Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 8 czerwca 2017 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych
innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z utworzeniem
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 7 czerwca 2017 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 44 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 44.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 3 pkt 10f, pkt 10 lit. c, d i f-i, pkt 11 lit.
d w zakresie art. 35 ust. 1c pkt 6, pkt 12 lit. b i c, pkt 18 lit. a, b, d i e w zakresie
art. 41 ust. 4a oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 8 pkt 3 i 4 oraz 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
3)
art. 10 pkt 12 lit. d w zakresie art. 24 ust. 5c i pkt 33 lit. a tiret szóste i lit.
f, które wchodzą w życie z dniem 15 listopada 2017 r.;
4)
art. 10 pkt 10 lit. d i e w zakresie art. 21b ust. 13 i 14, pkt 11 lit. a i b w zakresie
art. 22 ust. 1 i 1b oraz pkt 26 w zakresie art. 38, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2017 r.
”
;
2)
art. 27 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z
utworzeniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji , który stanowi:
„
Art. 27.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 24 ust. 2 i 3,
które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Rozdział 1
Zadania i zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Art. 1.
Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia
publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami:
1)
higieny środowiska,
2)
higieny pracy w zakładach pracy,
3)
higieny radiacyjnej,
4)
higieny procesów nauczania i wychowania,
5)
higieny wypoczynku i rekreacji,
6)
zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku,
7)
higieniczno-sanitarnymi, jakie powinien spełniać personel medyczny, sprzęt oraz pomieszczenia,
w których są udzielane świadczenia zdrowotne
- w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości
środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych.
Art. 2.
Wykonywanie zadań określonych w art. 1 polega na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego
nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej
w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także
na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej.
Art. 3.
Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego
nadzoru sanitarnego należy w szczególności:
1)
opiniowanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych
planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy;
1a)
uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych
i zdrowotnych;
2)
uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych
dotyczących:
a)
budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi
śródlądowej i powietrznych,
b)
nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji
lub budownictwie;
3)
uczestniczenie w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi
śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji lądowej;
4)
inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym
wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi.
Art. 4.
1.
Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru
sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne
i zdrowotne, w szczególności dotyczących:
1)
higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powietrza
w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód i innych elementów środowiska
w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach;
2)
utrzymania należytego stanu higienicznego nieruchomości, zakładów pracy, instytucji,
obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, dróg, ulic oraz osobowego i towarowego
transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i morskiego;
3)
warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz warunków
żywienia zbiorowego;
3a)
nadzoru nad jakością zdrowotną żywności;
4)
warunków zdrowotnych produkcji i obrotu przedmiotami użytku, materiałów i wyrobów
przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetykami oraz innymi wyrobami mogącymi
mieć wpływ na zdrowie ludzi;
5)
warunków zdrowotnych środowiska pracy, a zwłaszcza zapobiegania powstawaniu chorób
zawodowych i innych chorób związanych z warunkami pracy;
6)
higieny pomieszczeń i wymagań w stosunku do sprzętu używanego w szkołach i innych
placówkach oświatowo-wychowawczych, szkołach wyższych oraz w ośrodkach wypoczynku;
7)
higieny procesów nauczania;
8)
przestrzegania przez producentów, importerów, osoby wprowadzające do obrotu, stosujące
lub eksportujące substancje chemiczne, ich mieszaniny lub wyroby w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach obowiązków wynikających z tej ustawy oraz z rozporządzeń Wspólnot Europejskich w
niej wymienionych;
8a)
(uchylony)
8b)
(uchylony)
9)
przestrzegania przez podmioty wprowadzające do obrotu prekursory kategorii 2 i 3 obowiązków
wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r.
w sprawie prekursorów narkotykowych oraz rozporządzenia (WE) Rady nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającego zasady
nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi;
9a)
zakazu wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;
10)
wymagań określonych w przepisach o zawartości niektórych substancji w dymie papierosowym.
2.
Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru
sanitarnego należy również:
1)
kontrola przestrzegania przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu produktów biobójczych
i substancji czynnych oraz ich stosowania w działalności zawodowej;
2)
kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych , w zakresie warunków dotyczących higieny pracy w zakładach inżynierii genetycznej;
3)
kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy , w zakresie identyfikacji organizmów genetycznie zmodyfikowanych w żywności oraz
znakowania żywności genetycznie zmodyfikowanej;
4)
kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych
genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE , w zakresie przekazywania i przechowywania wymaganej dokumentacji dotyczącej żywności
genetycznie zmodyfikowanej;
5)
kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.
w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych , w zakresie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych
przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania jako żywność w rozumieniu przepisów
tego rozporządzenia.
31)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1165), która weszła w życie z dniem 2 września 2016 r..
Wykonując kontrolę, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, Państwowa Inspekcja Sanitarna
kontroluje również spełnianie przez podmiot kontrolowany obowiązków, o których mowa
w art. 23r ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , oraz może kontrolować spełnianie przez podmiot kontrolowany obowiązku, o którym
mowa w art. 23r ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
Art. 5.
Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegania i zwalczania
chorób, o których mowa w art. 2, należy:
1)
dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych;
2)
opracowywanie programów i planów działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej,
przekazywanie ich do realizacji podmiotom leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności
leczniczej oraz kontrola realizacji tych programów i planów;
3)
ustalanie zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowanie nadzoru w tym zakresie;
4)
wydawanie zarządzeń i decyzji lub występowanie do innych organów o ich wydanie - w
wypadkach określonych w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych;
4a)
wydawanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzji o braku podstaw do
jej stwierdzenia;
5)
planowanie i organizowanie sanitarnego zabezpieczenia granic państwa;
6)
nadzór sanitarny nad ruchem pasażerskim i towarowym w morskich i lotniczych portach
oraz przystaniach;
7)
udzielanie poradnictwa w zakresie spraw sanitarno-epidemiologicznych lekarzom okrętowym
i personelowi pomocniczo-lekarskiemu, zatrudnionemu na statkach morskich, żeglugi
śródlądowej i powietrznych;
8)
kierowanie akcją sanitarną przy masowych przemieszczeniach ludności, zjazdach i zgromadzeniach.
Art. 6.
Państwowa Inspekcja Sanitarna inicjuje, organizuje, prowadzi, koordynuje i nadzoruje
działalność oświatowo-zdrowotną w celu ukształtowania odpowiednich postaw i zachowań
zdrowotnych, a w szczególności:
1)
inicjuje i wytycza kierunki przedsięwzięć zmierzających do zaznajamiania społeczeństwa
z czynnikami szkodliwymi dla zdrowia, popularyzowania zasad higieny i racjonalnego
żywienia, metod zapobiegania chorobom oraz umiejętności udzielania pierwszej pomocy;
2)
pobudza aktywność społeczną do działań na rzecz własnego zdrowia;
3)
udziela porad i informacji w zakresie zapobiegania i eliminowania negatywnego wpływu
czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi;
4)
ocenia działalność oświatowo-zdrowotną prowadzoną przez szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze,
szkoły wyższe oraz środki masowego przekazywania, podmioty lecznicze oraz inne podmioty,
instytucje i organizacje, a także udziela im pomocy w prowadzeniu tej działalności.
Art. 6a.
1.
Do zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy również wydawanie opinii co do zgodności
z warunkami sanitarnymi określonymi przepisami Unii Europejskiej przedsięwzięć i zrealizowanych
inwestycji, których realizacja jest wspomagana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej.
2.
Opinie, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek podmiotu ubiegającego się
o pomoc finansową.
Rozdział 2
Organizacja Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Art. 7.
1.
Państwowa Inspekcja Sanitarna podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
2.
Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ
administracji rządowej.
3.
Główny Inspektor Sanitarny zadania wykonuje przy pomocy Głównego Inspektoratu Sanitarnego.
4.
Organizację Głównego Inspektoratu Sanitarnego określa statut nadany w drodze rozporządzenia
przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
Art. 8.
1.
Główny Inspektor Sanitarny jest centralnym organem administracji rządowej podległym
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.
2.
Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych
w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw
zdrowia.
3.
Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Sanitarnego.
4.
Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie 2 powołuje, spośród osób wyłonionych
w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw zdrowia, na
wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek
Głównego Inspektora Sanitarnego, odwołuje jego zastępców.
5.
Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.
6.
Stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego może zajmować osoba, która:
1)
jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację
w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji
Sanitarnej;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji
w dziedzinach medycyny mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji
Sanitarnej, mając na względzie jej zadania.
8.
Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego ogłasza się przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w
Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska;
3)
wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4)
zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5)
wskazanie wymaganych dokumentów;
6)
termin i miejsce składania dokumentów;
7)
informację o metodach i technikach naboru.
9.
Termin, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania
ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
10.
Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego przeprowadza zespół, powołany
przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza
i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia
się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,
na które jest przeprowadzany nabór, w szczególności wiedzę z dziedziny medycyny lub
ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
oraz kompetencje kierownicze.
11.
Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 10, może być dokonana
na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie
kwalifikacje do dokonania tej oceny.
12.
Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 11, mają obowiązek zachowania w tajemnicy
informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
13.
W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia.
14.
Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3)
imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według
poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
4)
informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5)
uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6)
skład zespołu.
15.
Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Informacja o wyniku naboru zawiera:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3)
imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów
Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.
16.
Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
17.
Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4, powołuje Główny
Inspektor Sanitarny.
18.
Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 4, stosuje
się odpowiednio ust. 6-16, z tym że co najmniej jeden z zastępców Głównego Inspektora
Sanitarnego powinien być lekarzem, który uzyskał, w trybie przewidzianym w odrębnych
przepisach, specjalizację w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji
zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub posiada wyższe wykształcenie i uzyskał specjalizację
w dziedzinie medycyny lub ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań
Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Art. 8a.
1.
Główny Inspektor Sanitarny:
1)
ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje
i nadzoruje działalność tych organów;
2)
zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w zakresie dotyczącym zadań Państwowej
Inspekcji Sanitarnej.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
(uchylony)
2)
wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz zasady zarządzania
przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych informacji w zakresie dotyczącym
zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej
- mając na celu zapewnienie sprawnego zarządzania wymianą tych informacji oraz jednolitej
oceny ryzyka sanitarnego.
3.
Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego
wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące podjęcia określonych
czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie.
O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę
lub starostę.
Art. 9.
1.
Organem doradczym i opiniodawczym Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawach objętych
zakresem działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest Rada Sanitarno-Epidemiologiczna,
powoływana na okres trzech lat.
2.
Rada Sanitarno-Epidemiologiczna składa się z przewodniczącego, sekretarza i 15 członków,
których powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek Głównego
Inspektora Sanitarnego, spośród pracowników nauki i osób posiadających wybitne przygotowanie
praktyczne z dziedziny sanitarno-epidemiologicznej. W pracach Rady, na zaproszenie
Głównego Inspektora Sanitarnego, uczestniczą przedstawiciele centralnych organów administracji
rządowej, jednostek samorządu terytorialnego oraz związków zawodowych, organizacji
pracodawców i organizacji społecznych statutowo zajmujących się problemami sanitarno-epidemiologicznymi.
2a.
W ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej tworzy się, działający jako organ opiniodawczo-doradczy
Głównego Inspektora Sanitarnego, Zespół do spraw Suplementów Diety, zwany dalej „Zespołem”.
2b.
Do zadań Zespołu należy:
1)
wsparcie merytoryczne i naukowe Głównego Inspektora Sanitarnego przy wyjaśnianiu okoliczności
dotyczących produktów objętych powiadomieniem, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia , poprzez opracowywanie pisemnych opinii w formie uchwał podejmowanych większością
głosów członków Zespołu;
2)
przygotowanie listy składników roślinnych z uwzględnieniem ich maksymalnych dawek
w suplementach diety;
3)
określanie maksymalnych dawek witamin i składników mineralnych w zalecanej dziennej
porcji w suplementach diety, powyżej których wykazują one działanie lecznicze;
4)
monitorowanie interakcji i działań niepożądanych suplementów diety.
3.
Rada Sanitarno-Epidemiologiczna działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu
zatwierdzonego, w drodze zarządzenia, przez Głównego Inspektora Sanitarnego.
Art. 10.
1.
Zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale 1 wykonują następujące
organy:
1)
Główny Inspektor Sanitarny;
2)
państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej
w województwie;
3)
państwowy powiatowy inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej
w powiecie;
4)
państwowy graniczny inspektor sanitarny dla obszarów przejść granicznych drogowych,
kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich, portów lotniczych i morskich oraz jednostek
pływających na obszarze wód terytorialnych.
1a.
Obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego może obejmować kilka
powiatów.
1b.
Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej, w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, określi, w drodze
rozporządzenia, terytorialny obszar działania i siedzibę państwowego powiatowego inspektora
sanitarnego oraz podległą mu stację sanitarno-epidemiologiczną, mając na względzie
dostosowanie właściwości terytorialnej państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych
do potrzeb Państwowej Inspekcji Sanitarnej w stosunku do realizowanych zadań.
2.
Organy, wymienione w ust. 1, wykonują zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej zgodnie
z kompetencjami określonymi w ustawie i w przepisach odrębnych.
3.
(uchylony)
4.
Państwowy wojewódzki, państwowy powiatowy i państwowy graniczny inspektor sanitarny
kierują działalnością odpowiednio wojewódzkiej, powiatowej i granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej.
4a.
Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej w
stosunku do wojewódzkiej i powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada wojewoda.
4b.
Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej w
stosunku do granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada Główny Inspektor
Sanitarny.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji
publicznej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz granicznych stacji sanitarno-epidemiologicznych,
uwzględniając w szczególności terytorialny zakres działania oraz siedziby państwowych
granicznych inspektorów sanitarnych.
6.
(uchylony)
7.
Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o państwowym inspektorze sanitarnym
bez bliższego rozróżnienia, to przepisy te odnoszą się do państwowego wojewódzkiego,
państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego.
Art. 11.
1.
Państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje
wojewoda za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego.
2.
Państwowego granicznego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje
Główny Inspektor Sanitarny za zgodą wojewody właściwego ze względu na siedzibę państwowego
granicznego inspektora sanitarnego.
3.
Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje
starosta za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
4.
Jeżeli obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego obejmuje dwa
lub więcej powiaty, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę
powołuje i odwołuje, za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, starosta
powiatu, w którym państwowy powiatowy inspektor sanitarny ma siedzibę, po zasięgnięciu
opinii pozostałych zainteresowanych starostów.
5.
Powołanie na stanowisko państwowego inspektora sanitarnego następuje na okres 5 lat.
6.
Wojewoda na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego i starosta na wniosek Głównego
Inspektora Sanitarnego lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego mogą w
każdym czasie odwołać, odpowiednio, państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego
albo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawia za tym interes
służby, a w szczególności jeżeli działalność tego państwowego inspektora sanitarnego
lub podległej mu jednostki może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Państwowej
Inspekcji Sanitarnej, a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarne na terenie właściwości
danej jednostki.
Art. 12.
1.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem właściwym jest państwowy powiatowy lub
państwowy graniczny inspektor sanitarny, z zastrzeżeniem ust. 1a.
1a.
Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny jest:
1)
organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim
lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym;
2)
organem właściwym w zakresie higieny radiacyjnej;
3)
organem właściwym w zakresie warunków dotyczących higieny pracy w zakładach inżynierii
genetycznej.
2.
W postępowaniu administracyjnym organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego są:
1)
w stosunku do państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego
- państwowy wojewódzki inspektor sanitarny;
2)
w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor
Sanitarny.
Art. 12a.
1.
Główny Inspektor Sanitarny w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego w zakresie
należącym do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej ustala szczegółowe zasady
postępowania państwowych inspektorów sanitarnych.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi
sanitarnemu w stosunku do państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych.
3.
Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy wojewódzki inspektor
sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio radzie powiatu albo sejmikowi
województwa informację o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu albo województwa.
3a.
W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu i sejmikowi
województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały, z wnioskami o podjęcie działań
przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zapewnienia należytego
stanu bezpieczeństwa sanitarnego.
3b.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa
sanitarnego na terenie gminy, a w szczególności zagrożenia życia lub zdrowia ludzi,
może wystąpić do właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego z wnioskiem
o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
Art. 12b.
(uchylony)
Art. 12c.
(uchylony)
Art. 13.
1.
Państwowym inspektorem sanitarnym może być osoba, która:
1)
jest obywatelem polskim;
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;
3)
posiada następujące kwalifikacje:
a)
jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację
przewidzianą w wykazie specjalizacji określonym na podstawie art. 8 ust. 7,
b)
posiada tytuł zawodowy magistra i uzyskała dodatkowe kwalifikacje mające zastosowanie
w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które określi, w drodze rozporządzenia,
minister właściwy do spraw zdrowia mając na względzie zadania i zakres działania Państwowej
Inspekcji Sanitarnej;
4)
swoją postawą obywatelską daje rękojmię należytego wykonywania zadań pracownika organu
państwowego;
5)
posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku.
2.
Do państwowych inspektorów sanitarnych stosuje się przepisy dotyczące pracowników
jednostek budżetowych będących podmiotami leczniczymi.
3.
Do państwowych inspektorów sanitarnych oraz ich zastępców stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne , odnoszące się do osób, o których mowa w art. 2 pkt 11 tej ustawy, z zastrzeżeniem
ust. 4 i 5.
4.
Naruszenie zakazów, o których mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 3, przez państwowego
inspektora sanitarnego lub jego zastępcę stanowi podstawę do odwołania ze stanowiska.
5.
Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy wymienionej w ust. 3, składają odpowiednio:
1)
państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni oraz ich zastępcy - starostom;
2)
państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - wojewodom;
3)
państwowi graniczni inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu.
Art. 13a.
1.
Pracownik Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o którym mowa w art. 14 ust. 1, bez zgody
właściwego państwowego inspektora sanitarnego, nie może:
1)
prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej , a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem
w prowadzeniu takiej działalności;
2)
wykonywać dodatkowych zajęć zarobkowych.
2.
Prowadzenie działalności gospodarczej, zarządzanie taką działalnością lub bycie przedstawicielem
czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności albo wykonywanie dodatkowych
zajęć zarobkowych nie może pozostawać w sprzeczności z obowiązkami pracownika lub
wywoływać podejrzenia o jego stronniczość lub interesowność.
Art. 14.
1.
Pracownikom Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonującym czynności kontrolne przysługuje
dodatek specjalny do wynagrodzenia.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania
dodatku, o którym mowa w ust. 1, a także jego wysokość, uwzględniając w szczególności,
przy określaniu trybu przyznawania dodatku - zadania, które będą zaliczane do czynności
kontrolnych.
Art. 15.
1.
Państwowy inspektor sanitarny wykonuje zadania przy pomocy podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznej.
1a.
(uchylony)
1b.
(uchylony)
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kwalifikacje wymagane na poszczególne stanowiska pracy w stacji sanitarno-epidemiologicznej,
uwzględniając kwalifikacje zawodowe, wykształcenie, specjalizacje, szkolenia oraz
wymagany staż pracy;
2)
wzór legitymacji służbowej pracownika stacji sanitarno-epidemiologicznej.
3.
Stacja sanitarno-epidemiologiczna jest jednostką budżetową będącą podmiotem leczniczym
finansowanym z budżetu państwa.
Art. 15a.
1.
Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 2, wykonują
badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie
badań laboratoryjnych i pomiarów. Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych
i pomiarów rozumie się jednolity sposób wykonywania badań laboratoryjnych i pomiarów.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykazy stacji
sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne i pomiary ze wskazaniem
obszaru, dla którego dana stacja wykonuje nieodpłatnie badania laboratoryjne i pomiary,
mając na względzie zapewnienie dostępności badań laboratoryjnych i pomiarów przez
stacje sanitarno-epidemiologiczne wykonujące nadzór sanitarny.
3.
Państwowy inspektor sanitarny kierujący stacją sanitarno-epidemiologiczną wykonującą
badania laboratoryjne i pomiary w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych i pomiarów
nie może odmówić wykonania badań na rzecz innej stacji sanitarno-epidemiologicznej
działającej na tym samym obszarze określonym w przepisach, o których mowa w ust. 2.
Art. 16.
(uchylony)
Art. 17.
(uchylony)
Art. 18.
(uchylony)
Art. 19.
(uchylony)
Art. 20.
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z utworzeniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 2003), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r..
W Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, jednostkach
organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i przez niego
nadzorowanych, podmiotach leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych, urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz
w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu
i Centralnego Biura Antykorupcyjnego zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonuje
Państwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji finansowana
z budżetu państwa.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację
oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych i Administracji:4)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 3.
15)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek
organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego nadzorowanych,
2)
na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
3)
w stosunku do pracowników jednostek, o których mowa w pkt 1, oraz funkcjonariuszy
Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu
- uwzględniając specyfikę zadań wykonywanych przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych i Administracji i potrzebę zapewnienia sprawnego działania tej
Inspekcji.6)Część wspólna kończąca wyliczenie ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. c
ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
37)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefów Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, określi, w drodze
rozporządzenia, organizację oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję
Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na terenie obiektów Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego
oraz w stosunku do funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu
i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, uwzględniając specyfikę zadań wykonywanych przez
Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji i potrzebę
zapewnienia sprawnego działania tej Inspekcji.
Art. 20a.
1.
Na terenach jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, w rejonach
zakwaterowania przejściowego jednostek wojskowych oraz w stosunku do wojsk obcych
przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przemieszczających się
przez to terytorium, zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonują organy Wojskowej
Inspekcji Sanitarnej, finansowanej z budżetu państwa.
1a.
Organy Wojskowej Inspekcji Sanitarnej wykonują zadania przy pomocy podległych im wojskowych
ośrodków medycyny prewencyjnej, będących podmiotami leczniczymi.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, organizację oraz warunki
i tryb wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Sanitarną:
1)
na terenie jednostek organizacyjnych określonych w ust. 1 oraz w rejonach zakwaterowania
przejściowego jednostek wojskowych;
2)
w stosunku do żołnierzy w służbie czynnej oraz pracowników wojska zatrudnionych w
jednostkach organizacyjnych określonych w ust. 1;
3)
w stosunku do żołnierzy wojsk obcych i ich personelu cywilnego, przebywających na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo przemieszczających się.
Art. 21.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa,
w drodze rozporządzenia zasady wykonywania zadań przez państwowych inspektorów sanitarnych
w odniesieniu do zakładów karnych, aresztów śledczych oraz schronisk dla nieletnich
i zakładów poprawczych, podległych Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 22.
(uchylony)
Rozdział 3
Uprawnienia Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Art. 23.
1.
Państwowy inspektor sanitarny jest uprawniony do kontroli zgodności budowanych obiektów
z wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi, określonymi w obowiązujących przepisach.
2.
Stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości są wpisywane do dziennika budowy, z wyznaczeniem
terminu ich usunięcia.
Art. 24.
(uchylony)
Art. 25.
1.
Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny w związku z wykonywaną
kontrolą ma prawo:
1)
wstępu na terenie miast i wsi do:
a)
zakładów pracy oraz wszystkich pomieszczeń i urządzeń wchodzących w ich skład,
b)
obiektów użyteczności publicznej, obiektów handlowych, ogrodów działkowych i nieruchomości
oraz wszystkich pomieszczeń wchodzących w ich skład,
c)
środków transportu i obiektów z nimi związanych, w tym również na statki morskie,
żeglugi śródlądowej i powietrzne,
d)
obiektów będących w trakcie budowy;
2)
żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób;
3)
żądania okazania dokumentów i udostępniania wszelkich danych;
4)
pobierania próbek do badań laboratoryjnych.
2.
(uchylony)
Art. 26.
1.
Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny ma prawo wstępu do mieszkań
w razie podejrzenia lub stwierdzenia choroby zakaźnej, zagrożenia zdrowia czynnikami
środowiskowymi, a także jeżeli w mieszkaniu jest lub ma być prowadzona działalność
produkcyjna lub usługowa.
2.
Wstęp do mieszkań osób korzystających z immunitetów dyplomatycznych na mocy ustaw,
umów bądź zwyczajów międzynarodowych jest dozwolony jedynie w porozumieniu z właściwym
przedstawicielem dyplomatycznym.
Art. 27.
1.
W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor
sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych
uchybień.
2.
Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało bezpośrednie zagrożenie
życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu
pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie
obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie
z obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiału i wyrobu przeznaczonego
do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie
ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają
natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Z powodów i w trybie określonych w ust. 2 państwowy inspektor sanitarny nakazuje likwidację
hodowli lub chowu zwierząt.
4.
(uchylony)
Art. 27a.
1.
W razie stwierdzenia niezgodności detergentu z przepisami rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.
w sprawie detergentów, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymać obrót do czasu
usunięcia niezgodności. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.
2.
Jeżeli niezgodność, o której mowa w ust. 1, nie może być usunięta państwowy inspektor
sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie detergentu z obrotu i stosowania.
3.
Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, może wystąpić także wojewódzki
inspektor ochrony środowiska.
Art. 27b.
1.
W przypadku stwierdzenia, że do obrotu zostały wprowadzone substancje chemiczne, ich
mieszaniny lub wyroby wbrew ograniczeniom określonym w przepisach wydanych na podstawie
art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach lub przepisach załącznika XVII do rozporządzenia nr 1907/2006 albo wbrew warunkom
określonym w tych przepisach, właściwy państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze
decyzji, wstrzymanie produkcji lub wprowadzania do obrotu tej substancji, mieszaniny
lub wyrobu albo, o ile to konieczne, wycofanie tej substancji, mieszaniny lub wyrobu
z rynku i niezwłocznie powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.
2.
W przypadku stwierdzenia, że jest produkowana lub została wprowadzona do obrotu substancja
chemiczna w jej postaci własnej, jako składnik mieszaniny lub w wyrobie bez jej zarejestrowania,
jeżeli jest to wymagane, zgodnie z odpowiednimi przepisami tytułu II i III rozporządzenia
nr 1907/2006 oraz wbrew terminom określonym w art. 21 tego rozporządzenia, właściwy
państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie produkcji lub
wprowadzania do obrotu tej substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu albo,
o ile to konieczne, wycofanie tej substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu
z rynku i niezwłocznie powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.
3.
Przepisy ust. 2 stosuje się także w przypadku nieprzedłożenia Europejskiej Agencji
Chemikaliów informacji na temat zmian rocznej lub całkowitej ilości produkcji lub
importu, skutkujących zmianą zakresu wielkości obrotu, o których mowa w art. 22 ust.
1 lit. c oraz w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki, tryb
i sposób wycofania substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu, o których mowa
w ust. 1-3, z obrotu oraz warunki i sposób ich przechowywania, mając na względzie
zapewnienie właściwego poziomu ochrony zdrowia i środowiska.
5.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zachodzą okoliczności określone w ust. 1
i 2, właściwy państwowy inspektor sanitarny pobiera próbki substancji chemicznych,
ich mieszanin oraz wyrobów.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb pobierania i badania próbek substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów,
2)
wzór protokołu pobrania próbki,
3)
sposób zabezpieczenia próbek,
4)
wzór sprawozdania z badań,
5)
sposób postępowania z pozostałościami po tych próbkach
- mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości badań i bezpieczeństwo osób prowadzących
badania.
Art. 27c.
1.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia
ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie
lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny
do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów, których wytwarzanie i wprowadzanie do
obrotu jest regulowane w przepisach odrębnych, z wyłączeniem przepisów o ogólnym bezpieczeństwie
produktów.
3.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor
sanitarny:
1)
zatrzymuje produkt;
2)
nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących
wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia,
nie dłuższy niż 3 miesiące.
4.
Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi
strona postępowania.
5.
W przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi,
koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.
6.
W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy
państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub
wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz
jego zniszczenie na koszt strony postępowania.
7.
Egzekucja należności pieniężnych, o których mowa w ust. 4, następuje w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 28.
1.
Państwowemu inspektorowi sanitarnemu przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu przeciwko
uruchomieniu wybudowanego lub przebudowanego zakładu pracy lub innego obiektu budowlanego,
wprowadzeniu nowych technologii lub zmian w technologii, dopuszczeniu do obrotu materiałów
stosowanych w budownictwie lub innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi
- jeżeli w toku wykonywanych czynności stwierdzi, że z powodu nieuwzględnienia wymagań
higienicznych i zdrowotnych określonych w obowiązujących przepisach mogłoby nastąpić
zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.
2.
Zgłoszenie sprzeciwu wstrzymuje dalsze działania w sprawach, o których mowa w ust.
1, do czasu wydania decyzji przez państwowego inspektora sanitarnego wyższego stopnia.
Art. 29.
W przypadkach wymienionych w art. 27-28 państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni
do zabezpieczenia pomieszczeń, środków transportu, maszyn i innych urządzeń, środków
spożywczych, przedmiotów użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z
żywnością, kosmetyków, detergentów, substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, a także innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Do postępowania zabezpieczającego
stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 29a.
Uzyskane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w trakcie kontroli informacje,
dokumenty i inne dane zawierające tajemnicę prawnie chronioną kontrolowanego nie mogą
być przekazywane innym organom ani ujawniane, jeżeli nie jest to konieczne ze względu
na ochronę życia lub zdrowia człowieka, z wyłączeniem żądania sądu lub prokuratora
w związku z toczącym się postępowaniem.
Art. 30.
1.
W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności kontrolowanej jednostki,
mogących mieć wpływ na stan zdrowia lub życie ludzi, państwowy inspektor sanitarny,
niezależnie od przysługujących mu środków, o których mowa w art. 27-28, zawiadamia
o stwierdzonych uchybieniach kierownictwo kontrolowanej jednostki lub jednostkę albo
organ powołany do sprawowania nadzoru nad tą jednostką.
2.
(uchylony)
3.
Jednostka organizacyjna lub organ, do którego skierowano zawiadomienie, jest obowiązany
w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, powiadomić o podjętych i wykonanych czynnościach właściwego państwowego inspektora
sanitarnego.
4.
W razie stwierdzenia uchybień, o których mowa w ust. 1, w stosunku do podmiotów wykonujących
działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, państwowy
inspektor sanitarny jest obowiązany powiadomić o stwierdzonych uchybieniach właściwy
organ rejestrowy. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 31.
1.
Zalecenia pokontrolne oraz inne dane wynikające z czynności kontrolnych są wpisywane
przez upoważnionych pracowników właściwego państwowego inspektora sanitarnego do książki
kontroli prowadzonej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
2.
(uchylony)
Art. 31a.
1.
Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu
działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa
sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej
instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę
lub starostę.
2.
Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące
do zakresu działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli jest to
wskazane ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych przypadkach państwowy
inspektor sanitarny wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu
czynności państwowy wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę
lub starostę.
Art. 32.
(uchylony)
Art. 33.
(uchylony)
Art. 34.
1.
Główny Inspektor Sanitarny może osobie posiadającej wymagane kwalifikacje nadać, z
zastrzeżeniem ust. 2, w określonym zakresie oraz cofnąć uprawnienie rzeczoznawcy do
spraw sanitarnohigienicznych do uzgadniania w imieniu państwowego inspektora sanitarnego
dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.
2.
(uchylony)
3.
Główny Inspektor Sanitarny powołuje w drodze zarządzenia Komisję Kwalifikacyjną do
spraw oceny kwalifikacji kandydata na rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych
oraz prowadzi listę rzeczoznawców.
4.
Za przyznanie uprawnienia rzeczoznawcy pobierana jest opłata.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje
rzeczoznawców, warunki, zakres i tryb przyznawania i cofania uprawnień rzeczoznawcy
do spraw sanitarnohigienicznych, wysokość opłat ponoszonych w związku z przyznaniem
uprawnienia rzeczoznawcy, warunki i tryb działania oraz wynagradzania Komisji Kwalifikacyjnej,
a także warunki i tryb uzgadniania przez rzeczoznawców dokumentacji projektowej, uwzględniając
w szczególności:
1)
przy określaniu kwalifikacji - wykształcenie, praktykę zawodową oraz egzamin kwalifikacyjny;
2)
przy określeniu warunków, zakresu i trybu przyznawania i cofania uprawnień rzeczoznawcy
- wykaz dokumentów niezbędnych do wszczęcia postępowania, zakres uprawnień rzeczoznawców
oraz ich obowiązki.
Art. 35.
1.
Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny może upoważnić odpowiednio
pracowników podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznych lub pracowników Głównego
Inspektoratu Sanitarnego do wykonywania w jego imieniu określonych czynności kontrolnych
i wydawania decyzji na zasadach i w trybie określonych przez ministra właściwego do
spraw zdrowia w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie w szczególności ustali zakres
uprawnień oraz rodzaj czynności kontrolnych, do wykonywania których został dany pracownik
upoważniony.
2.
Osoby dokonujące czynności kontrolnych podlegają przy wykonywaniu swoich zadań szczególnej
ochronie prawnej, przewidzianej w odrębnych przepisach dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 36.
1.
Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji
Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego
pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty
ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych
i zdrowotnych.
2.
Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego
nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat
od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych
i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.
2a.
Za czynności związane ze sprawdzeniem danych podanych we wniosku o wydanie zezwolenia
na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej, wniosku o wydanie zgody na zamknięte
użycie mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych i wniosku o wydanie zgody na zamknięte
użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych w zakresie warunków dotyczących higieny
pracy, przeprowadzane na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych, pobiera się opłaty w wysokości określonej w ust. 1, nawet jeżeli czynności związane
ze sprawdzaniem tych danych nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.
3.
Za badania laboratoryjne i inne czynności związane z wydaniem oceny o kosmetykach
przywożonych z zagranicy w celu wprowadzenia do obrotu lub produkcji, wykonywane w
ramach bieżącego nadzoru sanitarnego, pobiera się od osób oraz jednostek organizacyjnych,
na rzecz których są one przywożone, opłaty w wysokości określonej w ust. 1, nawet
jeżeli badania związane z wydaniem oceny nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych
i zdrowotnych.
3a.
Opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa w ust. 1, związane
z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności oraz materiałów
i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością określają przepisy o bezpieczeństwie
żywności i żywienia.
3b.
Niezależnie od opłat, o których mowa w ust. 1-3a, stacje sanitarno-epidemiologiczne
mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży usług zleconych, w szczególności
w zakresie:
1)
badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności dotyczących
oceny jakości zdrowotnej i bezpieczeństwa zdrowotnego;
2)
prowadzenia szkoleń i egzaminów oraz wykonywania ocen zdrowotnych.
3c.
Środki pochodzące z wykonywanych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne usług, o
których mowa w ust. 3b, stanowią dochody budżetu państwa.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania
wysokości opłat za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa w ust. 1-3,
z uwzględnieniem kosztów ich wykonania.
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
Art. 36a.
Państwowa Inspekcja Sanitarna jest uprawniona do nieodpłatnego korzystania z danych
zgromadzonych:
1)
w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) prowadzonym
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
2)
przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na koncie płatnika składek, o którym mowa w art. 45 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych .
Art. 37.
1.
W postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego.
2.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 37a.
1.
Jeżeli państwowy powiatowy inspektor sanitarny przejmuje zadania jednego lub kilku
państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych, zgodnie z art. 10 ust. 1a, zachowują
ważność decyzje i postanowienia wydane przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,
którego zadania są przejmowane.
2.
Postępowania wszczęte i niezakończone przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,
którego zadania są przejmowane, są prowadzone dalej przez państwowego powiatowego
inspektora sanitarnego, który przejął zadania tego państwowego powiatowego inspektora
sanitarnego.
Rozdział 4
Przepisy karne
Art. 37b.
Kto wbrew decyzji właściwego państwowego inspektora sanitarnego produkuje, wprowadza
do obrotu lub nie wycofuje z rynku substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu,
podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności
do lat 2.
Art. 38.
1.
Kto utrudnia lub udaremnia działalność organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
podlega karze aresztu do 30 dni, karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.
2.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów
ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 38a.
(pominięty)
Art. 39.
(pominięty)
Art. 40.
1.
Traci moc dekret z dnia 14 sierpnia 1954 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej .
2.
(pominięty)
Art. 41.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r., z tym że przepis art. 13 ust. 1
pkt 3 wchodzi w życie z dniem 1 września 1997 r.
1)
Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1165), która weszła w życie z dniem 2 września
2016 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
poz. 1458, z 2009 r. poz. 1375, z 2010 r. poz. 1228, z 2015 r. poz. 1635, z 2016 r.
poz. 1202, 1948, 2074, 2103, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 730.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie
niektórych ustaw w związku z utworzeniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
(Dz. U. poz. 2003), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
4)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 3.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
6)
Część wspólna kończąca wyliczenie ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 2 lit. c
ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
7)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 868, 1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 1247, 1579, 1807, 1810, 1921, 1948, 2138, 2255 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 38,
60, 777, 962 i 1027.