Ustawaz dnia 16 maja 2019 r.o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6110§ 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Powództwo o ustalenie macierzyństwa wytacza dziecko przeciwko matce, a jeżeli matka
nie żyje - przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy. W razie śmierci
dziecka, które wytoczyło powództwo, ustalenia macierzyństwa mogą dochodzić jego zstępni.
§ 3.
Matka wytacza powództwo o ustalenie macierzyństwa przeciwko dziecku, a jeżeli dziecko
nie żyje - przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
”
;
2)
art. 6111otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6111.
Matka nie może wytoczyć powództwa o ustalenie macierzyństwa po osiągnięciu przez dziecko
pełnoletności. Jeżeli dziecko zmarło przed osiągnięciem pełnoletności, matka może
wytoczyć powództwo o ustalenie macierzyństwa do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby
pełnoletność.
”
;
3)
art. 6115 i art. 6116otrzymują brzmienie:
„
Art. 6115.
§ 1.
Zaprzeczenie macierzyństwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka, chyba że dziecko
zmarło po wszczęciu postępowania.
§ 2.
W razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, zaprzeczenia macierzyństwa mogą
dochodzić jego zstępni.
Art. 6116.
Powództwo o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa może wytoczyć także prokurator,
jeżeli wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego. Jeżeli dziecko
zmarło przed osiągnięciem pełnoletności, prokurator może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie
macierzyństwa do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność. Wytoczenie przez
prokuratora powództwa o zaprzeczenie macierzyństwa nie jest dopuszczalne, jeżeli dziecko
zmarło po osiągnięciu pełnoletności.
”
;
4)
po art. 70 dodaje się art. 701 w brzmieniu:
„
Art. 701.
§ 1.
Zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka, chyba że dziecko zmarło
po wszczęciu postępowania.
§ 2.
W razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, zaprzeczenia ojcostwa mogą dochodzić
jego zstępni.
”
;
5)
w art. 83:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka,
chyba że dziecko zmarło po wszczęciu postępowania.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
W razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, ustalenia bezskuteczności uznania
ojcostwa mogą dochodzić jego zstępni.
”
,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Jeżeli uznanie ojcostwa nastąpiło po śmierci dziecka, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 82 § 1 i 2, przy czym powództwo powinno być wytoczone nie później niż do dnia,
w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność, przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez
sąd opiekuńczy.
”
;
6)
art. 84 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 84.
§ 1.
Sądowego ustalenia ojcostwa mogą żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec
dziecka.
§ 2.
Matka ani domniemany ojciec nie mogą wytoczyć powództwa o ustalenie ojcostwa po osiągnięciu
przez dziecko pełnoletności. Jeżeli dziecko zmarło przed osiągnięciem pełnoletności,
matka oraz domniemany ojciec mogą wytoczyć powództwo o ustalenie ojcostwa do dnia,
w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność.
§ 3.
Dziecko albo matka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko domniemanemu ojcu,
a gdy ten nie żyje - przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
§ 4.
Domniemany ojciec dziecka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko dziecku
i matce. Jeżeli matka dziecka nie żyje, powództwo wytacza się przeciwko dziecku, a
jeżeli dziecko nie żyje - przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
§ 5.
W razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, ustalenia ojcostwa mogą dochodzić
jego zstępni.
”
;
7)
art. 86 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86.
Powództwo o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa oraz ustalenie bezskuteczności uznania
ojcostwa może wytoczyć także prokurator, jeżeli wymaga tego dobro dziecka lub ochrona
interesu społecznego. Jeżeli dziecko zmarło przed osiągnięciem pełnoletności, prokurator
może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa oraz ustalenie bezskuteczności uznania
ojcostwa do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność. Wytoczenie przez prokuratora
powództwa o zaprzeczenie ojcostwa oraz ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa
nie jest dopuszczalne, jeżeli dziecko zmarło po osiągnięciu pełnoletności.
”
;
8)
art. 99 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 99.
§ 1.
Dla dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, którego żadne z rodziców nie może
reprezentować, sąd opiekuńczy ustanawia kuratora reprezentującego dziecko.
§ 2.
Kurator reprezentujący dziecko jest umocowany do dokonywania wszelkich czynności łączących
się ze sprawą, również w zakresie zaskarżenia i wykonania orzeczenia. Do czynności
kuratora przepisy art. 95 § 3 i 4 oraz art. 154 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Do kuratora reprezentującego dziecko przepisy art. 148, art. 151, art. 152, art. 156,
art. 159, art. 164, art. 165 § 2, art. 168-170 i art. 180 § 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
9)
po art. 99 dodaje się art. 991-993wbrzmieniu:
„
Art. 991.
§ 1.
Kuratorem reprezentującym dziecko może być ustanowiony adwokat lub radca prawny, który
wykazuje szczególną znajomość spraw dotyczących dziecka, tego samego rodzaju lub rodzajowo
odpowiadających sprawie, w której wymagana jest reprezentacja dziecka lub ukończył
szkolenie dotyczące zasad reprezentacji dziecka, praw lub potrzeb dziecka.
§ 2.
W przypadku gdy stopień skomplikowania sprawy tego nie wymaga, w szczególności gdy
sąd opiekuńczy określi szczegółowo treść czynności, kuratorem reprezentującym dziecko
może zostać ustanowiona również inna osoba posiadająca wyższe wykształcenie prawnicze
i wykazująca znajomość potrzeb dziecka. Jeżeli szczególne okoliczności za tym przemawiają
kuratorem może zostać ustanowiona także osoba nieposiadająca wyższego wykształcenia
prawniczego.
§ 3.
Przepisu § 2 nie stosuje się do kuratora reprezentującego dziecko w postępowaniu karnym.
Art. 992.
§ 1.
Kurator reprezentujący dziecko w postępowaniu przed sądem lub innym organem państwowym
udziela na piśmie lub przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej temu z
rodziców dziecka, które nie uczestniczy w postępowaniu, na jego wniosek, informacji
niezbędnych do prawidłowego wykonywania władzy rodzicielskiej dotyczących przebiegu
tego postępowania i podjętych w jego toku czynnościach, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie
dobro dziecka. Kurator uzyskuje od tego rodzica, informacje o dziecku, jego stanie
zdrowia, sytuacji rodzinnej i środowisku, w zakresie niezbędnym do prawidłowej reprezentacji
dziecka.
§ 2.
O informacje o dziecku, o których mowa w § 1, kurator reprezentujący dziecko może
zwrócić się również do organów lub instytucji oraz stowarzyszeń i organizacji społecznych,
do których należy dziecko lub które świadczą dziecku pomoc.
§ 3.
Jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwalają
kurator reprezentujący dziecko nawiązuje z dzieckiem kontakt i informuje je o podejmowanych
czynnościach, przebiegu postępowania i sposobie jego zakończenia oraz konsekwencjach
podjętych działań dla jego sytuacji prawnej, w sposób zrozumiały i dostosowany do
stopnia jego rozwoju.
§ 4.
Kurator reprezentujący dziecko jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy,
o których powziął wiadomość ze względu na wykonywane czynności, z wyjątkiem wiarygodnych
informacji o przestępstwach popełnionych na szkodę dziecka. W przypadku, gdy kuratorem
reprezentującym dziecko został ustanowiony adwokat lub radca prawny, tajemnica ta
stanowi tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze lub ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych .
Art. 993.
O wynagrodzeniu kuratora reprezentującego dziecko i zwrocie poniesionych przez niego
wydatków orzeka ten sąd lub organ państwowy, przed którym dziecko jest reprezentowane,
stosując przepisy właściwe dla danego postępowania. Wysokość wynagrodzenia kuratora
ustanowionego do reprezentowania dziecka w postępowaniu innym niż postępowanie cywilne
i zwrot poniesionych przez niego wydatków ustala się na podstawie przepisów określających
wysokość wynagrodzenia i zwrot wydatków kuratora ustanowionego dla strony w sprawie
cywilnej.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 454 § 11-3 otrzymują brzmienie:
„
§ 11.
W sprawach o zaprzeczenie macierzyństwa prokurator, wytaczając powództwo, pozywa kobietę
wpisaną jako matka w akcie urodzenia dziecka, mężczyznę, którego ojcostwo zostało
ustalone z uwzględnieniem jej macierzyństwa, oraz dziecko, a jeżeli osoby te nie żyją
- kuratora ustanowionego na ich miejsce.
§ 2.
W sprawach o zaprzeczenie ojcostwa prokurator, wytaczając powództwo, pozywa męża matki
dziecka, a jeżeli ten nie żyje - kuratora ustanowionego na jego miejsce, matkę dziecka,
jeżeli ta żyje, oraz dziecko, a jeżeli dziecko nie żyje - kuratora ustanowionego na
jego miejsce.
§ 3.
W sprawach o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa prokurator, wytaczając powództwo,
pozywa dziecko, a jeżeli dziecko nie żyje - kuratora ustanowionego na jego miejsce
oraz mężczyznę, który uznał ojcostwo, a jeżeli ten nie żyje - kuratora ustanowionego
na jego miejsce, a także matkę dziecka, jeżeli ta żyje.
”
;
2)
w art. 456 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W sprawie o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa, ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa
oraz ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa postępowanie zawiesza się w razie
śmierci dziecka, które było pozwanym w sprawie, do czasu ustanowienia przez sąd orzekający
kuratora, który wstępuje do sprawy na miejsce zmarłego dziecka. W razie śmierci dziecka,
które było powodem w sprawie, postępowanie zawiesza się, a jeżeli zstępni dziecka
w ciągu sześciu miesięcy od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania
nie zgłoszą wniosku o jego podjęcie, sąd postępowanie umorzy.
”
.
Art. 3.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ustanowiono kuratora
do reprezentowania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, którego nie może
reprezentować żadne z rodziców, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w
brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem przepisów art. 99 § 2 i 3 oraz art. 992 ustawy zmienianej w art. 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 4.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1467, 1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i
1043.