Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 24 czerwca 2016 r.w sprawie określenia trybu, zakresu oraz warunków przyznawania świadczeń żołnierzom
rezerwy posiadającym przydziały kryzysowe
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 132d ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowy tryb i zakres oraz warunki przyznawania żołnierzom
rezerwy posiadającym przydziały kryzysowe, zwanym dalej „żołnierzami”, świadczeń określonych
w art. 132d ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Czynności przewidziane w rozporządzeniu dla dowódcy jednostki wojskowej wykonuje dowódca
jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy, lub właściwy
ze względu na miejsce odbywania ćwiczeń wojskowych lub pełnienia okresowej służby
wojskowej.
§ 3.
1.
Rekompensatę finansową, o której mowa w art. 132d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „rekompensatą finansową”, przyznaje się żołnierzowi za czas pełnienia
okresowej służby wojskowej.
2.
Rekompensatę finansową przyznaje się za dany miesiąc pełnienia tej służby lub proporcjonalnie
do liczby dni pełnienia tej służby w miesiącu ustalonych jako czas uprawniający do
przyznania rekompensaty finansowej.
3.
Warunkiem wliczenia czasu pełnienia okresowej służby wojskowej do czasu uprawniającego
do przyznania rekompensaty finansowej za dany miesiąc jest stawienie się żołnierza
do pełnienia tej służby, stwierdzenie tego faktu w rozkazie dziennym dowódcy jednostki
wojskowej, przyjęcie żołnierza do stanu ewidencyjnego jednostki wojskowej oraz faktyczne
pełnienie przez niego służby.
4.
Do czasu pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniającego do przyznania rekompensaty
finansowej za dany miesiąc wlicza się czas przebywania na leczeniu w podmiocie leczniczym.
5.
Do czasu pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniającego do przyznania rekompensaty
finansowej za dany miesiąc nie wlicza się dni, w których żołnierz:
1)
samowolnie opuścił jednostkę wojskową lub wyznaczone miejsce przebywania albo samowolnie
poza nimi pozostawał;
2)
z powodu znajdowania się pod wpływem alkoholu, środka odurzającego, substancji psychotropowej
lub środka zastępczego był niedopuszczony do wykonywania obowiązków służbowych;
3)
z powodu samookaleczenia lub samouszkodzenia ciała był niezdolny do wykonywania obowiązków
służbowych;
4)
został osadzony w izbie zatrzymań;
5)
odmówił uczestnictwa w szkoleniu lub wykonywania obowiązków służbowych;
6)
nie pełnił czynnej służby wojskowej z powodu niestawienia się do niej w terminie lub
nieusprawiedliwionego spóźnienia z przepustki, urlopu albo podróży służbowej;
7)
został zawieszony w czynnościach służbowych albo tymczasowo aresztowany;
8)
był leczony w podmiocie leczniczym i leczenie to miało związek z okolicznościami,
o których mowa w pkt 1-7, lub było nimi spowodowane.
§ 4.
1.
Podstawę wymiaru rekompensaty finansowej stanowi kwota średniego miesięcznego wynagrodzenia
otrzymanego przez żołnierza ze stosunku pracy w roku kalendarzowym poprzedzającym
dzień rozpoczęcia okresowej służby wojskowej, podzielona przez liczbę dni danego miesiąca
pełnienia okresowej służby wojskowej i pomnożona przez liczbę dni ustalonych jako
czas pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniający do przyznania rekompensaty
finansowej.
2.
W skład wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, wchodzą również obowiązkowe składki
lub zaliczki pobierane lub należne z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia
zdrowotnego i zobowiązań podatkowych i odprowadzane do właściwych organów.
3.
Do podstawy wymiaru rekompensaty finansowej wlicza się kwoty ponoszonych przez żołnierza
świadczeń alimentacyjnych lub świadczeń odszkodowawczych, nałożonych prawomocnym wyrokiem
sądowym lub ostateczną decyzją administracyjną.
4.
Od podstawy wymiaru rekompensaty finansowej odlicza się kwotę, odpowiednio za dany
miesiąc lub dni, wypłaconego uposażenia, które żołnierz otrzymał z tytułu pełnienia
okresowej służby wojskowej, a także obowiązkowe składki lub zaliczki pobierane lub
należne z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego i zobowiązań podatkowych
i odprowadzane do właściwych organów.
5.
Żołnierz ubiegający się o przyznanie rekompensaty finansowej składa do dowódcy jednostki
wojskowej zaświadczenie o wynagrodzeniu, o którym mowa w ust. 1, wydane przez pracodawcę.
6.
W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 5, podaje się również elementy wynagrodzenia,
o których mowa w ust. 2.
§ 5.
1.
Rekompensatę finansową przyznaje się na wniosek żołnierza złożony do dowódcy jednostki
wojskowej nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, za który rekompensata
przysługuje.
2.
Do wniosku żołnierz dołącza zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, o którym mowa
w § 4 ust. 1, w tym o składnikach tego wynagrodzenia określonych w § 4 ust. 2, wydane
przez pracodawcę żołnierza.
3.
Dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie po otrzymaniu wniosku ustala czas pełnienia
okresowej służby wojskowej uprawniający do przyznania rekompensaty finansowej za każdy
miesiąc i stwierdza ten czas w rozkazie dziennym.
4.
Dowódca jednostki wojskowej zapoznaje z rozkazem dziennym żołnierza, który potwierdza
ten fakt podpisem.
§ 6.
1.
Dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawach finansowych zwraca należności z tytułu
kosztów dojazdu za dany miesiąc pełnienia czynnej służby wojskowej do 10. dnia następnego
miesiąca lub w dniu zwolnienia z czynnej służby wojskowej, wypłacając je razem z uposażeniem.
2.
Na udokumentowany wniosek żołnierza, uzasadniony jego trudną sytuacją materialną,
zwrot kosztów przejazdu może nastąpić w drodze wypłaty ekwiwalentu pieniężnego, którego
dokonuje za pokwitowaniem:
1)
dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawach finansowych, za zgodą dowódcy jednostki
wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy, lub właściwy ze
względu na miejsce odbywania ćwiczeń lub pełnienia okresowej służby wojskowej - w
przypadku kosztów przejazdu do miejsca zamieszkania po zwolnieniu z czynnej służby
wojskowej;
2)
wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego żołnierza
lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące - w przypadku kosztów przejazdu
do miejsca pełnienia czynnej służby wojskowej.
§ 7.
Dowódca jednostki wojskowej może przyznawać żołnierzowi odznaki i oznaki przewidziane
dla żołnierzy Narodowych Sił Rezerwowych również poza okresem pełnienia przez niego
czynnej służby wojskowej, w trybie i na warunkach obowiązujących żołnierzy pełniących
taką służbę, uwzględniając dodatkowo okres posiadania przydziału kryzysowego, zaangażowanie
tego żołnierza w czynną służbę wojskową lub funkcjonowanie jednostki wojskowej poza
okresem pełnienia czynnej służby wojskowej.
§ 8.
Bezpłatne wyżywienie lub równoważnik pieniężny, a także umundurowanie i wyekwipowanie
wojskowe w naturze lub równoważnik pieniężny przyznaje się żołnierzom na zasadach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 68 ust. 1a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 9.
1.
Bezpłatne zakwaterowanie zbiorowe w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przyznaje się żołnierzom:
1)
odbywającym ćwiczenia wojskowe - przez okres ich odbywania, pod warunkiem że łączny
czas ich trwania, a w przypadku ćwiczeń wojskowych rotacyjnych czas trwania poszczególnych
dni ich odbywania, jest dłuższy niż szesnaście godzin - z urzędu;
2)
pełniącym okresową służbę wojskową - przez okres jej pełnienia, pod warunkiem że okres
ten obejmuje:
a)
podróże służbowe, jeżeli brak jest możliwości lub uzasadnienia do skorzystania z innych
rodzajów zakwaterowania - według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej przed skierowaniem
żołnierza w podróż służbową,
b)
zamieszkiwanie przez żołnierza poza miejscowością, w której znajduje się miejsce pełnienia
tej służby,
c)
udział jednostek wojskowych w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków,
działaniach antyterrorystycznych i z zakresu ochrony mienia, w akcjach poszukiwawczych
oraz w akcjach ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego, w oczyszczaniu terenów
z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu,
a także udział w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego - z urzędu, według
ustaleń dowódcy jednostki wojskowej,
d)
dyżury lub służby w systemie dobowym - z urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki
wojskowej,
e)
przypadki, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej - z urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej,
f)
inne przypadki uzasadnione charakterem wykonywanych zadań służbowych, w tym w szczególności
potrzebą usunięcia awarii sprzętu wojskowego lub zabezpieczenia pracy bojowej - z
urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej.
2.
Dowódca jednostki wojskowej może przyznać bezpłatne zakwaterowanie zbiorowe żołnierzowi
pełniącemu okresową służbę wojskową, na wniosek tego żołnierza, również w przypadkach
uzasadnionych jego sytuacją osobistą lub rodzinną.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 1220, 1224, 1830, 2183 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178.