Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 13 lipca 2020 r.w sprawie programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji leczniczej dla świadczeniobiorców
po przebytej chorobie COVID-19 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 2269).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 48e ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki realizacji programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji
leczniczej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19, zwanego dalej „programem
pilotażowym”.
§ 2.
Celem programu pilotażowego jest przetestowanie programu rehabilitacji leczniczej
dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19, ukierunkowanego na remisję
tej choroby, poprawę wydolności wysiłkowej i krążeniowej, sprawności oddechowej, siły
mięśniowej i ogólnej sprawności fizycznej oraz wsparcie zdrowia psychicznego, a także
ocena jego efektywności organizacyjnej i klinicznej.
§ 3.
Okres realizacji programu pilotażowego obejmuje:
1)
etap organizacji zakończony podpisaniem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
w zakresie programu pilotażowego;
2)
etap realizacji programu pilotażowego, który trwa 24 miesiące od dnia podpisania umowy,
o której mowa w pkt 1;
3)
etap ewaluacji programu pilotażowego, który trwa 3 miesiące od dnia zakończenia etapu
realizacji.
§ 4.
Program pilotażowy jest realizowany przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
Szpital Specjalistyczny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Głuchołazach
im. św. Jana Pawła II, zwany dalej „ośrodkiem”.
§ 5.
Programem pilotażowym obejmuje się świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19
na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.
§ 6.
1.
Program pilotażowy obejmuje świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu określonego w
art. 15 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą”, realizowane według modeli fizjoterapii oddechowej po przeprowadzeniu
kwalifikacji do nich.
2.
Kwalifikacji świadczeniobiorcy do jednego z modeli fizjoterapii oddechowej ośrodek
dokonuje po przeprowadzeniu:
1)
testu wysiłkowego na ergometrze rowerowym lub
2)
testu wysiłkowego na bieżni ruchomej, lub
3)
testu 6-minutowego marszu
- wykonywanych do osiągnięcia limitu tętna (tętna submaksymalnego).
3.
Procedura kwalifikacyjna uwzględnia również duszność ocenianą według zmodyfikowanej
skali Borga.
4.
Badania są wykonywane przed przystąpieniem i po zakończeniu procesu rehabilitacji
leczniczej w celu oceny efektów postępowania usprawniającego.
5.
Na podstawie wyników testów, o których mowa w ust. 2, uzyskanych przez świadczeniobiorcę
i kryteriów kwalifikacji ośrodek kieruje świadczeniobiorcę do jednego z modeli fizjoterapii
oddechowej, przy czym rodzaj i natężenie treningu są ustalane dla każdego świadczeniobiorcy
indywidualnie.
6.
Modele fizjoterapii oddechowej oraz kryteria kwalifikacji do nich określa załącznik
nr 1 do rozporządzenia.
§ 7.
1.
Czas trwania rehabilitacji leczniczej wynosi maksymalnie 21 dni.
2.
W przypadku uzasadnionym względami medycznymi i koniecznością osiągnięcia celu leczniczego
czas trwania rehabilitacji leczniczej, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony
na wniosek lekarza prowadzącego rehabilitację, za pisemną zgodą dyrektora właściwego
oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
§ 8.
Warunki realizacji świadczeń opieki zdrowotnej, w tym dotyczące personelu medycznego
i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, odpowiadają wymaganiom określonym w załączniku
nr 2 do rozporządzenia.
§ 9.
Ośrodek realizuje umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja
lecznicza realizowanych w warunkach stacjonarnych.
§ 10.
Dla celów rozliczenia świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w ramach programu pilotażowego
stosuje się cenę za osobodzień w wysokości 200 zł.
§ 11.
Wskaźniki realizacji programu pilotażowego:
1)
liczba świadczeniobiorców zakwalifikowanych do programu pilotażowego w stosunku do
liczby świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19;
2)
mediana czasu, który upłynął od dnia zakończenia hospitalizacji po przebytej chorobie
COVID-19 do dnia objęcia programem pilotażowym;
3)
liczba świadczeniobiorców objętych programem pilotażowym, u których ponownie rozpoczęto
hospitalizację z powodu powikłań po przebytej chorobie COVID-19;
4)
różnica w poziomie tolerancji wysiłkowej, duszności, czynności wentylacyjnej podczas
przeprowadzania kwalifikacji do programu pilotażowego oraz w dniu zakończenia programu
pilotażowego;
5)
odsetek świadczeniobiorców z indywidualnym programem leczenia;
6)
liczba świadczeniobiorców objętych programem pilotażowym w okresie pierwszego i drugiego
roku realizacji programu pilotażowego, ustalona na podstawie numerów PESEL;
7)
liczba sprawozdawanych osobodni w okresie pierwszego i drugiego roku realizacji programu
pilotażowego;
8)
średnia liczba zrealizowanych osobodni przypadająca na jednego świadczeniobiorcę w
okresie pierwszego i drugiego roku realizacji programu pilotażowego;
9)
liczba skierowań wydanych na zakończenie programu pilotażowego w celu dalszej rehabilitacji
leczniczej świadczeniobiorcy;
10)
jakość opieki specjalistycznej w oparciu o badanie ankietowe satysfakcji świadczeniobiorcy.
§ 12.
Sposób pomiaru przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zwany dalej „Funduszem”, wskaźników
realizacji programu pilotażowego, o których mowa w § 11, uwzględnia przekazywane przez
świadczeniodawców informacje, których zakres określają przepisy wydane na podstawie
art. 190 ust. 1 ustawy.
§ 13.
1.
Fundusz sporządza sprawozdanie z realizacji programu pilotażowego, obejmujące ocenę
wskaźników, o których mowa w § 11, wraz z opracowaniem statystycznym danych.
2.
Fundusz przekazuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do
spraw zdrowia w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia programu pilotażowego.
§ 14.
Podmiotem zobowiązanym do wdrożenia, finansowania, monitorowania i ewaluacji programu
pilotażowego jest Fundusz.
§ 15.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 2269).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1394, 1590, 1694, 1726, 1818, 1905, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 695 i 945.
Załącznik nr 1 - Modele fizjoterapii oddechowej oraz kryteria kwalifikacji do nich
|
I.
TRENING WYDOLNOŚCIOWY
1.
Trening wydolnościowy na ergometrze rowerowym
Prowadzony w formie przerywanej lub ciągłej.
a.
Trening przerywany
Czas trwania wysiłku i przerw jest dokładnie regulowany (4 minuty/2 minuty). Prowadzony
około 30 minut do uzyskania tętna treningowego.
b.
Trening ciągły z narastaniem obciążenia
Trening ze stopniowo wzrastającym obciążeniem prowadzony przez około 30 minut do uzyskania
tętna treningowego, ze wzrastającym obciążeniem co 4 minuty.
c.
Trening ciągły o dwóch poziomach intensywności
Chorych obciąża się 30-minutowym wysiłkiem, o dwóch poziomach intensywności: krótkim
2-minutowym okresem bardzo intensywnego wysiłku zbliżonego do tętna treningowego (ustalanego
dla każdego chorego indywidualnie), z dłuższym 4-minutowym obciążeniem na poziomie
50% tętna treningowego.
d.
Trening ciągły ze stabilizacją tętna
Trening, w którym obciążenie regulowane jest na podstawie tętna treningowego. Trening
rozpoczyna się od obciążenia 30 W (wat), wzrastającego co minutę o 10 W (wat).
2.
Systemy do treningów monitorowanych
Programy treningowe pozwalają na prowadzenie treningów sterowanych obciążeniem lub
częstością rytmu serca.
3.
Trening na bieżni ruchomej
Treningi ciągłe o różnych poziomach intensywności.
4.
Trening marszowy
Marsz w różnym tempie - wolny spacer, szybki marsz, krótki bieg i marsz.
II.
ĆWICZENIA ODDECHOWE
Ćwiczenia oddechowe obejmują ćwiczenia rozluźniające, wydłużonego wydechu, oddychania
przeponowego, zwiększające ruch oddechowy dolnożebrowy.
1.
Ćwiczenia rozluźniające
Rozluźnienie mięśni oraz zmniejszenie napięcia mięśni klatki piersiowej. Zmniejszenie
wzmożonego napięcia mięśni międzyżebrowych zewnętrznych uzyskuje się, utrzymując przez
kilka minut klatkę piersiową w ustawieniu wydechowym.
2.
Ćwiczenia wydłużonego wydechu
Wykonywanie krótkiego wdechu z niewielkim udziałem pomocniczym mięśni wdechowych oraz
spokojnego, długiego wydechu przez zwężone jak do gwizdania usta z równoczesnym wciąganiem
brzucha i unikaniem parcia. Ćwiczenia wydechu przy użyciu nieelastycznej opaski obejmującej
dolne partie klatki piersiowej.
3.
Ćwiczenia oddychania przeponowego
Ćwiczenia oddychania przeponowego wykonuje się w leżeniu na wznak z poduszeczką pod
głową, z kończynami dolnymi zgiętymi w stawach biodrowych i kolanowych oraz stopami
opartymi o podłoże. Opór dla ruchów przepony w czasie wdechu uzyskuje się również,
kładąc na nadbrzuszu chorego woreczek z piaskiem.
4.
Ćwiczenia zwiększające ruch oddechowy dolnożebrowy
Zwiększenie ruchu oddechowego dolnych odcinków klatki piersiowej i ruchów przepony
uzyskuje się, stabilizując obręcz kończyn górnych, co powoduje ograniczenie ruchów
górnych odcinków klatki piersiowej w czasie wdechu.
III.
TRENING STACYJNY
Trening prowadzony w formie stacyjnej pozwalający w pojedynczej jednostce treningowej
na przeprowadzenie ćwiczeń angażujących główne grupy mięśniowe organizmu. Modyfikując
intensywność obciążenia, jego czas trwania, jak i czas trwania przerwy, można nadać
treningowi cechy treningu interwałowego.
IV.
ĆWICZENIA OGÓLNOUSPRAWNIAJĄCE
Ćwiczenia dynamiczne, wytrzymałościowe, wpływające korzystnie na sprawność i kondycję
chorych, a przez przyspieszenie rytmu oddechowego poprawiające czynność wentylacyjną
płuc.
V.
TECHNIKI USUWANIA WYDZIELINY Z DRZEWA OSKRZELOWEGO
1.
Pozycje drenażowe
Przyjmowanie zmieniających się pozycji, utrzymywanych przez krótki czas (15-20 sekund)
ułatwia chorym odkrztuszanie wydzieliny.
2.
Efektywny kaszel
W pozycji drenażowej, w której chory wykrztusza najłatwiej, powtarza się ćwiczenia
efektywnego kaszlu 10 razy oraz oklepuje klatkę piersiową.
3.
Czynna wibracja oskrzeli
Czynna wibracja oskrzeli powodujących drgania słupa powietrza w drogach oddechowych,
co sprzyja usunięciu zalegającej w drzewie oddechowym wydzieliny.
4.
Oklepywanie klatki piersiowej
Oklepywanie klatki piersiowej sprzyjające usunięciu zalegającej wydzieliny. Liczba
powtórzeń oraz serii zależy od stanu chorego.
VI.
INHALACJE
Inhalacje z roztworu soli fizjologicznej wspomagają mechanizmy samooczyszczania dróg
oddechowych oraz upłynniają zalegającą wydzielinę, sprzyjając szybszemu jej usunięciu.
VII.
RELAKSACJA
Metody relaksowo-koncentrujące - relaksacja neuromięśniowa fizycznie aktywna, fizycznie
bierna i typ mieszany, medytacja, praca z oddechem, biologiczne sprzężenie zwrotne.
VIII.
OPCJONALNIE WSPARCIE PSYCHOLOGICZNE
IX.
OPCJONALNIE ZABIEGI Z ZAKRESU FIZYKOTERAPII
KRYTERIA KWALIFIKACJI ŚWIADCZENIOBIORCY DO JEDNEGO Z MODELI FIZJOTERAPII ODDECHOWEJ
|
* Stopień duszności i zmęczenia określa się według zmodyfikowanej skali Borga.
Załącznik nr 2 - Warunki realizacji świadczeń opieki zdrowotnej, w tym dotyczące personelu medycznego i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną
|
||||||||||||