Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 6 lutego 2020 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Planowanie przestrzenne w gminie
- Rozdział 2a - Planowanie przestrzenne na obszarze metropolitalnym
- Rozdział 3 - Planowanie przestrzenne w województwie
- Rozdział 4 - Planowanie przestrzenne na szczeblu krajowym
- Rozdział 4a - Obszary funkcjonalne
- Rozdział 5 - Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalanie warunków zabudowy w odniesieniu do innych inwestycji
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 7 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych
innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 14 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze oraz niektórych
innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) ,
4)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt SK 22/16 ,
5)
ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz
niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami ,
7)
ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich
oraz niektórych innych ustaw ,
8)
ustawą z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 6 lutego 2020 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 49 i art. 54 ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 49.
Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi
się na podstawie przepisów dotychczasowych.
”
„
Art. 54.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 marca 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 45 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
(uchylony)
3)
art. 23 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.;
4)
art. 45 pkt 1, 2, 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;
5)
art. 9 i art. 40 w zakresie wniosków składanych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia
ogłoszenia.
”
;
2)
art. 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 19.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 173 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE
L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2).
”
„
Art. 173.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;
3)
art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.
”
;
4)
art. 28 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 28.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 lit. a, pkt 10 lit. b oraz pkt 34 lit. a, art. 3 pkt 11 oraz art. 22,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;
2)
art. 1 pkt 3 lit. e w zakresie dodawanego art. 4 ust. 14 oraz art. 3 pkt 5, które
wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 61 i art. 73 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom
ze szczególnymi potrzebami , które stanowią:
„
Art. 61.
Przepisy art. 10 ust. 1 pkt 5 oraz art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy zamienianej w art.
48 w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą stosuje się do studiów uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego,
których sporządzanie albo zmianę rozpoczęto po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 ust. 2, art. 6 pkt 2 oraz art. 7 ust. 3, które wchodzą w życie w zakresie:
a)
stron internetowych podmiotów publicznych nieopublikowanych przed dniem 23 września
2018 r. - z dniem 23 września 2019 r.,
b)
stron internetowych podmiotów publicznych opublikowanych przed dniem 23 września 2018 r.
- z dniem 23 września 2020 r.,
c)
aplikacji mobilnych podmiotów publicznych - z dniem 23 czerwca 2021 r.;
2)
art. 15-28, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 4 ust. 3 i 4, art. 5 ust. 2, art. 29-34 i art. 51, które wchodzą w życie po upływie
24 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
odnośnika nr 1 oraz art. 15 i art. 20 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach
morskich oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 z dnia 15 lutego 2017 r.
ustanawiającego ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące
przejrzystości finansowej portów .
”
„
Art. 15.
1.
Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań
w sprawach:
1)
sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
2)
sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
3)
wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
- stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
występuje o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do podmiotu
zarządzającego w zakresie zagospodarowania portu lub przystani morskiej.
3.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, występuje o uzgodnienie
projektu planu z podmiotem zarządzającym w zakresie zagospodarowania właściwego portu
lub przystani morskiej.
4.
Organy właściwe w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego występują o uzgodnienie tej decyzji do podmiotu zarządzającego w odniesieniu
do obszaru właściwego portu lub przystani, z wyłączeniem morskich portów wojennych
i terenów zamkniętych zlokalizowanych w granicach portu lub przystani morskiej, w
terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Nie występuje się o opinie i uzgodnienia, o których mowa w ust. 2 i 3, jeżeli projekt
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub projekt
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały wyłożone do publicznego
wglądu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
12 w zakresie art. 25 ust. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
;
7)
odnośnika nr 1 oraz art. 26 i art. 38 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o wspieraniu
rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r.
ustanawiającą Europejski kodeks łączności elektronicznej .
”
„
Art. 26.
Do postępowań w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu
łączności publicznej wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
”
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 11 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 5, art. 8 pkt 7 lit. b i art. 11 pkt 9 i 12 lit. b i c, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 2021 r.;
3)
art. 1 pkt 10 lit. a, b tiret pierwsze i trzecie oraz lit. c w zakresie art. 29 ust.
2a ustawy zmienianej w art. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego
i organy administracji rządowej,
2)
zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz
ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy
- przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
2.
W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza:
1)
wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury;
2)
walory architektoniczne i krajobrazowe;
3)
wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych
i leśnych;
4)
wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
51)W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. poz. 1696), która weszła w życie z dniem 20 września 2019 r.)
wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób
ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami ;
6)
walory ekonomiczne przestrzeni;
7)
prawo własności;
8)
potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa;
9)
potrzeby interesu publicznego;
10)
potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności sieci szerokopasmowych;
11)
zapewnienie udziału społeczeństwa w pracach nad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz planem
zagospodarowania przestrzennego województwa, w tym przy użyciu środków komunikacji
elektronicznej;
12)
zachowanie jawności i przejrzystości procedur planistycznych;
13)
potrzebę zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody, do celów zaopatrzenia ludności.
3.
Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania
i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zgłaszane
w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania
terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne,
środowiskowe i społeczne.
4.
W przypadku sytuowania nowej zabudowy, uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego,
efektywnego gospodarowania przestrzenią oraz walorów ekonomicznych przestrzeni następuje
poprzez:
1)
kształtowanie struktur przestrzennych przy uwzględnieniu dążenia do minimalizowania
transportochłonności układu przestrzennego;
2)
lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej w sposób umożliwiający mieszkańcom maksymalne
wykorzystanie publicznego transportu zbiorowego jako podstawowego środka transportu;
3)
zapewnianie rozwiązań przestrzennych, ułatwiających przemieszczanie się pieszych i
rowerzystów;
4)
dążenie do planowania i lokalizowania nowej zabudowy:
a)
na obszarach o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej,
w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i
obiektów fizjograficznych , w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy,
b)
na terenach położonych na obszarach innych niż wymienione w lit. a, wyłącznie w sytuacji
braku dostatecznej ilości terenów przeznaczonych pod dany rodzaj zabudowy położonych
na obszarach, o których mowa w lit. a; przy czym w pierwszej kolejności na obszarach
w najwyższym stopniu przygotowanych do zabudowy, przez co rozumie się obszary charakteryzujące
się najlepszym dostępem do sieci komunikacyjnej oraz najlepszym stopniem wyposażenia
w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne, gazowe, ciepłownicze oraz
sieci i urządzenia telekomunikacyjne, adekwatnych dla nowej, planowanej zabudowy.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
„ładzie przestrzennym” - należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni,
które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie
uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe
oraz kompozycyjno-estetyczne;
2)
„zrównoważonym rozwoju” - należy przez to rozumieć rozwój, o którym mowa w art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska ;
3)
„środowisku” - należy przez to rozumieć środowisko, o którym mowa w art. 3 pkt 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
4)
„interesie publicznym” - należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i działań,
uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności,
związanych z zagospodarowaniem przestrzennym;
5)
„inwestycji celu publicznego” - należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym
(gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym
również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym
obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz
źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ;
6)
„obszarze przestrzeni publicznej” - należy przez to rozumieć obszar o szczególnym
znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający
nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne,
określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;
6a)
„obszarze funkcjonalnym” - należy przez to rozumieć obszar szczególnego zjawiska z
zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów przestrzennych, stanowiący
zwarty układ przestrzenny składający się z funkcjonalnie powiązanych terenów, charakteryzujących
się wspólnymi uwarunkowaniami i przewidywanymi jednolitymi celami rozwoju;
6b)
„miejskim obszarze funkcjonalnym ośrodka wojewódzkiego” - należy przez to rozumieć
typ obszaru funkcjonalnego obejmującego miasto będące siedzibą władz samorządu województwa
lub wojewody oraz jego bezpośrednie otoczenie powiązane z nim funkcjonalnie;
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
(uchylony)
10)
„dobrach kultury współczesnej” - należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra
kultury, takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i detale, zespoły
budynków, założenia urbanistyczne i krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie
żyjących pokoleń, jeżeli cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;
11)
„terenie zamkniętym” - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ;
12)
„działce budowlanej” - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę
gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie
w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych
wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;
13)
„uzbrojeniu terenu” - należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia
i przewody, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;
14)
„dostępie do drogi publicznej” - należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej
drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej
służebności drogowej;
15)
„standardach” - należy przez to rozumieć zbiory i zakresy wymagań dotyczących opracowań
i dokumentów planistycznych oraz zasady stosowania w nich parametrów dotyczących zagospodarowania
przestrzennego;
16)
„parametrach i wskaźnikach urbanistycznych” - należy przez to rozumieć parametry i
wskaźniki ustanawiane w dokumentach planistycznych, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 10 ust. 4, art. 16 ust. 2 i art. 40;
16a)
„reklamie” - należy przez to rozumieć upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie
informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub
ruchy społeczne;
16b)
„tablicy reklamowej” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy,
reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu
lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16c)
„urządzeniu reklamowym” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony
lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,
inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku
wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;
16d)
„szyldzie” - należy przez to rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą
o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie
reklamowe się znajdują;
16e)
„krajobrazie” - należy przez to rozumieć postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierającą
elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowaną w wyniku działania czynników
naturalnych lub działalności człowieka;
16f)
„krajobrazie priorytetowym” - należy przez to rozumieć krajobraz szczególnie cenny
dla społeczeństwa ze względu na swoje wartości przyrodnicze, kulturowe, historyczne,
architektoniczne, urbanistyczne, ruralistyczne lub estetyczno-widokowe, i jako taki
wymagający zachowania lub określenia zasad i warunków jego kształtowania;
17)
„walorach ekonomicznych przestrzeni” - należy przez to rozumieć te cechy przestrzeni,
które można określić w kategoriach ekonomicznych;
18)
„wartości nieruchomości” - należy przez to rozumieć wartość rynkową nieruchomości;
19)
„powierzchni sprzedaży” - należy przez to rozumieć tę część ogólnodostępnej powierzchni
obiektu handlowego stanowiącego całość techniczno-użytkową, przeznaczonego do sprzedaży
detalicznej, w której odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej
powierzchni usług i gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do której zalicza się
powierzchnie magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji wystawowej itp.);
203)Dodany przez art. 48 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.)
„uniwersalnym projektowaniu” - należy przez to rozumieć uniwersalne projektowanie,
o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi
potrzebami.
Art. 3.
1.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych
planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
zadań własnych gminy.
2.
Prowadzenie, w granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i studiów z zakresu
zagospodarowania przestrzennego, odnoszących się do obszaru powiatu i zagadnień jego
rozwoju, należy do zadań samorządu powiatu.
2a.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na obszarze związku metropolitalnego
(obszarze metropolitalnym) należy do zadań związku metropolitalnego, jeżeli został
utworzony.
3.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w tym uchwalanie
planu zagospodarowania przestrzennego województwa, należy do zadań samorządu województwa.
4.
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej państwa, wyrażonej w koncepcji
przestrzennego zagospodarowania kraju, należy do zadań Rady Ministrów.
Art. 4.
1.
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie
sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
zagospodarowania przestrzennego.
1a.
W odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej
strefy ekonomicznej przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego
oraz sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu określa się na podstawie przepisów
ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej .
2.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów
zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1)
lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
inwestycji celu publicznego;
2)
sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
3.
W odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach
ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym
zakaz zabudowy.
4.
Przepisów ust. 3 nie stosuje się do terenów zamkniętych ustalanych przez ministra
właściwego do spraw transportu.
Art. 5.
Projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i
kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego sporządzają osoby, które spełniają jeden z warunków:
1)
nabyły uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym na podstawie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym ;
2)
nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ;
3)
posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej uzyskane na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów
budownictwa oraz urbanistów ;
4)
posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie architektury, urbanistyki
lub gospodarki przestrzennej;
5)
posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie innym niż określony w pkt
4 oraz ukończyły studia podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki
lub gospodarki przestrzennej;
6)
są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do
projektowania zagospodarowania przestrzeni i zagospodarowania przestrzennego w skali
lokalnej i regionalnej odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 4 lub 5.
Art. 6.
1.
Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi
przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
2.
Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:
1)
zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego
oraz osób trzecich;
2)
ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych
osób lub jednostek organizacyjnych.
Art. 7.
Rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o
nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków
dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu
tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa
- nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Art. 8.
1.
Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa w sprawach planowania i zagospodarowania przestrzennego
jest Główna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna.
2.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa powołuje i odwołuje przewodniczącego i członków komisji, o której
mowa w ust. 1, oraz ustala, w drodze zarządzenia, regulamin określający organizację
i tryb jej działania.
3.
Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z zastrzeżeniem
ust. 4 i 5, odpowiednio wojewódzką albo gminną komisję urbanistyczno-architektoniczną,
jako organ doradczy, oraz ustala, w drodze regulaminu, jej organizację i tryb działania.
4.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej
powołanej w innej gminie pełnienie funkcji organu doradczego, na mocy porozumienia
zawartego z odpowiednim wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.
5.
Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje urbanistyczno-architektoniczne
jako organy doradcze starostów powiatów oraz, na podstawie stosownych porozumień,
wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast wchodzących w skład tych powiatów,
które nie powołały gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pełnienia organu doradczego
komisji powołanej w innej gminie, w trybie określonym w ust. 4.
6.
Organ doradczy, o którym mowa w ust. 1, składa się z osób o wykształceniu i przygotowaniu
fachowym związanym bezpośrednio z teorią i praktyką planowania przestrzennego.
Art. 8a5)Dodany przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r..
1.
W związku z przetwarzaniem przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, marszałka województwa,
wojewodę, zarząd województwa albo zarząd związku metropolitalnego danych osobowych,
uzyskanych w toku prowadzenia postępowań dotyczących sporządzania aktów planistycznych,
o których mowa w ustawie, prawo, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem
danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) 6)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2., zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, przysługuje, jeżeli nie wpływa na ochronę
praw i wolności osoby, od której dane te pozyskano.
2.
W przypadku gdy okres przechowywania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, nie wynika z przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach , organy, o których mowa w ust. 1, przechowują dane przez okres ustalony zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.
3.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom
lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu polegającym co najmniej na:
1)
dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne
upoważnienie wydane przez administratora danych;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania
ich w poufności.
Art. 8b5)Dodany przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r..
Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie
wpływa na przebieg i wynik postępowań dotyczących sporządzania aktów planistycznych.
Rozdział 2
Planowanie przestrzenne w gminie
Art. 9.
1.
W celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania
przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część tekstową
i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania
kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa,
ramowego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego
oraz strategii rozwoju gminy, o ile gmina dysponuje takim opracowaniem.
3.
Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy.
3a.
Zmiana studium dla części obszaru gminy wymaga dokonania, zarówno w części tekstowej
jak i graficznej studium, zmian w odniesieniu do wszystkich treści, które w wyniku
wprowadzonej zmiany przestają być aktualne, w szczególności zmian w zakresie określonym
w art. 10 ust. 1.
4.
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
5.
Studium nie jest aktem prawa miejscowego.
Art. 10.
1.
W studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z:
1)
dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu;
2)
stanu ładu przestrzennego i wymogów jego ochrony;
3)
stanu środowiska, w tym stanu rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej, wielkości
i jakości zasobów wodnych oraz wymogów ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu,
w tym krajobrazu kulturowego;
4)
stanu dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
4a)
rekomendacji i wniosków zawartych w audycie krajobrazowym lub określenia przez audyt
krajobrazowy granic krajobrazów priorytetowych;
57)W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.)
warunków i jakości życia mieszkańców, w tym ochrony ich zdrowia, oraz zapewnienia
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, zgodnie z uniwersalnym projektowaniem;
6)
zagrożenia bezpieczeństwa ludności i jej mienia;
7)
potrzeb i możliwości rozwoju gminy, uwzględniających w szczególności:
a)
analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne,
b)
prognozy demograficzne, w tym uwzględniające, tam gdzie to uzasadnione, migracje w
ramach miejskich obszarów funkcjonalnych ośrodka wojewódzkiego,
c)
możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury
technicznej, a także infrastruktury społecznej, służących realizacji zadań własnych
gminy,
d)
bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę;
8)
stanu prawnego gruntów;
9)
występowania obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych;
10)
występowania obszarów naturalnych zagrożeń geologicznych;
11)
występowania udokumentowanych złóż kopalin, zasobów wód podziemnych oraz udokumentowanych
kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla;
12)
występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów odrębnych;
13)
stanu systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w tym stopnia uporządkowania
gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz gospodarki odpadami;
14)
zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych;
15)
wymagań dotyczących ochrony przeciwpowodziowej.
2.
W studium określa się w szczególności:
1)
uwzględniające bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę, o którym mowa w ust. 1
pkt 7 lit. d:
a)
kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów, w tym
wynikające z audytu krajobrazowego,
b)
kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny
przeznaczone pod zabudowę oraz tereny wyłączone spod zabudowy;
2)
(uchylony)
3)
obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu,
w tym krajobrazu kulturowego i uzdrowisk;
4)
obszary i zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
5)
kierunki rozwoju systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
6)
obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym;
7)
obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym,
zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa i ustaleniami
programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;
8)
obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszary wymagające przeprowadzenia
scaleń i podziału nieruchomości, a także obszary przestrzeni publicznej;
9)
obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze
i nieleśne;
10)
kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej;
11)
obszary szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszary osuwania się mas ziemnych;
12)
obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny;
13)
obszary pomników zagłady i ich stref ochronnych oraz obowiązujące na nich ograniczenia
prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady ;
14)
obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji;
14a)
obszary zdegradowane;
15)
granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;
16)
obszary funkcjonalne o znaczeniu lokalnym, w zależności od uwarunkowań i potrzeb zagospodarowania
występujących w gminie.
2a.
Jeżeli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów, na których rozmieszczone
będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej
100 kW, a także ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz
zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu; w studium ustala się ich rozmieszczenie.
3.
Obowiązek przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, powstaje po upływie 3 miesięcy od dnia
ustanowienia tego obowiązku.
3a.
Jeżeli na terenie gminy przewiduje się lokalizację obiektów handlowych o powierzchni
sprzedaży powyżej 2000 m2, w studium określa się obszary, na których mogą być one sytuowane.
3b.
Lokalizacja obiektów, o których mowa w ust. 3a, może nastąpić wyłącznie na podstawie
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
4.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu studium
w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów
planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa,
standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
5.
Dokonując bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, kolejno:
1)
formułuje się, na podstawie analiz ekonomicznych, środowiskowych, społecznych, prognoz
demograficznych oraz możliwości finansowych gminy, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit.
a-c, maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, wyrażone w ilości
powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;
2)
szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów o w pełni wykształconej
zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu
art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i
obiektów fizjograficznych, rozumianą jako możliwość lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną
w powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy;
3)
szacuje się chłonność, położonych na terenie gminy, obszarów przeznaczonych w planach
miejscowych pod zabudowę, innych niż wymienione w pkt 2, rozumianą jako możliwość
lokalizowania na tych obszarach nowej zabudowy, wyrażoną w powierzchni użytkowej zabudowy,
w podziale na funkcje zabudowy;
4)
porównuje się maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym
mowa w pkt 1, oraz sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy,
o której mowa w pkt 2 i 3, a następnie, gdy maksymalne w skali gminy zapotrzebowanie
na nową zabudowę, o którym mowa w pkt 1:
a)
nie przekracza sumy powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy
- nie przewiduje się lokalizacji nowej zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt
2 i 3,
b)
przekracza sumę powierzchni użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy - bilans
terenów pod zabudowę uzupełnia się o różnicę tych wielkości wyrażoną w powierzchni
użytkowej zabudowy, w podziale na funkcje zabudowy, i przewiduje się lokalizację nowej
zabudowy poza obszarami, o których mowa w pkt 2 i 3, maksymalnie w ilości wynikającej
z uzupełnionego bilansu;
5)
określa się:
a)
możliwości finansowania przez gminę wykonania sieci komunikacyjnych i infrastruktury
technicznej oraz społecznej, służących realizacji zadań własnych gminy,
b)
potrzeby inwestycyjne gminy wynikające z konieczności realizacji zadań własnych, związane
z lokalizacją nowej zabudowy na obszarach, o których mowa w pkt 2 i 3, oraz w przypadku,
o którym mowa w pkt 4 lit. a, poza tymi obszarami;
6)
w przypadku gdy potrzeby inwestycyjne, o których mowa w pkt 5 lit. b, przekraczają
możliwości finansowania, o których mowa w pkt 5 lit. a, dokonuje się zmian w celu
dostosowania zapotrzebowania na nową zabudowę do możliwości finansowania przez gminę
wykonania sieci komunikacyjnej i infrastruktury technicznej oraz społecznej.
6.
Działania, o których mowa w ust. 5, mogą wymagać powtórzenia, na zasadzie analizy
wariantów lub realizacji procesu iteracyjnego, oraz powtórzenia wszystkich lub części
z nich, także w połączeniu z innymi czynnościami przeprowadzanymi w ramach prac nad
projektem studium.
7.
Określając zapotrzebowanie na nową zabudowę, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, bierze
się pod uwagę:
1)
perspektywę nie dłuższą niż 30 lat;
2)
niepewność procesów rozwojowych wyrażającą się możliwością zwiększenia zapotrzebowania
w stosunku do wyników analiz nie więcej niż o 30%.
Art. 11.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania studium, kolejno:
1)
ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo
przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
studium, określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących studium,
nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;
2)
zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium instytucje
i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium;
3)
sporządza projekt studium, rozpatrując wnioski, o których mowa w pkt 1, uwzględniając
ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz ramowego studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego;
w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego województwa lub niewprowadzenia
do planu zagospodarowania przestrzennego województwa zadań rządowych, uwzględnia ustalenia
programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;
4)
uzyskuje od gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej
opinię o projekcie studium;
5)
występuje o uzgodnienie projektu studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności
z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa, z zarządem związku
metropolitalnego w zakresie jego zgodności z ramowym studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego, z wojewodą w zakresie jego
zgodności z ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1, i z Państwowym
Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania
terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz występuje o opinie
dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do:
a)
starosty powiatowego,
b)
gmin sąsiednich,
c)
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków,
d)
właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,
e)
dyrektora właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego,
pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,
f)
właściwego organu nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,
g)
właściwego organu administracji geologicznej,
h)
ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony
uzdrowiskowej,
i)
regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
j)
właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska
w zakresie:
-
-lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,
-
-zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii,
-
-nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i terenów zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, w przypadku gdy te inwestycje, obszary lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii,
k)
właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,
l8)Dodana przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 235), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r.)
Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w zakresie ustalonym w art. 86 ust. 7 i art. 877 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze ,
m9)Dodana przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1716), która weszła w życie z dniem 17 września 2019 r.)
podmiotu zarządzającego w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich , w zakresie zagospodarowania portu lub przystani morskiej;
6)
wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień;
7)
ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu
na okres co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego
wglądu oraz publikuje na stronach internetowych urzędu gminy na okres co najmniej
21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie
studium rozwiązaniami;
8)
wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 7, termin, w którym osoby prawne i fizyczne
oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące
projektu studium, nie krótszy niż 21 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium;
9)
przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych
uwag, o których mowa w pkt 8.
Art. 11a10)Dodany przez art. 64 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13
ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz informuje o ograniczeniu, o którym mowa w
art. 8a ust. 1, w związku z realizacją czynności, o których mowa w:
1)
art. 11 pkt 3, 7 i 9 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym
miejscu w swojej siedzibie;
2)
art. 11 pkt 1 i 8 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej i w widocznym
miejscu w swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 11 pkt 1, albo
w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 11 pkt 7.
Art. 12.
1.
Studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag,
o których mowa w art. 11 pkt 9. Tekst i rysunek studium oraz rozstrzygnięcie o sposobie
rozpatrzenia uwag stanowią załączniki do uchwały o uchwaleniu studium.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę o uchwaleniu
studium wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 1, oraz dokumentacją prac planistycznych
w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi.
3.
Jeżeli rada gminy nie uchwaliła studium, nie przystąpiła do jego zmiany albo, uchwalając
studium, nie określiła w nim obszarów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o
znaczeniu krajowym, wojewódzkim i metropolitalnym, ujętych w planie zagospodarowania
przestrzennego województwa, w programach, o których mowa w art. 48 ust. 1 lub w ramowym
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego,
wojewoda, po podjęciu czynności zmierzających do uzgodnienia terminu realizacji tych
inwestycji i warunków wprowadzenia tych inwestycji do studium, wzywa radę gminy do
uchwalenia studium lub jego zmiany w wyznaczonym terminie. Po bezskutecznym upływie
tego terminu wojewoda sporządza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo
jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie gminy, w zakresie koniecznym
dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydaje w tej sprawie zarządzenie
zastępcze. Przyjęty w tym trybie plan wywołuje skutki prawne takie jak miejscowy plan
zagospodarowania przestrzennego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, koszty sporządzenia planu ponosi w całości gmina,
której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.
Art. 13.
1.
Koszty sporządzenia studium obciążają budżet gminy.
2.
Koszty sporządzenia lub zmiany studium wynikające z rozmieszczenia inwestycji celu
publicznego o znaczeniu ponadlokalnym lub metropolitalnym obciążają odpowiednio budżet
państwa, budżet województwa, budżet związku metropolitalnego albo budżet powiatu.
Art. 14.
1.
W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz
określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o
przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego
dalej „planem miejscowym”, z zastrzeżeniem ust. 6.
2.
Integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający
granice obszaru objętego projektem planu.
3.
Plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i
leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego
w studium.
4.
Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na
wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
5.
Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta
wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia
zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne
do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.
6.
Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych, z wyłączeniem terenów
zamkniętych ustalanych przez ministra właściwego do spraw transportu.
7.
Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne.
8.
Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Art. 15.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający
część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi,
odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu przedstawia
się w szczególności:
1)
sposób realizacji wymogów wynikających z art. 1 ust. 2-4;
211)W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.)
zgodność z wynikami analizy, o której mowa w art. 32 ust. 1, wraz z datą uchwały rady
gminy, o której mowa w art. 32 ust. 2, oraz sposób uwzględnienia uniwersalnego projektowania;
3)
wpływ na finanse publiczne, w tym budżet gminy.
2.
W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
1)
przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
różnych zasadach zagospodarowania;
2)
zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
3)
zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu;
3a)
zasady kształtowania krajobrazu;
4)
zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych,
oraz dóbr kultury współczesnej;
5)
wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;
6)
zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i
minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu
do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie
czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy,
minimalną liczbę miejsc do parkowania w tym miejsca przeznaczone na parkowanie pojazdów
zaopatrzonych w kartę parkingową i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty
obiektów;
7)
granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na
podstawie odrębnych przepisów, terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia
powodzią, obszarów osuwania się mas ziemnych, krajobrazów priorytetowych określonych
w audycie krajobrazowym oraz w planach zagospodarowania przestrzennego województwa;
8)
szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;
9)
szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w
tym zakaz zabudowy;
10)
zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
11)
sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;
12)
stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36
ust. 4.
2a.
Plan miejscowy przewidujący lokalizację obiektu handlowego, o którym mowa w art. 10
ust. 3a, sporządza się dla terenu położonego na obszarze obejmującym co najmniej obszar,
na którym powinny nastąpić zmiany w strukturze funkcjonalno-przestrzennej, w wyniku
realizacji tego obiektu.
3.
W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb:
1)
granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;
2)
granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej;
3)
granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;
3a)
granice terenów pod budowę urządzeń, o których mowa w art. 10 ust. 2a, oraz granice
ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniu
terenu oraz występowaniem znaczącego oddziaływania tych urządzeń na środowisko;
4)
granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o których mowa w art. 10 ust. 3a;
4a)
granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym;
4b)
granice terenów inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, umieszczonych
w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub w ostatecznych decyzjach
o lokalizacji drogi krajowej, wojewódzkiej lub powiatowej, linii kolejowej o znaczeniu
państwowym, lotniska użytku publicznego, inwestycji w zakresie terminalu lub przedsięwzięcia
Euro 2012;
5)
granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez
masowych;
6)
granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia dotyczące
prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady;
7)
granice terenów zamkniętych, i granice stref ochronnych terenów zamkniętych;
8)
sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie
dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych
oraz pokrycie dachów;
9)
(uchylony)
10)
minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych.
412)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1524), która weszła w życie z dniem 29 sierpnia 2019 r..
Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia również lokalizację
mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii również w przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia
planu miejscowego zakazują lokalizacji takich instalacji.
Art. 16.
1.
Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map
zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym
zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza
się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które
sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia
zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000.
2.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu
miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi
dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych
oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
3.
(uchylony)
Art. 17.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu
do sporządzania planu miejscowego kolejno:
1)
ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo
przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy
niż 21 dni od dnia ogłoszenia;
2)
zawiadamia, na piśmie, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje
i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;
3)
(uchylony)
4)
sporządza projekt planu miejscowego rozpatrując wnioski, o których mowa w pkt 1, wraz
z prognozą oddziaływania na środowisko;
5)
sporządza prognozę skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego, z uwzględnieniem
art. 36;
6)
występuje o:
a)
opinie o projekcie planu do:
-
-gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej,
-
-wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast, graniczących z obszarem objętym planem, w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym,
-
-regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
-
-właściwych organów administracji geologicznej w zakresie udokumentowanych złóż kopalin i wód podziemnych,
-
-(uchylone)
-
-właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w zakresie lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii i nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i terenów zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, w przypadku gdy te inwestycje, obszary lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii,
-
-właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,
-
-starosty, jako właściwego organu ochrony środowiska w zakresie terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych,
-
-operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżących w odległości nie większej niż 40 metrów od osi istniejącej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku gdy górne napięcie tej linii elektroenergetycznej jest równe co najmniej 220 kV, oraz
b)
uzgodnienie projektu planu z:
-
-wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w zakresie odpowiednich zadań rządowych i samorządowych,
-
-organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych, - właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa drogowego lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę,
-
-właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,
-
-dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,
-
-właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,
-
-ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej,
-
-właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu,
-
-zarządem województwa w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego, o którym mowa w art. 38a,
-
-14)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 9 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1815), która weszła w życie z dniem 25 października 2019 r. dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią,
-
-15)Dodane przez art. 9 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 14. Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do linii kolejowej o znaczeniu państwowym lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego, oraz
-
-16)Dodane przez art. 6 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9. podmiotem zarządzającym w zakresie zagospodarowania właściwego portu lub przystani morskiej oraz
c)
zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne,
jeżeli wymagają tego przepisy odrębne;
7)
(uchylony)
8)
(uchylony)
9)
wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza,
w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co
najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania
na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w
tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami;
10)
(uchylony)
11)
wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 9, termin, w którym osoby fizyczne i prawne
oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące
projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia projektu
planu;
12)
rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 11, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia
upływu terminu ich składania;
13)
wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, o których
mowa w pkt 11, a następnie w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia;
14)
przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych
uwag, o których mowa w pkt 11.
Art. 17a17)Dodany przez art. 64 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13
ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz informuje o ograniczeniu, o którym mowa w
art. 8a ust. 1, w związku z realizacją czynności, o których mowa w:
1)
art. 17 pkt 4, 9 i 12-14 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie
Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej
oraz w widocznym miejscu w swojej siedzibie;
2)
art. 17 pkt 1 i 11 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej, w widocznym
miejscu w swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 17 pkt 1, albo
w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 17 pkt 9.
Art. 18.
1.
Uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte
w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o którym mowa w art. 17 pkt 9.
2.
Uwagi do projektu planu należy wnieść na piśmie w terminie wyznaczonym w ogłoszeniu,
o którym mowa w art. 17 pkt 11.
318)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 60, 934 i 2294), która weszła w życie z dniem 4 marca 2019 r..
Jako wniesione na piśmie uznaje się również uwagi wniesione za pomocą elektronicznej
skrzynki podawczej opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym
albo podpisem osobistym.
Art. 19.
1.
Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia
projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu
- czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania
tych zmian.
2.
Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą.
Art. 20.
1.
Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium,
rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie
realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej,
które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami
o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna
oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa
w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich
zgodności z przepisami prawnymi.
Art. 21.
1.
Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają:
1)
budżet państwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru
realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym;
2)
budżet województwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją
zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim;
3)
budżet powiatu - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru
realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym;
4)
inwestora realizującego inwestycję celu publicznego - w części, w jakiej jest on bezpośrednią
konsekwencją zamiaru realizacji tej inwestycji.
Art. 22.
Jeżeli plan miejscowy obejmuje obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziałów
nieruchomości, rada gminy, po jego uchwaleniu, podejmuje uchwałę o przystąpieniu do
scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami.
Art. 23.
Organy, o których mowa w art. 11 pkt 4 i 5 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej i miejscowej są obowiązane do współpracy przy sporządzaniu odpowiednio projektu
studium albo projektu planu miejscowego, polegającej na wyrażaniu opinii, składaniu
wniosków oraz udostępnianiu informacji.
Art. 24.
1.
Organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej lub miejscowej, opiniują i uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt
studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego , przy czym uzgodnienia projektu planu miejscowego z dyrektorem regionalnego zarządu
gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym
zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia
powodzią dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne .
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium albo
projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o których mowa w ust. 1, nie
określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić.
Art. 25.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia
opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 4 i 5 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy
niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu
planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
1a.
Organ uzgadniający albo opiniujący może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta,
burmistrza albo prezydenta miasta, o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 1, wskazując
termin nie dłuższy niż 30 dni na przedstawienie opinii albo dokonanie uzgodnienia.
2.
Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie,
o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem
lub zaopiniowaniem projektu.
Art. 26.
1.
Organ, z którym uzgodniono projekt studium lub projekt planu miejscowego, ponosi koszty
zmiany tych projektów, spowodowane późniejszą zmianą stanowiska.
2.
Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, działa w ramach zespolonej administracji powiatowej
lub w ramach samorządu województwa i wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej,
Skarb Państwa ponosi koszty zmiany studium i planu miejscowego lub ich projektów jedynie
wówczas, gdy zmiana stanowiska organu wynika ze zmiany ustawy lub z wiążących ten
organ nowych ustaleń właściwego organu administracji rządowej.
Art. 27.
Zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane.
Art. 28.
1.
Istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie
trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują
nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
2.
Jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały w sprawie
studium lub planu miejscowego, stanie się prawomocne z powodu niezłożenia przez gminę,
w przewidzianym terminie, skargi do sądu administracyjnego lub jeżeli skarga zostanie
przez sąd odrzucona albo oddalona, czynności, o których mowa w art. 11 i 17, ponawia
się w zakresie niezbędnym do doprowadzenia do zgodności projektu studium lub planu
z przepisami prawnymi.
Art. 29.
1.
Uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia
w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia
w dzienniku urzędowym województwa.
2.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, podlega również publikacji na stronie internetowej
gminy.
Art. 30.
1.
Każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów
i wyrysów.
1a19)Dodany przez art. 48 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Osoba ze szczególnymi potrzebami, o której mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, ma prawo do zapoznania się z treścią studium i planu miejscowego w zrozumiały dla
niej sposób w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku o udostępnienie treści studium
lub planu miejscowego, w szczególności z wykorzystaniem środków wspierających komunikowanie
się, o których mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach
komunikowania się .
2.
(uchylony)
Art. 31.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr planów miejscowych oraz wniosków
o ich sporządzenie lub zmianę, gromadzi materiały z nimi związane oraz odpowiada za
przechowywanie ich oryginałów, w tym również uchylonych i nieobowiązujących.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię uchwalonego
studium lub planu miejscowego, nie później niż w dniu ich wejścia w życie.
Art. 32.
1.
W celu oceny aktualności studium i planów miejscowych wójt, burmistrz albo prezydent
miasta dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, ocenia postępy
w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje wieloletnie programy ich sporządzania
w nawiązaniu do ustaleń studium, z uwzględnieniem decyzji zamieszczonych w rejestrach,
o których mowa w art. 57 ust. 1-3 i art. 67, oraz wniosków w sprawie sporządzenia
lub zmiany planu miejscowego.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje radzie gminy wyniki analiz, o których
mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art.
8, komisji urbanistyczno-architektonicznej, co najmniej raz w czasie kadencji rady.
Rada gminy podejmuje uchwałę w sprawie aktualności studium i planów miejscowych, a
w przypadku uznania ich za nieaktualne, w całości lub w części, podejmuje działania,
o których mowa w art. 27.
3.
Przy podejmowaniu uchwały, o której mowa w ust. 2, rada gminy bierze pod uwagę w szczególności
zgodność studium albo planu miejscowego z wymogami wynikającymi z przepisów art. 10
ust. 1 i 2, art. 15 oraz art. 16 ust. 1.
Art. 33.
Jeżeli w wyniku zmiany ustaw zachodzi konieczność zmiany studium lub planu miejscowego,
czynności, o których mowa w art. 11 i 17, wykonuje się odpowiednio w zakresie niezbędnym
do dokonania tych zmian.
Art. 34.
1.
Wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów
zagospodarowania przestrzennego lub ich części odnoszących się do objętego nim terenu.
2.
Utrata mocy obowiązującej planu miejscowego nie powoduje wygaśnięcia decyzji administracyjnych
wydanych na podstawie tego planu, z zastrzeżeniem art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.
Art. 35.
Tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób
dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie
ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.
Art. 36.
1.
Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości
lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem
stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty
nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 371ust. 1, żądać od gminy:20)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której
mowa w odnośniku 8.
1)
odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo
2)
wykupienia nieruchomości lub jej części.
1a.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli treść planu miejscowego powodująca skutek,
o którym mowa w ust. 1, nie stanowi samodzielnego ustalenia przez gminę społeczno-gospodarczego
przeznaczenia terenu oraz sposobu korzystania z niego, ale wynika z:
1)
uwarunkowań hydrologicznych, geologicznych, geomorfologicznych lub przyrodniczych
dotyczących występowania powodzi i związanych z tym ograniczeń, określonych na podstawie
przepisów odrębnych;
2)
decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych
przez inne niż organy gminy, organy administracji publicznej lub Państwowe Gospodarstwo
Wodne Wody Polskie;
3)
zakazów lub ograniczeń zabudowy i zagospodarowania terenu, określonych w przepisach
ustaw lub aktów, w tym aktów prawa miejscowego, wydanych na ich podstawie.
2.
Realizacja roszczeń, o których mowa w ust. 1, może nastąpić również w drodze zaoferowania
przez gminę właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zamiennej.
Z dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia wygasają.
3.
Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości
uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie
skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania
równego obniżeniu wartości nieruchomości.
4.
Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości
wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz
albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną
w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem
własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.
4a.
Opłaty, o której mowa w ust. 4, nie pobiera się w przypadku nieodpłatnego przeniesienia
przez rolnika własności nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na
następcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników albo przepisów w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej
w ramach działania „Renty strukturalne” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich
na lata 2007-2013 wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich
z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich21)Obecnie tytuł ustawy brzmi: o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, na podstawie art. 65 pkt 1 ustawy z
dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349), która weszła w życie
z dniem 15 marca 2015 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1936 oraz z 2019 r. poz. 1824). W przypadku zbycia przez następcę
nieruchomości przekazanych przez rolnika przepisy o opłacie, o której mowa w ust.
4, stosuje się odpowiednio.
5.
W razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie planu miejscowego, w
części lub w całości, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, albo opłata, o
której mowa w ust. 4, podlegają zwrotowi odpowiednio na rzecz gminy lub na rzecz aktualnego
właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, w razie stwierdzenia nieważności uchwały rady
gminy w sprawie planu miejscowego w części lub w całości gmina może żądać od aktualnego
właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości zwrotu kwoty stanowiącej równowartość
wypłaconego odszkodowania.
Art. 37.
122)Utracił moc z dniem 30 maja 2019 r., rozumiany w ten sposób, że pozwala na ustalenie mniej korzystnego przeznaczenia nieruchomości niż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt SK 22/16 (Dz. U. poz. 1009)..
Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w
art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której
mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości
nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu
przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a
jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed
zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego
uchwaleniem.
2.
(uchylony)
3.
Roszczenia, o których mowa w art. 36 ust. 3, można zgłaszać w terminie 5 lat od dnia,
w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do opłat, o których mowa w art. 36 ust. 4.
5.
Notariusz, w terminie 7 dni od dnia sporządzenia umowy, której przedmiotem jest zbycie
nieruchomości, w formie aktu notarialnego, jest zobowiązany przesłać wójtowi, burmistrzowi
albo prezydentowi miasta wypis z tego aktu.
6.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę, o której mowa w art. 36 ust.
4, w drodze decyzji, bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, o którym
mowa w ust. 5.
7.
Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, której wartość wzrosła w związku
z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego, przed jej zbyciem może żądać od wójta,
burmistrza albo prezydenta miasta ustalenia, w drodze decyzji, wysokości opłaty, o
której mowa w art. 36 ust. 4.
8.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia okresowo - odpowiednio do potrzeb,
lecz co najmniej raz w roku - na sesji rady gminy informację o zgłoszonych żądaniach,
o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, i wydanych decyzjach, o których mowa w
ust. 6 i 7.
9.
Wykonanie obowiązku wynikającego z roszczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1-3, następuje
w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, chyba że strony postanowią inaczej.
W przypadku opóźnienia w wypłacie odszkodowania lub wykupie nieruchomości właścicielowi
albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie.
10.
Spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, rozstrzygają sądy powszechne.
11.
Wartość nieruchomości określa się na podstawie:
1)
w sytuacji gdy na skutek uchwalenia planu miejscowego dla terenów dotychczas nieobjętych
takim planem albo nieobjętych obowiązującym w dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym
niemożliwe lub istotnie ograniczone stało się dalsze faktyczne użytkowanie terenu
i gruntu w sposób zgodny z mającym miejsce w dniu uchwalenia planu miejscowego faktycznym
użytkowaniem - wyłącznie faktycznego użytkowania terenu i gruntu oraz dostępu do istniejących
w dniu wejścia w życie planu miejscowego dróg publicznych, sieci wodociągowych, kanalizacyjnych,
elektroenergetycznych, gazowych, ciepłowniczych oraz telekomunikacyjnych;
2)
w sytuacji gdy na skutek zmiany planu miejscowego lub uchwalenia planu miejscowego
dla terenu objętego obowiązującym w dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym,
korzystanie z nieruchomości lub jej części w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem
stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone - dotychczasowego przeznaczenia wynikającego
z planu miejscowego, który jest zmieniany lub uchylany.
12.
W odniesieniu do zasad określania wartości nieruchomości oraz zasad określania skutków
finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych, a także w odniesieniu do osób
uprawnionych do określania tych wartości i skutków finansowych stosuje się przepisy
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 37123)Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
1.
Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, w wyniku uwzględnienia
ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu terenu związanych z lokalizacją lotniczego
urządzenia naziemnego i powierzchni ograniczających zabudowę, o których mowa w art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z
dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel
albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej:
1)
odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo
2)
wykupienia nieruchomości lub jej części.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 36 ust. 2, 3, 5 i 6 oraz art. 37
ust. 1, 3, 5, 9-11 stosuje się odpowiednio.
Art. 37a.
1.
Rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej
architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty,
standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane.
2.
W odniesieniu do szyldów w uchwale, o której mowa w ust. 1, określa się zasady i warunki
ich sytuowania, gabaryty oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej
nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność.
3.
W uchwale, o której mowa w ust. 1, rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń
oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, z wyłączeniem szyldów.
4.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego.
5.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, dotyczy całego obszaru gminy, z wyłączeniem terenów
zamkniętych ustalonych przez inne organy niż ministra właściwego do spraw transportu.
6.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, może przewidywać różne regulacje dla różnych obszarów
gminy określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, uchwała, o której mowa w ust. 1, może zawierać
załącznik graficzny wraz z opisem, jednoznacznie określającym ich granice.
8.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym ogrodzeń, nie ma zastosowania
do ogrodzeń autostrad i dróg ekspresowych oraz ogrodzeń linii kolejowych.
9.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa warunki i termin dostosowania istniejących
w dniu jej wejścia w życie obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tablic reklamowych
i urządzeń reklamowych do zakazów, zasad i warunków w niej określonych, nie krótszy
niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały.
10.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, może:
1)
wskazywać rodzaje obiektów małej architektury, które nie wymagają dostosowania do
zakazów, zasad lub warunków określonych w uchwale;
2)
wskazywać obszary oraz rodzaje ogrodzeń dla których następuje zwolnienie z obowiązku
dostosowania ogrodzeń istniejących w dniu jej wejścia w życie do zakazów, zasad lub
warunków określonych w uchwale.
Art. 37b.
1.
Przed podjęciem uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, rada gminy podejmuje uchwałę
o przygotowaniu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) projektu uchwały, o której
mowa w art. 37a ust. 1.
2.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie:
1)
podaje do publicznej wiadomości informację o podjęciu przez radę gminy uchwały, o
której mowa w ust. 1;
2)
sporządza projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;
3)
zasięga opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska o projekcie uchwały, o której
mowa w art. 37a ust. 1;
4)
uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z wojewódzkim konserwatorem
zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu;
5)
uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z ministrem właściwym do
spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej;
6)
zasięga opinii właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej o projekcie uchwały, o
której mowa w art. 37a ust. 1;
7)
zasięga opinii marszałka województwa o projekcie uchwały, o której mowa w art. 37a
ust. 1;
8)
ogłasza w prasie lokalnej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty
na danym terenie o wyłożeniu projektu uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, do
publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed terminem wyłożenia i wykłada ten projekt
do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni; w czasie wyłożenia i przez okres
14 dni po zakończeniu okresu wyłożenia zbiera uwagi do tego projektu.
3.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie rozpatruje zgłoszone uwagi przez podmioty,
o których mowa w ust. 2, i sporządza listę nieuwzględnionych uwag.
4.
Brak zajęcia stanowiska w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały, o
której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 4 i 5 uznaje się
za uzgodnienie projektu uchwały w przedłożonym brzmieniu.
5.
W przypadku niewyrażenia opinii w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały,
o której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 3, 6 i 7 wymóg
zasięgnięcia opinii uznaje się za spełniony.
6.
Rada gminy uchwalając uchwałę, o której mowa w art. 37a ust. 1, rozstrzyga jednocześnie
o sposobie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez wójta (burmistrza, prezydenta
miasta).
724)Dodany przez art. 64 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13
ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz informuje o ograniczeniu, o którym mowa w
art. 8a ust. 1, w związku z realizacją czynności, o których mowa w:
1)
ust. 3 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej
na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu
w swojej siedzibie; 2) ust. 2 pkt 8 - przez udostępnienie stosownych informacji w
Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie
internetowej, w widocznym miejscu w swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, o którym
mowa w ust. 2 pkt 8.
Art. 37c.
Przepisów dotyczących reklam nie stosuje się do upowszechniania informacji wyłącznie:
1)
trwale upamiętniającej osoby, instytucje lub wydarzenia; 2) o charakterze religijnym,
związanym z działalnością kościołów lub innych związków wyznaniowych, jeżeli tablica
reklamowa lub urządzenie reklamowe sytuowane są w granicach terenów użytkowanych jako
miejsca kultu i działalności religijnej oraz cmentarzy.
Art. 37d.
1.
Podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami
uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej.
2.
Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną
wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi
samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę
reklamową lub urządzenie reklamowe.
3.
Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta).
4.
Karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie,
do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o
których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
5.
W przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa
lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji
tej określa się:
1)
wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia
wydania decyzji, oraz 2) obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia
reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
6.
Decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej
obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.
7.
Po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji,
wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5,
odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do
przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.
8.
Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej
lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych
oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej,
o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych , powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty,
za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami,
o których mowa w ust. 1.
9.
Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa
w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy
reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach
kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej,
o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o
której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy
reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.
10.
Jeśli kształt urządzenia reklamowego uniemożliwia wyznaczenie pola powierzchni służącej
ekspozycji reklamy, o którym mowa w ust. 8 lub 9, wysokość kary pieniężnej zależy
od pola powierzchni bocznej prostopadłościanu opisanego na urządzeniu reklamowym.
11.
Kara pieniężna stanowi dochód gminy.
Art. 37e.
W sprawach nieuregulowanych, dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 37d,
stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi
miasta).
Art. 37f.
1.
Rada gminy może uchwalić dla obszaru rewitalizacji, o którym mowa w rozdziale 3 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji , miejscowy plan rewitalizacji, jeżeli uchwalony został gminny program rewitalizacji,
o którym mowa w rozdziale 4 tej ustawy.
2.
Miejscowy plan rewitalizacji jest szczególną formą planu miejscowego.
3.
Jeżeli na całości albo części obszaru rewitalizacji obowiązuje plan miejscowy i został
uchwalony gminny program rewitalizacji, miejscowy plan rewitalizacji można również
uchwalić w wyniku zmiany planu miejscowego.
Art. 37g.
1.
Rada gminy może uchwalić miejscowy plan rewitalizacji dla całości albo części obszaru
rewitalizacji. W przypadku gdy stan zagospodarowania nieruchomości położonych w zwartym
obszarze projektowanego planu nie wskazuje na konieczność dokonania w tym zakresie
zmian, gmina może wyłączyć te nieruchomości z obszaru objętego planem.
2.
W miejscowym planie rewitalizacji, poza elementami wymienionymi w art. 15 ust. 2 i
3, określa się w zależności od potrzeb:
1)
zasady kompozycji przestrzennej nowej zabudowy i harmonizowania planowanej zabudowy
z zabudową istniejącą;
2)
ustalenia dotyczące charakterystycznych cech elewacji budynków;
3)
szczegółowe ustalenia dotyczące zagospodarowania i wyposażenia terenów przestrzeni
publicznych, w tym urządzania i sytuowania zieleni, koncepcji organizacji ruchu na
drogach publicznych oraz przekrojów ulic;
4)
zakazy i ograniczenia dotyczące działalności handlowej lub usługowej;
5)
maksymalną powierzchnię sprzedaży obiektów handlowych, w tym obszary rozmieszczenia
obiektów handlowych o wskazanej w planie maksymalnej powierzchni sprzedaży i ich dopuszczalną
liczbę;
6)
zakres niezbędnej do wybudowania infrastruktury technicznej, społecznej lub lokali
- w przypadkach, o których mowa w art. 37i.
3.
Część graficzną miejscowego planu rewitalizacji sporządza się, w zależności od potrzeb,
w skali od 1:100 do 1:1000.
4.
Na potrzeby postępowania w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu rewitalizacji
sporządza się i publikuje wizualizacje projektowanych rozwiązań tego planu, składające
się co najmniej z koncepcji urbanistycznej obszaru objętego planem, modelu struktury
przestrzennej tego obszaru oraz widoków elewacji.
5.
Ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, w zakresie organizacji ruchu na drogach
publicznych, stają się obowiązujące dla uczestników ruchu po wprowadzeniu przez organ
zarządzający ruchem nowej organizacji ruchu, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 10 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym .
6.
Ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4, wchodzą w życie w terminie określonym w
miejscowym planie rewitalizacji, wynoszącym od 6 do 12 miesięcy od dnia jego wejścia
w życie. Przepisu art. 35 nie stosuje się.
Art. 37h.
1.
W razie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na skutek ustanowienia regulacji,
o których mowa w art. 37g ust. 2 pkt 4, na żądanie poszkodowanego właściwy starosta
ustala, w drodze decyzji, wysokość odszkodowania. Od decyzji starosty odwołanie nie
przysługuje.
2.
Strona niezadowolona z przyznanego odszkodowania może w terminie 30 dni od dnia doręczenia
jej decyzji, o której mowa w ust. 1, wnieść powództwo do sądu powszechnego. Droga
sądowa przysługuje także w razie niewydania decyzji przez właściwy organ w terminie
3 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania przez poszkodowanego.
3.
Organem obowiązanym do wypłaty odszkodowania jest gmina.
4.
Uzyskanie odszkodowania nie wyłącza roszczeń, o których mowa w art. 36.
Art. 37i.
1.
W miejscowym planie rewitalizacji można określić, w odniesieniu do nieruchomości niezabudowanej,
że warunkiem realizacji na niej inwestycji głównej jest zobowiązanie się inwestora
do budowy na swój koszt i do nieodpłatnego przekazania na rzecz gminy inwestycji uzupełniających
w postaci infrastruktury technicznej, społecznej lub lokali mieszkalnych - w zakresie
wskazanym w tym planie. Przepisu art. 49 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny w przypadku realizacji infrastruktury technicznej nie stosuje się.
2.
Inwestycją główną nie może być inwestycja celu publicznego.
3.
W ramach inwestycji uzupełniających możliwe jest również zobowiązanie inwestora do
budowy na swój koszt i do nieodpłatnego przekazania na rzecz gminy lokali innych niż
mieszkalne przeznaczonych na potrzeby działalności kulturalnej, społecznej, edukacyjnej
lub sportowej, wykonywanej przez podmioty prowadzące działalność na obszarze rewitalizacji,
których głównym celem nie jest osiągnięcie zysku.
4.
Wymiar zobowiązań, o których mowa w ust. 1, jest proporcjonalny do wzrostu wartości
nieruchomości w wyniku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu rewitalizacji.
5.
Inwestor zobowiązuje się do realizacji inwestycji uzupełniających zawierając z gminą
umowę urbanistyczną, w której określa się w szczególności, zgodnie z miejscowym planem
rewitalizacji, zakres, specyfikację techniczną i termin wykonania niezbędnych robót
budowlanych oraz termin przekazania gminie wybudowanych obiektów lub urządzeń. Umowa
urbanistyczna może przewidywać etapowanie wykonywania robót budowlanych oraz spełniania
innych warunków w niej określonych.
6.
Umowa urbanistyczna jest zawierana pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego.
7.
Zawarcie umowy urbanistycznej stanowi warunek uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji
głównej lub jej części.
8.
Nieodpłatne przekazanie na rzecz gminy zrealizowanej inwestycji uzupełniającej, a
w przypadku gdy stanowi ona część obiektu budowlanego, zakończenie robót budowlanych
dotyczących inwestycji uzupełniającej, stanowi warunek przystąpienia do użytkowania
obiektów budowlanych stanowiących inwestycję główną.
9.
Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 8, wójt, burmistrz albo prezydent miasta
potwierdza w drodze zaświadczenia.
10.
W przypadku zawarcia przez inwestora umowy urbanistycznej w odniesieniu do nieruchomości,
na której miejscowy plan rewitalizacji przewiduje budowę inwestycji głównej, opłaty,
o której mowa w art. 36 ust. 4, oraz opłaty, o której mowa w art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, nie pobiera się.
Art. 37j.
1.
Komitet Rewitalizacji, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, opiniuje projekt miejscowego planu rewitalizacji oraz prognozę skutków finansowych
jego uchwalenia.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta występuje o opinię, o której mowa w ust. 1,
równolegle z wystąpieniem o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a, wyznaczając
termin na przedstawienie opinii, o której mowa w ust. 1, wynoszący od 14 do 30 dni.
3.
Komitet Rewitalizacji może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza
albo prezydenta miasta o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 2, na termin nie dłuższy
niż 45 dni od dnia otrzymania projektu miejscowego planu rewitalizacji do zaopiniowania.
4.
Nieprzedstawienie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się za równoznaczne
z rezygnacją z prawa jej wyrażenia.
5.
Rada gminy uchwala miejscowy plan rewitalizacji po stwierdzeniu, w odrębnej uchwale,
że nie narusza on ustaleń studium oraz gminnego programu rewitalizacji.
Art. 37k.
W przypadku uwzględnienia przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na miejscowy
plan rewitalizacji przepisu art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.
Art. 37l.
1.
Jeżeli przewiduje to gminny program rewitalizacji, równolegle z procedurą opracowania
i uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji przeprowadza się procedurę scalenia i
podziału nieruchomości, o której mowa w rozdziale 2 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
2.
Rada gminy w uchwale o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu rewitalizacji
rozstrzyga o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości, określając granice
zewnętrzne gruntów objętych scaleniem i podziałem.
3.
Rada gminy, po wejściu w życie uchwały o miejscowym planie rewitalizacji, podejmuje
uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości, o której mowa w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z ustaleniami tego planu.
4.
W przypadku stwierdzenia nieważności miejscowego planu rewitalizacji, uchwała o scaleniu
i podziale nieruchomości zachowuje moc.
5.
W przypadku gdy skarga o stwierdzenie nieważności uchwały o miejscowym planie rewitalizacji
zawiera zarzuty w zakresie naruszenia zasad sporządzania tego planu w zakresie, o
którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 8 - zakresem zaskarżenia obejmuje się również uchwałę
w sprawie zatwierdzenia scalenia i podziału nieruchomości. Sąd administracyjny, orzekając
o nieważności uchwały o miejscowym planie rewitalizacji, orzeka również o nieważności
uchwały w sprawie zatwierdzenia scalenia i podziału nieruchomości.
6.
Do scalenia i podziału nieruchomości, w zakresie nieuregulowanym w ust. 1-5, stosuje
się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Art. 37m.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany:
1)
zakres projektu miejscowego planu rewitalizacji w części tekstowej w zakresie ustaleń,
o których mowa w art. 37g ust. 2, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia
czytelności i jednolitego rozumienia stosowanych pojęć;
2)
zakres i formę wizualizacji ustaleń miejscowego planu rewitalizacji, o której mowa
w art. 37g ust. 4, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia kompletności,
czytelności i powszechnej dostępności wizualizacji.
Art. 37n.
1.
W zakresie nieuregulowanym przepisami art. 37f-37m do miejscowego planu rewitalizacji
stosuje się przepisy dotyczące planu miejscowego.
2.
Ilekroć w przepisach niniejszej ustawy albo przepisach odrębnych jest mowa o miejscowym
planie zagospodarowania przestrzennego, planie miejscowym lub planach zagospodarowania
przestrzennego, należy przez to rozumieć również miejscowy plan rewitalizacji.
Rozdział 2a
Planowanie przestrzenne na obszarze metropolitalnym
Art. 37o.
1.
Związek metropolitalny sporządza ramowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego związku metropolitalnego, dla całego obszaru metropolitalnego, zwane
dalej „studium metropolitalnym”, uwzględniając ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego
województwa.
2.
Studium metropolitalne określa:
1)
zasady i obszary rozwoju systemów komunikacji, w tym dróg publicznych z podziałem
na klasy i kategorie, infrastruktury technicznej oraz rozmieszczenie innych inwestycji
celu publicznego o znaczeniu metropolitalnym;
2)
zasady i obszary ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, ponadregionalnych i regionalnych
korytarzy ekologicznych, ochrony uzdrowisk oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków
oraz dóbr kultury współczesnej, mających znaczenie dla całości obszaru metropolitalnego,
w szczególności w odniesieniu do sposobów realizacji infrastruktury technicznej;
3)
ustalenia wynikające z zasad rozwoju i ochrony obszarów, o których mowa w pkt 1 i
2, położonych w granicach obszaru metropolitalnego;
4)
maksymalne powierzchnie przeznaczone pod zabudowę, z podziałem na rodzaje zabudowy
oraz gminy.
3.
Określając ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4, uwzględnia się potrzeby i możliwości
rozwojowe obszaru metropolitalnego, uwzględniające w szczególności:
1)
analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne;
2)
prognozy demograficzne, w tym uwzględniające migracje w ramach obszaru metropolitalnego;
3)
możliwości finansowania przez gminy oraz związek metropolitalny wykonania sieci komunikacyjnej
i infrastruktury technicznej, a także infrastruktury społecznej, służących realizacji
zadań własnych odpowiednio tych jednostek;
4)
bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę.
4.
Dokonując bilansu, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, stosuje się odpowiednio przepisy
dotyczące studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w gminie.
5.
Ustalenia studium metropolitalnego, o których mowa w ust. 2, obejmują jedynie elementy
niezbędne dla właściwego ukierunkowania polityki przestrzennej gmin należących do
związku, ze względu na spójność przestrzenną i społeczno-gospodarczą obszaru metropolitalnego.
6.
Ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3-4, są wiążące dla wójta, burmistrza albo
prezydenta miasta przy sporządzaniu studium.
7.
Studium metropolitalne nie jest aktem prawa miejscowego.
8.
Do studium metropolitalnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 5, art. 7, art.
11-13, art. 15 ust. 1, art. 20, art. 21, art. 23-28, art. 30 i art. 32-33, przy czym:
1)
opinia o projekcie studium metropolitalnego, o której mowa w art. 11 pkt 4, jest wyrażana
przez właściwe komisje urbanistyczno-architektoniczne gmin wchodzących w skład związku
metropolitalnego;
2)
wyłożenia, o którym mowa w art. 11 pkt 7, dokonuje się w każdej z gmin wchodzących
w skład związku metropolitalnego.
Art. 37p.
1.
Jeżeli uchwalenie albo zmiana studium metropolitalnego powoduje konieczność zmiany
studium, jednocześnie z projektem studium metropolitalnego lub projektem jego zmiany
można sporządzić projekt studium lub projekt zmiany studium.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, uchwalenie studium lub zmiany studium następuje
po uchwaleniu studium metropolitalnego lub jego zmiany.
3.
Jeżeli gmina wchodzi w skład związku metropolitalnego, przy sporządzaniu studium uwzględnia
się również ustalenia studium metropolitalnego - o ile zostało przyjęte.
4.
Na podstawie porozumienia zawartego między związkiem metropolitalnym a gminą jednocześnie
z projektem studium metropolitalnego zarząd związku metropolitalnego może sporządzić
projekt studium.
Art. 37q.
Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego w gminie, należy przez to rozumieć również studium metropolitalne.
Rozdział 3
Planowanie przestrzenne w województwie
Art. 38.
Organy samorządu województwa sporządzają plan zagospodarowania przestrzennego województwa,
prowadzą analizy i studia oraz opracowują koncepcje i programy, odnoszące się do obszarów
i problemów zagospodarowania przestrzennego odpowiednio do potrzeb i celów podejmowanych
w tym zakresie prac, a także sporządzają audyt krajobrazowy.
Art. 38a.
1.
Dla obszaru województwa sporządza się, nie rzadziej niż raz na 20 lat, audyt krajobrazowy.
2.
Audyt krajobrazowy identyfikuje krajobrazy występujące na całym obszarze województwa,
określa ich cechy charakterystyczne oraz dokonuje oceny ich wartości.
3.
Audyt krajobrazowy, w szczególności:
1)
określa:
a)
krajobrazy występujące na obszarze danego województwa,
b)
lokalizację krajobrazów priorytetowych;
2)
wskazuje lokalizację i granice:
a)
parków kulturowych,
b)
parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego
krajobrazu,
c)
obiektów znajdujących się na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci
Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB) lub obszarów i obiektów proponowanych do umieszczenia
na tych listach;
3)
wskazuje:
a)
zagrożenia dla możliwości zachowania wartości krajobrazów, o których mowa w pkt 1
lit. b, oraz wartości krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa
w pkt 2,
b)
rekomendacje i wnioski dotyczące kształtowania i ochrony krajobrazów, o których mowa
w pkt 1 lit. b, oraz krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa w
pkt 2, w szczególności poprzez wskazanie obszarów, które powinny zostać objęte formami
ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody ,
c)
lokalne formy architektoniczne zabudowy w obrębie krajobrazów, o których mowa w pkt
1 lit. b.
4.
Rekomendacje i wnioski, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, nie mogą być sprzeczne
z celami i sposobami ochrony obszarów i obiektów, o których mowa w ust. 3 pkt 2, określonymi
na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami .
5.
Audyt krajobrazowy może wskazywać te obszary objęte formami ochrony przyrody, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, które ze względu na znaczący spadek wartości krajobrazu wymagają pogłębionej analizy
zasadności ich dalszej ochrony.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
stosowaną przy sporządzaniu audytów krajobrazowych klasyfikację krajobrazów opracowaną
w oparciu w szczególności o takie kryteria jak charakter dominujących w krajobrazie
czynników, rzeźba terenu i pokrycie terenu,
2)
sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania krajobrazów priorytetowych,
3)
sposób uwzględnienia w audycie krajobrazowym obiektów, w tym krajobrazów, wpisanych
na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO
(MaB), parków narodowych, rezerwatów i innych form ochrony przyrody wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, obiektów wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad
zabytkami,
4)
szczegółowy zakres i metodologię audytu krajobrazowego
- mając na względzie zapewnienie właściwej ochrony krajobrazów i możliwości ich kształtowania
oraz konieczność zachowania krajobrazów będących źródłem tożsamości narodu polskiego,
a także mając na uwadze, by krajobraz był oceniany w szczególności z punktu widzenia
przyrodniczego i kulturowego znaczenia danego krajobrazu, częstości występowania na
obszarze kraju oraz stanu zachowania.
Art. 38b.
1.
Projekt audytu krajobrazowego sporządza zarząd województwa.
2.
Zarząd województwa przed przedłożeniem projektu audytu krajobrazowego do uchwalenia
przez sejmik województwa:
1)
informuje w drodze obwieszczenia o przystąpieniu do sporządzania projektu audytu krajobrazowego;
2)
zasięga opinii o projekcie od:
a)
regionalnego dyrektora ochrony środowiska,
b)
dyrektorów parków narodowych i krajobrazowych położonych w granicach województwa,
c)
wojewódzkiego konserwatora zabytków,
d)
rad gmin położonych na terenie województwa
- z zastrzeżeniem, że brak zajęcia stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania
projektu audytu krajobrazowego uznaje się za wyrażenie pozytywnej opinii o projekcie
w przedłożonym brzmieniu;
3)
może wprowadzić zmiany wynikające z uzyskanych opinii;
4)
ogłasza w prasie regionalnej oraz przez obwieszczenia w urzędzie marszałkowskim o
wyłożeniu projektu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia
i wykłada ten projekt do publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni;
5)
w czasie wyłożenia i przez okres 14 dni po zakończeniu okresu wyłożenia zbiera uwagi
do projektu;
6)
rozpatruje zgłoszone uwagi sporządzając listę nieuwzględnionych uwag.
3.
Na zgłoszone przed uchwaleniem audytu krajobrazowego żądanie gminy, której opinia
nie została uwzględniona w projekcie audytu krajobrazowego, sejmik województwa rozstrzyga
w formie uchwały o zasadności nieuwzględnienia opinii przez zarząd województwa; rozstrzygnięcie
sejmiku województwa jest wiążące.
4.
Audyt krajobrazowy uchwala sejmik województwa, rozstrzygając jednocześnie o sposobie
rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez zarząd województwa.
5.
Zmiana audytu krajobrazowego następuje w takim trybie, w jakim jest on uchwalany.
626)Dodany przez art. 64 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Zarząd województwa wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia
2016/679, oraz informuje o ograniczeniu, o którym mowa w art. 8a ust. 1, w związku
z realizacją czynności, o których mowa w:
1)
ust. 2 pkt 5 i 6 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym
miejscu w swojej siedzibie;
2)
ust. 2 pkt 4 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej
na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej, w widocznym miejscu
w swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 2 pkt 4.
Art. 39.
1.
Sejmik województwa podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu zagospodarowania
przestrzennego województwa.
2.
Plan zagospodarowania przestrzennego województwa sporządza się dla obszaru w granicach
administracyjnych województwa.
3.
W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii
rozwoju województwa oraz rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym, oraz
określa się w szczególności:
1)
podstawowe elementy sieci osadniczej województwa i ich powiązań komunikacyjnych oraz
infrastrukturalnych, w tym kierunki powiązań transgranicznych;
2)
system obszarów chronionych, w tym obszary ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu
kulturowego, ochrony uzdrowisk oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury
współczesnej;
3)
rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym;
4)
granice i zasady zagospodarowania obszarów funkcjonalnych o znaczeniu ponadregionalnym
oraz, w zależności od potrzeb, granice i zasady zagospodarowania obszarów funkcjonalnych
o znaczeniu regionalnym;
5)
(uchylony)
6)
obszary szczególnego zagrożenia powodzią;
7)
granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;
8)
obszary występowania udokumentowanych złóż kopalin i udokumentowanych kompleksów podziemnego
składowania dwutlenku węgla.
4.
W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia koncepcji
przestrzennego zagospodarowania kraju, o której mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, oraz
programy, o których mowa w art. 48 ust. 1.
5.
W planie zagospodarowania przestrzennego województwa umieszcza się te inwestycje celu
publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, o których mowa w ust. 3 pkt 3, które zostały
ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Radę Ministrów,
właściwego ministra lub sejmik województwa, zgodnie z ich właściwością.
6.
Dla miejskiego obszaru funkcjonalnego ośrodka wojewódzkiego uchwala się plan zagospodarowania
przestrzennego miejskiego obszaru funkcjonalnego ośrodka wojewódzkiego jako część
planu zagospodarowania przestrzennego województwa.
7.
Plan zagospodarowania przestrzennego miejskiego obszaru funkcjonalnego ośrodka wojewódzkiego
może obejmować również obszary leżące poza granicami miejskiego obszaru funkcjonalnego
ośrodka wojewódzkiego.
Art. 39a.
W celu zapewnienia spójności plan zagospodarowania przestrzennego województwa dostosowuje
się do strategii rozwoju województwa po jej aktualizacji, w zakresie, w jakim aktualizacja
strategii dotyczy sytuacji przestrzennej województwa.
Art. 40.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu
zagospodarowania przestrzennego województwa w części tekstowej i graficznej, uwzględniając
w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych,
stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
Art. 41.
1.
Po podjęciu przez sejmik województwa uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu
zagospodarowania przestrzennego województwa marszałek województwa kolejno:
1)
ogłasza w prasie ogólnopolskiej oraz przez obwieszczenie w urzędach gmin, starostwach
powiatowych, urzędzie marszałkowskim i urzędzie wojewódzkim o podjęciu uchwały o przystąpieniu
do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących
planu, nie krótszy niż 3 miesiące od dnia ogłoszenia;
2)
zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje
i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;
3)
rozpatruje wnioski, o których mowa w pkt 1;
4)
sporządza projekt planu zagospodarowania przestrzennego województwa wraz z prognozą
oddziaływania na środowisko;
5)
uzyskuje od wojewódzkiej komisji urbanistyczno-architektonicznej opinię o projekcie
planu;
5a)
występuje o uzgodnienie projektu planu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
6)
występuje o opinię o projekcie planu do właściwych instytucji i organów, a także do
wojewody, zarządów powiatów, zarządów związków metropolitalnych, wójtów, burmistrzów
gmin i prezydentów miast położonych na terenie województwa oraz rządowych i samorządowych
organów administracji publicznej na terenach przyległych do granic województwa oraz
uzgadnia projekt z organami określonymi w przepisach odrębnych;
6a)
przedstawia projekt planu ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i
zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w celu stwierdzenia jego zgodności
z koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju;
7)
przedstawia projekt planu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu
stwierdzenia jego zgodności z programami rządowymi, o których mowa w art. 48 ust.
1;
8)
przedstawia projekt planu sejmikowi województwa do uchwalenia.
2.
Do opiniowania i uzgadniania projektu planu zagospodarowania przestrzennego województwa
stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-26, z wyjątkiem terminu dokonania uzgodnień
i przedstawienia opinii, który nie powinien być krótszy niż 40 dni od dnia udostępnienia
projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
327)Dodany przez art. 64 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Marszałek województwa wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia
2016/679, oraz informuje o ograniczeniu, o którym mowa w art. 8a ust. 1, w związku
z realizacją czynności, o których mowa w:
1)
ust. 1 pkt 3 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej
na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu
w swojej siedzibie;
2)
ust. 1 pkt 1 - przez udostępnienie stosownych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej
na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej, w widocznym miejscu
w swojej siedzibie oraz w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
Art. 42.
1.
Plan zagospodarowania przestrzennego województwa uchwala sejmik województwa.
2.
Uchwałę sejmiku województwa o uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego województwa
wraz z dokumentacją prac planistycznych marszałek województwa przekazuje wojewodzie
w celu oceny zgodności z przepisami prawnymi oraz ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku
urzędowym.
3.
Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego województwa następuje w trybie, w jakim
jest uchwalany ten plan.
Art. 43.
1.
Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa obciążają budżet
województwa, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa obciążają budżet
państwa albo inwestora realizującego inwestycję celu publicznego o znaczeniu krajowym
w części, w jakiej sporządzenie tego planu jest bezpośrednią konsekwencją zamierzeń
realizacji tej inwestycji.
Art. 44.
1.
Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa wprowadza się do planu
miejscowego po uprzednim uzgodnieniu terminu realizacji inwestycji celu publicznego
o znaczeniu ponadlokalnym i warunków wprowadzenia ich do planu miejscowego.
2.
Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, przeprowadza marszałek województwa z wójtem,
burmistrzem albo prezydentem miasta.
3.
Koszty wprowadzenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego województwa do planu
miejscowego oraz zwrotu wydatków na odszkodowania, o których mowa w art. 36, a także
kwoty przeznaczone na pokrycie zwiększonych kosztów realizacji zadań gminnych są ustalane
w umowie zawartej pomiędzy marszałkiem województwa a wójtem, burmistrzem albo prezydentem
miasta. Przepisy art. 21 stosuje się odpowiednio.
4.
Spory dotyczące spraw, o których mowa w ust. 1-3, rozstrzygają sądy powszechne.
Art. 45.
Plan zagospodarowania przestrzennego województwa podlega okresowej ocenie. Zarząd
województwa, co najmniej raz w czasie kadencji sejmiku, dokonuje przeglądu zmian w
zagospodarowaniu przestrzennym, opracowuje raport o jego stanie w zakresie określonym
w art. 39 ust. 3 oraz sporządza ocenę realizacji inwestycji, o których mowa w art.
39 ust. 5, podlegającą zaopiniowaniu przez wojewódzką komisję urbanistyczno-architektoniczną.
Wyniki tego przeglądu oraz raport jest przedstawiany sejmikowi województwa oraz przekazywany
do wiadomości ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
Rozdział 4
Planowanie przestrzenne na szczeblu krajowym
Art. 46.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa koordynuje zgodność planów zagospodarowania przestrzennego województw
z koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju.
Art. 46a.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje współpracę transgraniczną
i przygraniczną w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego.
Art. 47.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, uwzględniając cele zawarte w rządowych
dokumentach strategicznych:
1)
we współpracy z ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa sporządza koncepcję przestrzennego zagospodarowania
kraju, która uwzględnia zasady zrównoważonego rozwoju kraju w oparciu o przyrodnicze,
kulturowe, społeczne i ekonomiczne uwarunkowania, o których mowa w przepisach odrębnych;
1a)
prowadzi współpracę zagraniczną w zakresie zadania, o którym mowa w pkt 1;
2)
prowadzi analizy i studia, opracowuje koncepcje oraz sporządza programy odnoszące
się do obszarów i zagadnień pozostających w zakresie programowania strategicznego
oraz prognozowania rozwoju gospodarczego i społecznego, współpracując z właściwymi
ministrami oraz z centralnymi organami administracji rządowej.
2.
Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju określa uwarunkowania, cele i kierunki
zrównoważonego rozwoju kraju oraz działania niezbędne do jego osiągnięcia, a w szczególności:
1)
podstawowe elementy krajowej sieci osadniczej;
2)
wymagania z zakresu ochrony środowiska i zabytków, z uwzględnieniem obszarów podlegających
ochronie;
3)
rozmieszczenie infrastruktury społecznej o znaczeniu międzynarodowym i krajowym;
4)
rozmieszczenie obiektów infrastruktury technicznej i transportowej, strategicznych
zasobów wodnych i obiektów gospodarki wodnej o znaczeniu międzynarodowym i krajowym;
5)
obszary funkcjonalne w ramach typów, o których mowa w art. 49b.
2a.
Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju uwzględnia cele i kierunki zawarte
w długookresowej strategii rozwoju kraju oraz obejmuje okres zgodny z okresem jej
obowiązywania.
3.
Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, koncepcję przestrzennego zagospodarowania
kraju oraz ustala, w jakim zakresie koncepcja będzie stanowiła podstawę sporządzania
programów, o których mowa w art. 48 ust. 1.
4.
Prezes Rady Ministrów przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej do wiadomości
koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju.
5.
Prezes Rady Ministrów może powołać Państwową Radę Gospodarki Przestrzennej, jako organ
doradczy w sprawie koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, oraz ustalić,
w drodze zarządzenia, regulamin określający zadania, organizację i tryb jej działania.
6.
Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju może zostać zaktualizowana w każdym
terminie, jeżeli wymaga tego sytuacja społeczno-gospodarcza lub przestrzenna kraju.
7.
Do aktualizacji koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju stosuje się odpowiednio
przepisy ust. 1, 3 i 4.
Art. 47a.
(uchylony)
Art. 48.
1.
Ministrowie i centralne organy administracji rządowej, w zakresie swojej właściwości
rzeczowej, sporządzają programy zawierające zadania rządowe, zwane dalej „programami”,
służące realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym.
2.
Programy podlegają zaopiniowaniu przez sejmiki właściwych województw.
3.
Rada Ministrów przyjmuje, w drodze rozporządzenia, programy, uwzględniając w szczególności
cele i kierunki, o których mowa w art. 47 ust. 2.
Art. 49.
1.
(uchylony)
2.
Ministrowie i centralne organy administracji rządowej występują do marszałka właściwego
województwa z wnioskiem o wprowadzenie programu do planu zagospodarowania przestrzennego
województwa.
Rozdział 4a
Obszary funkcjonalne
Art. 49a.
Do obszarów funkcjonalnych należą:
1)
obszary funkcjonalne o znaczeniu ponadregionalnym - jako obszary funkcjonalne o istotnym
znaczeniu dla polityki przestrzennej kraju;
2)
obszary funkcjonalne o znaczeniu regionalnym - jako obszary funkcjonalne o istotnym
znaczeniu dla polityki przestrzennej województwa;
3)
obszary funkcjonalne o znaczeniu lokalnym - jako obszary funkcjonalne o istotnym znaczeniu
dla polityki przestrzennej gminy.
Art. 49b.
Do typów obszarów funkcjonalnych o znaczeniu ponadregionalnym należą:
1)
miejski obszar funkcjonalny ośrodka wojewódzkiego;
2)
wiejski obszar funkcjonalny;
3)
obszar funkcjonalny szczególnego zjawiska w skali makroregionalnej, w tym:
a)
górski,
b)
Żuławy;
4)
przygraniczny obszar funkcjonalny.
Art. 49c.
1.
Obszary funkcjonalne określa się z zapewnieniem:
1)
ciągłości i zwartości wyznaczanego obszaru - polegającej na wyznaczeniu obszaru zamkniętego
wspólną granicą;
2)
dostępności danych wskaźnikowych, umożliwiających wyznaczenie łącznego obszaru, którego
zasięg przestrzenny umożliwia rozwiązanie istniejących lub przewidywanych problemów
oraz rozwój nowych funkcji tych obszarów.
2.
Obszary funkcjonalne obejmujące swoim zasięgiem więcej niż jedno województwo są określane
przez samorząd województwa w odniesieniu do jego terytorium w porozumieniu z samorządami
pozostałych województw.
Art. 49d.
1.
Samorząd województwa określa obszary funkcjonalne o znaczeniu ponadregionalnym i ich
granice.
2.
Samorząd województwa może, z własnej inicjatywy lub na wniosek samorządu gminnego
lub samorządu powiatowego, określić obszary funkcjonalne o znaczeniu regionalnym i
ich granice.
3.
Propozycje i wnioski dotyczące określenia obszarów funkcjonalnych, o których mowa
w ust. 1 i 2, samorząd województwa przedstawia do zaopiniowania przez jednostki samorządu
terytorialnego, znajdujące się na terenie danego województwa. Opinia jest wyrażana
podczas konferencji, w której uczestniczą przedstawiciele samorządu województwa oraz
przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego.
4.
Samorząd województwa organizuje konferencję, o której mowa w ust. 3, w terminie 30
dni od dnia przedstawienia przez:
1)
samorząd gminny lub samorząd powiatowy - wniosku, o którym mowa w ust. 2;
2)
samorząd województwa - z własnej inicjatywy, propozycji określenia obszarów funkcjonalnych
o znaczeniu regionalnym i ich granic.
5.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki określania
obszarów funkcjonalnych i ich granic w ramach typów obszarów funkcjonalnych, o których
mowa w art. 49b pkt 1, 3 i 4, mając na uwadze zapewnienie określania obszarów funkcjonalnych
w sposób jednolity na terenie całego kraju oraz uwzględniając parametry charakteryzujące
dany typ obszaru funkcjonalnego.
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki określania obszarów funkcjonalnych i ich granic w ramach typu obszaru funkcjonalnego,
o którym mowa w art. 49b pkt 2, mając na uwadze zapewnienie określania obszarów funkcjonalnych
w sposób jednolity na terenie całego kraju oraz uwzględniając parametry charakteryzujące
dany typ obszaru funkcjonalnego.
Art. 49e.
Samorząd gminny może określić obszary funkcjonalne o znaczeniu lokalnym.
Art. 49f.
Polityka przestrzenna województwa w stosunku do obszaru funkcjonalnego o znaczeniu
ponadregionalnym lub o znaczeniu regionalnym jest prowadzona w konsultacji z jednostkami
samorządu terytorialnego, które są położone na terenie danego obszaru funkcjonalnego.
Art. 49g.
1.
W przypadku utworzenia, na całości lub części obszaru objętego miejskim obszarem funkcjonalnym
ośrodka wojewódzkiego, związku metropolitalnego, samorząd województwa niezwłocznie
uchyla określenie tego obszaru, uchylając jednocześnie plan zagospodarowania przestrzennego
miejskiego obszaru funkcjonalnego ośrodka wojewódzkiego, o którym mowa w art. 39 ust.
6 i 7.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w planie zagospodarowania przestrzennego województwa
określa się granice obszaru związku metropolitalnego.
Rozdział 5
Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalanie warunków zabudowy w odniesieniu do innych inwestycji
Art. 50.
1.
Inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w
przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Warunek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4, stosuje się odpowiednio.28)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 14.
1a29)Dodany przez art. 9 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 14..
Przepisu art. 61 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do inwestycji celu publicznego w przypadkach
uzasadnionych potrzebami obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony granicy
państwowej, a także do inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.
2.
Nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego roboty
budowlane:
1)
polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu
zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego
formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia
postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o
ochronie środowiska, albo
2)
niewymagające pozwolenia na budowę.
2a.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, budowa sieci,
o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , wymaga uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
2b.
W przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego dotyczy inwestycji, której lokalizacja, zgodnie z przepisami odrębnymi,
może nastąpić wyłącznie w oparciu o ustalenia planu miejscowego, organ odmawia wszczęcia
postępowania.
2c.
Inwestor realizujący inwestycję celu publicznego, o której mowa w ust. 2, może wystąpić
z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
związanej z obronnością i bezpieczeństwem państwa albo ochroną granicy państwowej.
3.
(uchylony)
4.
Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu
zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń
w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania
robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.
Art. 51.
1.
W sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w odniesieniu
do:
1)
inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim - wójt, burmistrz albo
prezydent miasta w uzgodnieniu z marszałkiem województwa;
2)
inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym - wójt, burmistrz albo
prezydent miasta;
3)
inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych - wojewoda.
4)
(uchylony)
2.
W przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji
inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej
decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na
które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
2a.
Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 2 jest wojewoda.
2b.
Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym
mowa w ust. 2. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej, podlega ona ściągnięciu
w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
2c.
Do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach
prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów
opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
2d.
Kary pieniężnej za zwłokę nie wymierza się, a wszczęte postępowania w sprawie wymierzenia
kary umarza się, jeżeli od dnia wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji
celu publicznego przez organ pierwszej instancji upłynęły 3 lata.
3.
W przypadku inwestycji celu publicznego wykraczającej poza obszar jednej gminy decyzję
o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje wójt, burmistrz albo prezydent
miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym
ma być realizowana ta inwestycja, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami
albo prezydentami miast.
Art. 52.
1.
Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora.
2.
Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać:
1)
określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej
lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego
zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy,
i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a
w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000;
2)
charakterystykę inwestycji, obejmującą:
a)
określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania
ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby
również sposobu unieszkodliwiania odpadów,
b)
określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy
i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów
budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w
formie opisowej i graficznej,
c)
określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące
jej wpływ na środowisko;
3)
w przypadku lokalizacji składowiska odpadów:
a)
docelową rzędną składowiska odpadów,
b)
roczną i całkowitą ilość składowanych odpadów oraz rodzaje składowanych odpadów,
c)
sposób gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania ścieków,
d)
sposób gromadzenia, oczyszczania i wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego.
3.
Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami
świadczeń lub warunków.
Art. 53.
1.
O wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia
się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.
Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą
lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie.
2.
W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
2a.
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może występować na prawach strony w postępowaniu
w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej
w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące prokuratora.
3.
Właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji celu publicznego dokonuje analizy:
1)
warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów
odrębnych;
2)
stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji.
4.
Decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z:
1)
ministrem właściwym do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych
w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie z odrębnymi przepisami;
2)
wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych
formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków;
3)
dyrektorem właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,
pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani;
4)
właściwym organem nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych;
5)
właściwym organem administracji geologicznej - w odniesieniu do udokumentowanych złóż
kopalin i wód podziemnych;
5a)
starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - w odniesieniu do terenów zagrożonych
osuwaniem się mas ziemnych;
6)
organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych
- w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów
o gospodarce nieruchomościami;
7)
dyrektorem parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku
i jego otuliny;
8)
regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż wymienione
w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody;
9)
właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego;
9a31)Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 14.)
Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego - w odniesieniu do obszarów przyległych do linii
kolejowej o znaczeniu państwowym;
10)
wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych,
służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 48 - w odniesieniu
do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na
podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
10a)
wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych,
służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3
pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych,
które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
11)
ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej albo dyrektorem regionalnego zarządu
gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w odniesieniu do:
a)
przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego
organem właściwym jest minister właściwy do spraw gospodarki wodnej albo Państwowe
Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,
b)
obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu;
12)
właściwym organem Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkim inspektorem ochrony środowiska
- w odniesieniu do:
a)
lokalizacji zakładów nowych w rozumieniu art. 243a pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
b)
zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym ryzyku lub zakładach o dużym ryzyku wystąpienia
poważnej awarii przemysłowej,
c)
nowych inwestycji w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym ryzyku lub zakładów o dużym
ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej w przypadku, gdy te inwestycje zwiększają
ryzyko lub skutki poważnych awarii;
1332)Dodany przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.)
Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego w zakresie ustalonym w art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, a w zakresie ustalonym w art. 877pkt 1 tej ustawy z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego, Ministrem Obrony Narodowej
oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;
1433)Dodany przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.)
podmiotem zarządzającym - w odniesieniu do obszaru właściwego portu lub przystani,
z wyłączeniem morskich portów wojennych i terenów zamkniętych zlokalizowanych w granicach
portu lub przystani morskiej.
5.
Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska
przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie
- uzgodnienie uważa się za dokonane.
5a.
W przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
przez organy, o których mowa w ust. 4 pkt 10, z uwagi na zamiar realizacji na objętym
wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji
celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48, postępowanie administracyjne
w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie
dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania
administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu albo nie ustalono lokalizacji inwestycji
celu publicznego, związanej z tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku tego
uzgodnienia.
5b.
Przepisu, o którym mowa w ust. 4 pkt 8, nie stosuje się do inwestycji, dla których
przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko , w trakcie której uzgodniono realizację przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem
ochrony środowiska.
5c.
Niewyrażenie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji, o której
mowa w art. 51 ust. 1, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się
za uzgodnienie decyzji.
5d.
Uzgodnienia decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1, z dyrektorem regionalnego zarządu
gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie zabudowy
i zagospodarowania terenu położonego na obszarach, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 tej ustawy.
6.
Odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji powinno zawierać zarzuty odnoszące
się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz
wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.
7.
Nie stwierdza się nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,
jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
8.
Nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia
postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia.
Art. 54.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa:
1)
rodzaj inwestycji;
2)
warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające
z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie:
a)
warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego,
b)
ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr
kultury współczesnej,
c)
obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji,
d)
wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich,
e)
ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych;
3)
linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali,
z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1.
Art. 55.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję
o pozwoleniu na budowę.
Art. 56.
Nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie
inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić
wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Art. 57.
1.
Marszałek województwa prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim.
2.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym.
3.
Wojewoda prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego na terenach zamkniętych.
4.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazuje marszałkowi województwa kopie decyzji,
o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.
Art. 58.
1.
Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego
można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie
lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje
postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego,
jeżeli:
1)
w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały
o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo
2)
w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.
2.
Jeżeli decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wywołuje skutki,
o których mowa w art. 36, przepisy art. 36 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio.
Art. 59.
1.
Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na
budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana
sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust.
1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50
ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga
pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania
terenu, trwającej do roku.
2a.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, budowa obiektów
budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 2b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
3.
W przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2, bez uzyskania
decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze
decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości:
1)
wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem
o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo
2)
przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania.
Art. 60.
1.
Decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo
prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu
uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.
1a.
Do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się art. 53 ust. 5b i 5c.
2.
(uchylony)
3.
Decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda.
4.
Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o
której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów
posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności
architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami
budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.
Art. 61.
1.
Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia
następujących warunków:
1)
co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana
w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji
funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania
terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy
oraz intensywności wykorzystania terenu;
2)
teren ma dostęp do drogi publicznej;
3)
istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające
dla zamierzenia budowlanego;
4)
teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych
na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych
planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust.
1;
5)
decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
2.
Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych
na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na
podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1.
336)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12..
Przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych
i urządzeń infrastruktury technicznej, a także instalacji odnawialnego źródła energii
w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
4.
Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia
gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa
rolnego w danej gminie.
5.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia
terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną
a inwestorem.
6.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wymagań dotyczących
nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego.
7.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy określić wymagania dotyczące ustalania:
1)
linii zabudowy;
2)
wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu;
3)
szerokości elewacji frontowej;
4)
wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki;
5)
geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych).
Art. 62.
1.
Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić
na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie
ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:
1)
w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały
o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo
2)
w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.
1a.
W przypadku podjęcia przez radę gminy uchwały, o której mowa w art. 8 lub art. 25 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, w której przewidziano zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla wszystkich
albo określonych w tej uchwale zmian sposobu zagospodarowania terenu, organ:
1)
odmawia wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli wnioskowana
inwestycja jest objęta zakazem określonym w tej uchwale;
2)
zawiesza postępowanie w sprawie wydania albo zmiany decyzji o warunkach zabudowy,
wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej uchwały, jeżeli wnioskowana
inwestycja jest objęta zakazem określonym w tej uchwale;
3)
podejmuje zawieszone postępowanie w sprawie wydania albo zmiany decyzji o warunkach
zabudowy, w przypadku utraty mocy obowiązującej tej uchwały, jeżeli dla terenu objętego
wnioskiem o wydanie albo zmianę decyzji o warunkach zabudowy nie obowiązuje plan miejscowy.
2.
Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego
istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w
sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.
Art. 63.
1.
W odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej
niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom
i właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości.
2.
Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności
i uprawnień osób trzecich. Informację tej treści zamieszcza się w decyzji.
3.
Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy wywołuje skutki, o których mowa w art. 36, przepisy
art. 36 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio. Koszty realizacji roszczeń, o których
mowa w art. 36 ust. 1 i 3, ponosi inwestor, po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu
na budowę.
4.
Wnioskodawcy, który nie uzyskał prawa do terenu, nie przysługuje roszczenie o zwrot
nakładów poniesionych w związku z otrzymaną decyzją o warunkach zabudowy.
5.
Organ, który wydał decyzję, o której mowa w art. 59 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą
strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz
innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji. Stronami
w postępowaniu o przeniesienie decyzji są jedynie podmioty, między którymi ma być
dokonane jej przeniesienie.
Art. 64.
1.
Przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a i 5d, art. 54, art. 55 i art.
56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.
2.
W przypadku planowanej budowy obiektu handlowego wniosek o ustalenie warunków zabudowy
powinien zawierać określenie powierzchni sprzedaży.
Art. 65.
1.
Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji
celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli:
1)
inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę;
2)
dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej
decyzji.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o
pozwoleniu na budowę.
3.
Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 66.
1.
Organy wydające decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej,
które dotyczą zagospodarowania terenu, są obowiązane przesyłać ich odpisy do wójta,
burmistrza albo prezydenta miasta.
2.
Organy, które w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, nie
prześlą odpisów tych decyzji, ponoszą na zasadach ogólnych odpowiedzialność za szkodę
tym wyrządzoną.
Art. 67.
1.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu
warunków zabudowy.
2.
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestrów decyzji, o których
mowa w ust. 1 oraz w art. 57, uwzględniając w szczególności datę wydania decyzji oraz
ustalenia w niej zawarte, a także oznaczenie nieruchomości, której ona dotyczy. 3.Minister
właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa
określi, w drodze rozporządzenia, stosowane w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy oznaczenia i nazewnictwo, mając
w szczególności na uwadze wymagania, o których mowa w art. 54 i art. 61 ust. 1 pkt
1.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 68-82.
(pominięte)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 83.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o „koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowania
kraju”, należy przez to rozumieć koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju.
Art. 84.
Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy uchylonej przepisem art.
88 ust. 1 albo odsyłają ogólnie do przepisów tej ustawy, stosuje się w tym zakresie
właściwe przepisy niniejszej ustawy.
Art. 85.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania
przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do
sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do
publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w
życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 86.
Ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy wymaga zmiana sposobu zagospodarowania
terenu, o której mowa w art. 59 ust. 1, jeżeli na terenie tym obowiązuje plan uchwalony
przed dniem 1 stycznia 1995 r. Przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się.
Art. 87.
1.
Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz plany miejscowe
uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowują moc.
2.
Plany zagospodarowania przestrzennego województw uchwalone po dniu 1 stycznia 1999 r.
zachowują moc.
3.
Obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego
uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych
planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r.
3a.
Jeżeli uchwalenie planu miejscowego nastąpiło po dniu 31 grudnia 2003 r. w związku
z utratą mocy przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed
dniem 1 stycznia 1995 r., przepisu art. 37 ust. 1 zdanie drugie niniejszej ustawy,
w odniesieniu do wzrostu wartości nieruchomości, nie stosuje się, o ile wartość nieruchomości
określona przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu ustalonego w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r. jest większa, niż wartość
nieruchomości określona przy uwzględnieniu faktycznego sposobu jej wykorzystywania
po utracie mocy tego planu. W takim przypadku wzrost wartości nieruchomości, o którym
mowa w art. 36 ust. 4, stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy
uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu planu miejscowego
a jej wartością określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu ustalonego w planie
miejscowym uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r.
4.
Sejmiki województw, które do dnia wejścia w życie ustawy nie uchwaliły planów zagospodarowania
przestrzennego województwa, oraz gminy, które dotychczas nie sporządziły studium,
sporządzą i uchwalą odpowiednio plany zagospodarowania przestrzennego województwa
bądź studium, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy, zgodnie z jej wymaganiami.
Art. 88.
1.
Traci moc ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym , z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W odniesieniu do planów zagospodarowania przestrzennego gmin, o których mowa w art.
87 ust. 3, przepisy art. 31a ustawy wymienionej w ust. 1 zachowują moc do czasu utraty
mocy albo uchylenia tych planów.
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia38)Ustawa została ogłoszona w dniu 10 maja 2003 r..
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. poz. 1696), która weszła w życie
z dniem 20 września 2019 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712, 1815, 2087 i 2166.
3)
Dodany przez art. 48 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r.
poz. 412 i 1279, z 2000 r. poz. 136, 1157 i 1268, z 2001 r. poz. 42, 124, 1085, 1229
i 1804 oraz z 2002 r. poz. 253, 984 i 1112.
5)
Dodany przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw
w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz.
730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r.
6)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
8)
Dodana przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo
lotnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 235), która weszła w
życie z dniem 1 kwietnia 2019 r.
9)
Dodana przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o portach
i przystaniach morskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1716), która weszła
w życie z dniem 17 września 2019 r.
10)
Dodany przez art. 64 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 48 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie
ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1524),
która weszła w życie z dniem 29 sierpnia 2019 r.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 2245 oraz z 2019 r. poz. 42, 60, 730, 1495, 1524 i 2020.
14)
Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 9 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r.
o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 1815), która weszła w życie z dniem 25 października 2019 r.
15)
Dodane przez art. 9 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 14.
16)
Dodane przez art. 6 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
17)
Dodany przez art. 64 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy
o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 60, 934
i 2294), która weszła w życie z dniem 4 marca 2019 r.
19)
Dodany przez art. 48 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
20)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której
mowa w odnośniku 8.
21)
Obecnie tytuł ustawy brzmi: o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, na podstawie art. 65 pkt 1 ustawy z
dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349), która weszła w życie
z dniem 15 marca 2015 r.
22)
Utracił moc z dniem 30 maja 2019 r., rozumiany w ten sposób, że pozwala na ustalenie
mniej korzystnego przeznaczenia nieruchomości niż w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego, uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., na podstawie wyroku Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt SK 22/16 (Dz. U. poz. 1009).
23)
Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
24)
Dodany przez art. 64 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
25)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i
2200.
26)
Dodany przez art. 64 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
27)
Dodany przez art. 64 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
28)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 14.
29)
Dodany przez art. 9 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 14.
30)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1309, 1524, 1696, 1712, 1815, 2166 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 148.
31)
Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 14.
32)
Dodany przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
33)
Dodany przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
34)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 630, 1501, 1589, 1712, 1815, 1924 i 2170.
35)
Przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 14.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
37)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r.
poz. 412 i 1279, z 2000 r. poz. 136, 1157 i 1268, z 2001 r. poz. 42, 124, 1085, 1229
i 1804 oraz z 2002 r. poz. 253, 984 i 1112.
38)
Ustawa została ogłoszona w dniu 10 maja 2003 r.