Ustawaz dnia 7 lipca 2017 r.o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym
od osób prawnych
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 22 po ust. 1r dodaje się ust. 1s w brzmieniu:
„
1s.
W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego,
o którym mowa w art. 22k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 22k ust.
15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy
mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty,
o której mowa w art. 22k ust. 14.
”
;
2)
w art. 22k dodaje się ust. 14-21 w brzmieniu:
„
14.
Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych
od wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do
grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone
do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę
odpisów amortyzacyjnych i wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa
w art. 22 ust. 1s, zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów.
15.
Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że:
1)
wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14, nabytego w roku
podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub
2)
łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których mowa w ust.
14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa
każdego z nich przekracza 3500 zł.
16.
Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się
o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na poczet nabycia środka
trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s.
17.
W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,
o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych
przez podatnika od środków trwałych, o których mowa w ust. 14.
18.
Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa w ust. 14, stosuje
się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych i
wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, zaliczonej
do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków
trwałych.
19.
W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o
której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie
z art. 8 na wspólników tej spółki.
20.
Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do dokonania jednorazowego
odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to dokonuje on odpisu amortyzacyjnego
na podstawie ust. 7 albo 14.
21.
Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet nabycia
środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, a następnie:
1)
przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:
a)
zlikwidował działalność gospodarczą albo
b)
zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną odpowiednio
w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo
2)
po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:
a)
nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub
b)
zbył odpłatnie środek trwały
- jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka trwałego,
o której mowa w art. 22 ust. 1s, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia działalności
przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed zmianą formy
opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego odpisu na podstawie
ust. 1 lub art. 22i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka trwałego.
”
;
3)
w art. 29 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego
przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego
przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15 po ust. 1zc dodaje się ust. 1zd w brzmieniu:
„
1zd.
W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego,
o którym mowa w art. 16k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 16k ust.
15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy
mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty,
o której mowa w art. 16k ust. 14.
”
;
2)
w art. 16k dodaje się ust. 14-21 w brzmieniu:
„
14.
Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji
w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłaty
na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej do
kosztów uzyskania przychodów.
15.
Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że:
1)
wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14, nabytego w roku
podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub
2)
łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których mowa w ust.
14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa
każdego z nich przekracza 3500 zł.
16.
Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się
o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na poczet nabycia środka
trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd.
17.
W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, wysokość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,
o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych
przez podatnika od środków trwałych, o których mowa w ust. 14.
18.
Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa w ust. 14, stosuje
się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych i
wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej
do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków
trwałych.
19.
W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o
której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie
z art. 5 na wspólników tej spółki.
20.
Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do dokonania jednorazowego
odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to dokonuje on odpisu amortyzacyjnego
na podstawie ust. 7 albo 14.
21.
Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet nabycia
środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, a następnie:
1)
przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:
a)
zlikwidował działalność gospodarczą albo
b)
zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną odpowiednio
w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo
2)
po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14:
a)
nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub
b)
zbył odpłatnie środek trwały
- jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka trwałego,
o której mowa w art. 15 ust. 1zd, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia działalności
przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed zmianą formy
opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego odpisu na podstawie
ust. 1 lub art. 16i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka trwałego.
”
;
3)
w art. 21 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego
przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego
przez pasażera
”
.
Art. 3.
1.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
mają zastosowanie do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych
od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.
2.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż
kalendarzowy i zakończył się po dniu 31 grudnia 2016 r., a przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, stosują przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych
od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 2048 oraz z 2017 r. poz. 60, 528, 648, 859, 1089 i 1428.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1926, 1933 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 624, 648 i 1089.