Ustawaz dnia 19 czerwca 2020 r.o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom
COVID-19 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych oraz ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy.
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Ustawa określa warunki nabywania prawa, wysokość, tryb przyznawania oraz zasady wypłacania
i finansowania dodatku solidarnościowego.
2.
Celem dodatku solidarnościowego jest przeciwdziałanie negatywnym skutkom COVID-19
w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych
z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych
oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych , poprzez wsparcie finansowe osób, które straciły źródło przychodu ze względu na sytuację
gospodarczą spowodowaną kryzysem wywołanym COVID-19.
Art. 2.
Dodatek solidarnościowy przysługuje osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:
1)
obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub
2)
posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub
3)
cudzoziemcami przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa
w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. d-g, ha, i, j, I oraz pkt 3 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia
2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy .
Art. 3.
1.
Dodatek solidarnościowy przysługuje osobie, która w 2020 r. podlegała ubezpieczeniom
społecznym z tytułu stosunku pracy na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych przez łączny okres co najmniej 60 dni oraz:
1)
z którą po dniu 15 marca 2020 r. pracodawca rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem
lub
2)
której umowa o pracę po dniu 15 marca 2020 r. uległa rozwiązaniu z upływem czasu,
na który była zawarta
- zwanej dalej „osobą uprawnioną”.
2.
Dodatek solidarnościowy przysługuje osobie uprawnionej, która nie podlega ubezpieczeniom
społecznym na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ubezpieczeniu społecznemu rolników na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych .
3.
Warunku niepodlegania ubezpieczeniom społecznym lub obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego,
o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do bezrobotnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
4.
Warunku niepodlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego nie stosuje się do osób,
które zostały zgłoszone do tego ubezpieczenia jako członkowie rodziny na podstawie
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
5.
Warunki, o których mowa w ust. 2 i art. 2, osoba uprawniona powinna spełniać przez
okres pobierania dodatku solidarnościowego, począwszy od dnia nabycia prawa do tego
dodatku.
6.
W przypadku zbiegu za dany okres prawa do więcej niż jednego dodatku solidarnościowego,
przysługuje tylko jeden dodatek solidarnościowy.
7.
W przypadku nabycia prawa do dodatku solidarnościowego, prawo do zasiłku dla bezrobotnych
lub stypendium, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, z mocy prawa ulega zawieszeniu na okres od dnia nabycia prawa do dodatku solidarnościowego
do dnia jego utraty. Za okres zawieszenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium
świadczenia te nie są wypłacane.
8.
Nabycie prawa do dodatku solidarnościowego nie stanowi przeszkody do nabycia oraz
posiadania statusu bezrobotnego.
9.
Okresu pobierania dodatku solidarnościowego nie wlicza się do okresu pobierania zasiłku
dla bezrobotnych lub stypendium, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
10.
Okres pobierania dodatku solidarnościowego wlicza się do okresu pracy wymaganego do
nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych. Okresów pobierania dodatku solidarnościowego
nie wlicza się jednak do:
1)
okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego;
2)
stażu pracy określonego w odrębnych przepisach, wymaganego do wykonywania niektórych
zawodów.
Art. 4.
1.
Dodatek solidarnościowy przysługuje osobie uprawnionej w wysokości 1400 zł za miesiąc
kalendarzowy.
2.
Dodatek solidarnościowy przysługuje za okres nie dłuższy niż od dnia 1 czerwca 2020 r.
do dnia 31 sierpnia 2020 r., przy czym nie wcześniej niż za miesiąc kalendarzowy,
w którym został złożony wniosek o ustalenie prawa do dodatku solidarnościowego, o
którym mowa w art. 5 ust. 1.
3.
W przypadku pobrania zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w miesiącu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy, dodatek wypłacany jest za
ten miesiąc w kwocie, o której mowa w ust. 1, pomniejszonej o wypłaconą kwotę tego
zasiłku lub stypendium.
4.
Zasiłek dla bezrobotnych lub stypendium, wypłacone za okres, za który został wypłacony
dodatek solidarnościowy, z wyjątkiem ust. 3, stanowi nienależnie pobrane świadczenie
pieniężne, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy.
5.
Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze rozporządzenia, określić
dłuższy okres przysługiwania dodatku solidarnościowego niż wskazany w ust. 2, biorąc
pod uwagę sytuację na rynku pracy oraz możliwość znalezienia nowego zatrudnienia przez
osoby, które utraciły zatrudnienie w związku z rozprzestrzenianiem się COVID-19.
Art. 5.
1.
Ustalenie prawa do dodatku solidarnościowego następuje na wniosek osoby uprawnionej,
złożony do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż do dnia 31 sierpnia 2020 r.
Wnioski złożone po dniu 31 sierpnia 2020 r. pozostawia się bez rozpatrzenia.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
dane osoby uprawnionej:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL, a w przypadku jego braku - rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość;
2)
dane pracodawcy, u którego osoba uprawniona była zatrudniona:
a)
imię i nazwisko, nazwę skróconą,
b)
numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru - numery PESEL i REGON;
3)
oświadczenie osoby uprawnionej, o spełnieniu warunków, o których mowa w art. 2 i art.
3 ust. 1-4;
4)
oświadczenie osoby uprawnionej o kwocie wypłaconego zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium,
o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, za miesiąc, w którym składany jest wniosek;
5)
wskazanie rachunku płatniczego osoby uprawnionej prowadzonego w kraju lub wydanego
w kraju instrumentu płatniczego;
6)
inne informacje niezbędne dla ustalenia prawa do dodatku solidarnościowego;
7)
podpis osoby uprawnionej.
3.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, osoba uprawniona składa pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. W oświadczeniach jest
zawarta klauzula następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za
złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, osoba uprawniona składa za pomocą profilu informacyjnego
utworzonego w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym, podpisem osobistym, albo wykorzystując sposób potwierdzania pochodzenia
oraz integralności danych udostępniony bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
w systemie teleinformatycznym.
Art. 6.
1.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca dodatek solidarnościowy w terminie nie dłuższym
niż 7 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do jego przyznania.
2.
Wypłata dodatku solidarnościowego następuje w terminach miesięcznych, w formie bezgotówkowej
na wskazany rachunek płatniczy osoby uprawnionej prowadzony w kraju lub wydany w kraju
instrument płatniczy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych .
3.
Z dodatku solidarnościowego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.
Art. 7.
1.
Informację o przyznaniu prawa do dodatku solidarnościowego Zakład Ubezpieczeń Społecznych
udostępnia na profilu informacyjnym osoby uprawnionej, utworzonym w systemie teleinformatycznym
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Ocena spełnienia warunków, o których mowa w art. 2 i art. 3 ust. 1-4, oraz nabycie
prawa do dodatku solidarnościowego następuje na dzień złożenia wniosku, o którym mowa
w art. 5 ust. 1.
3.
Odmowa przyznania prawa do dodatku solidarnościowego następuje w drodze decyzji.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, wydawana jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
w formie dokumentu elektronicznego, zawierającego w szczególności nadruk imienia i
nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania, poprzez udostępnienie
jej na profilu informacyjnym osoby uprawnionej.
5.
Od decyzji o odmowie przyznania prawa do dodatku solidarnościowego, o której mowa
w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo odwołania do właściwego sądu w terminie i
na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5-7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych stosuje się odpowiednio.
6.
Osoba uprawniona, posiadająca status bezrobotnego, informuje niezwłocznie właściwy
powiatowy urząd pracy o przyznaniu dodatku solidarnościowego.
7.
Osoba uprawniona informuje niezwłocznie Zakład Ubezpieczeń Społecznych o okolicznościach
uzasadniających utratę prawa do dodatku solidarnościowego.
8.
Osoby, których stypendia, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, z mocy prawa uległy zawieszeniu w związku z przyznaniem prawa do dodatku solidarnościowego,
zachowują prawo do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków
przy pracy i chorób zawodowych .
Art. 8.
1.
Z tytułu pobierania dodatku solidarnościowego osoba uprawniona podlega ubezpieczeniom
emerytalnemu i rentowym, o których mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
2.
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
zdrowotne stanowi wypłacona kwota dodatku solidarnościowego.
3.
Płatnikiem składek na ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1, jest Zakład Ubezpieczeń
Społecznych.
4.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych obowiązany jest w szczególności do dokonywania zgłoszeń
do ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1, zgłoszeń wyrejestrowania z tych ubezpieczeń,
a także rozliczania i opłacania składek na te ubezpieczenia, w terminie do dnia 31
grudnia 2020 r.
5.
Ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu osoba uprawniona
podlega od dnia nabycia prawa do dodatku solidarnościowego do dnia utraty prawa do
niego, przez okres pobierania dodatku solidarnościowego.
6.
Składki, o których mowa w ust. 2, finansuje w całości budżet państwa za pośrednictwem
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
7.
W okresie pobierania dodatku solidarnościowego osobie pobierającej ten dodatek i członkom
jej rodziny przysługuje prawo do świadczeń określonych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Prawo do świadczeń potwierdza się informacją, o której mowa w art. 7 ust. 1.
Art. 9.
1.
Dodatek solidarnościowy oraz koszty obsługi wypłaty tego dodatku są finansowane ze
środków Funduszu Pracy, zasilanego z Funduszu, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach
związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób
zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw lub w formie dotacji z budżetu państwa.
2.
Koszty obsługi, o których mowa w ust. 1, wynoszą 1% kwoty przeznaczonej na wypłatę
dodatku solidarnościowego.
3.
Minister właściwy do spraw pracy, na wniosek Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
przekazuje w roku 2020 na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
środki Funduszu Pracy na wypłatę dodatku solidarnościowego oraz kosztów obsługi wypłaty
tego dodatku.
4.
W celu zapewnienia finansowania zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy
do spraw pracy, po zasileniu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje zmian w planie finansowym
Funduszu Pracy polegających na zwiększeniu przychodów Funduszu i odpowiednim zwiększeniu
kosztów Funduszu.
Art. 10.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do pozyskiwania i przetwarzania danych
osobowych w zakresie niezbędnym do przyznawania, ustania prawa do dodatku solidarnościowego
i wypłacania tego dodatku.
Art. 11.
Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w
związku z realizacją zadań związanych z ustalaniem prawa lub wypłatą dodatku solidarnościowego
nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.
Art. 12.
1.
Do dodatku solidarnościowego stosuje się odpowiednio:
1)
art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
2)
art. 13 ust. 1 pkt 4 oraz art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa .
2.
Nienależnie pobrany dodatek solidarnościowy podlega potrąceniu z innych świadczeń
wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na zasadach określonych w art. 139 ust. 1 pkt 2b, ust. 2 i ust. 3, art. 140 ust. 4 pkt 1, ust. 6 pkt 2, ust.
7 i ust. 8, art. 141 ust. 1 pkt 3 oraz art. 143 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .
3.
W przypadku uznania dodatku solidarnościowego za świadczenie nienależnie pobrane,
bezrobotnemu, którego prawo do zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium, o których
mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, uległo zawieszeniu w związku z przyznaniem prawa do dodatku solidarnościowego, za
okres pobrania dodatku solidarnościowego przysługuje prawo do zasiłku dla bezrobotnych
lub stypendium na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Art. 13.
1.
Dodatek solidarnościowy jest dochodem w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych .
2.
Utrata dodatku solidarnościowego stanowi utratę dochodu w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i jest uwzględniana przy ustalaniu prawa do świadczeń rodzinnych na okresy zasiłkowe
od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 października 2021 r.
3.
Uzyskanie dodatku solidarnościowego stanowi uzyskanie dochodu w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i jest uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń rodzinnych na okresy zasiłkowe
od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 października 2021 r.
4.
Utrata dodatku solidarnościowego stanowi utratę dochodu w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i jest uwzględniana przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego
na okresy świadczeniowe od dnia 1 października 2019 r. do dnia 30 września 2021 r.
5.
Uzyskanie dodatku solidarnościowego stanowi uzyskanie dochodu w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i jest uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego
na okresy świadczeniowe od dnia 1 października 2019 r. do dnia 30 września 2021 r.
Art. 14.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych po art. 52u dodaje się art. 52ua w brzmieniu:
„
Art. 52ua.
Zwalnia się od podatku dochodowego kwoty dodatku solidarnościowego, o którym mowa
w ustawie z dnia 19 czerwca 2020 r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania
negatywnym skutkom COVID-19 .
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 71 w ust. 2 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:
„
10)
zatrudnienia z wynagrodzeniem poniżej minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie
w przypadku osób, którym na podstawie art. 15g ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych obniżono wymiar czasu pracy skutkujący obniżeniem wysokości wynagrodzenia poniżej
minimalnego wynagrodzenia za pracę, jeżeli przed wskazanym obniżeniem wymiaru czasu
pracy osiągały miesięcznie wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia
za pracę.
”
;
2)
w art. 72 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wysokość zasiłku wynosi:
1)
1200 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku;
2)
942,30 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku.
”
.
Art. 16.
1.
Zasiłki, stypendia i dodatki aktywizacyjne, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyznane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przysługują od dnia 1 września
2020 r. w wysokości wynikającej z art. 72 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
2.
Osoby, będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w okresie nieprzysługiwania
zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art.
15, nabywają po upływie tego okresu prawo do zasiłku w wysokości określonej w art.
72 ust. 1 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 15
pkt 2 i art. 16, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2020 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych oraz ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1394, 1590, 1694, 1726, 1818, 1905, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 695 i 945.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r.
poz. 288, 462, 875, 956 i 1017.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978,
2020, 2166, 2200 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 179, 183, 284, 288, 568, 695, 875 i 1065.