Rozporządzenie Ministra Środowiskaz dnia 4 grudnia 2017 r.w sprawie kryteriów uznawania tworów przyrody żywej i nieożywionej za pomniki przyrody 1)Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 1904 i
2095).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody zarządza się, co następuje:
§ 1.
Kryteriami uznawania drzew za pomniki przyrody są:
1)
obwód pnia nie mniejszy niż minimalny obwód pnia drzewa mierzony na wysokości 130
cm dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew, określony w załączniku do rozporządzenia,
lub
2)
wyróżnianie się wśród innych drzew tego samego rodzaju lub gatunku w skali kraju,
województwa lub gminy, ze względu na obwód pnia, wysokość, szerokość korony, wiek,
występowanie w skupiskach, w tym w alejach lub szpalerach, pokrój lub inne cechy morfologiczne,
a także inne wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne lub krajobrazowe.
§ 2.
Kryterium uznawania krzewów za pomniki przyrody jest wyróżnianie się wśród innych
krzewów tego samego rodzaju lub gatunku w skali kraju, województwa lub gminy, ze względu
na wysokość, szerokość, wiek, występowanie w skupiskach, pokrój lub inne cechy morfologiczne,
a także inne wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne lub krajobrazowe.
§ 3.
1.
Kryterium uznawania tworów przyrody nieożywionej za pomniki przyrody jest wyróżnianie
się w skali kraju, województwa lub gminy wśród innych tworów przyrody nieożywionej
tego samego typu ze względu na:
1)
intensywność i formę koncentracji wypływu wody, właściwości fizykochemiczne wód, w
tym występowanie wód mineralnych, lub zlokalizowanie wśród innych form geomorfologicznych
- w przypadku źródeł;
2)
wysokość - w przypadku wodospadów;
3)
intensywność i formę koncentracji wypływu wody, otoczenie charakterystycznymi utworami
skalnymi powstałymi z wytrącania się minerałów z wypływających wód lub zlokalizowanie
wśród innych form geomorfologicznych - w przypadku wywierzysk;
4)
skład petrograficzny - w przypadku skałek;
5)
profil lub inne cechy geomorfologiczne - w przypadku jarów;
6)
rozmiar, skład petrograficzny lub inne cechy geologiczne - w przypadku głazów narzutowych;
7)
długość korytarzy, wielkość deniwelacji, występowanie innych form geomorfologicznych,
w tym form krasowych - w przypadku jaskiń.
2.
Kryterium uznawania tworów przyrody nieożywionej za pomniki przyrody może być także
wyróżnianie się w skali kraju, województwa lub gminy wśród innych tworów przyrody
nieożywionej tego samego typu, ze względu na wielkość, inne cechy morfologiczne lub
strukturalne, występowanie w skupiskach, reprezentatywność, unikatowość, a także inne
wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne, krajobrazowe lub estetyczne.
§ 4.
Do pomników przyrody ustanowionych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
jego przepisów nie stosuje się.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2017 r.
1)
Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. poz. 1904 i
2095).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 2249 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 132, 1074, 1566 i 1595.
Załącznik - Tekst załącznika
|
1) Jeżeli drzewo na wysokości 130 cm posiada kilka pni - za obwód pnia drzewa przyjmuje
się sumę obwodu pnia o największym obwodzie oraz połowy obwodów pozostałych pni.