodzaj pomieszczenia,
b)
identyfikator budynku, jeżeli pomieszczenie przynależne znajduje się w innym budynku
niż lokal,
c)
powierzchnia użytkowa pomieszczenia przynależnego;
8)
oznaczenie dokumentu potwierdzającego własność, o ile lokal stanowi odrębny przedmiot
własności;
9)
numer księgi wieczystej, o ile lokal stanowi odrębny przedmiot własności;
10)
adres lokalu, jeżeli został ustalony numer porządkowy budynku, w którym znajduje się
lokal;
11)
oznaczenie jednostki rejestrowej lokalu, o ile lokal stanowi odrębny przedmiot własności.
2.
Pole powierzchni użytkowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, wyraża się w metrach
kwadratowych z precyzją zapisu do 0,01 m2.
§ 21.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi podmiotów ewidencyjnych oraz osób, organów i jednostek
organizacyjnych, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i § 12 pkt 1, są:
1)
dla osób fizycznych:
a)
nazwisko i imię/imiona,
b)
imiona rodziców,
c)
płeć,
d)
adres zameldowania na pobyt stały,
e)
numer PESEL, jeżeli jest znany,
f)
status osoby (żyjąca lub zmarła);
2)
dla Skarbu Państwa:
a)
nazwa „Skarb Państwa”,
b)
numer identyfikacyjny;
3)
dla jednostek samorządu terytorialnego i ich związków:
a)
nazwa jednostki lub związku,
b)
adres siedziby ich organów,
c)
numer identyfikacyjny;
4)
dla organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych:
a)
nazwa organu lub jednostki organizacyjnej,
b)
adres siedziby organu lub jednostki organizacyjnej,
c)
numer identyfikacyjny;
5)
dla osób prawnych niewymienionych w pkt 2 i 3:
a)
nazwa osoby prawnej,
b)
adres siedziby,
c)
numer identyfikacyjny;
2.
Do każdego podmiotu ewidencyjnego jest przypisany identyfikator statusu podmiotu.
3.
Numerem identyfikacyjnym dla podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, jest numer
REGON, a dla Skarbu Państwa numerem identyfikacyjnym jest ciąg dziewięciu znaków „0”.
4.
Informacje o podmiotach, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i § 12 pkt 1, zawarte
w ewidencji, są aktualizowane z urzędu w drodze czynności materialno-technicznej na
podstawie rejestrów PESEL lub REGON.
§ 22.
1.
Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi użytków gruntowych i klas bonitacyjnych są:
1)
numeryczne opisy konturów tych użytków i klas bonitacyjnych;
2)
oznaczenia użytków gruntowych i klas bonitacyjnych oraz numery tych konturów.
2.
Przebieg konturów klasyfikacyjnych wykazuje się w ewidencji w granicach konturów gruntów
rolnych lub leśnych na podstawie mapy klasyfikacji, o której mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy.
§ 23.
1.
Działki ewidencyjne, budynki i lokale oraz osoby i jednostki organizacyjne, a także
inne obiekty bazy danych ewidencyjnych oznacza się w ewidencji odpowiednimi identyfikatorami.
2.
Identyfikatory obiektów bazy danych ewidencyjnych oraz statusów podmiotów, o których
mowa w § 21 ust. 2, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
3.
Każdemu obiektowi bazy danych ewidencyjnych, oprócz identyfikatora, o którym mowa
w ust. 2, nadaje się identyfikator infrastruktury informacji przestrzennej, zwany
dalej „IdIIP”, na który składają się:
1)
przestrzeń nazw, w której skład wchodzi identyfikator zbioru danych przestrzennych,
do którego należy dany obiekt przestrzenny, według ewidencji zbiorów oraz usług danych
przestrzennych objętych infrastrukturą informacji przestrzennej, o której mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej , uzupełniona po kropce skrótem „EGiB”;
2)
identyfikator lokalny wyróżniający w sposób jednoznaczny dany obiekt bazy danych spośród
innych obiektów zapisanych w tej bazie;
3)
identyfikator wersji obiektu.
4.
Elementy IdIIP, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, nie mogą być zmieniane.
§ 24.
Położenie punktów granicznych użytych do numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych,
a także położenie punktów szczegółów terenowych użytych, w szczególności do numerycznego
opisu budynków, konturów użytków gruntowych oraz konturów klasyfikacyjnych, określa
się w układzie współrzędnych prostokątnych płaskich PL-2000, o którym mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy.
§ 25.
Specyfikację pojęciowego modelu danych ewidencji określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.
§ 26.
1.
Dane z bazy danych ewidencji gruntów i budynków wizualizuje się w postaci mapy ewidencyjnej,
której treść stanowią:
1)
granice i numery działek ewidencyjnych;
2)
punkty graniczne;
3)
kontury budynków z oznaczeniem rodzaju budynku lub ich bloków, jeżeli istnieją, a
także numery najwyższych kondygnacji budynków lub ich bloków, albo najniższych kondygnacji
budynków podziemnych lub ich bloków oznaczonych liczbą ujemną;
4)
kontury użytków gruntowych i ich oznaczenia;
5)
kontury klasyfikacyjne i ich oznaczenia;
6)
występujące w obszarze mapy granice jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału
terytorialnego państwa i obrębów ewidencyjnych, wraz z ich oznaczeniami;
7)
inne elementy, które nie kolidują z danymi ewidencyjnymi, a pozwalają na uczytelnienie
treści mapy;
8)
nazwy ulic i placów oraz związane z nimi numery porządkowe, a także nazwy cieków,
zbiorników wodnych i innych obiektów fizjograficznych;
9)
znaki graficzne siatki kwadratów, z których przynajmniej dwa widoczne w obszarze mapy
powinny być opisane współrzędnymi.
2.
Mapę ewidencyjną generuje się w skali zapewniającej jej czytelność.
3.
Do generowania mapy ewidencyjnej standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej,
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy, stosuje
się odpowiednio.
4.
Integralną częścią mapy ewidencyjnej jest jej opis, który stanowią w szczególności:
1)
tytuł mapy: „Mapa ewidencyjna”;
2)
informacja o skali mapy;
3)
informacja o lokalizacji obszaru przedstawionego na mapie, w tym identyfikator i nazwa
jednostki ewidencyjnej oraz numer i nazwa obrębu ewidencyjnego.
Rozdział 3
Zakładanie i prowadzenie ewidencji
§ 27.
1.
Założenie ewidencji polega na utworzeniu zbiorów, o których mowa w art. 4 ust. 1a
pkt 2 ustawy, w tym na przeprowadzeniu prac geodezyjnych oraz pozyskaniu niezbędnych
dokumentów.
2.
Do zakładania ewidencji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24a ustawy dotyczące
modernizacji ewidencji.
3.
Wyniki prac geodezyjnych wykonywanych na potrzeby założenia lub modernizacji ewidencji
kompletuje się w postaci projektu operatu opisowo-kartograficznego.
§ 28.
1.
Założenie albo modernizację ewidencji poprzedza opracowanie przez starostę projektu
założenia albo projektu modernizacji ewidencji i ich uzgodnienie z właściwym miejscowo
wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, który zasięga opinii
Głównego Geodety Kraju.
2.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie 30 dni od dnia otrzymania
wniosku przez wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. W
przypadku braku uzgodnienia w tym terminie projekt założenia albo projekt modernizacji
ewidencji przedstawiony przez starostę uznaje się za uzgodniony.
3.
Projekt założenia albo modernizacji ewidencji sporządza się w postaci dokumentu elektronicznego,
który określa w szczególności:
1)
charakterystykę obiektu;
2)
szczegółowy zakres prac geodezyjnych przewidzianych do wykonania;
3)
źródła danych ewidencyjnych i metody ich pozyskania;
4)
przewidywany sposób wyłonienia wykonawcy prac geodezyjnych;
5)
przewidywane terminy wykonania poszczególnych etapów prac;
6)
przewidywany koszt przedsięwzięcia oraz sposób jego finansowania.
4.
Uzgodniony projekt założenia albo modernizacji ewidencji stanowi dla starosty podstawę
przystąpienia do czynności związanych z wyłonieniem wykonawcy prac geodezyjnych, o
którym mowa w art. 24a ust. 7 ustawy.
§ 29.
Źródłami danych wykorzystywanych przy zakładaniu albo modernizacji ewidencji są:
1)
materiały zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;
2)
wyniki pomiarów geodezyjnych lub oględzin;
3)
dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach;
4)
dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki
organizacyjne.
§ 30.
1.
Przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej
aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie:
1)
dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego
sporządzonej na potrzeby:
a)
postępowania rozgraniczeniowego,
b)
postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów,
c)
postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości,
d)
postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania
prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,
e)
podziału nieruchomości,
f)
wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu
granic działek ewidencyjnych;
2)
innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic;
3)
dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta
określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji.
2.
Nowe działki ewidencyjne i związane z nimi punkty graniczne, jeżeli dla ich zatwierdzenia
prowadzone będą postępowania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c-e, są przyjmowane
do zasobu jako obiekty projektowane i do chwili zakończenia postępowania nie wywołują
zmian w ewidencji.
3.
Podstawę zastąpienia dotychczasowych działek ewidencyjnych nowymi działkami ewidencyjnymi,
powstałymi w wyniku scalenia lub wymiany gruntów, stanowi ostateczna decyzja o zatwierdzeniu
projektu scalenia lub wymiany gruntów.
4.
Dotychczasowe działki ewidencyjne są zastępowane w swoim obszarze przez działki projektowane,
które stają się działkami ewidencyjnymi na mocy ostatecznej decyzji zatwierdzającej
podział nieruchomości wydanej w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. e,
lub uchwały rady gminy w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, lub prawomocnego
orzeczenia sądowego albo decyzji wydanej w postępowaniach, o których mowa w ust. 1
pkt 1 lit. d.
5.
Wraz z działkami, o których mowa w ust. 4, wykazaniu w ewidencji podlegają projektowane
punkty graniczne, a punkty graniczne, które przestały mieć związek z działkami ewidencyjnymi,
zostają przeniesione do archiwum.
§ 31.
Jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte
w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą
dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust.
1 pkt 11 ustawy, dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się
w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.
§ 32.
1.
O czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca
prac geodezyjnych zawiadamia podmioty, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i § 12 pkt
1.
2.
Zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych
oprócz danych adresowych podmiotu, do którego jest ono kierowane, zawiera następujące
informacje:
1)
dzień, godzinę i miejsce rozpoczęcia tych czynności;
2)
oznaczenia działek ewidencyjnych, których czynności będą dotyczyć;
3)
pouczenie o konieczności posiadania dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości
osoby biorącej udział w tych czynnościach oraz o tym, że nieusprawiedliwione niewzięcie
w nich udziału nie będzie stanowić przeszkody do ich przeprowadzenia.
3.
Zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych
wykonawca prac geodezyjnych doręcza podmiotom, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a
i § 12 pkt 1, za zwrotnym poświadczeniem odbioru albo za pokwitowaniem, nie później
niż 7 dni przed wyznaczonym terminem.
4.
Do doręczeń pism zawierających w swej treści zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2,
w sposób wskazany w ust. 3, przepisy art. 39-49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
5.
Nieusprawiedliwione niestawiennictwo podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie wstrzymuje
czynności ustalenia przebiegu granic.
6.
W przypadku usprawiedliwionego niestawiennictwa podmiotów, o których mowa w ust. 1,
wstrzymuje się czynności do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika
- nie dłużej jednak niż na okres jednego miesiąca.
7.
W przypadku gdy podmioty, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i § 12 pkt 1, nie są
znane lub nie są znane ich adresy zameldowania na pobyt stały lub adres siedziby,
na wniosek wykonawcy prac geodezyjnych starosta zamieszcza na stronach internetowych
Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń starostwa powiatowego przez
okres co najmniej 7 dni informacje, o których mowa w ust. 2, z tym że ostatni dzień
tego okresu powinien nastąpić nie później niż 8 dni przed wyznaczonym terminem rozpoczęcia
czynności podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych.
§ 33.
1.
Ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów
granicznych dokonuje geodeta posiadający uprawnienia zawodowe w zakresie, o którym
mowa w art. 43 pkt 2 lub 5 ustawy, zwany dalej „geodetą uprawnionym”, na podstawie
zgodnych wskazań podmiotów, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i § 12 pkt 1, potwierdzonych
ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek
ewidencyjnych, jeżeli wskazywany przebieg nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi
w dostępnych dokumentach dotyczących przebiegu ustalanych granic.
2.
W przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic
działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic
działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta
uprawniony według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania
nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających
stan prawny gruntów w granicach tych działek.
3.
W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić
lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających
stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty
wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony po zbadaniu
położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych
dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń
zainteresowanych podmiotów.
4.
Punkty graniczne oznacza się na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała
stabilizacja tych punktów może nastąpić z inicjatywy i na koszt zainteresowanych podmiotów.
5.
Wyniki ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych utrwala się w protokole, którego
wzór zawiera załącznik nr 7 do rozporządzenia.
6.
Integralną częścią protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych są szkice
graniczne sporządzone przez geodetę uprawnionego, które zawierają:
1)
informacje o lokalizacji działek ewidencyjnych, których granice są ustalane;
2)
usytuowanie punktów granicznych w stosunku do szczegółów terenowych położonych na
ustalanych granicach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, takich jak budynki, ogrodzenia,
słupy oraz miedze, przedstawione w sposób graficzny i doprecyzowane opisem lub danymi
określającymi odległości tych punktów do szczegółów terenowych;
3)
numery działek ewidencyjnych;
4)
informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych;
5)
podpisy osób biorących udział w czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu
granic lub adnotację geodety uprawnionego o odmowie złożenia podpisu;
6)
podpis geodety uprawnionego, który sporządził szkic graniczny.
§ 34.
1.
Zmiany opisowych danych ewidencyjnych dotyczące działek lub budynków, ustalone w trakcie
wykonywania prac geodezyjnych, utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych, który
zawiera:
1)
nazwę gminy;
2)
nazwę obrębu ewidencyjnego;
3)
identyfikator działki ewidencyjnej lub budynku, dla których sporządzany jest wykaz;
4)
dane ewidencyjne, które ulegają zmianie w wyniku realizacji prac geodezyjnych (stan
dotychczasowy), oraz dane pozyskane w wyniku realizacji tych prac (stan nowy);
5)
datę sporządzenia wykazu;
6)
imię i nazwisko osoby sporządzającej wykaz;
7)
imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych.
2.
Podstawę aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących lokali stanowi zaświadczenie,
o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, i dokumenty opracowane zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 5 i 6 tej ustawy.
§ 35.
1.
O dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta, w terminie 14 dni od dokonania
zmiany w ewidencji, zawiadamia:
1)
organy podatkowe - w przypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków:
od nieruchomości, rolnego i leśnego;
2)
wydział ksiąg wieczystych właściwego miejscowo sądu rejonowego - w przypadku zmian
danych objętych działem I ksiąg wieczystych;
3)
właściwe podmioty ewidencyjne, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a oraz § 12 pkt 1
- w przypadku, gdy zmiana została dokonana na podstawie wniosku, o którym mowa w art.
24 ust. 2a pkt 2 ustawy, lub w trybie czynności materialno-technicznej wyłącznie na
podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i
kartograficznego i dotyczyła:
a)
pola powierzchni działki ewidencyjnej,
b)
rodzaju lub pola powierzchni użytków gruntowych,
c)
rodzaju budynku,
d)
numeru działki ewidencyjnej.
2.
Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1)
oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę zmiany, oraz datę wprowadzenia zmiany;
2)
oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, budynków i lokali, w których nastąpiły
zmiany;
3)
zestawienie odpowiednich danych ewidencyjnych przed zmianą i po zmianie;
4)
oznaczenie organu oraz imię i nazwisko osoby, która dokonała aktualizacji ewidencji
gruntów i budynków.
3.
Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza się w postaci dokumentu elektronicznego
i doręcza się za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną .
4.
Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, sporządza się w postaci dokumentu elektronicznego
i doręcza się za pomocą zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach, o którym
mowa w art. 24b ustawy, a w przypadku gdy warunki techniczne uniemożliwiają przesłanie
do sądów zawiadomienia wraz z dokumentami w postaci elektronicznej, zawiadomienia
i dokumenty sporządza się i doręcza się w postaci papierowej.
5.
Na wniosek lub za zgodą podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zawiadomienia o
zmianach danych ewidencyjnych doręcza się w postaci dokumentów elektronicznych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
§ 36.
1.
Wypisy i wyrysy, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy, udostępnia się
w postaci dokumentu elektronicznego lub w postaci papierowej.
2.
Wypis z rejestrów: gruntów, budynków, lokali jest dokumentem, który oprócz informacji
zawartych w ewidencji odpowiednio dla: gruntów, budynków, lokali, zawiera:
1)
nazwę organu wydającego wypis;
2)
oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;
3)
tytuł dokumentu - odpowiednio: „Wypis z rejestru gruntów”, „Wypis z rejestru budynków”,
„Wypis z rejestru lokali”;
4)
nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer obrębu ewidencyjnego;
5)
numer jednostki rejestrowej, odpowiednio: gruntów, budynków albo lokali;
6)
w przypadku wypisu z rejestru gruntów informacje o znajdujących się na poszczególnych
działkach ewidencyjnych budynkach niestanowiących odrębnego od gruntu przedmiotu własności
i znajdujących się w nich lokalach niestanowiących odrębnego od gruntu przedmiotu
własności;
7)
w przypadku wypisu z rejestru budynków informacje o lokalach niestanowiących odrębnego
od budynku przedmiotu własności znajdujących się w poszczególnych budynkach;
8)
datę sporządzenia dokumentu;
9)
nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, albo adnotacje o sporządzeniu dokumentu
w sposób automatyczny;
10)
w przypadku wypisu sporządzonego w postaci elektronicznej - kwalifikowany podpis elektroniczny
osoby reprezentującej organ albo kwalifikowany podpis elektroniczny osoby upoważnionej
przez ten organ albo kwalifikowaną pieczęć elektroniczną urzędu obsługującego organ;
11)
w przypadku wypisu sporządzonego w postaci papierowej - podpis osoby reprezentującej
organ albo osoby upoważnionej przez ten organ oraz datę złożenia podpisu.
3.
Wypisom z rejestrów: gruntów, budynków, lokali, w treści których zawarte są tylko
dane przedmiotowe, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, nadaje się odpowiednio
tytuł: „Wypis z rejestru gruntów dotyczący danych przedmiotowych”, „Wypis z rejestru
budynków dotyczący danych przedmiotowych”, „Wypis z rejestru lokali dotyczący danych
przedmiotowych”.
4.
Wyrys z mapy ewidencyjnej jest fragmentem mapy ewidencyjnej zawierającym również:
1)
nazwę organu wydającego wyrys;
2)
oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;
3)
tytuł dokumentu „Wyrys z mapy ewidencyjnej”;
4)
nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer obrębu ewidencyjnego
oraz numery działek;
5)
informację o skali mapy;
6)
oznaczenie kierunku północy;
7)
datę sporządzenia dokumentu;
8)
nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, albo adnotacje o sporządzeniu dokumentu
w sposób automatyczny;
9)
w przypadku wyrysu sporządzonego w postaci elektronicznej - kwalifikowany podpis elektroniczny
osoby reprezentującej organ albo kwalifikowany podpis elektroniczny osoby upoważnionej
przez ten organ albo kwalifikowaną pieczęć elektroniczną urzędu obsługującego organ;
10)
w przypadku wyrysu sporządzonego w postaci papierowej - podpis osoby reprezentującej
organ albo osoby upoważnionej przez ten organ oraz datę złożenia podpisu.
5.
Wyrys z mapy ewidencyjnej sporządza się dla wybranych lub wszystkich działek wchodzących
w skład jednej jednostki rejestrowej.
6.
Wypisy, o których mowa w ust. 2, sporządzone dla całej jednostki rejestrowej oraz
wyrysy z mapy ewidencyjnej, o których mowa w ust. 4, organ opatruje klauzulą o treści:
„Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonywania wpisu w księdze wieczystej”.
7.
Wypisowi z rejestru gruntów, budynków lub lokali, sporządzonemu dla wybranej działki
ewidencyjnej, budynku lub lokalu nadaje się tytuł: „Uproszczony wypis z rejestru gruntów”.
8.
Uproszczony wypis z rejestru gruntów nie zawiera klauzuli, o której mowa w ust. 6.
§ 37.
1.
Wykazy, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1 ustawy, dotyczące działek ewidencyjnych
lub podmiotów ewidencyjnych, udostępnia się w postaci dokumentów elektronicznych.
2.
Wykaz działek ewidencyjnych jest spisem działek dla obrębu ewidencyjnego, zawierającym
ich numery oraz oznaczenia jednostek rejestrowych.
3.
Wykaz podmiotów ewidencyjnych jest alfabetycznym spisem podmiotów dla obrębu ewidencyjnego
wykazanych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków zawierającym, oprócz danych
określających te podmioty, oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych
budynków, jednostek rejestrowych lokali związanych z tymi podmiotami.
§ 38.
Dane ewidencyjne, które utraciły swoją aktualność, podlegają archiwizacji.
Rozdział 4
Szczegółowe zasady wymiany danych ewidencji gruntów i budynków
§ 39.
1.
Wymiana, w tym udostępnianie danych ewidencji, odbywa się w postaci elektronicznej
z wykorzystaniem usług sieciowych i portali internetowych z uwzględnieniem przepisów
wydanych na podstawie art. 40 ust. 8 ustawy.
2.
Specyfikację usług sieciowych, o których mowa w ust. 1, dotyczących udostępniania
danych ewidencji określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.
3.
Schemat aplikacyjny GML dotyczący wymiany danych ewidencji, zgodny ze schematem pojęciowym
ewidencji zamieszczonym w załączniku nr 6 do rozporządzenia, Główny Geodeta Kraju
publikuje w repozytorium interoperacyjności, o którym mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
4.
Schemat, o którym mowa w ust. 3, stosuje się także przy wymianie danych na potrzeby
wykonywania prac geodezyjnych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.
19 ust. 1 pkt 11 ustawy.
Rozdział 5
Zakres informacji rejestru cen nieruchomości
§ 40.
1.
Rejestr cen nieruchomości zawiera informacje dotyczące:
1)
IdRCN - identyfikatora transakcji;
2)
oznaczenia transakcji;
3)
oznaczenia aktu notarialnego z jego datą i dane identyfikujące notariusza;
4)
rodzaju transakcji;
5)
rodzaju rynku;
6)
strony sprzedającej;
7)
strony kupującej;
8)
ceny transakcji brutto;
9)
kwoty podatku VAT;
10)
wykazu nieruchomości będących przedmiotem transakcji wraz z ich rodzajem, opisem i
ceną.
2.
W wykazie nieruchomości wyróżniane są następujące rodzaje nieruchomości:
1)
nieruchomości gruntowe niezabudowane;
2)
nieruchomości gruntowe zabudowane;
3)
nieruchomości budynkowe;
4)
nieruchomości lokalowe.
3.
W informacjach o nieruchomości wykazuje się:
1)
rodzaj prawa będącego przedmiotem transakcji;
2)
udział w prawie będącym przedmiotem transakcji;
3)
pole powierzchni ewidencyjnej nieruchomości gruntowej;
4)
cenę nieruchomości brutto;
5)
kwotę podatku VAT;
6)
wykaz działek, budynków lub lokali wchodzących w skład nieruchomości.
4.
Dla działek ewidencyjnych wchodzących w skład nieruchomości gruntowych w rejestrze
cen nieruchomości przechowuje się, możliwe do ustalenia na podstawie aktu notarialnego,
następujące informacje:
1)
identyfikator działki ewidencyjnej;
2)
adres działki ewidencyjnej;
3)
pole powierzchni ewidencyjnej;
4)
przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o
warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
5)
sposób użytkowania;
6)
cenę działki ewidencyjnej brutto;
7)
kwotę podatku VAT;
8)
dodatkowe informacje.
5.
Dla budynków wchodzących w skład nieruchomości budynkowych w rejestrze cen nieruchomości
przechowuje się, możliwe do ustalenia na podstawie aktu notarialnego, następujące
informacje:
1)
identyfikator budynku;
2)
adres budynku;
3)
rodzaj budynku;
4)
pole powierzchni użytkowej;
5)
cenę budynku brutto;
6)
kwotę podatku VAT;
7)
dodatkowe informacje.
6.
Dla lokali wchodzących w skład nieruchomości lokalowych w rejestrze cen nieruchomości
przechowuje się, możliwe do ustalenia na podstawie aktu notarialnego, następujące
informacje:
1)
identyfikator lokalu;
2)
adres lokalu;
3)
funkcję lokalu;
4)
liczbę izb;
5)
numer kondygnacji;
6)
powierzchnię użytkową lokalu;
7)
powierzchnię pomieszczeń przynależnych do lokalu;
8)
cenę lokalu brutto;
9)
kwotę podatku VAT;
10)
dodatkowe informacje.
7.
Identyfikator transakcji IdRCN, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest identyfikatorem
infrastruktury informacji przestrzennej, na który składają się:
1)
przestrzeń nazw, w której skład wchodzi identyfikator zbioru danych przestrzennych,
do którego należy dany obiekt przestrzenny, według ewidencji zbiorów oraz usług danych
przestrzennych objętych infrastrukturą informacji przestrzennej, o której mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, uzupełniona po kropce skrótem „RCN”;
2)
identyfikator lokalny wyróżniający w sposób jednoznaczny dany obiekt bazy danych spośród
innych obiektów zapisanych w tej bazie;
3)
identyfikator wersji obiektu.
8.
Elementy identyfikatora transakcji IdRCN, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2, nie mogą
być zmieniane.
9.
Specyfikację pojęciowego modelu danych rejestru cen nieruchomości określa załącznik
nr 9 do rozporządzenia.
10.
Schemat aplikacyjny GML dotyczący udostępniania danych rejestru cen nieruchomości,
zgodny ze schematem pojęciowym zamieszczonym w załączniku nr 9 do rozporządzenia,
Główny Geodeta Kraju publikuje w repozytorium interoperacyjności, o którym mowa w
przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
11.
Udostępnianie informacji z rejestru cen nieruchomości odbywa się z wykorzystaniem
usług sieciowych i portali internetowych lub wyciągów w postaci papierowej.
12.
Specyfikację usług sieciowych, o których mowa w ust. 11, dotyczących udostępniania
danych z rejestru cen nieruchomości określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.
Rozdział 6
Sporządzanie zestawień zbiorczych danych ewidencji gruntów i budynków
§ 41.
1.
Powiatowe, wojewódzkie i krajowe zestawienia zbiorcze danych objętych ewidencją, zwane
dalej „zestawieniami zbiorczymi”, sporządza się według stanu na dzień 1 stycznia każdego
roku, wyodrębniając tereny miejskie i wiejskie, w układzie grup rejestrowych odpowiednio
dla:
1)
działek ewidencyjnych - z podziałem na poszczególne rodzaje użytków gruntowych, o
których mowa w § 8;
2)
budynków - z podziałem na rodzaje budynków, o których mowa w § 18 ust. 1 pkt 3;
3)
lokali - z podziałem na rodzaje lokali.
2.
W zbiorczych zestawieniach gruntów oprócz pól powierzchni wynikających z ewidencji,
zwanych dalej „powierzchniami ewidencyjnymi”, wykazuje się również pola powierzchni
jednostek podziału terytorialnego państwa według państwowego rejestru granic i powierzchni
jednostek podziałów terytorialnych kraju, zwane dalej „powierzchniami geodezyjnymi”,
oraz różnice między tymi powierzchniami.
3.
Powierzchnie ewidencyjne użytków gruntowych w zestawieniach zbiorczych gruntów wyrównuje
się na zasadach proporcjonalności do powierzchni geodezyjnej odpowiedniej jednostki
podziału terytorialnego kraju.
4.
Pole powierzchni w zestawieniach zbiorczych gruntów określa się z precyzją do 1 ha.
§ 42.
1.
Powiatowe zestawienia zbiorcze, według stanu na dzień 1 stycznia, sporządza starosta
i przekazuje Głównemu Geodecie Kraju w terminie do 15 lutego każdego roku.
2.
Krajowe i wojewódzkie zestawienia zbiorcze sporządza Główny Geodeta Kraju w terminie
do 15 kwietnia każdego roku.
3.
W latach nieparzystych do zbiorczych zestawień gruntów, o których mowa w ust. 1, dołącza
się wykazy użytków rolnych oraz lasów zawierające pola powierzchni tych użytków z
podziałem na klasy bonitacyjne oraz grupy rejestrowe.
4.
Do wykazów użytków rolnych oraz lasów przepisy ust. 2 oraz § 41 ust. 4 stosuje się
odpowiednio.
Rozdział 7
Przepisy dostosowujące, przejściowe i końcowe
§ 43.
1.
Ewidencja gruntów i budynków prowadzona na podstawie dotychczasowych przepisów staje
się ewidencją gruntów i budynków w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
2.
Rejestr cen i wartości nieruchomości prowadzony na podstawie dotychczasowych przepisów
staje się rejestrem cen nieruchomości w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
§ 44.
1.
Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków do dnia 31 grudnia 2023 r. dostosuje
obecnie prowadzoną bazę danych ewidencji gruntów i budynków do przepisów niniejszego
rozporządzenia.
2.
Dotychczasowy atrybut określający błąd położenia punktu granicznego (BPP) staje się
atrybutem określającym spełnienie przez punkt wymaganych standardów dokładnościowych
(ISD), a jego wartość jest wyznaczana zgodnie z ust. 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
3.
Dotychczasowy atrybut określający źródło danych o położeniu punktu granicznego (ZRD)
staje się atrybutem określającym sposób pozyskania danych o punkcie granicznym (SPD),
a jego wartość jest wyznaczana zgodnie z ust. 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
4.
Dotychczas nadane identyfikatory budynków i lokali niespełniające warunków określonych
w niniejszym rozporządzeniu pozostawia się w dotychczasowej postaci do czasu ustalenia
nowych identyfikatorów, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2024 r.
5.
W przypadku gdy w dotychczasowej numeracji działek ewidencyjnych występuje oznaczenie
arkusza mapy ewidencyjnej, numer działki ewidencyjnej pozostawia się w dotychczasowej
postaci do czasu ustalenia nowych identyfikatorów, nie dłużej jednak niż do dnia 31
grudnia 2024 r.
6.
W przypadku gdy do czasu wejścia w życie rozporządzenia stosowany był inny niż określony
w § 7 ust. 6 sposób oznaczania nowych działek ewidencyjnych, dotychczasowy sposób
ich oznaczania może być dalej stosowany do czasu przeprowadzenia modernizacji ewidencji,
o której mowa w art. 24a ustawy.
7.
Informację o dostosowaniu, o którym mowa w ust. 4-6, starosta zamieszcza na stronach
internetowych Biuletynu Informacji Publicznej oraz ogłasza w sposób zwyczajowo przyjęty
w danej miejscowości, na okres 14 dni.
8.
Przepisów § 28 ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli do dnia wejścia w życie rozporządzenia
zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego dotyczącego założenia
albo modernizacji ewidencji.
§ 45.
Dane ewidencyjne niespełniające obowiązujących standardów technicznych podlegają systematycznej
modyfikacji i dostosowywaniu w ramach bieżącej aktualizacji ewidencji.
§ 46.
1.
Do czasu ustalenia linii brzegów dla cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych
zbiorników wodnych na zasadach określonych w art. 220 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne przebieg granic działek ewidencyjnych między gruntami tworzącymi dna i brzegi tych
cieków, jezior i zbiorników a gruntami do nich przyległymi wykazuje się w ewidencji
za pomocą danych ustalonych na podstawie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych,
przy wykonywaniu których identyfikacji przebiegu tych granic dokonano zgodnie z przepisami
art. 220 ust. 1-4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r.
§ 47.
Do prac geodezyjnych zgłoszonych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia
dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż do dnia
31 grudnia 2021 r.
§ 48.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 lipca 2021 r.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego
i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.
U. z 2019 r. poz. 393), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne
i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 782).
1)
Minister Rozwoju, Pracy i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (Dz. U. poz.
1718).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 2127 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11, 234, 282 i 784.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego
i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.
U. z 2019 r. poz. 393), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne
i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 782).