Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 15 marca 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - System gwarantowania depozytów
- Dział III - Przymusowa restrukturyzacja
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych
- Rozdział 3 - Plany przymusowej restrukturyzacji
- Rozdział 4 - Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji
- Rozdział 5 - Przymusowa restrukturyzacja
- Rozdział 6 - Przymusowa restrukturyzacja grup
- Rozdział 7 - Wpływ przymusowej restrukturyzacji na inne postępowania
- Rozdział 8 - Uprawnienia Funduszu w przymusowej restrukturyzacji
- Rozdział 9 - Administrator
- Rozdział 10 - Zawieszenie działalności podmiotu w restrukturyzacji
- Rozdział 11 - Skutki przymusowej restrukturyzacji dla zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji
- Rozdział 12 - Bezskuteczność czynności wobec podmiotu w restrukturyzacji
- Rozdział 13 - Przejęcie przedsiębiorstwa
- Rozdział 14 - Tworzenie instytucji pomostowej
- Rozdział 15 - Działalność instytucji pomostowej
- Rozdział 16 - Zakończenie działalności instytucji pomostowej
- Rozdział 17 - Umorzenie lub konwersja zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji
- Rozdział 18 - Wydzielenie praw majątkowych
- Rozdział 19 - Likwidacja podmiotu rezydualnego
- Rozdział 20 - Koszty przymusowej restrukturyzacji
- Rozdział 21 - Ochrona praw właścicieli i wierzycieli
- Rozdział 22 - Uznanie i wykonanie przymusowej restrukturyzacji prowadzonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
- Rozdział 23 - Uznanie i wykonanie zagranicznych postępowań przymusowej restrukturyzacji
- Dział IV - Restrukturyzacja kas
- Dział IVa - Restrukturyzacja banków
- Dział V - Gospodarka finansowa Funduszu
- Rozdział 1 - Źródła finansowania, fundusze własne Funduszu, podział zysku lub pokrycie straty
- Rozdział 2 - Obowiązkowe składki na rzecz Funduszu
- Rozdział 3 - Pożyczki między Funduszem a innymi systemami gwarantowania depozytów
- Rozdział 4 - Pożyczki między Funduszem a innymi podmiotami zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich
- Rozdział 5 - Sprawozdania finansowe
- Rozdział 6 - Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe Funduszu
- Dział VI - Obowiązki informacyjne, wymiana i ochrona informacji
- Dział VII - Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych
- Dział VIII - Zmiany w przepisach
- Dział IX - Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
terroryzmu ,
3)
ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem
nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku ,
5)
ustawą z dnia 17 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 12 marca 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 36 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie
rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę
2011/61/UE ;
2)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2017/593 z dnia 7 kwietnia 2016 r. uzupełniającą
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do zabezpieczenia
instrumentów finansowych i środków pieniężnych należących do klientów, zobowiązań
w zakresie zarządzania produktami oraz zasad mających zastosowanie do oferowania lub
przyjmowania wynagrodzeń, prowizji bądź innych korzyści pieniężnych lub niepieniężnych ;
3)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r.
w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr
648/2012 ;
4)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/2365 z dnia 25 listopada
2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych
i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ;
5)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/1011 z dnia 8 czerwca
2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach
finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i
zmieniającego dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 .
”
„
Art. 36.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 8:
a)
pkt 2 - w zakresie art. 18 ust. 4 i 6,
b)
pkt 3
- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
2)
art. 8 pkt 4 lit. c oraz lit. d tiret czwarte, które wchodzą w życie z dniem 3 lipca
2019 r.;
3)
art. 1 pkt 76 i 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 185 i art. 198 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy
oraz finansowaniu terroryzmu , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie
zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania
terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012
i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji
2006/70/WE ;
2)
służy stosowaniu: rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych
środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających
na celu zwalczanie terroryzmu , rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre
szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom
związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida , rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października
2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych
ze Wspólnoty , rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających
skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku
z sytuacją w Afganistanie , rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr
Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr
280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia
Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r.
w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia
(WE) nr 1781/2006 .
”
„
Art. 185.
Do postępowań w sprawie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku wszczętych i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 198.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem rozdziału
6, art. 194 i art. 195, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w
sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa)
przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem .
”
„
Art. 15.
1.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3-14 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
stosuje się do oceny stanów faktycznych, zaistniałych po jej wejściu w życie.
2.
Przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się
także do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
art. 48 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze
wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku , który stanowi:
„
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, art. 2 pkt 3-5, art. 18 oraz art. 19, które wchodzą w
życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 2 pkt 1, art. 8 pkt 3-6, art. 10 pkt 2, 4, 6 i 9-16, art. 11 pkt 1 i 2, art.
15, art. 36 oraz art. 43, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 4, art. 6, art. 9 pkt 1-4, pkt 6 lit. a i pkt 7, art. 14, art. 44 oraz art. 45,
które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 10-13 ustawy z dnia 17 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji:
1)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą
dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku
papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń
finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych ;
2)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r.
w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Wypłacalność II) ;
3)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych,
zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 ;
4)
służy stosowaniu programu pomocowego dla spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
zatwierdzonego decyzją z dnia 18 lutego 2014 r. SA.37245(2013/N), obecnie obowiązującego
na mocy decyzji przedłużającej z dnia 2 sierpnia 2017 r. SA. 48256 (2017/N);
5)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w
sprawie systemów gwarancji depozytów ;
6)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia
2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz
uchylającego dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji
2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE ;
7)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą
ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą
dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE,
2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU
oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 ;
8)
służy stosowaniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniającego
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji
i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu
do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego
w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień
do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia
o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji ;
9)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2399 z dnia 12 grudnia 2017 r.
zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do stopnia uprzywilejowania niezabezpieczonych
instrumentów dłużnych w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym .
”
„
Art. 10.
Przepisy art. 259 ust. 1 pkt 4 i art. 263 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, stosuje się po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego poziomu
środków, o którym mowa w art. 288 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 11.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 12.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 330 ust. 7 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 330 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez
12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji1)Niniejsza ustawa wdraża: - dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190), - dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149).
Dział I
Przepisy ogólne
Rozdział 1
Przedmiot ustawy i definicje
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
cel działalności, zadania oraz organizację Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, zwanego
dalej „Funduszem”;
2)
zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;
3)
zasady umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych;
4)
zasady przygotowywania i przeprowadzania przymusowej restrukturyzacji;
5)
zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji w celu realizacji zadań Funduszu.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do Banku Gospodarstwa Krajowego.
32)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 326), która weszła w życie z dniem 7 marca 2019 r..
Przepisów działu II, działu V rozdziału 2 oddziału 1, art. 318, art. 319, art. 330
ust. 3 pkt 1, art. 331 oraz działu IX rozdziału 1 nie stosuje się do banków hipotecznych.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
bank - bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo bankowe;
2)
bank w restrukturyzacji - bank, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji
wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;
2a3)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
bank zrzeszający - bank, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków
spółdzielczych;
3)
deponent - osobę lub podmiot uprawnione do świadczenia pieniężnego, o których mowa
w art. 20 i art. 21;
4)
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
- dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013;
5)
dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego - dominującą finansową
spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia
nr 575/2013;
6)
dominująca instytucja z państwa członkowskiego - dominującą instytucję z państwa członkowskiego,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia nr 575/2013;
7)
działalność bankowa - wykonywanie przez bank czynności, o których mowa w art. 5 lub
art. 6 ustawy - Prawo bankowe;
8)
działalność maklerska - działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz działalność, o której mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy, o ile jest wykonywana
łącznie z działalnością, o której mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy;
9)
dzień roboczy - dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych
od pracy;
10)
dzień spełnienia warunku gwarancji:
a)
w przypadku banku - dzień zawieszenia działalności banku wskazany w decyzji Komisji
Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienia zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,
oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia
przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa
w art. 230 ust. 2 pkt 1,
b)
w przypadku oddziału banku zagranicznego - dzień wydania przez sąd postanowienia o
uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym
mowa w art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego,
który prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,
albo dzień wszczęcia postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c)
w przypadku kasy - dzień zawieszenia działalności kasy wskazany w decyzji Komisji
Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienia zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,
oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia
przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa
w art. 230 ust. 2 pkt 2;
11)
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego - Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, o którym
mowa w rozporządzeniu nr 1093/2010;
12)
finansowa spółka holdingowa - finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4
ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013;
13)
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013;
14)
firma inwestycyjna - dom maklerski w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, który posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w
art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 tej ustawy;
15)
firma inwestycyjna w restrukturyzacji - firmę inwestycyjną, wobec której właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;
16)
fundusze własne - fundusze własne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia
nr 575/2013;
17)
funkcje krytyczne - usługi, operacje lub inną działalność podmiotu lub grupy, których
zaprzestanie mogłoby prowadzić, w jednym lub kilku państwach członkowskich będących
członkiem Unii Europejskiej, do zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki lub zagrozić
stabilności finansowej ze względu na wielkość podmiotu lub grupy, ich udział w rynku,
złożoność, działalność transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe, w szczególności
uwzględniając możliwość wykonywania tych usług, operacji lub innej działalności przez
inne podmioty;
18)
główna linia biznesowa - wyodrębnioną na potrzeby zarządcze część działalności, która
stanowi dla podmiotu lub grupy, w skład której wchodzi podmiot, istotne źródło przychodów,
zysku lub wartości przedsiębiorstwa;
19)
grupa - podmiot dominujący, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. a rozporządzenia
nr 575/2013, oraz podmioty zależne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 tego rozporządzenia;
20)
grupowy plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ
przymusowej restrukturyzacji dla grupy określający sposób, w jaki ten organ zamierza
prowadzić restrukturyzację grupy;
21)
holding mieszany - holding mieszany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia
nr 575/2013;
22)
instrument pochodny - instrument pochodny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia
nr 648/2012;
23)
instrumenty finansowe - instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
24)
instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26
rozporządzenia nr 575/2013;
25)
instytucja kredytowa - instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita
Polska;
26)
instytucja pomostowa - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem dominującym
jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia na ten podmiot praw udziałowych podmiotu
w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwa albo praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu
w restrukturyzacji w celu kontynuowania w całości lub części działalności prowadzonej
przez podmiot w restrukturyzacji;
27)
istotny oddział:
a)
w przypadku oddziału instytucji kredytowej - oddział uznany za istotny zgodnie z art.
141f ust. 13 ustawy - Prawo bankowe,
b)
w przypadku oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej, o której mowa w art. 3 pkt 32 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi - oddział uznany za istotny zgodnie z art. 110f ust. 2 tej ustawy,
c)
w przypadku oddziału podmiotu krajowego prowadzącego działalność poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej - oddział uznany za istotny przez organy państwa przyjmującego;
28)
kasa - spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową;
29)
Kasa Krajowa - Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;
30)
kasa w restrukturyzacji - kasę, wobec której właściwy organ przymusowej restrukturyzacji
wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;
31)
kolegium przymusowej restrukturyzacji - kolegium utworzone zgodnie z art. 127 ust.
1;
32)
kontrahent centralny - kontrahenta centralnego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia
nr 648/2012;
33)
krajowy podmiot dominujący:
a)
bank lub firmę inwestycyjną będącą unijną instytucją dominującą,
b)
unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę
holdingową o działalności mieszanej, jeżeli są objęte nadzorem skonsolidowanym sprawowanym
przez Komisję Nadzoru Finansowego;
34)
obowiązkowy system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych
funkcjonujący na podstawie ustawy;
35)
oddział banku zagranicznego - oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust.
1 pkt 20 ustawy - Prawo bankowe;
36)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych,
utworzony i urzędowo uznany w państwie członkowskim;
37)
państwo członkowskie - państwo będące członkiem Unii Europejskiej lub Europejskiego
Obszaru Gospodarczego;
38)
państwo trzecie - państwo inne niż państwo członkowskie;
39)
plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji, określający sposób, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej
restrukturyzacji, w jaki ten organ zamierza prowadzić restrukturyzację podmiotu;
40)
podmiot krajowy - bank, firmę inwestycyjną lub kasę;
41)
podmiot objęty systemem gwarantowania - objęty obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów:
a4)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
bank, z wyjątkiem banku hipotecznego,
b)
oddział banku zagranicznego, o ile nie jest uczestnikiem systemu gwarantowania środków
pieniężnych albo system gwarantowania środków pieniężnych, w którym uczestniczy, nie
zapewnia gwarantowania środków pieniężnych co najmniej w zakresie i w wysokości określonych
w ustawie,
c)
kasę;
42)
podmiot rezydualny - podmiot w restrukturyzacji, wobec którego Fundusz podjął decyzję
o likwidacji lub wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości;
43)
podmiot uprawniony do reprezentacji - w przypadku:
a)
banku - zarząd, zarząd komisaryczny, likwidatora, administratora albo pełnomocnika
ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość banku - syndyka,
b)
oddziału banku zagranicznego - dyrektora oddziału albo zarządcę zagranicznego, o którym
mowa w art. 379 pkt 4 ustawy - Prawo upadłościowe,
c)
kasy - zarząd, zarządcę komisarycznego, likwidatora, administratora albo pełnomocnika
ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość kasy - syndyka;
44)
podmiot w restrukturyzacji - podmiot, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji
wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4;
45)
podmiot zależny - podmiot zależny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia
nr 575/2013;
46)
podmiot zarządzający aktywami - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem
dominującym jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia praw majątkowych i powiązanych
z nimi zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w celu zarządzania
tymi prawami, w tym ich zbycia lub likwidacji;
47)
podmiot znaczący - podmiot, który indywidualnie spełnia jedną z przesłanek:
a5)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
łączna wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania
finansowego przekracza równowartość w złotych kwoty 30 000 000 000 euro według średniego
kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania,
b5)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
stosunek całkowitej wartości jego aktywów do produktu krajowego brutto państwa członkowskiego,
w którym ma siedzibę, przekracza 20%, chyba że wartość jego aktywów ustalona na podstawie
ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego jest niższa niż równowartość w
złotych kwoty 5 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy
Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania;
48)
prawa udziałowe - akcje, udziały, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne
i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom
wynikającym z akcji oraz inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji,
inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych
wcześniej;
49)
przejęcie przedsiębiorstwa - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na
przejęciu:
a)
przedsiębiorstwa prowadzonego przez podmiot w restrukturyzacji lub
b)
wybranych albo wszystkich praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji lub wybranych
albo wszystkich zobowiązań tego podmiotu, lub
c)
praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji;
50)
rachunek w podmiocie objętym systemem gwarantowania - rachunek bankowy w banku lub
oddziale banku zagranicznego lub rachunek w kasie;
51)
rejestr instrumentów finansowych - prowadzoną przez podmiot w postaci elektronicznej
ewidencję otwartych pozycji z tytułu transakcji instrumentami finansowymi zapewniającą
możliwość bezzwłocznego uzyskania wszystkich danych pozwalających w szczególności
na identyfikację typu instrumentu finansowego, należności lub zobowiązań z tytułu
transakcji, waluty transakcji, strony transakcji, terminu transakcji, sposobu rozliczenia,
zabezpieczenia transakcji i prawa właściwego dla transakcji;
52)
rozporządzenie nr 1093/2010 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada
2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE ;
53)
rozporządzenie nr 648/2012 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.
w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,
kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji ;
54)
rozporządzenie nr 575/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 ;
55)
rozporządzenie nr 2015/63 - rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ;
56)
rynek regulowany - rynek regulowany, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
57)
spełnienie warunku gwarancji:
a)
w przypadku banku, z wyjątkiem banku hipotecznego:6)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
-
-wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku, o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienie zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo
-
-wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 1,
b)
w przypadku oddziału banku zagranicznego - wydanie przez sąd postanowienia o uznaniu
orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w
art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który
prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, albo wszczęcie
postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
c)
w przypadku kasy:
-
-wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienie zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo
-
-wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2;
58)
system goszczący - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów w państwie członkowskim
innym niż Rzeczpospolita Polska, na którego terytorium podmiot objęty systemem gwarantowania
wykonuje działalność przez oddział;
59)
system macierzysty - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, do którego
należy instytucja kredytowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy - Prawo bankowe, w państwie członkowskim, w którym ta instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie na
wykonywanie działalności i na którego terytorium ma siedzibę;
60)
system ochrony instytucjonalnej - instytucjonalny system ochrony, o którym mowa w
art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013;
61)
system płatności - system płatności, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności
rozrachunku;
62)
system rekompensat - system rekompensat, o którym mowa w art. 133 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
63)
system rozrachunku - system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art.
1 pkt 2 ustawy o ostateczności rozrachunku;
64)
system wyliczania - system informatyczny podmiotu objętego systemem gwarantowania
przeznaczony do zapewnienia możliwości niezwłocznego uzyskania danych pozwalających
na identyfikację deponentów oraz określenie wysokości środków gwarantowanych należnych
poszczególnym deponentom;
65)
środki gwarantowane - środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną do wysokości, o
której mowa w art. 24 ust. 1, 3 i 4;
66)
środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych -
środki zgromadzone na funduszu przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania,
a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków, firm
inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych;
67)
środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas - środki zgromadzone na funduszu
przymusowej restrukturyzacji kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty,
o których mowa w art. 303 ust. 1, kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;
68)
środki objęte ochroną gwarancyjną - środki deponenta objęte ochroną zgodnie z art.
17-19;
69)
środki systemu gwarantowania depozytów w bankach - środki zgromadzone na funduszu
gwarancyjnym banków do wykorzystania oraz funduszu statutowym po pomniejszeniu o wartość
rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także kwotę
zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów banków
zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;
70)
środki systemu gwarantowania depozytów w kasach - środki zgromadzone na funduszu gwarancyjnym
kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa w art. 303
ust. 1, kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;
71)
umorzenie lub konwersja zobowiązań - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający
na umorzeniu zobowiązań w celu pokrycia strat lub zamianie zobowiązań na instrumenty
kapitałowe;
72)
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - unijną dominującą finansową spółkę
holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;
73)
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - unijną dominującą
finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013;
74)
unijna instytucja dominująca - unijną instytucję dominującą, o której mowa w art.
4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013;
74a7)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
ustawa o funkcjonowaniu banków spółdzielczych - ustawę z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu
się i bankach zrzeszających ;
75)
ustawa o obrocie instrumentami finansowymi - ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
76)
ustawa o ostateczności rozrachunku - ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami ;
77)
ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - ustawę z dnia 5 listopada
2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2018 r. poz.
2386 i 2243 oraz z 2019 r. poz. 326);
78)
ustawa - Prawo bankowe - ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
79)
ustawa - Prawo upadłościowe - ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe ;
80)
wiążąca mediacja - procedurę określoną w art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010;
81)
właściciel - akcjonariusza, wspólnika spółki albo członka spółdzielni;
82)
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji - organ państwa członkowskiego wykonujący
zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji
i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.
ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego
mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu
restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)
nr 1093/2010 ;
83)
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy - organ przymusowej restrukturyzacji
właściwy w państwie członkowskim, którego organ nadzoru sprawuje nadzór skonsolidowany,
albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną
na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.
ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego
mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu
restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)
nr 1093/2010;
84)
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału - właściwy organ
przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium podmiot
utworzył istotny oddział;
85)
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego - właściwy organ
przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium ma siedzibę
podmiot zależny;
86)
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego - organ przymusowej
restrukturyzacji państwa trzeciego wykonujący zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji;
87)
wspólna decyzja - porozumienie podjęte w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji
przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji;
88)
wydzielenie praw majątkowych - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający
na przeniesieniu wybranych praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań z podmiotu
w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej do podmiotu zarządzającego aktywami;
89)
zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji - przymusową restrukturyzację
wszczętą w państwie trzecim;
90)
zagraniczny podmiot w restrukturyzacji - podmiot z siedzibą w państwie trzecim, wobec
którego wydano decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji;
919)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zobowiązanie zabezpieczone - zobowiązanie, w przypadku którego prawo wierzyciela do
płatności lub innej formy wykonania jest zabezpieczone przez obciążenie, w szczególności
przez zastaw, hipotekę lub inną formę zabezpieczenia ustanowionego na prawach majątkowych
dłużnika, w tym zobowiązanie wynikające z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu
i innych uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu
tytułu do tego prawa majątkowego.
Rozdział 2
Status, zadania i organy Funduszu
Art. 3.
1.
Fundusz jest osobą prawną wykonującą zadania określone w ustawie.
2.
Siedzibą Funduszu jest Warszawa.
3.
Fundusz nie jest państwową osobą prawną i nie jest jednostką sektora finansów publicznych.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, nadaje
Funduszowi statut, w którym określa szczegółowo jego zadania, organizację oraz zasady
tworzenia i wykorzystywania funduszy własnych, mając na uwadze sprawne działanie Funduszu
oraz cele jego działalności.
Art. 4.
Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego
systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego
systemu gwarantowania depozytów oraz prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.
Art. 5.
1.
Do zadań Funduszu należy:
1)
wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania depozytów, w szczególności dokonywanie
wypłaty środków gwarantowanych deponentom;
2)
kontrola danych zawartych w systemach wyliczania podmiotów objętych systemem gwarantowania;
3)
restrukturyzacja podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2, przez umorzenie lub konwersję
instrumentów kapitałowych;
4)
prowadzenie przymusowej restrukturyzacji;
5)
przygotowywanie, aktualizacja i ocena wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji
i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;
610)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania
oraz o bankach hipotecznych, w szczególności w celu opracowywania analiz i prognoz
dotyczących sektora bankowego i sektora kas oraz poszczególnych banków i kas;
7)
prowadzenie innych działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego.
2.
Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji kas, w których powstało niebezpieczeństwo
niewypłacalności, należy:
1)
udzielanie zwrotnej pomocy finansowej;
2)
nabywanie wierzytelności kas;
311)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
udzielanie wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia,
przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku
nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych
praw majątkowych podmiotowi przejmującemu lub nabywcy;
411)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i 3,
oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania:
a)
kasy korzystającej z pomocy,
b)
podmiotu przejmującego kasę, wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy,
c)
nabywcy przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych
praw majątkowych.
2a12)Dodany przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 2243), który wszedł w życie z dniem 1 grudnia 2018 r..
Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji banków, w których powstało niebezpieczeństwo
niewypłacalności, z wyłączeniem banków hipotecznych, należy:
1)
udzielanie wsparcia na rzecz działalności restrukturyzowanego banku bankom przejmującym;
2)
kontrola prawidłowości wykorzystania wsparcia, o którym mowa w pkt 1, oraz monitorowanie
sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania banku uczestniczącego w restrukturyzacji
banku, na którego działalność Fundusz udzielił wsparcia.
3.
Fundusz współpracuje z innymi podmiotami działającymi na rzecz stabilności krajowego
systemu finansowego, podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów, a także
właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego
oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla grupy, właściwymi organami
przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, właściwymi organami przymusowej
restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji
państwa trzeciego.
4.
W zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 3, Fundusz może prowadzić działalność wydawniczą,
informacyjną, promocyjną i edukacyjną.
5.
Fundusz może świadczyć usługi na rzecz instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego
aktywami.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, ustanawia Fundusz kuratorem, o którym
mowa w art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy -
Prawo bankowe albo art. 72c ust. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
7.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji
Nadzoru Finansowego, dodatkowe działania Funduszu na rzecz stabilności krajowego systemu
finansowego oraz tryb i sposób ich wykonania, kierując się koniecznością zapewnienia
stabilności krajowego systemu finansowego.
8.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki, zakres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami, o których
mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności prowadzonej
restrukturyzacji kas.
Art. 6.
1.
Organami Funduszu są Rada Funduszu oraz Zarząd Funduszu.
2.
Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu nie mogą pełnić funkcji
w organach lub być pracownikami podmiotu krajowego lub Kasy Krajowej, z wyjątkiem
instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.
Art. 7.
1.
Rada Funduszu składa się z sześciu członków.
2.
Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2)
posiada wyższe wykształcenie;
3)
nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
4)
posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.
3.
Przewodniczącym Rady Funduszu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych.
4.
Członkami Rady Funduszu są:
1)
trzej przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w tym przewodniczący
Rady Funduszu;
2)
dwaj przedstawiciele Narodowego Banku Polskiego delegowani przez Prezesa Narodowego
Banku Polskiego;
3)
jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego delegowany przez Przewodniczącego
Komisji Nadzoru Finansowego.
5.
Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, przy czym z upływem kadencji wygasają mandaty
wszystkich jej członków.
6.
Mandat członka Rady Funduszu wygasa z upływem kadencji Rady Funduszu, wskutek śmierci,
złożenia rezygnacji albo odwołania z Rady Funduszu.
7.
W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Funduszu w trakcie trwania kadencji Rady
Funduszu delegowanie nowego członka następuje na okres do końca kadencji Rady Funduszu.
8.
Po upływie kadencji Rady Funduszu członkowie Rady Funduszu pełnią obowiązki do dnia
powołania nowej Rady Funduszu.
9.
Członkom Rady Funduszu przysługuje miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie składa
się z części stałej oraz części zmiennej, której wysokość jest uzależniona od udziału
członka Rady Funduszu w posiedzeniach Rady Funduszu oraz częstotliwości zwoływania
posiedzeń Rady Funduszu w danym miesiącu.
10.
Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członka Rady Funduszu ustala się jako wielokrotność
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród
z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji
Nadzoru Finansowego, maksymalną wysokość miesięcznego wynagrodzenia członków Rady
Funduszu obejmującą:
1)
wysokość części stałej wynagrodzenia,
2)
sposób ustalenia części zmiennej wynagrodzenia
- uwzględniając pełnioną funkcję oraz udział w posiedzeniach Rady Funduszu.
Art. 8.
Do zadań Rady Funduszu należy:
1)
wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;
2)
uchwalanie planu działalności i planu finansowego Funduszu;
3)
zatwierdzanie opracowanego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania finansowego
Funduszu i rocznego sprawozdania z działalności Funduszu oraz przedkładanie ich Radzie
Ministrów;
4)
przyjmowanie opracowanych przez Zarząd Funduszu kwartalnych sprawozdań z działalności
Funduszu oraz przedkładanie ich ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych,
nie później niż w terminie 40 dni od ostatniego dnia kwartału, za który zostały sporządzone;
5)
akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, zaciągnięcia przez Fundusz pożyczki, kredytu
lub emisji dłużnych papierów wartościowych;
6)
akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, udzielenia przez Fundusz pożyczki oficjalnie
uznanemu systemowi gwarantowania z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita
Polska lub podmiotowi zarządzającemu funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach
członkowskich;
7)
podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przekazaniu środków między funduszami
własnymi Funduszu;
8)
podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przeznaczeniu na finansowanie
przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu
gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania
depozytów w kasach;
9)
określanie, na wniosek Zarządu Funduszu:
a)
wysokości obowiązkowych składek na fundusz gwarancyjny banków i fundusz gwarancyjny
kas, o których mowa w art. 286 ust. 1, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków
i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3,
terminu ich wniesienia oraz udziału składek wnoszonych w formie zobowiązania do zapłaty,
b)
wysokości składek nadzwyczajnych na fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny
kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji
kas, o których mowa odpowiednio w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust.
1 i art. 300 ust. 1, oraz terminu ich wniesienia,
c)
zasad odraczania terminów płatności składek nadzwyczajnych na fundusz przymusowej
restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas,
d)
zasad sporządzania, akceptacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji
i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,
e)
szczegółowych wewnętrznych zasad prowadzenia przez Fundusz przymusowej restrukturyzacji,
f)
zasad i form udzielania wsparcia oraz zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków
z tytułu udzielenia wsparcia w przymusowej restrukturyzacji,
g)
zasad przeprowadzania oszacowań na potrzeby przymusowej restrukturyzacji,
h)
zasad udzielania przez Fundusz pożyczek, o których mowa w pkt 6, z funduszu gwarancyjnego
banków, funduszu gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków i
funduszu przymusowej restrukturyzacji kas,
i)
zmniejszenia częstotliwości przeglądów planów przymusowej restrukturyzacji dla niektórych
podmiotów i oceny wykonalności tych planów,
j)
zasad i form udzielania pomocy i wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu
udzielenia pomocy lub wsparcia w związku z restrukturyzacją kas,
k13)Dodana przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
zasad i form udzielania wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia
wsparcia w związku z restrukturyzacją banków;
10)
zwolnienie, na wniosek Zarządu Funduszu, podmiotu z prowadzenia rejestru instrumentów
finansowych;
11)
ustalanie wysokości wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;
12)
reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności
powoływanie, zawieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu;
13)
uchwalanie, na wniosek Zarządu Funduszu, regulaminu określającego organizację pracy
oraz zasady i tryb działania Zarządu Funduszu.
Art. 9.
1.
Rada Funduszu podejmuje uchwały większością głosów, w obecności co najmniej trzech
jej członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego Rady
Funduszu.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ustali, w drodze rozporządzenia,
regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb działania Rady Funduszu,
uwzględniając cele działania Funduszu, jego zadania oraz specyfikę jego działalności.
Art. 10.
1.
W skład Zarządu Funduszu wchodzi od trzech do pięciu członków, w tym Prezes Zarządu
i jego Zastępca.
2.
Członków Zarządu Funduszu powołuje i odwołuje Rada Funduszu.
3.
Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
posiada obywatelstwo polskie;
2)
posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
posiada wyższe wykształcenie;
4)
nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
5)
posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku kierowniczym
w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.
4.
Rada Funduszu spośród członków Zarządu Funduszu wybiera:
1)
Prezesa Zarządu Funduszu;
2)
Zastępcę Prezesa Zarządu Funduszu na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu.
5.
Kadencja Zarządu Funduszu trwa 3 lata od dnia powołania.
6.
Członek Zarządu Funduszu, w tym Prezes lub jego Zastępca, mogą być w każdej chwili
odwołani z pełnionej funkcji przez Radę Funduszu.
7.
Mandat członka Zarządu Funduszu wygasa z dniem:
1)
upływu kadencji Zarządu Funduszu;
2)
śmierci członka Zarządu Funduszu;
3)
odwołania z pełnionej funkcji.
8.
Prezes Zarządu Funduszu pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy.
9.
Po upływie kadencji Zarządu Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu pełnią obowiązki
do dnia powołania nowego Zarządu.
Art. 11.
1.
Zarząd Funduszu kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje go na zewnątrz.
2.
Do zadań Zarządu Funduszu należy także:
1)
opracowywanie projektów planu działalności i planu finansowego Funduszu;
2)
gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu;
3)
składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności;
4)
składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 8 pkt 5-10 i
13;
5)
wykonywanie innych zadań Funduszu niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.
3.
Zarząd Funduszu podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej połowy
osób wchodzących w jego skład. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos Prezesa
Zarządu Funduszu.
4.
Decyzje w sprawach:
1)
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102
ust. 1 i 4,
2)
umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,
3)
środków niezbędnych do usunięcia przeszkód uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie
przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 72 ust. 5 i art. 95 ust. 1,
4)
zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
5)
powołania i odwołania administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1,
6)
powołania i odwołania pełnomocnika, o którym mowa w art. 214 ust. 1,
7)
pozbawienia praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych,
8)
zawieszenia działalności podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 155 ust.
1,
9)
zawieszenia wykonania wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, o którym
mowa w art. 144 ust. 1,
10)
zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń, o którym mowa w art. 142 ust. 1,
11)
zmiany warunków umów, o których mowa w art. 150 ust. 1,
12)
zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań, o których mowa w
art. 206 ust. 1, w tym wydłużenia terminu wykupu lub zapłaty lub zawieszenia spłaty
tych zobowiązań,
13)
zawieszenia prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji,
o którym mowa w art. 143 ust. 1, i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji,
o którym mowa w art. 143 ust. 2,
14)
zobowiązania do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności
związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami
udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi
lub wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot,
na który są przenoszone,
15)
uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej
Polskiej,
16)
nałożenia przez Fundusz kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1 lub art. 95
ust. 6,
17)
likwidacji podmiotu rezydualnego w przypadkach, o których mowa w art. 230,
18)
zmiany poziomu umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, o
której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1,
19)
zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań
lub praw udziałowych, o którym mowa w art. 174 ust. 4,
20)
zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia
przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, o którym mowa w art.
188 ust. 2,
21)
nakazania podmiotowi zbycia praw udziałowych w wyznaczonym terminie na podstawie art.
175 ust. 4,
22)
określenia terminu, w którym podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa
w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,
w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie
art. 176 ust. 2,
23)
określenia terminu, w którym instytucja pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa
w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,
w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie
art. 191 ust. 5,
24)
przedłużenia terminu zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej, jej akcji albo
udziałów na podstawie art. 181 ust. 3,
25)
wykonywania uprawnień, dokonania przeniesienia oraz zawieszenia wykonania prawa do
wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu wymagalności umów, o których
mowa w art. 256 ust. 1,
26)
wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 257
- Zarząd Funduszu wydaje w formie uchwały.
5.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do decyzji, o których mowa w ust. 4, stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego , zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z wyłączeniem art. 10, art.
31, art. 391, art. 46 § 3-9, art. 48, art. 49, art. 61 § 4, art. 78, art. 79, art. 81, art. 89-96,
art. 106 i art. 127-140 tej ustawy.
6.
Do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4, w zakresie nieuregulowanym
w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy.
7.
Do postępowania w zakresie nakładania kar pieniężnych przez Fundusz stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego.
8.
Decyzje, o których mowa w ust. 4, są ostateczne i podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
9.
Decyzje, o których mowa w ust. 4, podpisuje w imieniu Zarządu Funduszu Prezes Zarządu
Funduszu albo jego Zastępca.
Art. 12.
1.
Do składania oświadczeń w imieniu Funduszu są uprawnieni:
1)
dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie;
2)
Prezes Zarządu Funduszu działający samodzielnie;
3)
pełnomocnik działający łącznie z członkiem Zarządu Funduszu;
4)
pełnomocnik działający samodzielnie lub łącznie z innym pełnomocnikiem.
2.
Prezes Zarządu Funduszu dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników
Funduszu.
Art. 13.
Regulamin organizacyjny Biura Funduszu określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu z Radą
Funduszu.
Art. 14.
1.
Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych
na podstawie kryterium legalności i zgodności ze statutem.
2.
Wydanie przez Fundusz decyzji, która może wywołać bezpośrednie skutki fiskalne lub
skutki o charakterze systemowym, wymaga zgody ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych.
3.
Organy Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpisy
decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4, w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru, o którym mowa
w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że zadania Funduszu są wykonywane z naruszeniem
prawa, może:
1)
zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;
2)
wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka Zarządu Funduszu
odpowiedzialnego za powstałe nieprawidłowości.
Art. 15.
1.
Fundusz nie ponosi odpowiedzialności:
1)
za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów, o której mowa w art.
41 ust. 1:
a)
osobie nieuprawnionej,
b)
w niewłaściwej wysokości;
2)
za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów osobie
uprawnionej nieujawnionej na tej liście.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz nie ponosi odpowiedzialności:
1)
za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa w art. 61 ust.
2, przekazanych Funduszowi przez system macierzysty:
a)
osobie nieuprawnionej,
b)
w niewłaściwej wysokości;
2)
za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa
w art. 61 ust. 2, osobie uprawnionej nieujawnionej w tych danych.
3.
Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie zadań określonych w ustawie,
w tym niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych w terminach określonych ustawą,
jeżeli było to spowodowane siłą wyższą.
4.
Członkowie organów Funduszu działający z należytą starannością nie ponoszą odpowiedzialności
za szkodę wynikłą z niewłaściwej realizacji wypłat środków gwarantowanych.
5.
Fundusz oraz osoby działające w jego imieniu lub na jego rzecz nie ponoszą odpowiedzialności
za szkodę wynikłą ze zgodnych z przepisami prawa działań lub zaniechań, które pozostają
w związku z uprawnieniami i zadaniami Funduszu jako organu przymusowej restrukturyzacji,
a w szczególności za szkodę spowodowaną wyborem instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
o których mowa w art. 110 ust. 1.
6.
Odpowiedzialność za działania lub zaniechania, o których mowa w ust. 5, jest ograniczona
do wysokości rzeczywistej szkody.
7.
Odpowiedzialność wobec osób trzecich za działanie lub zaniechanie Funduszu ponosi
wyłącznie Fundusz.
Art. 16.
Do odpowiedzialności majątkowej pracowników Funduszu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych
za rażące naruszenie prawa .
Dział II
System gwarantowania depozytów
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 17.
1.
W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem
gwarantowania depozytów środkami objętymi ochroną gwarancyjną są:
1)
środki pieniężne zgromadzone przez deponenta na rachunkach bankowych, w przypadku
których deponent jest stroną umowy rachunku bankowego, niezależnie od wadliwości prawnej
tej umowy, a także jej nieważności, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust.
2 i 3;
2)
inne należności deponenta wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art.
5 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 ustawy - Prawo bankowe;
3)
kwoty, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku
gwarancji;
4)
należności deponenta wynikające z bankowych papierów wartościowych, potwierdzone dokumentami
imiennymi wystawionymi przez emitenta lub imiennymi świadectwami depozytowymi, o których
mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, o ile zostały wyemitowane przed dniem 2 lipca 2014 r.
2.
Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:
114)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
środków wpłaconych do banku spółdzielczego tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich;
2)
środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach bankowych, na których
w okresie 2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza
dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż
równowartość w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte
ochroną gwarancyjną;
3)
pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których
mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.
3.
Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się
kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.
Art. 18.
1.
W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów środkami objętymi
ochroną gwarancyjną są:
1)
środki pieniężne zgromadzone w kasie przez deponenta na rachunkach, w przypadku których
deponent jest stroną umowy rachunku, niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy,
a także jej nieważności;
2)
inne należności deponenta wynikające z prowadzenia przez kasę rachunków deponenta,
o których mowa w pkt 1;
3)
należności deponenta wynikające z przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych;
4)
kwoty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku
gwarancji.
2.
Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:
116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
środków wpłaconych do kasy tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich;
2)
środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach, na których w okresie
2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza dopisywaniem
odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż równowartość
w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną;
3)
pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których
mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.
3.
Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się
kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.
Art. 19.
1.
Środkami objętymi ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 i art. 18, są środki
w złotych lub w walucie obcej.
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Wartość środków objętych ochroną gwarancyjną, powiększonych o odsetki naliczone na
początek dnia spełnienia warunku gwarancji, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w
umowie, niezależnie od terminu ich wymagalności, ustala się według stanu na początek
dnia spełnienia warunku gwarancji.
3.
Ustalenia wartości w złotych środków w walucie obcej dokonuje się według kursu stosowanego
do ustalenia stanu ksiąg rachunkowych na dzień spełnienia warunku gwarancji.
Art. 20.
W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem
gwarantowania depozytów uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art.
35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są:
1)
osoby fizyczne;
2)
osoby prawne;
3)
jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje
zdolność prawną;
4)
szkolne kasy oszczędnościowe;
5)
pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe;
618)Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
rady rodziców.
Art. 21.
W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów uprawnione
do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22,
są:
1)
osoby fizyczne;
2)
organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie ;
3)
jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, będące osobami prawnymi;
4)
spółdzielnie;
5)
związki zawodowe;
6)
wspólnoty mieszkaniowe.
Art. 22.
1.
Ochroną gwarancyjną nie są objęte środki pieniężne i należności:
1)
Skarbu Państwa;
2)
Narodowego Banku Polskiego;
3)
banków, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych, o których mowa w ustawie
- Prawo bankowe;
4)
kas i Kasy Krajowej;
5)
Funduszu;
6)
instytucji finansowych;
7)
firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013,
i uznanych firm inwestycyjnych z państwa trzeciego, o których mowa w art. 4 ust. 1
pkt 25 tego rozporządzenia;
8)
osób i podmiotów, które nie zostały zidentyfikowane przez podmiot objęty systemem
gwarantowania depozytów;
9)
krajowych i zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz krajowych i zagranicznych zakładów
reasekuracji, o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ;
10)
funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy zagranicznych,
spółek zarządzających i oddziałów towarzystw inwestycyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi ;
11)
otwartych funduszy emerytalnych, pracowniczych funduszy emerytalnych, powszechnych
towarzystw emerytalnych i pracowniczych towarzystw emerytalnych, o których mowa w
ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ;
12)
jednostek samorządu terytorialnego;
13)
organów władz publicznych państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska
oraz państwa trzeciego, w szczególności rządów centralnych, regionalnych oraz jednostek
samorządu terytorialnego tych państw.
2.
Identyfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 8, obejmuje ustalenie następujących danych:
1)
w przypadku osób fizycznych - imienia, nazwiska oraz numeru Powszechnego Elektronicznego
Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech
dokumentu stwierdzającego tożsamość w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL,
albo imienia, nazwiska oraz numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca,
a gdy identyfikacja była dokonywana przed dniem 23 czerwca 2001 r. - imienia, nazwiska
oraz numeru PESEL albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego
tożsamość;
2)
w przypadku osób prawnych - nazwy (firmy), formy organizacyjnej, siedziby, adresu
i numeru z właściwego rejestru;
3)
w przypadku jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym odrębna
ustawa przyznaje zdolność prawną, szkolnych kas oszczędnościowych i pracowniczych
kas zapomogowo-pożyczkowych - nazwy, formy organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru
z właściwego rejestru, o ile dotyczy.
Art. 23.
Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki pieniężne lub
należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym,
a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu środków pieniężnych lub należności
zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.
Art. 24.
1.
Środki, o których mowa w art. 17 i art. 18, są objęte ochroną gwarancyjną w danym
podmiocie objętym systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia na rachunek w tym
podmiocie, nie później jednak niż w dniu poprzedzającym dzień spełnienia warunku gwarancji,
a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych lub z przeprowadzania
przez kasę rozliczeń finansowych, o ile czynność ta lub rozliczenie zostały dokonane
przed dniem spełnienia warunku gwarancji, do wysokości równowartości w złotych 100 000
euro - w całości.
2.
Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia
warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.
3.
W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których
mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1-3, pochodzą z:
1)
odpłatnego zbycia:
a)
nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , jej części lub udziału w takiej nieruchomości,
b)
prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub udziału w takim prawie,
c)
samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych
z tym lokalem,
d)
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu o przeznaczeniu mieszkalnym lub udziału
w takim prawie
- jeżeli zbycie to nie nastąpiło w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,
2)
wykonania na jego rzecz umownego lub sądowego podziału majątku po ustaniu małżeńskiej
wspólności majątkowej,
3)
nabycia przez niego spadku, wykonania na jego rzecz zapisu lub otrzymania zachowku,
4)
wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia na życie w związku ze śmiercią
osoby ubezpieczonej lub dożyciem przez nią oznaczonego wieku,
5)
wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych
wypadków w związku z uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia lub śmiercią osoby ubezpieczonej
wskutek nieszczęśliwego wypadku,
6)
wypłaty odprawy pieniężnej na warunkach i w wysokości określonych w przepisach odrębnych,
7)
wypłaty odprawy emerytalnej lub rentowej, o której mowa w art. 921 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”, lub odrębnych przepisach na warunkach i w wysokości
określonych w tych przepisach
- są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków
na rachunek lub powstania należności, do wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy dwukrotnością
limitu określonego w ust. 1 a sumą pozostałych środków i należności deponenta, o których
mowa w art. 17 ust. 1 lub w art. 18 ust. 1, nie wyższą jednak niż limit określony
w ust. 1, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym terminie środki i należności
są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów na zasadach określonych w
ust. 1.
4.
W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których
mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, pochodzą z wypłaty
odszkodowania za szkodę wyrządzoną przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
odszkodowania lub zadośćuczynienia, o którym mowa w art. 552 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego , są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków
na rachunek lub powstania należności - w całości, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje
się. Po tym terminie te środki i należności są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów na zasadach określonych w ust. 1.
5.
Roszczenie o wypłatę środków gwarantowanych należnych deponentowi ponad limit wskazany
w ust. 1 w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, powstaje po przedłożeniu Funduszowi
przez deponenta oświadczenia o zaistnieniu takiego przypadku wraz z dokumentami to
potwierdzającymi oraz po potwierdzeniu przez podmiot uprawniony do reprezentacji,
że środki lub należności deponenta, co do których deponent złożył to oświadczenie,
były należne deponentowi w dniu spełnienia warunku gwarancji.
6.
W celu weryfikacji roszczeń, o których mowa w ust. 5, Fundusz jest uprawniony do dostępu
do danych dotyczących deponentów, nieruchomości, budynków mieszkalnych oraz lokali
mieszkalnych, zawartych w zbiorach prowadzonych przez podmioty lub osoby trzecie,
w szczególności danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Fundusz jest także
uprawniony do wglądu w akta księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości lub prawa,
w związku ze zbyciem których powstało roszczenie deponenta.
7.
Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń deponenta w stosunku
do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach w jednym
podmiocie objętym systemem gwarantowania posiadał on środki pieniężne lub z tytułu
ilu wierzytelności przysługują mu należności od tego podmiotu objętego systemem gwarantowania.
8.
Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia
warunku gwarancji.
9.
Jeżeli środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną zostały przeniesione do innego
podmiotu w wyniku zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub do instytucji
pomostowej, deponentowi nie przysługują roszczenia z tytułu gwarancji w odniesieniu
do pozostałych środków zgromadzonych na rachunkach w podmiocie w restrukturyzacji,
o ile wartość środków przeniesionych odpowiada kwocie, o której mowa w ust. 1, 3 i
4, albo jest od niej wyższa.
Art. 25.
Oddział banku zagranicznego jest objęty obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów
w zakresie, w jakim system gwarantowania depozytów w państwie jego siedziby nie zapewnia
wypłaty środków gwarantowanych w granicach określonych w ustawie.
Art. 26.
1.
W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania jednego rachunku
dla kilku osób (rachunek wspólny), deponentem jest każda z tych osób - w granicach
określonych w umowie rachunku, a w przypadku braku postanowień umownych lub przepisów
w tym zakresie - w częściach równych.
2.
W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku powierniczego,
deponentem jest każdy z powierzających w granicach wynikających z ich udziału w kwocie
zgromadzonej na rachunku, a w granicach pozostałej kwoty deponentem jest powiernik.
3.
W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku firmy
inwestycyjnej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, lub
uznanej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt
25 tego rozporządzenia, na którym zgodnie z art. 73 ust. 5a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi zdeponowane są środki pieniężne powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem
przez tę firmę usług maklerskich, deponentem jest każdy z klientów w granicach wynikających
z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku.
4.
Należności klientów niezaspokojone na zasadach, o których mowa w ust. 3, pozostają
ich wierzytelnością do firmy inwestycyjnej.
Art. 27.
Deponent jest uprawniony do dochodzenia od podmiotu objętego systemem gwarantowania
roszczeń ponad kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lub 3.
Rozdział 2
Systemy wyliczania oraz kontrola prawidłowości danych
Art. 28.
1.
Podmiot objęty systemem gwarantowania jest obowiązany do utrzymywania systemu wyliczania.
2.
System wyliczania oraz uzyskiwane i przetwarzane w nim dane nie mogą znajdować się
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 29.
1.
W systemie wyliczania zawarte są dane deponentów posiadających wierzytelności wobec
podmiotu objętego systemem gwarantowania.
2.
System wyliczania zapewnia gotowość do sporządzania listy deponentów na podstawie
zawartych w nim danych pozwalającej na identyfikację deponentów oraz na określenie
wysokości należnych poszczególnym deponentom środków gwarantowanych zgodnie z art.
24 ust. 1, według stanu na koniec dnia.
3.
Podmiot objęty systemem gwarantowania do celów, o których mowa w art. 32 ust. 1, art.
33 ust. 1 i art. 42 ust. 1, zapewnia Funduszowi oraz Komisji Nadzoru Finansowego możliwość
dostępu do danych zawartych w systemie wyliczania.
4.
Podmiot objęty systemem gwarantowania stosuje odpowiednie zabezpieczenia, które zapewniają
prawidłowe funkcjonowanie systemu wyliczania.
5.
Podmiot objęty systemem gwarantowania co najmniej raz na 12 miesięcy przeprowadza
test systemu wyliczania, w szczególności w zakresie ustalenia, czy spełnione zostały
warunki wykonania obowiązków na wypadek spełnienia warunku gwarancji oraz czy jest
zapewniona możliwość sporządzania przez podmiot objęty systemem gwarantowania prawidłowej
listy deponentów. Wyniki testów są przechowywane przez podmiot objęty systemem gwarantowania
w formie raportów przez 2 lata od dnia ich sporządzenia i udostępniane na żądanie
Funduszowi lub Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 30.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego oraz Zarządu Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
minimalne wymogi, jakie powinien spełniać system wyliczania,
2)
szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w systemie wyliczania, a także standard
techniczny ich przygotowania i zapisu,
3)
format i tryb przekazywania danych do Funduszu, uwzględniając ich zabezpieczenie przed
nieuprawnionym dostępem,
4)
sposób oznaczenia środków gwarantowanych, których dotyczy postępowanie w sprawach
określonych w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ,
5)
tryb i sposób kontroli prawidłowości danych zawartych w systemie wyliczania
- mając na względzie potrzebę zapewnienia otrzymywania przez Fundusz należycie przygotowanych
i zweryfikowanych danych na potrzeby realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki
wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową lub działalnością
kasy.
Art. 31.
Za wdrożenie i utrzymywanie prawidłowo funkcjonującego systemu wyliczania oraz przekazywanie
Funduszowi danych, o których mowa w art. 29 ust. 2, jest odpowiedzialny podmiot uprawniony
do reprezentacji.
Art. 32.
1.
Fundusz jest uprawniony do kontroli prawidłowości danych zawartych w systemach wyliczania:
1)
otrzymanych zgodnie z ust. 2, w wyniku kontroli realizowanej w siedzibie Funduszu;
2)
w ramach kontroli realizowanej w podmiotach objętych systemem gwarantowania.
2.
Podmiot objęty systemem gwarantowania przekazuje niezwłocznie Funduszowi, na jego
żądanie, dane znajdujące się w systemie wyliczania.
3.
W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone
w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów ujęte w systemach wyliczania.
Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych
danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub
niekompletności skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie
Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.
Art. 33.
1.
Nadzór nad prawidłowością funkcjonowania systemów wyliczania sprawuje Komisja Nadzoru
Finansowego.
2.
W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem
gwarantowania obowiązków, o których mowa w art. 31, Komisja Nadzoru Finansowego może:
1)
zastosować środki nadzorcze określone:
a)
w art. 138 ust. 3 pkt 1-3 i 4 ustawy - Prawo bankowe - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,
b)
w art. 71 ust. 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - w przypadku kasy;
2)
nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 0,2% podstawy naliczania rezerwy
obowiązkowej za miesiąc, w którym stwierdzono niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie
tych obowiązków, a w przypadku gdy podmiot nie podlega obowiązkowi utrzymywania rezerwy
obowiązkowej - w wysokości do równowartości w złotych kwoty 1 000 000 euro, przeliczonej
według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wydania decyzji
o nałożeniu kary.
3.
W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, o których mowa
w art. 31, przez osobę, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może:
1)
w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego - stosować kary pieniężne, o których
mowa w art. 141 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe;
2)
w przypadku kasy - nałożyć na tę osobę karę pieniężną do wysokości sześciokrotności
jej miesięcznego wynagrodzenia brutto, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie
6 miesięcy przed dniem nałożenia kary, a w przypadku gdy osoba ta nie pobiera wynagrodzenia,
do wysokości sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce
narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane z tytułu kar pieniężnych,
o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3, na rzecz Funduszu. Kwoty te zasilają odpowiednio
fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas.
5.
Podmiot objęty systemem gwarantowania informuje Komisję Nadzoru Finansowego o członku
zarządu banku lub kasy albo o dyrektorze oddziału banku zagranicznego, do których
zakresu obowiązków należy zapewnienie wdrożenia i funkcjonowania systemu wyliczania.
6.
Fundusz może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego o podjęcie czynności kontrolnych
lub środków w ramach nadzoru, w zakresie prawidłowości funkcjonowania systemów wyliczania.
Art. 34.
1.
Fundusz przeprowadza testy efektywności swoich systemów w zakresie możliwości wypłaty
środków gwarantowanych co najmniej raz na 3 lata lub na żądanie ministra właściwego
do spraw instytucji finansowych.
2.
Wyniki testów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi właściwemu do spraw
instytucji finansowych w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia.
3.
Przeprowadzając testy, o których mowa w ust. 1, Fundusz wykorzystuje informacje niezbędne
do ich przeprowadzenia wyłącznie w tym celu i przechowuje te informacje nie dłużej,
niż jest to do tego celu konieczne.
Art. 34a.
1.
W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania, pomimo zastosowania wobec niego
przez Komisję Nadzoru Finansowego środków nadzoru, o których mowa w art. 33 ust. 2
lub 3, art. 138 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe lub art. 71 ust. 2 lub art. 72 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w dalszym ciągu nie realizuje określonych w ustawie obowiązków wynikających z uczestnictwa
w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów, Fundusz może, za zgodą Komisji Nadzoru
Finansowego, powiadomić podmiot objęty systemem gwarantowania o zamiarze wykluczenia
tego podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów.
2.
W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Fundusz wskazuje, które obowiązki nie zostały
dopełnione i określa termin na ich dopełnienie. Termin na dopełnienie obowiązków wskazanych
w powiadomieniu nie może być krótszy niż miesiąc.
3.
W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania nie dopełni obowiązków wskazanych
w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, w terminie w nim określonym, Fundusz podejmuje
decyzję o wykluczeniu podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania
depozytów.
4.
Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, podmiot zostaje wykluczony z obowiązkowego
systemu gwarantowania depozytów.
Art. 34b.
1.
W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3:
1)
należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1, powstałe przed
dniem doręczenia decyzji o wykluczeniu, pozostają środkami objętymi ochroną gwarancyjną;
2)
osoby lub podmioty, o których mowa w art. 20 i art. 21, są uprawnione do świadczenia
pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, w zakresie określonym w pkt 1;
3)
należności inne niż wskazane w pkt 1 nie są objęte ochroną gwarancyjną.
2.
Od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3, podmiot wykluczony z
uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów nie może przyjmować środków
objętych ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1.
Rozdział 3
Wypłaty środków gwarantowanych
Art. 35.
1.
Podmiotami stosunku ochrony gwarancyjnej są:
1)
Fundusz;
2)
deponent.
2.
Przedmiotem ochrony gwarancyjnej jest wierzytelność deponenta w wysokości odpowiadającej
środkom gwarantowanym, w związku z którą z dniem spełnienia warunku gwarancji nabywa
on w stosunku do Funduszu uprawnienie do świadczenia pieniężnego.
3.
Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, w terminie 7
dni roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji.
4.
W przypadku gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji
wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, świadczenie pieniężne, o którym mowa
w ust. 2, uznaje się za spełnione w części, w jakiej zapewniono deponentowi możliwość
podjęcia środków gwarantowanych w terminie, o którym mowa w ust. 3, przy użyciu instrumentów
przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.
Art. 36.
1.
Terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3, nie stosuje się, w odniesieniu do całości
lub części świadczenia, w przypadku gdy:
1)
istnieją uzasadnione wątpliwości co do poszczególnych danych na liście deponentów
lub uzasadnione wątpliwości, czy deponent jest uprawniony do otrzymania środków gwarantowanych
lub gdy środki gwarantowane są przedmiotem sporu sądowego;
2)
uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku bankowego prowadzonego
w formie indywidualnych kont emerytalnych lub indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego,
o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych
kontach zabezpieczenia emerytalnego , zwanej dalej „ustawą o IKE oraz IKZE”;
3)
wypłata środków gwarantowanych, o których mowa w art. 24 ust. 3 i 4, jest dokonywana
ponad limit określony w art. 24 ust. 1;
4)
wypłata środków gwarantowanych jest dokonywana w przypadku, o którym mowa w art. 59
ust. 1.
2.
Świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 35 ust. 2, jest płatne:
1)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - niezwłocznie po otrzymaniu informacji
przez Fundusz o ustaniu przesłanek, o których mowa w tym przepisie;
2)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 - niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz
potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego
albo indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego z inną instytucją finansową
lub otrzymania potwierdzenia przystąpienia przez deponenta do programu emerytalnego
w trybie przewidzianym w ustawie o IKE oraz IKZE, z tym że w przypadku niedopełnienia
przez deponenta któregokolwiek z obowiązków, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy
o IKE oraz IKZE, jeżeli nie spełnia on warunków do wypłaty, o których mowa w art.
34 ust. 1 pkt 1 lub w art. 46 albo w art. 34a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, świadczenie
pieniężne jest płatne niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot
uprawniony do reprezentacji oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych informacji
niezbędnych do zachowania warunku tej wypłaty, o którym mowa w art. 14 ust. 4 ustawy
o IKE oraz IKZE;
3)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 - niezwłocznie po przedłożeniu Funduszowi
przez deponenta oświadczenia wraz z dokumentami, o których mowa w art. 24 ust. 5,
oraz po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia podmiotu uprawnionego do reprezentacji,
o którym mowa w tym przepisie;
4)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 - w terminie ustalonym w porozumieniu, o
którym mowa w art. 60.
Art. 37.
Fundusz zawiadamia niezwłocznie podmiot uprawniony do reprezentacji o dokonaniu wypłaty
środków gwarantowanych, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, oraz jej wysokości.
Art. 38.
Przepisy dotyczące przekazania środków, o których mowa:
1)
w art. 56 ust. 1 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,
2)
w art. 57 ust. 1 - w przypadku kasy
- stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania przez Fundusz wypłat środków gwarantowanych,
o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51.
Art. 39.
1.
Z dniem spełnienia warunku gwarancji Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu,
w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, w wysokości sumy środków
gwarantowanych. Roszczenie przysługuje Funduszowi także po ogłoszeniu upadłości podmiotu,
co do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.
2.
Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi bez względu na wartość
faktycznie dokonanych wypłat środków gwarantowanych.
3.
Z dniem spełnienia warunku gwarancji deponentowi przysługuje roszczenie do podmiotu
objętego systemem gwarantowania wyłącznie o zapłatę kwot ponad wartość określoną w
art. 24 ust. 1 lub 3.
4.
W związku z powstaniem zobowiązania Funduszu wobec deponenta z tytułu środków gwarantowanych
poszczególne wierzytelności deponenta będące podstawą wyliczenia środków gwarantowanych
należnych deponentowi pomniejsza się proporcjonalnie.
Art. 40.
Środki gwarantowane są płatne na podstawie danych znajdujących się w systemie wyliczania
podmiotu objętego systemem gwarantowania, po przekazaniu listy deponentów, o której
mowa w art. 43.
Art. 41.
1.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji podmiot uprawniony do reprezentacji, po ustaleniu
stanu ksiąg rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania na dzień spełnienia
warunku gwarancji, sporządza listę deponentów na podstawie danych zawartych w systemie
wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania, według stanu na dzień spełnienia
warunku gwarancji.
2.
Podmiot uprawniony do reprezentacji jest odpowiedzialny za sporządzenie listy deponentów,
zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 30.
3.
Odpowiedzialność za zgodność danych zawartych w systemie wyliczania z zapisami w księgach
rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi,
za okres pełnienia funkcji, podmiot uprawniony do reprezentacji, w przypadku gdy pełnił
funkcję w dniu spełnienia warunku gwarancji lub w okresie bieżącego roku obrotowego
(obrachunkowego) lub roku obrotowego (obrachunkowego) poprzedzającego dzień spełnienia
warunku gwarancji.
Art. 42.
1.
Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę sporządzania przez podmiot uprawniony do
reprezentacji listy deponentów według stanu na dzień spełnienia warunku gwarancji,
z wyłączeniem przypadku, gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło w wyniku decyzji,
o której mowa w art. 155 ust. 1.
2.
Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dane deponentów.
3.
W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone
w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów, ujęte w systemach wyliczania.
Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych
danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub
niekompletności, skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie
Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.
4.
Fundusz oraz podmiot, za pośrednictwem którego realizowane będą wypłaty środków gwarantowanych,
przetwarzają dane osobowe deponentów w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych
w ustawie.
5.
Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o nieprawidłowościach
ujawnionych w toku kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz wzywa podmiot uprawniony
do reprezentacji do ich usunięcia.
Art. 43.
Podmiot uprawniony do reprezentacji niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni
roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji, przekazuje Funduszowi oraz Generalnemu
Inspektorowi Informacji Finansowej listę deponentów sporządzoną na podstawie danych
z systemu wyliczania.
Art. 44.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poprawności poszczególnych danych, o których
mowa w art. 43, Fundusz dokonuje odpowiednich wypłat niezwłocznie po potwierdzeniu
poprawności danych przez podmiot uprawniony do reprezentacji.
Art. 45.
1.
Wypłat środków gwarantowanych może dokonywać w imieniu i na rachunek Funduszu podmiot
uprawniony do reprezentacji lub inny podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie
wypłat środków gwarantowanych. Decyzję w tym zakresie podejmuje Zarząd Funduszu. Przy
wyborze sposobu wypłaty środków gwarantowanych Zarząd Funduszu uwzględnia konieczność
zapewnienia ochrony interesów deponentów, w tym terminowości wypłat, a także poziom
kosztów przewidzianych do poniesienia w celu wypłaty środków gwarantowanych.
2.
Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje listę wypłat zawierającą dane
niezbędne do dokonywania wypłat.
3.
W celu realizacji wypłaty środków gwarantowanych wybrane dane statystyczne pozyskane
przez Fundusz w trakcie kontroli, o której mowa w art. 32 oraz art. 42 ust. 1, Fundusz
może przekazać podmiotowi, z którym zamierza zawrzeć umowę o dokonanie wypłat środków
gwarantowanych.
4.
Fundusz sprawuje bieżącą kontrolę dokonywania wypłat środków gwarantowanych. Do wypłat
dokonywanych przez podmiot uprawniony do reprezentacji przepis art. 42 ust. 5 stosuje
się odpowiednio.
Art. 46.
Na potrzeby dokonywania wypłat środków gwarantowanych tożsamość deponenta jest weryfikowana
w zakresie danych identyfikacyjnych wskazanych w art. 22 ust. 2. Weryfikacji danych
osoby fizycznej dokonuje się na podstawie danych zawartych w dokumencie tożsamości.
Art. 47.
1.
Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały:
1)
informacje o podmiocie, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków
gwarantowanych;
2)
sposób dokonywania wypłat;
3)
liczbę deponentów uprawnionych do otrzymania wypłat;
4)
kwotę stanowiącą sumę środków gwarantowanych należnych deponentom uprawnionym do uzyskania
wypłat, przekazywaną podmiotowi, o którym mowa w pkt 1, na wypłaty środków gwarantowanych;
5)
kwotę środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, o których mowa w art. 56 ust.
1 i art. 57 ust. 1, którą podmioty objęte systemem gwarantowania zobowiązane są przekazać
Funduszowi.
2.
Uchwałę, o której mowa w ust. 1, Fundusz podaje do publicznej wiadomości w drodze
ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym oraz przekazuje podmiotom objętym
systemem gwarantowania zobowiązanym do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom
do zapłaty i podmiotowi, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków
gwarantowanych.
Art. 48.
Środki na wypłatę środków gwarantowanych przekazane podmiotowi, o którym mowa w art.
45 ust. 1, nie mogą być wykorzystane na cel inny niż wypłata środków gwarantowanych.
Środki te nie wchodzą do masy upadłości oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.
Art. 49.
1.
W przypadku dokonywania wypłat przez podmiot uprawniony do reprezentacji koszty czynności
związanych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych obciążają podmiot
objęty systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.
2.
W przypadku realizacji wypłat przez podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie
wypłat środków gwarantowanych, koszty czynności związanych z przygotowaniem i dokonaniem
wypłat środków gwarantowanych obciążają Fundusz.
3.
Z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 2, Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu
objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.
4.
Po ogłoszeniu upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania przepis ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
Art. 50.
1.
Po zakończeniu wypłat podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1, w terminie 5 dni roboczych
od ostatniego dnia wypłat dokonuje rozliczenia przeprowadzonych wypłat, przekazując
Funduszowi w szczególności:
1)
listę wypłat wraz z oznaczeniem świadczeń wypłaconych i niewypłaconych;
2)
dokumentację potwierdzającą dokonanie wypłat;
3)
niewypłacone kwoty.
2.
Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy art. 7 ust. 2
ustawy - Prawo bankowe.
Art. 51.
Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji nieujawnione w ramach listy deponentów przekazanej
Funduszowi na podstawie art. 43, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 36 ust.
1, Fundusz zaspokaja w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania danych uzupełniających
listę deponentów, sporządzonych przez podmiot uprawniony do reprezentacji, w szczególności
po ustaleniu listy wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym podmiotu
objętego systemem gwarantowania lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności
wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie
warunku gwarancji.
Art. 52.
1.
Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych
przysługiwały następcom prawnym deponenta oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust.
1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, oraz niezależnie od przyczyny faktycznej lub prawnej zostały wykazane w systemie
wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania jako uprawnienia poprzednika prawnego,
Fundusz jest obowiązany spełnić świadczenie pieniężne z tytułu środków gwarantowanych,
stanowiące kwotę obliczoną dla poprzednika prawnego, zgodnie z art. 24.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1:
1)
wysokość świadczenia zostaje określona bez uwzględnienia środków gwarantowanych, jakie
mogą przysługiwać następcom prawnym oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt
1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z tytułu czynności dokonanych odrębnie od czynności będących podstawą powstania
środków gwarantowanych poprzednika prawnego;
2)
uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi
skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasady dysponowania majątkiem, jaki
należał do poprzednika prawnego.
Art. 53.
Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji środki gwarantowane przysługiwały deponentowi,
a następnie weszły do majątku, do którego uprawnienia przysługują następcom prawnym
deponenta, uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami
określającymi skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasadami dysponowania
majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego.
Art. 54.
120)W brzmieniu ustalonym przez art. 177 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 723), która weszła w życie z dniem 13 lipca 2018 r..
W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały zablokowane na podstawie przepisów
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana
blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania blokady.
2.
Jeżeli środki zdeponowane na rachunku zostaną uznane w całości albo w części prawomocnym
wyrokiem sądu za przedmiot pochodzący bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa przewidzianego
w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny albo za korzyść z takiego przestępstwa lub za ich równowartość, przy obliczaniu świadczenia
z tytułu środków gwarantowanych nie uwzględnia się środków zdeponowanych na rachunku
lub odpowiedniej ich części. Środki te nie są objęte ochroną gwarancyjną w części,
co do której orzeczono przepadek.
3.
Sąd jest obowiązany zawiadomić Fundusz o wyroku, o którym mowa w ust. 2, dotyczącym
podmiotu objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku
gwarancji, jeżeli stał się prawomocny po dniu spełnienia warunku gwarancji.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i tryb zawieszania wypłaty środków gwarantowanych deponentom w
przypadku określonym w ust. 1,
2)
dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie Funduszu o prowadzonym postępowaniu karnym
oraz zawiadomienie o jego zakończeniu,
3)
termin i sposób wysłania zawiadomienia,
4)
dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty środków gwarantowanych
wysłana deponentowi,
5)
termin i sposób wysłania informacji, o której mowa w pkt 4,
6)
dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków gwarantowanych prowadzony
przez Fundusz
- mając na uwadze konieczność zapewnienia dokonania wypłat wyłącznie uprawnionym deponentom.
Art. 55.
1.
Korespondencja między Funduszem a deponentami na potrzeby wypłaty środków gwarantowanych
jest prowadzona w języku polskim.
2.
W przypadku deponentów oddziału banku objętego systemem gwarantowania utworzonego
na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska korespondencja
jest prowadzona w języku urzędowym instytucji Unii Europejskiej, używanym przez podmiot
do korespondencji z deponentem, albo w języku urzędowym państwa, na którego terytorium
utworzony został ten oddział, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania
prowadzącego działalność transgraniczną na terytorium państwa członkowskiego innego
niż Rzeczpospolita Polska, korespondencja prowadzona między Funduszem a deponentami
korzystającymi z usług oferowanych transgranicznie jest prowadzona w języku używanym
przez deponenta przy korzystaniu z tych usług.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości prowadzenia korespondencji między Funduszem
a deponentem w języku innym niż wskazany w tych przepisach, jeżeli obie strony wyraziły
na to zgodę.
Art. 56.
1.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego,
Fundusz wzywa banki i oddziały banków zagranicznych do przekazania środków odpowiadających
zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust. 2.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez bank lub
oddział banku zagranicznego na własność Funduszu.
3.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności
wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty
kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego banków do wykorzystania.
4.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę
wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę
zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291.
5.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę
wielkości, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty
kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,
na zasadach określonych przez Radę Funduszu.
622)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać kasy, w sposób określony
w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty
na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, w wysokości niezbędnej do zachowania proporcji,
o której mowa w art. 303 ust. 2.
Art. 57.
1.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy do przekazania
środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust.
3.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania przez kasę na
własność Funduszu.
3.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności
wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty
kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego kas do wykorzystania.
4.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę
wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę
zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292.
5.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę
środków, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę
zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,
na zasadach określonych przez Radę Funduszu.
623)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać banki i oddziały banków zagranicznych,
w sposób określony w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom
do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków, w wysokości niezbędnej do zachowania
proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2.
Art. 58.
W przypadku dokonywania wypłat środków gwarantowanych, o których mowa w art. 36 ust.
1 pkt 3, art. 44 i art. 51, decyzję o wykorzystaniu na ten cel środków:
1)
o których mowa w art. 56 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,
2)
o których mowa w art. 57 - w przypadku kasy
- podejmuje Zarząd Funduszu.
Rozdział 4
Transgraniczne wypłaty środków gwarantowanych
Art. 59.
1.
Wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału banku objętego systemem gwarantowania,
utworzonego w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, dokonuje w imieniu
i na rachunek Funduszu system goszczący.
2.
Systemowi goszczącemu, który będzie dokonywał wypłat środków gwarantowanych, Fundusz
przekazuje listę wypłat oraz środki finansowe niezbędne do dokonywania wypłat.
3.
Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w złotych, o ile porozumienie, o którym
mowa w art. 60, nie stanowi inaczej.
Art. 60.
W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 59 ust. 1, Fundusz
zawiera z systemem goszczącym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie
wypłaty środków gwarantowanych.
Art. 61.
1.
Fundusz może dokonywać wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału instytucji
kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe, w imieniu i na rachunek systemu macierzystego tej instytucji.
2.
Wypłaty, o których mowa w ust. 1, są realizowane po otrzymaniu od systemu macierzystego
instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe danych oraz środków finansowych niezbędnych do dokonania wypłat.
3.
Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w walucie określonej w porozumieniu,
o którym mowa w art. 62.
4.
Przepisy rozdziału 3 dotyczące wypłaty środków gwarantowanych stosuje się odpowiednio.
Art. 62.
W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz
zawiera z systemem macierzystym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie
wypłaty środków gwarantowanych.
Art. 63.
1.
Porozumienia, o których mowa w art. 60 i art. 62, powinny zawierać zobowiązania stron
do przetwarzania przekazywanych informacji z zachowaniem poufności, w szczególności
z zachowaniem właściwych przepisów o ochronie danych osobowych.
2.
Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o porozumieniach zawartych w
trybie art. 60 i art. 62.
Dział III
Przymusowa restrukturyzacja
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 64.
Użyte w dziale określenia oznaczają:
1)
instytucja - instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego
w wysokości 730 000 euro;
2)
podmiot - podmiot krajowy oraz, jeżeli jest objęta nadzorem skonsolidowanym sprawowanym
przez Komisję Nadzoru Finansowego:
a)
instytucję inną niż podmiot krajowy,
b)
instytucję finansową, jeżeli jest podmiotem zależnym podmiotu krajowego lub podmiotu,
o którym mowa w lit. c i d,
c)
finansową spółkę holdingową, holding mieszany, finansową spółkę holdingową o działalności
mieszanej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego,
d)
dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, unijną dominującą
finansową spółkę holdingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności
mieszanej z państwa członkowskiego i unijną dominującą finansową spółkę holdingową
o działalności mieszanej;
3)
nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych - pomoc państwa w rozumieniu art. 107
ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C/326, z 26.10.2012 r.,
str. 47) lub inne publiczne wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które,
jeżeli jest udzielane na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa, udzielaną w celu
utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności podmiotu lub
grupy, której częścią jest podmiot, w tym działania, o których mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych
instrumentach stabilizacji finansowej .
Art. 65.
Organem przymusowej restrukturyzacji jest Fundusz.
Art. 66.
Celami przymusowej restrukturyzacji są:
1)
utrzymanie stabilności finansowej, w szczególności przez ochronę zaufania do sektora
finansowego i zapewnienie dyscypliny rynkowej;
2)
ograniczenie zaangażowania funduszy publicznych lub prawdopodobieństwa ich zaangażowania
wobec sektora finansowego lub jego poszczególnych podmiotów dla realizacji celów,
o których mowa w pkt 1 oraz 3-5;
3)
zapewnienie kontynuacji realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych;
4)
ochrona deponentów i inwestorów objętych systemem rekompensat;
5)
ochrona środków powierzonych podmiotowi przez jego klientów.
Art. 67.
1.
Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, przez:
1)
opracowanie planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,
w tym określanie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji;
2)
umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych;
3)
prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.
2.
Realizując cele przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dąży do ograniczenia kosztów
przymusowej restrukturyzacji oraz, o ile jest to możliwe ze względu na cele przymusowej
restrukturyzacji, ograniczenia utraty wartości przedsiębiorstwa podmiotu, wobec którego
jest prowadzona przymusowa restrukturyzacja.
3.
Jeżeli podmiot krajowy jest częścią grupy, Fundusz realizuje cele, o których mowa
w art. 66, w sposób, który ogranicza wpływ działań podejmowanych przez Fundusz w ramach
przymusowej restrukturyzacji na inne podmioty grupy i całą grupę oraz stabilność państw
członkowskich, w szczególności państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność.
Art. 68.
1.
Wykonywanie uprawnień Funduszu:
1)
nie ogranicza prawa podmiotu będącego podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu
płatności lub systemu rozrachunku, na którego rzecz zostało ustanowione zabezpieczenie
w związku z uczestnictwem w tym systemie;
2)
nie ogranicza prawa Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego
w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku
Centralnego, z tytułu ustanowionego na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami;
3)
nie wpływa na skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego wprowadzenia do
systemu płatności lub systemu rozrachunku oraz wyniki kompensowania w ramach tych
systemów.
2.
Przepisów niniejszego działu przewidujących nieważność czynności prawnych albo ich
bezskuteczność wobec podmiotu w restrukturyzacji nie stosuje się do stosunków prawnych,
o których mowa w ust. 1.
Art. 69.
Przepisy niniejszego działu stosuje się do podmiotów i odpowiednio do oddziałów banku
zagranicznego, z uwzględnieniem art. 101 ust. 2, 9, 10 i 12.
Rozdział 2
Umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych
Art. 70.
1.
Fundusz może dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych:
1)
bez podejmowania decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli zostały
spełnione przesłanki określone w ust. 2;
2)
w ramach przymusowej restrukturyzacji, łącznie z jednym lub kilkoma instrumentami,
o których mowa w art. 110 ust. 1.
2.
Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w przypadku, o
którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli:
1)
zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 101 ust. 7-9, art. 102 ust. 1 lub 4,
lub
2)
bez dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiot nie spełnia
warunków kontynuowania działalności, lub
3)
kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uznaje się, że podmiot nie spełnia warunków
kontynuowania działalności, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:
1)
podmiot jest zagrożony upadłością, zgodnie z art. 101 ust. 3;
2)
brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu
pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością.
4.
Nie uznaje się za nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych, o którym mowa w ust.
2 pkt 3, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi
w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności
finansowej w formie, o której mowa w art. 101 ust. 13 pkt 3, o ile wsparcie to jest
proporcjonalne do skali zakłóceń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy oraz nie służy
pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej przyszłości.
5.
Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego, jeżeli instrument
jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym
i skonsolidowanym, a w opinii Funduszu bez dokonania umorzenia lub konwersji tego
instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.
6.
Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego
od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych
na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej
restrukturyzacji lub właściwym organem nadzoru dla podmiotu zależnego umorzenie lub
konwersję tego instrumentu przez ten organ, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu
bez umorzenia lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.
7.
Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu
zależnego od unijnej instytucji dominującej na poziomie indywidualnym oraz do funduszy
własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej
restrukturyzacji dla grupy lub właściwym organem nadzoru dla grupy dokonanie umorzenia
lub konwersji tego instrumentu, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia
lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.
8.
W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, uznaje się, że grupa będzie zagrożona
upadłością, jeżeli nie spełnia lub nie będzie w najbliższej przyszłości spełniać norm
ostrożnościowych na poziomie skonsolidowanym w stopniu wymagającym podjęcia działań
w zakresie środków wczesnej interwencji przez organ nadzoru, w szczególności w przypadku
poniesienia lub prawdopodobnego poniesienia strat istotnie naruszających fundusze
własne.
9.
W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy
przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru uwzględniają wpływ umorzenia lub konwersji
instrumentu kapitałowego na stabilność finansową państw, w których podmioty grupy
prowadzą działalność.
10.
Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio właściwe organy
przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru ustalają, czy możliwe jest podjęcie
działań innych niż umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych, w szczególności
zastosowanie nadzorczych instrumentów wczesnej interwencji, środków, o których mowa
w art. 110ze ust. 1 i 3 i art. 110zf ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
oraz w art. 138 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, lub wsparcie kapitałowe od podmiotu dominującego, a jeżeli takie działania są możliwe
- czy mogą zostać łatwo podjęte i czy jest prawdopodobne, że w rozsądnym czasie usuną
zagrożenie upadłością.
11.
Jeżeli podjęcie działań określonych w ust. 10 jest możliwe, Fundusz, w przypadkach,
o których mowa w ust. 6 i 7, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego o ich podjęcie
w ramach sprawowanego nadzoru.
12.
Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, o których mowa
w ust. 2, 5 i 6, Fundusz zapewnia przeprowadzenie oszacowania, o którym mowa w art.
137 ust. 2 i 3, w celu określenia kwoty strat do pokrycia oraz niezbędnej kwoty konwersji
w celu rekapitalizacji podmiotu lub grupy.
13.
W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, umorzenie lub konwersja instrumentu kapitałowego
podmiotu zależnego nie może być dokonana na warunkach gorszych niż umorzenie lub konwersja
podobnego instrumentu kapitałowego podmiotu dominującego.
Art. 71.
1.
Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych zależnego podmiotu
krajowego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym,
Fundusz, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia
właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany oraz właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji dla grupy.
2.
Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu zależnego
od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych
na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.
101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji, organ
nadzoru właściwy dla takiego podmiotu oraz Komisję Nadzoru Finansowego.
Art. 72.
1.
Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w następującej
kolejności:
1)
instrumenty, które spełniają warunki określone w art. 28 ust. 1-4, art. 29 ust. 1-5
i art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013 - do wysokości strat podmiotu w restrukturyzacji;
2)
instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia
nr 575/2013, oraz instrumenty, które spełniają warunki zaliczenia do instrumentów
kapitałowych zgodnie z przepisami części dziesiątej tytułu 1 rozdziału 2 rozporządzenia
nr 575/2013, niezależnie od tego, czy w całości lub w części zostały wyłączone z funduszy
własnych, w tym na podstawie art. 486 tego rozporządzenia - w kwocie niezbędnej do
spełnienia warunków prowadzenia działalności, a w przypadku o którym mowa w art. 70
ust. 1 pkt 2 - do osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w
art. 66;
3)
instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 63 rozporządzenia
nr 575/2013 - w kwocie niezbędnej do spełnienia warunków prowadzenia działalności,
a w przypadku, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 - do osiągnięcia celów przymusowej
restrukturyzacji, o których mowa w art. 66.
2.
Umorzenia lub konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, dokonuje
się w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w
art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.
3.
W przypadku umorzenia instrumentu kapitałowego:
1)
korekta kwoty umorzenia może nastąpić tylko w przypadku, o którym mowa w art. 138
ust. 3 pkt 1;
2)
nie pozostaje ani nie powstaje zobowiązanie wobec dotychczasowego posiadacza instrumentu
kapitałowego poza zobowiązaniami, które istniały przed dniem umorzenia, z wyjątkiem
roszczenia o odszkodowanie, które może powstać w wyniku uchylenia decyzji o umorzeniu;
3)
nie przysługuje inne roszczenie o odszkodowanie.
4.
Fundusz dokonuje konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, na instrumenty,
o których mowa w ust. 1 pkt 1.
5.
W celu dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, Fundusz może nałożyć
na podmiot obowiązek emisji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rzecz
posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5:
1)
instrumenty powinny być wyemitowane:
a)
przez podmiot lub przez podmiot dominujący wobec niego - za zgodą organu przymusowej
restrukturyzacji właściwego dla podmiotu dominującego,
b)
przed emisją na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotów publicznych, w celu podniesienia
funduszy własnych;
2)
warunki emisji powinny zapewnić możliwość objęcia tych instrumentów niezwłocznie po
dokonaniu konwersji.
7.
Jeżeli Fundusz zamierza dokonać konwersji według zróżnicowanych stóp konwersji, ustala
się je w sposób określony w art. 210 ust. 3.
8.
Przepisy art. 208-212 i art. 217-222 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 3
Plany przymusowej restrukturyzacji
Art. 73.
1.
W celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nadzoru Finansowego, opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu
krajowego, który nie jest częścią grupy podlegającej nadzorowi skonsolidowanemu w
państwie członkowskim przez organy nadzoru inne niż Komisja Nadzoru Finansowego.
2.
W przypadku podmiotu krajowego, który posiada istotny oddział w państwie członkowskim
innym niż Rzeczpospolita Polska, Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji
także po konsultacji z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla tego oddziału.
324)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni
od dnia doręczenia projektu planu przymusowej restrukturyzacji przez Fundusz.
Art. 74.
1.
Fundusz, we współpracy z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów
zależnych i po konsultacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla
istotnych oddziałów krajowego podmiotu dominującego w ramach kolegium przymusowej
restrukturyzacji, opracowuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla grupy krajowego
podmiotu dominującego, w której przynajmniej jeden podmiot zależny będący instytucją
ma siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
2.
Fundusz może, zachowując zasady ochrony informacji, współpracować przy opracowywaniu
grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji
państw trzecich, na terytorium których grupa utworzyła podmioty zależne, spółki holdingu
finansowego lub istotne oddziały.
Art. 75.
1.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, jest przyjmowany
przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej
restrukturyzacji w formie wspólnej decyzji.
2.
Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz zgodnie z art. 86 ust.
2 informacji niezbędnych do opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,
o którym mowa w art. 74 ust. 1, plan ten nie zostanie przyjęty w ramach kolegium przymusowej
restrukturyzacji, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem
opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium
przymusowej restrukturyzacji.
3.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego
planu przymusowej restrukturyzacji i przed upływem tego terminu właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego zwrócił
się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie przyjmuje
grupowego planu przymusowej restrukturyzacji do czasu podjęcia decyzji przez Europejski
Urząd Nadzoru Bankowego.
4.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca
od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej
restrukturyzacji zgodnie z ust. 2, a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego.
5.
W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego
od krajowego podmiotu dominującego poinformuje Fundusz, że nie wyraża zgody na przyjęcie
opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej
restrukturyzacji z powodu wynikającego z tego planu zobowiązania do wydatkowania środków
publicznych jego państwa, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji będące
członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują ponownej oceny grupowego
planu w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji.
6.
Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w
skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego
planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe
organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji
mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla
pozostałych podmiotów.
7.
Fundusz może skierować wniosek do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o prowadzenie
niewiążącej mediacji pomiędzy właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji wchodzącymi
w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia
nr 1093/2010 oraz o podjęcie wiążącej mediacji.
Art. 76.
Opracowując grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, Fundusz uwzględnia potencjalny
wpływ możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji grupy na stabilność
finansową państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność, i przesłanki sposobu
podziału środków funduszy przymusowej restrukturyzacji na pokrycie kosztów postępowania,
o których mowa w art. 82 ust. 4.
Art. 77.
1.
W celu opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji grup, w których podmiot
krajowy jest podmiotem zależnym albo oddział podmiotu grupy działający na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest oddziałem istotnym, oraz przeprowadzenia oceny wykonalności
takiego planu i w razie potrzeby jego aktualizacji Fundusz współpracuje z właściwymi
organami przymusowej restrukturyzacji. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania
przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy informacji niezbędnych
do opracowania planu, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą
grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z powodu braku zgody Funduszu w kolegium
przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej
restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych
przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru, wskazując
w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie opracowanego w
ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,
oraz informuje o tej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w
ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej
restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, a właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie podejmuje decyzji, o której mowa w ust.
2, do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
4.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca
od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu
planu przymusowej restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, a w przypadku
gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie
z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
5.
Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w
skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego
planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe
organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji
mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla
pozostałych podmiotów.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w
ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego
planu przymusowej restrukturyzacji oraz przed upływem tego terminu ani Fundusz ani
właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie zwróciły się do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu
przymusowej restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii
zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru,
wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie opracowanego
w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,
oraz informuje o swojej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.
725)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz może opracować odrębny plan przymusowej
restrukturyzacji dla podmiotu krajowego będącego podmiotem znaczącym oraz odrębny
plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zidentyfikowanego jako inna instytucja
o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad
systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym , o ile nie spełnia on definicji podmiotu znaczącego.
Art. 78.
1.
Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji w szczególności na podstawie
informacji uzyskanych od Komisji Nadzoru Finansowego oraz od podmiotów krajowych.
2.
Fundusz może zobowiązać podmiot krajowy do współpracy w zakresie opracowania i aktualizacji
planu przymusowej restrukturyzacji, w tym do opracowania elementów planu przymusowej
restrukturyzacji, na podstawie wytycznych Funduszu zawierających zakres przekazywanych
informacji, termin ich przekazania oraz pouczenie o karach pieniężnych za nieudzielenie
informacji.
Art. 79.
1.
W przypadku nieprzekazania, w określonym przez Fundusz terminie, przez podmiot krajowy
informacji, o których mowa w art. 85, lub niewykonania obowiązku, o którym mowa w
art. 78 ust. 2, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć na taki podmiot karę pieniężną
w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,
a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego
przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą
jednak niż 100 000 000 zł.
1a26)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot krajowy
w wyniku nieprzekazania informacji lub niewykonania obowiązków, o których mowa w ust.
1, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do
wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści.
2.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
3.
Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje
w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 80.
1.
Zarząd Funduszu, w formie uchwały, przyjmuje opracowane plany przymusowej restrukturyzacji
i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji.
2.
Fundusz przekazuje przyjęte przez Fundusz plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe
plany przymusowej restrukturyzacji Komisji Nadzoru Finansowego oraz ministrowi właściwemu
do spraw instytucji finansowych.
3.
W przypadku stwierdzenia w trakcie oceny wykonalności planów wystąpienia okoliczności
uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,
realizacja obowiązku opracowania planu przymusowej restrukturyzacji i przyjęcia grupowego
planu przymusowej restrukturyzacji oraz ich aktualizacji ulega zawieszeniu do czasu
określenia środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności, zgodnie z art. 91 ust.
5-7 albo art. 92 ust. 6-12.
Art. 81.
1.
Plan przymusowej restrukturyzacji określa planowane działania wobec podmiotu w przypadku
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji oraz ocenę wykonalności tych działań, w szczególności:
1)
streszczenie istotnych elementów planu;
2)
szczegółowy opis możliwych wariantów restrukturyzacji, w tym możliwości zastosowania
poszczególnych instrumentów przymusowej restrukturyzacji;
3)
sposób wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych podmiotu;
4)
harmonogram realizacji istotnych założeń planu;
5)
szczegółowy opis oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa
w art. 89, wraz ze wskazaniem okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie
przymusowej restrukturyzacji;
6)
opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności, które
uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;
7)
opis procedur ustalania wartości i oceny możliwości zbycia działalności w zakresie
funkcji krytycznych, głównych linii biznesowych i aktywów podmiotu;
8)
opis wewnętrznych procedur podmiotu zapewniających Funduszowi aktualne informacje,
o których mowa w art. 85;
9)
opis zasad finansowania możliwych wariantów przymusowej restrukturyzacji;
10)
analizę możliwości wykorzystania standardowych instrumentów Narodowego Banku Polskiego
w celu wsparcia płynności podmiotu oraz wskazanie aktywów, które mogą stanowić zabezpieczenie
dla udzielenia takiego wsparcia;
11)
opis istotnych współzależności pomiędzy odrębnymi prawnie jednostkami organizacyjnymi
wynikających z:
a)
wspólnego korzystania z majątku, usług i zatrudniania tych samych pracowników,
b)
zapewniania wsparcia kapitałowego i płynności oraz finansowania,
c)
zapewnienia zabezpieczeń, klauzul dotyczących niewykonania zobowiązania i kompensowania,
d)
świadczenia usług,
e)
przenoszenia ryzyka, transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji zabezpieczających;
12)
opis wariantów utrzymania dostępu do usług płatniczych i rozliczeniowych oraz ocenę
możliwości przeniesienia pozycji rozliczeniowych klienta;
13)
analizę wpływu realizacji planu na prawa i obowiązki pracowników podmiotu, związanych
z tym kosztów oraz zakres przewidywanych konsultacji z pracownikami, w tym na podstawie
ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników ;
14)
minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji, o których mowa w art. 97 ust. 2, oraz terminy ich spełnienia;
15)
opis istotnych zmian w podmiocie, które zaistniały po przedłożeniu ostatnich informacji
na potrzeby planu przymusowej restrukturyzacji;
16)
opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość funkcjonowania procesów
operacyjnych podmiotu;
17)
zasady komunikacji zewnętrznej;
18)
opinię podmiotu o planie przymusowej restrukturyzacji, jeżeli taką opinię wyraził.
2.
Plan przymusowej restrukturyzacji uwzględnia możliwość wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
w zróżnicowanych warunkach zewnętrznych, w tym w sytuacji braku stabilności finansowej
lub zdarzeń mających wpływ na rynek finansowy.
3.
Plan przymusowej restrukturyzacji może zakładać przeprowadzenie postępowania upadłościowego
podmiotu.
4.
Plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać:
1)
uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych, z wyjątkiem wykorzystania
środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;
2)
nadzwyczajnego wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego;
3)
wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego udzielanego na warunkach odbiegających
od ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.
Art. 82.
1.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa sposób przymusowej restrukturyzacji
grupy przez działania, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
podejmowane wobec podmiotu dominującego lub przez podział grupy i restrukturyzację
podmiotów zależnych.
2.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa działania podejmowane wobec:
1)
unijnej instytucji dominującej;
2)
podmiotu zależnego z siedzibą w państwie członkowskim;
3)
finansowej spółki holdingowej, holdingu mieszanego i finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej;
4)
dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego i dominującej finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego;
5)
podmiotu zależnego z siedzibą na terytorium państwa trzeciego.
3.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa w szczególności:
1)
opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem wskazanych
w art. 81 ust. 2 przesłanek w odniesieniu do podmiotów grupy, zarówno do podmiotu
dominującego, jak i podmiotu dominującego oraz podmiotów zależnych, a także skoordynowanych
działań wobec podmiotów zależnych;
2)
analizę możliwości jednoczesnego zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji
i skorzystania z innych uprawnień organów w przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów
grupy z siedzibą na terytorium państw członkowskich, w tym wsparcia podmiotów trzecich
w nabyciu grupy, odrębnych linii biznesowych lub rodzajów działalności prowadzonych
przez kilka podmiotów grupy lub poszczególne podmioty;
3)
opis oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa
w art. 89, ze wskazaniem okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie
przymusowej restrukturyzacji;
4)
opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności uniemożliwiających
lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy;
5)
opis sposobu współpracy i koordynacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji
państw trzecich i ocenę ich znaczenia dla przymusowej restrukturyzacji w państwach
członkowskich, jeżeli grupa obejmuje podmioty z siedzibą w państwach trzecich;
6)
opis sposobu wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych niezbędnego
do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grupy;
7)
opis działań właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy wynikających
z odrębnych przepisów;
8)
opis zasad finansowania przymusowej restrukturyzacji grupy, a jeżeli jest niezbędne
użycie środków funduszy przymusowej restrukturyzacji, określenie sposobu podziału
obciążeń pomiędzy funduszami przymusowej restrukturyzacji z poszczególnych państw
członkowskich lub innymi źródłami finansowania przymusowej restrukturyzacji wynikającymi
z przepisów obowiązujących w tych państwach.
4.
Sposób podziału, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, uwzględnia:
1)
udział w grupie:
a)
aktywów ważonych ryzykiem podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,
b)
aktywów podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,
c)
strat powstałych w podmiotach grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, które
przyczyniły się do spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec
grupy;
2)
udział środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji innych państw członkowskich,
które mogą być użyte na rzecz podmiotów grupy w danym państwie członkowskim.
5.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać:
1)
uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych z wyjątkiem wykorzystania
środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;
2)
nadzwyczajnego wsparcia płynności z banków centralnych;
3)
wsparcia płynności z banków centralnych udzielanego na warunkach odbiegających od
ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.
6.
Jeżeli w opinii Funduszu w celu sfinansowania przymusowej restrukturyzacji grupy będzie
niezbędne zaangażowanie krajowych funduszy publicznych, Fundusz uzgadnia taki grupowy
plan przymusowej restrukturyzacji wyłącznie w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw instytucji finansowych.
Art. 83.
Rada Funduszu określi szczegółowy zakres informacji, jakie powinien zawierać plan
przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając przedmiot i zakres działalności podmiotu,
w szczególności wykonywanie działalności maklerskiej, strukturę właścicielską, formę
prawną prowadzonej działalności, profil ryzyka, skalę powiązań z innymi podmiotami
rynku finansowego oraz udział w systemie ochrony instytucjonalnej.
Art. 84.
Fundusz przekazuje podmiotowi krajowemu streszczenie istotnych elementów planu przymusowej
restrukturyzacji, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1, a dominujący podmiot krajowy
informuje o przyjęciu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, na piśmie, w terminie
30 dni od dnia przyjęcia planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej
restrukturyzacji przez Zarząd Funduszu.
Art. 85.
1.
Podmiot krajowy jest obowiązany przekazywać Funduszowi informacje niezbędne do opracowania,
aktualizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji, dotyczące w
szczególności rozwiązań organizacyjnych podmiotu, podmiotów powiązanych kapitałowo
lub organizacyjnie, struktury kapitałowej, struktury zatrudnienia, rodzaju i zakresu
prowadzonej działalności, z uwzględnieniem strategii rozwoju oraz aktywów i pasywów
podmiotu, w tym informacje z rejestru instrumentów finansowych, o którym mowa w art.
88 ust. 1.
2.
Podmiot krajowy niezwłocznie informuje Fundusz o istotnej zmianie organizacyjnej,
prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego wpływ na przyjęte w planie przymusowej
restrukturyzacji założenia i realizację tego planu.
Art. 86.
127)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Krajowy podmiot dominujący przekazuje Funduszowi informacje, o których mowa w art.
85, w tym dotyczące podmiotów zależnych, w zakresie niezbędnym do sporządzenia grupowego
planu przymusowej restrukturyzacji.
2.
Fundusz przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1:28)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
1)
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego - w zakresie informacji związanych z jego
zadaniami w zakresie sporządzania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;
2)
właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych - w zakresie
informacji dotyczących tych podmiotów;
3)
właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów, o których mowa w art. 82
ust. 2 pkt 3 i 4 - w zakresie informacji dotyczących tych podmiotów;
4)
właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów - w zakresie
informacji dotyczących tych oddziałów;
5)
Komisji Nadzoru Finansowego i innym organom nadzoru - w zakresie informacji dotyczących
podmiotów, nad którymi sprawują nadzór.
3.
Fundusz przekazuje informacje o podmiotach zależnych z siedzibą na terytorium państw
trzecich wyłącznie w przypadku uzyskania zgody na przekazanie tych informacji od właściwych
organów przymusowej restrukturyzacji państw trzecich lub organów nadzoru tych państw.
Art. 87.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania Funduszowi przez podmioty informacji
niezbędnych do opracowania, aktualizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji
i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia
adekwatności wymaganych informacji do rozmiaru i profilu ryzyka działalności prowadzonej
przez podmiot, jego formy prawnej oraz udziału w systemie ochrony instytucjonalnej.
Art. 88.
1.
Podmioty są obowiązane prowadzić rejestr instrumentów finansowych i przekazywać informacje
gromadzone w rejestrze Funduszowi na potrzeby opracowania i aktualizacji planów przymusowej
restrukturyzacji, grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania
przymusowej restrukturyzacji.
2.
Rejestr instrumentów finansowych zawiera także:
1)
transakcje sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu;
2)
transakcje kupna instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odsprzedaży;
3)
pożyczki międzybankowe, których termin wymagalności nie przekracza 3 miesięcy;
4)
umowy ramowe instrumentów finansowych oraz instrumentów, o których mowa w pkt 1-3.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Funduszu:
1)
minimalne wymogi, jakie powinien spełniać rejestr instrumentów finansowych,
2)
szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w rejestrze oraz standard techniczny
ich przygotowania i zapisu,
3)
format i tryb przekazywania danych do Funduszu,
4)
tryb i sposób weryfikacji prawidłowości danych zawartych w rejestrze
- mając na względzie potrzebę zapewnienia Funduszowi otrzymywania danych niezbędnych
do realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych
związanych z działalnością bankową lub maklerską, a także uwzględniając zabezpieczenie
danych przed nieuprawnionym dostępem.
Art. 89.
1.
Fundusz, co najmniej raz w roku, dokonuje przeglądu i oceny wykonalności planów przymusowej
restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji dla grup dominujących
podmiotów krajowych, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1 pkt 1. Pierwszej oceny wykonalności
planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji
Fundusz dokonuje na etapie ich opracowania.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
minimalny zakres analiz dokonywanych przez Fundusz w celu oceny wykonalności planów
przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając
na względzie potrzebę zapewnienia skutecznej realizacji celów przymusowej restrukturyzacji
oraz identyfikacji okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających realizację tych
działań.
Art. 90.
1.
Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki
mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju
na sytuację finansową innych podmiotów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę:
1)
określić mniejszą niż określona w art. 89 ust. 1 częstotliwość przeglądów i oceny
wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji;
2)
zwolnić podmiot z obowiązku prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 88, o ile taki
podmiot nie jest podmiotem znaczącym lub nie został zidentyfikowany lub uznany za
globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym,
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.
2.
Dokonując oceny wpływu, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego na sytuację
finansową innych podmiotów rynku finansowego, stabilność rynku finansowego i stan
gospodarki, Rada Funduszu uwzględnia okoliczności określone w art. 83.
3.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu może zasięgnąć opinii Komitetu
Stabilności Finansowej.
4.
W przypadku zmiany okoliczności, o których mowa w ust. 1, Rada Funduszu może uchylić
lub zmienić uchwałę, o której mowa w ust. 1. O uchyleniu lub zmianie uchwały Fundusz
niezwłocznie informuje podmiot, którego dotyczy ta uchwała.
5.
Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o uchwałach podjętych zgodnie
z ust. 1.
Art. 91.
129)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej podmiotu, w szczególności po nabyciu
lub zbyciu podmiotów zależnych, zmianie struktury organizacyjnej podmiotu, zmianie
podmiotu dominującego, zmianie siedziby podmiotu dominującego oraz zmianie działalności
lub sytuacji finansowej podmiotu lub po wystąpieniu innego zdarzenia, Fundusz dokonuje
oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby, po zasięgnięciu
opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3,
art. 79-81 i art. 83-85 stosuje się odpowiednio.
229)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, Fundusz dokonuje oceny wykonalności planu
przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje ten plan po konsultacji
z właściwymi organami nadzoru oraz właściwym organem przymusowej restrukturyzacji
dla istotnego oddziału podmiotu krajowego.
3.
Plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie możliwa
będzie likwidacja podmiotu w ramach postępowania upadłościowego albo restrukturyzacja
tego podmiotu przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie
uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które w możliwie największym
stopniu ograniczą negatywne skutki przymusowej restrukturyzacji dla stabilności finansowej,
w tym stabilności finansowej innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz zapewnią realizację
funkcji krytycznych.
430)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli w wyniku oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone
okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,
Fundusz informuje o nich, w formie pisemnej, podmiot krajowy i Komisję Nadzoru Finansowego,
a w przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, także właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
państw, w których podmiot krajowy prowadzi działalność w formie istotnych oddziałów.
5.
Podmiot opracowuje plan działań w celu usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4
i przedstawia go Funduszowi w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o
której mowa w ust. 4.
631)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny planu,
o którym mowa w ust. 5. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
731)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli plan, o którym mowa w ust. 5, jest w opinii Funduszu niewystarczający, Fundusz,
po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określi środki niezbędne do usunięcia
okoliczności wskazanych w ust. 4. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 92.
132)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz, wspólnie z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, po zasięgnięciu
opinii Komisji Nadzoru Finansowego i organów nadzoru podmiotów zależnych oraz właściwych
organów przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej
restrukturyzacji, dokonuje oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji
i w razie potrzeby aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3, art. 74, art. 79,
art. 80, art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się odpowiednio.
2.
Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie
możliwa będzie likwidacja podmiotów grupy w ramach postępowania upadłościowego albo
restrukturyzacja tych podmiotów przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji
oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które
w jak największym stopniu ograniczy negatywne skutki tych postępowań dla stabilności
finansowej państw, na terytorium których podmioty grupy mają siedzibę, oraz Unii Europejskiej,
a także zapewniając realizację funkcji krytycznych, w szczególności przez skuteczne
wydzielenie tych funkcji.
3.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji
zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie
przymusowej restrukturyzacji grupy i przedstawione przez podmioty grupy plany ich
usunięcia będą niewystarczające, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
powiadamiają Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz, po konsultacji z kolegium organów
nadzoru, o którym mowa w art. art. 141f ust. 18 ustawy - Prawo bankowe lub w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw członkowskich, w których
podmioty grupy prowadzą działalność za pośrednictwem istotnych oddziałów, w formie
wspólnej decyzji, uzgadniają w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji działania
niezbędne w celu ich usunięcia.
4.
Fundusz, we współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego i Europejskim Urzędem Nadzoru
Bankowego, po konsultacji z organami nadzoru podmiotów zależnych, dokonuje analizy
okoliczności wskazanych w ust. 3 oraz opracowuje informację o nich i zalecenia dotyczące
działań niezbędnych do ich usunięcia, uwzględniając wpływ tych działań na działalność
grupy.
5.
Informację, o której mowa w ust. 4, Fundusz przekazuje krajowemu podmiotowi dominującemu,
właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych i właściwym
organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów.
6.
Krajowy podmiot dominujący może, w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji,
o której mowa w ust. 5, przedstawić Funduszowi propozycję innych działań zapewniających
usunięcie okoliczności wskazanych w ust. 3 wraz z uzasadnieniem.
7.
Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, a w uzasadnionych
przypadkach - właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów
podmiotów grupy - o propozycji, o której mowa w ust. 6.
8.
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po
konsultacji z organami nadzoru podmiotów grupy i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji
dla istotnych oddziałów podmiotów grupy, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji
dokonują analizy i oceny okoliczności wskazanych w ust. 3, zaleceń, o których mowa
w ust. 4, oraz propozycji, o których mowa w ust. 6, uwzględniając potencjalne skutki
tych zaleceń i propozycji w państwach członkowskich, w których podmioty grupy prowadzą
działalność.
9.
Środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 są uzgadniane w formie
wspólnej decyzji przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach
kolegium przymusowej restrukturyzacji, w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez
krajowy podmiot dominujący Funduszowi propozycji, o których mowa w ust. 5, albo od
upływu terminu ich przekazania. Środki te mogą w szczególności obejmować działania,
o których mowa w ust. 8.
10.
W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków
niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, środki te ustala Fundusz,
z uwzględnieniem opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji
wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji.
11.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią środków
niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, a właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu
podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
12.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca
od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych
do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 w sposób określony w ust. 10.
13.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,
Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych
w ust. 3 zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
Art. 93.
1.
W przypadku, o którym mowa w art. 77 ust. 1, gdy w wyniku przeprowadzonej oceny planu
przymusowej restrukturyzacji grupy zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające
lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy, Fundusz współpracuje
z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji w celu uzgodnienia środków niezbędnych
do usunięcia tych okoliczności. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli przed upływem terminu 4 miesięcy od dnia przekazania właściwemu organowi przymusowej
restrukturyzacji dla grupy propozycji działań zapewniających usunięcie okoliczności,
o których mowa w ust. 1, albo w przypadku upływu terminu na ich przekazanie, nie zostaną
uzgodnione środki niezbędne do usunięcia tych okoliczności, Fundusz dokonuje ustalenia
tych środków w zakresie odnoszącym się do krajowego podmiotu zależnego z uwzględnieniem
opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji wchodzących w skład
kolegium przymusowej restrukturyzacji. O podjętej decyzji Fundusz informuje właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy i krajowy podmiot zależny, którego decyzja
dotyczy.
3.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, nie zostaną uzgodnione środki
niezbędne do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, a właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji dla grupy lub inny właściwy organ przymusowej restrukturyzacji będący
członkiem kolegium przymusowej restrukturyzacji zwrócił się do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków
do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
4.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca
od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych
do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, w sposób określony w ust. 2.
5.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,
Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
Art. 94.
1.
Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji
zakłada restrukturyzację podmiotu z wykorzystaniem instrumentu umorzenia lub konwersji
zobowiązań, a także w celu zapewnienia możliwości dokonania umorzenia lub konwersji
instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 70 ust. 1, Fundusz, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nadzoru Finansowego, może zobowiązać podmiot do warunkowego podniesienia kapitału
zakładowego oraz usunięcia postanowień statutu lub umowy spółki ograniczających możliwość
dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub wykorzystania instrumentu
umorzenia lub konwersji zobowiązań.
2.
Fundusz może ustalić maksymalną kwotę ekspozycji wobec podmiotu nienależącego do tej
samej grupy z tytułu zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1.
Art. 95.
1.
W zakresie zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92 ust.
9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, Fundusz, po zasięgnięciu opinii
Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje zalecenia.
2.
Wydając zalecenie, Fundusz wskazuje przesłanki, dla których uznał propozycje lub plan
podmiotu za niewystarczające do usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających
przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, i wykazuje proporcjonalność zalecanego
środka. Fundusz niezwłocznie informuje o wydanym zaleceniu Komisję Nadzoru Finansowego.
3.
W zakresie wpływu zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92
ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, na poziom ryzyka systemowego,
Fundusz może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej.
4.
Zalecenia mogą dotyczyć:
1)
zapewnienia rozwiązań umożliwiających ciągłe i niezakłócone działanie podmiotu, w
tym w przypadku prowadzenia przymusowej restrukturyzacji;
2)
zawarcia lub zmiany treści umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy, o
których mowa w art. 141t ustawy - Prawo bankowe oraz art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
3)
ograniczenia ekspozycji na ryzyko, w szczególności w zakresie, o którym mowa w art.
94 ust. 2;
4)
nałożenia dodatkowych obowiązków informacyjnych;
5)
zbycia aktywów podmiotu;
6)
ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia określonej działalności przez podmiot;
7)
ograniczenia wprowadzania lub rozwoju nowych produktów lub linii biznesowych;
8)
zmian w strukturze organizacyjnej i prawnej w celu uproszczenia struktury lub rozdzielenia
rodzajów działalności;
9)
utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego z siedzibą
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub unijnej dominującej finansowej spółki
holdingowej;
10)
emisji instrumentów dłużnych zamiennych na kapitał lub innych instrumentów kapitałowych
lub dłużnych podlegających umorzeniu lub konwersji;
11)
podjęcia działań innych niż określone w pkt 10 w celu osiągnięcia minimalnego poziomu
zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, w szczególności renegocjacji warunków
zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w celu zapewnienia skuteczności umorzenia
lub konwersji na mocy prawa właściwego dla tego zobowiązania;
12)
utrzymywania określonej struktury zobowiązań.
5.
Podmiot opracowuje plan działań uwzględniający zalecenia, i przedstawia go Funduszowi
w terminie miesiąca od dnia otrzymania zaleceń.
6.
W przypadku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć
na ten podmiot karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym
sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną
w wysokości do 10% prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej
podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł.
6a33)Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot w wyniku
niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną,
o której mowa w ust. 6, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot
korzyści.
7.
Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 6, uwzględnia:
1)
wagę i okres naruszenia;
2)
stopień odpowiedzialności podmiotów;
3)
stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów mierzonej wielkością
przychodów, zysku lub majątku;
4)
korzyści osiągnięte przez podmiot w wyniku naruszenia;
5)
szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku naruszenia;
6)
poprzednie naruszenia, ich zakres i częstotliwość;
7)
skutki naruszenia dla stabilności finansowej i rynku finansowego;
8)
współpracę podmiotu z Funduszem.
8.
Fundusz informuje niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o podmiotach, w
odniesieniu do których stwierdził okoliczności wskazane w art. 91 ust. 4 i art. 92
ust. 3.
9.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.
10.
Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje
w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 96.
1.
Rada Funduszu może zwolnić z wymogów określonych przepisami niniejszego rozdziału
podmioty krajowe powiązane z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione
z wymogów ostrożnościowych zgodnie z art. 10 i art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013,
z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, wymogi niniejszego rozdziału stosuje
się na poziomie skonsolidowanym do organu centralnego i powiązanych z nim podmiotów
w rozumieniu art. 10 rozporządzenia nr 575/2013.
3.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć podmiotu krajowego, który jest
podmiotem znaczącym.
4.
W przypadku otrzymania powiadomienia od zarządu banku o wdrożeniu planu naprawy, zgodnie
z art. 142 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, albo powiadomienia od Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 326 ust.
1 pkt 2 lub 3, Fundusz może:
1)
wystąpić do podmiotu o informacje zgodnie z art. 330 ust. 1 i 2;
2)
dokonać oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu;
3)
poszukiwać, we współpracy z podmiotem lub samodzielnie, podmiotu przejmującego.
5.
Przepisy art. 137-140 i art. 178 stosuje się odpowiednio.
6.
O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 4 pkt 3, Fundusz informuje Komisję
Nadzoru Finansowego.
Rozdział 4
Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji
Art. 97.
1.
Podmioty krajowe są obowiązane utrzymywać określony przez Fundusz minimalny poziom
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Fundusz może
określić minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub
konwersji dla podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. b-d.
2.
Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa wysokość minimalnego
poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotu
objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, jako procent od sumy wartości zobowiązań
i funduszy własnych, uwzględniając:
1)
konieczność zapewnienia możliwości zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
w tym instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań;
2)
zakres koniecznego umorzenia lub konwersji zobowiązań niezbędny do pokrycia strat
i odbudowy funduszy własnych co najmniej do poziomu umożliwiającego spełnienie warunków
kontynuowania działalności, w tym poziomu określonego w rozporządzeniu nr 575/2013
oraz odbudowy zaufania do podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, w przypadku
zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, w szczególności jeżeli
w planie przymusowej restrukturyzacji zakłada się wyłączenie z umorzenia lub konwersji
zobowiązań niektórych kategorii zobowiązań;
3)
skalę i rodzaj prowadzonej działalności, sposób jej finansowania oraz profil ryzyka
podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1;
4)
znaczenie podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, dla stabilności finansowej,
w szczególności ze względu na powiązania z innymi podmiotami systemu finansowego;
5)
wielkość środków, która zgodnie z przepisami art. 272 ust. 3-6 i 9 może być przekazana
z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas w celu finansowania przymusowej
restrukturyzacji.
2a34)Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W zakresie wydawania przez Komisję Nadzoru Finansowego opinii, o której mowa w ust.
2, przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Do kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 2, zalicza się zobowiązania wynikające
z instrumentów pochodnych z uwzględnieniem praw kontrahentów wynikających z klauzul
dotyczących kompensowania.
4.
Fundusz zwalnia z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań
podlegających umorzeniu lub konwersji banki hipoteczne, które finansują się listami
zastawnymi, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1)
nie mogą przyjmować depozytów, zgodnie z odrębnymi przepisami;
2)
mogą być likwidowane zgodnie z właściwymi dla tych banków przepisami postępowania
upadłościowego lub z wykorzystaniem procedur odpowiadających instrumentom przejęcia
przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych;
3)
właściwe dla tych banków przepisy postępowania upadłościowego przewidują ponoszenie
strat przez wierzycieli, w tym posiadaczy listów zastawnych w sposób zgodny z celami
przymusowej restrukturyzacji.
5.
Zobowiązanie może być zaliczane do utrzymywanego minimalnego poziomu funduszy własnych
i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, jeżeli spełnia łącznie następujące
warunki:
1)
instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, został wyemitowany i w pełni opłacony;
2)
instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie jest w posiadaniu tego podmiotu;
3)
wykonanie zobowiązania nie jest zabezpieczone przez ten podmiot;
4)
nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało sfinansowane
bezpośrednio lub pośrednio przez ten podmiot;
5)
rezydualny termin wykonania zobowiązania jest nie krótszy niż rok;
6)
nie wynika z instrumentu pochodnego;
7)
nie wynika z depozytu, który korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu roszczeń w postępowaniu
upadłościowym.
6.
Jeżeli wierzycielowi przysługuje prawo żądania wykonania zobowiązania wcześniejszego
niż termin umowny, termin określony w ust. 5 pkt 5 liczy się od dnia, od którego wierzycielowi
przysługuje takie prawo.
7.
Jeżeli zobowiązanie podlega prawu państwa trzeciego, Fundusz może żądać, aby podmiot
wykazał, że decyzja Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań będzie skuteczna
na mocy tego prawa, z uwzględnieniem w szczególności warunków umowy regulującej to
zobowiązanie i międzynarodowych umów o uznawaniu przymusowej restrukturyzacji.
8.
Jeżeli podmiot nie wykaże okoliczności określonych w ust. 7, zobowiązanie nie może
być zaliczane do minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji.
9.
Fundusz może zwolnić z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych
i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji podmiot krajowy, który jest podmiotem
zależnym w grupie, jeżeli:
1)
podmiot zależny i jego podmiot dominujący są nadzorowane na poziomie indywidualnym
przez Komisję Nadzoru Finansowego;
2)
podmiot zależny jest objęty nadzorem skonsolidowanym;
3)
podmiot najwyższego szczebla na poziomie krajowym w grupie podmiotu krajowego, jeżeli
nie jest podmiotem dominującym, utrzymuje określony przez Fundusz minimalny poziom
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym
w ujęciu krajowym;
4)
w opinii Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody udzielenia podmiotowi
zależnemu wsparcia kapitałowego i płynnościowego przez podmiot dominujący;
5)
w opinii Komisji Nadzoru Finansowego krajowy podmiot dominujący odpowiednio nadzoruje
działalność podmiotu zależnego, a podmiot dominujący przedłoży zgodę Komisji Nadzoru
Finansowego na udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego przez podmiot
dominujący albo ryzyko działania podmiotu zależnego nie jest istotne;
6)
zarządzanie ryzykiem i kontrola krajowego podmiotu dominującego uwzględnia ryzyka
podmiotu zależnego;
7)
krajowy podmiot dominujący posiada większość głosów w organach podmiotu zależnego,
także na podstawie porozumień z innymi podmiotami, lub jest uprawniony do powoływania
lub odwoływania większości członków organów zarządzających lub nadzorujących podmiotu
zależnego;
8)
Komisja Nadzoru Finansowego zwolniła podmiot zależny z utrzymywania indywidualnego
wymogu kapitałowego zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.
10.
W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 5, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zgodę
krajowemu podmiotowi dominującemu, jeżeli udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań
podmiotu zależnego nie pogorszy sytuacji finansowej podmiotu dominującego.
11.
Fundusz może zwolnić krajowy podmiot dominujący z obowiązku utrzymywania minimalnego
poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie
indywidualnym, jeżeli podmiot ten spełnia obowiązek utrzymywania minimalnego poziomu
tych funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym, a Komisja Nadzoru Finansowego
zwolniła ten podmiot z utrzymywania funduszy własnych na poziomie indywidualnym zgodnie
z art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.
12.
Fundusz może wymagać od podmiotu objętego obowiązkiem utrzymywania minimalnego poziomu
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, aby część obowiązku
była spełniona przez zobowiązania wynikające z umów, których warunki przewidują redukcję
kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe lub inne pozycje
funduszy własnych na wypadek wystąpienia negatywnych zmian sytuacji finansowej, wypłacalności,
pozycji kapitałowej lub poziomu funduszy własnych, oraz zapewniają, że w przypadku
gdy:35)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
1)
Fundusz podejmie decyzję o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji, zobowiązania
z tytułu tego instrumentu zostaną umorzone albo zamienione na prawa udziałowe lub
inne pozycje funduszy własnych, w niezbędnym zakresie, przed umorzeniem lub konwersją
innych zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 206;
2)
wszczęte zostanie postępowanie upadłościowe wobec podmiotu, zaspokojenie roszczeń
z tytułu tego instrumentu nastąpi po zaspokojeniu roszczeń wynikających z zobowiązań
podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 206.
1336)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz dokonuje oceny minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji w ramach akceptacji i przeglądu planów przymusowej restrukturyzacji
i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz, w razie potrzeby, po zasięgnięciu
opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje wysokość minimalnego poziomu funduszy
własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Przepis art. 73 ust.
3 stosuje się odpowiednio.
14.
Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić wysokość
minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji
dla innego niż podmiot krajowy podmiotu podlegającego nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu
przez Komisję Nadzoru Finansowego.
15.
Fundusz, w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego, informuje Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego o określonym dla poszczególnych podmiotów krajowych minimalnym poziomie
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji, w tym o zezwoleniu,
o którym mowa w ust. 12.
Art. 98.
1.
Niezależnie od obowiązku wskazanego w art. 97 ust. 1, krajowe podmioty dominujące
są obowiązane utrzymywać minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym.
2.
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po
zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określają minimalny poziom funduszy
własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym,
w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2 oraz
sposób, w jaki zgodnie z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji będzie prowadzona
przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotów zależnych z siedzibą w państwie trzecim.
Przepisy art. 97 ust. 12 stosuje się odpowiednio.37)Zdanie drugie dodane przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
3.
Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań
podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym, Fundusz określa
minimalny poziom tych funduszy i zobowiązań, z uwzględnieniem oceny podmiotów zależnych
dokonanej przez właściwe organy.
4.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu funduszy
własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym,
a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie określa minimalnego
poziomu tych funduszy i zobowiązań do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego.
5.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w ciągu miesiąca od
dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny poziom tych funduszy
i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym w sposób określony w ust. 3.
6.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,
Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji na poziomie skonsolidowanym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego.
Art. 99.
1.
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji określają minimalny poziom
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów
zależnych od unijnych instytucji dominujących, w tym podmiotu krajowego, na poziomie
indywidualnym, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art.
97 ust. 2, w szczególności skalę działalności, model biznesowy, profil ryzyka i poziom
funduszy własnych podmiotów zależnych oraz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań
podlegających umorzeniu lub konwersji określony na poziomie skonsolidowanym.
2.
Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji informują unijną instytucję
dominującą i podmioty zależne o określonym dla podmiotów zależnych minimalnym poziomie
funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji.
3.
Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej na poziomie
indywidualnym, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego,
uwzględniając opinię właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy.
4.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej
na poziomie indywidualnym a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy
zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz
nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego na
poziomie indywidualnym do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
5.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca
od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały,
minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji
dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego.
6.
Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,
Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego na
poziomie indywidualnym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
7.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz i właściwe organy przymusowej
restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających
umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od krajowego podmiotu dominującego
na poziomie indywidualnym, Fundusz może zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Bankowego o wiążącą mediację.
Rozdział 5
Przymusowa restrukturyzacja
Art. 100.
Przymusową restrukturyzację prowadzi Fundusz.
Art. 101.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o:
1)
zagrożeniu podmiotu upadłością;
2)
braku przesłanek wskazujących, że możliwe do podjęcia działania nadzorcze lub działania
tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie.
2.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o:
1)
zaprzestaniu spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności
albo zagrożeniu zaprzestania spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków
prowadzenia działalności oraz o braku przesłanek wskazujących, że możliwe działania
nadzorcze lub działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie
lub spełnić te warunki;
2)
zaprzestaniu przez oddział banku zagranicznego regulowania zobowiązań lub takim zagrożeniu;
3)
wszczęciu przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego przymusowej
restrukturyzacji lub podobnego postępowania, lub zamiarze wszczęcia takiego postępowania
wobec banku zagranicznego.
3.
Podmiot uznaje się za zagrożony upadłością w przypadku wystąpienia co najmniej jednej
z następujących okoliczności:
1)
występują przesłanki uznania, że nie będzie on spełniał warunków prowadzenia działalności
w stopniu uzasadniającym uchylenie albo cofnięcie zezwolenia na utworzenie banku albo
prowadzenie działalności maklerskiej przez firmę inwestycyjną;
2)
aktywa podmiotu nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań albo występują przesłanki
uznania, że aktywa podmiotu nie wystarczą na zaspokojenie jego zobowiązań;
3)
podmiot nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań albo występują przesłanki uznania,
że nie będzie ich regulował;
4)
kontynuacja działalności podmiotu wymaga zaangażowania nadzwyczajnych środków publicznych.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny spełnienia warunków określonych w ust.
1 na podstawie:
1)
wyników badania i oceny nadzorczej;
2)
wyników realizacji planu naprawy, zastosowania środków nadzoru, w tym środków wczesnej
interwencji;
3)
wyników badania jakości aktywów;
4)
zawiadomień zarządu podmiotu;
5)
innych informacji uzyskanych w trybie nadzoru.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny spełnienia warunków określonych w ust.
1, uwzględnia w szczególności:
1)
naruszenie lub niebezpieczeństwo naruszenia przez podmiot wymogów w zakresie funduszy
własnych, płynności i dźwigni finansowej;
2)
ocenę podmiotu w wyniku badania i oceny nadzorczej wskazującą na niekorzystną sytuację
finansową podmiotu;
3)
stratę lub niebezpieczeństwo straty naruszającej w istotnym stopniu fundusze własne;
4)
naruszenie określonego przez Fundusz minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań
podlegających umorzeniu lub konwersji;
5)
prowadzenie przez podmiot działalności z naruszeniem prawa lub statutu, które może
prowadzić do niewypłacalności lub utraty płynności przez podmiot;
6)
brak realizacji zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa w ust. 1, także:
1)
Narodowemu Bankowi Polskiemu;
2)
ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych;
3)
organom nadzoru właściwym dla oddziałów podmiotu zagrożonego upadłością oraz podmiotu
dominującego;
4)
organom nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy podmiot zagrożony
upadłością lub jego podmiot dominujący podlega nadzorowi skonsolidowanemu;
5)
właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla oddziałów podmiotu zagrożonego
upadłością oraz właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla grupy, w przypadku
gdy podmiot krajowy jest podmiotem zależnym;
6)
organowi zarządzającemu uznanym systemem gwarancji depozytów w państwie, na którego
terytorium ma siedzibę podmiot dominujący;
7)
podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwie, na którego
terytorium ma siedzibę podmiot dominujący, w przypadku gdy funduszem nie zarządza
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy;
8)
Przewodniczącemu Komitetu Stabilności Finansowej;
9)
Europejskiej Radzie Ryzyka Systemowego.
7.
W przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:
1)
podmiot krajowy jest zagrożony upadłością,
2)
brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu
krajowego pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością,
3)
działania wobec podmiotu krajowego konieczne są w interesie publicznym
- Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec podmiotu krajowego przymusowej restrukturyzacji
albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 3, jeżeli działania wobec oddziału podmiotu
mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego konieczne
są w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału
przymusowej restrukturyzacji.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli wobec podmiotu mającego siedzibę
na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego nie wszczęto przymusowej restrukturyzacji
lub postępowania upadłościowego, lub postępowania takie nie będą wszczęte, a działania
wobec oddziału tego podmiotu lub banku zagranicznego konieczne są w interesie publicznym,
Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału banku zagranicznego przymusowej
restrukturyzacji.
10.
Działania są podejmowane w interesie publicznym, jeżeli są konieczne dla zapewnienia
realizacji co najmniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji określonych w
art. 66, a osiągnięcie tych celów w takim samym stopniu nie jest możliwe w ramach
sprawowanego nadzoru lub postępowania upadłościowego.
1138)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 7, zasięga opinii Komisji Nadzoru
Finansowego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2. Komisja
Nadzoru Finansowego przekazuje opinię w terminie 5 dni roboczych. W przypadku gdy
w ocenie Funduszu nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 7, 8 lub
9, Fundusz informuje o tym Komisję Nadzoru Finansowego.
1239)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Decyzje, o których mowa w ust. 7-9, zawierają oszacowanie, o którym mowa w art. 137
ust. 1. Fundusz może określić w decyzji zakres i warunki zastosowania instrumentów
przymusowej restrukturyzacji, powołać administratora lub wydać decyzję o likwidacji
podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust. 1.
13.
Nie uznaje się za zaangażowanie nadzwyczajnych środków publicznych, o którym mowa
w ust. 3 pkt 4, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi
w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności
finansowej w formie:
1)
gwarancji Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wsparcia płynności, udostępnianego
przez Narodowy Bank Polski,
2)
gwarancji Skarbu Państwa spłaty zobowiązań z tytułu nowo emitowanych instrumentów
dłużnych,
3)
rekapitalizacji na warunkach nieodbiegających od przeciętnych warunków rynkowych w
przypadku, gdy jest ona konieczna do pokrycia niedoborów kapitału oszacowanych w wyniku
testów warunków skrajnych lub przeglądu jakości aktywów przeprowadzonych przez Komisję
Nadzoru Finansowego, Europejski Bank Centralny lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
- o ile jest proporcjonalne do skali zagrożeń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy,
a także nie może służyć pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej
przyszłości.
Art. 102.
1.
Fundusz może podjąć decyzję:
1)
o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec instytucji finansowej, o której mowa
w art. 64 pkt 2 lit. b, w przypadku gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione
zarówno dla tej instytucji, jak i podmiotu dominującego;
2)
o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt
2 lit. c i d, w przypadku gdy przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7 są spełnione zarówno
w odniesieniu do tych podmiotów, jak i wobec co najmniej jednego podmiotu zależnego
będącego instytucją lub bankiem, a jeżeli podmiot zależny ma siedzibę na terytorium
państwa trzeciego - w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego uznał, że zostały
spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji określone we właściwych
przepisach tego państwa.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli podmiot krajowy jest podmiotem zależnym
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej kontrolowanym pośrednio lub
bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę holdingową, Fundusz podejmuje decyzję
w odniesieniu do tej pośredniej finansowej spółki holdingowej.
4.
Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, nie są
spełnione przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7, Fundusz może podjąć decyzję w odniesieniu
do tego podmiotu, jeżeli przesłanki te są spełnione wobec co najmniej jednego podmiotu
zależnego będącego instytucją lub bankiem, a ze względu na prawa majątkowe i zobowiązania
takiego podmiotu jego upadłość stanowiłaby zagrożenie dla innych instytucji, banków
lub dla całej grupy lub przymusowa restrukturyzacja podmiotu, o którym mowa w art.
64 pkt 2 lit. c i d, jest konieczna dla przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego
będącego instytucją lub całej grupy. Przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, Fundusz i właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji podmiotu zależnego będącego instytucją mogą uzgodnić, że na potrzeby
badania spełnienia przesłanek wskazanych w art. 101 ust. 7 nie uwzględnia się przeniesienia
kapitału i strat między podmiotami grupy, w tym umorzenia lub konwersji zobowiązań.
Art. 103.
1.
Fundusz doręcza podmiotowi decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust.
1 i 4.
2.
Stroną postępowania w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji jest podmiot,
o którym mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.
3.
Uzasadnienie decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, Fundusz
sporządza w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia podmiotowi w restrukturyzacji.
4.
Uzasadnienie decyzji doręcza się podmiotowi w restrukturyzacji także w formie elektronicznej.
5.
Od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym
do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny
został naruszony decyzją.
6.
Fundusz niezwłocznie zawiadamia o wydaniu decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4
pkt 1, 2, 4-14, 17-20 i 22-26 podmioty wymienione w art. 101 ust. 6 oraz:
1)
Komisję Europejską;
2)
Europejski Bank Centralny;
3)
odpowiednio Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejski Urząd
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego;
4)
jeżeli zagrożony podmiot jest instytucją, o której mowa w art. 1 pkt 5 lit. c, d i
h-j ustawy o ostateczności rozrachunku - operatorów systemów płatności lub systemów
rozrachunku, których uczestnikiem jest ten podmiot, oraz Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych Spółkę Akcyjną;
5)
Komisję Nadzoru Finansowego.
7.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się odpis decyzji będącej przedmiotem
zawiadomienia. W zawiadomieniu wskazuje się dzień, z którym decyzja staje się wykonalna.
Art. 104.
1.
W przypadku określonym w art. 103 ust. 5 skargę wnosi się za pośrednictwem Funduszu.
Fundusz przekazuje skargę do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną i
uporządkowaną dokumentacją sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od
dnia jej otrzymania.
2.
Sąd administracyjny rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania wraz
z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
3.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w terminie 2 miesięcy od
dnia jej otrzymania.
4.
Do terminów określonych w ust. 2 i 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach
prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów
opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od sądu.
Art. 105.
1.
Sąd wydaje orzeczenie, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu
wydania decyzji.
2.
W przypadkach określonych w art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
sąd, uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej wydanie z naruszeniem prawa.
3.
Prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający wydanie przez Fundusz decyzji
z naruszeniem prawa nie wpływa na ważność czynności prawnych dokonanych na jej podstawie
i nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez Fundusz działań na jej podstawie, w
przypadku gdyby wstrzymanie tych działań stwarzało zagrożenie dla wartości przedsiębiorstwa
podmiotu, ciągłości wykonywania zobowiązań, których ochrona jest celem przymusowej
restrukturyzacji, stabilności finansowej lub nabytych w dobrej wierze praw osób trzecich,
w szczególności osób, które nabyły prawa majątkowe lub przejęły zobowiązania w wyniku
decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentów przymusowej restrukturyzacji.
4.
Odpowiedzialność odszkodowawcza za wydanie przez Fundusz decyzji z naruszeniem prawa
jest ograniczona do wysokości poniesionej straty.
5.
Odszkodowanie ogranicza się do świadczenia pieniężnego.
Art. 106.
1.
W sprawach określonych w niniejszym rozdziale dokumentacja sprawy może być tworzona
i przetwarzana z wykorzystaniem technik informatycznych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do doręczeń i zawiadomień oraz przekazywania dokumentów
i informacji. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.
Art. 107.
Przepisy art. 103-106 stosuje się odpowiednio do decyzji w sprawach, o których mowa
w art. 11 ust. 4 pkt 4-15, 17-20 i 22-26.
Art. 108.
Jeżeli w ocenie Narodowego Banku Polskiego lub ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych sytuacja ekonomiczna podmiotu krajowego może negatywnie wpłynąć na:
1)
realizację funkcji krytycznych,
2)
stabilność finansową, w szczególności zaufanie do sektora finansowego i dyscyplinę
rynkową,
3)
ochronę interesów deponentów,
4)
ochronę funduszy lub aktywów klientów powierzonych podmiotowi
- podmioty te informują o tym Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego.
Art. 109.
1.
Fundusz niezwłocznie ogłasza na swojej stronie internetowej:
1)
decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w przymusowej restrukturyzacji
decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację
o przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych;
2)
decyzje, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust.
1, wraz z informacją o warunkach zawieszenia regulowania zobowiązań, zawieszenia prawa
do realizacji zabezpieczeń i zawieszenia prawa do wypowiedzenia.
2.
Fundusz przekazuje niezwłocznie, w postaci papierowej lub elektronicznej, decyzje
i informacje, o których mowa w ust. 1, Komisji Nadzoru Finansowego, Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Bankowego i podmiotowi w restrukturyzacji, w celu ich publikacji
na stronach internetowych tych podmiotów.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być ogłoszone bez uzasadnienia.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają decyzje i informacje,
o których mowa w ust. 1, na swoich stronach internetowych, niezwłocznie po ich otrzymaniu
od Funduszu.
5.
Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji
zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych , zwanej dalej „ustawą o ofercie publicznej”, lub wprowadzone do alternatywnego systemu
obrotu, decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, są ogłaszane niezwłocznie także
w sposób określony w przepisach o ujawnianiu informacji dotyczących emitentów, których
papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym lub w przepisach
regulaminu alternatywnego systemu obrotu.
6.
Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne nie zostały dopuszczone do obrotu na
rynku regulowanym, Fundusz przekazuje odpisy decyzji, o których mowa w ust. 1, akcjonariuszom,
udziałowcom, członkom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji ujętym w rejestrach
podmiotu w restrukturyzacji, do których Fundusz ma dostęp.
Art. 110.
1.
W przymusowej restrukturyzacji Fundusz może stosować instrumenty przymusowej restrukturyzacji,
którymi są:
1)
przejęcie przedsiębiorstwa;
2)
instytucja pomostowa;
3)
umorzenie lub konwersja zobowiązań;
4)
wydzielenie praw majątkowych.
2.
Wydzielenie praw majątkowych może być zastosowane tylko łącznie z innym instrumentem
przymusowej restrukturyzacji.
3.
Fundusz dokonuje wyboru instrumentów przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając w
szczególności:
1)
potrzebę osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji;
2)
okoliczności faktyczne sprawy;
3)
zasady pokrywania strat podmiotu w restrukturyzacji w pierwszej kolejności przez właścicieli
praw udziałowych;
4)
zasady ponoszenia skutków strat przez wierzycieli zgodnie z kolejnością zaspokajania
roszczeń określone w ustawie oraz w ustawie - Prawo upadłościowe;
5)
obowiązek ochrony środków gwarantowanych oraz środków objętych ochroną systemu rekompensat;
6)
zasady ochrony praw właścicieli i wierzycieli określone w rozdziale 19;
7)
oczekiwane skutki zastosowania instrumentów dla innych podmiotów grupy i stabilności
finansowej w ich państwach macierzystych, w przypadku gdy przymusowa restrukturyzacja
prowadzona jest wobec podmiotu w restrukturyzacji będącego członkiem grupy.
440)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji wobec:
1)
kasy - przepisów art. 10 i art. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych nie stosuje się;
2)
banków spółdzielczych - przepisów art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze nie stosuje się.
540)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy nabywcą lub podmiotem przejmującym w ramach przymusowej restrukturyzacji
jest bank spółdzielczy, przepisy art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków
spółdzielczych stosuje się odpowiednio.
640)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych przed lub równocześnie
z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, jeżeli w wyniku zastosowania
instrumentów przymusowej restrukturyzacji wierzyciele ponieśliby straty lub ich zobowiązania
podlegałyby konwersji.
Art. 111.
Przymusowa restrukturyzacja zostaje wszczęta z dniem doręczenia podmiotowi decyzji
Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.
Art. 112.
1.
W ramach przymusowej restrukturyzacji Fundusz może ze środków funduszy przymusowej
restrukturyzacji:
1)
udzielać pożyczek lub gwarancji podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym,
instytucji pomostowej, podmiotowi zarządzającemu aktywami oraz podmiotowi przejmującemu;
2)
nabywać prawa majątkowe podmiotu w restrukturyzacji.
2.
Fundusz może udzielać, na warunkach rynkowych, pożyczek lub gwarancji, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, jeżeli:
1)
środki z nich uzyskane są niezbędne do utrzymania płynności lub wypłacalności podmiotu
w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych, instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego
aktywami lub
2)
są związane z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w szczególności
służą wsparciu procesu przejęcia praw udziałowych, przedsiębiorstwa, wybranych praw
majątkowych lub zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji.
341)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może udzielić wsparcia z funduszy przymusowej restrukturyzacji w celu zastosowania
instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia, o którym mowa w art. 188
ust. 1, polegającego na:
1)
udzieleniu gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka
związanego z wszystkimi lub wybranymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami podmiotu
w restrukturyzacji;
2)
udzieleniu dotacji w celu pokrycia różnicy między wartością zobowiązań i wartością
praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania,
o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w części niepokrytej środkami, o których mowa
w art. 179 lub art. 188 ust. 5.
4.
Fundusz, udzielając gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, może zastrzec sobie prawo
udziału w przychodach z praw majątkowych i zobowiązań objętych gwarancją.
5.
Pokrycie strat w wyniku realizacji gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, stanowi
koszt przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 235 pkt 5.
6.
W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z udzielonych pożyczek i gwarancji,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, Fundusz wymaga ustanowienia zabezpieczenia.
Art. 113.
1.
Z chwilą wszczęcia przymusowej restrukturyzacji:
1)
na Fundusz przechodzi prawo podejmowania uchwał i decyzji w sprawach zastrzeżonych
w ustawie i statucie albo umowie spółki do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji;
2)
kompetencje rady nadzorczej zostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5 i
art. 216 ust. 7;
3)
zarząd ulega rozwiązaniu, a mandaty jego członków wygasają;
4)
udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają;
5)
zarząd komisaryczny ulega rozwiązaniu;
6)
wygasają decyzje o:
a)
powołaniu likwidatora,
b)
ustanowieniu zarządcy komisarycznego kasy,
c)
ustanowieniu kuratora kasy na podstawie art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,
d)
ustanowieniu kuratora na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe,
e)
ustanowieniu kuratora domu maklerskiego zgodnie z art. 110zza ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
7)
kompetencje pozostałych organów podmiotu w restrukturyzacji zostają zawieszone, z
zastrzeżeniem art. 216 ust. 6;
842)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wygasają prawa osób wchodzących w skład organów podmiotu w restrukturyzacji do odpraw
pieniężnych oraz do wynagrodzenia za okres od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
z tytułu umów o pracę oraz umów o charakterze cywilnoprawnym, a także wygasają prawa
tych osób do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń i innych świadczeń o podobnym
charakterze oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po wygaśnięciu
mandatu lub ustaniu stosunku pracy;
942)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wygasają prawa osób zajmujących stanowiska kierownicze w podmiocie w restrukturyzacji
do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie
konkurencji po ustaniu stosunku pracy;
1043)Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
w przypadku gdy zawarta została odrębna umowa o zakazie konkurencji, zgodnie z którą:
a)
pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też
świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego
taką działalność lub
b)
pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji zobowiązał się do ich nieujawniania
po ustaniu stosunku pracy
- stosunek prawny ulega zakończeniu, umowa o zakazie konkurencji wygasa, a wypłacone
odszkodowania podlegają zwrotowi w odpowiedniej części w stosunku do pozostałego umownego
okresu konieczności powstrzymania się od działalności konkurencyjnej, świadczenia
pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego
taką działalność lub pozostałego umownego okresu zobowiązania się do nieujawniania
szczególnie ważnych informacji.
2.
Organizację i sposób działania podmiotu w restrukturyzacji określa decyzja Funduszu,
o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.
3.
Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje wygaśnięcia pełnomocnictw udzielonych
przez podmiot w restrukturyzacji w związku z jego uczestnictwem w systemie płatności
lub w systemie rozrachunku, upoważniających do:
1)
wprowadzania zleceń rozrachunku do systemu płatności lub do systemu rozrachunku lub
do podejmowania działań prowadzących do wykonania zobowiązań powstałych w związku
z wprowadzeniem zlecenia rozrachunku do takiego systemu;
2)
zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych i ustalenia wartości netto zobowiązań
z takich instrumentów, w przypadku, o którym mowa w art. 207 ust. 2 i 3, w tym podejmowania
działań określonych w procedurach, o których mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia
nr 648/2012;
3)
podejmowania działań określonych w procedurach na wypadek niewykonania zobowiązania,
jeżeli następuje to z powodów innych niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji lub
podejmowanie decyzji przez Fundusz w ramach tego postępowania, w szczególności nie
są wypełniane istotne zobowiązania podmiotów w restrukturyzacji, w tym zobowiązania
do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia.
4.
Pełnomocnictwa wygasają wraz z zakończeniem działań, o których mowa w ust. 3.
5.
Do wprowadzania zleceń, o których mowa w ust. 3 pkt 1:
1)
przepisy art. 80 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe stosuje się;
2)
przepisy art. 136 i art. 137 ustawy - Prawo upadłościowe oraz art. 6a ustawy o ostateczności
rozrachunku stosuje się odpowiednio.
Art. 114.
1.
Fundusz może wykonywać uprawnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, przez
administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1, lub pełnomocników.
2.
Wynagrodzenie administratora i pełnomocników ustala Fundusz.
3.
Koszty działalności administratora obciążają podmiot w restrukturyzacji, z zastrzeżeniem
art. 153 ust. 10.
4.
Administrator otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny na czas pełnienia funkcji.
5.
Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy, od których zależy nabycie uprawnień
pracowniczych.
6.
Powołanie administratora podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru Sądowego.
Art. 115.
1.
Czynności prawne dokonane z naruszeniem art. 113 są nieważne.
2.
Zwrot świadczenia spełnionego na podstawie czynności prawnej, o której mowa w ust.
1, na rzecz podmiotu w restrukturyzacji, przysługuje, jeżeli czynność prawna została
podjęta po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, a przed podaniem informacji o decyzji
Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, do publicznej wiadomości,
chyba że strona tej czynności wiedziała o wszczęciu tego postępowania.
Art. 116.
Fundusz niezwłocznie powiadamia sąd rejestrowy o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.
Art. 117.
Fundusz sporządza bilans otwarcia przymusowej restrukturyzacji na dzień podjęcia decyzji,
o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, na podstawie oszacowania,
o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.
Art. 118.
1.
Osoby, które pełniły funkcję członka zarządu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt
3, zarządcy komisarycznego kasy lub sprawowały zarząd komisaryczny, o którym mowa
w art. 113 ust. 1 pkt 5, są obowiązane niezwłocznie wskazać i wydać Funduszowi cały
majątek podmiotu w restrukturyzacji będący w ich dyspozycji, w terminie nieprzekraczającym
3 dni od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, a także wydać posiadane dokumenty
dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe,
inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku
osoby te potwierdzają w formie oświadczenia na piśmie, które składają Funduszowi.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rady nadzorczej, o której mowa
w art. 113 ust. 1 pkt 2.
Art. 119.
Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje ograniczenia prawa konsumenta
do odstąpienia od umowy zawartej na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 120.
Na wniosek Funduszu podmioty prowadzące repozytoria transakcji udostępniają posiadane
informacje niezbędne do przygotowania planów przymusowej restrukturyzacji, grupowych
planów przymusowej restrukturyzacji, umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych
lub prowadzenia przymusowej restrukturyzacji.
Art. 121.
W przymusowej restrukturyzacji:
1)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółkami prawa handlowego
nie stosuje się:
a)
przepisów art. 401 § 1-4 i § 6, art. 4021-4023, art. 4061-4066, art. 4111 i 4112, art. 412 § 2, 3, 51 i 6, art. 4121 § 2-5, art. 421 § 2 i 4 i art. 428 § 1-3 oraz przepisów tytułu IV działu I i II ustawy
z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”,
b)
do zwołania zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia podmiotu w restrukturyzacji
- terminów, o których mowa w art. 238 § 1 i w art. 402 § 1 i 3 Kodeksu spółek handlowych,
c)
przepisów ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o uczestnictwie pracowników w spółce powstałej w
wyniku transgranicznego połączenia się spółek ;
2)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami nie stosuje się przepisów
art. 124, art. 124a i art. 124c ustawy - Prawo bankowe;
3)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółdzielniami nie stosuje
się przepisów art. 32, art. 36 § 8, art. 39 § 2-5, art. 40, art. 41 § 1, art. 42 § 3-7 oraz przepisów
tytułu I działów VIII, IX i XI ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze;
4)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami spółdzielczymi nie
stosuje się przepisów art. 5a i art. 23 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;
5)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących kasami nie stosuje się przepisów
art. 74a i art. 74b ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;
645)Dodany przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami zrzeszającymi nie
stosuje się:
a)
wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,
dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania
kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej
w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie
do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków,
b)
wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej
akcji banku zrzeszającego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu
banków spółdzielczych,
c)
przepisów art. 21 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.
Art. 122.
1.
Przymusowa restrukturyzacja zostaje zakończona:
1)
z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 - z dniem, o którym mowa w art.
176 ust. 1;
346)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
z dniem zakończenia likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust.
4 lub 5, albo
4)
z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.
2.
Zakończenie przymusowej restrukturyzacji nie może nastąpić wcześniej niż:
1)
likwidacja instytucji pomostowej, a w przypadku, o którym mowa w:
a)
art. 196 ust. 2 - z dniem ograniczenia działalności instytucji pomostowej,
b)
art. 200 - z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości instytucji
pomostowej;
2)
zbycie akcji lub udziałów instytucji pomostowej zgodnie z art. 181 ust. 3;
3)
zbycie lub zrealizowanie wydzielonych zgodnie z art. 225 z podmiotu w restrukturyzacji
praw majątkowych.
Art. 12347)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli w wyniku zastosowania wobec podmiotu w restrukturyzacji instrumentu przejęcia
przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych następuje
przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, o którym mowa w art. 231 Kodeksu pracy, przejmujący, instytucja pomostowa lub podmiot zarządzający aktywami nie odpowiadają
za zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające ze stosunku pracy powstałe
przed przejściem tego zakładu pracy lub jego części. Za zobowiązania wynikające ze
stosunku pracy powstałe przed przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę
odpowiada dotychczasowy pracodawca. Przepisu art. 231 § 2 Kodeksu pracy nie stosuje się.
Art. 12447)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 231 § 3 Kodeksu pracy, niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem
przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę,
w sposób umożliwiający zapoznanie się pracowników z tą informacją. Przekazanie informacji
uznaje się za skuteczne, w przypadku gdy informacja została umieszczona w ogólnodostępnym
miejscu świadczenia pracy pracowników, wysłana na służbową pocztę elektroniczną lub
przekazana przez inny kanał komunikacji ogólnodostępny dla pracowników lub w inny
sposób uzgodniony uprzednio z pracownikiem.
2.
Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa w art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych , niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem
przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę,
w sposób umożliwiający zapoznanie się zakładowej lub międzyzakładowej organizacji
związkowej z tą informacją. Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne w przypadku,
gdy informacja ta została wysłana na adres poczty elektronicznej przewodniczącego
organizacji związkowej lub została przekazana przez inny dostępny dla organizacji
związkowej kanał komunikacji. Niezależnie od poinformowania organizacji związkowej
informacja przekazana zostanie pracownikom w sposób określony w ust. 1, przy czym
przekazanie informacji pracownikom pozostanie bez wpływu na bieg terminu, o którym
mowa w zdaniu pierwszym.
3.
W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji przepis art. 411 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji.
Art. 12547)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz, stosując instrumenty przymusowej restrukturyzacji i wykonując uprawnienia,
o których mowa w art. 113 ust. 1:
1)
uwzględnia wynikające z odrębnych przepisów uprawnienia pracowników do udziału w organach
zarządzających lub nadzorczych podmiotu w restrukturyzacji;
2)
w razie potrzeby informuje o podejmowanych działaniach pracowników podmiotu w restrukturyzacji
i konsultuje się z nimi.
Art. 126.
Fundusz może zwrócić się do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o
zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej, o których mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji
oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.
Rozdział 6
Przymusowa restrukturyzacja grup
Art. 127.
1.
Fundusz ustanawia kolegium przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, nad którymi
nadzór skonsolidowany sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.
2.
Kolegium przymusowej restrukturyzacji jest ustanawiane w celu realizacji następujących
zadań:
1)
wymiana informacji niezbędnych do opracowania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji
oraz przygotowania i przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grup;
2)
opracowanie i aktualizacja grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;
3)
przeprowadzanie oceny wykonalności grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;
4)
określenie okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej
restrukturyzacji oraz uzgodnienie środków niezbędnych do ich usunięcia;
5)
uzgodnienie potrzeby opracowania schematu przymusowej restrukturyzacji;
6)
uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji;
7)
uzgodnienie sposobu komunikacji;
8)
uzgodnienie sposobu wykorzystania funduszy przymusowej restrukturyzacji;
9)
uzgadnianie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu
lub konwersji na poziomie skonsolidowanym i dla podmiotów zależnych na poziomie indywidualnym;
10)
współpraca i koordynacja z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw
trzecich.
3.
Członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji są:
1)
Fundusz;
2)
właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych;
3)
właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, o których mowa w art.
82 ust. 2 pkt 4;
4)
właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów;
5)
organy nadzoru państw, których właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami
kolegium;
6)
ministrowie właściwi do spraw instytucji finansowych państw, których właściwe organy
przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są organami przymusowej
restrukturyzacji;
7)
organy zarządzające uznanymi systemami gwarancji depozytów państw, których właściwe
organy przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są właściwymi
organami przymusowej restrukturyzacji;
8)
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
4.
Jeżeli organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, nie jest bankiem centralnym, przedstawiciel
banku centralnego może uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji, bez prawa
głosu, za zgodą tego organu nadzoru. Europejski Urząd Nadzoru Bankowego uczestniczy
w kolegium przymusowej restrukturyzacji bez prawa głosu.
5.
Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwy organ
przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału z siedzibą na terytorium państwa
trzeciego mogą uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji na swój wniosek,
jeżeli w opinii Funduszu zapewniają one ochronę informacji zgodnie z zasadami określonymi
w ustawie.
6.
Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i zadania oraz zapewniają
taki sam udział organom i podmiotom, o których mowa w ust. 3, jak kolegium przymusowej
restrukturyzacji, Fundusz nie tworzy odrębnego kolegium przymusowej restrukturyzacji.
Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim
realizują funkcje i zadania określone ustawą.
Art. 128.
1.
Fundusz przewodniczy kolegium przymusowej restrukturyzacji, koordynuje jego działalność
i zapewnia terminową wymianę informacji oraz określa, po zasięgnięciu opinii pozostałych
członków tego kolegium, szczegółowe zasady i tryb działania kolegium przymusowej restrukturyzacji.
2.
Fundusz zwołuje posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, zawiadamiając jego
członków z odpowiednim wyprzedzeniem o terminach i miejscach posiedzeń oraz o zagadnieniach
będących ich przedmiotem.
3.
Fundusz może zaprosić do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,
w charakterze obserwatorów, właściwe organy przymusowej restrukturyzacji państw trzecich,
w których jurysdykcji znajduje się podmiot zależny lub znaczący oddział krajowego
podmiotu dominującego lub innego podmiotu grupy z siedzibą w państwie członkowskim,
na ich wniosek. Warunkiem zaproszenia tych organów jest spełnienie przez nie wymogów
określonych w art. 127 ust. 5.
4.
Fundusz decyduje, którzy członkowie i podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 3 i
5, zostaną zaproszeni do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,
z uwzględnieniem okoliczności spraw będących przedmiotem posiedzenia kolegium przymusowej
restrukturyzacji, w tym znaczenia tych spraw dla poszczególnych organów i podmiotów
oraz ich potencjalnego wpływu na stabilność finansową w poszczególnych państwach członkowskich.
5.
W posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji uczestniczą organy, o których
mowa w art. 127 ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli przedmiotem posiedzenia są sprawy dotyczące
podmiotów z siedzibą w państwach członkowskich tych organów, w szczególności jeżeli
dotyczące ich uzgodnienia są dokonywane w formie wspólnych decyzji.
6.
Fundusz zawiadamia członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o ustaleniach dokonanych
na posiedzeniu.
Art. 12948)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz uczestniczy w kolegiach przymusowej restrukturyzacji utworzonych przez właściwe
organy przymusowej restrukturyzacji dla grupy, do których należy podmiot krajowy lub
istotny oddział działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 130.
1.
W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub organ nadzoru państwa
członkowskiego występuje do Funduszu z wnioskiem o przekazanie informacji istotnej
dla realizacji ich zadań z zakresu przymusowej restrukturyzacji, którą Fundusz uzyskał
od właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, Fundusz zwraca
się do właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego o wyrażenie
zgody na przekazanie takiej informacji.
2.
W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego nie
wyraża zgody na przekazanie informacji, o której mowa w ust. 1, Fundusz może odmówić
przekazania tej informacji.
3.
W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego wyraził
uprzednią zgodę na przekazanie informacji, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.
Art. 131.
1.
W przypadku gdy podmiot dominujący z siedzibą w państwie trzecim utworzył podmioty
zależne lub istotne oddziały w więcej niż jednym państwie członkowskim, w tym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
podmiotów zależnych oraz właściwe organy przymusowej restrukturyzacji z państw członkowskich,
w których podmiot z państwa trzeciego prowadzi działalność w formie istotnego oddziału,
tworzą europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji.
2.
Organy, o których mowa w ust. 1, uzgadniają, który z nich przewodniczy europejskie
kolegium przymusowej restrukturyzacji.
3.
W przypadku gdy podmioty zależne są kontrolowane przez finansową spółkę holdingową
z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, Fundusz uzgadnia z innymi właściwymi
organami przymusowej restrukturyzacji, który z nich ma przewodniczyć europejskie kolegium
przymusowej restrukturyzacji.
4.
Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i te same zadania oraz zapewniają
taki sam udział organom, o których mowa w ust. 1, jak europejskie kolegium przymusowej
restrukturyzacji, organy te mogą wspólnie podjąć decyzję o nieustanawianiu odrębnego
europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio
do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim realizują zadania określone ustawą.
Art. 132.
1.
Fundusz powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy oraz pozostałych
członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji wobec podmiotu zależnego.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz informuje o działaniach, jakie w jego
ocenie powinny zostać podjęte wobec tego podmiotu zależnego.
3.
Jeżeli, po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji,
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane
przez Fundusz nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
wobec innych podmiotów grupy, Fundusz może podjąć decyzję, o której mowa w art. 101
ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, w odniesieniu do podmiotu zależnego.
4.
Decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz może podjąć także w przypadku, gdy właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy nie przekazał oceny w ciągu 24 godzin
od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym, uzgodnionym przez Fundusz z
tym organem.
5.
Jeżeli po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji
właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane
przez Fundusz spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w
terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, przedstawia propozycję schematu przymusowej
restrukturyzacji.
6.
W przypadku otrzymania od właściwego organu powiadomienia o spełnieniu przesłanek
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu
dominującego, Fundusz, po zasięgnięciu opinii członków kolegium przymusowej restrukturyzacji,
ocenia, czy działania wskazane przez ten organ mogą spowodować spełnienie przesłanek
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy.
7.
Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,
o którym mowa w ust. 6, nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, powiadamia o tym ten właściwy organ
przymusowej restrukturyzacji.
8.
Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,
o którym mowa w ust. 6, spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w
terminie dłuższym, uzgodnionym z tym organem, przedstawia propozycję schematu przymusowej
restrukturyzacji.
Art. 133.
1.
Schemat przymusowej restrukturyzacji:
1)
zawiera działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba
że ze względu na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane
w większym stopniu przez działania nieokreślone w planie;
2)
określa działania, jakie zostaną podjęte wobec podmiotu dominującego i podmiotów zależnych;
3)
określa sposób koordynacji działań, o których mowa w pkt 2, oraz sposób ich finansowania,
z uwzględnieniem zasad podziału kosztów określonych w grupowym planie przymusowej
restrukturyzacji.
2.
Sposób finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa:
1)
wyniki oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, wykonanego dla podmiotów
grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;
2)
łączną wysokość wymagających pokrycia strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej
restrukturyzacji;
3)
wysokość strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji wymagających
pokrycia przez właścicieli i poszczególne klasy wierzycieli;
4)
wysokość środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przekazywanych
zgodnie z art. 272 ust. 4 i 5;
5)
łączną kwotę wymaganego finansowania, jego cel i formę;
6)
sposób podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji
poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;
7)
kwotę wymaganego finansowania z funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych
państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;
8)
kwotę wymaganego finansowania, które fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych
państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji pozyskają
w formie pożyczek z innych rynkowych źródeł finansowania funduszy;
9)
terminy wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych
państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji.
3.
Fundusz określa podział kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji
poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji
na podstawie zasad określonych w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba
że Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji uzgodnią inaczej we wspólnej
decyzji, o której mowa w ust. 5.
4.
Jeżeli grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie określa zasad podziału kwoty
wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw
członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji, Fundusz,
dokonując określenia tego podziału, uwzględnia kryteria określone w art. 82 ust. 3.
5.
Schemat przymusowej restrukturyzacji jest uzgadniany przez Fundusz w formie wspólnej
decyzji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem
przymusowej restrukturyzacji.
6.
W przypadku gdy schemat przymusowej restrukturyzacji może wywołać skutki finansowe
dla finansów publicznych Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz może uzgodnić taki schemat
tylko w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych.
7.
Jeżeli zdaniem Funduszu działania określone w schemacie przymusowej restrukturyzacji
przedstawionym przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy są nieadekwatne
lub w ocenie Funduszu, w celu ochrony stabilności finansowej, konieczne jest podjęcie
działań innych niż określone w tym schemacie, Fundusz powiadamia o tym właściwe organy
przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji
wraz z uzasadnieniem.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz uwzględnia wpływ jego stanowiska na stabilność
finansową państw członkowskich podmiotów objętych grupowym planem przymusowej restrukturyzacji
oraz na sytuację podmiotów grupy.
9.
W przypadku uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji w sposób określony w
ust. 5 Fundusz podejmuje działania, w tym wydaje decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji,
zgodnie z uzgodnionym schematem.
10.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz współpracuje z członkami kolegium przymusowej
restrukturyzacji w celu koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotów grupy zagrożonych
upadłością.
11.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz niezwłocznie informuje członków kolegium
przymusowej restrukturyzacji o działaniach podejmowanych w ramach przymusowej restrukturyzacji
wobec zależnego podmiotu krajowego.
Art. 134.
1.
W przypadku gdy w ocenie Funduszu zostały spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji wobec krajowego podmiotu dominującego, Fundusz powiadamia o tym Komisję
Nadzoru Finansowego oraz innych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, a
także powiadamia o działaniach wobec tego podmiotu, których podjęcie uznaje za konieczne
i właściwe.
2.
Fundusz przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli:
1)
podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego może spowodować spełnienie
przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów zależnych w państwach
członkowskich;
2)
podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego jest niewystarczające do usunięcia
zagrożenia upadłością lub nie zapewnia najpełniejszej realizacji celów przymusowej
restrukturyzacji;
3)
przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji są spełnione przynajmniej wobec
jednego podmiotu zależnego w państwie członkowskim;
4)
podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego przyniesie podmiotom zależnym
korzyści uzasadniające uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji.
3.
Jeżeli proponowane przez Fundusz działania nie zawierają propozycji uzgodnienia schematu
przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzje, w tym decyzję o wszczęciu
przymusowej restrukturyzacji, po konsultacji z członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2, Fundusz ujmuje w schemacie przymusowej restrukturyzacji
działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu
na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym
stopniu przez działania nieokreślone w tym planie, z uwzględnieniem oczekiwanego wpływu
tych działań na stabilność finansową państw członkowskich, w których podmioty zależne
prowadzą działalność.
5.
Jeżeli Fundusz przedstawił propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, uzgodnienie
tego schematu z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych
objętych schematem następuje w formie wspólnej decyzji. W takim przypadku Fundusz
podejmuje działania zgodnie z tym schematem.
5a49)Dodany przez art. 1 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany
w ust. 5 z powodu braku zgody właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, Fundusz
i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji mogą przyjąć, w ramach kolegium
przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, schemat przymusowej restrukturyzacji
dla pozostałych podmiotów.
650)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany
w ust. 5 i 5a, przepisy art. 133 ust. 10 i 11 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 7
Wpływ przymusowej restrukturyzacji na inne postępowania
Art. 135.
1.
Postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do majątku podmiotu w restrukturyzacji
wszczęte przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji podlega umorzeniu.
2.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności
nieruchomości, jeżeli przybicia udzielono przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,
a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia.
3.
Sumy uzyskane w umorzonym postępowaniu, a jeszcze niewydane, zwraca się do podmiotu
w restrukturyzacji, chyba że zostały uzyskane ze sprzedaży składników majątkowych
obciążonych rzeczowo. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie
dokonaniu podziału sum uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych obciążonych
rzeczowo przez organ postępowania egzekucyjnego.
4.
W czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji
niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego i postępowania zabezpieczającego.
5.
Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie
choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień
objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisów ust. 1-4 nie stosuje
się.
Art. 136.
1.
Jeżeli do dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji postępowanie polubowne nie zostało
wszczęte, Fundusz może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, dokonany przez podmiot
w restrukturyzacji, jeżeli dochodzenie roszczenia przed sądem polubownym utrudnia
przymusową restrukturyzację.
2.
Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej Fundusz w terminie 30 dni oświadczy
na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia
przez Fundusz uważa się za odstąpienie od zapisu na sąd polubowny.
3.
Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy Fundusz mimo tego, że nie
odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach postępowania przed
sądem polubownym.
4.
Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.
5.
Do postępowań przed sądami polubownymi stosuje się odpowiednio przepisy art. 176 § 2 oraz art. 181 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania
cywilnego , zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”.
Rozdział 8
Uprawnienia Funduszu w przymusowej restrukturyzacji
Art. 137.
1.
Fundusz, przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zapewnia
przeprowadzenie oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.
2.
Oszacowania dokonuje na zlecenie Funduszu podmiot niezależny od organów publicznych,
Funduszu, podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, oraz podmiotu dominującego
wobec tego podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, lub innych podmiotów
grupy, w skład której wchodzi podmiot, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu.
3.
Jeżeli dokonanie oszacowania w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 7, lub przez
podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe przed podjęciem decyzji o wszczęciu
przymusowej restrukturyzacji albo decyzji o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych,
w szczególności gdy ze względu na cele przymusowej restrukturyzacji decyzja ta powinna
być podjęta w terminie krótszym niż przewidywany termin zakończenia oszacowania, Fundusz
dokonuje wstępnego oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.
4.
Wstępne oszacowanie jest wystarczającą podstawą podjęcia decyzji o umorzeniu lub konwersji
instrumentów kapitałowych albo decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz
innych decyzji w ramach przymusowej restrukturyzacji do czasu sporządzenia oszacowania
w sposób określony w ust. 2, jeżeli takie decyzje są niezbędne do osiągnięcia celów
przymusowej restrukturyzacji lub usunięcia zagrożenia upadłością, a przeprowadzenie
tego oszacowania nie jest możliwe.
5.
W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia
lub konwersji zobowiązań i przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań są instrumenty
pochodne, oszacowanie to jest wstępnym oszacowaniem do czasu ustalenia wyniku z tytułu
rozliczenia instrumentów pochodnych.
6.
Fundusz zleca oszacowanie, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od przeprowadzenia
wstępnego oszacowania.
7.
Oszacowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, może być zaskarżone tylko w skardze na decyzję
o zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji albo decyzję o umorzeniu lub
konwersji instrumentów kapitałowych.
Art. 138.
1.
Oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest dokonywane w celu:
1)
weryfikacji przesłanki zagrożenia upadłością, w szczególności wypełnienia warunków
prowadzenia działalności objętej zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego;
2)
ustalenia strat podmiotu, utraty wartości praw majątkowych oraz zobowiązań podmiotu,
w szczególności z tytułów, o których mowa w ust. 5;
3)
wyboru instrumentu, który zapewni najpełniejsze osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji;
4)
określenia kwot, o których mowa w art. 202 ust. 1, oraz kategorii funduszy własnych
lub zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;
5)
określenia zakresu przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania
instrumentu instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych oraz wynagrodzenia
z tytułu przejęcia;
6)
określenia przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania
instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa oraz oceny warunków oferowanych przez podmioty
zainteresowane przejęciem.
2.
Jeżeli Fundusz przeprowadził wstępne oszacowanie zgodnie z art. 137 ust. 3, celem
oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest ostateczne ustalenie wartości praw
majątkowych oraz sprawdzenie poprawności określenia kwot, o którym mowa w art. 202
ust. 1, zakresu umorzenia lub konwersji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1
pkt 5, ustalonych na podstawie wstępnego oszacowania w celu podjęcia decyzji w sprawie,
o której mowa w ust. 3.
3.
Jeżeli w oszacowaniu wartość aktywów netto jest wyższa niż wartość aktywów netto we
wstępnym oszacowaniu, Fundusz może:
1)
zmienić poziom umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań;
2)
dokonać korekty wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań
do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzania aktywami.
4.
Fundusz uwzględnia we wstępnym oszacowaniu rezerwę na dodatkowe straty niezidentyfikowane
ze względu na wymagany okres przeprowadzenia oszacowania.
5.
Oszacowanie uwzględnia roszczenia, które Fundusz może zgłosić do podmiotu w restrukturyzacji
z tytułu kosztów zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, środków przekazanych
z funduszu wypłaty środków gwarantowanych, wsparcia udzielanego podmiotowi w restrukturyzacji
i podmiotowi przejmującemu oraz wykorzystania środków publicznych.
6.
Oszacowanie nie może uwzględniać udzielenia w przyszłości podmiotowi nadzwyczajnego
publicznego wsparcia finansowego ani nadzwyczajnego wsparcia płynności udzielanego
przez Narodowy Bank Polski lub inny bank centralny na niestandardowych warunkach odnoszących
się do zabezpieczenia, terminu lub stóp procentowych.
7.
Oszacowanie powinno zawierać:
1)
ocenę wartości aktywów i pasywów podmiotu;
2)
bilans i rachunek wyników uwzględniający dokonaną ocenę oraz kwoty, o których mowa
w ust. 4 i 5;
3)
ocenę sytuacji finansowej podmiotu;
4)
wykaz zobowiązań bilansowych i pozabilansowych podmiotu z podziałem na kategorie zaspokajania
roszczeń zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe oraz oszacowanie przewidywanego
poziomu zaspokojenia roszczeń, w przypadku gdyby wobec podmiotu wydane zostało postanowienie
o ogłoszeniu upadłości.
8.
W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia
lub konwersji zobowiązań, oszacowanie powinno zawierać określenie wartości instrumentów
własnościowych wydawanych w wyniku konwersji w celu określenia stóp konwersji.
9.
Oszacowanie może zawierać ocenę wartości rynkowej aktywów i pasywów.
10.
Wstępne oszacowanie powinno wskazywać wartość aktywów i pasywów oraz kwoty, o których
mowa w ust. 4 i 5.
Art. 139.
1.
Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 1 i 2 dokonuje się na podstawie
obiektywnej i realistycznej oceny aktywów i zobowiązań, z uwzględnieniem przepisów
właściwych dla sporządzania sprawozdań finansowych oraz wymogów w zakresie funduszy
własnych, o których mowa w art. 92-98 rozporządzenia nr 575/2013, i zasad określania
kapitałów niezbędnych do pokrycia ryzyka występującego w działalności podmiotu.
2.
Przeprowadzający oszacowanie może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć inne założenia
i zastosować inne metody oszacowania niż te, które przyjmował i stosował podmiot,
sporządzając sprawozdania finansowe lub wykonując obowiązki w zakresie sprawozdawczości
nadzorczej, w szczególności może uwzględnić wytyczne organów nadzoru.
Art. 140.
1.
Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 3-6 dokonuje się na podstawie
obiektywnej, realistycznej i ostrożnej oceny oczekiwanych przepływów pieniężnych z
tytułu zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem planu
przymusowej restrukturyzacji albo grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i schematu
przymusowej restrukturyzacji, jeżeli został on opracowany.
2.
Przeprowadzający oszacowanie może, po uprzedniej konsultacji z Funduszem, w przypadku
gdy, ze względu na bieżące warunki, cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane
w większym stopniu przez działania nieokreślone w planach, o których mowa w ust. 1,
dokonać oszacowania oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu instrumentów przymusowej
restrukturyzacji innych niż określone w tych planach.
3.
W zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2 przeprowadzający oszacowanie uwzględnia
wyniki oszacowania w oszacowaniu oczekiwanych przepływów pieniężnych.
4.
Oszacowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych jest dokonywane z zastosowaniem stóp
dyskonta w celu określenia bieżącej wartości przyszłych przepływów pieniężnych.
Art. 14152)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Fundusz może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji na
wybrany dzień. Zamknięcie ksiąg rachunkowych może być dokonane również na dzień poprzedzający
dzień wszczęcia przymusowej restrukturyzacji.
2.
Dzień, na który dokonuje się zamknięcia ksiąg rachunkowych, jest dniem bilansowym
w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości . Sprawozdanie finansowe sporządzone na ten dzień nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym
w rozumieniu tej ustawy.
3.
Zyski lub straty, ustalone na podstawie sprawozdania finansowego, o którym mowa w
ust. 2, mogą podlegać odpowiednio podziałowi lub pokryciu.
Art. 142.
1.
Fundusz może zawiesić prawo do realizacji zabezpieczeń z majątku podmiotu w restrukturyzacji,
jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji
ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.
2.
Fundusz nie może zawiesić prawa do realizacji zabezpieczenia przez:
1)
podmiot będący podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu płatności lub systemu
rozrachunku, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem
w tym systemie;
2)
Narodowy Bank Polski, bank centralny innego państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów
ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejski Bank Centralny, z tytułu ustanowionego
na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami.
3.
Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie
rynku finansowego.
4.
Fundusz dąży do zapewnienia jednakowych zasad zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń
podmiotów grupy, wobec których są podejmowane działania przymusowej restrukturyzacji.
Art. 143.
1.
Fundusz może zawiesić prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem
w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego
po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.
2.
Fundusz może zawiesić także prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem
zależnym podmiotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia
roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu
prawa wypowiedzenia albo odstąpienia, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące
warunki:
1)
wykonanie zobowiązań z takiej umowy jest zabezpieczone przez podmiot w restrukturyzacji;
2)
umowne przesłanki wypowiedzenia albo odstąpienia odnoszą się wyłącznie do sytuacji
finansowej podmiotu w restrukturyzacji;
3)
w przypadku przeniesienia:
a)
prawa majątkowe i zobowiązania podmiotu zależnego związane z umową zostaną przejęte
przez podmiot przejmujący albo
b)
Fundusz zapewni w inny sposób odpowiednie zabezpieczenie wykonania zobowiązań z umowy.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli strona umowy zostanie powiadomiona przez
Fundusz, że prawa lub obowiązki wynikające z umowy nie podlegają przeniesieniu do
instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego albo
nie będą podlegać umorzeniu lub konwersji.
4.
Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani
odstąpić od niej z powodu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji lub wykonywania przez
Fundusz wobec podmiotu w restrukturyzacji uprawnień wynikających z ustawy, jeżeli
są spełniane świadczenia główne wynikające z umowy oraz są wykonywane zobowiązania
umowne w zakresie ustanowienia zabezpieczenia.
5.
Jeżeli prawa i zobowiązania z tytułu umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji
zostały przeniesione do instytucji pomostowej lub podmiotu trzeciego, strona takiej
umowy może wypowiedzieć umowę albo odstąpić od niej wyłącznie w przypadku, gdy po
przeniesieniu są spełnione przesłanki wszczęcia postępowania sądowego mającego na
celu dochodzenie roszczenia z umowy.
6.
Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani
odstąpić od niej, w przypadku gdy zobowiązania z tytułu umowy podlegają umorzeniu
lub konwersji zobowiązań.
7.
Fundusz nie może zawiesić prawa do wypowiedzenia w odniesieniu do umowy o uczestnictwo
w systemie płatności lub systemie rozrachunku, a także umów zawartych w związku z
uczestnictwem w takim systemie, przysługującego podmiotowi prowadzącemu ten system,
uczestnikowi tego systemu, kontrahentowi centralnemu, Narodowemu Bankowi Polskiemu
lub bankowi centralnemu państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.
Art. 144.
1.
Fundusz może zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji
na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji
decyzji Funduszu o zawieszeniu wykonania zobowiązań.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do zobowiązań:
1)
wobec deponentów - z tytułu środków gwarantowanych;
2)
wobec inwestorów - z tytułu środków objętych ochroną w ramach systemu rekompensat;
3)
z tytułu uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych
w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego
ten system;
4)
wobec kontrahenta centralnego;
5)
wobec Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego
w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku
Centralnego.
3.
Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie
rynku finansowego.
4.
W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie zawieszenia, zobowiązanie
staje się wymagalne w dniu roboczym następującym po okresie zawieszenia.
5.
W przypadku gdy wykonanie zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji z umowy lub innego
stosunku prawnego zostało zawieszone na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1,
wykonanie zobowiązania z tej umowy lub z tego stosunku prawnego przez pozostałe strony
ulega zawieszeniu na taki sam okres.
Art. 145.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144 ust. 1, przepisów art. 4 i art.
8-10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych nie stosuje się.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zabezpieczeń, o których mowa w art. 142 ust. 2.
Art. 146.
1.
Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot należący do grupy podmiotu w restrukturyzacji
do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności związanej z
przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami udziałowymi
podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi
albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot, na który
są przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu
w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia
usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji Funduszu o zastosowaniu
instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw
majątkowych.
2.
Usługi, o których mowa w ust. 1, podmioty grupy są obowiązane świadczyć na dotychczasowych
warunkach umownych, a w przypadku gdy podmioty te nie zawierały umów z podmiotem w
restrukturyzacji w zakresie tych usług - na przeciętnych warunkach rynkowych, na podstawie
umowy zawartej z podmiotem, na rzecz którego są świadczone usługi.
3.
Usługi, o których mowa w ust. 1, nie mogą obejmować wsparcia finansowego.
Art. 147.
Fundusz może, w drodze decyzji, pozbawić właścicieli podmiotu w restrukturyzacji praw
poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych.
Art. 148.
Fundusz może wystąpić z wnioskiem do spółki prowadzącej rynek regulowany lub firmy
inwestycyjnej organizującej alternatywny system obrotu, o której mowa w art. 78 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
1)
o wykluczenie instrumentów finansowych z obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów
tej ustawy, w szczególności w przypadku zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji
zobowiązań;
2)
o zawieszenie obrotu instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy niż miesiąc.
Art. 149.
1.
Fundusz może powierzyć innemu bankowi wykonywanie czynności banku w restrukturyzacji,
o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe. Przepisów art. 6a ust. 2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4-8 oraz art. 6c-6d ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
2.
Fundusz może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy
zagranicznemu wykonywanie w imieniu i na rzecz banku w restrukturyzacji pośrednictwa
w zakresie czynności wymienionych w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe i czynności faktycznych związanych z działalnością bankową. Przepisów art. 6a ust.
2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4-8 oraz art. 6c-6d ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
3.
Fundusz może powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie
czynności związanych z działalnością prowadzoną przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji,
w tym z prowadzoną przez nią działalnością maklerską. Przepisów art. 81a ust. 2 pkt 1, art. 81b ust. 1 pkt 6-10 i ust. 2, art. 81d oraz art. 81g ust.
2-5 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.
4.
Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o zawarciu umów, o których
mowa w ust. 1-3.
Art. 150.
1.
Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków umowy, której stroną jest
podmiot w restrukturyzacji, w tym dokonać rozliczenia umowy, przeniesienia praw z
umowy na osobę trzecią lub wstąpić w miejsce strony umowy.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umowy o uczestnictwo w systemie płatności lub systemie
rozrachunku, a także do stosunków zobowiązaniowych zawieranych w związku z uczestnictwem
w systemie płatności lub systemie rozrachunku.
Art. 151.
1.
W przypadku gdy Fundusz dokonuje zmiany warunków umowy, przeniesienia części praw
majątkowych podmiotu w restrukturyzacji do innego podmiotu lub ich przeniesienia z
podmiotu zarządzającego aktywami lub z instytucji pomostowej do innego podmiotu, prawa
majątkowe lub zobowiązania powiązane lub będące skutkiem tej samej czynności prawnej
powinny być przeniesione w całości lub zmienione albo podlegać wypowiedzeniu tak,
aby nie ograniczyć ich celu lub praw stron czynności prawnej oraz aby zachować:
1)
stopień zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających z ustanowionych zabezpieczeń,
w szczególności nie dokonywać:
a)
przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania zobowiązania
lub pożytków z praw, które stanowią zabezpieczenie wykonania zobowiązania bez przeniesienia
tego zobowiązania,
b)
przeniesienia pożytków z zabezpieczenia bez przeniesienia zabezpieczonego zobowiązania,
c)
przeniesienia zobowiązania bez przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie
wykonania tego zobowiązania lub pożytków z praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie
wykonania tego zobowiązania,
d)
zmian warunków umów zabezpieczenia, które prowadzą do utraty lub ograniczenia praw
do realizacji zabezpieczenia;
2)
możliwość potrącenia lub kompensaty.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się do:
1)
umów i porozumień:
a)
o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych,
b)
o ustanowienie zabezpieczenia, innych niż określone w lit. a,
c)
zawierających prawo stron do potrącenia lub umów zawierających klauzulę kompensacyjną,
w tym przewidujących, na wypadek naruszenia warunków umowy lub innego zdarzenia, natychmiastowe
potrącenie lub kompensację wierzytelności stron,
d)
zabezpieczenia wierzytelności,
e)
z przyrzeczeniem odkupu,
f)
finansowania strukturalnego, w szczególności sekurytyzacji;
2)
listów zastawnych lub innych zabezpieczonych instrumentów.
Art. 152.
Fundusz może, jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia dostępu deponentów do środków
gwarantowanych, w szczególności:
1)
dokonać przeniesienia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych bez przeniesienia
powiązanych z nimi praw majątkowych lub zobowiązań;
2)
przenieść prawa majątkowe lub zobowiązania, zmienić warunki lub dokonać rozliczenia
umowy bez odpowiednich czynności przeniesienia lub zmiany powiązanych zobowiązań z
tytułu środków gwarantowanych.
Rozdział 9
Administrator
Art. 153.
1.
Fundusz może, w drodze decyzji, ustanowić administratora podmiotu w restrukturyzacji.
1a53)Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Administratorem może być osoba, która posiada odpowiednie kwalifikacje, umiejętności
i wiedzę do wykonywania powierzonych jej funkcji, w szczególności czynności, o których
mowa w art. 154 ust. 1.
2.
Fundusz zamieszcza informację o ustanowieniu administratora na swojej stronie internetowej.
3.
Fundusz przekazuje informację o ustanowieniu administratora w formie pisemnej lub
z wykorzystaniem technik informatycznych Komisji Nadzoru Finansowego i podmiotowi
w restrukturyzacji, w celu publikacji na ich stronach internetowych.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają informacje o ustanowieniu
administratora niezwłocznie po jej otrzymaniu od Funduszu.
5.
Administratorowi przysługują uprawnienia Funduszu, o których mowa w art. 113 ust.
1 pkt 1. Fundusz może w decyzji o ustanowieniu administratora ograniczyć zakres przysługujących
mu uprawnień.
6.
Administrator wykonuje uprawnienia, o których mowa w ust. 5, pod nadzorem Funduszu.
7.
W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz określa sposób wykonywania nadzoru,
czynności administratora, które wymagają uprzedniej zgody Funduszu, oraz zakres i
częstotliwość informowania Funduszu o sytuacji finansowej podmiotu w restrukturyzacji
oraz podejmowanych działaniach.
8.
Fundusz ustanawia administratora na okres do roku. W przypadkach uzasadnionych realizacją
celów przymusowej restrukturyzacji, Fundusz może przedłużyć ten okres do 2 lat.
9.
Fundusz może odwołać administratora w każdym czasie.
10.
W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz może określić, które koszty związane
z wykonywaniem funkcji administratora będą stanowić koszty przymusowej restrukturyzacji,
uwzględniając sytuację finansową podmiotu w restrukturyzacji.
11.
Fundusz może w każdym czasie zmienić decyzję o ustanowieniu administratora.
Art. 154.
1.
Administrator podejmuje czynności niezbędne do realizacji celów przymusowej restrukturyzacji,
o których mowa w art. 66, zgodnie z decyzjami Funduszu. Czynności obejmują w szczególności
podwyższenie kapitału, zmianę struktury własnościowej podmiotu w restrukturyzacji
lub jego przejęcie przez inny stabilny finansowo i organizacyjnie podmiot, z wykorzystaniem
instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.
2.
Czynności wynikające z uprawnień, o których mowa w ust. 1, mają pierwszeństwo przed
czynnościami wynikającymi z wykonywania obowiązków należących do właściwości organów
podmiotu w restrukturyzacji wynikających ze statutu, umowy spółki, regulacji wewnętrznych
podmiotu w restrukturyzacji lub odrębnych przepisów.
3.
Administrator przedstawia Funduszowi informację, o której mowa w art. 153 ust. 7,
w terminach określonych w decyzji o jego ustanowieniu, w szczególności na dzień powołania
i odwołania z funkcji.
Rozdział 10
Zawieszenie działalności podmiotu w restrukturyzacji
Art. 155.
1.
Jeżeli jest to niezbędne do zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
Fundusz może wydać decyzję o zawieszeniu działalności banku w restrukturyzacji, kasy
w restrukturyzacji lub o zawieszeniu wykonywania w całości lub w części działalności
maklerskiej przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji.
2.
Przepisy art. 159 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe, art. 74l ust. 3 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz art. 167 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.
Rozdział 11
Skutki przymusowej restrukturyzacji dla zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji
Art. 156.
1.
Wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, decyzji podejmowanych przez Fundusz w ramach
przymusowej restrukturyzacji, a także skutków takich decyzji w odniesieniu do umów
zawartych przez podmiot w restrukturyzacji nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia
w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1 pkt 14 ustawy o ostateczności rozrachunku,
jeżeli nadal wypełniane są istotne zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające
z umowy, w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia
zabezpieczenia, z zastrzeżeniem art. 142, art. 144, art. 161 i art. 213.
2.
Jeżeli istotne postanowienia umowy, w szczególności w zakresie dostawy, płatności
i zabezpieczenia, są wykonywane przez podmiot w restrukturyzacji lub podmioty grupy,
której częścią jest podmiot w restrukturyzacji, wszczęcie przymusowej restrukturyzacji,
decyzje podejmowane przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji i ich skutki
nie stanowią dla drugiej strony takiej umowy podstawy do:
1)
wypowiedzenia, odstąpienia, wstrzymania wykonania lub dokonania zmiany umowy oraz
dokonania potrącenia lub kompensaty w przypadku umów:
a)
zawartych przez podmiot zależny od podmiotu w restrukturyzacji, w przypadku gdy podmiot
w restrukturyzacji zabezpiecza wykonanie zobowiązań z tytułu umowy,
b)
zawartych przez podmiot grupy, jeżeli te postanowienia odnoszą się do niewykonania
zobowiązań przez inny podmiot grupy;
2)
wykonywania praw wynikających z zabezpieczenia wykonania zobowiązań z tych umów, w
tym postanowień dotyczących niewykonania zobowiązań przez inny podmiot grupy;
3)
ograniczania lub żądania ograniczenia praw podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotów
grupy wynikających z umów, w tym postanowień umowy dotyczących niewykonania zobowiązań,
przez inny podmiot grupy.
3.
Postanowienia umowne sprzeczne z ust. 2 są nieważne.
4.
Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają prawa do podjęcia działania, o którym mowa w ust.
2, jeżeli realizacja tego prawa następuje z powodów innych niż w związku z wszczęciem
przymusowej restrukturyzacji, podjęciem przez Fundusz decyzji w ramach przymusowej
restrukturyzacji lub ich skutkami.
5.
Przepisy ust. 1 i 2 uznaje się za przepisy wymuszające swoje zastosowanie w rozumieniu
art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca
2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) .
Art. 157.
1.
Postanowienia umowy, której stroną jest podmiot w restrukturyzacji, uniemożliwiające
osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji w całości lub w części, są bezskuteczne
w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji.
2.
Postanowienia umowy zastrzegające zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego w przypadku
prowadzenia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu w restrukturyzacji są nieważne.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postanowień umownych, które przyznają stronie
prawo do rozwiązania lub zmiany stosunku prawnego w związku z innym zdarzeniem niż
wszczęcie przymusowej restrukturyzacji, podjęcie przez Fundusz decyzji w ramach przymusowej
restrukturyzacji lub skutek takiej decyzji.
Art. 158.
1.
Fundusz może rozwiązać, bez zachowania terminu wypowiedzenia i bez odszkodowania umowy:
1)
zlecenia lub komisu, w których podmiot w restrukturyzacji był przyjmującym zlecenie
lub komisantem;
2)
agencyjne, w których podmiot w restrukturyzacji był agentem;
3)
użyczenia;
4)
pożyczki lub kredytu, jeżeli przedmiot pożyczki lub kredytu nie został oddany do dyspozycji
pożyczkobiorcy lub kredytobiorcy;
5)
o udostępnienie skrytek sejfowych lub umowy przechowania;
6)
rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych, o prowadzenie rachunku zbiorczego
lub umowy ubezpieczenia majątkowego;
7)
leasingu, w których podmiot w restrukturyzacji jest korzystającym z rzeczy;
8)
najmu lub dzierżawy nieruchomości, jeżeli przedmiot umowy nie został wydany.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do umów zawartych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji.
3.
Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot
w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.
Art. 159.
1.
W przypadku gdy wykonanie umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości utrudnia realizację
celów przymusowej restrukturyzacji albo czynsz najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych
wysokości czynszu najmu lub dzierżawy nieruchomości tego samego rodzaju, Fundusz może,
niezależnie od terminów wypowiedzenia zastrzeżonych w umowie, rozwiązać umowę najmu
lub dzierżawy nieruchomości podmiotu w restrukturyzacji z zachowaniem 3-miesięcznego
terminu wypowiedzenia, jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy został wydany.
2.
Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości wydanej podmiotowi
w restrukturyzacji z zachowaniem 6-miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli umowa
dotyczy nieruchomości, w której było prowadzone przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji,
a w pozostałych przypadkach - z zachowaniem terminu ustawowego, chyba że terminy wypowiedzenia
przewidziane w umowie są krótsze.
3.
Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie umowy przez podmiot
w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.
4.
Rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed upływem terminu, za który zapłacono czynsz
z góry. Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy przed tym terminem, jeżeli
dalsze trwanie umowy utrudniałoby prowadzenie przymusowej restrukturyzacji, w szczególności
gdy prowadzi do zwiększenia kosztów przymusowej restrukturyzacji.
5.
Wierzytelność z tytułu poniesionej szkody za wypowiedzenie dokonane przed terminem
może być dochodzona przeciwko podmiotowi w restrukturyzacji, jednak za okres nie dłuższy
niż 2 lata, w postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym podmiotu rezydualnego,
a w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, art. 188 ust. 1 pkt 1 i art.
201 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z art. 242 ust. 1.
Art. 160.
1.
W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec banku zrzeszającego Fundusz może,
z zachowaniem 3-miesięcznego terminu wypowiedzenia, wypowiedzieć umowę zrzeszenia,
umowę systemu ochrony instytucjonalnej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o
współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.
2.
Z dniem upływu okresu wypowiedzenia umowy zrzeszenia rada zrzeszenia rozwiązuje się.
3.
W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec zrzeszonego banku spółdzielczego
Fundusz może wypowiedzieć, bez zachowania terminu wypowiedzenia, umowę zrzeszenia,
umowę systemu ochrony instytucjonalnej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o
współdziałaniu, o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się przepisów art. 16 ust.
4, 4a i 4aa, art. 22b ust. 2, art. 22c, art. 22j, art. 22l, art. 22o ust. 3 oraz art.
22w ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.
Art. 161.
Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych
i wykonania innych zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w tym przedłużyć
termin wykupu lub zapłaty lub zawiesić spłatę zgodnie z art. 144 i art. 213.
Art. 162.
1.
Wydanie decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji nie ma wpływu na zawarte
z podmiotem w restrukturyzacji umowy rachunku bankowego oraz umowy, na podstawie których
prowadzone są dla tego podmiotu rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze
lub rachunki pieniężne, jeżeli podmiot w restrukturyzacji wykonuje istotne zobowiązania
wynikające z takich umów.
2.
W trakcie przymusowej restrukturyzacji wynajmujący lub wydzierżawiający nie może wypowiedzieć
umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo
podmiotu w restrukturyzacji, o ile podmiot w restrukturyzacji wywiązuje się z zobowiązań
określonych w umowie.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów leasingu, ubezpieczeń majątkowych,
umów poręczeń i gwarancji bankowych oraz akredytyw, a także umów obejmujących licencje
udzielone podmiotowi w restrukturyzacji.
Art. 163.
1.
Jeżeli do dnia doręczenia decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art.
102 ust. 1 i 4, zobowiązanie z umowy wzajemnej nie zostało wykonane w całości lub
w części, Fundusz może wykonać to zobowiązanie i żądać od drugiej strony spełnienia
świadczenia wzajemnego albo od umowy odstąpić ze skutkiem na dzień wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji.
2.
Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną, Fundusz, w terminie
3 miesięcy od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, oświadcza na piśmie, czy
od umowy odstępuje czy też żąda jej wykonania. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia
uważa się za odstąpienie od umowy.
3.
Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie jako pierwsza, może wstrzymać
się ze spełnieniem świadczenia do czasu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia
wzajemnego.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do umów, których przedmiotem są terminowe operacje
finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych
ze zobowiązaniem do ich odkupu.
5.
Jeżeli w dniu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji podmiot w restrukturyzacji był
stroną umowy innej niż umowa wzajemna, Fundusz może od umowy odstąpić, chyba że ustawa
przewiduje inny skutek.
Rozdział 12
Bezskuteczność czynności wobec podmiotu w restrukturyzacji
Art. 164.
Właściciele, wierzyciele lub inne osoby, których dotyczy przeniesienie praw udziałowych,
przedsiębiorstwa, praw majątkowych lub zobowiązań, nie mogą zaskarżyć decyzji w przedmiocie
tego przeniesienia w sposób inny niż określony w art. 11 ust. 6, w szczególności na
mocy przepisów prawa państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, w którym
prawa udziałowe, przedsiębiorstwo, prawa majątkowe lub zobowiązania się znajdują lub
którego prawu podlegają.
Art. 165.
Z zastrzeżeniem art. 151 oraz art. 156 ust. 2 i 3, nie mogą być umorzone przez potrącenie
wierzytelności, które odpowiadają zobowiązaniom będącym przedmiotem przeniesienia
do instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego.
Art. 166.
1.
Bezskuteczne w stosunku do majątku podmiotu w restrukturyzacji są czynności prawne
dokonane przez podmiot w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,
którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli zostały dokonane nieodpłatnie albo
odpłatnie, a wartość świadczenia podmiotu przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia
otrzymanego przez podmiot lub świadczenia zastrzeżonego dla podmiotu lub dla osoby
trzeciej.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia
się roszczenia.
3.
Bezskuteczne są zabezpieczenia i zapłata długu niewymagalnego, dokonane przez podmiot
w terminie 6 miesięcy przed dniem wszczęcia wobec niego przymusowej restrukturyzacji.
Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub zabezpieczenie, może w drodze powództwa żądać
uznania tych czynności za skuteczne, jeżeli w czasie ich dokonania nie wiedział o
zagrożeniu upadłością podmiotu.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do zabezpieczeń ustanowionych przed dniem wszczęcia
przymusowej restrukturyzacji w związku z terminowymi operacjami finansowymi, pożyczkami
instrumentów finansowych lub sprzedażą instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do
ich odkupu zawieranymi w wykonaniu umowy ramowej na podstawie umów szczegółowych,
jeżeli umowa ramowa zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem
są terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów
finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane w wykonaniu umowy ramowej
oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje rozwiązanie umów szczegółowych zawartych
w wykonaniu tej umowy.
Art. 167.
1.
Bezskuteczne są czynności prawne odpłatne dokonane w terminie 6 miesięcy przed wszczęciem
przymusowej restrukturyzacji przez podmiot z jego właścicielami, reprezentantami lub
ich małżonkami, jak również z podmiotami powiązanymi, ich właścicielami, reprezentantami
lub małżonkami tych osób.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do czynności podmiotu, których dokonał z innym podmiotem,
jeżeli jeden z nich był podmiotem dominującym w dniu dokonania czynności.
3.
Bezskuteczny jest przelew wierzytelności przyszłej, jeżeli wierzytelność ta powstanie
po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.
4.
W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta w formie pisemnej z
datą pewną, nie później niż 6 miesięcy przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,
przepisu ust. 1 nie stosuje się.
Art. 168.
1.
Bezskuteczne są obciążenia majątku hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką
morską, jeżeli podmiot nie był dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a
obciążenie to zostało ustanowione w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji
i w związku z jego ustanowieniem podmiot nie otrzymał żadnego świadczenia.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli zabezpieczenie rzeczowe ustanowione
zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie do wartości udzielanego
zabezpieczenia.
3.
Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez podmiot, bezskuteczne są obciążenia,
o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają zobowiązania osób
lub podmiotów, o których mowa w art. 167 ust. 1 i 2.
Art. 169.
W przypadkach, o których mowa w art. 166-168, przepisów art. 4 i art. 8-10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych
zabezpieczeniach finansowych nie stosuje się.
Art. 170.
1.
Bezskuteczna jest umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego
prawa majątkowego podmiotu zawarta w celu zabezpieczenia wierzytelności, jeżeli nie
została zawarta w formie pisemnej z datą pewną.
2.
Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych dla swojej skuteczności wobec podmiotu w restrukturyzacji nie wymaga zachowania formy
pisemnej z datą pewną.
Art. 171.
1.
Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta podmiotu, pracownika podmiotu wykonującego
zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi
związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem podmiotu określone w umowie
o pracę, umowie o świadczenie usług lub uchwale organu podmiotu zawartej lub podjętej
przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodzenia
za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, wynagrodzenie
lub jego część przypadające za okres przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,
nie dłużej jednak niż 6 miesięcy przed dniem doręczenia decyzji Funduszu, o której
mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, podlegają zwrotowi, a w przypadku
gdy nie zostały wypłacone, roszczenie o ich wypłatę jest bezskuteczne w stosunku do
podmiotu w restrukturyzacji.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem
stosunku pracy albo umowy o świadczenie usług związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem
podmiotu.
Art. 172.
154)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W sprawach nieuregulowanych w art. 166-171 do zaskarżenia czynności prawnych podmiotu
w restrukturyzacji dokonanych przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji z pokrzywdzeniem
wierzycieli stosuje się odpowiednio przepisy księgi trzeciej tytułu X ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
2.
Do wytoczenia powództwa uprawniony jest wyłącznie Fundusz. Fundusz może przystąpić
do sprawy w toku.
Art. 173.
1.
Nie można żądać uznania czynności za bezskuteczną po upływie 2 lat od wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji, chyba że uprawnienie to wygasło wcześniej.
2.
Jeżeli czynność podmiotu jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną
w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji, to co wskutek tej czynności ubyło z majątku
podmiotu w restrukturyzacji lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do podmiotu
w restrukturyzacji, a w przypadku gdy przekazanie w naturze jest niemożliwe, do podmiotu
w restrukturyzacji powinna być wpłacona równowartość w pieniądzu. Do chwili przekazania
przedmiotu świadczenia podmiotowi w restrukturyzacji świadczenie wzajemne nie podlega
zwrotowi.
Rozdział 13
Przejęcie przedsiębiorstwa
Art. 174.
1.
Fundusz może wydać decyzję o przejęciu przez podmiot przejmujący, bez konieczności
uzyskania zgody właścicieli, dłużników lub wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji:
1)
przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji;
2)
wybranych albo wszystkich praw majątkowych lub wybranych albo wszystkich zobowiązań
podmiotu w restrukturyzacji;
3)
praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.
2.
Podmiotem przejmującym może być więcej niż jeden podmiot. Fundusz może podjąć decyzję
o przejęciu w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 i 2, pod warunkiem posiadania lub
uzyskania przez podmiot przejmujący uprawnienia do prowadzenia działalności niezbędnej
do kontynuowania przejmowanej działalności.
355)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli do uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, konieczne jest uzyskanie
zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek
o udzielenie zezwolenia w terminie 3 dni od dnia jego otrzymania.
4.
Fundusz może, za zgodą podmiotu przejmującego, wydać decyzję o zwrotnym przeniesieniu
przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań lub praw udziałowych
przejętych przez podmiot przejmujący do podmiotu w restrukturyzacji lub pierwotnych
uprawnionych z praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.
5.
Podmiot przejmujący jest zobowiązany zapłacić wynagrodzenie za przejmowane przedsiębiorstwo,
prawa majątkowe lub prawa udziałowe. Zapłata może nastąpić w szczególności przez przejęcie
zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji odpowiadających wartości przejmowanych: przedsiębiorstwa,
praw majątkowych, praw udziałowych lub przez rozliczenie pieniężne.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Fundusz zawiadamia o wydaniu decyzji Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną.
7.
Doręczenie decyzji albo zawiadomienie o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt
3, stanowią dokonanie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie
publicznej oraz w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
Art. 175.
1.
W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3,
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie sprzeciwu podmiotowi przejmującemu,
o którym mowa w art. 25h ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo w art. 106h ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia wraz z wymaganymi informacjami
i dokumentami, a w przypadku zgłoszenia sprzeciwu powiadamia Fundusz na piśmie.
2.
W przypadku stwierdzenia braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu Komisja Nadzoru Finansowego
wydaje decyzję, o której mowa w art. 25h ust. 4 ustawy - Prawo bankowe albo art. 106h ust. 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 10. dnia roboczego terminu na wydanie
decyzji, na piśmie zobowiązać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych
informacji lub dokumentów w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania.
W tym przypadku termin, o którym mowa w ust. 1, podlega wydłużeniu o 14 dni roboczych.
4.
W przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu Fundusz może, w
drodze decyzji, nakazać podmiotowi zbycie praw udziałowych w wyznaczonym terminie,
z uwzględnieniem sytuacji w sektorze finansowym i na rynku kapitałowym.
5.
Do dnia doręczenia decyzji Komisji Nadzoru Finansowego lub zbycia praw udziałowych
wykonywanie prawa głosu wynikającego z praw udziałowych przez podmiot przejmujący
zostaje zawieszone. W okresie zawieszenia Fundusz może wykonywać prawo głosu wynikające
z tych praw.
6.
Jeżeli prawa udziałowe nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, Komisja
Nadzoru Finansowego może, na wniosek Funduszu albo z urzędu, nałożyć na podmiot przejmujący
karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł.
7.
Przejęcie przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji albo jego zorganizowanej części
poprzedza się konsultacjami z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w
zakresie wpływu przejęcia na stan konkurencji. Przepisu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisów art. 491 § 3 i art. 528 § 3 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.
8.
W przypadku wydania decyzji o przejęciu przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji
termin na przekazanie informacji, o której mowa w art. 231 § 3 Kodeksu pracy, wynosi 2 dni.
9.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.
10.
Egzekucja należności wynikających z kary pieniężnej, o której mowa w ust. 6, następuje
na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 176.
1.
Z dniem określonym w decyzji Funduszu, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2,
podmiot przejmujący wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych
praw majątkowych i związanych z nim zobowiązań, również w postępowaniach sądowych
i administracyjnych.
2.
W przypadku gdy podmiot przejmujący nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym
lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności,
w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot
w restrukturyzacji, a uczestnictwo podmiotu przejmującego w takim systemie jest niezbędne
dla kontynuowania przejętej przez niego działalności podmiotu w restrukturyzacji,
Fundusz może określić w drodze decyzji termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym
podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa w takim systemie z powodu
niespełniania tych warunków, o ile wykonuje on istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa,
w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie
zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek podmiotu
przejmującego.
3.
Podmiot przejmujący nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji,
także powstałe po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.
4.
W zakresie określonym w decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2, na podmiot
przejmujący przechodzą z dniem wskazanym w tej decyzji zezwolenia, koncesje i ulgi,
które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z jego utworzeniem lub działalnością,
o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie
stanowią inaczej.
5.
Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejęcia przez podmiot przejmujący
przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, lub jego praw majątkowych, ujawnionych
w tych księgach lub rejestrach, następuje na jego wniosek, na podstawie decyzji Funduszu,
o której mowa w art. 174 ust. 1.
Art. 177.
156)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji
zdematerializowane prawa udziałowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze, na których
są zapisane te prawa, po otrzymaniu od Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych Spółki
Akcyjnej informacji o decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, dokonuje ich
blokady na tych rachunkach od dnia otrzymania informacji do dnia realizacji dyspozycji
złożonej przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych Spółki Akcyjnej,
za pośrednictwem którego dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych
(podmiot pośredniczący).
256)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej
dyspozycje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe
podmiotu pośredniczącego, zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania
z wymogami wynikającymi z umowy o uczestnictwo tego podmiotu w Krajowym Depozycie
Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej.
356)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W dniu realizacji dyspozycji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna
dokonuje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu
pośredniczącego, jeżeli w terminie umożliwiającym przeprowadzenie takiego rozrachunku
w dniu realizacji dyspozycji rozrachunek ma nastąpić w zamian za zapłatę wynagrodzenia,
o którym mowa w art. 174 ust. 5, co najmniej w części mającej postać:
1)
pieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od Funduszu
informację o wysokości wynagrodzenia należnej za przejęcie każdego zdematerializowanego
prawa udziałowego, lub
2)
niepieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna otrzymał od
Funduszu potwierdzenie zapłaty tego wynagrodzenia.
456)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez dokonanie, w dniu
realizacji dyspozycji, zapisu tych praw na rachunku papierów wartościowych podmiotu
przejmującego w zamian za zapłatę wynagrodzenia, o którym mowa w art. 174 ust. 5,
o ile ma ono postać pieniężną.
5.
W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są akcje mające formę dokumentu, akcjonariusze,
w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt
3, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody ich złożenia do rozporządzenia
spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu akcji w tym terminie, Fundusz unieważnia
ją w trybie art. 358 Kodeksu spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy dokument akcji pod tym samym
numerem emisyjnym.
6.
Fundusz dokonuje przeniesienia praw udziałowych na podmiot przejmujący prawa udziałowe.
Art. 178.
1.
Fundusz dokonuje wyboru podmiotu przejmującego w sposób zapewniający:
1)
otwartość;
2)
transparentność;
3)
równe traktowanie potencjalnych podmiotów przejmujących;
4)
brak konfliktu interesów;
5)
szybkość postępowania;
6)
wybór podmiotu oferującego najkorzystniejsze z punktu widzenia celów przymusowej restrukturyzacji
warunki przejęcia w danych warunkach rynkowych.
2.
Nie narusza wymogów określonych w ust. 1 skierowanie zapytania o ofertę do wybranych
podmiotów, które ze względu na zakres i skalę prowadzonej działalności oraz dokonywaną
przez Fundusz lub Komisję Nadzoru Finansowego ocenę bezpieczeństwa i stabilności prowadzonej
przez nie działalności, z dużym prawdopodobieństwem mogłyby dokonać przejęcia działalności
podmiotu w restrukturyzacji, realizując cele przymusowej restrukturyzacji.
3.
W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1, Fundusz uwzględnia w szczególności
deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:
1)
zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji;
2)
zapłaty poprzez przejęcie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na przejmowanych
rachunkach deponentów podmiotu w restrukturyzacji;
3)
warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przedsiębiorstwo podmiotu
w restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;
4)
terminu przejęcia;
5)
możliwości przejęcia i kontynuacji przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji,
w szczególności zapewnienia bezpieczeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i
środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie przejmującym.
4.
W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 2, Fundusz uwzględnia w szczególności
deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:
1)
zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności zobowiązań
z tytułu środków gwarantowanych na przejmowanych rachunkach deponentów podmiotu w
restrukturyzacji;
2)
warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przejmowane prawa majątkowe
i zobowiązania oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;
3)
terminu przejęcia;
4)
możliwości przejęcia i kontynuacji działalności podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności
zapewnienia bezpieczeństwa przejmowanych środków gwarantowanych i środków gwarantowanych
gromadzonych w podmiocie przejmującym.
5.
W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, Fundusz uwzględnia w szczególności
deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:
1)
warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za prawa udziałowe podmiotu w
restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;
2)
terminu przejęcia;
3)
możliwości wsparcia płynnościowego i kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji, w szczególności
zapewnienia bezpieczeństwa środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie w restrukturyzacji.
6.
Fundusz może odstąpić od wymogów określonych w ust. 1, jeżeli ich spełnienie utrudniałoby
osiągnięcie co najmniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji, a także jeżeli
uzna to za konieczne w celu zapobieżenia zagrożeniu stabilności finansowej przez sytuację
podmiotu w restrukturyzacji i zmniejszeniu skuteczności instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa
dla uniknięcia znaczących negatywnych skutków dla stabilności finansowej.
7.
Podmiot w restrukturyzacji może opóźnić przekazanie informacji o poszukiwaniu podmiotu
przejmującego, o ile jest wymagana zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej,
zgodnie z art. 57 tej ustawy.
Art. 17957)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy wartość przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza
wartość przejmowanych praw majątkowych albo gdy - przy przejęciu praw udziałowych
podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 - wartość zobowiązań
z tytułu środków gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przejęcia tych praw przekracza
wartość praw majątkowych na ten dzień, Fundusz może przekazać podmiotowi przejmującemu,
a w przypadku przejęcia praw udziałowych - podmiotowi w restrukturyzacji, środki z
funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu gwarancyjnego kas do wysokości zobowiązań
z tytułu tych środków, pomniejszone o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu
wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym w przypadku, gdyby na
dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu
upadłości podmiotu w restrukturyzacji.
Art. 180.
Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa
majątkowe lub zobowiązania nie zostały przejęte w wyniku decyzji, o której mowa w
art. 174 ust. 1, nie przysługują roszczenia do podmiotu przejmującego, jego składników
majątkowych i członków jego organów.
Rozdział 14
Tworzenie instytucji pomostowej
Art. 181.
158)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może utworzyć instytucję pomostową w formie spółki kapitałowej.
2.
W celu utworzenia instytucji pomostowej Fundusz może nabyć akcje lub udziały banku
prowadzącego działalność w formie spółki akcyjnej albo firmy inwestycyjnej, w liczbie
zapewniającej uzyskanie statusu podmiotu dominującego. Przepisów art. 25-25r ustawy
- Prawo bankowe, art. 106-108 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje się.
3.
Przedsiębiorstwo instytucji pomostowej, jej akcje albo udziały powinny być zbyte w
okresie 2 lat od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1. Fundusz
może przedłużyć ten termin, na jej wniosek lub z urzędu, o rok, w przypadku gdy jest
to konieczne w celu:
1)
zbycia akcji albo udziałów instytucji pomostowej;
2)
zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub jej wybranych praw majątkowych lub
wybranych zobowiązań;
3)
likwidacji instytucji pomostowej;
4)
zapewnienia kontynuacji świadczenia istotnych usług finansowych.
4.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia ocenę warunków rynkowych
i prognozę ich zmiany. Termin może być ponownie przedłużony.
5.
Działalność instytucji pomostowej podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru
Finansowego w zakresie i na zasadach określonych w ustawie - Prawo bankowe albo ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
659)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do utworzenia i działalności instytucji pomostowej przepisów art. 36 ust. 2 i 4, art.
38, art. 141m-142a, art. 144-147, art. 153-157f oraz art. 158 ust. 4, 5 i 7 ustawy
- Prawo bankowe oraz przepisów art. 84 ust. 1a, art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 110zc-110zzd oraz art. 167 ust. 1 pkt
4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się. Z wnioskiem o wydanie zezwolenia przez Komisję Nadzoru Finansowego
na rozpoczęcie działalności przez instytucję pomostową występuje Fundusz.
6a60)Dodany przez art. 1 pkt 34 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Instytucja pomostowa będąca bankiem, do której na podstawie decyzji Funduszu przeniesiono
przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji będącego bankiem zrzeszającym, staje
się bankiem zrzeszającym dla banków spółdzielczych zrzeszonych w podmiocie w restrukturyzacji.
Wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,
dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania
kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej
w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie
do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków, a także wymogu posiadania lub nabycia
przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej akcji banku zrzeszającego, o
którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, nie stosuje
się.
761)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 12 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637), która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r..
Ujawnienie informacji objętych odpowiednio tajemnicą bankową, o której mowa w art.
104 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, albo tajemnicą zawodową, o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami
finansowymi, jest dopuszczalne, jeżeli jest to niezbędne do zawarcia i wykonania umów
w zakresie zbycia akcji instytucji pomostowej, przedsiębiorstwa instytucji pomostowej
albo jej praw majątkowych lub zobowiązań. W tych samych granicach jest dopuszczalne
ujawnienie informacji poufnej, o której mowa w art. 154 ustawy o obrocie instrumentami
finansowymi, oraz informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji .
8.
Z chwilą zbycia wszystkich akcji albo udziałów instytucji pomostowej lub utraty statusu
podmiotu dominującego przez Fundusz, do jej działalności nie stosuje się przepisów
ustawy.
Art. 182.
1.
Fundusz wnosi kapitał założycielski instytucji pomostowej z funduszy przymusowej restrukturyzacji.
2.
Fundusz pokrywa z funduszy przymusowej restrukturyzacji w niezbędnym zakresie koszty
działalności instytucji pomostowej, jeżeli nie osiąga ona wystarczających przychodów
z zarządzania lub nie zarządza żadnymi przeniesionymi prawami majątkowymi.
Art. 183.
W przypadku instytucji pomostowej będącej bankiem wnoszony przez Fundusz kapitał założycielski
instytucji pomostowej nie może być niższy od równowartości w złotych 1 000 000 euro
przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego
w dniu wydania zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej.
Art. 184.
1.
Instytucja pomostowa jest obowiązana utrzymywać sumę funduszy własnych na poziomie
nie niższym niż wyższa z następujących wartości:
1)
wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa
w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013;
2)
oszacowana przez instytucję pomostową kwota, niezbędna do pokrycia zidentyfikowanych,
istotnych rodzajów ryzyka występujących w jej działalności oraz zmian otoczenia gospodarczego,
uwzględniająca przewidywany poziom ryzyka.
262)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli instytucja pomostowa posiada jedynie akcje lub udziały w podmiocie w restrukturyzacji,
podmiot ten jest obowiązany do utrzymywania sumy funduszy własnych, o której mowa
w ust. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może zezwolić podmiotowi w restrukturyzacji,
na jego wniosek, na niespełnianie tych wymogów. Przepisy art. 185 stosuje się odpowiednio.
Art. 185.
1.
W przypadku gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji,
Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, może udzielić zezwolenia na utworzenie
instytucji pomostowej mimo niespełnienia wymogów określonych w przepisach rozporządzenia
nr 575/2013, ustawy - Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.
1a63)Dodany przez art. 1 pkt 36 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej pomimo niespełnienia
wymogów, o których mowa w ust. 1, do rozpoczęcia działalności przez instytucję pomostową
będącą bankiem przepisów art. 36 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
2.
W postępowaniu o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
ustawy - Prawo bankowe dotyczących utworzenia banku w formie spółki akcyjnej oraz przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi dotyczących uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.
3.
W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego określa, na wniosek
Funduszu, okres i zakres wyłączenia stosowania wobec instytucji pomostowej wymogów
określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy - Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.
464)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa
w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 3 dni od dnia jego otrzymania.
5.
Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo przepisy art. 84 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.
6.
Okres, o którym mowa w ust. 3, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia utworzenia
instytucji pomostowej.
Art. 186.
Po upływie okresu, o którym mowa w art. 185 ust. 3, jednak nie dłużej niż po upływie
roku od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 188 ust. 1, przez instytucję
pomostową utworzoną na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 185 ust. 1, do instytucji
tej mają zastosowanie wymogi określone w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy
- Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.
Art. 187.
1.
W przypadku gdy Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo wspólnikiem instytucji
pomostowej, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 3 i art. 34 ust. 2 ustawy - Prawo bankowe, przysługują mu wyłączne uprawnienia w zakresie:
1)
zatwierdzania statutu albo umowy spółki;
2)
wyboru albo zatwierdzenia członków organów instytucji pomostowej;
3)
określenia zasad wynagradzania członków organów instytucji pomostowej;
4)
zatwierdzania strategii i profilu ryzyka instytucji pomostowej.
2.
Statut instytucji pomostowej określa szczegółowe zasady i tryb wykonywania uprawnień,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-4.
3.
Zmiana statutu albo umowy spółki wymaga pisemnego zatwierdzenia przez Fundusz.
4.
W okresie prowadzenia działalności przez instytucję pomostową uprawnienia walnego
zgromadzenia akcjonariuszy albo zgromadzenia wspólników wykonuje Fundusz.
5.
Pozostałym akcjonariuszom albo wspólnikom instytucji pomostowej nie przysługują roszczenia
odszkodowawcze wobec instytucji pomostowej ani Funduszu z tytułu ograniczeń, o których
mowa ust. 1 i 3. Nie mogą oni również wytaczać powództwa o uchylenie uchwały, o którym
mowa w art. 249 i art. 422 Kodeksu spółek handlowych, powództwa o stwierdzenie nieważności, o którym mowa w art. 252 i art. 425 Kodeksu spółek handlowych, oraz powództwa o naprawienie szkody wyrządzonej spółce, o których mowa w art. 295 i art. 486 Kodeksu spółek handlowych. Przepisu art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.
Rozdział 15
Działalność instytucji pomostowej
Art. 188.
1.
Instytucja pomostowa rozpoczyna działalność z chwilą przeniesienia do niej, na podstawie
decyzji Funduszu:
1)
praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji;
265)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
przedsiębiorstwa;
3)
wybranych praw majątkowych lub zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji.
266)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji,
przeniesienia przedsiębiorstwa lub wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, które
były przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, z instytucji pomostowej odpowiednio
do pierwotnych posiadaczy praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji albo podmiotu
w restrukturyzacji, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności:
1)
taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo
2)
nie należą one do kategorii praw udziałowych, praw majątkowych lub zobowiązań określonych
w decyzji o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia określonych w tej
decyzji.
3.
Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja
Funduszu.
4.
Wartość przenoszonych zobowiązań nie może przekraczać wartości przenoszonych praw
majątkowych.
567)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli wartość przenoszonych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przekracza
wartość przenoszonych praw majątkowych albo przy przeniesieniu praw udziałowych podmiotu
w restrukturyzacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wartość zobowiązań z tytułu środków
gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przeniesienia tych praw przekracza wartość
praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji na ten dzień, Fundusz może przekazać
instytucji pomostowej, a w przypadku przejęcia praw udziałowych - podmiotowi w restrukturyzacji,
środki z funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu gwarancyjnego kas, do wysokości
zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszone o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń
z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku
gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie
o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji.
6.
W przypadku przeniesienia i zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w
restrukturyzacji przepisów art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie stosuje
się.
768)Dodany przez art. 1 pkt 37 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Instytucja pomostowa, w przypadku rozpoczęcia działalności, może powierzyć bankowi,
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, o których mowa
w art. 5 i art. 6 ustawy - Prawo bankowe. Przepisy art. 149 stosuje się odpowiednio.
868)Dodany przez art. 1 pkt 37 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku przejęcia akcji banku zrzeszającego przez instytucję pomostową przepisu
art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się.
968)Dodany przez art. 1 pkt 37 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Instytucja pomostowa może obejmować prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji.
Art. 18969)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może przenieść do instytucji pomostowej prawa udziałowe w jednym lub w kilku
podmiotach w restrukturyzacji, lub przedsiębiorstwo albo wybrane prawa majątkowe lub
zobowiązania z więcej niż jednego podmiotu w restrukturyzacji. W takim przypadku instytucja
pomostowa jest obowiązana zarządzać majątkiem przeniesionym z każdego podmiotu w restrukturyzacji
oddzielnie albo prowadzić ewidencję działalności w sposób umożliwiający wydzielenie
ich majątku i zobowiązań oraz wyników zarządzania nimi.
Art. 190.
Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych
przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem,
w wysokości różnicy wartości przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych
zobowiązań.
Art. 191.
1.
Z dniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, instytucja
pomostowa wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji w zakresie przejętych praw
majątkowych i związanych z nimi zobowiązań, w tym do postępowań sądowych.
2.
Instytucja pomostowa nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji,
także powstałe po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.
3.
Na instytucję pomostową, z dniem określonym w decyzji Funduszu, przechodzą zezwolenia,
koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie
przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z jego
utworzeniem lub działalnością, o ile odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia,
koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej.
4.
Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na instytucję pomostową
praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach następuje na jej wniosek, na
podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 188 ust. 1.
5.
W przypadku gdy instytucja pomostowa nie spełnia warunków uczestnictwa w rynku regulowanym
lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności,
w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot
w restrukturyzacji, a uczestnictwo instytucji pomostowej w takim systemie jest niezbędne
dla kontynuowania przejętej przez nią działalności podmiotu w restrukturyzacji, Fundusz
może określić, w drodze decyzji, termin, nie dłuższy niż 24 miesiące, w którym instytucja
pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa w takim systemie z powodu niespełniania
tych warunków, o ile wykonuje ona istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa,
w tym zobowiązania do płatności i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie
zabezpieczenia. Termin ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek instytucji
pomostowej.
6.
W przypadku przeniesienia do instytucji pomostowej praw udziałowych, w tym wyemitowanych
przez podmiot w restrukturyzacji, przepisów art. 25-25s ustawy - Prawo bankowe i art. 106-106n ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.
7.
W postępowaniach dotyczących przeniesionego przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych
lub wybranych zobowiązań, wszczętych przez podmiot w restrukturyzacji i niezakończonych
przed dniem doręczenia decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, ostateczną
decyzją administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji
wstępuje instytucja pomostowa, z dniem doręczenia jej tej decyzji.
Art. 192.
1.
Przeniesienie nie wymaga uzyskania zgody właścicieli, dłużników ani wierzycieli podmiotu
w restrukturyzacji.
2.
Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji, których prawa
lub zobowiązania nie zostały przeniesione do instytucji pomostowej, nie przysługują
roszczenia do instytucji pomostowej, jej majątku ani członków jej organów.
Art. 193.
1.
Fundusz zbywa prawa udziałowe w instytucji pomostowej na zasadach określonych w art.
178.
2.
Instytucja pomostowa zbywa swoje przedsiębiorstwo lub prawa majątkowe na zasadach
określonych w art. 178.
Art. 193a70)Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku zbycia praw udziałowych w instytucji pomostowej, do której w przymusowej
restrukturyzacji przeniesiono przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, przy pomocy
którego wykonuje się czynności banku zrzeszającego na rzecz banków spółdzielczych,
wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,
dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania
kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej
w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie
do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków, nie stosuje się.
2.
Przez okres 5 lat od dnia zbycia praw udziałowych, o którym mowa w ust. 1, przepisów
art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu
banków spółdzielczych nie stosuje się.
3.
Przez okres 5 lat od dnia zbycia przez instytucję pomostową praw udziałowych w banku
zrzeszającym w restrukturyzacji przepisów art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz
art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się.
Art. 193b70)Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadkach, o których mowa w art. 193a ust. 1 i 3, podmiot, który nabył prawa udziałowe,
zapewnia wykonywanie czynności banku zrzeszającego przez okres nie krótszy niż 5 lat
od dnia nabycia tych praw.
Art. 194.
1.
Pracownicy Funduszu lub osoby przez niego wskazane mogą uczestniczyć w wykonywaniu
czynności kontrolnych w instytucji pomostowej podejmowanych przez pracowników Urzędu
Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 133 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe lub art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym .
2.
Zakres czynności kontrolnych, do których są uprawnieni pracownicy Funduszu lub osoby
przez niego wskazane, określa Komisja Nadzoru Finansowego w uchwale, na wniosek Funduszu.
Rozdział 16
Zakończenie działalności instytucji pomostowej
Art. 195.
Zakończenie działalności instytucji pomostowej następuje z dniem:
1)
otwarcia likwidacji;
2)
zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub wszystkich praw majątkowych związanych
z prowadzeniem działalności i przejęciem przez osobę trzecią wszystkich zobowiązań
innych niż zobowiązania wobec Funduszu.
Art. 196.
1.
Fundusz wydaje decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, jeżeli upłynął okres, o
którym mowa w art. 181 ust. 3, i nie zostały zbyte lub przeniesione wszystkie prawa
majątkowe związane z prowadzeniem działalności. Przepisu art. 156a ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 189, Fundusz wydaje decyzję o ograniczeniu działalności
instytucji pomostowej w zakresie, w jakim został spełniony warunek, o którym mowa
w ust. 1. Przepisy art. 197 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji
Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej. Przepisu
art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się.
4.
W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy o obrocie
instrumentami finansowymi Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego
o uchylenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się.
5.
Fundusz może podjąć decyzję o likwidacji instytucji pomostowej, w przypadku gdy większość
praw majątkowych i zobowiązań związanych z wykonywaniem działalności została zbyta
lub przeniesiona.
6.
W przypadku zbycia lub przeniesienia wszystkich praw majątkowych instytucji pomostowej
Fundusz może dokonać obniżenia funduszy własnych instytucji pomostowej działającej
na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej do poziomu określonego w art. 183.
Art. 197.
1.
Zarząd nad majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej obejmuje powołany przez Fundusz
likwidator, na którego przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie i statucie albo
umowie spółki dla organów instytucji pomostowej.
2.
Likwidator reprezentuje instytucję pomostową.
3.
Z dniem przejęcia zarządu majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej przez likwidatora:
1)
zarząd instytucji pomostowej i rada nadzorcza ulegają rozwiązaniu, a mandaty ich członków
wygasają;
2)
ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasają.
4.
Do likwidacji instytucji pomostowej stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, z tym że:
1)
w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów;
2)
bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek przeprowadzonej likwidacji
podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;
3)
przepisów art. 474 § 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się;
4)
likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Funduszowi sprawozdania z przebiegu
likwidacji.
5.
Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego o przebiegu likwidacji w okresach kwartalnych.
Art. 198.
1.
Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa
je Funduszowi, Komisji Nadzoru Finansowego oraz sądowi rejestrowemu wraz z wnioskiem
o wykreślenie instytucji pomostowej z rejestru.
2.
Sprawozdanie likwidacyjne zatwierdza Fundusz.
Art. 199.
Fundusz może odwołać likwidatora w przypadku, gdy prowadzi on likwidację w sposób
zagrażający realizacji celów przymusowej restrukturyzacji.
Art. 200.
1.
Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa instytucji
pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań
lub jeżeli z powodów związanych bezpośrednio z sytuacją finansową instytucji pomostowej
nie reguluje ona swoich zobowiązań wobec deponentów w zakresie wypłaty środków objętych
ochroną gwarancyjną, zarząd instytucji pomostowej lub likwidator powiadamiają niezwłocznie
Fundusz.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz występuje z wnioskiem do Komisji Nadzoru
Finansowego o zawieszenie działalności instytucji pomostowej i wystąpienie do właściwego
sądu z wnioskiem o ogłoszenie jej upadłości. Przepisy art. 158 ust. 1 i 2 ustawy -
Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.
3.
Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia
na utworzenie instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy - Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej także w przypadku, gdy wystąpiły okoliczności
grożące niewypłacalnością lub obniżeniem sumy funduszy własnych w stopniu powodującym
niespełnienie wymagań dotyczących utworzenia instytucji pomostowej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie uzyskania zgody strony nie stosuje się.
Rozdział 17
Umorzenie lub konwersja zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji
Art. 201.
1.
Fundusz może, bez zgody właścicieli oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji,
dokonać:
1)
umorzenia lub konwersji zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji;
2)
umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych do instytucji pomostowej w celu wyposażenia
jej w fundusze własne;
3)
umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych w ramach instrumentu wydzielenia
praw majątkowych;
471)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
umorzenia lub konwersji zobowiązań w ramach instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa.
2.
Umorzenie lub konwersja zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu w restrukturyzacji
jest dopuszczalna, w przypadku gdy w jej wyniku podmiot w restrukturyzacji spełni
określone odrębnymi przepisami warunki prowadzenia działalności oraz istnieją uzasadnione
przesłanki, że w wyniku restrukturyzacji, o której mowa w art. 214, osiągnie długoterminową
stabilność finansową.
372)Dodany przez art. 1 pkt 40 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Dokonanie przez Fundusz umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust.
1, może prowadzić do zmiany formy prawnej podmiotu w restrukturyzacji.
Art. 202.
1.
Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz, na podstawie oszacowania,
o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, ustala wielkość strat do pokrycia i kwotę, o
jaką powinny wzrosnąć fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji, aby spełnić warunki
określone w art. 201 ust. 2, lub kwotę niezbędną do zapewnienia funduszy własnych
instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.
2.
Dokonując ustalenia wysokości niezbędnych funduszy własnych, Fundusz uwzględnia przewidywane
potrzeby kapitałowe podmiotu w restrukturyzacji, instytucji pomostowej lub podmiotu
zarządzającego aktywami w okresie co najmniej 12 miesięcy.
3.
Jeżeli ustalenia zostały dokonane na podstawie wstępnego oszacowania, a w wyniku oszacowania
końcowego wielkość strat do pokrycia jest inna niż określona we wstępnym oszacowaniu,
Fundusz dokonuje ich ponownego ustalenia.
Art. 20373)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przed lub równocześnie z dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań Fundusz dokonuje
umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 72.
Art. 204.
1.
Wierzyciele, których wierzytelności podlegają konwersji, obejmują prawa udziałowe
w liczbie wynikającej z wartości konwertowanych wierzytelności oraz ceny emisyjnej
ustalonej w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego.
2.
Z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego w związku z umorzeniem
lub konwersją zobowiązań przyjmuje się, że wierzyciele, których wierzytelności podlegają
konwersji, obejmują wyemitowane prawa udziałowe poprzez ich pokrycie konwertowanymi
wierzytelnościami. Przepisów art. 259, art. 262 § 2 pkt 2 oraz art. 431 § 2 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.
Art. 205.
1.
W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji wyemitował instrumenty finansowe, które
przewidują redukcję kwoty zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe
lub inne pozycje funduszy własnych w przypadku zdarzenia powiązanego z sytuacją finansową,
wypłacalnością, pozycją kapitałową lub poziomem funduszy własnych, w przypadku umorzenia
lub konwersji zobowiązań zobowiązanie umarza się lub dokonuje się jego konwersji zgodnie
z warunkami emisji.
2.
Instrumenty, których warunki emisji przewidywały ich umorzenie lub konwersję na kapitał
w przypadku pogorszenia się sytuacji podmiotu, podlegają umorzeniu lub konwersji w
pierwszej kolejności.
3.
Wobec praw udziałowych powstałych w wyniku konwersji oraz instrumentów, które nie
podlegały umorzeniu lub konwersji w pełnej kwocie, Fundusz może zastosować umorzenie
lub konwersję zobowiązań.
Art. 206.
1.
Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji,
z wyjątkiem zobowiązań:
1)
z tytułu środków gwarantowanych;
2)
zabezpieczonych, w tym zobowiązań z tytułu listów zastawnych oraz zobowiązań w postaci
instrumentów finansowych, które stanowią integralną część puli zabezpieczonej zgodnie
z prawem właściwym w sposób podobny do listów zastawnych;
3)
wynikających z posiadania przez podmiot w restrukturyzacji praw majątkowych lub środków
pieniężnych należących do klientów, w tym zdeponowanych w ich imieniu przez fundusze
inwestycyjne lub alternatywne fundusze inwestycyjne, pod warunkiem że takie prawa
majątkowe lub środki podlegają ochronie zgodnie z ustawą - Prawo upadłościowe;
4)
wynikających ze stosunku powierniczego między podmiotem w restrukturyzacji a innym
podmiotem, pod warunkiem że takie zobowiązanie podlega ochronie na mocy ustawy - Prawo
upadłościowe lub ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
5)
wobec banków krajowych, banków zagranicznych, innych instytucji kredytowych oraz firm
inwestycyjnych, o pierwotnym terminie wymagalności krótszym niż 7 dni, z wyjątkiem
zobowiązań pomiędzy podmiotami należącymi do tej samej grupy;
6)
wynikających z uczestnictwa w systemach płatności, systemach rozrachunku lub zobowiązań
wobec operatorów tych systemów lub ich uczestników powstałych w wyniku uczestnictwa
w takim systemie, które staną się wymagalne w terminie krótszym niż 7 dni;
774)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wobec pracowników, w szczególności wynikających z należnego wynagrodzenia i świadczeń
emerytalnych, z wyjątkiem zobowiązań wynikających ze zmiennych składników wynagrodzenia:
a)
nieregulowanych przez układ zbiorowy pracy lub
b)
pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka, o których
mowa w art. 9ca ust. 1 ustawy - Prawo bankowe i art. 110v ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
8)
wobec wierzycieli, wynikających z dostawy towarów i świadczenia usług, które mają
istotne znaczenie dla bieżącej działalności podmiotu w restrukturyzacji, w tym usług
informatycznych, usług użyteczności publicznej oraz usług najmu, obsługi oraz utrzymania
budynków i pomieszczeń;
9)
wobec organów podatkowych i zobowiązań z tytułu ubezpieczeń społecznych;
10)
z tytułu składek na rzecz Funduszu oraz innych oficjalnie uznanych systemów gwarantowania.
2.
Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być zobowiązania, o których mowa
w ust. 1 pkt 2, w części przewyższającej wartość ustanowionych zabezpieczeń.
3.
Fundusz może wyłączyć z umorzenia lub konwersji zobowiązań w całości lub części zobowiązania,
których:
1)
umorzenie lub konwersja nie są możliwe w terminie niezbędnym z punktu widzenia realizacji
celów przymusowej restrukturyzacji;
2)
wyłączenie jest niezbędne w celu uzyskania ciągłości funkcji krytycznych i głównych
linii biznesowych w sposób pozwalający zachować zdolność podmiotu w restrukturyzacji
do kontynuowania kluczowych operacji, usług i transakcji;
375)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wyłączenie jest niezbędne i proporcjonalne w celu uniknięcia szerokiego rozprzestrzeniania
się ryzyka zarażania, zwłaszcza przez przenoszenie strat z jednej instytucji na drugą
ze względu na istniejące powiązania, w szczególności zagrażającego wypłacie środków
objętych ochroną gwarancyjną należących do osób fizycznych, mikroprzedsiębiorców,
małych i średnich przedsiębiorców, które mogłoby istotnie zagrozić funkcjonowaniu
rynku finansowego, w tym jego infrastruktury, w sposób, który może poważnie zakłócić
funkcjonowanie gospodarki;
4)
umorzenie lub konwersja prowadziłyby do strat pozostałych wierzycieli w stopniu większym,
niż gdyby zostały one wyłączone z umorzenia lub konwersji.
4.
Fundusz przed dokonaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 3, powiadamia Komisję Europejską.
5.
W przypadku gdy wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, wymaga wykorzystania środków z
funduszy przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dokonuje wyłączenia, jeżeli Komisja
Europejska w ciągu 24 godzin albo w terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, nie
zgłosi sprzeciwu wobec wyłączenia. Jeżeli Komisja Europejska określi warunki wyłączenia,
Fundusz może dokonać wyłączenia w przypadku spełnienia tych warunków.
Art. 207.
1.
Dokonując oceny zasadności wyłączenia z umorzenia lub konwersji zobowiązań z tytułu
instrumentów pochodnych lub sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do
ich odkupu, Fundusz uwzględnia ocenę utraty wartości wynikającą z zamknięcia kontraktów
instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży w odniesieniu do wielkości strat,
które mogą zostać pokryte w wyniku umorzenia zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych
lub transakcji sprzedaży.
2.
Jeżeli instrumenty pochodne lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem
do ich odkupu nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji, Fundusz dokonuje umorzenia
lub konwersji wynikających z nich zobowiązań. Fundusz dokonuje zamknięcia kontraktów
instrumentów pochodnych lub transakcji sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem
do ich odkupu przed dokonaniem umorzenia lub konwersji tych zobowiązań.
3.
W przypadku gdy instrument pochodny lub transakcja sprzedaży instrumentów finansowych
ze zobowiązaniem do ich odkupu zawiera klauzulę kompensacyjną, w ramach oszacowania,
o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, na potrzeby umorzenia lub konwersji tych zobowiązań
ustala się wartość netto zobowiązania z tego instrumentu lub transakcji.
Art. 208.
1.
Umorzeniu lub konwersji podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.
276)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli umorzeniu lub konwersji podlega zobowiązanie lub prawo udziałowe w części,
warunki umowne dla części nieobjętej umorzeniem lub konwersją nie ulegają zmianie,
z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek.
Art. 209.
1.
Kwotę umarzanych lub konwertowanych zobowiązań ustala się jako różnicę sumy kwot ustalonych
zgodnie z art. 202 ust. 1 i strat pokrytych zgodnie z art. 203.
2.
Zobowiązania w kwocie, o której mowa w ust. 1, podlegają umorzeniu do wysokości strat
niepokrytych zgodnie z art. 203, a w pozostałej kwocie - konwersji na prawa udziałowe.
3.
Umorzenia i konwersji dokonuje się w następującej kolejności:
1)
instrumenty kapitałowe zgodnie z kolejnością określoną w art. 72 ust. 1;
2)
pozostałe zobowiązania podporządkowane, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności,
o których mowa w pkt 1, jest mniejsza niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji;
3)
pozostałe zobowiązania, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji wierzytelności, o których
mowa w pkt 1 i 2, jest niższa niż konieczna kwota umorzenia lub konwersji.
4.
Umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dokonuje się w
kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności, o której mowa w art. 440
ustawy - Prawo upadłościowe.
577)Dodany przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań zgodnie z kolejnością określoną
w ust. 3, z uwzględnieniem wyłączeń, o których mowa w art. 206 ust. 3.
Art. 210.
178)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli do osiągnięcia koniecznej kwoty umorzenia lub konwersji nie jest konieczne
całkowite umorzenie lub konwersja zobowiązań danej kategorii, o której mowa w art.
209 ust. 3, zobowiązania w tej kategorii podlegają umorzeniu lub konwersji proporcjonalnie
do wartości zobowiązania, o ile Fundusz nie dokonał wyłączenia, o którym mowa w art.
206 ust. 3.
1a79)Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli Fundusz dokonał wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3, może dokonać umorzenia
pozostałych zobowiązań w danej kategorii w stopniu wyższym niż proporcjonalnie do
wartości zobowiązania lub dokonać konwersji w stopniu wyższym niż proporcjonalnie
do wartości zobowiązania, w tym przez zastosowanie zróżnicowanych stóp konwersji,
o ile nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 242 ust. 1.
2.
Jeżeli w celu pokrycia strat ustalonych zgodnie z art. 202 nie dokonano umorzenia
wszystkich praw udziałowych dotychczasowych właścicieli podmiotu w restrukturyzacji,
Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji zobowiązań na prawa udziałowe
w celu proporcjonalnego zmniejszenia udziału dotychczasowych właścicieli.
2a80)Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji, jeżeli określona w oszacowaniu
wartość instrumentów własnościowych wydawanych w wyniku konwersji, o której mowa w
art. 138 ust. 8, różni się od kwoty, o jaką, zgodnie z art. 202, powinny wzrosnąć
fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji.
2b80)Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku stosowania zróżnicowania stóp konwersji, o których mowa w ust. 2 i 2a,
stopa konwersji może wynieść zero.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zróżnicowanie stóp konwersji powinno uwzględniać
kolejność zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo
upadłościowe.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowe zasady ustalania zróżnicowanych stóp
konwersji, uwzględniając zasady przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art.
110 ust. 3 pkt 3 i 4.
Art. 211.
1.
Właścicielom, którzy objęli prawa udziałowe w wyniku konwersji, prawa te wydaje się
niezwłocznie na ich żądanie, po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału zakładowego.
2.
Prawo wykonywania głosu z praw udziałowych objętych w wyniku konwersji pozostaje zawieszone
do czasu zakończenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, a w przypadku wydania
przez Fundusz decyzji o zmianie poziomu umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 138
ust. 3 pkt 1 - do dnia, w którym decyzja stanie się wykonalna.
Art. 212.
Do konwersji zobowiązań przepisów art. 7 ust. 1 i art. 69 ustawy o ofercie publicznej,
art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 4181 § 1, art. 441 i art. 456 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.
Art. 213.
W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji jest zobowiązany do spłaty zobowiązania
podporządkowanego, spełniającego warunki, o których mowa w art. 63 rozporządzenia
nr 575/2013, odsetek lub innych płatności z tego tytułu, Fundusz może zawiesić spłatę
tych zobowiązań w części niepodlegającej umorzeniu lub konwersji zobowiązań, do chwili
spełnienia przez ten podmiot wymogów prowadzenia działalności określonych w przepisach
odrębnych.
Art. 214.
1.
Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie nie dłuższym niż
miesiąc od dnia doręczenia decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań,
opracowuje program restrukturyzacji i nadzoruje jego wykonanie. Fundusz może przedłużyć
termin opracowania programu do 2 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, w szczególności
w przypadku notyfikacji pomocy publicznej dla podmiotu w restrukturyzacji.
2.
Celem programu restrukturyzacji jest osiągnięcie przez podmiot w restrukturyzacji
długoterminowej stabilności finansowej.
3.
Program powinien zawierać co najmniej:
1)
analizę przyczyn bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji;
281)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
założenia przyjęte do przygotowania programu dotyczące warunków gospodarczych i warunków
na rynkach finansowych, w których podmiot będzie prowadzić działalność, i ich uzasadnienie;
3)
ocenę bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji, w tym jego pozycji rynkowej (konkurencyjnej);
4)
opis działań, które zostaną podjęte w celu przywrócenia długoterminowej stabilności
finansowej podmiotu w restrukturyzacji;
5)
niezbędne zasoby rzeczowe i finansowe do realizacji programu oraz sposób ich zapewnienia;
6)
harmonogram działań i podział odpowiedzialności za ich realizację;
782)Dodany przez art. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
opis obecnego i przewidywanego stanu rynków finansowych w scenariuszu optymistycznym
i pesymistycznym, z uwzględnieniem skrajnych warunków pozwalających określić obszary
największej wrażliwości podmiotu w restrukturyzacji na zmianę warunków zewnętrznych.
4.
Działania, o których mowa w ust. 3 pkt 4, mogą obejmować:
1)
zaprzestanie prowadzenia działalności przynoszącej straty lub związanej z podwyższonym
ryzykiem;
2)
sprzedaż aktywów, linii biznesowych lub części przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji;
3)
reorganizację podmiotu w restrukturyzacji;
4)
zmiany w rozwiązaniach operacyjnych;
5)
restrukturyzację działalności podmiotu w restrukturyzacji w celu przywrócenia konkurencyjności
lub rentowności;
6)
zmiany w sposobie finansowania działalności i wsparcia kapitałowego podmiotu w restrukturyzacji.
583)Dodany przez art. 1 pkt 46 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Założenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, porównuje się z założeniami przyjmowanymi
przez inne podmioty sektora lub przeciętnymi prognozami dla sektora.
Art. 215.
1.
Jeżeli umorzenie lub konwersję zobowiązań zastosowano wobec więcej niż jednego podmiotu
grupy, program restrukturyzacji określający działania wobec podmiotów grupy opracowuje
podmiot dominujący.
2.
Krajowy podmiot dominujący przekazuje program restrukturyzacji Funduszowi. Fundusz
przekazuje plan właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych
i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
Art. 216.
1.
Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje oceny programu
restrukturyzacji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania programu. Komisja przekazuje
opinię do programu w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku Funduszu
o wydanie takiej opinii.
2.
Fundusz, uwzględniając opinię Komisji Nadzoru Finansowego, akceptuje program restrukturyzacji,
jeżeli uzna za prawdopodobne osiągnięcie jego celu, określając jednocześnie terminy
przekazywania sprawozdań z realizacji programu, albo przekazuje uwagi i zastrzeżenia
w celu jego uzupełnienia lub zmiany.
3.
Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
uwag i zastrzeżeń do programu, przekazuje zmieniony plan Funduszowi. Fundusz, w terminie
7 dni od dnia otrzymania zmienionego programu, dokonuje jego ponownej oceny.
4.
Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz przekazuje Funduszowi sprawozdania
z realizacji programu restrukturyzacji w okresach nie dłuższych niż półroczne.
5.
Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zobowiązać administratora
lub pełnomocnika do zmiany lub ponownego opracowania programu restrukturyzacji w przypadku,
gdy jego realizacja nie jest należyta lub osiągnięcie celu programu nie będzie możliwe.
6.
Jeżeli cele programu restrukturyzacji zostały osiągnięte, Fundusz zwołuje walne zgromadzenie
akcjonariuszy, zgromadzenie wspólników albo walne zgromadzenie członków w celu odwołania
dotychczasowej rady nadzorczej i powołania nowej rady nadzorczej.
7.
Rada nadzorcza powołuje zarząd podmiotu w restrukturyzacji. W przypadku banku w restrukturyzacji
powołanie jest skuteczne z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1
ustawy - Prawo bankowe.
Art. 217.
1.
Umorzenie praw udziałowych oraz umorzenie lub konwersja zobowiązań są skuteczne wobec
podmiotu w restrukturyzacji oraz objętych nimi właścicieli i wierzycieli bez względu
na limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków.
2.
W przypadku gdy w wyniku umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiot, którego wierzytelności
zostały skonwertowane na prawa udziałowe, lub inny wierzyciel podmiotu w restrukturyzacji
przekracza limity i ograniczenia w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania
środków, Komisja Nadzoru Finansowego w porozumieniu z Funduszem określi termin osiągnięcia
ich właściwego poziomu.
3.
Jeżeli wierzyciel, o którym mowa w ust. 2, nie podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego,
powinien zapewnić przestrzeganie obowiązujących go limitów i ograniczeń w zakresie
obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, w terminie nie dłuższym niż 12
miesięcy od dnia opublikowania decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań.
Art. 218.
Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy
progi procentowe określone w art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 25 ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie,
o którym mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 25 ust. 7-9 i art. 25a-25o
ustawy - Prawo bankowe oraz art. 175 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.
Art. 219.
Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku konwersji zobowiązań przekroczy
progi określone w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 106 ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie,
o którym mowa w art. 106 ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 106 ust. 7-9 i art. 106a-106n ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz art. 175 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.
Art. 220.
Jeżeli przekroczenie progu 33% lub 66% ogólnej liczby głosów w spółce publicznej nastąpiło
w wyniku konwersji wierzytelności na akcje podmiotu w restrukturyzacji, obowiązek
ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji w rozumieniu
art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie publicznej ma zastosowanie, w przypadku gdy po
takim nabyciu akcji udział w ogólnej liczbie głosów uległ dalszemu zwiększeniu. Termin
wykonania tego obowiązku liczy się od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące
zwiększenie udziału w ogólnej liczbie głosów.
Art. 221.
Z chwilą wpisu do rejestru podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego podmiotu
w restrukturyzacji ulegają umorzeniu postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone
przeciwko temu podmiotowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych umorzeniem lub
konwersją zobowiązań, a tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, które stanowiły podstawę
do prowadzenia takich postępowań, tracą wykonalność.
Art. 222.
1.
W przypadku emisji instrumentu finansowego lub zaciągnięcia zobowiązania, dla których
prawem właściwym jest prawo państwa trzeciego, podmiot emitujący instrument finansowy
lub zaciągający zobowiązanie, które nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji
na podstawie art. 206 ust. 1 i nie należą do kategorii drugiej należności podlegających
zaspokojeniu z funduszy masy upadłości banku albo z funduszy masy upadłości kasy,
jest zobowiązany:84)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
zawrzeć w warunkach emisji lub umowie zastrzeżenie o możliwości zastosowania wobec
takiego instrumentu lub zobowiązania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań,
w sposób zapewniający zapoznanie się z tym zastrzeżeniem przez nabywcę instrumentu
finansowego lub stronę umowy, na podstawie której podmiot zaciąga zobowiązanie;
2)
uzyskać zgodę nabywcy instrumentu finansowego lub strony umowy, na podstawie której
podmiot zaciąga zobowiązanie, na uznanie skutków decyzji o zastosowaniu instrumentu
umorzenia lub konwersji zobowiązań.
2.
Fundusz może zwolnić podmiot z obowiązku określonego w ust. 1, w przypadku gdy prawo
właściwe dla instrumentu finansowego lub umowy zapewnia bezwarunkowe uznanie skutków
decyzji Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań. W takim przypadku Fundusz może
żądać przedstawienia przez ten podmiot opinii prawnej.
Rozdział 18
Wydzielenie praw majątkowych
Art. 223.
Wydzielenie praw majątkowych jest możliwe w przypadku, gdy:
1)
likwidacja praw majątkowych mogłaby mieć istotny niekorzystny wpływ na sytuację na
rynku, w szczególności na ceny takich praw majątkowych;
2)
przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami jest konieczne
dla kontynuowania działalności podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej
lub
3)
przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami zwiększy przychody
z tych praw.
Art. 224.
1.
Fundusz może utworzyć podmiot lub większą liczbę podmiotów zarządzających aktywami,
w formie spółki kapitałowej.
2.
Przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego aktywami jest zarządzanie przeniesionymi
do niego prawami majątkowymi i zobowiązaniami z jednego albo kilku podmiotów w restrukturyzacji
lub instytucji pomostowej, w tym ich zbycie.
3.
Podmiot zarządzający aktywami może także świadczyć usługi zarządzania innymi prawami
majątkowymi na rzecz Funduszu, na podstawie umowy.
4.
Fundusz wnosi kapitał założycielski podmiotu zarządzającego aktywami z funduszy przymusowej
restrukturyzacji.
5.
Fundusz pokrywa, z funduszy przymusowej restrukturyzacji, w niezbędnym zakresie, koszty
działalności podmiotu zarządzającego aktywami, jeżeli nie osiąga on wystarczających
przychodów z zarządzania lub nie zarządza przeniesionymi prawami majątkowymi.
6.
Jeżeli Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo udziałowcem podmiotu zarządzającego
aktywami, przysługują mu uprawnienia w zakresie:
1)
zatwierdzania statutu albo umowy spółki;
2)
wyboru albo zatwierdzenia powołania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami;
3)
określania zasad wynagradzania członków organów podmiotu zarządzającego aktywami oraz
zakresu ich obowiązków;
4)
zatwierdzania strategii i profilu ryzyka podmiotu zarządzającego aktywami.
Art. 225.
1.
Przeniesienie praw majątkowych i zobowiązań następuje na podstawie decyzji Funduszu.
285)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia wybranych praw majątkowych lub zobowiązań,
które były przedmiotem przeniesienia, o którym mowa w art. 223, odpowiednio do podmiotu
w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej, jeżeli wystąpi jedna z następujących
okoliczności:
1)
taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo
2)
nie należą one do kategorii praw majątkowych lub zobowiązań określonych w decyzji
o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia określonych w tej decyzji.
385)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia określa decyzja
Funduszu.
4.
Z chwilą przeniesienia podmiot zarządzający aktywami wstępuje w prawa i obowiązki
podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w zakresie nabytych praw majątkowych
i związanych z nimi zobowiązań.
5.
Na podmiot zarządzający aktywami przechodzą zezwolenia, z wyjątkiem zezwolenia na
utworzenie banku oraz zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności, oraz koncesje
i ulgi, które zostały udzielone podmiotowi w restrukturyzacji na podstawie przepisów
obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub
działalnością, o ile:
1)
są związane z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami;
2)
odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią
inaczej.
6.
Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na podmiot zarządzający
aktywami praw związanych z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami,
ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach, następuje na jego wniosek, na postawie
decyzji Funduszu, o której mowa w ust. 1.
7.
Podmiot zarządzający aktywami nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu w restrukturyzacji
lub instytucji pomostowej.
8.
W postępowaniach dotyczących przeniesionych praw majątkowych i zobowiązań, wszczętych
przez podmiot w restrukturyzacji lub instytucję pomostową i niezakończonych przed
dniem doręczenia decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych ostateczną decyzją
administracyjną, postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji
lub instytucji pomostowej wstępuje podmiot zarządzający aktywami, z dniem doręczenia
mu decyzji Funduszu.
Art. 226.
1.
Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych praw majątkowych
przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie następuje za wynagrodzeniem
w wysokości nadwyżki wartości przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych
zobowiązań.
2.
Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych zobowiązań przekracza
wartość przenoszonych praw majątkowych, nadwyżka wartości przenoszonych zobowiązań
nad wartością przenoszonych praw majątkowych stanowi zobowiązanie podmiotu w restrukturyzacji
lub instytucji pomostowej wobec podmiotu zarządzającego aktywami.
3.
Wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 podmiot zarządzający aktywami powinien zapłacić
na rzecz podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w formie i w terminie
ustalonych w decyzji Funduszu o przeniesieniu praw majątkowych, nie później jednak
niż w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia.
4.
Sposób i termin wykonania zobowiązania ustalonego zgodnie z ust. 2 określa Fundusz
w decyzji o przeniesieniu praw majątkowych.
Art. 227.
Fundusz może przenieść do podmiotu zarządzającego aktywami prawa majątkowe i zobowiązania
z więcej niż jednego podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej. W takim
przypadku podmiot zarządzający aktywami jest obowiązany zarządzać majątkiem przeniesionym
z każdego podmiotu w restrukturyzacji i instytucji pomostowej oddzielnie lub tak prowadzić
ewidencję działalności, aby możliwe było wydzielenie ich majątku i zobowiązań oraz
wyniku zarządzania nimi.
Art. 228.
1.
W przypadku przeniesienia do podmiotu zarządzającego aktywami praw udziałowych przepisów
art. 25-25s ustawy - Prawo bankowe, art. 106-106n ustawy obrocie instrumentami finansowymi, art. 54-54n ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz art. 82-98 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej nie stosuje się.
2.
Podmiot zarządzający aktywami jest zwolniony z obowiązku zawiadamiania o nabyciu pakietów
akcji spółek publicznych, uzyskania zgody odpowiednich organów na wykonywanie praw
z tych akcji oraz przeprowadzania wezwania do sprzedaży akcji, o których mowa w art.
73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej.
Art. 229.
1.
Przeniesienie, o którym mowa w art. 225 ust. 1, nie wymaga uzyskania zgody właścicieli,
dłużników oraz wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej.
2.
Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji nie przysługują
roszczenia do podmiotu zarządzającego aktywami, jego majątku i członków jego organów
w związku z dokonanym przeniesieniem praw majątkowych lub zarządzaniem aktywami.
3.
Fundusz ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania podmiotu zarządzającego
aktywami oraz członków jego organów, na zasadach określonych w art. 241 i art. 242.
Rozdział 19
Likwidacja podmiotu rezydualnego
Art. 230.
186)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy w wyniku zastosowania instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub
instytucji pomostowej nie doszło do zbycia podmiotu w restrukturyzacji albo zastosowanie
tych instrumentów nie było możliwe, podmiot ten podlega likwidacji w drodze postępowania
upadłościowego albo likwidacyjnego.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
1)
wobec banku w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art.
158 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości banku;
2)
wobec kasy w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy;
3)
wobec firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki określone
w art. 10 i art. 11 ustawy - Prawo upadłościowe, Fundusz może wystąpić z wnioskiem
o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej.
3.
Wniosek o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji może zgłosić
tylko Fundusz.
4.
W przypadkach innych niż określone w ust. 2 Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu.
5.
Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu także w przypadku prawomocnego oddalenia
jego wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo
upadłościowe, chyba że sąd, oddalając wniosek o ogłoszenie upadłości, ustalił, że
materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania podmiotu wpisanego do
Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Przepisu
art. 13 ust. 2a ustawy - Prawo upadłościowe nie stosuje się.
687)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmioty, o których mowa w ust. 2, do świadczenia
usług w zakresie i w okresie niezbędnych do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi:
przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji lub prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji,
wybranymi lub wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi lub wszystkimi zobowiązaniami
podmiotu w restrukturyzacji, przez podmiot, na który są przenoszone, w szczególności
jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed dniem
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy
niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji Funduszu o przejęciu przedsiębiorstwa lub
instytucji pomostowej.
7.
Usługi, o których mowa w ust. 6, podmiot rezydualny jest obowiązany świadczyć na warunkach
rynkowych, na podstawie umowy zawartej z podmiotem, na którego rzecz świadczone są
usługi. Umowy takie nie mogą zostać rozwiązane przed upływem terminu, o którym mowa
w ust. 6, bez zgody Funduszu.
Art. 231.
1.
Likwidacja podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy jest prowadzona
zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni,
z tym że:
1)
w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania udziałów;
2)
bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek z przeprowadzonej likwidacji
podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;
3)
likwidator, nie rzadziej niż raz w miesiącu, składa Funduszowi i wierzycielom sprawozdania
z przebiegu likwidacji;
4)
podział pomiędzy akcjonariuszy (członków) majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu
wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu
likwidacji.
2.
Szczegółowe warunki i tryb likwidacji podmiotu oraz powołanie likwidatora określa
decyzja, o której mowa w art. 230 ust. 4.
388)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 50 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania, o którym mowa
w art. 146g ustawy - Prawo bankowe lub w art. 74 f ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Powództwo rozpoznaje właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.
4.
Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanego banku lub kasy dług wynikający
z rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego przez kasę także wtedy, gdy terminy
jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.
5.
W przypadku likwidacji podmiotu rezydualnego działającego w formie banku lub kasy:
1)
nie stosuje się art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;
2)
nie stosuje się art. 118 ustawy - Prawo spółdzielcze, a przepisy art. 119-129 tej
ustawy stosuje się odpowiednio;
3)
zarząd nad majątkiem likwidowanego podmiotu rezydualnego obejmuje likwidator, na którego
przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie i statucie dla organów podmiotu rezydualnego;
likwidator reprezentuje podmiot rezydualny w likwidacji w sądzie i poza sądem;
4)
kompetencje rady nadzorczej pozostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5;
5)
przepisy art. 74h i art. 74m-74s ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych stosuje się.
6.
Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa
je Funduszowi oraz sądowi rejestrowemu z wnioskiem o wykreślenie banku lub kasy z
rejestru.
7.
Likwidacja innego podmiotu rezydualnego jest prowadzona zgodnie z zasadami dotyczącymi
likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że:
1)
nie stosuje się przepisu art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;
2)
nie stosuje się przepisów art. 118 ustawy - Prawo spółdzielcze.
8.
Likwidatorów podmiotu rezydualnego powołuje i odwołuje Fundusz.
Art. 232.
W odniesieniu do podmiotu rezydualnego oraz podmiotów należących do grupy, do której
należy ten podmiot, przepis art. 146 stosuje się.
Art. 233.
W postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec podmiotu rezydualnego przepisów części
I tytułu III działu III ustawy - Prawo upadłościowe nie stosuje się do czynności podjętych
w ramach przymusowej restrukturyzacji.
Rozdział 20
Koszty przymusowej restrukturyzacji
Art. 234.
1.
Fundusz przekazuje na rzecz podmiotu w restrukturyzacji albo podmiotu rezydualnego:
1)
wynagrodzenie, o którym mowa w art. 174 ust. 5, w części uiszczanej w formie świadczenia
pieniężnego,
2)
wynagrodzenie, o którym mowa w art. 190 i art. 226 ust. 1,
3)
inne przychody z przymusowej restrukturyzacji
- po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów
przejęcia przedsiębiorstwa, przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań do instytucji
pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami.
2.
Fundusz przekazuje na rzecz właścicieli praw udziałowych środki uzyskane z tytułu:
1)
przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na podmiot
przejmujący, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3,
289)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 51 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji na instytucję
pomostową
- po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych z zastosowaniem instrumentów
przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia praw udziałowych do instytucji pomostowej.
3.
Kwoty, o których mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia
przymusowej restrukturyzacji.
4.
W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rezydualnego Fundusz przekazuje środki,
o których mowa w ust. 1, do masy upadłości.
Art. 235.
Kosztami przymusowej restrukturyzacji są poniesione przez Fundusz:
1)
opłaty sądowe oraz inne niż określone w art. 237 i art. 239 wydatki niezbędne do osiągnięcia
celu przymusowej restrukturyzacji;
290)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 52 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
koszty przeprowadzenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3 oraz art.
241;
3)
koszty zbycia przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, wybranych praw majątkowych,
zbycia nieruchomości i rzeczy ruchomych, dochodzenia roszczeń od dłużników i wykonywania
innych praw majątkowych albo ich zbycia;
4)
wydatki z tytułu wsparcia udzielanego w ramach przymusowej restrukturyzacji;
5)
straty z tytułu udzielenia pożyczek i gwarancji w ramach przymusowej restrukturyzacji
podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym, podmiotowi przejmującemu prawa
udziałowe podmiotu w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwo lub wybrane prawa majątkowe
lub zobowiązania;
6)
wydatki z tytułu nabycia praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa
w art. 112 ust. 1 pkt 2, i koszty ich zbycia;
7)
koszty związane z wykonywaniem funkcji administratora, w przypadku, o którym mowa
w art. 153 ust. 10;
8)
wydatki z tytułu dotacji, o której mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2;
9)
wydatki z tytułu finansowania przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art.
179, art. 188 ust. 5, art. 237 i art. 272 ust. 3 i 4;
1091)Dodany przez art. 1 pkt 52 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wydatki związane z likwidacją podmiotu, o której mowa w art. 230 ust. 4 i 5.
Art. 236.
Pożytki uzyskane z instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami, w tym
dywidendy i odsetki, a także przychody z tytułu zbycia lub likwidacji instytucji pomostowej
i podmiotu zarządzającego aktywami stanowią przychody z przymusowej restrukturyzacji,
z zastrzeżeniem art. 189 i art. 227.
Art. 237.
Koszty związane z utworzeniem instytucji pomostowej, wydatki na objęcie jej praw udziałowych
oraz koszty jej działalności nieznajdujące pokrycia w jej przychodach stanowią koszty
przymusowej restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 189 i art. 227.
Art. 238.
W przypadku gdy sposób wymaganego finansowania przymusowej restrukturyzacji, określony
schematem przymusowej restrukturyzacji, określa podział wymaganego finansowania na
poszczególne państwa członkowskie, przychody i pożytki w kwocie przewyższającej koszty
przymusowej restrukturyzacji są dzielone na poszczególne państwa członkowskie w proporcji
wymaganego finansowania.
Art. 239.
Koszty poniesione przez Fundusz z tytułu zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji
zobowiązań niepokryte z przychodów podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej
obciążają fundusze przymusowej restrukturyzacji.
Art. 240.
Po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji Fundusz sporządza sprawozdanie z przymusowej
restrukturyzacji, w tym uwzględnia rozliczenia, o których mowa w art. 234-239.
Rozdział 21
Ochrona praw właścicieli i wierzycieli
Art. 241.
1.
W celu ustalenia, czy wierzyciele oraz właściciele zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej
restrukturyzacji w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu upadłościowym
prowadzonym w przypadku, gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji
sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika, Fundusz zleca wykonanie dodatkowego
oszacowania. Przepis art. 137 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Ustalenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy założeniu, że pomoc państwa,
która została udzielona, podlegałaby zwrotowi przez spłatę lub byłaby zwrócona w innej
formie i nie zostanie udzielona jakakolwiek nowa pomoc państwa.
Art. 242.
1.
Wierzycielom oraz właścicielom, którzy zostali zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji
w stopniu niższym niż zostaliby zaspokojeni w postępowaniu, o którym mowa w art. 241
ust. 1, w wyniku:
1)
zastosowania umorzenia lub konwersji zobowiązań,
2)
niedokonania przeniesienia ich zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji w następstwie
użycia instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej
- przysługuje roszczenie uzupełniające do Funduszu.
2.
Odpowiedzialność majątkowa Funduszu wobec wierzycieli i właścicieli, o których mowa
w ust. 1, w tym deponentów, w zakresie przenoszącym wysokość środków gwarantowanych
ogranicza się do wysokości różnicy między poziomem zaspokojenia właścicieli i wierzycieli
oszacowanym zgodnie z art. 241 a faktycznym zaspokojeniem właścicieli i wierzycieli
w wyniku przymusowej restrukturyzacji.
3.
Rozliczenie z wierzycielami i właścicielami z tytułu odpowiedzialności, o której mowa
w ust. 1, następuje po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.
4.
Uznane roszczenia uzupełniające Fundusz zaspokaja z funduszy przymusowej restrukturyzacji.
5.
Przepis ust. 2 stosuje się także do odpowiedzialności Funduszu za własne czyny niedozwolone,
jak i za czyny niedozwolone podmiotów, za które Fundusz ponosi odpowiedzialność.
6.
Roszczenia uzupełniające przedawniają się po upływie 5 lat od dnia zakończenia przymusowej
restrukturyzacji.
Rozdział 22
Uznanie i wykonanie przymusowej restrukturyzacji prowadzonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji
Art. 243.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
wobec podmiotu lub wobec oddziału banku zagranicznego przez właściwy organ przymusowej
restrukturyzacji państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.
Art. 244.
Przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotu, o którym mowa w art. 243, podlega uznaniu
z mocy prawa, chyba że nie została wszczęta przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji.
Art. 245.
1.
W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 244, właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji zamierzający wykonywać swoje czynności w Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązany wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem
orzeczenia lub decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, wraz z uwierzytelnionym
tłumaczeniem na język polski.
2.
Pełnomocnicy i inne osoby działające w imieniu właściwego organu przymusowej restrukturyzacji,
o którym mowa w ust. 1, są obowiązani wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym
odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem
na język polski.
3.
Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji i osoby, o których mowa w ust. 2, korzystają
w zakresie swych czynności urzędowych w Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych
uprawnień, jakie przysługują im w państwie, w którym zostały utworzone lub powołane.
4.
Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub osoby, o których mowa w ust. 2, są
obowiązani wystąpić z wnioskiem o ujawnienie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze Sądowym i innych rejestrach prowadzonych
w Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie decyzji lub orzeczenia, o których mowa w
ust. 1.
Art. 246.
1.
Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dokonuje:
1)
przeniesienia instrumentów właścicielskich, praw majątkowych lub zobowiązań,
2)
umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,
3)
umorzenia lub konwersji zobowiązań
- dla których prawem właściwym jest prawo Rzeczypospolitej Polskiej lub wobec właścicieli
lub wierzycieli posiadających siedzibę lub zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, takie przeniesienie, umorzenie lub konwersja podlega uznaniu z mocy prawa.
2.
Właściciele instrumentów i praw majątkowych i wierzyciele z tytułu instrumentów i
zobowiązań, o których mowa w ust. 1, mogą zaskarżyć decyzje lub czynności przeniesienia,
umorzenia lub konwersji lub korzystać z innych form ochrony swoich interesów wyłącznie
na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego właściwego organu przymusowej
restrukturyzacji podejmującego te decyzje lub czynności.
Rozdział 23
Uznanie i wykonanie zagranicznych postępowań przymusowej restrukturyzacji
Art. 247.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się wobec postępowań przymusowej restrukturyzacji
wszczętych w państwie trzecim, jeżeli Unia Europejska zawarła z tym państwem trzecim
umowę międzynarodową w sprawie uznawania i wykonywania postępowań przymusowej restrukturyzacji,
w zakresie uregulowanym tą umową, od dnia jej wejścia w życie.
Art. 248.
1.
Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek właściwego organu przymusowej
restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzącego to postępowanie.
2.
Do wniosku o uznanie i wykonanie należy dołączyć:
1)
odpis orzeczenia lub decyzji o wszczęciu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
albo
2)
zaświadczenie organu, o którym mowa w ust. 1, potwierdzające prowadzenie postępowania.
3.
W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2, do wniosku należy dołączyć inny
wiarygodny dowód na piśmie wszczęcia zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji.
4.
Do wniosku organ, o którym mowa w ust. 1, dołącza informację o innych postępowaniach
zagranicznych prowadzonych wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, które
są mu znane, a także informację o osobach upoważnionych do działania w imieniu tego
organu w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego
postępowania przymusowej restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc
zamieszkania, wraz z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanoweniu.
5.
Do dokumentów lub dowodów na piśmie wymienionych w ust. 2 i 4 należy dołączyć ich
uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.
6.
W razie wątpliwości Fundusz może zażądać uwierzytelnienia przedłożonych dokumentów
lub urzędowego poświadczenia autentyczności podpisu.
7.
Po wniesieniu wniosku o uznanie zagranicznego postępowania upadłościowego właściwy
organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego jest obowiązany niezwłocznie
informować Fundusz:
1)
o zmianie uznawanego postępowania zagranicznego;
2)
o innych zagranicznych postępowaniach dotyczących zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji,
które są mu znane.
Art. 249.
1.
W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji członkowie
kolegium podejmują wspólną decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania
przymusowej restrukturyzacji wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotu
dominującego, który posiada:
1)
podmioty zależne z siedzibą w co najmniej dwóch państwach członkowskich, uznane za
istotne przez co najmniej dwa państwa członkowskie;
2)
oddziały położone w co najmniej dwóch państwach członkowskich, uznane za istotne przez
co najmniej dwa państwa członkowskie;
3)
prawa majątkowe lub zobowiązania w co najmniej dwóch państwach członkowskich lub dla
których prawem właściwym jest prawo tych państw członkowskich.
2.
W przypadku podjęcia wspólnej decyzji, o której mowa w ust. 1, Fundusz wydaje decyzję
w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
w Rzeczypospolitej Polskiej zgodną ze wspólną decyzją, z zastrzeżeniem art. 251 ust.
2 i 3.
Art. 250.
Stronami postępowania w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji są właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego
prowadzący to postępowanie i zagraniczny podmiot w restrukturyzacji.
Art. 251.
1.
W przypadku braku wspólnej decyzji europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji
albo nieutworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje
decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji,
uwzględniając interesy państw członkowskich, w których działa zagraniczny podmiot
w restrukturyzacji lub podmiot dominujący z państwa trzeciego, w szczególności wpływ
uznania i wykonania tego postępowania na pozostałe podmioty grupy i stabilność finansową
w państwach członkowskich.
2.
Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji, w przypadku gdy:
1)
postępowanie dotyczy sprawy, która należy do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich;
2)
uznanie i wykonanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej
Polskiej.
3.
Fundusz może wydać decyzję o odmowie uznania lub wykonania zagranicznego postępowania
przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy:
1)
zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji mogłoby mieć negatywny wpływ
na stabilność finansową w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim;
2)
niezależne postępowanie przymusowej restrukturyzacji wobec oddziału banku zagranicznego
jest konieczne do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 66;
3)
wierzyciele, w szczególności deponenci, mający miejsce zamieszkania albo siedzibę
w Rzeczypospolitej Polskiej znaleźliby się w zagranicznym postępowaniu w gorszej sytuacji
niż inni wierzyciele, w szczególności deponenci o takiej samej sytuacji prawnej w
państwie, w którym toczy się zagraniczne postępowanie;
4)
uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji prowadziłoby
do konieczności zaangażowania środków publicznych;
5)
skutki uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
byłoby sprzeczne z przepisami prawa polskiego.
4.
W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji Fundusz
wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji po zasięgnięciu opinii członków kolegium.
Art. 252.
1.
W decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
określa się:
1)
firmę zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji oraz jego siedzibę;
2)
sąd zagraniczny lub właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego,
który wszczął zagraniczne postępowanie;
3)
osoby upoważnione do działania w postępowaniu w imieniu właściwego organu przymusowej
restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzącego zagraniczne postępowanie przymusowej
restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania.
2.
Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązane są wykazać swoje uprawnienia urzędowo
poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym
tłumaczeniem na język polski.
Art. 253.
1.
Uznanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji obejmuje uznanie wydanych
w jego toku orzeczeń i decyzji, a także orzeczeń dotyczących toku postępowania przymusowej
restrukturyzacji i jego zakończenia.
2.
Fundusz może wydać decyzję o częściowym uznaniu lub wykonaniu zagranicznego postępowania
przymusowej restrukturyzacji.
Art. 254.
1.
Decyzja o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji może być
zmieniona lub uchylona w razie późniejszego wykrycia lub powstania podstaw do odmowy
uznania i wykonania.
2.
Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania
przymusowej restrukturyzacji może być wszczęte na wniosek każdego, kto ma w tym interes
prawny, lub z urzędu.
3.
W decyzji o zmianie decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
Fundusz określa zakres zmian.
Art. 255.
1.
W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji przepisy rozdziału 7 stosuje się odpowiednio.
2.
Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego informuje Fundusz o
zmianie osób upoważnionych do działania w imieniu tego organu, ze wskazaniem ich imion,
nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub
decyzji o ich ustanowieniu oraz jego uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.
Art. 256.
1.
W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej
restrukturyzacji Fundusz może, z urzędu lub na wniosek organu prowadzącego zagraniczne
postępowanie przymusowej restrukturyzacji:
1)
wykonywać uprawnienia przysługujące mu w toku przymusowej restrukturyzacji wobec:
a)
praw majątkowych zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, dla których prawem właściwym
jest prawo polskie,
b)
praw majątkowych lub zobowiązań, które są ujęte w księgach oddziału zagranicznego
podmiotu w restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej, dla których prawem właściwym
jest prawo polskie, lub w przypadku gdy podlegają egzekucji w Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
dokonać przeniesienia, także w drodze nakazania przeniesienia, akcji podmiotu zależnego
od zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
zawiesić wykonanie prawa do wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu
wymagalności umów z zagranicznym podmiotem w restrukturyzacji, wobec którego podjęta
została przez europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji wspólna decyzja o
uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, jeżeli
prawa te wynikają z działań podejmowanych w ramach tego postępowania, a spełniane
są istotne postanowienia tych umów, w tym w zakresie dostawy, płatności i zabezpieczenia.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 251 ust. 4, przepisy art. 143 i art. 144 stosuje
się do stron umów z zagranicznym podmiotem w restrukturyzacji, jeżeli jest to niezbędne
dla prawidłowego prowadzenia zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji
w państwie trzecim.
Art. 257.
W przypadku gdy wymaga tego interes publiczny, Fundusz może wykonywać uprawnienia
przysługujące mu w toku przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu zagranicznego
będącego podmiotem dominującym, jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji
państwa trzeciego stwierdzi, że wobec tego podmiotu spełnione zostały warunki wszczęcia
przymusowej restrukturyzacji w tym państwie trzecim.
Art. 258.
Uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji nie
ma wpływu na toczące się postępowania upadłościowe.
Art. 258a92)Dodany przez art. 1 pkt 53 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku zastosowania przez Fundusz jednego z instrumentów przymusowej restrukturyzacji,
o których mowa w art. 110 ust. 1, do instytucji kredytowej, banku, instytucji finansowej,
firmy inwestycyjnej albo podmiotu dominującego, przepisy art. 460-466 oraz art. 468-470
ustawy - Prawo upadłościowe stosuje się odpowiednio.
Dział IV
Restrukturyzacja kas
Art. 259.
193)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 54 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może podejmować i prowadzić działania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt
1, lub nabywać wierzytelności, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, jeżeli łącznie
zostały spełnione następujące warunki:
1)
nie podjął wobec kasy żadnych działań związanych z przymusową restrukturyzacją;
2)
koszty restrukturyzacji kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz
na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania
depozytów;
3)
kasa korzystająca z pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lub 2, zapewnia deponentom
dostęp do środków gwarantowanych;
4)
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdziła zdolność kas do wniesienia składek nadzwyczajnych,
o których mowa w art. 292 ust. 1, z uwzględnieniem składek, których wniesienie zostało
odroczone zgodnie z art. 292 ust. 4 i 5, z zastrzeżeniem art. 263 ust. 2.
2.
Działania w zakresie restrukturyzacji oraz obowiązki nakładane na kasę Fundusz konsultuje
z Komisją Nadzoru Finansowego.
Art. 260.
1.
Realizując zadanie, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, Fundusz może udzielać kasom
objętym systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji lub poręczeń.
2.
Środki uzyskane przez kasy objęte systemem gwarantowania w wyniku udzielenia przez
Fundusz pożyczek, gwarancji lub poręczeń, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone
tylko na usunięcie niebezpieczeństwa niewypłacalności, o ile spełnione zostały warunki,
o których mowa w art. 261.
3.
Fundusz może udzielić pożyczki kasie tylko w celu zaliczenia uzyskanych w ten sposób
środków do funduszy własnych.
4.
Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
gwarancji udzielanych przez banki.
Art. 261.
Warunkiem udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2,
jest w szczególności:
1)
uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez kasę objętą systemem gwarantowania,
wnioskującą o udzielenie pomocy, wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego
jej działalności;
2)
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez kasę ubiegającą się o pomoc pozytywnej opinii
Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania naprawczego;
3)
wykazanie, że wysokość wnioskowanych przez kasę objętą systemem gwarantowania pożyczek,
gwarancji, poręczeń oraz środków wydatkowanych przez Fundusz na wykup wierzytelności
byłaby nie wyższa niż łączna maksymalna kwota z tytułu gwarancji w tej kasie liczona
jako suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy;
4)
wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych kasy na pokrycie strat kasy ubiegającej
się o pomoc;
5)
w przypadku pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, zabezpieczenie wierzytelności
z tytułu udzielonej pomocy gwarantujące zwrot pełnej kwoty pomocy wraz z odsetkami.
Art. 262.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności
wszczęcia przez zarząd kasy postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
2.
Fundusz, na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego, jest ustanawiany
kuratorem, o którym mowa w art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w stosunku do kasy objętej systemem gwarantowania. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie,
o którym mowa w art. 72c ust. 11 tej ustawy.
3.
Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy i wsparcia, o których mowa
w art. 5 ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby zabezpieczeń wierzytelności banków.
4.
Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań, o których mowa
w art. 5 ust. 2, wolne są od opłaty skarbowej oraz podatku od czynności cywilnoprawnych.
Art. 263.
1.
Kasa objęta systemem gwarantowania, korzystająca z pomocy Funduszu, jest obowiązana
udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych do wykonywania działań, o których
mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4.
2.
Jeżeli środki funduszu gwarancyjnego kas są wykorzystywane do restrukturyzacji, kasy
niezwłocznie zapewniają Funduszowi środki finansowe, w razie potrzeby w formie składek
nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292 ust. 1, w wysokości środków wykorzystanych
do restrukturyzacji, w przypadku gdy po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego poziomu
środków, o którym mowa w art. 288 ust. 1:94)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 55 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, a poziom środków zgromadzonych na funduszu
gwarancyjnym kas obniżył się poniżej 2/3 poziomu minimalnego, o którym mowa w art.
288 ust. 1;
2)
poziom środków zgromadzonych na funduszu gwarancyjnym kas jest niższy niż 25% poziomu
minimalnego, o którym mowa w art. 288 ust. 1.
Art. 264.
195)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 56 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3, Fundusz może, jeżeli nie
podjął wobec kasy żadnych działań związanych z przymusową restrukturyzacją, udzielać
wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia, przejęcia
jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa
tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych podmiotowi
przejmującemu lub nabywcy. Wsparcie może zostać również udzielone w przypadku objęcia
akcji banku przejmującego przez Fundusz.
2.
Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:
1)
objęcie akcji banku przejmującego;
2)
udzielenie pożyczki lub gwarancji;
3)
udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka
związanego z przejmowanymi lub nabywanymi prawami majątkowymi lub przejmowanymi zobowiązaniami;
4)
udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych lub nabywanych
praw majątkowych i przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na rachunkach
deponentów kasy do wysokości łącznej maksymalnej kwoty z tytułu gwarancji w kasie
liczonej jako suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy, w której
stwierdzono niebezpieczeństwo niewypłacalności.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
496)Dodany przez art. 1 pkt 56 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może udzielać wsparcia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli koszty restrukturyzacji
kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz na podstawie ustawy
w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów.
Art. 265.
Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3,
jest w szczególności:
1)
uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez przejmującego lub nabywcę wyników
badania sprawozdania finansowego dotyczącego jej działalności;
2)
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez przejmującego lub nabywcę pozytywnej opinii
Komisji Nadzoru Finansowego o celowości przejęcia i braku zagrożenia dla bezpieczeństwa
środków deponentów gromadzonych w kasie, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego
wydała decyzję o przejęciu lub likwidacji, oraz w przejmującym lub nabywającym banku
lub kasie;
3)
wykazanie, że wysokość środków zaangażowanych przez Fundusz we wsparcie przejmującego
lub nabywcy byłaby nie wyższa niż łączna maksymalna kwota z tytułu gwarancji w kasie,
wobec której Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję o przejęciu lub likwidacji,
liczona jako suma środków gwarantowanych na przejmowanych rachunkach deponentów tej
kasy;
4)
wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanej lub likwidowanej kasy
na pokrycie strat;
5)
zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia wraz z odsetkami
w przypadku wsparcia w formie, o której mowa w art. 264 ust. 2 pkt 2.
Art. 26697)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Podmiot przejmujący kasę korzystającą ze wsparcia, przejmujący wybrane prawa majątkowe
lub wybrane zobowiązania kasy, lub nabywca przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego
zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych, na żądanie Funduszu, udziela
informacji niezbędnych do oceny ryzyka zwrotu udzielonego wsparcia lub strat związanych
z nabywanymi lub przejmowanymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami.
Art. 267.
Z tytułu udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264 ust. 2 pkt 3 i 4, Funduszowi
przysługuje roszczenie w stosunku do kasy, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego
wydała decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub
o likwidacji, a w przypadku ogłoszenia upadłości kasy do jej masy upadłości.
Art. 267a98)Dodany przez art. 1 pkt 58 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i
2, albo wsparcia, o którym mowa w art. 264, instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania
podporządkowane kasy, której Fundusz udzielił pomocy, a także instrumenty kapitałowe
oraz zobowiązania podporządkowane przejmowanej albo likwidowanej kasy, której Fundusz
udzielił wsparcia, ulegają umorzeniu do wysokości strat kasy:
1)
której Fundusz udzielił pomocy,
2)
przejmowanej,
3)
likwidowanej
- zidentyfikowanych odpowiednio na dzień określony w decyzji Funduszu o udzieleniu
pomocy, dzień przejęcia kasy albo dzień nabycia przedsiębiorstwa kasy w likwidacji,
jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych niepokrytych dotychczas
przez fundusze własne.
2.
Umorzenie następuje w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności
warunków udzielenia wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej.
3.
Umorzenie następuje w przypadku:
1)
pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 - z dniem określonym w decyzji Funduszu
o udzieleniu pomocy;
2)
wsparcia, o którym mowa w art. 264 - z dniem przejęcia lub nabycia.
4.
Umorzenie następuje w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności,
o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.
5.
Umorzeniu podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.
6.
Jeżeli nie jest konieczne całkowite umorzenie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań
podporządkowanych, podlegają one umorzeniu proporcjonalnie w zakresie, w jakim jest
ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności warunków udzielenia wsparcia z zasadami
pomocy państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej.
7.
Jeżeli instrument kapitałowy lub zobowiązanie podporządkowane podlega częściowemu
umorzeniu, warunki umowne w części nieobjętej umorzeniem nie ulegają zmianie, z wyłączeniem
podstawy naliczania odsetek z tytułu instrumentu kapitałowego lub zobowiązania podporządkowanego.
8.
W przypadku udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264, wartość i zakres umorzenia
są wskazywane:
1)
na dzień poprzedzający dzień przejęcia - w sprawozdaniu finansowym zweryfikowanym
przez firmę audytorską albo
2)
na dzień poprzedzający dzień nabycia - przez likwidatora kasy.
9.
W przypadku udzielenia pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, wartość i
zakres umorzenia są wskazywane przez kasę.
10.
Wartość i zakres umorzenia ustala się na podstawie sprawozdania finansowego, którego
wyniki badania zostały uznane przez Zarząd Funduszu zgodnie z art. 261 pkt 1.
11.
W przypadku umorzenia nie przysługuje roszczenie o odszkodowanie.
12.
Kasa lub podmiot przejmujący kasę ogłasza informacje o umorzeniu na swojej stronie
internetowej.
Art. 268.
Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być podejmowane i prowadzone po
uzyskaniu decyzji Komisji Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem.
Dział IVa
Restrukturyzacja banków99)Dział dodany przez art. 19 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
Art. 268a.
1.
Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1, Fundusz może udzielać wsparcia
na rzecz działalności banku, w związku z jego restrukturyzacją, podmiotom przejmującym
bank.
2.
Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:
1)
objęcie akcji banku przejmującego;
2)
udzielenie pożyczki lub gwarancji;
3)
udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka
związanego z przejmowanymi prawami majątkowymi lub przejmowanymi zobowiązaniami;
4)
udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych praw majątkowych
i przejmowanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na rachunkach deponentów
banku przejmowanego do wysokości przejmowanych zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszonych
o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
w postępowaniu upadłościowym w przypadku, gdyby na dzień przejęcia sąd wydał postanowienie
o ogłoszeniu upadłości przejmowanego banku.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe nie stosuje się.
Art. 268b.
Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1,
jest w szczególności:
1)
uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez bank przejmujący wyników badania
sprawozdania finansowego dotyczącego działalności restrukturyzowanego banku sporządzonego
na dzień poprzedzający dzień przejęcia;
2)
wykazanie, że koszty restrukturyzacji banku nie przekraczają kosztów zadań realizowanych
przez Fundusz na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu
gwarantowania depozytów;
3)
wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanego banku na pokrycie strat;
4)
zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia wraz z odsetkami
- w przypadku wsparcia w formie, o której mowa w art. 268a ust. 2 pkt 2.
Art. 268c.
Bank biorący udział w restrukturyzacji banku, na którego działalność udzielono wsparcia,
jest obowiązany udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych do oceny ryzyka
braku zwrotu udzielonego wsparcia lub strat związanych z przejmowanymi prawami majątkowymi
lub zobowiązaniami.
Art. 268d.
Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być podejmowane i prowadzone po
uzyskaniu decyzji Komisji Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem.
Dział V
Gospodarka finansowa Funduszu
Rozdział 1
Źródła finansowania, fundusze własne Funduszu, podział zysku lub pokrycie straty
Art. 269.
1.
Fundusz prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego.
2.
Fundusz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych projekty
planów finansowych Funduszu w trybie i terminach określonych w przepisach dotyczących
prac nad projektem ustawy budżetowej.
Art. 270.
1.
Źródłami finansowania Funduszu są:
1)
składki, o których mowa w art. 286 ust. 1, wnoszone przez podmioty objęte systemem
gwarantowania oraz składki, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3, wnoszone przez podmioty
krajowe i oddziały banków zagranicznych;
2)
składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299
ust. 1 i art. 300 ust. 1;
3)
wpływy z aktywów finansowych Funduszu, w tym z pożyczek i gwarancji udzielanych przez
Fundusz;
4)
środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy zagranicznej;
5)
środki z dotacji, udzielonych na wniosek Funduszu, z budżetu państwa na zasadach określonych
w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
6)
środki z kredytu krótkoterminowego udzielonego przez Narodowy Bank Polski zgodnie
z art. 306;
7)
środki z pożyczek udzielonych z budżetu państwa;
8)
środki uzyskane z zaciągniętych pożyczek, kredytów i emisji obligacji;
9)
środki uzyskane z pożyczek udzielonych przez oficjalnie uznane systemy gwarantowania
depozytów i podmioty zarządzające funduszami przymusowej restrukturyzacji z państw
członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska na podstawie zawartych umów;
10)
środki, o których mowa w art. 236-238;
11)
środki uzyskane w wyniku zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
i wsparcia udzielanego podmiotowi przejmującemu, o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt
1 oraz ust. 3;
12)
inne wpływy uzyskane przez Fundusz.
2.
Fundusz może emitować obligacje.
Art. 271.
Fundusz statutowy jest tworzony w celu zapewnienia środków na nabycie rzeczowego majątku
trwałego i wartości niematerialnych i prawnych Funduszu oraz pokrycie zobowiązań z
tytułu środków gwarantowanych.
Art. 272.
1.
Fundusz gwarancyjny banków jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków
gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych oraz w celu pokrycia ewentualnych
strat Funduszu. W przypadku, o którym mowa w art. 57 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego
banków mogą służyć realizacji zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w kasach.
Środki funduszu gwarancyjnego banków mogą także służyć realizacji zadań Funduszu,
o których mowa w art. 5 ust. 2a.101)Zdanie trzecie dodane przez art. 19 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
2.
Fundusz gwarancyjny kas jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań z tytułu środków
gwarantowanych w kasach. W przypadku, o którym mowa w art. 56 ust. 5, środki funduszu
gwarancyjnego kas mogą służyć realizacji zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych
w bankach i oddziałach banków zagranicznych. Środki funduszu gwarancyjnego kas mogą
także służyć realizacji zadań Funduszu, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1-3.102)Zdanie trzecie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 59 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
3.
Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na
finansowanie przymusowej restrukturyzacji w zakresie, w jakim służą one zapewnieniu
dostępu deponentów do środków gwarantowanych w przymusowej restrukturyzacji, w szczególności
w przypadku, o którym mowa w art. 179 i art. 188 ust. 5.
4.
Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznacza się na
finansowanie przymusowej restrukturyzacji w wysokości strat, jakie ponieśliby wierzyciele
z tytułu środków gwarantowanych, gdyby nie zostały one wyłączone z umorzenia lub konwersji
zobowiązań, a w przypadku użycia innych instrumentów przymusowej restrukturyzacji
- strat, jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby ci wierzyciele
ponieśli straty proporcjonalnie do strat poniesionych przez wierzycieli w tej samej
kategorii zaspokojenia roszczeń zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe.
5.
Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas, o których mowa
w ust. 4, przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w kwocie nie
wyższej niż kwota wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu
upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji
sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona
o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
w takim postępowaniu.
6.
W przypadku gdy środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas
przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji, środki te nie mogą finansować
objęcia praw udziałowych przez Fundusz.
7.
Jeżeli oszacowanie, o którym mowa w art. 241 ust. 1, wykaże, że środki funduszu gwarancyjnego
banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczone na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
są większe niż kwota wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu
upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji
sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona
o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
w takim postępowaniu, Fundusz zwraca nadwyżkę na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz
gwarancyjny kas.
8.
Jeżeli Fundusz przekazał środki z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego
kas na finansowanie przymusowej restrukturyzacji zgodnie ze schematem przymusowej
restrukturyzacji, zgłasza on roszczenie o zwrot tych środków w wysokości nadwyżki
środków przekazanych nad kwotą wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych
w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej
restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji,
pomniejszoną o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
w takim postępowaniu.
9.
Kwota środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczonych
na finansowanie przymusowej restrukturyzacji nie może być wyższa niż 50% docelowego
poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu
środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, o których mowa w art. 287 ust. 2
i art. 288 ust. 2. Rada Funduszu może podjąć decyzję o przeznaczeniu na finansowanie
przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu środków systemu
gwarantowania depozytów w bankach i docelowego poziomu środków systemu gwarantowania
depozytów w kasach, uwzględniając potrzebę efektywnego wykorzystania środków.
Art. 273.
1.
Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest tworzony w celu zapewnienia środków
na finansowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji banków, firm
inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych.
2.
Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas jest tworzony w celu zapewnienia środków
na finansowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas.
3.
Finansowanie zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 1
i 2, obejmuje w szczególności finansowanie:
1)
zadań określonych w art. 112;
2)
utworzenia instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami oraz wyposażenie
tych podmiotów w fundusze własne konieczne ze względu na skalę i wyniki działalności;
3)
zaspokojenia roszczeń uzupełniających, o których mowa w art. 242;
4)
wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub konwersji zobowiązań, o którym mowa w art. 206
ust. 3;
5)
pokrycia kosztów przymusowej restrukturyzacji zgodnie z uzgodnionym przez Fundusz
schematem przymusowej restrukturyzacji oraz pokrycia ewentualnych strat Funduszu z
tytułu przymusowej restrukturyzacji.
4.
W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji
banków i firm inwestycyjnych przekraczają wartość środków zgromadzonych na funduszu
przymusowej restrukturyzacji banków, w tym środków ze składek nadzwyczajnych, o których
mowa w art. 299 ust. 1, środki funduszu przymusowej restrukturyzacji kas zgromadzone
ze składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, mogą służyć finansowaniu przymusowej
restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych.
5.
W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji
kas przekraczają wartość środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji
kas, w tym środków ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 300 ust. 1, środki
funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, zgromadzone ze składek, o których mowa
w art. 295 ust. 1, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji kas.
Art. 274.
1.
W przypadku, o którym mowa w art. 206 ust. 3, jeżeli w wyniku wyłączenia zobowiązań
z umorzenia lub konwersji zobowiązań straty podmiotu w restrukturyzacji nie zostały
w całości pokryte umorzonymi zobowiązaniami innych wierzycieli, Fundusz może przeznaczyć
środki funduszy, o których mowa w art. 273, na pokrycie strat podmiotu w restrukturyzacji
lub objęcie praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy
własnych.
2.
Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony w ust. 1, jeżeli:
1)
dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań w wysokości co najmniej
8% zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji,
określonych na podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, oraz
2)
kwota środków nie przekracza 5% zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne
podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania, o którym mowa w
art. 137 ust. 2 i 3.
Art. 275.
W przypadku gdy nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 274 ust. 2 pkt
1, Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony w art. 274 ust. 1, jeżeli:
1)
dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań w wysokości nie mniejszej
niż 20% wartości aktywów ważonych ryzykiem podmiotu w restrukturyzacji oraz
2)
wielkość środków odpowiednio na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i
firm inwestycyjnych albo środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas
jest nie mniejsza niż 3% kwoty środków gwarantowanych we wszystkich podmiotach objętych
systemem gwarantowania, oraz
3103)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 60 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wielkość sumy bilansowej podmiotu w restrukturyzacji na poziomie skonsolidowanym ustalona
na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego nie przekracza równowartości
w złotych kwoty 900 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy
Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania.
Art. 276.
Wydatki na cel określony w art. 274 ust. 1 mogą być finansowane ze środków:
1)
na finansowanie przymusowej restrukturyzacji odpowiednio banków i firm inwestycyjnych
albo kas;
2)
które mogą być uzyskane w okresie 3 lat ze składek nadzwyczajnych;
3)
jeżeli środki, o których mowa w pkt 1 i 2, są niewystarczające - z innych źródeł,
w sposób określony w art. 278.
Art. 277.
Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa w art. 273, na pokrycie strat
podmiotu w restrukturyzacji lub objęcie praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji
w celu odtworzenia jego funduszy własnych w wysokości przekraczającej poziom, o którym
mowa w art. 274 ust. 2 pkt 2, jeżeli wszystkie niezabezpieczone zobowiązania podlegające
umorzeniu lub konwersji inne niż środki objęte ochroną gwarancyjną zostały umorzone
lub skonwertowane. W celu finansowania tych wydatków Fundusz może zaciągać pożyczki
od podmiotów trzecich lub przeznaczyć na ich pokrycie środki na finansowanie przymusowej
restrukturyzacji odpowiednio banków i firm inwestycyjnych albo kas.
Art. 278.
Fundusz może zaciągać pożyczki od podmiotów trzecich, w przypadku gdy środki na finansowanie
przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych albo kas są niewystarczające
do pokrycia wydatków i nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek
nadzwyczajnych na rzecz Funduszu lub środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych są
niewystarczające.
Art. 279.
Przepisy art. 274-278 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy w wyniku finansowania
przymusowej restrukturyzacji z wykorzystaniem innych instrumentów niż umorzenie lub
konwersja zobowiązań środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków lub funduszu
przymusowej restrukturyzacji kas pokrywają w sposób pośredni straty lub ujemne fundusze
własne podmiotu w restrukturyzacji.
Art. 280.
Fundusz restrukturyzacji banków spółdzielczych jest tworzony w celu zapewnienia środków
finansowych na cele określone w art. 35 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków
spółdzielczych.
Art. 281.
Fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji
banków, fundusz przymusowej restrukturyzacji kas oraz fundusz restrukturyzacji banków
spółdzielczych dzielą się na fundusze wykorzystane - w zakresie, w jakim zostały one
wykorzystane na finansowanie zadań Funduszu, oraz fundusze do wykorzystania - w pozostałym
zakresie. Szczegółowe zasady tworzenia i wykorzystania funduszy własnych Funduszu
określa statut Funduszu.
Art. 282.
1.
Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości kasy zasilają fundusz gwarancyjny kas.
2.
Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości banku lub oddziału banku zagranicznego
zasilają fundusz gwarancyjny banków.
3.
Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości firmy inwestycyjnej zasilają fundusz
przymusowej restrukturyzacji banków.
Art. 283.
Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie zadań Funduszu, w szczególności w zakresie:
1)
gwarantowania środków pieniężnych;
2)
przymusowej restrukturyzacji;
3)
działalności pomocowej dla banków na cele określone w art. 35 ust. 3 i 4 ustawy o
funkcjonowaniu banków spółdzielczych;
4)
nabycia praw majątkowych, o których mowa w art. 314;
5)
pokrywania kosztów lub nakładów związanych z działalnością Funduszu.
Art. 284.
Jeżeli wymagane finansowanie, o którym mowa w art. 133 ust. 2 pkt 7, jest realizowane
przez udzielenie gwarancji, Fundusz może udzielić gwarancji spłaty zobowiązań do wysokości
udziału Funduszu w wymaganym finansowaniu określonego w schemacie przymusowej restrukturyzacji.
Art. 285.
1.
Rada Funduszu przeznacza zysk netto na zwiększenie funduszu gwarancyjnego banków,
funduszu gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków oraz funduszu
przymusowej restrukturyzacji kas, w proporcji określonej jako stosunek środków zgromadzonych
w poszczególnych funduszach do sumy środków zgromadzonych we wszystkich tych funduszach
na dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego.
2.
W przypadku gdy na dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego
poziom każdego z funduszy, o których mowa w ust. 1, wynosi zero, o sposobie przeznaczenia
zysku netto na taki fundusz decyduje Rada Funduszu.
3.
Do pokrycia straty netto przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
4.
Rada Funduszu może przeznaczyć całość lub część zysku netto Funduszu na podwyższenie
funduszu statutowego.
5.
Decyzję o podziale zysku netto lub pokryciu straty podejmuje Rada Funduszu, w formie
uchwały, na wniosek Zarządu Funduszu.
6.
Do podziału zysku lub pokrycia straty przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Obowiązkowe składki na rzecz Funduszu
Oddział 1
Finansowanie obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów
Art. 286.
1.
Obowiązkowy system gwarantowania depozytów finansowany jest przez podmioty objęte
systemem gwarantowania, ze składek wnoszonych w okresach kwartalnych, z zastrzeżeniem
art. 294 ust. 1.
2.
Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone przez banki i oddziały
banków zagranicznych zasilają fundusz gwarancyjny banków.
3.
Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone przez kasy zasilają
fundusz gwarancyjny kas.
4.
Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego lub kasa są
zwolnione z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 3.
Art. 287.
1.
Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach wynosi 0,8% kwoty
środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów.
2.
Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach wynosi 2,6% kwoty
środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów.
3.
Składki na fundusz gwarancyjny banków ustala się w takiej wysokości, aby osiągnąć:
1)
minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach do dnia 31 grudnia
2016 r.;
2)
docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach do dnia 3 lipca
2030 r.
4.
Rada Funduszu, ustalając wysokości składek, może skrócić termin osiągnięcia docelowego
poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach określony w ust. 3 pkt 2,
uwzględniając bieżący poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach oraz
wyniki finansowe banków i oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem
gwarantowania depozytów.
5.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków
gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem
gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego poziomu
środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu
o 4 lata.
6.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków
gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem
gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego poziomu
środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu
o 4 lata.
7.
Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się w szczególności fazę
cyklu koniunkturalnego oraz wpływ, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową banków
i oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
8.
Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków,
o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,8%
kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych
obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, terminy określone w ust. 3 ulegają
przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek, o której mowa w art. 293 ust.
1 pkt 1, na dany rok kalendarzowy nie była wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych
w bankach i oddziałach banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów.
9.
Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w
ust. 2, środki systemu gwarantowania depozytów w bankach obniżą się poniżej 2/3 tego
poziomu, składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów w bankach ustalane
są na poziomie umożliwiającym osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu gwarantowania
depozytów w bankach - w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków
systemu gwarantowania depozytów w bankach - w okresie nie dłuższym niż 10 lat.
10.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć
termin osiągnięcia docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w bankach,
o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków systemu gwarantowania depozytów
w bankach, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową banków i oddziałów
banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
Art. 288.
1.
Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wynosi 0,8% kwoty
środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
2.
Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wynosi 1% kwoty środków
gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
3.
Składki na fundusz gwarancyjny kas ustala się w takiej wysokości, aby osiągnąć:
1)
minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do dnia 31 grudnia
2020 r.;
2)
docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do dnia 3 lipca 2030 r.
4.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków
gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do
momentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust.
1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata.
5.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających 0,8% kwoty środków
gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do
momentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust.
2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata.
6.
Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się w szczególności fazę
cyklu koniunkturalnego oraz wpływ, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową kas
objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
7.
Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków,
o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,8%
kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów, terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu w taki sposób, aby łączna
kwota składek, o której mowa w art. 293 ust. 1 pkt 2, na dany rok kalendarzowy nie
była wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów.
8.
Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w
ust. 2, środki systemu gwarantowania depozytów w kasach obniżą się poniżej 2/3 tego
poziomu, składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów w kasach ustalane są
na poziomie umożliwiającym osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu gwarantowania
depozytów w kasach - w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków
systemu gwarantowania depozytów w kasach - w okresie nie dłuższym niż 10 lat.
9.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć
termin osiągnięcia docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów w kasach,
o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków systemu gwarantowania depozytów
w kasach, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową kas objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów.
Art. 289.
1.
Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy system gwarantowania depozytów
w bankach i oddziałach banków zagranicznych stanowi wartość środków gwarantowanych
na koniec kwartału bezpośrednio poprzedzającego kwartał, którego składka dotyczy,
w banku albo oddziale banku zagranicznego zobowiązanych do wniesienia składki.
2.
Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu zobowiązanego
do wniesienia składki, obejmujący w szczególności przynależność do systemu ochrony
instytucjonalnej, współczynnik wypłacalności oraz jakość aktywów.
3.
Fundusz opracowuje metody wyznaczania składek odrębnie dla banków oraz oddziałów banków
zagranicznych i przedstawia je do zatwierdzenia Komisji Nadzoru Finansowego.
4.
Decyzja w przedmiocie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metod, o których mowa
w ust. 3, podejmowana jest przez Komisję Nadzoru Finansowego w terminie 2 miesięcy
od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie metod przez Fundusz.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metod, o których mowa w ust.
3, jeżeli zostały one opracowane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust.
11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję o odmowie zatwierdzenia metod, przekazuje
Funduszowi zalecenia w zakresie niezbędnych zmian w opracowanych metodach.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metody wyznaczania składek, o których mowa
w ust. 3, w formie uchwał.
7.
O zatwierdzeniu metod wyznaczania składek Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz
oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego niezwłocznie, nie później niż w terminie 5
dni od dnia podjęcia uchwał, o których mowa w ust. 6.
8.
Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy dotychczasowe
metody nie różnicują w sposób odpowiedni wyznaczanych składek ze względu na profil
ryzyka podmiotów zobowiązanych do wnoszenia składek oraz może dokonać zmiany w przypadku
zmiany sprawozdawczości banków lub oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4-7 dotyczące zatwierdzania metod
wyznaczania składek stosuje się.
10.
O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających zatwierdzenia przez
Komisję Nadzoru Finansowego, Fundusz powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego nie później
niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania zmian.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób określania
profilu ryzyka podmiotów zobowiązanych do wniesienia składki i uwzględniania tego
profilu w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny banków, w szczególności:
1)
sposób obliczania składek należnych od poszczególnych podmiotów,
2)
dobór wskaźników określających profil ryzyka podmiotu i sposób ich wykorzystania,
3)
metody określania profilu ryzyka podmiotu,
4)
minimalny poziom ulgi przy wyliczaniu składki, w przypadku przynależności podmiotu
do systemu ochrony instytucjonalnej,
5)
sposób uwzględnienia przynależności podmiotu do sektora niskiego ryzyka przy wyliczaniu
składki,
6)
zasady stosowania składek minimalnych,
7)
zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości łącznej kwoty
składek w danym roku
- uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od profilu
ryzyka podmiotów zobowiązanych do ich wnoszenia.
12.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb zatwierdzania
przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanych przez Fundusz metod wyznaczania składek
oraz zakres informacji, dotyczących metody wyznaczania składek, udostępnianych podmiotom
wnoszącym składki, oraz tryb ich udostępniania, w szczególności:
1)
zakres dokumentacji załączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie metod wyznaczania
składek,
2)
zakres dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję
Nadzoru Finansowego
- uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego współdziałania
Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, kompletności informacji i adekwatności metod
wyznaczania składek oraz ich zmian, a także zapewnienia podmiotom wnoszącym składki
bieżącego dostępu do niezbędnych im danych.
Art. 290.
1.
Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy system gwarantowania depozytów
w kasach stanowi wartość środków gwarantowanych na koniec kwartału bezpośrednio poprzedzającego
kwartał, którego składka dotyczy, w kasie zobowiązanej do wniesienia składki.
2.
Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka kasy zobowiązanej
do wniesienia składki, obejmujący w szczególności współczynnik wypłacalności oraz
jakość aktywów.
3.
Fundusz opracowuje metodę wyznaczania składek dla kas i przedstawia ją do zatwierdzenia
Komisji Nadzoru Finansowego.
4.
Decyzja w sprawie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metody, o której mowa w ust.
3, jest podejmowana przez Komisję Nadzoru Finansowego w terminie 2 miesięcy od dnia
złożenia wniosku o zatwierdzenie metody przez Fundusz.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metody, o której mowa w ust.
3, jeżeli została ona opracowana niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust.
11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję o odmowie zatwierdzenia metody, przekazuje
Funduszowi zalecenia w zakresie niezbędnych zmian w opracowanej metodzie.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metodę wyznaczania składek, o której mowa w
ust. 3, w formie uchwały.
7.
O zatwierdzeniu metody wyznaczania składek Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz
oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego niezwłocznie, nie później niż w terminie 5
dni od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 6.
8.
Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy dotychczasowa
metoda nie różnicuje w sposób odpowiedni wyznaczanych składek ze względu na profil
ryzyka kas zobowiązanych do wnoszenia składek oraz może dokonać zmiany w przypadku
zmiany sprawozdawczości kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4-7 dotyczące zatwierdzania metod
wyznaczania składek stosuje się.
10.
O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających zatwierdzenia przez
Komisję Nadzoru Finansowego, Fundusz powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego nie później
niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania zmian.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, sposób określania
profilu ryzyka kas zobowiązanych do wniesienia składki i uwzględniania tego profilu
w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny kas, w szczególności:
1)
sposób obliczania składek należnych od poszczególnych kas,
2)
dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich wykorzystania,
3)
metody określania profilu ryzyka kasy,
4)
zasady stosowania składek minimalnych,
5)
zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości łącznej kwoty
składek w danym roku
- uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od profilu
ryzyka kas zobowiązanych do ich wnoszenia.
12.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb zatwierdzania
przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanej przez Fundusz metody wyznaczania składek
oraz zakres informacji dotyczących metody wyznaczania składek udostępnianych kasom
wnoszącym składki oraz tryb ich udostępniania, w szczególności:
1)
zakres dokumentacji dołączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie metody wyznaczania
składek,
2)
zakres dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających zatwierdzenia przez Komisję
Nadzoru Finansowego
- uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego współdziałania
Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, kompletności informacji i adekwatności metody
wyznaczania składek oraz jej zmian, a także zapewnienia podmiotom wnoszącym składki
bieżącego dostępu do niezbędnych im danych.
Art. 291.
1.
W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów w bankach są niewystarczające
do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu,
może, w drodze uchwały, zobowiązać banki i oddziały banków zagranicznych objęte obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów do wniesienia na fundusz gwarancyjny banków składek
nadzwyczajnych nieprzekraczających łącznie w danym roku kalendarzowym 0,5% kwoty środków
gwarantowanych w nich zgromadzonych na koniec czwartego kwartału roku poprzedzającego
rok, w którym powstają zobowiązania z tytułu składek nadzwyczajnych.
2.
W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1,
okażą się niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu,
na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze
uchwały, zobowiązać banki i oddziały banków zagranicznych do wniesienia składki nadzwyczajnej
na fundusz gwarancyjny banków w kwocie wyższej niż określona w ust. 1.
3.
Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana zgodnie
z metodą, o której mowa w art. 289 ust. 3.
4.
Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, zagroziłoby
płynności lub wypłacalności banku lub oddziału banku zagranicznego objętego obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów, Komisja Nadzoru Finansowego może, na jego wniosek,
odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie dłużej
niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust.
1.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek banku lub oddziału banku zagranicznego
objętego obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, ponownie odroczyć termin płatności
składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż o kolejne 6 miesięcy.
6.
Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1
lub 2, na fundusz gwarancyjny banków w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, określa
Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji.
7.
Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu
opinii Funduszu. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych
decyzjach.
8.
Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku
ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu.
9.
Jeżeli w wyniku odroczenia terminu płatności składek, o którym mowa w ust. 4 lub 5,
wniesione składki nadzwyczajne są niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych,
przepisy ust. 1 lub 2 stosuje się.
Art. 292.
1.
W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów w kasach są niewystarczające
do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu,
może, w drodze uchwały, zobowiązać kasy objęte obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów do wniesienia na fundusz gwarancyjny kas składek nadzwyczajnych nieprzekraczających
łącznie w danym roku kalendarzowym 0,5% kwoty środków gwarantowanych w nich zgromadzonych
na koniec czwartego kwartału roku poprzedzającego rok, w którym powstają zobowiązania
z tytułu składek nadzwyczajnych.
2.
W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1,
okażą się niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych, Rada Funduszu,
na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze
uchwały, zobowiązać kasy do wniesienia składki nadzwyczajnej na fundusz gwarancyjny
kas w kwocie wyższej niż określona w ust. 1.
3.
Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana zgodnie
z metodą, o której mowa w art. 290 ust. 3.
4.
Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, zagroziłoby
płynności lub wypłacalności kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów,
Komisja Nadzoru Finansowego może, na jej wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku
do całości lub części tej składki, nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia określonego
w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania
depozytów, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa
w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż o kolejne 6 miesięcy.
6.
Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1
lub 2, na fundusz gwarancyjny kas w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, określa
Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji.
7.
Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu
opinii Funduszu. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych
decyzjach.
8.
Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie w przypadku
ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu.
9.
Przepis ust. 1 lub 2 stosuje się, w przypadku gdy w wyniku odroczenia terminu płatności
składek, o którym mowa w ust. 4 lub 5, wniesione składki nadzwyczajne są niewystarczające
do dokonania wypłaty środków gwarantowanych.
Art. 293.
1.
Rada Funduszu określa, w drodze uchwały:
1)
łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 2, na dany rok kalendarzowy,
należnych kwartalnie od banków i oddziałów banków zagranicznych;
2)
łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 3, na dany rok kalendarzowy należnych
kwartalnie od kas;
3)
terminy wnoszenia składek.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 291 ust. 1, Rada Funduszu określa, w formie uchwały,
łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od banków i oddziałów banków zagranicznych
oraz termin lub terminy wniesienia tych składek.
3.
W przypadku, o którym mowa w art. 292 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały,
łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od kas oraz termin lub terminy wniesienia
tych składek.
4.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na poszczególne
banki i oddziały banków zagranicznych zgodnie z metodą, o której mowa w art. 289 ust.
3.
5.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na poszczególne
kasy zgodnie z metodą, o której mowa w art. 290 ust. 3.
6.
Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia przekazywana
jest bez zbędnej zwłoki podmiotom zobowiązanym do jej uiszczenia.
Art. 294.
1.
W przypadku gdy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach lub gdy poziom
środków systemu gwarantowania depozytów w kasach wyliczone na podstawie danych dostępnych
na dzień ustalenia składki osiągnie lub przekroczy na dzień ustalenia składki docelowy
poziom określony odpowiednio w art. 287 ust. 2 lub art. 288 ust. 2, składek na fundusz
gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas nie pobiera się.
2.
Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości podmiotom objętym
obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów poprzez jej publikację na stronie internetowej
Funduszu.
Oddział 2
Finansowanie przymusowej restrukturyzacji
Art. 295.
1.
Przymusowa restrukturyzacja banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych
finansowana jest przez te podmioty ze składek wnoszonych co najmniej raz w roku.
2.
Składki, o których mowa w ust. 1, zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.
3.
Przymusowa restrukturyzacja kas finansowana jest przez kasy ze składek wnoszonych
co najmniej raz w roku.
4.
Składki, o których mowa w ust. 3, zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji kas.
5.
Podmiot rezydualny zwolniony jest z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa w
ust. 1 lub 3.
6.
Kasa realizująca program postępowania naprawczego jest zwolniona z obowiązku wnoszenia
składek, o których mowa w ust. 3, w okresie od dnia zatwierdzenia przekazanego programu
postępowania naprawczego przez Komisję Nadzoru Finansowego do dnia zakończenia jego
realizacji.
7104)Dodany przez art. 1 pkt 61 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego lub kasa są
zwolnione z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 4.
Art. 296.
1.
Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych wynosi 1% kwoty środków gwarantowanych w bankach, firmach inwestycyjnych
i oddziałach banków zagranicznych.
2.
Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych wynosi 1,2% kwoty środków gwarantowanych w bankach, firmach inwestycyjnych
i oddziałach banków zagranicznych.
3.
Składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków ustala się w takiej wysokości,
aby osiągnąć:
1)
minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych do dnia 31 grudnia 2024 r.;
2)
docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych do dnia 31 grudnia 2030 r.
4.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych przekraczających 0,5%
kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia
składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy
minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt
1 ulega przedłużeniu o 4 lata.
5.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych przekraczających 0,5%
kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia
składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy
docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt
2 ulega przedłużeniu o 4 lata.
6.
Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków
i firm inwestycyjnych składki te powinny być rozkładane w czasie możliwie równomiernie
przy należytym uwzględnieniu fazy cyklu koniunkturalnego oraz wpływu, jaki składki
mogą mieć na sytuację finansową banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych.
7.
Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków,
o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,5%
kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia
składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu
w taki sposób, aby łączna kwota składek, o której mowa w art. 301 ust. 1 pkt 1, na
dany rok kalendarzowy nie była wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych
w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1.
8.
Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w
ust. 2, środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych
obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki są ustalane na poziomie umożliwiającym
osiągnięcie poziomu minimalnego, o którym mowa w ust. 1, w okresie nie dłuższym niż
6 lat, a poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2, w okresie nie dłuższym niż 10
lat.
9.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć
termin osiągnięcia docelowego poziomu środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
banków i firm inwestycyjnych, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków
na finansowanie przymusowej restrukturyzacji tych podmiotów po dokonaniu wypłat, fazę
cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową banków, firm inwestycyjnych i oddziałów
banków zagranicznych.
Art. 297.
1.
Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas wynosi 0,1%
kwoty środków gwarantowanych w kasach.
2.
Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas wynosi 0,14%
kwoty środków gwarantowanych w kasach.
3.
Składki na Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas ustala się w takiej wysokości,
aby osiągnąć:
1)
minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas do dnia
31 grudnia 2024 r.;
2)
docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas do dnia 31
grudnia 2034 r.
4.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
kas przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych
do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po
raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony
w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata.
5.
W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
kas przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych
do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po
raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony
w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata.
6.
Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas
składki te powinny być rozkładane w czasie możliwie równomiernie przy należytym uwzględnieniu
fazy cyklu koniunkturalnego oraz wpływu, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową
kas.
7.
Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu środków,
o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających łącznie 0,5%
kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek,
o których mowa w art. 295 ust. 3, terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu
w taki sposób, aby łączna kwota składek, o których mowa w art. 301 ust. 1 pkt 2, na
dany rok kalendarzowy nie była wyższa niż 0,025% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych
w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3.
8.
Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym mowa w
ust. 2, środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas obniżą się poniżej
2/3 tego poziomu, składki ustalane są na poziomie umożliwiającym osiągnięcie poziomu
minimalnego, o którym mowa w ust. 1, w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a poziomu docelowego,
o którym mowa w ust. 2, w okresie nie dłuższym niż 10 lat.
9.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporządzenia, przedłużyć
termin osiągnięcia docelowego poziomu środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
kas, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków na finansowanie przymusowej
restrukturyzacji kas po dokonaniu wypłat, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację
finansową kas.
Art. 298.
1.
Podstawę do wyznaczenia składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji stanowi
wartość pasywów pomniejszona o kwotę funduszy własnych oraz środków gwarantowanych.
W przypadku banków i firm inwestycyjnych podstawa składki jest dodatkowo pomniejszana
w sposób określony w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności w art. 5 tego rozporządzenia.
2.
Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu zobowiązanego
do wniesienia składki.
3.
Metodę ustalania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych, zapewniającą zróżnicowanie wysokości wnoszonych składek w zależności
od profilu ryzyka banku i firmy inwestycyjnej wnoszących składki określa rozporządzenie
nr 2015/63.
4.
Szczegółowe zasady ustalania składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków
określa, w drodze uchwały, Rada Funduszu.
5.
Uchwała, o której mowa w ust. 4, określa w szczególności:
1)
dodatkowe wskaźniki ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 5 rozporządzenia nr 2015/63,
oraz sposób ich wykorzystania;
2)
tryb wnoszenia składek w formie ryczałtowej.
6.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady wyznaczania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
w odniesieniu do oddziałów banków zagranicznych w oparciu o ryzyko, uwzględniając
ich specyfikę, w tym w zakresie obowiązków sprawozdawczych, oraz zapewniając ich zbieżność
z metodą obliczania składek dla banków określoną w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności:
1)
sposób obliczania składek wnoszonych przez oddziały banków zagranicznych;
2)
dobór wskaźników określających profil ryzyka oddziału banku zagranicznego i sposób
ich wykorzystania;
3)
metody określenia profilu ryzyka oddziału banku zagranicznego;
4)
zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek;
5)
zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania oddziałów
banków zagranicznych ryczałtem wraz z określeniem kwot należnego ryczałtu.
7.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady wyznaczania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
kas w oparciu o ryzyko, uwzględniając specyfikę kas, w tym związaną z ich formą organizacyjno-prawną
oraz obowiązkami sprawozdawczymi, oraz zapewniając ich zbieżność z metodą obliczania
składek dla banków i firm inwestycyjnych określoną w rozporządzeniu nr 2015/63, w
szczególności:
1)
sposób obliczania składek wnoszonych przez kasy;
2)
dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich wykorzystania;
3)
metody określenia profilu ryzyka kasy;
4)
zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek;
5)
zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania kas ryczałtem
wraz z określeniem kwot należnego ryczałtu.
Art. 299.
1.
W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm
inwestycyjnych są niewystarczające do finansowania przymusowej restrukturyzacji, Rada
Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, w drodze uchwały, może zobowiązać banki, firmy
inwestycyjne i oddziały banków zagranicznych do wniesienia na fundusz przymusowej
restrukturyzacji banków składek nadzwyczajnych w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności
łącznej kwoty składek ustalonych na dany rok kalendarzowy, a w przypadku gdy łączna
kwota tych składek nie jest ustalona - w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności
łącznej kwoty składek wniesionych za poprzedni rok kalendarzowy.
2.
Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana zgodnie z
metodami, o których mowa w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 298 ust. 6.
3.
Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1, zagroziłoby płynności
lub wypłacalności banku, firmy inwestycyjnej lub oddziału banku zagranicznego zobowiązanego
do wniesienia składki, Fundusz może, na ich uzasadniony wniosek, odroczyć termin płatności
w stosunku do całości lub części tej składki, nie więcej niż o 6 miesięcy od dnia
określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1, jako termin wniesienia
składki nadzwyczajnej.
4.
Fundusz może, na uzasadniony wniosek banku, firmy inwestycyjnej lub oddziału banku
zagranicznego, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej o kolejne
6 miesięcy.
5.
Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust.
1, określa Rada Funduszu, w drodze uchwał, na wniosek Zarządu Funduszu.
6.
Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku
ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu.
Art. 300.
1.
W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas są niewystarczające
do finansowania przymusowej restrukturyzacji, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu,
w drodze uchwały, może zobowiązać kasy do wniesienia na fundusz przymusowej restrukturyzacji
kas składek nadzwyczajnych w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty
składek ustalonych na dany rok kalendarzowy, a w przypadku gdy łączna kwota tej składki
nie jest ustalona - w wysokości nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek
wniesionych za poprzedni rok kalendarzowy.
2.
Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana zgodnie z
metodą określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 7.
3.
Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1, zagroziłoby płynności
lub wypłacalności kasy zobowiązanej do wniesienia składki, Fundusz może, na jej uzasadniony
wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie
więcej niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa
w ust. 1, jako termin wniesienia składki nadzwyczajnej.
4.
Fundusz może, na uzasadniony wniosek kasy, ponownie odroczyć termin płatności składki
nadzwyczajnej, nie więcej niż o kolejne 6 miesięcy.
5.
Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust.
1, określa Rada Funduszu, w drodze uchwał, na wniosek Zarządu Funduszu.
6.
Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione niezwłocznie, w przypadku
ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto decyzję o ich odroczeniu.
Art. 301.
1.
Rada Funduszu określa, w drodze uchwały:
1)
łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, na dany rok kalendarzowy,
należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych;
2)
łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, na dany rok kalendarzowy,
należnych od kas;
3)
termin lub terminy wniesienia składek na dany rok kalendarzowy.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 299 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały,
łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów
banków zagranicznych oraz termin lub terminy wniesienia tych składek.
3.
W przypadku, o którym mowa w art. 300 ust. 1, Rada Funduszu określa, w drodze uchwały,
łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od kas oraz termin lub terminy wniesienia
tych składek.
4.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na poszczególne
banki, firmy inwestycyjne i oddziały banków zagranicznych zgodnie z metodą, o której
mowa w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 6.
5.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na poszczególne
kasy zgodnie z metodą określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 7.
6.
Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia przekazywana
jest bez zbędnej zwłoki podmiotom zobowiązanym do jej uiszczenia.
Art. 302.
1.
W przypadku gdy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków
i firm inwestycyjnych lub poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji
kas, wyliczony na podstawie danych dostępnych na dzień ustalenia składki, osiągnie
lub przekroczy na dzień ustalenia składki poziom określony odpowiednio w art. 296
ust. 2 i art. 297 ust. 2, składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków lub
fundusz przymusowej restrukturyzacji kas nie pobiera się.
2.
Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości podmiotom, o których
mowa w art. 295 ust. 1 i 3, poprzez jej publikację na stronie internetowej Funduszu.
Oddział 3
Zobowiązania do zapłaty
Art. 303.
1.
Rada Funduszu, ustalając wysokość obowiązkowych składek, może określić, w jakim zakresie
podmioty zobowiązane do ich wniesienia mogą wnosić składki w formie zobowiązań do
zapłaty.
2.
Udział łącznej kwoty zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków lub fundusz
gwarancyjny kas nie może przekroczyć 30% poziomu danego funduszu do wykorzystania.
3.
Udział zobowiązań do zapłaty w składce rocznej na fundusz przymusowej restrukturyzacji
banków lub fundusz przymusowej restrukturyzacji kas nie może przekroczyć 30% należnej
składki rocznej.
4.
Składka w formie ryczałtowej nie może być wnoszona w formie zobowiązania do zapłaty.
5.
Podmioty zobowiązane do wniesienia składek rocznych informują Fundusz niezwłocznie,
nie później niż w terminie 5 dni roboczych od momentu otrzymania informacji o wysokości
składki, o zamiarze wniesienia części składki w postaci zobowiązań do zapłaty.
Art. 304.
1.
Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są obowiązane wyodrębnić
środki w wysokości nie mniejszej niż ich zobowiązania do zapłaty i lokować te środki
w instrumenty o wysokiej płynności w sposób bezpieczny, aby mogły przekazać środki
do wysokości równowartości ich zobowiązań do zapłaty na pierwsze wezwanie Funduszu,
w terminach, o których mowa w art. 305 ust. 1-3.
2.
Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są obowiązane:
1)
lokować środki, o których mowa w ust. 1, w:
a)
skarbowych papierach wartościowych,
b)
bonach pieniężnych i obligacjach emitowanych przez Narodowy Bank Polski - o ile mogą
być one przedmiotem obrotu;
2)
deponować aktywa określone w pkt 1 na wyodrębnionym dla każdego podmiotu rachunku
prowadzonym przez:
a)
Narodowy Bank Polski,
b)
Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną lub spółkę, której przekazał
on wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
3.
Umowy pomiędzy podmiotami wnoszącymi składki w formie zobowiązań do zapłaty a podmiotami,
o których mowa w ust. 2 pkt 2, zawierają postanowienia o objęciu aktywów stanowiących
zabezpieczenie zobowiązania do zapłaty oraz środków z tytułu ich wykupu do czasu nabycia
kolejnych aktywów nieodwołalną blokadą na rzecz Funduszu. Umowy uprawniają Fundusz
do żądania przekazania na jego rzecz zablokowanych aktywów w wypadku niezrealizowania
przez podmiot zobowiązany do wniesienia składki wezwań Funduszu, o których mowa w
art. 305 ust. 1-3, oraz nieodwołalne pełnomocnictwo dla Funduszu do pobrania z rachunku
aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązań do zapłaty oraz środków z tytułu ich
wykupu. Kopie umów poświadczone za zgodność z oryginałem przez osoby upoważnione do
reprezentacji podmiotu wnoszącego składki w formie zobowiązań do zapłaty wraz z pełnomocnictwem
są przekazywane Funduszowi niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych
od dnia ich zawarcia.
4.
Banki spółdzielcze będące członkami zrzeszeń są obowiązane deponować środki, o których
mowa w ust. 1, na wyodrębnionym rachunku w banku zrzeszającym, a kasy - w Kasie Krajowej.
Banki zrzeszające w imieniu banków zrzeszonych, a Kasa Krajowa w imieniu kas, lokują
te środki w aktywa, o których mowa w ust. 2 pkt 1, oraz deponują je na rachunkach,
o których mowa w ust. 2 pkt 2. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
5.
Środki, o których mowa w ust. 1, nie są zaliczane do środków płynnych w wyliczaniu
norm płynności, o których mowa w art. 412 rozporządzenia nr 575/2013, oraz środków
rezerwy płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie mogą być przedmiotem zastawu, nie mogą być obciążane w jakikolwiek sposób, nie
podlegają egzekucji sądowej i administracyjnej ani nie wchodzą do masy upadłości.
6.
Podmioty krajowe i oddziały banków zagranicznych przekazują Funduszowi informacje
o środkach, o których mowa w ust. 1, i aktywach, o których mowa w ust. 2.
7.
W przypadku zrzeszonych banków spółdzielczych obowiązki określone w ust. 6 wykonują
banki zrzeszające, a w przypadku kas - Kasa Krajowa.
8105)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 12..
W przypadku:
1)
zawieszenia działalności podmiotu krajowego,
2)
wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu krajowego lub banku zagranicznego,
3)
wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu kasy albo o przejęciu
wybranych praw lub zobowiązań kasy,
4)
wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu banku,
5)
wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o likwidacji podmiotu krajowego,
6)
ogłoszenia upadłości podmiotu krajowego lub banku zagranicznego
- podmiot uprawniony do reprezentacji przekazuje do Funduszu środki w wysokości równowartości
zobowiązań do zapłaty podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie później niż w terminie
2 dni roboczych odpowiednio od dnia zawieszenia, wszczęcia przymusowej restrukturyzacji,
wydania decyzji o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw lub zobowiązań kasy,
wydania decyzji o przejęciu banku, wydania decyzji o likwidacji lub ogłoszenia upadłości.
9.
Fundusz, z zastrzeżeniem art. 303 ust. 2 i 3, może przyjmować składki w formie zobowiązań
do zapłaty na podstawie odrębnych umów zawieranych między Funduszem a podmiotem zobowiązanym
do wniesienia składki (umowne zobowiązania do zapłaty).
10.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 303 ust. 5, nie spełnia warunków określonych
w ust. 1-6 i 9 lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 i 12, zobowiązania do
zapłaty takiego podmiotu stają się natychmiast wymagalne. Fundusz może wezwać do przekazania
środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w terminie przez siebie określonym.
Przepis art. 316 stosuje się.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu,
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
dodatkowe warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których mowa w ust. 3,
2)
minimalny poziom stosunku wartości aktywów, o których mowa w ust. 2, do wielkości
zobowiązań do zapłaty,
3)
limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie środków odpowiadających
zobowiązaniom do zapłaty,
4)
szczegółowy zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 6
- mając na względzie zapewnienie Funduszowi możliwości sprawowania kontroli wypełnienia
przez podmioty obowiązków w zakresie zobowiązań do zapłaty i uzyskania przez Fundusz
wpłat środków z tytułu zobowiązań do zapłaty oraz uwzględniając wytyczne Europejskiego
Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie zobowiązań do zapłaty na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w
sprawie systemów gwarancji depozytów wydane zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.
12.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu,
może określić, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których
mowa w ust. 9, w tym określić formę i tryb ustanawiania zabezpieczenia umownych zobowiązań
do zapłaty, minimalny poziom stosunku wartości zabezpieczenia do wielkości umownego
zobowiązania do zapłaty, limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej
kwocie środków odpowiadających umownym zobowiązaniom do zapłaty, szczegółowy zakres
przekazywania informacji o aktywach stanowiących zabezpieczenie umownych zobowiązań
do zapłaty oraz terminy i tryb ich przekazywania, mając na względzie zapewnienie Funduszowi
możliwości sprawowania kontroli wypełniania przez podmioty obowiązków w zakresie umownych
zobowiązań do zapłaty i uzyskania przez Fundusz wpłat umownych zobowiązań do zapłaty
oraz uwzględniając wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie zobowiązań
do zapłaty na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w
sprawie systemów gwarancji depozytów wydane zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.
Art. 305.
1.
W razie konieczności finansowania zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji Fundusz
wzywa podmioty, które wnosiły składki roczne w formie zobowiązania do zapłaty, do
przekazania w formie pieniężnej środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty,
nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania. Fundusz określa
w wezwaniu kwotę podlegającą przekazaniu z zachowaniem proporcji, w jakiej pozostają
zobowiązania do zapłaty do środków zgromadzonych na odpowiednim funduszu przymusowej
restrukturyzacji.
2.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego,
Fundusz wzywa, w sposób określony w art. 47 ust. 2, banki i oddziały banków zagranicznych
do przekazania części lub całości środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty
na rzecz funduszu gwarancyjnego banków do wysokości zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych,
nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania.
3.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy, w sposób określony
w art. 47 ust. 2, do przekazania części lub całości środków odpowiadających zobowiązaniom
do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, do wysokości zobowiązań z tytułu środków
gwarantowanych, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania.
4106)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 12..
Fundusz może wezwać banki do przekazania, nie później niż w terminie 2 dni roboczych
od dnia doręczenia wezwania, środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz
funduszu gwarancyjnego banków, w przypadku finansowania restrukturyzacji banków zgodnie
z art. 5 ust. 2a pkt 1, do wysokości kwoty takiego finansowania.
4a107)Dodany przez art. 19 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..
Fundusz określa w wezwaniu, o którym mowa w ust. 4, kwotę, która podlega przekazaniu
do Funduszu, ustaloną dla danego banku jako iloczyn kwoty podlegającej zapłacie przez
Fundusz, nie większej niż łączna wartość zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny
banków, oraz udziału wartości zobowiązań do zapłaty poszczególnych banków na fundusz
gwarancyjny banków w łącznej wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny
banków. W łącznej wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków, o
której mowa w zdaniu poprzednim, nie uwzględnia się zobowiązań do zapłaty banków,
podlegających przekazaniu do Funduszu na podstawie art. 304 ust. 8.
4b107)Dodany przez art. 19 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12..
Wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków ustala się:
1)
w przypadkach, o których mowa w art. 268a ust. 2 pkt 1, 2 i 4 - według stanu na dzień
zawarcia przez Fundusz odpowiedniej umowy stanowiącej podstawę do spełnienia świadczeń;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 268a ust. 2 pkt 3 - według stanu na dzień ustalenia
przez Fundusz wysokości świadczenia z tytułu umowy stanowiącej podstawę do spełnienia
tego świadczenia.
5.
Jeżeli bank, oddział banku zagranicznego lub kasa przestają być członkiem obowiązkowego
systemu gwarantowania depozytów lub przyłączają się do innego systemu gwarancji depozytów,
są obowiązane wnieść na rzecz Funduszu całość środków odpowiadających zobowiązaniom
do zapłaty na rzecz odpowiednio funduszu gwarancyjnego banków albo funduszu gwarancyjnego
kas niezwłocznie, nie później niż w terminie 2 dni roboczych.
6.
Jeżeli bank, firma inwestycyjna, oddział banku zagranicznego lub kasa przestają być
podmiotem, o którym mowa w art. 64 pkt 2, są obowiązane wnieść na rzecz Funduszu całość
środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz odpowiednio funduszu przymusowej
restrukturyzacji banków albo funduszu przymusowej restrukturyzacji kas.
7.
Środki, o których mowa w ust. 1-6, przechodzą z dniem przekazania na własność Funduszu.
Art. 306.
W przypadku wystąpienia zagrożenia stabilności finansowej oraz w celu pokrycia pilnych
potrzeb Funduszu związanych z wypłatą środków gwarantowanych w terminie wynikającym
z art. 35 ust. 3, Narodowy Bank Polski, na wniosek Zarządu Funduszu zaakceptowany
przez Radę Funduszu, może udzielić Funduszowi kredytu krótkoterminowego, pod warunkiem
ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia.
Oddział 4
Wnoszenie składek
Art. 307.
1.
Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki
ustalonej zgodnie z art. 293 ust. 1, 4 i 5 powstaje z pierwszym dniem kwartału.
2.
Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki
ustalonej zgodnie z art. 301 ust. 1, 4, 5 powstaje z pierwszym dniem trzeciego kwartału.
3.
Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku zagranicznego składki
nadzwyczajnej powstaje z dniem określenia przez Radę Funduszu łącznej kwoty składek
nadzwyczajnych.
4.
W przypadku gdy bank, oddział banku zagranicznego albo kasa zostaną objęte obowiązkowym
systemem gwarantowania depozytów w trakcie kwartału, obowiązek wniesienia składki
na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz gwarancyjny kas za ten kwartał powstaje
z dniem rozpoczęcia działalności.
5.
Bank albo firma inwestycyjna utworzone w trakcie roku wnoszą składkę na fundusz przymusowej
restrukturyzacji banków na zasadach określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr
2015/63.
6.
Kasa utworzona w trakcie roku kalendarzowego wnosi składkę na fundusz przymusowej
restrukturyzacji kas na zasadach odpowiadających zasadom określonym w art. 12 ust.
1 rozporządzenia nr 2015/63.
7.
Oddział banku zagranicznego utworzony w trakcie roku kalendarzowego wnosi składkę
na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków na zasadach odpowiadających zasadom
określonym w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podstawa wymiaru składki jest ustalana na koniec
ostatniego dnia miesiąca, w którym powstał obowiązek wnoszenia składek. Podmioty,
o których mowa w ust. 4, wnoszą składki w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych
miesięcy prowadzenia działalności w kwartale, w którym nastąpiło rozpoczęcie działalności,
wraz ze składką na kolejny kwartał.
9.
Składki wnoszone przez rozpoczynające działalność banki, firmy inwestycyjne, oddziały
banków zagranicznych lub kasy wyliczane są z pominięciem profilu ryzyka podmiotu,
o którym mowa w art. 289 ust. 2, art. 290 ust. 2 lub w art. 298 ust. 2, do momentu,
kiedy będzie możliwe pozyskanie danych pozwalających na jego uwzględnienie.
10.
W przypadku połączenia, jeżeli podmiot powstały w wyniku połączenia zobowiązany jest
do wnoszenia składek na podstawie ustawy, przy wyliczeniu składki jest uwzględniana
suma podstaw, o których mowa w art. 289 ust. 1, art. 290 ust. 1 lub w art. 298 ust.
1, odpowiednich dla łączących się podmiotów oraz profil ryzyka podmiotu przejmującego
wyliczony w oparciu o metody, o których mowa w art. 289, art. 290 lub w art. 298.
11.
W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej składki,
o której mowa w art. 286 ust. 1, za kwartał, w którym nastąpiło połączenie, i podmiot
powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie
ustawy, wnosi on składki należne od łączących się podmiotów w wysokości proporcjonalnej
do liczby pełnych miesięcy prowadzenia przez nie działalności samodzielnie w kwartale,
w którym nastąpiło połączenie. Jeżeli łączące się podmioty wniosły należne składki
za kwartał, w którym nastąpiło połączenie, a podmiot powstały w wyniku połączenia
nie jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część
wniesionych składek w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia
przez łączące się podmioty działalności samodzielnie w kwartale, w którym nastąpiło
połączenie.
12.
W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej składki,
o której mowa w art. 295 ust. 1, za rok, w którym nastąpiło połączenie, i podmiot
powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie
ustawy, wnosi on składki należne od łączących się podmiotów w wysokości proporcjonalnej
do liczby pełnych miesięcy prowadzenia przez nie działalności samodzielnie w roku,
w którym nastąpiło połączenie. Jeżeli łączące się podmioty wniosły należne składki
za rok, w którym nastąpiło połączenie, a podmiot powstały w wyniku połączenia nie
jest zobowiązany do wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część wniesionych
składek w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia przez
łączące się podmioty działalności samodzielnie w roku, w którym nastąpiło połączenie.
Art. 308.
1.
Jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego przyłącza się do innego systemu gwarancji
depozytów i przestaje być członkiem obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów,
składki, z wyjątkiem składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub
2, wniesione w ciągu 12 miesięcy poprzedzających zakończenie członkostwa, są przekazywane
do tego systemu gwarancji depozytów.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego zostały
wykluczone z systemu gwarancji depozytów w związku z decyzją Komisji Nadzoru Finansowego
o uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku albo oddziału banku zagranicznego, zgodnie
z przepisami ustawy - Prawo bankowe. Odroczone składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, są wpłacane
do Funduszu przed przystąpieniem danego podmiotu do innego systemu gwarancji depozytów.
3.
Jeżeli część działalności banku lub oddziału banku zagranicznego zostaje przekazana
do państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska i podlega w związku z tym
innemu systemowi gwarancji depozytów, składki wniesione przez te podmioty w okresie
12 miesięcy poprzedzających przekazanie tej działalności do państwa członkowskiego
innego niż Rzeczpospolita Polska, z wyjątkiem składek nadzwyczajnych, są przekazywane
temu systemowi gwarancji depozytów proporcjonalnie do kwoty przekazanych środków gwarantowanych.
Odroczone składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, są wpłacane
do Funduszu przed przekazaniem części działalności danego podmiotu, proporcjonalnie
do kwoty przekazanych środków gwarantowanych.
Rozdział 3
Pożyczki między Funduszem a innymi systemami gwarantowania depozytów
Art. 309.
1.
Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może, w drodze umowy, udzielić
pożyczki oficjalnie uznanemu systemowi gwarantowania depozytów z państwa członkowskiego
innego niż Rzeczpospolita Polska na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli
łącznie zostały spełnione następujące warunki:
1)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów z państwa członkowskiego innego niż
Rzeczpospolita Polska zaciągający pożyczkę nie jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań
z tytułu wypłaty środków gwarantowanych z powodu braku dostępnych środków finansowych;
2)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę skorzystał z
możliwości zwrócenia się o wniesienie składek nadzwyczajnych;
3)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę złoży oświadczenie,
że pożyczone środki zostaną wykorzystane w celu spłaty roszczeń deponentów z tytułu
środków gwarantowanych;
4)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę nie jest w chwili
udzielania pożyczki zobowiązany do spłaty pożyczki udzielonej przez inny system gwarantowania
depozytów;
5)
łączna kwota pożyczki, o którą wnosi oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów,
nie przekracza 0,5% środków pieniężnych gwarantowanych przez oficjalnie uznany system
gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę;
6)
oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę przedstawi dokument
potwierdzający przekazanie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji o przyczynach
podjęcia decyzji o wystąpieniu o udzielenie pożyczki oraz określający kwotę żądanej
pożyczki.
2.
Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej udzielenia, przy
czym pożyczka może zostać spłacona w ratach rocznych. Odsetki są należne w terminie
spłaty.
3.
Zasady oprocentowania pożyczki określa umowa pożyczki, przy czym oprocentowanie pożyczki
nie może być niższe niż wartość stopy procentowej kredytu lombardowego określonej
przez Europejski Bank Centralny w okresie, na jaki została udzielona pożyczka.
4.
Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o początkowym oprocentowaniu
pożyczki oraz o okresie, na jaki została ona udzielona.
Art. 310.
1.
Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może wnioskować o pożyczkę do jednego
lub kilku oficjalnie uznanych systemów gwarantowania depozytów z państw członkowskich
innych niż Rzeczpospolita Polska na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli
łącznie zostały spełnione następujące warunki:
1)
Fundusz nie jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań z tytułu wypłat środków gwarantowanych
z powodu braku środków finansowych przewidzianych w art. 56 ust. 5 lub art. 57 ust.
5;
2)
Fundusz skorzystał z możliwości zwrócenia się o wniesienie składek nadzwyczajnych,
o których mowa w art. 291 ust. 1 lub w art. 292 ust. 1;
3)
środki uzyskane z pożyczki zostaną wykorzystane w celu spłaty roszczeń deponentów
z tytułu środków gwarantowanych;
4)
Fundusz nie jest w chwili wnioskowania zobowiązany do spłaty pożyczki udzielonej przez
inny system gwarantowania depozytów;
5)
łączna kwota pożyczki, o którą wnosi Fundusz, nie będzie przekraczać 0,5% środków
gwarantowanych przez Fundusz;
6)
Fundusz przekaże Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację o spełnieniu
warunków, o których mowa w pkt 1-5, oraz o kwocie wnioskowanej pożyczki.
2.
Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej udzielenia, przy
czym pożyczka może zostać spłacona w ratach rocznych. Odsetki są należne w terminie
spłaty.
3.
Ustalając łączną kwotę składek na obowiązkowy system gwarantowania depozytów, Rada
Funduszu uwzględnia konieczność terminowej spłaty pożyczki oraz odbudowy poziomu docelowego
środków systemu gwarantowania depozytów.
4.
Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawartych umowach pożyczek.
5.
W przypadku sporów dotyczących treści zawartych umów Fundusz może wystąpić do Europejskiego
Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację.
Rozdział 4
Pożyczki między Funduszem a innymi podmiotami zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich
Art. 311.
1.
Fundusz może udzielać pożyczek z funduszy przymusowej restrukturyzacji innym podmiotom
zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli
pożyczkobiorca wykaże, że spełnia warunki, o których mowa w ust. 4.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz uzgadnia warunki pożyczki z podmiotami
zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji i podmiotem zarządzającym funduszem
wnioskującym o pożyczkę. Warunki pożyczki, w tym stopa procentowa i okres spłaty,
są jednakowe dla wszystkich podmiotów udzielających pożyczki, o ile Fundusz i te podmioty
nie uzgodnią inaczej. Kwota pożyczki udzielonej przez Fundusz jest równa udziałowi
kwoty środków gwarantowanych w całej kwocie pożyczki, określonemu jako stosunek sumy
środków gwarantowanych przez Fundusz do kwoty środków gwarantowanych we wszystkich
państwach, których fundusze przymusowej restrukturyzacji biorą udział w udzieleniu
pożyczki, o ile Fundusz i te podmioty nie uzgodnią inaczej.
3.
Szczegółowe zasady udzielania pożyczek, o których mowa w ust. 2, określa Rada Funduszu.
4.
Fundusz może zaciągać pożyczki na rzecz funduszy przymusowej restrukturyzacji od innych
podmiotów zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich,
jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki:
1)
środki uzyskane ze składek rocznych są niewystarczające do pokrycia wydatków, o których
mowa w art. 273 ust. 1-3;
2)
nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek nadzwyczajnych na
rzecz Funduszu;
3)
nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków od rynkowych podmiotów trzecich na
przeciętnych dla rynku finansowego warunkach.
5.
Kwotę pozostającej do spłaty pożyczki, o której mowa w ust. 1, Fundusz zalicza do
środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji i likwidacji, o których mowa
w art. 296 ust. 1 i 2 oraz art. 297 ust. 1 i 2.
Rozdział 5
Sprawozdania finansowe
Art. 312.
1.
W zakresie rachunkowości Fundusz stosuje przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczególne zasady rachunkowości Funduszu, w tym zakres informacji wykazywanych w informacji
dodatkowej sprawozdania finansowego, mając na względzie zapewnienie prawidłowej gospodarki
finansowej Funduszu.
Art. 313.
1.
Sprawozdanie finansowe Funduszu jest sporządzane do dnia 31 marca za poprzedni rok
obrotowy.
2.
Sprawozdanie finansowe Funduszu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z
ustawą z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze
publicznym , wybraną w drodze przetargu przez Radę Funduszu. Koszt badania ponosi Fundusz.
3.
Do dnia 30 czerwca Rada Funduszu przedstawia Radzie Ministrów, zaopiniowane przez
ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, sprawozdanie z działalności Funduszu
za rok poprzedni i załączone do niego sprawozdanie finansowe, wraz z wynikami badania,
o którym mowa w ust. 2.
4.
Rada Ministrów zatwierdza albo odmawia zatwierdzenia sprawozdań, o których mowa w
ust. 3, w terminie do dnia 31 sierpnia.
5.
Odmowa zatwierdzenia przez Radę Ministrów sprawozdania z działalności Funduszu za
rok poprzedni jest równoznaczna z wygaśnięciem mandatu członków organów Funduszu,
z zastrzeżeniem, że pełnią oni swoje funkcje do czasu powołania nowych członków organów
Funduszu.
6.
Przepisu ust. 5 nie stosuje się do członków organów Funduszu, których kadencji nie
dotyczy sprawozdanie z działalności Funduszu.
Rozdział 6
Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe Funduszu
Art. 314.
1.
Fundusz może nabywać lub zbywać na własny rachunek jedynie:
1)
papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb Państwa lub
Narodowy Bank Polski;
2)
papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez rządy lub banki centralne
państw członkowskich lub państw będących członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej
i Rozwoju;
3)
jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi.
2.
Fundusz może nabywać lub zbywać prawa udziałowe, prawa poboru, opcje na prawa udziałowe
oraz inne aktywa oraz udzielać gwarancji i poręczeń w celu wykonywania zadań związanych
z przymusową restrukturyzacją.
3.
Fundusz może nabywać, zbywać i wykonywać prawa z aktywów finansowych, o których mowa
w ust. 1 i 2.
4108)Dodany przez art. 14 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 685), która weszła w życie z dniem 21 kwietnia 2018 r..
Fundusz może nabywać lub zbywać prawa z aktywów finansowych, o których mowa w ust. 1 i 2, zarówno w ramach systemu obrotu instrumentami finansowymi, w tym jako
jego uczestnik, jak i poza systemem obrotu. Do Funduszu przepisów działu IV ustawy
o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.
Art. 315.
1.
Środki pieniężne Funduszu są gromadzone na rachunkach bieżących, wyodrębnionych oraz
rachunkach lokat w Narodowym Banku Polskim.
1a109)Dodany przez art. 1 pkt 62 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Fundusz może, na podstawie umowy, lokować środki pieniężne w formie depozytu u Ministra
Finansów.
1b109)Dodany przez art. 1 pkt 62 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W celu dokonywania lokat, o których mowa w ust. 1a, Fundusz może otwierać rachunki
bankowe w Banku Gospodarstwa Krajowego.
2.
Fundusz może posiadać rachunki papierów wartościowych w Krajowym Depozycie Papierów
Wartościowych Spółce Akcyjnej, Narodowym Banku Polskim, banku lub domu maklerskim
oraz może posiadać rachunki pieniężne w celu dokonywania rozliczeń.
3.
W celu nabywania lub zbywania papierów wartościowych, o których mowa w art. 314 ust.
1 pkt 2, jak również nabywania lub zbywania papierów wartościowych w celu wykonywania
zadań, o których mowa w art. 314 ust. 2, Fundusz może posiadać rachunki papierów wartościowych
w zagranicznej izbie rozliczeniowej i posiadać rachunek bankowy do przeprowadzania
rozliczeń z tym związanych.
Art. 316.
1.
Wyciągi z ksiąg rachunkowych Funduszu, podpisane przez upoważnionych członków Zarządu
Funduszu i opatrzone jego pieczęcią, stwierdzające istnienie wierzytelności Funduszu
i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte na nich roszczenia są wymagalne, mają moc
tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykonalności.
2.
Egzekucja należności stwierdzonych dokumentami, o których mowa w ust. 1, odbywa się,
w zależności od charakteru zobowiązań, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Dłużnik, w drodze powództwa, może żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji
prowadzonej przez Fundusz, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli egzekwowana
wierzytelność nie istnieje lub istnieje w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza
wzajemne roszczenia nadające się do potrącenia z wierzytelności egzekwowanej.
4.
W trybie zabezpieczenia powództwa sąd, na wniosek powoda, może zawiesić postępowanie
egzekucyjne.
Dział VI
Obowiązki informacyjne, wymiana i ochrona informacji
Art. 317.
Na stronie internetowej Funduszu zamieszcza się informacje dotyczące zasad funkcjonowania
obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym
ochrony oraz zasadach dokonywania wypłat środków gwarantowanych.
Art. 318.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania informują korzystających oraz zainteresowanych
korzystaniem z ich usług o:
1)
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i zasadach jego funkcjonowania,
w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego
systemu, wskazując w szczególności:
a)
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
b)
rodzaje osób i podmiotów, które mogą być uznane za deponenta.
2.
W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania działa pod różnymi znakami towarowymi,
informuje osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o przysługującym
im jednym limicie gwarancyjnym na środki zgromadzone w tym podmiocie.
3.
W ramach wykonywania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, podmioty
objęte systemem gwarantowania przekazują informacje zainteresowanym korzystaniem oraz
korzystającym z ich usług przed zawarciem umowy rachunku, a następnie nie rzadziej
niż raz w roku. Informacje przekazywane są w formie arkusza informacyjnego. W przypadku
przekazania informacji przed zawarciem umowy rachunku odbiorca tej informacji potwierdza
jej otrzymanie.
4.
Podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane poinformować zainteresowanych
korzystaniem oraz korzystających z ich usług o braku ochrony gwarancyjnej, w przypadku
gdy:
1)
wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych lub czynności,
o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie będzie chroniona przez obowiązkowy system gwarantowania depozytów, w szczególności
jeżeli osoby te nie mogą być uznane za deponenta;
2)
w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa lub czynności, o których
mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, podmiot objęty systemem gwarantowania wystawia dokument imienny potwierdzający jego
zobowiązanie pieniężne;
3)
w związku z usługami świadczonymi przez podmiot objęty systemem gwarantowania, w szczególności
polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek
wierzytelności tych osób wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
4a.
W przypadku, o którym mowa w art. 34a ust. 3, podmiot, wobec którego wydana została
decyzja o wykluczeniu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów,
jest obowiązany poinformować korzystających z jego usług o wykluczeniu z uczestnictwa
w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i skutkach tego wykluczenia w terminie
miesiąca od dnia doręczenia temu podmiotowi decyzji o wykluczeniu.
4b.
Informacja, o której mowa w ust. 4a, jest przekazywana, w sposób jednoznaczny i zrozumiały,
w formie pisemnej oraz w sposób, w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach,
w tym również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
5.
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego na podstawie
ustawy powinny zostać udostępnione na wniosek zainteresowanego korzystaniem albo korzystającego
z usług podmiotu objętego systemem gwarantowania.
6.
Wyciąg z rachunku zawiera informację, czy środki na nim zgromadzone są chronione przez
obowiązkowy system gwarantowania depozytów.
7.
Informacje udostępniane zainteresowanym korzystaniem oraz korzystającym z usług podmiotu
objętego systemem gwarantowania powinny być podawane:
1)
w sposób, w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach, w tym również za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
2)
na piśmie, jeżeli wystąpi o to zainteresowany korzystaniem lub korzystający z usług
podmiotu objętego systemem gwarantowania, który otrzymał informacje o świadczonych
usługach za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
3)
w sposób jednoznaczny i zrozumiały.
8.
Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów nie mogą
być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji
określonych w ust. 1 i 4.
9.
Zakaz określony w ust. 8 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami
obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów.
10.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 3, dla deponentów zawierającego
podstawowe informacje o ochronie środków pieniężnych gromadzonych w podmiocie objętym
systemem gwarantowania, uwzględniając informacje dotyczące zakresu ochrony oraz terminu
i waluty wypłaty oraz mając na celu zapewnienie prawidłowego wykonania obowiązków
przez podmioty objęte systemem gwarantowania.
Art. 319.
1.
W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania zamierza dokonać zmian, których
skutkiem będzie ustanie członkostwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów
i przyłączenie się do innego systemu gwarancji depozytów, podmiot ten zawiadamia Fundusz,
co najmniej 6 miesięcy przed planowaną zmianą systemu.
2.
W okresie od dnia, w którym nastąpiło zawiadomienie, do dnia ustania członkostwa w
obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów podmiot objęty systemem gwarantowania
nadal wykonuje obowiązki wynikające z przepisów ustawy.
Art. 320.
1110)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Członkowie Rady Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu, pracownicy Funduszu oraz osoby,
z którymi Fundusz zawarł umowy o dzieło, umowy zlecenia albo inne umowy o podobnym
charakterze, są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej.
2.
Tajemnicę zawodową, o której mowa w ust. 1, stanowią wszystkie informacje uzyskane
lub wytworzone w związku z realizacją zadań Funduszu, których nieuprawnione udzielenie,
ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów,
których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić realizację
zadań Funduszu.
3111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, istnieje również po ustaniu stosunków prawnych,
o których mowa w ust. 1.
4111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Z zastrzeżeniem ust. 7-9, nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1, udzielenie
przez Fundusz informacji:
1)
Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowemu Bankowi Polskiemu, ministrowi właściwemu do
spraw instytucji finansowych, ministrowi właściwemu do spraw budżetu, Prezesowi Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Komitetowi Stabilności Finansowej, Głównemu Urzędowi
Statystycznemu, podmiotowi prowadzącemu system rozliczeń i rozrachunków papierów wartościowych,
w tym Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej, w zakresie niezbędnym
do wykonywania ich ustawowo określonych zadań lub ustawowych zadań Funduszu, lub obowiązków
określonych przez bezpośrednio stosowane akty prawa europejskiego;
2)
instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii Europejskiej, właściwym organom
przymusowej restrukturyzacji, właściwym organom przymusowej restrukturyzacji państw
trzecich, właściwym organom w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013,
podmiotom prowadzącym systemy gwarantowania depozytów, podmiotom prowadzącym systemy
rekompensat, podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w zakresie
niezbędnym do prowadzonych przez nie postępowań lub wykonywania ustawowych zadań,
wykonywania ustawowych zadań Funduszu lub wykonywania obowiązków określonych przez
bezpośrednio stosowane akty prawa europejskiego;
3)
sędziemu-komisarzowi, nadzorcy sądowemu, syndykowi lub zarządcy albo likwidatorowi
podmiotu w restrukturyzacji, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla prowadzenia
postępowania upadłościowego albo likwidacji podmiotu w restrukturyzacji;
4)
na żądanie sądu, prokuratora, Policji, komornika sądowego lub administracyjnego organu
egzekucyjnego, w związku z prowadzonymi przez te organy postępowaniami lub realizowanymi
przez nie zadaniami i w zakresie niezbędnym do ich prawidłowego prowadzenia lub realizacji;
5)
adwokatowi lub radcy prawnemu, w związku ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz Funduszu
i w zakresie niezbędnym do świadczenia tej pomocy;
6)
podmiotowi zainteresowanemu przejęciem przedsiębiorstwa, wybranych albo wszystkich
praw majątkowych lub wybranych albo wszystkich zobowiązań lub praw udziałowych podmiotu,
wobec którego może zostać wszczęta przymusowa restrukturyzacja, albo podmiotu w restrukturyzacji,
w celu zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub w zakresie niezbędnym
do zaoferowania przez podmiot zainteresowany ceny przejęcia, lub wydania i wykonania
decyzji Funduszu o przejęciu;
7)
instytucji pomostowej lub podmiotowi zarządzającemu aktywami, dotyczących podmiotu
w restrukturyzacji, w zakresie niezbędnym do wydania i wykonania decyzji Funduszu
o zastosowaniu instrumentu instytucji pomostowej lub instrumentu wydzielenia praw
majątkowych;
8)
podmiotowi zainteresowanemu przejęciem kasy, jej przedsiębiorstwa, zobowiązań lub
praw majątkowych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia uzgodnień dotyczących warunków
i zasad udzielenia wsparcia przez Fundusz w zakresie restrukturyzacji kas;
9)
innym osobom lub podmiotom, którym Fundusz ma zamiar powierzyć lub powierzył wykonywanie
czynności w związku z przygotowaniem lub prowadzeniem przymusowej restrukturyzacji,
wypłatą środków gwarantowanych, restrukturyzacją kas lub innych ustawowych zadań Funduszu,
w zakresie niezbędnym do wykonania tych czynności lub w zakresie niezbędnym do powierzenia
ich wykonywania, w tym:
a)
administratorowi lub pełnomocnikowi, w zakresie niezbędnym do wykonania jego praw
i obowiązków ustawowych i wynikających z decyzji Funduszu o jego ustanowieniu oraz
kandydatom do tych funkcji w zakresie niezbędnym do ich ustanowienia,
b)
podmiotowi przeprowadzającemu oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2 lub art.
241, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia tego oszacowania, oraz podmiotowi zainteresowanemu
przeprowadzeniem oszacowania w zakresie niezbędnym do złożenia oferty na jego wykonanie
i zlecenia jego wykonania,
c)
innym podmiotom w przypadku, o którym mowa w art. 96 ust. 4 pkt 3, w zakresie niezbędnym
do wyboru podmiotu przejmującego lub wydania i wykonania decyzji Funduszu o przejęciu,
d)
osobom lub podmiotom świadczącym na rzecz Funduszu usługi doradztwa lub świadczącym
usługi w zakresie prowadzenia lub zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji,
e)
podmiotom, o których mowa w art. 45 ust. 1, w zakresie niezbędnym do realizacji wypłat
środków gwarantowanych;
10)
firmie audytorskiej badającej sprawozdania finansowe Funduszu na podstawie umowy zawartej
z Funduszem i w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia badania;
11)
jednostce zarządzającej systemem ochrony, o której mowa w art. 22d ust. 1 pkt 2 ustawy
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, w zakresie informacji niezbędnych do realizacji
celu, o którym mowa w art. 22a ust. 1 tej ustawy, lub zadania organu zarządzającego
systemem ochrony, określonego w art. 22i ust. 1 pkt 3 tej ustawy.
5111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Informacje przekazane lub wymienione zgodnie z ust. 4 pkt 1, 2, 6, 8 i 9 mogą być
przekazywane innym osobom lub podmiotom wyłącznie za zgodą Funduszu, chyba że przekazanie
to następuje w ramach wykonywania przez te podmioty kompetencji lub zadań określonych
w ustawie lub dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej
ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej
likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej
dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE,
2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE
oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 lub gdy przekazanie następuje w formie skrótowej lub zbiorczej, która uniemożliwia
zidentyfikowanie poszczególnych instytucji lub podmiotów.
6111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Z zastrzeżeniem ust. 8-10, złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
oraz przekazanie dokumentów w uzupełnieniu do zawiadomienia nie narusza obowiązku,
o którym mowa w ust. 1.
7111)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Udzielenie informacji w przypadkach określonych w ust. 4 pkt 5-11 jest dopuszczalne
pod warunkiem zapewnienia ich ochrony przez osobę lub podmiot, któremu mają zostać
udzielone.
8.
Udostępnianie informacji stanowiących jednocześnie tajemnicę zawodową i tajemnicę
bankową, tajemnicę, o której mowa w art. 9e ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, albo tajemnicę, o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest dopuszczalne wyłącznie w trybie i na zasadach określonych dla udostępniania
informacji stanowiących taką tajemnicę.
9.
Udzielenie podmiotom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, z państwa trzeciego informacji
stanowiących tajemnicę zawodową może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zapewniona
będzie ochrona tych informacji co najmniej równoważna określonej w niniejszym artykule.
10.
Uzyskane od podmiotów, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, informacje stanowiące tajemnicę
prawnie chronioną mogą być udzielane jedynie po uzyskaniu zgody tych podmiotów i dla
celów określonych tą zgodą.
11113)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Osoby, podmioty i organy, inne niż wymienione w ust. 1, które zapoznały się z informacjami
stanowiącymi tajemnicę zawodową, w szczególności w przypadkach, o których mowa w ust.
4 i 8, są obowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej, o ile z przepisów odrębnych
nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji.
Art. 321.
Fundusz może udostępniać informacje oraz dokonywać wzajemnej wymiany informacji chronionych
na podstawie odrębnych ustaw podmiotom określonym w art. 320 ust. 4 pkt 1, 2 i 7,
w zakresie niezbędnym dla zapewniania współpracy przy realizacji celów i zadań Funduszu
oraz w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowo określonych zadań, w szczególności
zapewnienia stabilności finansowej lub w celu ustalenia lub weryfikacji należnych,
potencjalnych lub spornych świadczeń na rzecz deponentów albo w związku z realizacją
obowiązku wypłaty świadczeń gwarancyjnych.
Art. 322.
1.
Informacje dotyczące przymusowej restrukturyzacji mogą być udostępniane na podstawie
przepisów o dostępie do informacji publicznej po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.
2.
Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji podawanych do wiadomości
publicznej na podstawie ustawy.
Art. 323.
Obowiązek ochrony informacji nie dotyczy informacji podanych do wiadomości publicznej
w sposób przewidziany prawem.
Art. 324.
W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem
gwarantowania obowiązków, o których mowa w art. 318 i art. 319, Fundusz zawiadamia
Komisję Nadzoru Finansowego.
Art. 325.
1114)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 64 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji dotyczących podmiotów objętych
systemem gwarantowania, banków hipotecznych, oddziałów banków zagranicznych, firm
inwestycyjnych oraz podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a-d, niezbędnych
do realizacji jego zadań, posiadanych przez Narodowy Bank Polski, ministra właściwego
do spraw instytucji finansowych, Komisję Nadzoru Finansowego i Najwyższą Izbę Kontroli.
2115)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 64 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Uzyskane informacje mogą być wykorzystywane przez Fundusz do opracowywania analiz
i prognoz dotyczących sektora bankowego, sektora firm inwestycyjnych, sektora kas
lub poszczególnych podmiotów objętych systemem gwarantowania, banków hipotecznych
oraz firm inwestycyjnych.
3.
Informacje określone w ust. 1 nie mogą być ujawniane przez Fundusz w wypadkach innych
niż przewidziane ustawą.
4.
Analizy i prognozy, o których mowa w ust. 2, mogą być publikowane w formie zapewniającej
ochronę informacji i mogą być ujawniane zainteresowanym podmiotom.
Art. 326.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi posiadane informacje o podmiotach,
o których mowa w art. 64 pkt 1 i 2, podmiotach objętych systemem gwarantowania, bankach
hipotecznych i oddziałach banków zagranicznych, niezbędne do realizacji zadań Funduszu,
w szczególności informacje:116)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 65 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
o ich sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
o zobowiązaniu ich do wdrożenia planu naprawy albo opracowania programu postępowania
naprawczego, o powzięciu informacji o ich stracie, groźbie jej wystąpienia lub powstaniu
niebezpieczeństwa ich niewypłacalności lub utraty płynności oraz podejmowanych w takim
przypadku w stosunku do nich działaniach;
3)
o działaniach wczesnej interwencji lub ustanowieniu zarządcy lub zarządu komisarycznego
w tych podmiotach;
4)
o wyrażeniu zgody na zawarcie umowy dotyczącej wsparcia finansowego, o której mowa
w art. 141t ustawy - Prawo bankowe lub art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i warunkach tej umowy;
5)
o wsparciu finansowym udzielonym na podstawie umowy, o której mowa w pkt 4, oraz innych
formach udzielonego im wsparcia płynnościowego lub kapitałowego;
6)
o zaistnieniu innych niż wymienione w pkt 2-5 okoliczności mogących skutkować powstaniem
zobowiązań Funduszu, w szczególności wobec deponentów z tytułu środków gwarantowanych,
lub zagrożeniem upadłością podmiotu;
7)
niezbędne do opracowania planu przymusowej restrukturyzacji;
8)
o istotnej zmianie organizacyjnej, prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego
wpływ na przyjęte w planie przymusowej restrukturyzacji założenia i realizację tego
planu.
2.
W przypadkach, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 5 i 6, Komisja Nadzoru Finansowego
przekazuje Funduszowi także informacje o wynikach przeprowadzonych w podmiocie czynności
kontrolnych, wydanych zaleceniach, środkach, jakie zostały podjęte w celu usunięcia
nieprawidłowości, stwierdzonych w ramach nadzoru i o ich wykonaniu przez podmiot.
3.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje w zakresie określonym
w ust. 2 także w przypadku, gdy czynności kontrolne przeprowadziła Kasa Krajowa, bank
zrzeszający lub inne uprawnione instytucje.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje o działaniach wczesnej
interwencji lub ustanowieniu zarządcy w podmiotach grupy, której częścią jest podmiot,
oraz o ich sytuacji finansowej.
5.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje sprawozdawcze:
1)
uzyskane od kas oraz od Kasy Krajowej na podstawie przepisów wydanych na podstawie
art. 62c ust. 4 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;
2)
uzyskane od firm inwestycyjnych na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz przepisów rozporządzenia nr 575/2013.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi:
1)
roczne sprawozdania finansowe banków i oddziałów banków zagranicznych, firm inwestycyjnych
oraz podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a-d, wraz ze sprawozdaniem z badania,
w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania;
2)
analizy dotyczące funkcjonowania sektora bankowego, sektora firm inwestycyjnych i
sektora kas.
Art. 327.
1.
Fundusz i Narodowy Bank Polski wymieniają informacje w zakresie niezbędnym do wykonywania
ich ustawowo określonych zadań.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą stanowić informacje niejawne w rozumieniu
przepisów o ochronie informacji niejawnych. Przekazywanie informacji niejawnych odbywa
się na warunkach i w trybie określonym w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych .
Art. 328.
1.
W celu określenia zasad współpracy i przekazywania informacji Fundusz może zawierać
porozumienia o współpracy oraz o wymianie lub przekazywaniu informacji określające
w szczególności zasady współpracy, zakres wymiany lub przekazywania informacji oraz
zasady ochrony tych informacji.
2.
Przedmiot, zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których mowa w art.
325 ust. 1, art. 326 oraz art. 327 ust. 1, określają odrębne porozumienia zawarte
między Funduszem a Prezesem Narodowego Banku Polskiego, ministrem właściwym do spraw
instytucji finansowych i Prezesem Najwyższej Izby Kontroli, a także umowa o współpracy
oraz o wymianie informacji między Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego, o której
mowa w art. 17 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.
3.
W celu koordynacji współpracy w zakresie realizacji zadań określonych ustawą umowa
o współpracy oraz o wymianie informacji zawarta między Funduszem a Komisją Nadzoru
Finansowego określa w szczególności:
1)
szczegółowy zakres przekazywanych informacji oraz zasady ich ochrony;
2)
tryb i terminy przekazywania informacji;
3)
szczegółowe zasady udziału pracowników Funduszu w czynnościach kontrolnych w instytucji
pomostowej podejmowanych przez pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, o których
mowa w art. 133 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe i w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym;
4)
zasady koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotu w celu przygotowania przymusowej
restrukturyzacji.
Art. 329.
1.
Fundusz zawiera niewiążące porozumienie z właściwym organem państwa trzeciego, zgodne
z ramowym porozumieniem zawartym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego z właściwym
organem państwa trzeciego.
2.
Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, może określać:
1)
zasady wymiany informacji niezbędnych do sporządzenia i aktualizacji planów przymusowej
restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;
2)
zasady współpracy w zakresie opracowywania planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych
planów przymusowej restrukturyzacji, w tym zasady podejmowania działań w następstwie
decyzji, o których mowa w art. 101 ust. 7 i art. 248 ust. 1, lub podobnych działań
określonych w prawie danego państwa trzeciego;
3)
zasady wczesnego powiadamiania stron porozumienia lub konsultacji ze stronami takiego
porozumienia przed podjęciem istotnych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji
lub podobnego postępowania określonego w prawie danego państwa trzeciego, mających
wpływ na podmioty lub grupy, których dotyczy takie porozumienie;
4)
zasady koordynacji w zakresie informowania opinii publicznej w przypadku wspólnych
działań w ramach przymusowej restrukturyzacji;
5)
procedury dotyczące wymiany informacji i współpracy w zakresie określonym w pkt 1-4,
w tym procedury i zasady powołania i działania grup zarządzania w sytuacji kryzysowej.
3.
Fundusz powiadamia niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawarciu porozumienia,
o którym mowa w ust. 1.
Art. 330.
1.
Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji niezbędnych do realizacji jego
zadań, w szczególności informacji niezbędnych do wykonania oszacowania, o którym mowa
w art. 137 ust. 1, oraz przygotowania przymusowej restrukturyzacji bezpośrednio od
podmiotu w przypadku zobowiązania takiego podmiotu do wdrożenia planu naprawy, przygotowania
programu postępowania naprawczego, podjęcia wobec niego działań wczesnej interwencji
lub ustanowienia w nim zarządu komisarycznego lub zarządcy komisarycznego.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Funduszowi przysługuje także prawo uzyskiwania
wskazanych w nim informacji od krajowego podmiotu dominującego, wobec którego podmiot
jest podmiotem zależnym.
3.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, banki hipoteczne, oddziały banków zagranicznych,
firmy inwestycyjne oraz podmioty, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a-d, są obowiązane
przekazywać Funduszowi informacje inne niż przekazywane do Narodowego Banku Polskiego
i do Komisji Nadzoru Finansowego, niezbędne do wykonywania zadań Funduszu, w szczególności:117)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 66 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
1)
informacje o wartości wierzytelności i wartości środków gwarantowanych przez Fundusz;
2)
dane i informacje niezbędne do wyliczenia obowiązkowych składek, w tym w przypadku
banków i firm inwestycyjnych zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/63.
4.
W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych w innych bankach informacje, o których
mowa w ust. 3, dotyczące poszczególnych banków, przekazują Funduszowi banki zrzeszające.
5.
W przypadku kas, informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące poszczególnych kas,
przekazuje Funduszowi Kasa Krajowa.
6.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Funduszu,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania
informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób weryfikacji prawidłowości przekazywanych
informacji, mając na względzie konieczność prawidłowej realizacji zadań Funduszu.
7.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowy zakres, tryb i terminy przekazywania
informacji, o których mowa w ust. 3, mając na względzie konieczność prawidłowej realizacji
zadań Funduszu.
8118)Dodany przez art. 1 pkt 66 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki
mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju
na sytuację finansową innych podmiotów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę,
określić listę podmiotów, wobec których Fundusz nie będzie realizował uprawnienia,
o którym mowa w ust. 1, o ile podmioty te nie są podmiotami znaczącymi lub nie zostały zidentyfikowane
lub uznane za globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu
systemowym, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym
nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.
Art. 331.
Fundusz, do dnia 31 marca, przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje
o sumie środków gwarantowanych w podmiotach objętych systemem gwarantowania oraz dostępnych
Funduszowi środkach finansowych, według stanu na koniec poprzedniego roku.
Art. 331a119)Dodany przez art. 1 pkt 67 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Korespondencja między Funduszem a podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów
oraz ich stowarzyszeniami, właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, właściwymi
organami przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, właściwymi organami nadzoru
państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, Komisją Europejską oraz członkami Europejskiego
Systemu Nadzoru Finansowego może być prowadzona w innym niż język polski języku urzędowym
Unii Europejskiej. Dokumenty przekazywane w ramach tej korespondencji, w tym zawierające
oświadczenia woli, nie muszą być tłumaczone na język polski.
Dział VII
Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych
Art. 332.
1.
Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego
spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału banku zagranicznego, doprowadza do powstania
straty po stronie Funduszu w wyniku tego, że podmiot ten nie wyodrębnił i nie lokował
środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w sposób, o którym mowa w art. 304
ust. 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy
do 5 lat.
2.
Tej samej karze podlega, kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu
krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału banku
zagranicznego, przez obciążenie środków, o których mowa w ust. 1, doprowadza do powstania
straty po stronie Funduszu.
Art. 333.
Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem gwarantowania,
podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału
banku zagranicznego, przez nieodprowadzenie przez ten podmiot obowiązkowych składek,
o których mowa w art. 286 ust. 2 lub 3 lub art. 295 ust. 2 lub 4, lub składek nadzwyczajnych,
o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 lub art. 300 ust.
1, lub nieodprowadzenie tych składek w odpowiedniej wysokości mimo dysponowania przez
ten podmiot wystarczającymi środkami pieniężnymi pozwalającymi na wniesienie tych
składek, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3
miesięcy do 5 lat.
Art. 334.
1.
Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku objętego systemem gwarantowania,
organu administrującego spółki europejskiej albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej
kasy objętej systemem gwarantowania albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku
zrzeszającego albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej Kasy Krajowej obowiązanym
do ujawnienia Funduszowi informacji dotyczących podmiotu objętego systemem gwarantowania
lub jego deponentów w zakresie ustalonym w ustawie, podaje nieprawdziwe lub zataja
prawdziwe dane,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega, kto nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 85,
art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1.
3.
Tej samej karze podlega, kto, będąc obowiązany na postawie art. 118 ust. 1, nie wydaje
Funduszowi całego majątku lub dokumentów podmiotu restrukturyzacji.
4.
Tej samej karze podlega, kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie właściwego funkcjonowania
wewnętrznej kontroli danych i informacji wymaganych w zakresie ustalonym w ustawie
lub za udzielanie informacji i wyjaśnień na żądanie Funduszu, nie wykonuje ciążącego
na nim obowiązku albo wykonuje go nieterminowo.
5.
Tej samej karze podlega także ten, kto, sprawując nadzór zgodnie z art. 9a ust. 2
ustawy - Prawo bankowe, art. 212 § 1, art. 213 § 1 lub art. 382 § 1 Kodeksu spółek handlowych albo art. 44 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, nie egzekwuje wypełnienia przez zarząd banku, firmy inwestycyjnej albo kasy obowiązku
powiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego o wypełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej
restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.
6120)Dodany przez art. 1 pkt 68 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Tej samej karze podlega także ten, kto:
1)
nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku powiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego
o wypełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f
ust. 3 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo;
2)
nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk ust. 1,
art. 110zl ust. 1, art. 110zm ust. 1 oraz art. 110zx ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami
finansowymi lub art. 141m ust. 1, 4 i 5, art. 141n ust. 1 oraz art. 141v ust. 7 pkt
1 ustawy - Prawo bankowe;
3)
nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku sporządzenia lub przedstawienia Funduszowi
sprawozdania finansowego lub innych sprawozdań i informacji związanych z przygotowaniem
i przeprowadzeniem przymusowej restrukturyzacji albo wykonuje go nierzetelnie lub
nieterminowo.
Art. 335.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości
5 000 000 euro na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego
spółki europejskiej albo dyrektora oddziału banku zagranicznego, który nie wykonuje
ciążącego na nim obowiązku powiadomienia Komisji o wypełnieniu przesłanek wszczęcia
przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.
1a121)Dodany przez art. 1 pkt 69 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania
albo nierzetelnego lub nieterminowego wykonania obowiązków, o których mowa w ust.
1, przez osoby, o których mowa w tym przepisie, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć
na te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty
uzyskanych korzyści.
2.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości
5 000 000 euro na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego
spółki europejskiej albo dyrektora oddziału banku zagranicznego, który nie dopełnia
obowiązków, o których mowa w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk ust. 1, art. 110zl
ust. 1, art. 110zm ust. 1 oraz art. 110zx ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
lub art. 141m ust. 1, 4 i 5, art. 141n ust. 1 oraz art. 141v ust. 7 pkt 1 ustawy -
Prawo bankowe.
2a122)Dodany przez art. 1 pkt 69 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niedopełnienia
obowiązków, o których mowa w ust. 2, przez osoby, o których mowa w tym przepisie,
Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa
w ust. 2, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyści.
3.
Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 i 2, uwzględnia:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
przyczyny naruszenia przepisów;
3)
sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara;
4)
gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z Komisją Nadzoru
Finansowego oraz
5)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego
popełnione przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie.
Art. 336.
1.
Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 euro
na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego
spółki europejskiej albo dyrektora oddziału banku zagranicznego, który nie wykonuje
ciążącego na nim obowiązku sporządzenia lub przedstawienia Funduszowi sprawozdania
finansowego lub innych sprawozdań i informacji związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem
przymusowej restrukturyzacji albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.
1a123)Dodany przez art. 1 pkt 70 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania
albo nierzetelnego lub nieterminowego wykonania obowiązków, o których mowa w ust.
1, przez osoby, o których mowa w tym przepisie, Fundusz może nałożyć na te osoby karę
pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyści.
2.
Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
przyczyny naruszenia przepisów;
3)
sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara;
4)
gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z Funduszem oraz
5)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego
popełnione przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie.
Art. 337.
W decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 335 i art. 336, można
nałożyć na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego
spółki europejskiej albo dyrektora oddziału banku zagranicznego obowiązek zaprzestania
określonego działania lub niepodejmowania takiego działania w przyszłości.
Art. 338.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 335, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze
decyzji, nałożyć karę pieniężną na podmiot zarządzany przez te osoby, do wysokości
10% przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku
braku takiego sprawozdania - karę pieniężną do wysokości 10% prognozowanego przychodu
określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak
niż 100 000 000 zł.
1a124)Dodany przez art. 1 pkt 71 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania
obowiązków, o których mowa w art. 335 ust. 1 i 2, przez podmiot zarządzany przez osoby,
o których mowa w tych przepisach, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby
karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych
korzyści.
2.
Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
przyczyny naruszenia przepisów;
3)
sytuację finansową podmiotu, na który jest nakładana kara oraz
4)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego.
Art. 338a125)Dodany przez art. 1 pkt 72 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 335, art. 336 i art. 338, stanowią
dochód budżetu państwa.
Art. 339.
1.
W przypadku wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust.
1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335, art. 336 i art. 338, odpowiednio Komisja
Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie informują Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
o nałożeniu kary pieniężnej, a w przypadku gdy od decyzji wniesiono wniosek o ponowne
rozpatrzenie sprawy lub skargę do sądu administracyjnego, także o wniesieniu wniosku
o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego i o wyniku postępowania
przed organem ponownie rozpatrującym sprawę lub sądem administracyjnym.
2.
W przypadku, gdy decyzja o nałożeniu kary, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95
ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335, art. 336 i art. 338, jest ostateczna, odpowiednio
Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie zamieszczają na swojej stronie
internetowej informację o nałożeniu kary, w tym o rodzaju i charakterze naruszenia
przepisów prawa, wraz ze wskazaniem imienia i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu,
na który nałożono karę.
3.
Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz dokonują publikacji informacji
o nałożeniu kary, o której mowa w ust. 2, w formie zanonimizowanej, w przypadku gdy:
1)
kara została nałożona na osobę fizyczną, a ujawnienie jej imienia i nazwiska byłoby
środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia;
2)
ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby stanowiłoby zagrożenie
dla stabilności rynków finansowych lub zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu
lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe;
3)
ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby wyrządziłoby niewspółmierną
szkodę tej osobie lub podmiotowi.
4.
Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz mogą uzupełnić informację o nałożeniu
kary o nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, w przypadku gdy ustały przyczyny
określone w ust. 3 pkt 1-3. Uzupełnienia nie dokonuje się po upływie roku od dnia
publikacji.
5.
Informacje, o których mowa w ust. 2, są dostępne na stronie internetowej odpowiednio
Komisji Nadzoru Finansowego albo Funduszu przez okres 5 lat od dnia publikacji, z
tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby, na którą nałożono karę, przez okres nie
dłuższy niż rok.
Art. 340.
W przypadkach określonych w art. 335 i art. 336 kwoty w euro przelicza się na złote
według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
poprzedzającego wydanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej.
Dział VIII
Zmiany w przepisach
Art. 341-368.
(pominięte)
Dział IX
Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe
Rozdział 1
Przepisy epizodyczne
Oddział 1
Fundusz ochrony środków gwarantowanych
Art. 369.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b,
są obowiązane tworzyć i utrzymywać fundusze ochrony środków gwarantowanych na zaspokojenie
roszczeń deponentów w przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec któregokolwiek
z nich, do dnia 31 grudnia 2024 r.
2.
Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w kolejnym roku jest ustalana nie
później niż do końca poprzedniego roku kalendarzowego, jako iloczyn sumy środków pieniężnych
zgromadzonych w banku na wszystkich rachunkach, stanowiącej podstawę obliczania kwoty
rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim , za październik oraz stawki ustalonej przez Radę Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu,
w wysokości do:
1)
0,55% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2017;
2)
0,5% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2018;
3)
0,45% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2019;
4)
0,4% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2020;
5)
0,35% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2021;
6)
0,3% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2022;
7)
0,25% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2023;
8)
0,2% - dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok 2024.
3.
Przy ustalaniu wysokości stawki określającej wysokość funduszy ochrony środków gwarantowanych,
o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu uwzględnia w szczególności wysokość środków
systemu gwarantowania depozytów w bankach, zgromadzonych w formie zobowiązań do zapłaty,
o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów banków zagranicznych objętych
obowiązkowym systemem gwarantowania.
4.
Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest tworzony w ostatnim sprawozdawczym dniu
miesiąca, w którym podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt
41 lit. a i b, uzyskał zezwolenie na rozpoczęcie działalności, a w przypadku banku
krajowego utworzonego na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy - Prawo bankowe - w ostatnim sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym bank został wpisany do rejestru
przedsiębiorców. W powyższych przypadkach podstawą utworzenia funduszu ochrony środków
gwarantowanych jest suma środków pieniężnych, o której mowa w ust. 2, za miesiąc,
w którym nastąpiło odpowiednio uzyskanie zezwolenia na rozpoczęcie działalności lub
wpisanie banku do rejestru przedsiębiorców.
5.
Od aktywów pochodzących z emisji hipotecznych listów zastawnych i publicznych listów
zastawnych nie tworzy się funduszu ochrony środków gwarantowanych.
6.
Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest zwiększany lub zmniejszany w dniu 1 lipca
każdego roku, odpowiednio do wysokości sumy, o której mowa w ust. 2, stanowiącej podstawę
obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej za kwiecień każdego roku. Z dniem spełnienia
warunków gwarancji podmiot objęty systemem gwarantowania jest zwolniony z obowiązku
tworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych i zmiany jego wysokości.
7.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b,
są obowiązane:
1)
lokować aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych w:
a)
skarbowych papierach wartościowych,
b)
bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego i obligacjach emitowanych przez Narodowy
Bank Polski - o ile mogą być one przedmiotem obrotu,
c)
jednostkach uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego;
2)
deponować określone w pkt 1 lit. a i b aktywa na wyodrębnionym dla każdego podmiotu
rachunku w:
a)
Narodowym Banku Polskim,
b)
Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej,
c)
podmiocie prowadzącym rachunki papierów wartościowych i rachunki pieniężne służące
do ich obsługi
- a w przypadku braku takiej możliwości - lokować te aktywa na oprocentowanym rachunku
bieżącym w Narodowym Banku Polskim.
8.
Banki spółdzielcze zrzeszone z bankami zrzeszającymi są obowiązane deponować aktywa
stanowiące pokrycie funduszy ochrony środków gwarantowanych zrzeszenia na wyodrębnionym
rachunku w banku zrzeszającym.
9.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b,
przekazują Zarządowi Funduszu informacje o sumie wkładów na rachunkach objętych obowiązkowym
systemem gwarantowania środków pieniężnych i wysokości funduszu ochrony środków gwarantowanych
w terminach:
1)
do dnia 15 grudnia każdego roku, według stanu określanego zgodnie z ust. 2,
2)
do dnia 15 czerwca każdego roku, według stanu stanowiącego podstawę obliczenia kwoty
rezerwy obowiązkowej za kwiecień
- według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu.
10.
W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych z bankami zrzeszającymi obowiązki określone
w ust. 9 wykonują banki zrzeszające.
11.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania,
o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do
dnia 31 grudnia 2024 r. wypłaty środków gwarantowanych dokonywane są przez Fundusz
ze środków funduszy ochrony środków gwarantowanych, po wyczerpaniu środków, o których
mowa w art. 56.
12.
W przypadku, o którym mowa w ust. 11, Fundusz wzywa podmiot objęty systemem gwarantowania,
o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku
gwarancji, do przekazania środków funduszu ochrony środków gwarantowanych, w kwocie
stanowiącej różnicę między kwotą zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
a kwotą środków, o których mowa w art. 56.
13.
W przypadku gdy kwota przekazana zgodnie z ust. 12 jest niewystarczająca do pokrycia
zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych, Fundusz zawiadamia
podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b,
w drodze ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, o obowiązku wniesienia na
rzecz Funduszu kwot przeznaczonych na wypłatę środków gwarantowanych (łączna kwota
obowiązkowej wpłaty podmiotów objętych systemem gwarantowania), w wysokości stanowiącej
różnicę między kwotą zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych
a kwotą środków, o których mowa w art. 56, oraz środków przekazanych zgodnie z ust.
12. W zawiadomieniu Fundusz wskazuje rachunek bankowy, na który mają zostać dokonane
wpłaty, oraz tytuł płatności. Wpłaty, do których są zobowiązane banki spółdzielcze
zrzeszone z bankami zrzeszającymi, wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.
14.
Kwota, którą obowiązany jest wnieść podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym
mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b (obowiązkowa wpłata podmiotu objętego systemem gwarantowania),
zostaje ustalona jako kwota pozostająca w takiej proporcji do łącznej kwoty obowiązkowej
wpłaty podmiotów objętych systemem gwarantowania, w jakiej pozostawała wysokość funduszu
ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem gwarantowania do sumy funduszy
ochrony środków gwarantowanych wszystkich podmiotów objętych systemem gwarantowania,
z wyłączeniem podmiotu, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.
15.
Środki pochodzące z obowiązkowych wpłat podmiotów objętych systemem gwarantowania
przechodzą na własność Funduszu.
16.
W dniu następującym po dniu dokonania obowiązkowej wpłaty podmiotu objętego systemem
gwarantowania podmiot objęty systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41
lit. a i b, pomniejsza fundusz ochrony środków gwarantowanych o wartość odpowiadającą
wpłacie.
17.
Obowiązkowa wpłata podmiotu objętego systemem gwarantowania stanowi dla niego koszt
uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych .
18.
Aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych nie mogą być przedmiotem
zastawu ani być obciążane w jakikolwiek sposób oraz nie podlegają egzekucji sądowej
ani administracyjnej.
19.
Aktywa, które stanowiły fundusz ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem
gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, wobec którego nastąpiło spełnienie
warunku gwarancji, nie wchodzą do masy upadłości ani masy układowej podmiotu objętego
systemem gwarantowania.
Oddział 2
Przepis karny
Art. 370.
1.
Kto będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem gwarantowania,
o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, doprowadza do powstania straty po stronie
Funduszu w wyniku tego, że podmiot ten nie utworzył funduszu ochrony środków gwarantowanych
albo nie utworzył go w odpowiedniej wysokości lub aktywa przeznaczone na fundusz ochrony
środków gwarantowanych nie były lokowane w skarbowych papierach wartościowych lub
bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego lub deponowane w sposób, o którym mowa
w art. 369 ust. 7 i 8,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega członek zarządu lub rady nadzorczej podmiotu objętego systemem
gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, który doprowadza do powstania
straty po stronie Funduszu, obciążając aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony
środków gwarantowanych prawami osób trzecich.
Rozdział 2
Przepisy przejściowe i dostosowujące
Art. 371.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy Bankowy Fundusz Gwarancyjny działający na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 staje się Funduszem.
2.
Z dniem wejścia w życie ustawy:
1)
plan finansowy i plan działalności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na
podstawie ustawy uchylanej w art. 388 stają się planem finansowym i planem działalności
Funduszu;
2)
należności i zobowiązania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie
ustawy uchylanej w art. 388 stają się należnościami i zobowiązaniami Funduszu;
3)
pracownicy Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie ustawy uchylanej
w art. 388 stają się pracownikami Funduszu; przepis art. 231 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio;
4)
w Radzie Funduszu wygasa członkostwo osób, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 4 ustawy
uchylanej w art. 388.
Art. 372.
Z dniem wejścia w życie ustawy w Funduszu:
1)
likwiduje się fundusz pomocowy, stabilizacyjny, zapasowy oraz fundusz środków odzyskanych
z mas upadłości;
2)
zwiększa się fundusz gwarancyjny banków o wartość funduszu pomocowego i funduszu środków
odzyskanych z mas upadłości;
3)
zwiększa się fundusz przymusowej restrukturyzacji banków o wartość funduszu stabilizacyjnego
i funduszu zapasowego;
4)
środki funduszu gwarancyjnego kas utworzonego na podstawie ustawy uchylanej w art.
388 zalicza się na poczet funduszu gwarancyjnego kas.
Art. 373.
1.
Do pomocy finansowej udzielonej bankom objętym systemem gwarantowania na podstawie
przepisów ustawy zmienianej w art. 351 oraz ustawy uchylanej w art. 388 stosuje się
przepisy dotychczasowe.
2.
Z dniem rozwiązania umowy o udzielenie pomocy finansowej bankom albo zwrotu pomocy
finansowej udzielonej bankom na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 388 środki
uzyskane z tego tytułu zwiększają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.
3.
Do środków uzyskanych z tytułu pomocy finansowej udzielonej ze środków funduszu restrukturyzacji
banków spółdzielczych przepisu ust. 2 nie stosuje się.
Art. 374.
Fundusz opracuje plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji,
o których mowa w art. 73 i art. 74, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie ustawy.
Art. 375.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w sprawie:
1)
uchylenia zezwolenia na utworzenie banku na podstawie art. 25n ust. 5, art. 138 ust.
3 pkt 4 i ust. 6 ustawy zmienianej w art. 347,
2)
uchylenia zezwolenia na utworzenie oddziału banku zagranicznego na podstawie art.
138 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 347,
3)
postępowań na podstawie art. 147 ust. 1 i art. 158 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w
art. 347,
4)
postępowań na podstawie art. 74c ust. 3 i 4 oraz art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej
w art. 363,
5)
cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej na podstawie art. 106l
ust. 6, art. 108 ust. 7 i art. 167 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 359
- stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 376.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie
upadłości na podstawie przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, o której mowa w
art. 354, stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 377.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie
upadłości na podstawie przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, o której mowa w
art. 354, na nabywcę przedsiębiorstwa bankowego lub kasy w trybie art. 437 ustawy,
o której mowa w art. 354, nie przechodzą zobowiązania wynikające z wierzytelności
Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 39 ust. 1.
Art. 378.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o otwarcie
postępowania układowego na podstawie przepisów tytułu IV działu III ustawy, o której
mowa w art. 366, stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 379.
Jeżeli w postępowaniu upadłościowym prowadzonym na podstawie przepisów części trzeciej
tytułu II ustawy, o której mowa w art. 354 lub w postępowaniu układowym prowadzonym
na podstawie przepisów tytułu IV działu III ustawy, o której mowa w art. 366, zawarto
układ, do wniosków o zmianę lub uchylenie układu stosuje się przepisy ustawy, o której
mowa w art. 366, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 380.
Należności Funduszu z tytułu udzielonej pomocy finansowej i wsparcia, o których mowa
w art. 19 ust. 1, art. 20c ust. 1 i art. 20g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 388, są
zaspokajane w postępowaniu upadłościowym i w postępowaniu likwidacyjnym, o którym
mowa w art. 125 § 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 344, w kategorii drugiej.
Art. 381.
1.
Banki obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które otrzymały zezwolenie na prowadzenie
działalności przed dniem wejścia w życie ustawy, sporządzają plan naprawy nie później
niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Domy maklerskie obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które otrzymały zezwolenie
na prowadzenie działalności przed dniem wejścia w życie ustawy, sporządzają plan naprawy
nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Podmioty obowiązane do sporządzenia grupowego planu naprawy na podstawie art. 141n
ustawy, o której mowa w art. 347, oraz art. 110zj ustawy, o której mowa w art. 359,
sporządzają grupowy plan naprawy nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
4.
W okresie realizacji przez bank postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142
ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 347, w brzmieniu dotychczasowym, bank sporządza
plan naprawy w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia postępowania naprawczego, a
grupowy plan naprawy w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia postępowania naprawczego.
Art. 381a.
Do banku objętego programem postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ust.
1-3 ustawy zmienianej w art. 347, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętym i niezakończonym
przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepis art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy
zmienianej w art. 368, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 382.
Wstosunku do kas postanowienia działu III stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.
Art. 383.
1.
Składki, o których mowa w dziale V rozdziale 2, są pobierane na rzecz Funduszu po
raz pierwszy za rok 2017.
2.
Przepisy art. 4 ust. 1d pkt 7 i ust. 2 pkt 3, art. 7 ust. 2 pkt 5 i 5a oraz ust. 3,
art. 13 ust. 1-5, art. 13c ust. 1-7, art. 14 ust. 2-4, art. 14a, art. 14b, art. 14c,
art. 15 pkt 1-2, art. 16a ust. 7, art. 36, art. 38r ust. 5 i art. 42a ustawy uchylanej
w art. 388 stosuje się do dnia 31 grudnia 2016 r.
3.
Przez środki, o których mowa w art. 38r ust. 5 ustawy uchylanej w art. 388, należy
rozumieć środki funduszu gwarancyjnego kas do wykorzystania, o którym mowa w art.
272 ust. 2.
4.
Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały banków zagranicznych
z tytułu uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania zasilają fundusz gwarancyjny
banków.
5.
Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez kasy z tytułu uczestnictwa w obowiązkowym
systemie gwarantowania zasilają fundusz gwarancyjny kas.
6.
Opłaty ostrożnościowe wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały banków zagranicznych
zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.
Art. 384.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy uchylanej
w art. 388, do dnia 31 grudnia 2016 r. utrzymują utworzone na rok 2016 fundusze ochrony
środków gwarantowanych, o których mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy.
2.
W przypadku spełnienia do dnia 31 grudnia 2016 r. warunku gwarancji wobec banku lub
oddziału banku zagranicznego wypłaty środków gwarantowanych są dokonywane przez Fundusz
w pierwszej kolejności ze środków określonych w art. 16a ust. 1 ustawy uchylanej w
art. 388.
3.
Przepisy art. 16a ust. 1, art. 25 ust. 1, 1a, 3a, 5 i 6, art. 26-26c, art. 26d ust.
1, art. 26e oraz art. 42 ustawy uchylanej w art. 388 stosuje się do dnia 31 grudnia
2016 r.
Art. 385.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie w art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa w art. 350, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do
dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa w art. 350, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 386.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 6,
art. 8 ust. 2, art. 17 ust. 8, art. 26s ust. 3, art. 38 ust. 7, art. 38j, art. 38zg
ust. 3, art. 38zh ust. 9 oraz 38zq ustawy uchylanej w art. 388 zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 4, art. 7
ust. 11, art. 9 ust. 2, art. 30, art. 54 ust. 4, art. 312 ust. 2, art. 330 ust. 7,
nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 387.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w
art. 364, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 364, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
Rozdział 3
Przepisy końcowe
Art. 388.
Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym .
Art. 389.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia128)Ustawa została ogłoszona w dniu 8 lipca 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 351 pkt 2, art. 361 pkt 1 i art. 363 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia;
2)
art. 106, który wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2017 r.
1)
Niniejsza ustawa wdraża: - dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z
dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych
oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych
i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE,
2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190), - dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów
gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149).
2)
Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o Bankowym
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 326), która weszła w życie z dniem 7 marca
2019 r.
3)
Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
6)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
7)
Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 2491, z 2018 r. poz. 398, 685, 1544 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i 326.
9)
Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
12)
Dodany przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych
ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów
na tym rynku (Dz. U. poz. 2243), który wszedł w życie z dniem 1 grudnia 2018 r.
13)
Dodana przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
15)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 62, 650, 723, 864, 1000, 1075, 1629 i 2243.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
18)
Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1000, 1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 177 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 723), która weszła w życie
z dniem 13 lipca 2018 r.
21)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 650, 723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244
i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
24)
Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
26)
Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
27)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
28)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
33)
Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
34)
Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
35)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
37)
Zdanie drugie dodane przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
38)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
39)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
43)
Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
44)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 398, 650, 1544, 2219 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.
45)
Dodany przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
46)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
47)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
48)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
49)
Dodany przez art. 1 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
51)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1467, 1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
53)
Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
54)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
57)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
60)
Dodany przez art. 1 pkt 34 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
61)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 12 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637),
która weszła w życie z dniem 4 września 2018 r.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
63)
Dodany przez art. 1 pkt 36 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
64)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
65)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
66)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
67)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
68)
Dodany przez art. 1 pkt 37 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
69)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
70)
Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
71)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 40 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
72)
Dodany przez art. 1 pkt 40 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
73)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
74)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
75)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
76)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
77)
Dodany przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
78)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
79)
Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
80)
Dodany przez art. 1 pkt 45 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
81)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
82)
Dodany przez art. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
83)
Dodany przez art. 1 pkt 46 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
84)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
85)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
86)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
87)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 49 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
88)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 50 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
89)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 51 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
90)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 52 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
91)
Dodany przez art. 1 pkt 52 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
92)
Dodany przez art. 1 pkt 53 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
93)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 54 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
94)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 55 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
95)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 56 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
96)
Dodany przez art. 1 pkt 56 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
97)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 57 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
98)
Dodany przez art. 1 pkt 58 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
99)
Dział dodany przez art. 19 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
100)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 62, 1000, 1366, 1669, 1693, 2245, 2354 i 2500 oraz z 2019 r. poz. 303 i 326.
101)
Zdanie trzecie dodane przez art. 19 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
102)
Zdanie trzecie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 59 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
103)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 60 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
104)
Dodany przez art. 1 pkt 61 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
105)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
106)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
12.
107)
Dodany przez art. 19 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
108)
Dodany przez art. 14 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami
finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 685), która weszła w życie z
dniem 21 kwietnia 2018 r.
109)
Dodany przez art. 1 pkt 62 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
110)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
111)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
112)
Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str.
68 oraz Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96.
113)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 63 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
114)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 64 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
115)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 64 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
116)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 65 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
117)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 66 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
118)
Dodany przez art. 1 pkt 66 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
119)
Dodany przez art. 1 pkt 67 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
120)
Dodany przez art. 1 pkt 68 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
121)
Dodany przez art. 1 pkt 69 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
122)
Dodany przez art. 1 pkt 69 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
123)
Dodany przez art. 1 pkt 70 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
124)
Dodany przez art. 1 pkt 71 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
125)
Dodany przez art. 1 pkt 72 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
126)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1162, 1291, 1629, 1669, 1693, 2073, 2159, 2192, 2193, 2212, 2215, 2243, 2244,
2245, 2429 i 2500 oraz z 2019 r. poz. 37 i 326.
127)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 978, 1166, 1513 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 381 i 615.
128)
Ustawa została ogłoszona w dniu 8 lipca 2016 r.