Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrówz dnia 7 września 2018 r.w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej
z tytułu podróży służbowej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania należności
pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej, zwanemu dalej
„funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą
krajową”, lub podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.
§ 2.
1.
Należności pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej są
rozliczane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.
2.
Celem rozliczenia należności funkcjonariusz dołącza dokumenty w postaci rachunków,
faktur lub biletów potwierdzających poszczególne wydatki, z wyjątkiem dokumentów dotyczących
diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe,
funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o poniesieniu wydatku i przyczynach braku
jego udokumentowania.
3.
W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o okolicznościach
mających wpływ na prawo do należności oraz na wysokość tych należności.
§ 3.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej
biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu na dany środek transportu, wraz z
opłatami dodatkowymi, w tym opłatami za miejscówki, z uwzględnieniem posiadanej przez
funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu
ulga przysługuje.
2.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w czasie podróży służbowej z samochodu
osobowego, motocykla lub motoroweru niebędącego własnością Kancelarii Sejmu kwotę
zwrotu kosztów przejazdu stanowi iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden
kilometr przebiegu, która jest określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym .
§ 4.
1.
Kwotę diety, stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie
podróży służbowej, w podróży krajowej ustala się w wysokości określonej w przepisach
o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu
podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
2.
Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia
w czasie podróży służbowej, oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu)
do powrotu po wykonaniu zadania służbowego (przyjazdu) w następujący sposób:
1)
jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i jej czas wynosi:
a)
mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,
b)
od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
c)
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2)
jeżeli podróż krajowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej
wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:
a)
do 8 godzin - przysługuje 50% diety,
b)
ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
3.
Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego
wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1)
śniadanie - 25% diety;
2)
obiad - 50% diety;
3)
kolacja - 25% diety.
4.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której
zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
1.
Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi
przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej
za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.
2.
Funkcjonariuszowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył
rachunku, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg przysługuje ryczałt w wysokości
150% diety.
3.
Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg trwa co najmniej 6 godzin między godzinami
21.00 i 7.00.
§ 6.
Na wniosek funkcjonariusza wypłaca mu się zaliczkę na niezbędne koszty podróży krajowej
w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
§ 7.
1.
Dieta, stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży
służbowej, w podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego
państwa podróży.
2.
Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia
w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej oblicza się w następujący sposób:
1)
za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2)
za niepełną dobę podróży zagranicznej:
a)
do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,
b)
od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
c)
ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
§ 8.
1.
Funkcjonariuszowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne
wyżywienie, przysługuje 25% diety stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów
wyżywienia w czasie podróży służbowej.
2.
Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego
wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
1)
śniadanie - 15% diety;
2)
obiad - 30% diety;
3)
kolacja - 30% diety.
3.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której
zapewniono wyżywienie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 9.
1.
Za nocleg podczas podróży zagranicznej funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów
w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w granicach określonego limitu.
2.
W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w
wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas
przejazdu.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli Komendant Straży Marszałkowskiej lub
strona zagraniczna zapewniają funkcjonariuszowi bezpłatny nocleg.
§ 10.
Wysokość diet, o których mowa w § 7, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których
mowa w § 9, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz
warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej
poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
§ 11.
1.
Funkcjonariusz otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej,
w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.
2.
Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości
stanowiącej równowartość przysługującej funkcjonariuszowi zaliczki w walucie obcej,
według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy
Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki.
3.
Rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki,
w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej
wypłacenia.
§ 12.
W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze
kraju przepisy § 4-6 stosuje się odpowiednio.
§ 13.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 12, 79, 138, 650, 1039, 1480, 1481, 1544, 1592 i 1629.