Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 15 marca 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
- Załącznik nr 1 - Podatkowa księga przychodów i rozchodów (wzór)
- Załącznik nr 2 - Podatkowa księga przychodów i rozchodów przeznaczona dla rolników prowadzących działalność gospodarczą (wzór)
- Załącznik - Załącznik nr 120)
- Załącznik - Załącznik nr 221)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia
podatkowej księgi przychodów i rozchodów , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 31 marca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ;
2)
rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 2-4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 marca 2016 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów , które stanowią:
„
§ 2.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2016 r. dokonali zmniejszenia kosztów uzyskania
przychodów albo zwiększenia przychodów, na podstawie art. 24d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2016 r., stosują przepisy rozporządzenia,
o którym mowa w § 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2016 r., w zakresie
zwiększenia kosztów uzyskania przychodów.
§ 3.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia założyli
podatkową księgę przychodów i rozchodów, mogą kontynuować prowadzenie tej księgi również
po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia według wzorów określonych w rozporządzeniu,
o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, koszty działalności badawczo-rozwojowej, o których
mowa w art. 26e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy:
1)
ewidencjonować według zasad przyjętych przez podatnika przed dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia;
3)
wpisywać w pełnej wysokości, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona
od podstawy opodatkowania;
2)
sumować po zakończeniu roku podatkowego.
3.
Podatkową księgę przychodów i rozchodów prowadzoną zgodnie z ust. 1 i 2 uznaje się
za niewadliwą.
§ 4.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem § 1 pkt 1,
który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r.
”
.
1)
Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września
2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz.
U. poz. 1595).
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów1)Obecnie działem administracji rządowej - finanse publiczne kieruje Minister Rozwoju i Finansów, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września 2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz. U. poz. 1595).
Na podstawie art. 24a ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
zwanej dalej „księgą”, szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać ta księga, aby
stanowiła dowód pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych, oraz szczegółowy
zakres obowiązków związanych z jej prowadzeniem, a także terminy zawiadomienia naczelnika
urzędu skarbowego o prowadzeniu księgi.
§ 2.
1.
Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz
spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”, są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem
ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony
w rozdziale 2.
2.
Rolnicy prowadzący gospodarstwo rolne bez zatrudnienia w nim pracowników, członków
rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych, wykonujący działalność
gospodarczą, osobiście lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie
domowym, jeżeli łączny przychód z tej działalności gospodarczej nie przekracza 10
000 zł w roku podatkowym, są obowiązani prowadzić księgę przeznaczoną dla tych rolników,
według wzoru ustalonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w sposób określony w
rozdziale 3.
§ 3.
Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają:
1)
towary - towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty),
wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu
lub obróbki, z tym że:
a)
towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym;
towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów
specjalnych produkcji rolnej,
b)
materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub
przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów
podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu
lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe
wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami
trwałymi,
c)
materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są
zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje
właściwości,
d)
wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie
zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne,
zakończone roboty, w tym także budowlane,
e)
produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest
niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed
ich ukończeniem,
f)
brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie
wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również
towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź
magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną wartość,
g)
odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia
albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową;
2)
cena zakupu - cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną
o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami,
a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe,
obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika
majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego
samego lub podobnego składnika;
3)
cena nabycia - cenę zakupu składnika majątku powiększoną o koszty uboczne związane
z zakupem towarów i składników majątku do chwili złożenia w magazynie według ich cen
zakupu, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku oraz ubezpieczenia
w drodze;
4)
koszt wytworzenia - wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem
materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem
kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług;
5)
biuro rachunkowe - przedsiębiorcę uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do
prowadzenia ksiąg, który na podstawie umowy zawartej z podatnikiem świadczy usługi
w tym zakresie;
6)
przychód - przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym;
7)
wyposażenie - rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone,
zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych;
8)
środki trwałe - środki trwałe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym;
9)
wartości niematerialne i prawne - wartości niematerialne i prawne w rozumieniu przepisów
ustawy o podatku dochodowym;
10)
przedsiębiorstwo wielozakładowe - działalność prowadzoną w oparciu o kilka zespołów
składników materialnych i niematerialnych, jakimi są w szczególności sklepy, zakłady,
punkty usługowe, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych;
11)
siedziba przedsiębiorstwa - miejsce położenia przedsiębiorstwa wskazane w koncesji,
zezwoleniu lub zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej albo
w rejestrze przedsiębiorców, a w razie niedopełnienia tych obowiązków albo gdy działalność
jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu - miejsce zamieszkania osoby
fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą; w przypadku spółek cywilnych osób fizycznych
- siedzibę spółki, a jeśli nie można ustalić siedziby spółki - miejsce zamieszkania
jednego ze wspólników;
12)
(uchylony);
13)
zryczałtowane opodatkowanie podatkiem dochodowym - podatek opłacany na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
przychodów osiąganych przez osoby fizyczne .
Rozdział 2
Sposób prowadzenia księgi przez podatników niebędących rolnikami
§ 4.
1.
Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz
spółki partnerskie, o których mowa w § 2 ust. 1, obowiązane do prowadzenia księgi,
zwane dalej „podatnikami”, prowadzą:
1)
ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2-6 ustawy o podatku dochodowym;
2)
ewidencję wyposażenia.
2.
Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu
odrębnych przepisów, przekracza 1500 zł.
3.
Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny
wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia
lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z
nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny)
oraz przyczynę likwidacji wyposażenia.
4.
Podatnicy, którzy w ciągu roku podatkowego utracili lub zrzekli się prawa do zryczałtowanego
opodatkowania podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej albo zakładają po raz
pierwszy ewidencję wyposażenia, dokonują wyceny wyposażenia według cen zakupu lub
według wartości rynkowej z dnia założenia ewidencji.
§ 5.
1.
Podatnicy wypłacający pracownikom należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym, są obowiązani prowadzić indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników, zwane
dalej „kartami przychodów”.
22)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 marca 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. poz. 467), które weszło w życie z dniem 8 kwietnia 2016 r..
Karty przychodów powinny zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko pracownika,
identyfikator podatkowy (numer identyfikacji podatkowej albo numer Powszechnego Elektronicznego
Systemu Ewidencji Ludności), miesiąc, w którym nastąpiła wypłata, sumę osiągniętych
w danym miesiącu przychodów brutto (w gotówce i w naturze), koszty uzyskania przychodu,
składkę na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe), podstawę obliczenia
zaliczki w danym miesiącu, razem dochód narastająco od początku roku, kwotę należnej
zaliczki na podatek dochodowy obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, należną zaliczkę na podatek dochodowy,
datę przekazania zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego właściwy
naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania.
§ 6.
Podatnicy wykonujący:
1)
działalność kantorową - prowadzą również według zasad określonych w przepisach prawa
dewizowego ewidencję wszystkich operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych
i waluty polskiej, zwaną dalej „ewidencją kupna i sprzedaży wartości dewizowych”;
2)
działalność w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) - są
obowiązani prowadzić również ewidencję pożyczek i zastawionych rzeczy; ewidencja ta
powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, imię i nazwisko
pożyczkobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki, kwotę udzielonej pożyczki, wysokość
umówionych odsetek w złotych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość rynkową, termin
zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę zwróconej pożyczki wraz z odsetkami,
datę zwrotu zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należną z tytułu tej
sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej wartość spłaconych odsetek lub różnicę między
kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki.
§ 7.
W przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, zwłaszcza takimi jak: rodzaj
i rozmiar wykonywanej działalności, wiek oraz stan zdrowia, naczelnik urzędu skarbowego,
o którym mowa w § 10 ust. 2, na wniosek podatnika może zwolnić go od obowiązku prowadzenia
księgi, jak również od poszczególnych czynności z zakresu prowadzenia księgi. Wniosek
musi być złożony co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem miesiąca, od którego zwolnienie
miałoby być zastosowane, a w razie rozpoczęcia wykonywania działalności lub powstania
obowiązku prowadzenia księgi w ciągu roku podatkowego - w terminie 14 dni od dnia
rozpoczęcia tej działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi.
§ 8.
1.
Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie księgi zostało powierzone biuru rachunkowemu,
podatnik jest obowiązany:
1)
w terminie siedmiu dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym
naczelnika urzędu skarbowego, któremu zostało złożone zawiadomienie o prowadzeniu
księgi, wskazując nazwę i adres biura, miejsce (adres) prowadzenia oraz przechowywania
księgi i dowodów związanych z jej prowadzeniem;
2)
prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży, z zastrzeżeniem
ust. 3, a w razie wykonywania działalności określonej w § 6 - także ewidencje, o których
mowa w tym przepisie.
2.
Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1
pkt 2, i kolejno ponumerować jej karty. Ewidencja powinna zawierać co najmniej następujące
dane: numer kolejny wpisu, datę uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturami,
rachunkami oraz kwotę tego przychodu.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy podatników, którzy ewidencjonują
obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług , zwanej dalej „ustawą o VAT”.
4.
Podatnicy, korzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jeżeli nie prowadzą
odrębnej ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 109 ust. 1 ustawy o VAT, mogą w
ewidencji sprzedaży w odrębnej kolumnie wykazywać przychody podlegające opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług od czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT oraz łączną
kwotę dziennej sprzedaży wynikającą z faktur, nie później jednak niż przed dokonaniem
sprzedaży w dniu następnym.
§ 9.
1.
Podatnik jest obowiązany zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej karty.
2.
Księga oraz dowody, na których podstawie są dokonywane w niej zapisy, musi znajdować
się na stałe w miejscu wykonywania działalności lub miejscu wskazanym przez podatnika
jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 6, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone
biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 8 ust. 1 pkt
1.
3.
W przypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi muszą znajdować się
w każdym zakładzie. Podatnik może jednak prowadzić jedną księgę w miejscu wskazanym
jako jego siedziba, pod warunkiem że w poszczególnych zakładach jest prowadzona co
najmniej ewidencja sprzedaży, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, a w razie wykonywania
działalności określonej w § 6 - również ewidencje określone w tym przepisie.
4.
W przypadku dokonywania przesunięć (przerzutów) towarów handlowych oraz materiałów
podstawowych między zakładami należącymi do tego samego podatnika, podatnik dokumentuje
te zdarzenia dowodami wewnętrznymi, zwanymi dalej „dowodami przesunięć”. Dowody te
sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przechowywany jest w zakładzie,
z którego dokonano przesunięcia towaru lub materiału, a drugi - w zakładzie, w którym
przyjęto te towary lub materiały.
5.
Dowody przesunięć powinny zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu,
datę dokonania przesunięcia, nazwę towarów lub materiałów oraz ich ilość i wartość
obliczoną według cen zakupu. Jeżeli podatnik prowadzi jedną księgę dla przedsiębiorstwa
wielozakładowego, a zakupione towary przekazuje tylko do jednego zakładu (oddziału),
nie ma obowiązku sporządzania dowodu przesunięć, pod warunkiem że na dowodzie zakupu
poda nazwę zakładu, do którego przekazał te towary.
6.
U podatników prowadzących działalność w zakresie handlu obnośnego i obwoźnego księga
musi znajdować się w miejscu wykonywania działalności. Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję,
o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, w miejscu wykonywania działalności musi znajdować
się co najmniej ta ewidencja. W tym przypadku przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
§ 10.
1.
Podatnicy są obowiązani założyć księgę, a w razie obowiązku prowadzenia ewidencji
sprzedaży, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 - również tę ewidencję, na dzień 1 stycznia
roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego.
2.
Podatnicy, którzy rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej albo w poprzednim
roku podatkowym korzystali ze zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym lub
prowadzili księgi rachunkowe, są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej naczelnika
urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi
w terminie 20 dni od dnia jej założenia.
3.
Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki
jawnej osób fizycznych lub spółki partnerskiej, zawiadomienie, o którym mowa w ust.
2, składają wszyscy wspólnicy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca
zamieszkania każdego z nich.
§ 11.
1.
Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy.
2.
Za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia i objaśnieniami
do wzoru księgi.
3.
Księgę uważa się za rzetelną, z zastrzeżeniem ust. 4, jeżeli dokonywane w niej zapisy
odzwierciedlają stan rzeczywisty.
4.
Księgę uznaje się za rzetelną również, gdy:
14)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. poz. 2280), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.; wszedł w życie z dniem 1 marca 2017 r.)
niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodu nie przekraczają łącznie 0,5% przychodu
wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym
do dnia, w którym organ podatkowy stwierdził te błędy, lub
2)
brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym,
które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub
3)
błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegających
na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych
oraz kosztów robocizny, lub
45)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem 1 marca 2017 r.)
podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem
kontroli przez organ podatkowy, lub
5)
błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające
warunkom, o których mowa w § 12 ust. 3.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia braku zapisów lub
błędnych zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodu.
§ 12.
1.
Zapisy w księdze dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny,
czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów.
2.
Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez:
1)
skreślenie dotychczasowej treści i wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego
zapisu, oraz podpisanie poprawki i umieszczenie daty dokonania poprawki lub
2)
wprowadzenie do księgi niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych
zapisów. Zapisy zmniejszające przychody lub koszty mogą być dokonywane ze znakiem
minus (-) lub kolorem czerwonym.
3.
Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
1)
faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione
zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
1c7)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.)
dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów
na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej:
a)
datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów
uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
b)
wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie umowy
albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
kosztów związanych z płatnościami dotyczącymi transakcji określonych w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej dokonanych bez pośrednictwa rachunku płatniczego,
c)
wskazanie kwoty, o którą podatnik zmniejsza koszty uzyskania przychodów lub zwiększa
przychody,
d)
podpis osoby sporządzającej dokument, lub
2)
inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej
zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
a)
wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących
w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
b)
datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której
dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie
wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c)
przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot
operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
d)
podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych
- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi
dokonanymi na jego podstawie.
4.
Dowód księgowy powinien być sporządzony w języku polskim. Treść dowodu musi być pełna
i zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie
podane jest wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik
posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote, po obowiązującym
w dniu dokonania operacji kursie, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do
dowodu sporządzonego w walucie obcej.
4b9)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4..
Zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22p ustawy o podatku dochodowym, dokonuje się poprzez wpisanie kwoty zmniejszenia ze znakiem minus (-) lub kolorem
czerwonym.
5.
Błędy w dowodach księgowych można poprawiać, z zastrzeżeniem ust. 6, wyłącznie przez
skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu lub liczby, w sposób pozwalający odczytać
tekst lub liczbę pierwotną, i wpisanie tekstu lub liczby właściwej. Poprawka dokonana
w dowodzie księgowym musi być potwierdzona datą i podpisem osoby dokonującej poprawki.
6.
Zasad, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się do dowodów księgowych, dla których
ustalono odrębnymi przepisami zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek, oraz do dowodów
obcych. Dowody obce mogą być poprawione przez wystawienie i przesłanie kontrahentowi
dowodu korygującego (noty). Dowody własne zewnętrzne przesłane uprzednio kontrahentowi
mogą być poprawione tylko przez wystawienie dowodu korygującego (noty).
§ 13.
Za dowody księgowe uważa się również:
1)
dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania
ich zbiorczym zapisem;
2)
noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej,
wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane
kontrahentowi;
3)
dowody przesunięć;
4)
dowody opłat pocztowych i bankowych;
5)
inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty
zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.
§ 14.
1.
Na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą
być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały
wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość,
cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach - przedmiot operacji gospodarczych
i wysokość kosztu (wydatku).
2.
Dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:
1)
zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych,
nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli
przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju
zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2)
zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU),
surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych
i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3)
wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli
prowadzonej przez podatnika;
4)
zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych;
5)
kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości
diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób
z nimi współpracujących;
6)
zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem
zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części
składowych;
7)
wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz
i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą
do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele;
8)
opłat sądowych i notarialnych;
8a)
opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty do dnia 31 grudnia 2008 r.;
9)
wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami
niezawierającymi danych, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2; podstawą wystawienia
dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do
sporządzonego dowodu.
3.
Dowody wewnętrzne dotyczące rozliczenia kosztów podróży służbowych pracowników oraz
wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą
i osób z nimi współpracujących powinny zawierać co najmniej następujące dane: imię
i nazwisko, cel podróży, nazwę miejscowości docelowej, liczbę godzin i dni przebywania
w podróży służbowej (data i godzina wyjazdu oraz powrotu), stawkę i wartość przysługujących
diet.
4.
Zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp oraz materiałów
biurowych może być, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 4, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi
w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon - określającymi ilość, cenę
jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik musi
uzupełnić jego treść, wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę)
zakupionego towaru.
5.
Wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa i olejów mogą być dokumentowane paragonami
lub dowodami kasowymi. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
6.
Oznaczenie „ex”, zamieszczone w ust. 2 pkt 2, wskazuje, że zakres wymienionych wyrobów
jest węższy niż określony w podanym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
(PKWiU).
§ 15.
Nie wymaga zaksięgowania materiał powierzony przez zleceniodawcę. Jeżeli jednak podatnik
nie może przedstawić dokumentu określającego zleceniodawcę, uważa się, że materiał
został przez podatnika zakupiony bez udokumentowania.
§ 16.
1.
Otrzymanie materiałów podstawowych i pomocniczych, zwanych dalej „materiałami”, i
towarów handlowych musi być potwierdzone na dowodzie zakupu datą i podpisem osoby,
która je przyjęła.
2.
Jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup - zgodnie z przepisami rozporządzenia
- dokumentowany jest fakturami dostawców, został dostarczony do zakładu lub dokonano
nim obrotu przed otrzymaniem faktury, należy sporządzić szczegółowy opis otrzymanego
materiału (lub towaru handlowego), podając imię, nazwisko (firmę) i adres dostawcy,
ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość materiału (lub towaru handlowego) i
dokonać zapisu w księdze na podstawie opisu. Opis musi być potwierdzony w sposób określony
w ust. 1 oraz przechowywany jako dowód zakupu i połączony z nadesłaną następnie fakturą.
Ewentualna różnica w stosunku do wartości podanej w fakturze musi być wpisana do księgi
(ewidencji) w dniu otrzymania faktury.
3.
Jeżeli podatnik otrzymał materiał lub towar handlowy oraz fakturę na ten materiał
lub towar handlowy w tym samym miesiącu, opis, o którym mowa w ust. 2, dołącza do
otrzymanej faktury, a zapisów w księdze dokonuje na podstawie otrzymanej faktury.
4.
Podatnik może nie sporządzać opisu, o którym mowa w ust. 2, jeżeli zakup udokumentowany
jest specyfikacją dostawcy, pod warunkiem że specyfikacja spełnia wymogi określone
dla opisu. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
§ 17.
1.
Zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi,
z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem
do magazynu, przerobu lub sprzedaży.
2.
Zapisów dotyczących pozostałych wydatków dokonuje się, z zastrzeżeniem § 20 i 30,
jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności
w dniu następnym, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 22 ustawy o podatku dochodowym.
§ 18.
1.
Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencjach, o których mowa w § 6 pkt
1 i § 8 ust. 1 pkt 2, jeden raz dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed
rozpoczęciem działalności w dniu następnym.
2.
Kwota udzielonej pożyczki i umownych odsetek oraz przyjęcie zastawionej rzeczy muszą
być niezwłocznie wpisane do ewidencji, o której mowa w § 6 pkt 2.
310)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Podatnik jest obowiązany wypełnić karty przychodów pracowników najpóźniej w terminie
przewidzianym dla przekazania zaliczki na podatek dochodowy od tych przychodów na
rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego właściwy naczelnik urzędu skarbowego
wykonuje swoje zadania.
4.
Podatnik jest obowiązany dokonać zapisów w ewidencjach, o których mowa w § 4 ust.
1, najpóźniej w miesiącu przekazania środków trwałych, wartości niematerialnych i
prawnych oraz wyposażenia do używania.
§ 19.
1.
Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży wyrobów, towarów handlowych i usług
są dokonywane na podstawie wystawionych faktur, a w przypadku sprzedaży nieudokumentowanej
fakturami - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym
w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów za dany dzień, o ile nie jest
prowadzona ewidencja sprzedaży lub ewidencja przy zastosowaniu kas rejestrujących.
2.
Zapisów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się jeden raz dziennie po zakończeniu dnia,
nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym, z zastrzeżeniem
§ 20 ust. 2 i 311)Uchylony przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia
2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów
i rozchodów (Dz. U. poz. 551), które weszło w życie z dniem 11 maja 2013 r. oraz § 30.
3.
Jeżeli w danym dniu podatnik wystawia wiele faktur, zapisów w księdze można dokonywać
jedną sumą wynikającą z dziennego zestawienia tych faktur, zwanego dalej „zestawieniem
sprzedaży”.
4.
Zestawienie sprzedaży powinno zawierać co najmniej następujące dane: datę i kolejny
numer zestawienia, numery od-do faktur objętych zestawieniem, sumę zbiorczą tych faktur
oraz podpis podatnika lub osoby, która sporządziła zestawienie.
5.
(uchylony).
6.
Podatnicy prowadzący ewidencję, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, mogą dokonywać zapisów
dotyczących przychodu, wykazanych w tej ewidencji, w jednej pozycji na koniec każdego
miesiąca.
§ 20.
1.
Podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących, dokonują
zapisów w księdze na podstawie danych wynikających z raportów dobowych, z zastrzeżeniem
ust. 2, skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu.
2.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonywać zapisów w księdze na koniec każdego
miesiąca, w terminie określonym w § 30 ust. 1, na podstawie danych wynikających z
raportów miesięcznych skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu.
3.
(uchylony).
4.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wpisują do księgi kwot wynikających z
faktur dokumentujących dokonanie sprzedaży uprzednio zarejestrowanej przy zastosowaniu
kas rejestrujących, natomiast są obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych
oryginałów paragonów fiskalnych z kopiami wystawionych faktur.
5.
Korygowania danych wynikających z raportów dobowych lub raportów miesięcznych, o którym
mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się na podstawie odrębnych ewidencji. Korekty, które nie
podlegają ujęciu w odrębnych ewidencjach, podatnik opisuje na odwrocie raportu dobowego
lub miesięcznego.
§ 21.
1.
Jeżeli podatnik prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 1 lub 3
ustawy o VAT, zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży towarów i usług mogą
być dokonywane na koniec miesiąca łączną kwotą wynikającą z miesięcznego zestawienia
sporządzonego na podstawie danych wynikających z tej ewidencji.
2.
Zestawienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać co najmniej następujące dane:
datę i kolejny numer zestawienia, sumę przychodów ze sprzedaży pomniejszoną o należny
podatek od towarów i usług oraz o wartość towarów i usług niestanowiącą przychodów
w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym i powiększoną o przychody nieobjęte obowiązkiem ewidencjonowania dla celów podatku
od towarów i usług.
§ 22.
(uchylony).
§ 23.
(uchylony).
§ 24.
Podatnicy, o których mowa w art. 84 ustawy o VAT, mogą ewidencjonować przychody w
księdze oraz w ewidencji sprzedaży łącznie z podatkiem od towarów i usług, z tym że
na koniec miesiąca przychód pomniejsza się o należny podatek od towarów i usług.
§ 25.
Zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów muszą być dokonywane na podstawie
dowodów potwierdzających te przychody.
§ 26.
Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów,
o których mowa w § 12-16.
§ 26a.
§ 27.
113)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów
handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji
w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień
1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności
w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do
zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym, zmiany wspólnika, zmiany proporcji
udziałów wspólników lub likwidacji działalności.
1a14)Dodany przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Obowiązek sporządzenia spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego nie dotyczy
podatników, którzy sporządzili spis z natury na koniec poprzedniego roku podatkowego.
W tym przypadku zamiast spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego do księgi
wpisuje się spis z natury sporządzony na dzień 31 grudnia poprzedniego roku podatkowego.
2.
Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność
gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów
jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego.
3.
(uchylony).
§ 28.
1.
Spis z natury powinien być sporządzony w sposób staranny i trwały oraz zakończony
i zaopatrzony w podpisy osób uczestniczących w spisie.
2.
Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko właściciela
zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu
z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników wymienionych w § 27, jednostkę
miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę w złotych i groszach za jednostkę miary,
wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, łączną
wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji...”, podpisy osób
sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników), z tym że przy prowadzeniu:15)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o
którym mowa w odnośniku 2.
1)
księgarń i antykwariatów księgarskich - spisem z natury można obejmować jedną pozycją
wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem
na książki, broszury, albumy i inne;
2)
działalności kantorowej - spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe;
3)
działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw - spisem z natury należy
objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki;
4)
działów specjalnych produkcji rolnej - spisem z natury należy objąć niezużyte w toku
produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.
3.
Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące
się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące
się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe
ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.
4.
O zamiarze sporządzenia spisu z natury w innym terminie niż na dzień 1 stycznia, 31
grudnia oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej podatnicy są obowiązani
zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie co
najmniej siedmiu dni przed datą sporządzenia tego spisu.
§ 29.
1.
Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury
według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu,
jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfabrykatów),
wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia,
a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową,
wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność
do dalszego użytkowania.
2.
Spis z natury niesprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen zakupu z dnia
sporządzenia spisu, a w dniu kończącym rok podatkowy - według cen zakupu, jednak w
wysokości nie wyższej niż kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski w dniu
kończącym rok podatkowy, a wartość rzeczy zastawionych - według ich wartości rynkowej.
3.
Przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według
kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów
bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej.
4.
Produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia
sporządzenia spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt.
4d17)Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4..
Wartość spisu z natury, wycenionego zgodnie z ust. 1-4 i 7, pomniejsza się o kwotę, o którą podatnik zmniejszył koszty uzyskania
przychodów lub zwiększył przychody na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, jeżeli zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów związane
było z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących towarów handlowych,
materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów (półfabrykatów), produkcji
w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, objętych tym spisem. Pomniejszenia dokonuje
się o tę część kwoty zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
która przypada na towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, półwyroby
(półfabrykaty), produkcję w toku, wyroby gotowe, braki i odpady, objęte tym spisem.
5.
Spis z natury musi być wpisany do księgi według poszczególnych rodzajów jego składników
lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne,
szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie przechowuje się
łącznie z księgą.
6.
Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia
spisu z natury.
7.
W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niższej od ceny zakupu lub nabycia albo
od kosztów wytworzenia, w szczególności z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy
przy poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia)
lub koszt wytworzenia.
8.
(uchylony).
§ 30.
1.
W razie prowadzenia księgi przez biuro rachunkowe, zapisy są dokonywane w porządku
chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16, oraz sum miesięcznych
przychodów wynikających z ewidencji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, lub danych
wynikających z zestawienia, o którym mowa w § 20 ust. 2, przekazywanych przez podatnika
zgodnie z postanowieniami umowy, w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenia
z budżetem, lecz nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa
wielozakładowe.
3.
Podatnicy mogą dokonywać wpisów do księgi na zasadach określonych w ust. 1 pod warunkiem
prowadzenia równocześnie ewidencji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2. Warunek ten
nie dotyczy podatników dokonujących sprzedaży dokumentowanej wyłącznie fakturami.
§ 31.
118)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W przypadku prowadzenia księgi w systemie teleinformatycznym warunkiem uznania księgi
za prawidłową jest:
1)
określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi programu komputerowego wykorzystywanego
do prowadzenia księgi;
2)
stosowanie programu komputerowego zapewniającego bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych
zapisów oraz umożliwiającego wydrukowanie wszystkich danych w porządku chronologicznym,
zgodnie z wzorem księgi;
3)
przechowywanie zapisanych danych na informatycznych nośnikach danych, w sposób chroniący
je przed zniszczeniem lub zniekształceniem, naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania
lub ich modyfikacją w sposób nieuprawniony.
3.
Podatnik posługujący się programem komputerowym, który nie zapewnia wydrukowania księgi,
według wzoru określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, jest obowiązany założyć
księgę, o której mowa w § 2 ust. 1. Po zakończeniu miesiąca należy sporządzić wydruk
komputerowy zawierający podsumowanie zapisów za dany miesiąc i wpisać do odpowiednich
kolumn księgi sumy miesięczne wynikające z tego wydruku.
Rozdział 3
Sposób prowadzenia księgi przez rolników, o których mowa w § 2 ust. 2
§ 32.
1.
Rolnicy, o których mowa w § 2 ust. 2, zwani dalej „rolnikami”, są obowiązani zbroszurować
księgę i kolejno ponumerować jej karty.
2.
Księga oraz dowody, o których mowa w § 12-16, na których podstawie są dokonywane w
niej zapisy, musi znajdować się na stałe w miejscu zamieszkania rolnika, a jeżeli
prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu - w miejscu wskazanym stosownie
do § 8 ust. 1 pkt 1.
§ 33.
1.
Rolnicy są obowiązani założyć księgę na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień
rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego.
2.
Rolnicy, którzy rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej albo w poprzednim
roku podatkowym korzystali ze zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym lub
prowadzili księgi rachunkowe, są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej naczelnika
urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi
w terminie 20 dni od dnia jej założenia.
§ 34.
Rolnicy są obowiązani prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy. W księdze
należy ewidencjonować wyłącznie przychody i koszty z działalności gospodarczej. W
tym przypadku mają zastosowanie przepisy § 7, § 11-17, § 19-21, § 24-26 oraz § 30
i 31.
Rozdział 4
Przepisy końcowe
§ 35.
Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie prowadzenia podatkowej
księgi przychodów i rozchodów .
§ 36.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.
1)
Obecnie działem administracji rządowej - finanse publiczne kieruje Minister Rozwoju
i Finansów, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z
dnia 30 września 2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju
i Finansów (Dz. U. poz. 1595).
2)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 marca
2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów
i rozchodów (Dz. U. poz. 467), które weszło w życie z dniem 8 kwietnia 2016 r.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 846, 960, 1052, 1206, 1228, 1579, 1948 i 2024 oraz z 2017 r. poz. 60 i 379.
4)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
27 grudnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
przychodów i rozchodów (Dz. U. poz. 2280), które weszło w życie z dniem 1 stycznia
2017 r.; wszedł w życie z dniem 1 marca 2017 r.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
4; wszedł w życie z dniem 1 marca 2017 r.
6)
Przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
7)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.
8)
Przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
9)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
11)
Uchylony przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia
2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów
i rozchodów (Dz. U. poz. 551), które weszło w życie z dniem 11 maja 2013 r.
12)
Przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
14)
Dodany przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
15)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o
którym mowa w odnośniku 2.
16)
Przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
17)
Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.
18)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
19)
Przez § 1 pkt 8 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
Załącznik nr 1 - Podatkowa księga przychodów i rozchodów (wzór)20)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
20)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
Załącznik nr 2 - Podatkowa księga przychodów i rozchodów przeznaczona dla rolników prowadzących działalność gospodarczą (wzór)21)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
21)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.