Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 7 lipca 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o obywatelstwie polskim
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Nabycie obywatelstwa polskiego z mocy prawa
- Rozdział 3 - Nadanie obywatelstwa polskiego
- Rozdział 4 - Uznanie za obywatela polskiego
- Rozdział 5 - Przywrócenie obywatelstwa polskiego
- Rozdział 6 - Utrata obywatelstwa polskiego
- Rozdział 7 - Potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego
- Rozdział 8 - Rejestry
- Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy szczególne, przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach ,
2)
ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne ,
3)
ustawą z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz niektórych innych
ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 4 lipca 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 63 i art. 64 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim , które stanowią:
„
Art. 63.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zgłoszenia zmian w obywatelstwie dokonuje właściwy wojewoda i minister właściwy do
spraw wewnętrznych. Dane o nabyciu lub utracie obywatelstwa polskiego wojewoda lub
minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje niezwłocznie do organu gminy właściwego
ze względu na miejsce pobytu stałego osoby, której zmiana dotyczy.
”
.
Art. 64.
W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej w art. 25:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
sporządza protokół z przyjęcia oświadczenia o wyrażeniu zgody, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i art. 8 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim ;
”
;
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
przyjmuje od osób zamieszkałych w okręgu konsularnym wnioski o:
a)
nadanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej obywatelstwa polskiego,
b)
przywrócenie obywatelstwa polskiego,
c)
wyrażenie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zgody na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego.”.
”
;
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 513 ust. 1, art. 517 ust. 1 i art. 522 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji
o wydalaniu obywateli państw trzecich ;
2)
dyrektywy Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art.
26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. ;
3)
dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin ;
4)
dyrektywy Rady 2003/110/UE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach
tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną ;
5)
dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli
państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi ;
6)
dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego
wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej
byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z
właściwymi organami ;
7)
dyrektywy Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania
obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej,
szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie ;
8)
dyrektywy Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury
przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych ;
9)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w
sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu
do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich ;
10)
dyrektywy Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu
obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji ;
11)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. przewidującej
minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec pracodawców zatrudniających
nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich ;
12)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie
zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej
decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW ;
13)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/51/UE z dnia 11 maja 2011 r. zmieniającej
dyrektywę Rady 2003/109/WE w celu rozszerzenia jej zakresu na osoby objęte ochroną
międzynarodową (Tekst mający znaczenie dla EOG) ;
14)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako
beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących
się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony ;
15)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie
procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt
i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw
dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim .
”
Art. 513.
„1. Do postępowań administracyjnych, których nie zakończono do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy decyzją ostateczną, a które zostały wszczęte przed tym dniem na
podstawie:
1)
ustaw zmienianych w niniejszej ustawie,
2)
ustawy, o której mowa w art. 521,
3)
ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
Art. 517.
„1. Wpisy danych cudzoziemców zgromadzone w wykazie na podstawie dotychczasowych przepisów
z dniem wejścia w życie ustawy stają się wpisami do wykazu prowadzonego na podstawie
niniejszej ustawy i przechowuje się je przez okres, na który zostały umieszczone w
tym wykazie.
”
„
Art. 522.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2014 r., z wyjątkiem art. 470 pkt 3 lit. a w
zakresie art. 3a pkt 3, art. 470 pkt 3 lit. b oraz art. 470 pkt 4, 5 i 11-16, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 153 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków
ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich,
zmieniającą rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającą dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG,
72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG oraz dyrektywę Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji
i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii
w państwach trzecich oraz uchylającej decyzję 95/553/WE .
”
„
Art. 153.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2015 r., z wyjątkiem art. 21 ust. 2 i 3,
art. 41, art. 42 i art. 45 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2018 r.
”
;
4)
art. 9 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 5, 8 w zakresie art. 12 ust. 4, pkt 18-20, art. 7 oraz art. 8 ust. 2, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 144, poz. 1043, z 2007 r. Nr 21, poz. 125, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 171, poz.
1056, Nr 195, poz. 1198 i Nr 220, poz. 1414 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120 i Nr 39,
poz. 306.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 173, poz. 1808, z 2007 r. Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1287 oraz z 2008 r.
Nr 216, poz. 1367.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady, warunki oraz tryb nabywania i utraty obywatelstwa polskiego,
potwierdzania jego posiadania lub utraty, a także właściwość organów w tych sprawach.
Art. 2.
W dniu wejścia w życie ustawy obywatelami polskimi są osoby, które posiadają obywatelstwo polskie na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 3.
1.
Obywatel polski posiadający równocześnie obywatelstwo innego państwa ma wobec Rzeczypospolitej
Polskiej takie same prawa i obowiązki jak osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo
polskie.
2.
Obywatel polski nie może wobec władz Rzeczypospolitej Polskiej powoływać się ze skutkiem
prawnym na posiadane równocześnie obywatelstwo innego państwa i na wynikające z niego
prawa i obowiązki.
Art. 4.
Obywatelstwo polskie nabywa się:
1)
z mocy prawa;
2)
przez nadanie obywatelstwa polskiego;
3)
przez uznanie za obywatela polskiego;
4)
przez przywrócenie obywatelstwa polskiego.
Art. 5.
Zawarcie związku małżeńskiego przez obywatela polskiego z osobą niebędącą obywatelem
polskim nie powoduje zmian w obywatelstwie małżonków.
Art. 6.
1.
Zmiany w ustaleniu osoby albo obywatelstwa jednego lub obojga rodziców podlegają uwzględnieniu
przy określeniu obywatelstwa małoletniego, jeżeli nastąpiły przed upływem roku od
dnia urodzenia się małoletniego.
2.
Zmiany w ustaleniu osoby ojca, wynikające z orzeczenia sądu wydanego na skutek powództwa
o zaprzeczenie ojcostwa albo o unieważnienie uznania, podlegają uwzględnieniu przy
określeniu obywatelstwa małoletniego, chyba że małoletni osiągnął już pełnoletność
lub za jego zgodą, jeżeli ukończył 16 lat.
Art. 7.
1.
Nadanie obywatelstwa polskiego rodzicom, uznanie ich za obywateli polskich oraz wyrażenie
zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego obejmuje małoletniego pozostającego
pod ich władzą rodzicielską.
2.
Nadanie obywatelstwa polskiego jednemu z rodziców, uznanie go za obywatela polskiego
oraz wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego obejmuje małoletniego
pozostającego pod jego władzą rodzicielską, w przypadku gdy:
1)
drugiemu z rodziców nie przysługuje władza rodzicielska;
2)
drugie z rodziców złożyło oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie lub utratę przez
małoletniego obywatelstwa polskiego.
Art. 8.
Do nadania obywatelstwa polskiego małoletniemu, który ukończył 16 lat, uznania go
za obywatela polskiego oraz utraty przez niego obywatelstwa polskiego wskutek wyrażenia
zgody na zrzeczenie się obywatelstwa przez jego rodziców jest wymagane oświadczenie
o wyrażeniu zgody złożone przez małoletniego.
Art. 9.
Oświadczenia, o których mowa w ustawie, w sprawach związanych z nabyciem lub utratą
obywatelstwa polskiego przyjmuje do protokołu:
1)
wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania - od obywatela polskiego zamieszkałego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz od cudzoziemca przebywającego legalnie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem pobytu na podstawie wizy lub
w ruchu bezwizowym;
2)
konsul - od osoby zamieszkałej za granicą.
Art. 10.
1.
W sprawach o nadanie obywatelstwa polskiego i wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 28 ust. 5 i art. 53, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 147 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. poz. 1274), która weszła w życie z dniem 1 listopada 2015 r..
W sprawach uregulowanych w ustawie należących do właściwości konsulów stosuje się
przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne , o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
3.
W sprawach innych niż wymienione w ust. 1 i 2 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
4.
W sprawach należących do właściwości wojewody organem wyższego stopnia w rozumieniu
Kodeksu postępowania administracyjnego jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
Art. 11.
Wojewoda i minister właściwy do spraw wewnętrznych mogą odstąpić w części od uzasadnienia
decyzji wydanych na podstawie ustawy, jeżeli wymagają tego względy obronności lub
bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Art. 12.
Wnioski, oświadczenia i dokumenty wymagane w sprawach uregulowanych w ustawie, sporządzone
w języku obcym, składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub
poświadczonym przez tłumacza przysięgłego lub przez konsula, chyba że umowa międzynarodowa,
którą Rzeczpospolita Polska jest związana, stanowi inaczej.
Art. 13.
1.
Dane cudzoziemca, małoletniego, wnioskodawcy, osoby lub wstępnych wymagane na podstawie
art. 20 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, art. 33 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, art.
40 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 56 ust. 1 obejmują:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
nazwisko rodowe;
3)
datę i miejsce urodzenia;
4)
imię i nazwisko ojca;
5)
imię i nazwisko rodowe matki;
6)
płeć;
7)
obywatelstwo;
8)
stan cywilny;
9)
numer PESEL, jeżeli został nadany.
2.
Dane małżonka cudzoziemca lub małżonka wnioskodawcy wymagane na podstawie art. 20
ust. 1 pkt 7, art. 33 ust. 1 pkt 4 oraz art. 48 ust. 1 pkt 4 obejmują:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
obywatelstwo.
Rozdział 2
Nabycie obywatelstwa polskiego z mocy prawa
Art. 14.
Małoletni nabywa obywatelstwo polskie przez urodzenie, w przypadku gdy:
1)
co najmniej jedno z rodziców jest obywatelem polskim;
2)
urodził się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jego rodzice są nieznani, nie
posiadają żadnego obywatelstwa lub ich obywatelstwo jest nieokreślone.
Art. 15.
Małoletni nabywa obywatelstwo polskie, gdy został znaleziony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, a jego rodzice są nieznani.
Art. 16.
Małoletni cudzoziemiec, przysposobiony przez osobę lub osoby posiadające obywatelstwo
polskie, nabywa obywatelstwo polskie, jeżeli przysposobienie pełne nastąpiło przed
ukończeniem przez niego 16 lat. W tym przypadku przyjmuje się, że małoletni cudzoziemiec
nabył obywatelstwo polskie z dniem urodzenia.
Art. 17.
Do nabycia obywatelstwa polskiego przez repatriację stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji .
Rozdział 3
Nadanie obywatelstwa polskiego
Art. 18.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może nadać cudzoziemcowi obywatelstwo polskie.
Art. 19.
1.
Nadanie obywatelstwa polskiego następuje na wniosek cudzoziemca.
2.
Nadanie obywatelstwa polskiego małoletniemu cudzoziemcowi następuje na wniosek jego
przedstawicieli ustawowych.
3.
W przypadku braku porozumienia między przedstawicielami ustawowymi każdy z nich może zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu.
Art. 20.
1.
Wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego zawiera:
1)
dane cudzoziemca;
2)
adres zamieszkania;
3)
informacje o rodzicach cudzoziemca i dalszych wstępnych, jeżeli posiadali obywatelstwo
polskie;
4)
informacje o posiadaniu obywatelstwa polskiego w przeszłości, jego utracie oraz dacie
nabycia obywatelstwa innego państwa;
5)
informacje o źródłach utrzymania cudzoziemca, jego osiągnięciach zawodowych, działalności
politycznej i społecznej;
6)
informację o znajomości przez cudzoziemca języka polskiego;
7)
dane małżonka cudzoziemca;
8)
informację, czy cudzoziemiec ubiegał się o nabycie obywatelstwa polskiego w przeszłości;
9)
uzasadnienie.
2.
Cudzoziemiec sprawujący władzę rodzicielską nad małoletnim cudzoziemcem umieszcza
dodatkowo we wniosku:
1)
dane małoletniego;
2)
informację, czy i przed jakim organem zostały złożone oświadczenia o wyrażeniu zgody
na nabycie obywatelstwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i art. 8.
3.
Wniosek przedstawiciela ustawowego o nadanie obywatelstwa polskiego małoletniemu cudzoziemcowi
zawiera dane i informacje określone w ust. 1 pkt 1, 3-6, 8 i 9 oraz ust. 2 pkt 2.
We wniosku umieszcza się również imię i nazwisko, adres zamieszkania przedstawiciela
ustawowego.
4.
Do wniosku o nadanie obywatelstwa polskiego dołącza się:
1)
dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku, o których mowa w ust.
1 pkt 1, 5, 7 lub ust. 2;
2)
posiadane dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4;
3)
fotografie osób objętych wnioskiem.
5.
Wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego składa się na formularzu, którego wzór określają
przepisy wydane na podstawie art. 29 ust. 1.
Art. 21.
1.
Wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego składa się, za pośrednictwem wojewody lub
konsula, osobiście lub korespondencyjnie z podpisem urzędowo poświadczonym. Przepis
art. 9 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w art. 20 ust. 1, 2 lub 3 lub nie dołączono
do niego dokumentów, o których mowa w art. 20 ust. 4, organ przyjmujący wniosek wzywa
wnioskodawcę do usunięcia braków, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania z
pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
3.
Wojewoda i konsul przekazują Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, za pośrednictwem
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego
wraz z dokumentami wymaganymi na podstawie art. 20 ust. 4 oraz własną opinią.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, przed przekazaniem wniosku Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej, zwraca się do Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, a w razie potrzeby do innych organów, o udzielenie informacji, które
mogą mieć istotne znaczenie w sprawie o nadanie obywatelstwa polskiego, i sporządza
opinię dotyczącą wniosku.
5.
Organy, o których mowa w ust. 4, są obowiązane udzielić pisemnej informacji, w terminie
30 dni od dnia otrzymania zapytania. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin
ten może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do udzielenia informacji
powiadamia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 22.
1.
W przypadku gdy na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o nadanie obywatelstwa
polskiego wojewoda poweźmie wątpliwość, czy cudzoziemiec nie posiada obywatelstwa
polskiego, wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego.
2.
W przypadku gdy na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o nadanie obywatelstwa
polskiego konsul, minister właściwy do spraw wewnętrznych lub Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej poweźmie wątpliwość, czy cudzoziemiec nie posiada obywatelstwa polskiego,
przekazuje wniosek do wojewody w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie potwierdzenia
posiadania obywatelstwa polskiego.
3.
W przypadku stwierdzenia w toku postępowania w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego, że cudzoziemiec posiada obywatelstwo polskie, wojewoda wydaje decyzję o
potwierdzeniu posiadania obywatelstwa polskiego, zaś wnioskowi o nadanie obywatelstwa
polskiego nie nadaje się dalszego biegu.
Art. 23.
W przypadku gdy wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi został złożony
w czasie, gdy wobec tego cudzoziemca jest prowadzone postępowanie o uznanie za obywatela
polskiego albo postępowanie o przywrócenie obywatelstwa polskiego, postępowanie o
uznanie za obywatela polskiego albo postępowanie o przywrócenie obywatelstwa polskiego
umarza się.
Art. 24.
1.
Wojewoda, konsul i minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazują wniosek o nadanie
obywatelstwa polskiego bezpośrednio Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej w każdym
przypadku, gdy Prezydent tak zadecyduje, bez względu na stadium postępowania.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewoda i konsul informują ministra właściwego
do spraw wewnętrznych o przekazaniu wniosku o nadanie obywatelstwa polskiego Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 25.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadaje obywatelstwo polskie lub odmawia jego nadania
w formie postanowienia.
2.
Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych kopię postanowienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 26.
Cudzoziemiec nabywa obywatelstwo polskie w dniu wydania przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej postanowienia o nadaniu obywatelstwa polskiego.
Art. 27.
1.
Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej sporządza akty nadania obywatelstwa polskiego
i zawiadomienia o odmowie nadania obywatelstwa polskiego.
2.
Akt nadania obywatelstwa polskiego i zawiadomienie o odmowie nadania obywatelstwa
polskiego, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1)
informację o treści postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, datę jego
wydania i numer;
2)
dane cudzoziemca, którego akt nadania obywatelstwa polskiego albo zawiadomienie o
odmowie nadania obywatelstwa polskiego dotyczy:
a)
imię (imiona) i nazwisko,
b)
datę i miejsce urodzenia,
c)
imię ojca i imię matki;
3)
oznaczenie organu sporządzającego akt nadania obywatelstwa polskiego albo zawiadomienie
o odmowie nadania obywatelstwa polskiego oraz datę sporządzenia aktu albo zawiadomienia.
Art. 28.
1.
Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej przekazuje, w celu doręczenia wnioskodawcy,
akty nadania obywatelstwa polskiego i zawiadomienia o odmowie nadania obywatelstwa
polskiego:
1)
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych - jeżeli akt nadania obywatelstwa polskiego
albo zawiadomienie o odmowie nadania obywatelstwa polskiego dotyczy cudzoziemca, którego
wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego został złożony za pośrednictwem konsula;
2)
wojewodzie, który przyjął wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego.
2.
Minister właściwy do spraw zagranicznych, za pośrednictwem konsula, który przyjął
wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego, informuje niezwłocznie wnioskodawcę o nadaniu
obywatelstwa polskiego albo o odmowie nadania obywatelstwa polskiego. Informacja może
być przekazana przy pomocy urządzeń umożliwiających odczyt i zapis znaków pisma na
nośniku papierowym lub za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych.
3.
Minister właściwy do spraw zagranicznych, za pośrednictwem konsula, który przyjął
wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego, doręcza wnioskodawcy akt nadania obywatelstwa
polskiego albo zawiadomienie o odmowie nadania obywatelstwa polskiego.
4.
Wojewoda, który przyjął wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego, doręcza wnioskodawcy
akt nadania obywatelstwa polskiego albo zawiadomienie o odmowie nadania obywatelstwa
polskiego.
5.
Do doręczeń, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące doręczeń.
Art. 29.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
wniosku o nadanie obywatelstwa polskiego, wymogi dotyczące fotografii dołączanej do
wniosku oraz wzory aktu nadania obywatelstwa polskiego i zawiadomienia o odmowie nadania
obywatelstwa polskiego.
2.
Wzór formularza wniosku o nadanie obywatelstwa polskiego uwzględnia dane i informacje,
o których mowa w art. 20 ust. 1-3.
3.
Wzór aktu nadania obywatelstwa polskiego i zawiadomienia o odmowie nadania obywatelstwa
polskiego uwzględnia dane, o których mowa w art. 27 ust. 2.
Rozdział 4
Uznanie za obywatela polskiego
Art. 30.
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 500 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650), która weszła w życie z dniem 1 maja 2014 r..
Za obywatela polskiego uznaje się:
1)
cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co
najmniej od 3 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, który posiada w Rzeczypospolitej
Polskiej stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu
mieszkalnego;
2)
cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co
najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, który:
a)
pozostaje co najmniej od 3 lat w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim
lub
b)
nie posiada żadnego obywatelstwa;
3)
cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co
najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku
z posiadaniem statusu uchodźcy nadanego w Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
małoletniego cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, którego jedno z rodziców jest obywatelem
polskim, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę
na to uznanie;
5)
małoletniego cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, którego co najmniej jednemu z rodziców
zostało przywrócone obywatelstwo polskie, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa
polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;
6)
cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie i legalnie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej co najmniej od 10 lat, który spełnia łącznie następujące warunki:
a)
posiada zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego
Unii Europejskiej lub prawo stałego pobytu,
b)
posiada w Rzeczypospolitej Polskiej stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł
prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;
74)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 753), która weszła w życie z dniem 2 września 2016 r.)
cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co
najmniej od roku na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z
polskim pochodzeniem lub posiadaną Kartą Polaka.
2.
Cudzoziemiec ubiegający się o uznanie za obywatela polskiego, z wyłączeniem cudzoziemca,
o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, jest obowiązany posiadać znajomość języka polskiego
potwierdzoną urzędowym poświadczeniem, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim , świadectwem ukończenia szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwem ukończenia
szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 500 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Do ustalenia, czy cudzoziemiec przebywa nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, stosuje się przepis art. 195 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach .
Art. 31.
Cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, w przypadku gdy:
1)
nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 30;
2)
nabycie przez niego obywatelstwa polskiego stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa
państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Art. 32.
1.
Uznanie cudzoziemca za obywatela polskiego następuje na jego wniosek, a w przypadku
małoletniego cudzoziemca - na wniosek jego przedstawicieli ustawowych.
2.
W przypadku braku porozumienia między przedstawicielami ustawowymi każdy z nich może zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu.
Art. 33.
1.
Wniosek o uznanie za obywatela polskiego zawiera:
1)
dane cudzoziemca;
2)
adres zamieszkania;
3)
informacje o źródłach utrzymania cudzoziemca w Rzeczypospolitej Polskiej, zajmowanym
przez niego lokalu, jego osiągnięciach zawodowych, działalności politycznej i społecznej;
4)
dane małżonka cudzoziemca;
5)
informację, czy cudzoziemiec ubiegał się o nabycie obywatelstwa polskiego w przeszłości
oraz czy posiadał obywatelstwo polskie;
6)
uzasadnienie.
2.
Cudzoziemiec sprawujący władzę rodzicielską nad małoletnim cudzoziemcem umieszcza
dodatkowo we wniosku:
1)
dane małoletniego;
2)
informację, czy i przed jakim organem zostały złożone oświadczenia o wyrażeniu zgody
na nabycie obywatelstwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 lub art. 8.
3.
Wniosek przedstawiciela ustawowego o uznanie za obywatela polskiego małoletniego cudzoziemca
zawiera dane i informacje określone w ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 6 oraz ust. 2 pkt 2. We
wniosku umieszcza się również imię i nazwisko, adres zamieszkania przedstawiciela
ustawowego.
4.
Do wniosku o uznanie za obywatela polskiego dołącza się:
1)
dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku, o których mowa w ust.
1 pkt 1, 3 i 4 lub ust. 2;
2)
posiadane dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 5;
3)
urzędowe poświadczenie, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, świadectwo ukończenia szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwo ukończenia
szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim, w przypadku gdy jest wymagane;
4)
fotografie osób objętych wnioskiem.
5.
Wniosek o uznanie za obywatela polskiego składa się na formularzu, którego wzór określają
przepisy wydane na podstawie art. 37 ust. 1.
Art. 34.
Wniosek o uznanie za obywatela polskiego składa się do wojewody.
Art. 35.
1.
W przypadku gdy wniosek o uznanie cudzoziemca za obywatela polskiego został złożony
w czasie, gdy wobec tego cudzoziemca jest prowadzone postępowanie o nadanie obywatelstwa
polskiego, postępowanie w sprawie o uznanie za obywatela polskiego umarza się.
2.
W przypadku gdy wniosek o uznanie cudzoziemca za obywatela polskiego został złożony
w czasie, gdy wobec tego cudzoziemca jest prowadzone postępowanie o przywrócenie obywatelstwa
polskiego, postępowanie o uznanie za obywatela polskiego zawiesza się do czasu zakończenia
postępowania o przywrócenie obywatelstwa polskiego.
Art. 36.
1.
Decyzję w sprawie uznania cudzoziemca za obywatela polskiego wydaje wojewoda właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania osoby, której postępowanie dotyczy.
2.
Wojewoda przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, zwraca się do komendanta
wojewódzkiego Policji, dyrektora delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a
w razie potrzeby do innych organów, o udzielenie informacji, czy nabycie przez cudzoziemca
obywatelstwa polskiego nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa
albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
3.
Do udzielania informacji, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepis art. 21 ust.
5, z tym że o przedłużeniu terminu organ obowiązany do udzielenia informacji powiadamia
wojewodę.
Art. 37.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
wniosku o uznanie za obywatela polskiego oraz wymogi dotyczące fotografii dołączanej
do wniosku.
2.
Wzór formularza wniosku o uznanie za obywatela polskiego uwzględnia dane i informacje,
o których mowa w art. 33 ust. 1-3.
Rozdział 5
Przywrócenie obywatelstwa polskiego
Art. 38.
1.
Cudzoziemcowi, który utracił obywatelstwo polskie przed dniem 1 stycznia 1999 r. na
podstawie:
1)
art. 11 lub 13 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego ,
2)
art. 11 lub 12 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim ,
3)
art. 13, 14 lub 15 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim
- przywraca się obywatelstwo polskie, na jego wniosek.
2.
Nie przywraca się obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi, który:
1)
dobrowolnie wstąpił w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. do służby w
wojskach Państw Osi lub ich sojuszników;
2)
przyjął w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. urząd publiczny w służbie
Państw Osi lub ich sojuszników;
3)
działał na szkodę Polski, a zwłaszcza jej niepodległości i suwerenności, lub uczestniczył
w łamaniu praw człowieka.
3.
Nie przywraca się obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi, jeżeli stanowi to zagrożenie
dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Art. 39.
1.
Obywatelstwo polskie przywraca minister właściwy do spraw wewnętrznych w drodze decyzji.
2.
Nabycie obywatelstwa polskiego następuje w dniu, w którym decyzja o przywróceniu obywatelstwa
polskiego stała się ostateczna.
Art. 40.
1.
Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 38 ust. 1, składa wniosek o przywrócenie obywatelstwa
polskiego, który zawiera:
1)
dane cudzoziemca;
2)
adres zamieszkania;
3)
oświadczenie o posiadaniu w przeszłości obywatelstwa polskiego oraz informacje o okolicznościach
jego utraty;
4)
adres ostatniego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed
utratą obywatelstwa polskiego;
5)
życiorys.
2.
Do wniosku o przywrócenie obywatelstwa polskiego dołącza się:
1)
dokumenty potwierdzające tożsamość i obywatelstwo;
2)
dokumenty potwierdzające zmianę imienia i nazwiska, jeżeli takie nastąpiły;
3)
posiadane dokumenty potwierdzające utratę obywatelstwa polskiego;
4)
fotografię osoby objętej wnioskiem.
3.
Wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego składa się na formularzu, którego wzór
określają przepisy wydane na podstawie art. 45 ust. 1.
Art. 41.
1.
W przypadku gdy wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego został złożony w czasie,
gdy wobec cudzoziemca objętego wnioskiem prowadzone jest postępowanie o nadanie obywatelstwa
polskiego, postępowanie o przywrócenie obywatelstwa polskiego umarza się.
2.
W przypadku gdy wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego został złożony w czasie,
gdy wobec cudzoziemca objętego wnioskiem prowadzone jest postępowanie o uznanie za
obywatela polskiego, postępowanie o uznanie za obywatela polskiego zawiesza się do
czasu zakończenia postępowania o przywrócenie obywatelstwa polskiego.
Art. 42.
1.
Wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego składa się do ministra właściwego do
spraw wewnętrznych. Cudzoziemiec zamieszkujący poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
składa wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego za pośrednictwem konsula właściwego
ze względu na jego miejsce zamieszkania.
2.
Konsul przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wniosek
o przywrócenie obywatelstwa polskiego wraz z dokumentami wymaganymi na podstawie art.
40 ust. 2 oraz posiadane informacje i dokumenty istotne w sprawie.
Art. 43.
1.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 1, minister właściwy do spraw
wewnętrznych zwraca się do Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, a w razie potrzeby do innych organów, o udzielenie informacji, czy przywrócenie
obywatelstwa polskiego nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa
albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz czy cudzoziemiec, który złożył
wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego, nie działał na szkodę Polski, a zwłaszcza
jej niepodległości i suwerenności, lub uczestniczył w łamaniu praw człowieka.
2.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 1, minister właściwy do spraw
wewnętrznych może zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji o treści posiadanych
dokumentów dotyczących osoby ubiegającej się o przywrócenie obywatelstwa polskiego
oraz o ich udostępnienie.
3.
Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązane udzielić pisemnej informacji, w
terminie 30 dni od dnia otrzymania zapytania. W szczególnie uzasadnionych przypadkach
termin ten może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do udzielenia
informacji powiadamia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 44.
1.
W przypadku gdy na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o przywrócenie obywatelstwa
polskiego minister właściwy do spraw wewnętrznych lub konsul poweźmie wątpliwość,
czy cudzoziemiec nie posiada obywatelstwa polskiego, przekazuje wniosek do wojewody
w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego.
2.
W przypadku stwierdzenia w toku postępowania w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego, że cudzoziemiec posiada obywatelstwo polskie, wojewoda wydaje decyzję o
potwierdzeniu posiadania obywatelstwa polskiego, zaś wnioskowi o przywrócenie obywatelstwa
polskiego nie nadaje się dalszego biegu.
Art. 45.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o przywrócenie
obywatelstwa polskiego oraz wymogi dotyczące fotografii dołączanej do wniosku.
2.
Wzór formularza wniosku uwzględnia dane i informacje, o których mowa w art. 40 ust.
1.
Rozdział 6
Utrata obywatelstwa polskiego
Art. 46.
Obywatel polski, który zrzeka się obywatelstwa polskiego, traci obywatelstwo polskie
po uzyskaniu zgody Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego.
Art. 47.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wyrazić obywatelowi polskiemu, na jego wniosek,
zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.
2.
Wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego przez małoletniego pozostającego
pod wyłączną władzą rodzicielską osoby lub osób nieposiadających obywatelstwa polskiego
następuje na wniosek jego przedstawicieli ustawowych.
3.
W przypadku braku porozumienia między przedstawicielami ustawowymi każdy z nich może zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu.
Art. 48.
1.
Wniosek o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego zawiera:
1)
oświadczenie wnioskodawcy o zrzeczeniu się obywatelstwa polskiego;
2)
dane wnioskodawcy;
3)
adres zamieszkania;
4)
dane małżonka wnioskodawcy;
5)
informację o ostatnim miejscu zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
jeżeli wnioskodawca zamieszkuje poza tym terytorium.
2.
Obywatel polski sprawujący władzę rodzicielską nad małoletnim umieszcza dodatkowo
we wniosku:
1)
dane małoletniego;
2)
informację, czy i przed jakim organem zostały złożone oświadczenia o wyrażeniu zgody
na utratę obywatelstwa polskiego, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 lub art. 8.
3.
Wniosek przedstawiciela ustawowego o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego przez małoletniego zawiera dane i informacje określone w ust. 1 pkt 1, 2
i 5 oraz ust. 2 pkt 2. We wniosku umieszcza się również imię i nazwisko, adres zamieszkania
przedstawiciela ustawowego.
4.
Do wniosku dołącza się:
1)
dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku, o których mowa w ust.
1 pkt 2 i 4 lub ust. 2;
2)
posiadane dokumenty potwierdzające, że wnioskodawca jest obywatelem polskim;
3)
dokument potwierdzający posiadanie obywatelstwa innego państwa lub przyrzeczenie jego
nadania;
4)
fotografie osób objętych wnioskiem.
5.
Wniosek o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego składa się na formularzu,
którego wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 54 ust. 1.
Art. 49.
1.
Wniosek o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego składa się osobiście
lub korespondencyjnie z podpisem urzędowo poświadczonym, za pośrednictwem wojewody
lub konsula. Przepis art. 9 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w art. 48 ust. 1, 2 lub 3 lub nie dołączono
do niego dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 4, organ przyjmujący wniosek wzywa
wnioskodawcę do usunięcia braków, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania z
pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
3.
Wojewoda i konsul przekazują niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej,
za pośrednictwem ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wniosek o wyrażenie zgody
na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego wraz z dokumentami wymaganymi na podstawie
art. 48 ust. 4.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, przed przekazaniem wniosku Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej, zwraca się do Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, a w razie potrzeby do innych organów, o udzielenie informacji, które
mogą mieć istotne znaczenie w sprawie o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego, i sporządza opinię dotyczącą wniosku.
5.
Do udzielania informacji, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepis art. 21 ust.
5.
Art. 50.
1.
Wojewoda, konsul i minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazują wniosek o wyrażenie
zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego bezpośrednio Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej w każdym przypadku, gdy Prezydent tak zadecyduje, bez względu na stadium
postępowania.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewoda i konsul informują ministra właściwego
do spraw wewnętrznych o przekazaniu wniosku o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa
polskiego Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 51.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego
lub odmawia jej wyrażenia w formie postanowienia.
2.
Utrata obywatelstwa polskiego następuje po upływie 30 dni od dnia wydania postanowienia
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Utrata obywatelstwa polskiego może nastąpić w terminie krótszym niż określony w ust.
2, wskazanym w postanowieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych kopię postanowienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 52.
1.
Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej sporządza zawiadomienia o treści postanowień
w sprawach o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.
2.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
informację o treści postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, datę jego
wydania i numer;
2)
dane osoby, której zawiadomienie dotyczy:
a)
imię (imiona) i nazwisko,
b)
datę i miejsce urodzenia,
c)
imię ojca i imię matki;
3)
oznaczenie organu sporządzającego zawiadomienie oraz datę jego sporządzenia.
Art. 53.
Do doręczenia zawiadomień o treści postanowień w sprawach o wyrażenie zgody na zrzeczenie
się obywatelstwa polskiego stosuje się przepisy art. 28.
Art. 54.
1.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
wniosku o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, wymogi dotyczące
fotografii dołączanej do wniosku oraz wzór zawiadomienia o treści postanowienia w
sprawie wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.
2.
Wzór formularza wniosku o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego
uwzględnia dane i informacje, o których mowa w art. 48 ust. 1-3.
3.
Wzór zawiadomienia o treści postanowienia w sprawie o wyrażenie zgody na zrzeczenie
się obywatelstwa polskiego uwzględnia dane i informacje, o których mowa w art. 52
ust. 2.
Rozdział 7
Potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego
Art. 55.
1.
Decyzję w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego lub jego utraty
wydaje na wniosek osoby, której postępowanie dotyczy, lub podmiotu, który wykaże interes
prawny lub ciążący na nim obowiązek uzyskania decyzji, wojewoda właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej osoby, której postępowanie dotyczy, a w przypadku braku tej podstawy - wojewoda
mazowiecki.
2.
Postępowanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, może być wszczęte także z urzędu.
Art. 56.
1.
Wniosek o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego zawiera dane
osoby, której potwierdzenie dotyczy, i jej wstępnych do drugiego stopnia oraz informacje
o istotnych okolicznościach niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i prawnego.
2.
Osoba i podmiot występujący z wnioskiem o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa
polskiego są obowiązani dołączyć dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte
we wniosku, chyba że uzyskanie tych dokumentów napotyka trudne do przezwyciężenia
przeszkody.
Art. 57.
1.
Wniosek o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego składa się do
wojewody. Osoba zamieszkująca poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może złożyć
wniosek o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego za pośrednictwem
konsula właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania.
2.
Konsul niezwłocznie przekazuje wojewodzie wniosek wraz z załączonymi dokumentami oraz
posiadane dokumenty i informacje o osobie, której postępowanie dotyczy.
Art. 58.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o potwierdzenie
posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego, uwzględniając dane osoby, której potwierdzenie
dotyczy, i jej wstępnych do drugiego stopnia oraz informacje o istotnych okolicznościach
niezbędnych do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i prawnego.
Rozdział 8
Rejestry
Art. 59.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych tworzy i prowadzi w systemie teleinformatycznym
centralny rejestr danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego, zwany dalej „rejestrem
centralnym”.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych jest administratorem danych przetwarzanych
w rejestrze centralnym w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych .
3.
Rejestr centralny obejmuje dane z rejestrów prowadzonych w sprawach:
1)
nadania obywatelstwa polskiego;
2)
uznania za obywatela polskiego;
3)
przywrócenia obywatelstwa polskiego;
4)
wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego;
5)
wyboru dla małoletniego obywatelstwa innego państwa.
4.
Rejestr centralny obejmuje również dane zawarte w dokumentach, o których mowa w art.
25 ust. 2 i art. 51 ust. 4.
Art. 60.
1.
Rejestry, o których mowa w art. 59 ust. 3 pkt 1 i 4, prowadzi minister właściwy do
spraw wewnętrznych, wojewoda i konsul, każdy w zakresie swojej właściwości.
2.
Rejestr, o którym mowa w art. 59 ust. 3 pkt 2, prowadzi minister właściwy do spraw
wewnętrznych i wojewoda, każdy w zakresie swojej właściwości.
3.
Rejestr, o którym mowa w art. 59 ust. 3 pkt 3, prowadzi minister właściwy do spraw
wewnętrznych i konsul, każdy w zakresie swojej właściwości.
4.
Rejestr, o którym mowa w art. 59 ust. 3 pkt 5, prowadzi wojewoda i konsul.
5.
Wojewoda i konsul przekazują do rejestru centralnego dane zawarte w prowadzonych przez
siebie rejestrach niezwłocznie po ich umieszczeniu we właściwym rejestrze.
Art. 61.
W rejestrach, o których mowa w art. 59 ust. 3, gromadzi się i przechowuje:
1)
informacje o wnioskach i wydanych rozstrzygnięciach w sprawach nadania obywatelstwa
polskiego, uznania za obywatela polskiego, przywrócenia obywatelstwa polskiego i wyrażenia
zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz o złożonych oświadczeniach o wyborze
dla małoletniego obywatelstwa innego państwa;
2)
dane dotyczące osób, które nabyły lub utraciły obywatelstwo polskie, określające:
a)
imię (imiona) i nazwisko,
b)
nazwisko rodowe,
c)
datę i miejsce urodzenia,
d)
imię i nazwisko ojca,
e)
imię i nazwisko rodowe matki,
f)
płeć,
g)
obywatelstwo,
h)
datę nabycia lub utraty obywatelstwa polskiego,
i)
numer PESEL, jeżeli został nadany.
Art. 62.
1.
Dane lub informacje przechowywane w rejestrze centralnym i rejestrach, o których mowa
w art. 59 ust. 3, podlegają ochronie na podstawie odrębnych przepisów, o ile ustawa
nie stanowi inaczej.
2.
Dane lub informacje przechowywane w rejestrach udostępnia się:
1)
organom administracji publicznej,
2)
Policji,
3)
Straży Granicznej,
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
5)
Agencji Wywiadu,
6)
sądom,
7)
prokuraturze,
8)
Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
- w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.
5.
Dane lub informacje zawarte w rejestrze centralnym i rejestrach, o których mowa w
art. 59 ust. 3, mogą być udostępniane organom lub instytucjom innych państw, gdy zezwala
na to umowa międzynarodowa, którą Rzeczpospolita Polska jest związana.
68)Dodany przez art. 500 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Do sposobu i trybu udostępniania danych zawartych w centralnym rejestrze stosuje się
odpowiednio przepisy art. 452-458 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
Rozdział 9
Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy szczególne, przejściowe i końcowe
Art. 63.
(pominięty)9)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 64.
(pominięty)9)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 65.
1.
Uznaje się za nieważne i tym samym niewywołujące skutków prawnych od chwili ich wydania:
1)
uchwałę Rady Ministrów z dnia 26 września 1946 r. o pozbawieniu obywatelstwa polskiego
generała Władysława Andersa;
2)
uchwałę Rady Ministrów z dnia 26 września 1946 r. o pozbawieniu obywatelstwa polskiego
generałów i oficerów wstępujących do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia;
3)
uchwałę Rady Ministrów z dnia 21 listopada 1947 r. o pozbawieniu Stanisława Mikołajczyka
obywatelstwa polskiego;
4)
uchwałę Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1949 r. w sprawie pozbawienia Stanisława Bańczyka,
Tomasza Kołakowskiego i Stanisława Wójcika obywatelstwa polskiego.
2.
W razie uzasadnionych wątpliwości co do posiadania obywatelstwa polskiego przez osobę,
której dotyczyła uchwała, o której mowa w ust. 1 pkt 1 albo 2, lub przez zstępnego
takiej osoby organ uprawniony do wydania dowodu osobistego lub paszportu występuje
do właściwego wojewody w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie potwierdzenia
posiadania obywatelstwa polskiego. Decyzję w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa
polskiego wojewoda wydaje w terminie 30 dni.
Art. 66.
Postępowania wszczęte na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 69, i niezakończone
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się według przepisów dotychczasowych.
Art. 67.
Centralny rejestr danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego prowadzony na
podstawie art. 18e ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 69, staje się centralnym rejestrem
danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego prowadzonym na podstawie art. 59
ust. 1 niniejszej ustawy.
Art. 68.
W razie złożenia wniosku o przywrócenie obywatelstwa polskiego przez osobę, wobec
której jest prowadzone postępowanie o nadanie obywatelstwa polskiego lub postępowanie
o uznanie za obywatela polskiego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art.
69, postępowanie o przywrócenie obywatelstwa polskiego umarza się.
Art. 69.
Traci moc ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim .
Art. 70.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia11)Ustawa została ogłoszona w dniu 14 lutego 2012 r., z wyjątkiem rozdziału 5 i art. 65, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od
dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 846, 996, 1579, 1948, 2103 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 935 i 1136.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 147 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne
(Dz. U. poz. 1274), która weszła w życie z dniem 1 listopada 2015 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 500 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.
o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650), która weszła w życie z dniem 1 maja 2014 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy
o Karcie Polaka oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 753), która weszła w życie
z dniem 2 września 2016 r.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 500 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
poz. 475, z 2003 r. poz. 1175, z 2005 r. poz. 788, z 2006 r. poz. 708, 711 i 1043
oraz z 2007 r. poz. 818.
7)
Przez art. 500 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
8)
Dodany przez art. 500 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
9)
Zamieszczony w obwieszczeniu.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
poz. 475, z 2003 r. poz. 1175, z 2005 r. poz. 788, z 2006 r. poz. 708, 711 i 1043
oraz z 2007 r. poz. 818.
11)
Ustawa została ogłoszona w dniu 14 lutego 2012 r.