Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 29 kwietnia 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kontroli skarbowej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organy kontroli skarbowej
- Rozdział 2a - Uprawnienia kontroli skarbowej
- Rozdział 3 - Postępowanie kontrolne
- Rozdział 3a - (utracił moc)
- Rozdział 3b - (uchylony)
- Rozdział 4 - Wywiad skarbowy
- Rozdział 5 - Inspektorzy oraz pracownicy kontroli skarbowej
- Rozdział 5a - Kara pieniężna
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych
innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej ,
3)
ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym
oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych
innych ustaw ,
5)
ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej
oraz niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 15 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych
ustaw ,
7)
ustawą z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz
niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 kwietnia 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 10 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 26 marca 2015 r.
pod numerem 2015/0144/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad
dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego .
”
„
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1:
1)
pkt 1 lit. b i c,
2)
pkt 2 w zakresie art. 36z ust. 2,
3)
pkt 5 w zakresie art. 72a ust. 4,
4)
pkt 6 lit. a tiret pierwsze i tiret drugie, w zakresie art. 78 ust. 1 pkt 6a oraz
lit. b,
5)
pkt 7 w zakresie art. 78a ust. 8,
6)
pkt 12 w zakresie art. 95 ust. 1b,
7)
pkt 20 lit. b w zakresie art. 115 ust. 1 pkt 10
- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
;
2)
art. 77 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej , który stanowi:
„
Art. 77.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem:
1)
(uchylony)
2)
art. 14 ust. 7 i 8, art. 15, art. 18, art. 40, art. 47, art. 52, art. 54, art. 66
oraz art. 74 ust. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;
2a)
art. 5, art. 39 pkt 2-14, 16, 18, 22 i 23, art. 41, art. 43, art. 45 pkt 1, pkt 2
lit. a tiret drugie, pkt 4-7, 10-14, 16 i 18, art. 49-51, art. 55, art. 68, art. 70,
art. 72, art. 74 ust. 1, 2 i 6 oraz art. 75, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2016 r.;
3)
art. 57 ust. 2-4, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
3)
art. 11 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 7 pkt 2 lit. b, pkt 4, 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od
dnia ogłoszenia;
2)
art. 7 pkt 7 w zakresie dodawanego art. 59e, który wchodzi w życie po upływie 7 miesięcy
od dnia ogłoszenia;
3)
art. 4 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego ust. 4i, art. 4 pkt 6 lit. b oraz art. 7
pkt 7 w zakresie dodawanego art. 59b ust. 3 i art. 59g, które wchodzą w życie po upływie
12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 31 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia art. 8 dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej
w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG .
”
„
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 173 i art. 26, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 98 - w zakresie art. 138d, art. 138i § 1, art. 138j § 1 pkt 1 i art. 138k,
pkt 104, pkt 130, pkt 151 - w zakresie art. 274c § 1 pkt 2 i § 1b, pkt 161 lit. a
tiret drugie, art. 4 pkt 3 lit. a - w zakresie art. 13b ust. 1 pkt 2 oraz lit. b -
w zakresie art. 13b ust. 1a, art. 14 oraz art. 29, które wchodzą w życie z dniem 1
lipca 2016 r.;
3)
art. 1 pkt 41 i 42, art. 7, art. 8 pkt 2, art. 17 oraz art. 18, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
;
5)
art. 45 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 43 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 29 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
3)
art. 12 pkt 1 lit. a tiret pierwsze w zakresie pkt 1 lit. c, który wchodzi w życie
z dniem 1 stycznia 2018 r.
”
;
6)
art. 13-15 i art. 17 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o Policji
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 13.
Do kontroli operacyjnej, która była prowadzona przed dniem wejścia w życie ustawy
i nie została zakończona do tego czasu, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 14.
1.
Jeżeli wniosek o zarządzenie kontroli operacyjnej, o której mowa w art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, art. 9e ust. 10 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, art. 36c ust. 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej i art. 31 ust. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych, w dotychczasowym brzmieniu, został złożony przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, kontrola ta jest zarządzana w trybie określonym w tych przepisach, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
2.
Po zakończeniu kontroli operacyjnej, o której mowa w art. 13, wskutek upływu terminu
może zostać jednokrotnie zarządzona kontrola operacyjna na podstawie art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, art. 9e ust. 10 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, art. 36c ust. 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej i art. 31 ust. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 15.
Do postępowań w sprawie udostępniania danych, o których mowa w art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, oraz danych identyfikujących podmiot korzystający z usług pocztowych oraz dotyczących
faktu, okoliczności świadczenia usług pocztowych lub korzystania z tych usług, wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz do zgromadzonych
danych stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 7 lutego 2016 r.
”
;
7)
art. 20-25 i art. 28 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 20.
Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne,
jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.
Art. 21.
W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy przepisy niniejszej ustawy,
stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 22.
Jeżeli na podstawie niniejszej ustawy nastąpiła zmiana właściwości lub składu sądu,
do czasu zakończenia postępowania w danej instancji orzeka sąd dotychczas właściwy
lub w dotychczasowym składzie.
Art. 23.
Niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy właściwy organ procesowy przekazuje
stronom i innym osobom uprawnionym informacje o zmianie zakresu ich obowiązków i uprawnień
wynikających z treści art. 75 § 1, art. 156 § 5, art. 300 § 1 i 2, art. 313 § 3, art.
321, art. 334 § 3, art. 335 § 2a i 3 oraz art. 517c § 2 ustawy zmienianej w art. 1
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 24.
Postępowania przygotowawcze wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie został wniesiony do sądu akt
oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania
lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego,
prowadzi się w dalszym ciągu według przepisów niniejszej ustawy. Należy jednak dokonać
czynności procesowych, które są wymagane według przepisów niniejszej ustawy, a które
do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostały dokonane.
Art. 25.
1.
Jeżeli na podstawie dotychczasowych przepisów po dniu 30 czerwca 2015 r. skierowano
akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie
postępowania lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka
zabezpieczającego, postępowanie toczy się według przepisów dotychczasowych do prawomocnego
zakończenia postępowania.
2.
W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy rozdziału 55a ustawy
zmienianej w art. 1. Jeżeli wyrok sądu odwoławczego z uzasadnieniem został doręczony
stronom w okresie począwszy od siódmego dnia przed wejściem w życie niniejszej ustawy
do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, termin do wniesienia skargi rozpoczyna
bieg od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Postępowania wymienione w działach XI i XII ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte i
niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, toczą się do ich zakończenia
według przepisów dotychczasowych.
”
„
Art. 28.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 5, 81 i
109, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa
oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności
stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych.
2.
Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem
innych państwowych osób prawnych oraz zapobieganie i ujawnianie przestępstw określonych
w art. 228-231 Kodeksu karnego popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych
podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
Art. 2.
1.
Do zakresu kontroli skarbowej należy:
1)
kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania
i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności
pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych;
2)
ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej;
3)
kontrola źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych
źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych;
4)
kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami
pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, z wyłączeniem
kontroli celowości wykorzystania środków zaliczanych do dochodów własnych i subwencji
ogólnej jednostki samorządu terytorialnego;
5)
kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa
w pkt 4;
6)
kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii Europejskiej;
7)
audyt gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi
zwrotowi środkami z innych źródeł zagranicznych, w tym certyfikacja i wydawanie deklaracji
zamknięcia, zwany dalej „audytem”;
8)
badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania
i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także
innych szkód w tym mieniu;
9)
badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań
publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa;
10)
kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb
Państwa poręczeń i gwarancji;
11)
kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował
Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem;
12)
zapobieganie i wykrywanie naruszeń krajowych przepisów celnych oraz ściganie naruszeń
krajowych lub wspólnotowych przepisów celnych przez wykonywanie nadzoru transgranicznego
osób, miejsc, środków transportu i towarów oraz dostawy kontrolowanej, w rozumieniu
Konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i współpracy
między administracjami celnymi, sporządzonej w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r. ;
13)
(uchylony)
14)
kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych do ich składania - zatrudnionych
lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych administracji celnej, podatkowej
oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,
w tym w urzędzie obsługującym tego ministra;
14a)
(uchylony) 14b) zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych
podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;
15)
(uchylony)
16)
badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych
w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń
dewizowych, a także warunków wykonywania działalności kantorowej;
17)
(uchylony)
18)
współdziałanie ze Służbą Celną w zakresie zwalczania przestępstw skarbowych, o których
mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego.
2.
W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3,
badaniu może podlegać również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz
prawidłowość obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostek
samorządu terytorialnego.
3.
(uchylony)
Art. 2a.
(uchylony)
Art. 3.
(uchylony)
Art. 3a.
1.
Audyt obejmuje sprawdzenie:
1)
skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli;
2)
prawidłowości rachunków;
3)
prawidłowości i zgodności z prawem wydatków;
4)
wywiązywania się z warunków finansowania pomocy.
2.
Audyt jest przeprowadzany w:
1)
instytucjach zarządzających, certyfikujących, pośredniczących, wdrażających, instytucji
płatniczej, podmiotach zaangażowanych w realizację wspólnych programów finansowanych
ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz agencjach płatniczych, o
których mowa w odrębnych przepisach,
2)
podmiotach i jednostkach organizacyjnych wydatkujących, przekazujących i otrzymujących
środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7,
3)
podmiotach i jednostkach obowiązanych do wywiązywania się z warunków, o których mowa
w ust. 1 pkt 4
- zwanych dalej „audytowanymi”.
3.
Audyt jest wykonywany z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu.
4.
Audyt wykonuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
5.
Czynności w zakresie audytu wykonują inspektorzy kontroli skarbowej i pracownicy jednostek
organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej „inspektorami” i „pracownikami”, zatrudnieni
w:
1)
wyodrębnionej komórce organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3, właściwej w
sprawach audytu - na podstawie upoważnienia wydanego przez Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej, lub
2)
urzędach kontroli skarbowej - na podstawie upoważnienia wydanego przez Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia przez dyrektora urzędu kontroli
skarbowej.
6.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub z jego upoważnienia dyrektor urzędu kontroli
skarbowej sporządzają:
1)
sprawozdanie;
2)
opinię, w tym certyfikat albo deklarację zamknięcia.
7.
Sprawozdanie lub opinię doręcza się audytowanemu. Sprawozdanie lub opinia mogą być
doręczone również podmiotom wymienionym w art. 27 ust. 5 pkt 2-4.
8.
Inspektor lub pracownik, w związku z wykonywaniem czynności w zakresie audytu, może
żądać od podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, i ich kontrahentów przedstawienia
dokumentów w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności oraz przeprowadzić oględziny.
Z czynności tych sporządza się protokół.
9.
Do audytu:
1)
nie stosuje się przepisów rozdziału 3, z wyjątkiem art. 13 ust. 6 i 8, art. 13c i
32, które stosuje się odpowiednio;
2)
przepisy rozdziałów 1, 2, 3, art. 143 oraz rozdziałów 5, 6, 9, 10, 11, 14, 16, 22 i 23 działu
IV oraz art. 285a-287 i art. 289 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.
Art. 4.
1.
Kontroli skarbowej podlegają:
1)
zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy
celowych;
2)
wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt
4;
3)
zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5;
4)
władający i zarządzający mieniem państwowym;
5)
spółki z udziałem Skarbu Państwa, podmioty wykorzystujące mienie przekazane przez
Skarb Państwa oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa;
6)
beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za
które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował;
7)
osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych administracji
celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym tego ministra, zobowiązane do
składania oświadczeń o stanie majątkowym;
8)
(uchylony)
9)
podmiot przekazujący środki własne do budżetu Unii Europejskiej.
2.
Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.
Art. 5.
1.
Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania środków budżetowych
oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach organizacyjnych podległych,
podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej
Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu oraz w jednostkach organizacyjnych
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
2.
Rada Ministrów określi cele, o których mowa w ust. 1, oraz organy, zasady i tryb przeprowadzania
kontroli wykorzystania środków budżetowych i mienia państwowego na te cele.
Art. 6.
1.
Kontrolę skarbową w zakresie i trybie określonym w niniejszej ustawie sprawują organy
kontroli skarbowej.
1a.
(uchylony)
2.
(uchylony)
2a.
(uchylony)
3.
Przepisy dotyczące kontroli skarbowej nie naruszają przewidzianych w odrębnych ustawach
oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych uprawnień
do kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 2 i 3, przysługujących właściwym rzeczowo organom.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
Art. 6a.
Dzień 31 lipca ustanawia się Dniem Skarbowości.
Art. 7.
1.
Organy administracji rządowej i samorządowej oraz państwowe i samorządowe jednostki
organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać informacje oraz
udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom przy wykonywaniu
zadań określonych w ustawie.
2.
Przy wykonywaniu swoich zadań organy kontroli skarbowej są uprawnione do nieodpłatnego
korzystania z informacji gromadzonych w aktach spraw, zbiorach danych, ewidencjach
i rejestrach przez organy administracji rządowej i samorządowej, sądy, państwowe i
samorządowe jednostki organizacyjne oraz państwowe osoby prawne, w tym również z informacji
zapisanych w formie elektronicznej, z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w
odrębnych przepisach.
2a.
Organy, sądy oraz jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 2, prowadzące zbiory
danych, ewidencje i rejestry, mogą wyrazić zgodę na udostępnianie, za pomocą środków
komunikacji elektronicznej, informacji zgromadzonych w tych zbiorach, ewidencjach
i rejestrach organom kontroli skarbowej, bez konieczności składania wymaganych odrębnymi
przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli organ ten posiada:
1)
system przetwarzania danych posiadający funkcjonalność użytkową umożliwiającą odnotowanie
w systemie, komu, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane zostały udostępnione;
2)
zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające dostęp do danych osobom
nieuprawnionym.
2b.
Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji zgodnie z ust. 2a może nastąpić po złożeniu
przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej
oświadczenia o posiadaniu systemu i zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a.
3.
Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych
w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
4.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów
kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których
mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.
Art. 7a.
1.
Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami
państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów
finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie
niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w celu wymiany informacji, zawierać
z właściwą władzą państwa członkowskiego Unii Europejskiej porozumienia w zakresie
przebywania upoważnionych przedstawicieli tej władzy w siedzibach organów kontroli
skarbowej oraz ich obecności w toku postępowań kontrolnych.
Art. 7b.
Art. 7c.
1.
Organy kontroli skarbowej w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, mogą zbierać i wykorzystywać informacje, w tym dane
osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej
oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających
bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego oraz przetwarzać
je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby,
której dane te dotyczą.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na podstawie postanowienia organu
kontroli skarbowej, w terminie i formie określonej przez ten organ. W uzasadnieniu
postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania
żądanych informacji.
3.
Podmiotowi, do którego skierowano postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje
zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Art. 7d.
1.
Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada uprawdopodobnione informacje o posługiwaniu
się rachunkiem bankowym w celu prowadzenia niezgłoszonej do opodatkowania działalności
gospodarczej, uzyskiwania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach
lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, uzyskiwania przychodów niezadeklarowanych
albo przychodów nieujawnionych w złożonych deklaracjach, i jest to konieczne do realizacji
kontroli skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, instytucje finansowe,
o których mowa w art. 33 ust. 1-5, są obowiązane na żądanie organu kontroli skarbowej
udostępnić i przekazać dane identyfikujące posiadacza tego rachunku bankowego. Art.
33b ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli organ kontroli skarbowej posiada informacje o ogłoszeniach i reklamach wskazujących
na prowadzenie działalności gospodarczej i jest to konieczne do realizacji kontroli
skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, wydawca i redaktor dziennika
lub czasopisma, nadawca programów radiowych i telewizyjnych oraz usługodawca świadczący
usługi drogą elektroniczną w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną są obowiązani na żądanie organu kontroli skarbowej do udzielenia posiadanych informacji
o firmie i adresie przedsiębiorców lub imionach, nazwiskach i adresach osób fizycznych
zamieszczających te ogłoszenia i reklamy, pozwalających na ich identyfikację.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 7c ust. 2 i 3 stosuje się
odpowiednio.
Art. 7e.
Do postanowień, o których mowa w art. 7c i 7d, przepisy rozdziałów 14-16 działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Organy kontroli skarbowej
Art. 8.
1.
Organami kontroli skarbowej są:
1)
minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ kontroli skarbowej;
2)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami
urzędów kontroli skarbowej;
3)
dyrektor urzędu kontroli skarbowej.
1a.
Do wyłączenia dyrektora urzędu kontroli skarbowej stosuje się odpowiednio art. 131 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. W przypadku wyłączenia sprawę załatwia dyrektor urzędu kontroli skarbowej wyznaczony
przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
2.
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
3.
Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje, spośród kandydatów wyłonionych w drodze
konkursu, oraz odwołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, z zastrzeżeniem ust. 9.
4.
Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie osoby, które:
1)
posiadają wyższe wykształcenie magisterskie;
2)
spełniają kryteria określone w art. 39 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 albo spełniają kryteria
określone w art. 39 ust. 1 pkt 1-4 oraz są wpisane na listę doradców podatkowych.
5.
Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej.
6.
Konkurs polega na przeprowadzeniu postępowania egzaminacyjnego. W toku postępowania
egzaminacyjnego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania zadań na stanowisku
dyrektora urzędu kontroli skarbowej, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności
kierownicze.
7.
Konkurs przeprowadza się, jeżeli do konkursu zgłosiło się co najmniej 2 uczestników.
W wyniku konkursu wyłania się 1 kandydata.
8.
Do czasu powołania dyrektora urzędu kontroli skarbowej w drodze konkursu, minister
właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej wyznacza osobę pełniącą obowiązki dyrektora urzędu kontroli skarbowej.
9.
W razie braku odpowiedniej liczby uczestników do przeprowadzenia konkursu lub gdy
żaden z kandydatów nie uzyska pozytywnej opinii Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej,
minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej powołuje dyrektora urzędu kontroli skarbowej bez przeprowadzenia
konkursu.
9a.
W przypadkach, o których mowa w ust. 8 i 9, osoba, której powierza się pełnienie obowiązków
albo którą powołuje się na stanowisko dyrektora urzędu kontroli skarbowej, musi spełniać
warunki, o których mowa w ust. 4.
10.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
sposób organizowania i tryb przeprowadzania konkursu, szczegółowe wymagania podlegające
sprawdzeniu w toku postępowania egzaminacyjnego oraz skład komisji konkursowej, uwzględniając
potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnego sprawdzenia kwalifikacji
i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.
Art. 9.
1.
Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd
obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
siedziby urzędów kontroli skarbowej,
2)
organizację urzędów kontroli skarbowej
- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia właściwej organizacji wykonywania zadań z
zakresu kontroli skarbowej oraz administracyjny podział terytorialny państwa.
3.
(uchylony)
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut
urzędom kontroli skarbowej.
Art. 9a.
1.
Właściwość miejscowa Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej obejmuje całe terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej ustala się według miejsca
zamieszkania albo adresu siedziby kontrolowanego, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2 pkt
11 i art. 10a.
2a.
Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora urzędu kontroli skarbowej, właściwym
organem jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Przepisy art. 10 ust. 2 pkt 11
i art. 10a stosuje się.
3.
Jeżeli podmiot posiada oddziały na obszarze właściwości miejscowej innego dyrektora
urzędu kontroli skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia
czynności kontrolnych w tym oddziale jest uprawniony również inspektor upoważniony
przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia
tego oddziału.
4.
Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego
pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły
się podstawy właściwości.
5.
Jeżeli postępowanie kontrolne dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny
organ kontroli skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania, właściwym do prowadzenia
postępowania za cały okres objęty postępowaniem jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej
właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
terytorialny zasięg działania dyrektorów urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę:
1)
konieczność zapewnienia realizacji zadań dyrektorów urzędów kontroli skarbowej również
na obszarze kilku województw lub ich części;
2)
dostępność organów kontroli skarbowej;
3)
administracyjny podział terytorialny państwa;
4)
konieczność zapobiegania równoczesnemu podejmowaniu czynności w tej samej sprawie
przez organy kontroli skarbowej oraz powstawaniu sporów o właściwość między organami
kontroli skarbowej.
Art. 10.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością:
1)
(uchylony)
2)
dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,
3)
inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów
publicznych,
4)
inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust.
1,
5)
pracowników wywiadu skarbowego
- w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie.
2.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej:
1)
określa zadania urzędów kontroli skarbowej;
1a)
sprawuje kontrolę wewnętrzną urzędów kontroli skarbowej;
2)
organizuje szkolenia inspektorów, pracowników wywiadu skarbowego oraz pracowników
zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust. 1;
3)
organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego współdziałanie
z systemem informacji innych instytucji, organizacji państwowych i samorządowych;
4)
powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich odwołuje;
5)
upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych lub oddelegowanych do wykonywania
zadań służbowych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych
do przeprowadzania czynności kontrolnych, a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje
o zmianie inspektora lub pracownika prowadzącego czynności kontrolne;
5a)
wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;
5b)
wydaje wyniki kontroli;
6)
ustala plany kontroli;
6a)
przekazuje Komisji Europejskiej plany kontroli w zakresie kontroli środków pochodzących
z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z innych źródeł
zagranicznych;
7)
(uchylony)
8)
analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych propozycje ich wykorzystania;
9)
uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą
skarbową;
10)
ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art.
39 ust. 2a;
11)
może wyznaczyć dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do wszczęcia i przeprowadzenia
postępowania kontrolnego, kontroli podatkowej lub przeprowadzenia innej czynności
w sprawach z zakresu kontroli skarbowej, także poza właściwością miejscową dyrektora
urzędu kontroli skarbowej;
12)
prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do negatywnych zjawisk
występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz przedstawia w tym zakresie informacje
i analizy organom administracji rządowej;
13)
zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o
których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną inspektorom i pracownikom,
a w uzasadnionych przypadkach także innym osobom, organom i instytucjom państwowym.
2a.
(uchylony)
2b.
Kontrola wewnętrzna jest prowadzona przez inspektorów lub pracowników komórki organizacyjnej,
o której mowa w ust. 3, na podstawie upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej w celu weryfikacji informacji o nieprawidłowościach w zakresie działalności
urzędów kontroli skarbowej oraz ujawnienia i usunięcia nieprawidłowości.
3.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy
komórek organizacyjnych wyodrębnionych w tym celu w strukturze urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz koordynuje ich prace.
4.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości publicznej zbiorczą
informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb postępowania w zakresie kontroli wewnętrznej, biorąc pod uwagę potrzebę
zapewnienia sprawności i skuteczności przeprowadzania kontroli, bieżącego reagowania
na informacje o występujących nieprawidłowościach i ich usuwania oraz uwzględniając
zakres nadzoru sprawowanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Art. 10a.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w uzasadnionych przypadkach może przekazać,
w drodze postanowienia, wszczęte postępowanie kontrolne, kontrolę podatkową lub inną
czynność w sprawach z zakresu kontroli skarbowej, w tym w sprawach, o których mowa
w art. 10 ust. 2 pkt 11, do dalszego prowadzenia innemu dyrektorowi urzędu kontroli
skarbowej.
2.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się kontrolowanemu oraz właściwym organom
kontroli skarbowej.
3.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, nie służy zażalenie.
4.
Czynności podjęte w postępowaniu kontrolnym lub w trakcie kontroli podatkowej pozostają
w mocy.
Art. 11.
1.
Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli skarbowej.
2.
Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w szczególności:
1)
organizuje pracę urzędu kontroli skarbowej i jest przełożonym zatrudnionych w nim
inspektorów oraz innych pracowników;
2)
ustala plany kontroli;
3)
upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności kontrolnych;
3a)
wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;
3b)
wydaje wynik kontroli;
4)
dokonuje w uzasadnionych przypadkach zmiany inspektora lub pracownika prowadzącego
czynności kontrolne;
5)
może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące działalności kontroli
skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu kontroli skarbowej;
6)
prowadzi działalność analityczną i prognostyczną w odniesieniu do negatywnych zjawisk
występujących w zakresie kontroli skarbowej oraz przedstawia w tym zakresie informacje
i analizy organom administracji rządowej;
7)
zapewnia przy pomocy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o
których mowa w art. 11g ust. 1, ochronę fizyczną i techniczną inspektorom i pracownikom,
a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej także innym osobom, organom i
instytucjom państwowym.
Rozdział 2a
Uprawnienia kontroli skarbowej
Art. 11a.
1.
Inspektorzy i pracownicy mają prawo do:
1)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
2)
zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku
w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego;
3)
zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli
przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także
badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego
paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego;
3a)
przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej , lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy;
4)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców
i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej
osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.
1a.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przysługują inspektorom i pracownikom
wyłącznie w związku z realizacją zadań ustawowych określonych w art. 2 ust. 1 pkt
2, 3 i 14b, art. 10 ust. 2 pkt 13 oraz art. 11 ust. 2 pkt 7, w tym również w związku
z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa i
wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.
2.
Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych
uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia
zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.
3.
Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności
umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności
do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.
4.
Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność
lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.
5.
Inspektorzy i pracownicy wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia
lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia
lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.
Art. 11b.
1.
W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do
poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.
2.
Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób
możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których
te czynności dotyczą.
3.
Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające
w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub
okazały się nieskuteczne.
4.
W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu
lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
5.
Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane
tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego
pojazdu służbowego.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie
jednoznacznej identyfikacji pojazdów.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich,
o których mowa w ust. 4, przypadki uzasadniające potrzebę niezwłocznego udzielenia
osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej lub potrzebę poddania jej niezbędnym
badaniom lekarskim, a także czas i organizację tych badań oraz sposób ich dokumentowania,
mając na celu ochronę zdrowia osoby zatrzymanej.
Art. 11c.
1.
Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje
zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.
2.
Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności
wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki, sposób i szczegółowy tryb wykonywania czynności, o których mowa w art. 11a
ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2,
2)
sposób i tryb współpracy z Policją w zakresie wykonywanych czynności,
3)
wzory dokumentów stosowanych w sprawach zatrzymania osoby i kontroli rodzaju paliwa
używanego do napędu pojazdu mechanicznego
- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawności i skuteczności wykonywanych czynności
oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.
Art. 11d.
(uchylony)
Art. 11da.
(uchylony)
Art. 11e.
(uchylony)
Art. 11f.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej, inspektorzy i pracownicy mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa
w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 18 tej ustawy,
oraz środków przeznaczonych do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód,
z wyłączeniem materiałów wybuchowych, lub wykorzystać te środki.
2.
Inspektorzy i pracownicy mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać:
1)
w przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a, b, e i pkt 2 oraz art. 47 pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3-6 ustawy
z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej;
2)
w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni palnej było dopuszczalne
w przypadkach określonych w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej;
3)
w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, jeżeli ucieczka tej osoby
stwarza zagrożenie życia lub zdrowia inspektora, pracownika lub innej osoby lub istnieje
uzasadnione podejrzenie, że osoba zatrzymana może użyć materiałów wybuchowych, broni
palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu.
3.
W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,
inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g
ust. 1.
4.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie
tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
Art. 11g.
1.
Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2, 3 i 3a oraz art. 11f ust. 1 i
2, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych
kontroli skarbowej. Inspektorom i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe
i broń służbowa. Art. 11f ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2.
W urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych działa komórka
organizacyjna właściwa do prowadzenia działań na całym terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, a także w zakresie koordynacji działań komórek organizacyjnych utworzonych
w urzędach kontroli skarbowej oraz nadzoru nad nimi.
3.
Dyrektor urzędu kontroli skarbowej może realizować zadania wykonywane przez komórki
organizacyjne, o których mowa w ust. 1, poza obszarem swojego działania za zgodą Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
uzbrojenie przysługujące pracownikom komórek kontroli skarbowej, o których mowa w
ust. 1;
2)
kryteria i tryb przydziału broni służbowej;
3)
wzory umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli skarbowej,
w której pracownik jest zatrudniony;
4)
sposób noszenia umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli
skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony;
5)
normy umundurowania, uwzględniając okres używalności jego składników;
6)
normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych, zasady jego przyznawania
i użytkowania.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, wykaz
komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz liczbę zatrudnionych w nich
pracowników i inspektorów.
Rozdział 3
Postępowanie kontrolne
Art. 12.
1.
Postępowanie kontrolne jest prowadzone zgodnie z planem kontroli.
2.
Plany kontroli ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej stosownie do zadań określonych
przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
3.
Postępowanie kontrolne może być również prowadzone poza planem kontroli, na podstawie
uzyskanych informacji lub materiałów albo przeprowadzonych analiz.
Art. 13.
1.
Wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia.
1a.
Do wszczęcia postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio art. 282b i art. 282c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
2.
Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia
o wszczęciu postępowania kontrolnego.
3.
Organ kontroli skarbowej może w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzić
kontrolę podatkową.
4.
Kontrola podatkowa jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego
przez organ kontroli skarbowej.
54)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Wszczęcie kontroli podatkowej następuje poprzez doręczenie kontrolowanemu lub osobie
wymienionej w art. 284 § 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa upoważnienia do jej przeprowadzenia. O zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej organ
kontroli skarbowej nie zawiadamia kontrolowanego.
6.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej jest wydawane przez dyrektora
urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa:
1)
wskazanie podstawy prawnej;
2)
oznaczenie organu kontroli;
3)
datę i miejsce wystawienia;
4)
imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności
kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 8, jeżeli osoby takie będą brać udział
w czynnościach kontrolnych;
5)
numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;
6)
oznaczenie kontrolowanego;
7)
wskazanie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
8)
zakres kontroli;
9)
podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
10)
pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
7.
Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami, po okazaniu
legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.
8.
W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie ratyfikowanych
przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, w tym przedstawiciele instytucji
Unii Europejskiej, osoby uprawnione na podstawie porozumień, o których mowa w art.
7a ust. 2, a w zakresie realizacji wspólnych programów finansowanych ze środków pochodzących
z budżetu Unii Europejskiej - także przedstawiciele innych państw.
95)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Postępowanie kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowych i znaków
identyfikacyjnych. W takim przypadku postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego
doręcza się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 dni roboczych
od dnia jego wszczęcia. Przepis art. 284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.
10.
(uchylony)
Art. 13a.
(uchylony)
Art. 13b.
16)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Inspektor lub pracownik, w związku z postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową,
może zażądać od kontrahentów kontrolowanego, z wyjątkiem osób fizycznych nieprowadzących
działalności gospodarczej w okresie objętym postępowaniem kontrolnym lub kontrolą
podatkową:
1)
przedstawienia dokumentów, w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym lub kontrolą
podatkową u kontrolowanego, w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności;
27)Wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2016 r.)
przekazania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku
danych, wyciągu z ksiąg podatkowych i dowodów księgowych zapisanego w postaci elektronicznej
odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jeżeli kontrahent podatnika prowadzi księgi podatkowe i przetwarza dowody księgowe
przy użyciu programów komputerowych.
1a8)Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2016 r..
Czynności określone w ust. 1 pkt 2 kontrahent kontrolowanego jest obowiązany wykonać
na własny koszt.
1b9)Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Z czynności, o których mowa w ust. 1, sporządza się protokół.
210)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Za kontrahentów kontrolowanego uważa się także wszystkie podmioty prowadzące działalność
gospodarczą uczestniczące w dostawie tego samego towaru lub usługi będące zarówno
dostawcami, jak i nabywcami biorącymi udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie
towaru lub usługi. W takim przypadku żądanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2,
może dotyczyć wyłącznie dokumentów lub wyciągów związanych z tą dostawą towaru lub
usługi.
3.
Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta
kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu kontroli skarbowej, czynności,
o których mowa w ust. 1, na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor
lub pracownik upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania, siedzibę lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta.
Art. 13c.
Inspektor lub pracownik, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym
lub kontrolą podatkową, w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5, jest
uprawniony do żądania przedstawienia dokumentów i dokonywania oględzin we wszystkich
miejscach realizacji projektu finansowanego ze środków pochodzących z budżetu Unii
Europejskiej, w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym lub kontrolą podatkową.
Jeżeli miejsce realizacji projektu znajduje się poza obszarem działania organu kontroli
skarbowej, czynności na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor lub
pracownik upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy ze względu na miejsce
realizacji projektu.
Art. 14.
(uchylony)
Art. 14a.
1.
Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,
do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi
poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni
od dnia otrzymania żądania.
2.
W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, nie stosuje się art. 13 ust. 9, art. 13b, art. 27 ust. 1 pkt
7 oraz art. 284 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
3.
W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, stosuje się odpowiednio
art. 285a, z zastrzeżeniem ust. 4, oraz art. 288 ustawy - Ordynacja podatkowa, również
w zakresie kontroli oświadczeń osób nieprowadzących działalności gospodarczej.
4.
Kontrolę oświadczeń o stanie majątkowym przeprowadza się przede wszystkim w siedzibie
jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej.
Art. 14b.
(uchylony)
Art. 14c.
1.
Uprawnienie do skorygowania deklaracji, określone w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania kontrolnego w zakresie objętym tym
postępowaniem, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Kontrolowany może, w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 24 ust. 4, skorygować w zakresie
objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożoną deklarację podatkową.
3.
Na możliwość skorygowania deklaracji organ kontroli skarbowej wskazuje, wyznaczając
stronie termin, o którym mowa w art. 24 ust. 4.
4.
Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych,
z wyjątkiem korekty złożonej zgodnie z ust. 2.
5.
Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu postępowania
kontrolnego w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.
5a11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do korekty deklaracji złożonej po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania
kontrolnego, a w przypadkach gdy nie stosuje się zawiadomienia - złożonej zgodnie
z ust. 2, przepisu art. 56a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie stosuje się. Do takiej korekty deklaracji stosuje się odpowiednio przepis art.
56b tej ustawy.
6.
Kontrolowany ma obowiązek, nie później niż w terminie 3 dni, zawiadomić organ kontroli
skarbowej o złożeniu do właściwego organu podatkowego korygującej deklaracji zgodnie
z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji korygującej deklarację złożoną zgodnie z ust.
2.
7.
Organ podatkowy informuje niezwłocznie właściwy organ kontroli skarbowej o złożeniu
korygującej deklaracji zgodnie z ust. 2 oraz o złożeniu deklaracji korygującej deklarację
złożoną zgodnie z ust. 2.
Art. 14d12)Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
1.
Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w toku postępowania kontrolnego może, w drodze
decyzji, dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku kontrolowanego.
Przepisy art. 33-33c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.
2.
Decyzję, o której mowa w ust. 1, przekazuje się organowi podatkowemu właściwemu dla
kontrolowanego w dniu wydania decyzji.
3.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do właściwego dla kontrolowanego
w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby
celnej. Przepis art. 26 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Art. 15-23.
(uchylone)
Art. 24.
1.
Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne:
1)
decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, gdy:
a)
ustalenia dotyczą podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości
naczelników urzędów skarbowych, podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych
kopalin, z zastrzeżeniem ust. 2,
b)
ustalenia dotyczą opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie
lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych, z zastrzeżeniem
pkt 2 lit. a,
c)
w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu;
2)
wynikiem kontroli, gdy:
a)
ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4
i 5 i ust. 2,
b)
ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie innym niż wymieniony w pkt 1, w szczególności
w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym, albo gdy nieprawidłowości nie stwierdzono,
c)
kontrolowany złożył zgodnie z art. 14c ust. 2 korygującą deklarację obejmującą w całości
stwierdzone nieprawidłowości.
2.
Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne decyzją, o której mowa w art. 115 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jeżeli kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna
została rozwiązana w trakcie postępowania kontrolnego.
3.
Jeżeli kontrolowany złoży korygującą deklarację w zakresie nieprawidłowości stwierdzonych
w postępowaniu kontrolnym zakończonym wynikiem kontroli, o którym mowa w ust. 1 pkt
2 lit. c, organ kontroli skarbowej, który wydał wynik kontroli, podejmuje, w formie
postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, zakończone postępowanie kontrolne.
Czynności przeprowadzone w postępowaniu kontrolnym, które jest podejmowane, pozostają
w mocy.
4.
Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza kontrolowanemu
7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
5.
Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie została doręczona w terminie
6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, nie nalicza się odsetek za
zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego do dnia doręczenia decyzji.
6.
Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił
się kontrolowany lub jego przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych
od organu.
Art. 24a.
(uchylony)
Art. 25.
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 40 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz. U. poz. 1269), który wszedł w życie z dniem 1 września 2015 r..
Organ podatkowy właściwy dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania kontrolnego,
reprezentujący Skarb Państwa, staje się wierzycielem obowiązków wynikających z decyzji,
o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.
1a.
W przypadku decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a, w zakresie podatku
akcyzowego lub podatku od wydobycia niektórych kopalin, wierzycielem obowiązków wynikających
z tej decyzji jest właściwy dyrektor izby celnej.
2.
Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji jest nadawany przez organ podatkowy wymieniony
w ust. 1.
Art. 26.
1.
Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, służy odwołanie do właściwego
dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania kontrolnego dyrektora izby skarbowej
lub dyrektora izby celnej - jeżeli decyzję wydał dyrektor urzędu kontroli skarbowej.
Jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej,
odwołanie służy do dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej właściwego ze
względu na siedzibę urzędu kontroli skarbowej, którego dyrektor wydał decyzję.
2.
Od decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, wydanych przez Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej oraz od decyzji w sprawach stwierdzenia nieważności
decyzji, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej oraz o wznowieniu postępowania,
wydanych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo przez dyrektora urzędu
kontroli skarbowej, nie służy odwołanie.
3.
Od decyzji, o których mowa w ust. 2, stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy przez organ, który wydał decyzję. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.
4.
Właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jest:
1)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej, jeżeli
decyzja została wydana przez ten organ;
2)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jeżeli decyzja została wydana przez dyrektora
urzędu kontroli skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie może być wszczęte
wyłącznie z urzędu.
5.
Do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej właściwy jest organ kontroli skarbowej,
który ją wydał.
6.
Organem właściwym w sprawach o wznowienie postępowania jest dyrektor urzędu kontroli
skarbowej, jeżeli wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
7.
Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie dyrektora urzędu kontroli
skarbowej, o wznowieniu postępowania rozstrzyga Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej,
który równocześnie wyznacza dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do przeprowadzenia
postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
8.
W sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.
Art. 27.
1.
Wynik kontroli powinien zawierać:
1)
oznaczenie organu kontroli skarbowej;
2)
oznaczenie kontrolowanego;
3)
datę wydania;
4)
zakres postępowania kontrolnego;
5)
powołanie podstawy prawnej;
6)
końcowe ustalenia i wnioski w zakresie ustalonym w art. 24 ust. 1 pkt 2;
7)
termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez organ kontroli skarbowej;
8)
podpis organu kontroli skarbowej.
2.
Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu oraz, z uwzględnieniem ust. 4, właściwemu
organowi lub dysponentowi części budżetowej, któremu, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości,
doręcza się ponadto dokumentację z czynności kontrolnych. Jeżeli wynik kontroli zawiera
ustalenia obejmujące zagadnienia należące do właściwości różnych organów, każdemu
z tych organów doręcza się wyciąg z wyniku kontroli i dokumentację zawierającą ustalenia
w sprawie, w której właściwy jest ten organ.
3.
Jeżeli w wyniku postępowania kontrolnego zostały stwierdzone nieprawidłowości, organ
lub dysponent części budżetowej, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany, w terminie
3 miesięcy od dnia doręczenia wyniku kontroli lub wyciągu z wyniku kontroli, zawiadomić
organ kontroli skarbowej, który wydał wynik kontroli, o sposobie wykorzystania zawartych
w nim ustaleń lub o przyczynach ich niewykorzystania.
4.
Wynik kontroli w zakresie oświadczenia o stanie majątkowym doręcza się wnioskodawcy
postępowania kontrolnego.
5.
Wynik kontroli i dokumentacja z czynności kontrolnych w zakresie środków pochodzących
z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z innych źródeł
zagranicznych mogą być przekazane:
1)
właściwej instytucji zarządzającej;
2)
organom Unii Europejskiej;
3)
osobom uprawnionym na podstawie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;
4)
przedstawicielom innych państw w zakresie realizacji wspólnych programów finansowanych
ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.
6.
Kontrolowany jest obowiązany, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 4, w ciągu
30 dni po upływie terminu określonego w ust. 1 pkt 7, poinformować organ kontroli
skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.
7.
Organ kontroli skarbowej może zwrócić się do kontrolowanego o dodatkowe wyjaśnienia
w związku z informacją, o której mowa w ust. 6.
Art. 28.
Przepisów art. 24 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli ustalenia postępowania
kontrolnego dotyczą spraw zakończonych decyzją organu podatkowego. W tym przypadku
organ kontroli skarbowej wydaje wynik kontroli, który przekazuje właściwemu dla kontrolowanego
w dniu zakończenia postępowania kontrolnego organowi podatkowemu oraz kontrolowanemu.
Art. 29.
(uchylony)
Art. 30.
(uchylony)
Art. 31.
1.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
1a.
(uchylony)
2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
organ kontroli skarbowej - organ podatkowy;
2)
inspektor kontroli skarbowej albo osoba dokonująca czynności kontrolnych, o której
mowa w art. 38 ust. 3 - kontrolującego;
3)
postępowanie kontrolne - postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
4)
kontrola podatkowa - kontrolę, o której mowa w dziale VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
3.
Jeżeli przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa zobowiązują kontrolujących do okazania
legitymacji służbowej, kontrolujący, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zobowiązany jest
do okazania legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora
Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw .
Art. 32.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może
zwrócić się do sprawującego nadzór nad kontrolowanym lub do właściwego organu z notą
sygnalizacyjną informującą o dostrzeżonych nieprawidłowościach.
2.
Jednostka, do której nota sygnalizacyjna została skierowana, jest obowiązana, w terminie
30 dni od dnia doręczenia tej noty, zawiadomić Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej
lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej o sposobie wykorzystania zawartych w niej
informacji lub o przyczynach jej niewykorzystania.
3.
Jeżeli w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w ustalaniu lub w poborze zobowiązań
podatkowych przez organy gminy, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor
urzędu kontroli skarbowej zawiadamia o tym właściwą izbę obrachunkową.
4.
(uchylony)
Art. 33.
1.
Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu
kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie
o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,
banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego
w zakresie:
1)
posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami
bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,
z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców
i odbiorców;
2)
posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych
pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów
i stanów tych rachunków;
3)
zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających
z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia
ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;
4)
nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,
a także obrotu tymi papierami wartościowymi;
5)
obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.
2.
Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się odpowiednio do innych niż banki podmiotów prowadzących
przedsiębiorstwa maklerskie.
3.
Przepisy ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.
4.
Towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, jest obowiązane do sporządzania
i przekazywania informacji o dacie nabycia, liczbie, cenie i wartości nabytych jednostek
uczestnictwa oraz o dacie odkupienia, liczbie i wartości odkupionych jednostek uczestnictwa,
kwocie wypłaconej uczestnikowi funduszu za odkupione jednostki uczestnictwa, a także
o dacie i kwocie dochodów funduszu wypłaconych uczestnikowi. Przepis ust. 1, w części
dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.
4a14)Dodany przez art. 4 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Dostawca usług płatniczych świadczący usługi przekazu pieniężnego, na pisemne żądanie
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej,
jest obowiązany do sporządzania i przekazania informacji o wysokości i dacie dokonania
przekazu pieniężnego oraz odpowiednio ich nadawcy i odbiorcy. Przepis ust. 1, w części
dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.
5.
Zakład ubezpieczeń, osoby i podmioty, przy pomocy których zakład ubezpieczeń wykonuje
czynności ubezpieczeniowe, oraz towarzystwo emerytalne, na pisemne żądanie Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej, są obowiązane
do sporządzenia i przekazania informacji o stronie umowy ubezpieczeniowej lub o osobie
będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz o wpłaconych i wypłaconych
kwotach w związku z zawartymi umowami ubezpieczeniowymi oraz w związku z uczestnictwem
w otwartym funduszu emerytalnym. Przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia
z żądaniem, stosuje się odpowiednio.
6.
Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1-5, następuje nieodpłatnie.
7.
W żądaniach, o których mowa w ust. 1-5, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo
dyrektor urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz termin ich przekazania.
8.
Żądania, o których mowa w ust. 1-5, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a ich
przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje
niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.
915)Dodany przez art. 4 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Informacje, o których mowa w ust. 1-5, mogą być przekazane za pomocą środków komunikacji
elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych zapisanych w edytowalnej formie
elektronicznej.
Art. 33a.
1.
Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.
33 ust. 1-5, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli
skarbowej może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim
wezwaniu kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia
instytucji finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio:
1)
nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo
2)
nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych
w art. 33 ust. 1-5 o przekazanie tych informacji, albo
3)
w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia,
o których mowa w pkt 1 lub 2, albo
4)
udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi
z instytucji finansowej.
2.
Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji;
2)
dowody potwierdzające, że:
a)
kontrolowany odmówił udzielenia informacji lub
b)
kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie organowi kontroli skarbowej upoważnienia
do zażądania tych informacji, lub
c)
w terminie określonym przez organ kontroli skarbowej kontrolowany nie udzielił informacji
albo upoważnienia.
3.
Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1-5 odmawiają udzielenia informacji,
jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo dyrektora urzędu kontroli
skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2.
416)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej
albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę
wzajemnego zaufania między instytucjami finansowymi a ich klientami. Przepisy art.
33 ust. 6-9 stosuje się odpowiednio.
5.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej składają
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych półroczne sprawozdania zawierające
informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań w sprawach o przestępstwa
i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, a także postępowań
kontrolnych, w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji
określonych w art. 33.
6.
Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi, łącznie ze
sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.
Art. 33b.
1.
W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe
i wykroczenia skarbowe prowadzonego przez inspektora jako finansowy organ postępowania
przygotowawczego lub w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez dyrektora
urzędu kontroli skarbowej albo Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dostęp do
informacji uzyskanych w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, przysługuje wyłącznie
inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne, pracownikowi dokonującemu
czynności kontrolnych i ich przełożonemu oraz właściwym organom kontroli skarbowej.
2.
Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, należy przechowywać
w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.
3.
Po zakończeniu postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe lub postępowania kontrolnego informacje uzyskane w
trybie, o którym mowa w art. 33 lub 33a, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane
zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych; Generalny Inspektor Kontroli
Skarbowej albo dyrektor urzędu kontroli skarbowej dokonuje w aktach sprawy adnotacji
o wyłączeniu informacji.
4.
Ponowne włączenie do akt sprawy informacji uzyskanych w trybie, o którym mowa w art.
33 lub 33a, następuje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 24 ust. 3 i art.
34a.
Art. 34.
1.
Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej, w tym na podstawie
art. 7c i 7d, stanowią tajemnicę skarbową, z wyjątkiem informacji gromadzonych i przetwarzanych
w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-7.
1a.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może wyrazić zgodę na ujawnienie przez dyrektorów
urzędów kontroli skarbowej oraz kierowników komórek organizacyjnych, o których mowa
w art. 10 ust. 3, określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową, z wyłączeniem
informacji stanowiących tajemnicę inną niż skarbowa i objętych ochroną na podstawie
odrębnych ustaw, wskazując jednocześnie sposób udostępnienia i wykorzystania ujawnianych
informacji.
1b.
Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny
interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów kontroli skarbowej
lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo obywateli do ich rzetelnego
informowania o działaniach kontroli skarbowej i jawności życia publicznego.
1c.
Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1a, następuje w formie pisemnej, na uzasadniony
wniosek dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub kierownika komórki organizacyjnej,
o której mowa w art. 10 ust. 3.
2.
Do przestrzegania tajemnicy skarbowej są obowiązani:
1)
inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej;
2)
osoby, o których mowa w art. 13 ust. 8;
3)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w
urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
4)
osoby odbywające staż, praktykę zawodową lub studencką w jednostkach organizacyjnych
kontroli skarbowej.
3.
Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej
treści:
„
Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy
o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.
”
.
4.
Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia, stażu,
praktyki zawodowej lub studenckiej w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej.
5.
Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono
informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.
6.
Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą
skarbową.
Art. 34a.
1.
Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli skarbowej udostępnią
wyłącznie:
1)
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Generalnemu Inspektorowi Kontroli
Skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub postępowania w sprawach o przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe;
1a)
Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu
praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
2)
organom podatkowym albo innym organom kontroli skarbowej - w razie złożenia odwołania
od decyzji lub w związku z wszczętym, na podstawie uprzednio wydanego postanowienia,
postępowaniem podatkowym albo w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem
w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia
skarbowe;
3)
sądowi administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi;
4)
Rzecznikowi Praw Obywatelskich - w związku z jego udziałem w postępowaniu przed sądem
administracyjnym;
5)
Prokuratorowi Generalnemu - na wniosek właściwego prokuratora:
a)
w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,
b)
w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem administracyjnym;
6)
(uchylony)
7)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu,
Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji, Żandarmerii
Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Biuru Ochrony Rządu i ich upoważnionym
pisemnie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.
2.
W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art.
33b ust. 1.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane
w sposób przewidziany w art. 33 ust. 7 i 8.
4.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej udostępnia
Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta,
o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 33, chyba
że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie
odrębnych przepisów.
5.
Akta niezawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli skarbowej
udostępniają:
1)
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Generalnemu Inspektorowi Kontroli
Skarbowej;
2)
organom podatkowym;
3)
innym organom kontroli skarbowej;
4)
Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej
Izbie Kontroli;
5)
sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora funkcjonariuszom
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub Centralnego Biura
Antykorupcyjnego - w związku z toczącym się postępowaniem;
6)
biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego - w zakresie określonym przez organ
kontroli skarbowej;
6a)
(uchylony)
6b)
(uchylony)
7)
innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach;
817)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1357), która weszła w życie z dniem 11 października 2015 r.)
Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania wyjaśniającego na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym ;
9)
organom właściwym w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych - w zakresie
niezbędnym do przeprowadzenia czynności sprawdzających i postępowania na podstawie
przepisów o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych;
10)
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa - w związku z prowadzonym postępowaniem oraz
wydawaniem opinii prawnej;
11)
wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców - w zakresie prowadzonych postępowań
dotyczących legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Upoważnieni na podstawie porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, przedstawiciele
właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej, przebywający w siedzibach
organów kontroli skarbowej, obecni w toku postępowań kontrolnych, otrzymują kopie
dokumentów zawierających informacje dotyczące tego postępowania.
Art. 34b.
1.
Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające z akt kontroli, z wyłączeniem
informacji określonych w art. 33, organom podatkowym, innym organom kontroli skarbowej
i ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
2.
Organy kontroli skarbowej są obowiązane udostępniać informacje wynikające z akt kontroli
skarbowych lub inne informacje podatkowe - w zakresie i na zasadach określonych odrębnymi
przepisami.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również:
1)
organom celnym;
2)
rejonowym urzędom pracy;
3)
jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji,
Straży Granicznej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Żandarmerii Wojskowej;
4a)
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych;
4b)
służbom statystyki publicznej w zakresie wynikającym z programu badań statystycznych
statystyki publicznej;
4c)
akredytowanym agencjom płatniczym realizującym zadania w ramach Wspólnej Polityki
Rolnej;
4d18)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 788), która weszła w życie z dniem 12 lipca 2015 r.)
organom Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej w celu realizacji jej zadań ustawowych;
5)
innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 i 5.
4.
Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2 i 3 oznacza
się klauzulą „Tajemnica skarbowa”.
Art. 34c.
Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 178 i
179 ustawy - Ordynacja podatkowa.
Art. 35.
(uchylony)
Rozdział 3a
(utracił moc)
Rozdział 3b
(uchylony)
Rozdział 4
Wywiad skarbowy
Art. 36.
1.
Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje przeprowadzanie czynności
wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne wchodzące w skład jednostek organizacyjnych
kontroli skarbowej, zwane dalej „wywiadem skarbowym”.
2.
Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega, z zachowaniem ograniczeń wynikających
z art. 36aa36h, na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i wykorzystywaniu informacji
o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach majątkowych podmiotów podlegających kontroli
skarbowej w celu wykonania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, pkt 12,
14 i 14b oraz w ust. 2, a także uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu i wykorzystywaniu
informacji o podmiotach, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia
przestępstwa skarbowego, o którym mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, w celu wykonywania zadania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18. Czynności w zakresie,
o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12, wykonuje wyłącznie wywiad skarbowy.
3.
Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich wykonywania pracownicy
zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej „pracownikami wywiadu skarbowego”.
4.
Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,
w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób
niejawny.
Art. 36a.
Art. 36aa.
1.
W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego mają prawo
do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w
miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom - wyłącznie w toku
czynności podejmowanych w celu ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów
przestępstw skarbowych lub przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b, oraz
naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12.
2.
Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej
naruszający dobra osoby, wobec której zostały podjęte.
3.
Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, osobie, wobec której były
one stosowane, przysługuje, w ciągu 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o ich stosowaniu,
zażalenie do Prokuratora Generalnego.
Art. 36b.
120)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 147), która weszła w życie z dniem 7 lutego 2016 r..
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw skarbowych lub przestępstw, o których
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b i art. 36c ust. 1 pkt 3, wywiad skarbowy może uzyskiwać
dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej
albo przekazu w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w:
1)
art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,
2)
art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe , zwane dalej „danymi pocztowymi”,
3)
art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, zwane dalej „danymi internetowymi”
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1:22)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
1)
na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;
2)
na pisemny wniosek pracownika wywiadu skarbowego posiadającego pisemne upoważnienie
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do występowania w jego imieniu o udostępnienie
danych, o których mowa w ust. 1;
3)
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej pracownikowi wywiadu skarbowego posiadającemu
pisemne upoważnienie, o którym mowa w pkt 2.
323)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w
ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora
pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym
ich udziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Generalnym
Inspektorem Kontroli Skarbowej a tym podmiotem.
6.
Udostępnienie wywiadowi skarbowemu danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli sieć ta zapewnia:25)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. e ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
1)
możliwość ustalenia pracownika wywiadu skarbowego uzyskującego dane, ich rodzaju oraz
czasu, w którym zostały uzyskane;
2)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp
do danych.
726)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Udostępnianie wywiadowi skarbowemu danych, o których mowa w ust. 1, następuje na koszt
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego
usługi drogą elektroniczną.
827)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych
telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych zawierający informacje identyfikujące
jednostkę organizacyjną wywiadu skarbowego i pracownika wywiadu skarbowego uzyskującego
te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi
się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Art. 36ba28)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
1.
Kontrolę nad uzyskiwaniem przez wywiad skarbowy danych telekomunikacyjnych, pocztowych
lub internetowych sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie, zwany dalej „Sądem”.
2.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje Sądowi, w okresach półrocznych,
sprawozdanie obejmujące:
1)
liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,
pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;
2)
kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,
pocztowe lub internetowe.
3.
W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd może zapoznać się z materiałami uzasadniającymi
udostępnienie wywiadowi skarbowemu danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.
4.
Sąd informuje Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o wyniku kontroli w terminie
30 dni od jej zakończenia.
5.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.
36bb ust. 1.
Art. 36bb28)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
1.
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw skarbowych lub przestępstw, o których
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14b i art. 36c ust. 1 pkt 3, wywiad skarbowy może uzyskiwać
dane:
1)
z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
2)
o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
3)
w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci oraz
siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę
organizacyjną tego użytkownika,
4)
w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości
oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 36b ust. 2,
3, 6 i 7 oraz art. 36d ust. 1 stosuje się.
Art. 36c.
1.
W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez wywiad skarbowy
w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw:
1)
skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej
przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego
wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,
1a)
skarbowych, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego,
2)
przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody
przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego
wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,
3)
przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego
pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie
odrębnych przepisów,
4)
przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną
lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,
529)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 20.)
ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną
w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej
- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, Sąd, na pisemny
wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.30)Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
1a.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi
potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
2.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia
dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić, po uzyskaniu
pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, jednocześnie zwracając
się do Sądu z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia
przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny
Inspektor Kontroli Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne
protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.
3.
(uchylony)
431)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,
w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2)
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu
lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4)
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych
urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;
5)
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
5.
Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w ust. 1, powinien
zawierać w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4)
dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
5)
cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.
6.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na
pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej
zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli
operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny
zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.
732)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo
ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora
Generalnego, może, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6, wydawać kolejne
postanowienia o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy,
których łączna długość nie może przekraczać 12 miesięcy.
7a33)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić kierownika komórki organizacyjnej,
o którym mowa w art. 36d ust. 4 pkt 1, do składania wniosków, o których mowa w ust.
1, 6 i 7 lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie ust. 2.
8.
Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 1a i 5.
Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 2, 6 lub 7, zapoznaje się
z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania
kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
9.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 2, 6 i 7, Sąd rozpoznaje na posiedzeniu, jednoosobowo,
przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych
oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony
przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
1034)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.
10a35)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikro- lub małym przedsiębiorcą
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez wywiad
skarbowy kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.
11.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
12.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach
kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej
kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.
13.
Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się
materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza
uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.
13a37)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Sąd, Prokurator Generalny i Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej prowadzą odpowiednio
rejestry postanowień, pisemnych zgód, zarządzeń i wniosków dotyczących kontroli operacyjnej.
Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych.
1438)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Na postanowienia Sądu, o których mowa w:
1)
ust. 1, 2, 6 i 7 - przysługuje zażalenie Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej;
2)
ust. 2 i art. 36d ust. 1c - przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
15.
(uchylony)
16.
(uchylony)
1739)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2281), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji
określa, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz
przechowywania i przekazywania wniosków i postanowień, a także przechowywania, przekazywania
oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli
oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego
charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.
Art. 36ca.
1.
W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez wywiad skarbowy w
celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw,
o których mowa w art. 36c ust. 1, oraz naruszeń przepisów, o których mowa w art. 2
ust. 1 pkt 12, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić niejawne nadzorowanie
wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów przestępstwa oraz obrotu
nimi, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz jeżeli
inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne.
2.
O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zawiadamia
niezwłocznie Prokuratora Generalnego, który może nakazać zaniechanie tych czynności
w każdym czasie.
3.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej na bieżąco informuje Prokuratora Generalnego
o wynikach przeprowadzonych czynności.
4.
Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz
przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty
przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości
lub w części.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,
o których mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając
potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.
Art. 36d.
1.
Uzyskane w czasie prowadzenia czynności wywiadu skarbowego dane, o których mowa w
art. 36b ust. 1, oraz materiały, w tym materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli
operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania
i obrotu przedmiotami przestępstwa, które:40)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
1)
zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania kontrolnego, są przekazywane
właściwemu miejscowo organowi kontroli skarbowej, w razie potrzeby z wnioskiem o wszczęcie
postępowania kontrolnego;
2)
zawierają dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w
sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej
przekazuje Prokuratorowi Generalnemu.
1f42)Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
W przypadku, gdy materiały uzyskane w toku kontroli operacyjnej:
1)
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania karnego, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne
zniszczenie;
2)
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,
o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.
1g42)Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
W przypadku, o którym mowa w ust. 1f pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po otrzymaniu
materiałów, kieruje je do Sądu, wraz z wnioskiem o:
1)
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa
w ust. 1f pkt 2;
2)
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe materiałów zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem
zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
1h42)Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego, wydaje postanowienie
o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 1g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra
wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu,
a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu
w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne.
1i42)Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Na postanowienie Sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu w
sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust.
1g pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
2.
W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do materiałów zgromadzonych podczas stosowania
kontroli operacyjnej lub niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania
przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
343)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36aa ust. 1, art.
36b ust. 1, art. 36c ust. 1 i 2 lub art. 36ca ust. 1, niezawierające dowodów pozwalających
na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a także
materiały uzyskane w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1h, których
zniszczenie zarządził Sąd, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.
4.
Zniszczenie, o którym mowa w ust. 3, zarządza:
1)
kierownik komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw
finansów publicznych właściwej w sprawach wywiadu skarbowego - w odniesieniu do materiałów
uzyskanych w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36aa ust. 1 i art. 36b ust.
1;
2)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej - w odniesieniu do materiałów uzyskanych w
wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36c ust. 1 i 2 i art. 36ca ust. 1.
544)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 20..
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 3, zgromadzonych na podstawie art. 36b ust. 1, art. 36c ust. 1 i 2 i art. 36ca
ust. 1, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa
w ust. 1h, których zniszczenie zarządził Sąd, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej
niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego.
Art. 36e.
1.
Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności
podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą być wykorzystywane przez organy i
jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego prowadzonego
w stosunku do osoby, wobec której prowadzono te czynności lub postępowanie w sprawie
o przestępstwo skarbowe.
2.
Informacje, o których mowa w ust. l, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad skarbowy udostępnia:
1)
organom celnym i podatkowym;
2)
sądowi lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem;
3)
organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;
4)
innym organom lub instytucjom, w tym organom lub instytucjom państw obcych - w przypadkach
i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
3.
W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień międzynarodowych, których
stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone w ust. I mogą być przekazywane
organom lub instytucjom państw obcych.
Art. 36f.
1.
Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami państwowymi uprawnionymi
do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz właściwymi organami i instytucjami
państw członkowskich Unii Europejskiej, a także, w przypadkach i na zasadach określonych
w odrębnych ustawach, z innymi organami.
2.
Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego,
uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać
je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której
dane dotyczą.
3.
Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić dane na
podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub kierownika
komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3. Informacja o udostępnieniu
tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.
4.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym
mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika wywiadu skarbowego oraz oznaczenie
administratora danych, o którym mowa w ust. 3.
5.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania
wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione
organy, służby i instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli
operacyjnej, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania
wywiadu skarbowego.
Art. 36g.
Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań, korzystać
z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.
Art. 36h.
1.
Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań może uzyskiwać,
gromadzić i przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe, ze zbiorów danych
prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, a w
szczególności z Krajowego Rejestru Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu
Ewidencji Ludności. Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani
do nieodpłatnego ich udostępniania.
2.
Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa w ust. 1, mogą,
w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych
informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej komórce wywiadu skarbowego, bez
konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli
komórka wywiadu skarbowego posiada:
1)
urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie
dane uzyskał;
2)
zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie
z celem ich uzyskania.
Art. 36i.
1.
Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
może korzystać z pomocy osób niebędących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli
skarbowej. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi
wywiadu skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić dane o osobie,
o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku
wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo przeciwko pokojowi, ludzkości oraz
przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko życiu lub o występek przeciwko życiu lub
zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego
podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego
w związku z uczestnictwem w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.
3.
Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania
pomocy lub w związku z jej udzieleniem osoby udzielające pomocy utraciły życie lub
poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.
Art. 36j.
1.
Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz na podstawie art. 36b ust. 1 i art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie
sądu lub prokuratora, a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie
tych informacji może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania
w sprawach o przestępstwa i wykroczenia.
2.
Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek lub
umożliwia udzielenie takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika
z umów lub porozumień międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej
informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.
Art. 36k.
(uchylony)
Art. 36l.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację
o działalności określonej w art. 36-36d.
Art. 37.
1.
Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych, w
zakresie których, ze względu na ochronę określoną w art. 37a ust. 1, nie mogą być
stosowane przepisy o zamówieniach publicznych, finansach publicznych i rachunkowości,
a także odszkodowania oraz wynagrodzenia, o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane
z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor
Kontroli Skarbowej. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania, o którym mowa w art.
36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy oraz rodzaj i zakres
poniesionej szkody.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, sposób
dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przepisy
o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega ogłoszeniu.
Art. 37a.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników
i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych
może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego
podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,
przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad
określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji
stanowiących tajemnicę skarbową.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego
mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących
oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.
3.
Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi skarbowemu w
granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania
dokumentów, o których mowa w ust. 2.
4.
Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do użycia lub wykorzystania środków
przymusu bezpośredniego oraz posiadania i użycia lub wykorzystania broni palnej. Art.
11f ust. 1, 2 i 4 oraz przepisy wydane na podstawie art. 11g ust. 4 - w zakresie przydziału
broni służbowej - stosuje się odpowiednio.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i
sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając
cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.
Rozdział 5
Inspektorzy oraz pracownicy kontroli skarbowej
Art. 37b.
Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują inspektorzy i pracownicy.
Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe, posługują się legitymacjami
służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.
Art. 38.
1.
Inspektor prowadzi samodzielnie czynności kontrolne.
2.
Do wyłączenia inspektora oraz pracownika stosuje się odpowiednio art. 130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
3.
Inspektor może powierzyć dokonywanie czynności kontrolnych pod swoim nadzorem upoważnionym
pracownikom, upoważnionym przedstawicielom instytucji Unii Europejskiej w przypadku
uczestniczenia tych osób w kontroli środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
oraz upoważnionym na podstawie porozumień, o których mowa w art. 7a ust. 2, przedstawicielom
właściwych władz państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyłączeniem:
1)
zarządzania inwentaryzacji;
2)
przesłuchiwania świadków;
2a)
przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony;
3)
dokonywania ostatecznych obliczeń należności budżetowych;
4)
(uchylony)
5)
(uchylony)
6)
(uchylony)
7)
(uchylony)
8)
czynności, o których mowa w art. 288 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.
4.
Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze w sprawach z zakresu kontroli skarbowej
w trybie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu karnego skarbowego.
5.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, jako organ nadrzędny nad finansowym organem
postępowania przygotowawczego, może upoważnić inspektora zatrudnionego w komórce organizacyjnej,
o której mowa w art. 10 ust. 3, właściwej w sprawach nadzoru nad postępowaniami w
sprawach o przestępstwa skarbowe prowadzonymi przez inspektorów, do wykonywania w
jego imieniu uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów Kodeksu karnego skarbowego.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy właściwe do ich wydawania,
sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się
nimi, uwzględniając zapewnienie właściwej ich ochrony.
Art. 39.
1.
Inspektorem może być ten, kto:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;
2)
ma nieposzlakowaną opinię i nie został skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo
lub umyślne przestępstwo skarbowe;
3)
posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe o specjalności
przydatnej do kontroli skarbowej;
4)
jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co najmniej
5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w jednostkach
organizacyjnych kontroli skarbowej;
5)
złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją powołaną przez
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
1a.
Inspektorem może być również osoba zatrudniona w jednostkach organizacyjnych kontroli
skarbowej, która jest wpisana na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia warunki,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-4.
2.
W szczególnie uzasadnionych wypadkach Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może
powołać na inspektora osobę niespełniającą warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3
i 4.
2a.
Inspektorzy, którzy wykonują czynności kontrolne lub prowadzą postępowania przygotowawcze,
o których mowa w art. 38 ust. 5, podlegają ocenie kwalifikacyjnej nie rzadziej niż
raz na 24 miesiące i nie częściej niż raz na 12 miesięcy.
2b.
Inspektorzy i pracownicy urzędów kontroli skarbowej będący pracownikami służby cywilnej
są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać oświadczenia majątkowe
wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku
podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której
osoba jest zatrudniona.
2c.
Dyrektorzy i wicedyrektorzy urzędów kontroli skarbowej oświadczenia majątkowe składają
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
2d.
Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniach majątkowych uprawniona jest
komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
2e.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio
przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące
funkcje publiczne.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa szczegółowe warunki odbywania
praktyki oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora.
Art. 39a.
1.
Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
2.
Akt powołania na stanowisko inspektora powinien określać:
1)
imię i nazwisko;
2)
jednostkę organizacyjną, w której inspektor wykonuje czynności służbowe;
3)
rodzaj stanowiska inspektora;
4)
datę powołania.
3.
Stanowisko pracy, wynagrodzenie oraz inne elementy związane z wykonywaniem czynności
służbowych inspektora określa kierownik jednostki organizacyjnej wskazanej w akcie
powołania, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od daty powołania.
4.
W przypadku zmiany rodzaju stanowiska inspektora Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej
dokonuje zmiany treści aktu powołania. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 40.
1.
Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia nie niższy niż
50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.
1a.
Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są inspektorami,
a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze, przysługuje
miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, w wysokości do 50% wynagrodzenia.
1b.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi
zasady, wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1a.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje stanowisk inspektorów oraz
wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1.
Art. 40a.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, gdy jest to uzasadnione potrzebami kontroli
skarbowej, może, na wniosek uprawnionego organu, oddelegować inspektora do wykonywania
zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej albo poza kontrolą
skarbową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na okres nieprzekraczający 3 miesięcy
w ciągu roku kalendarzowego.
2.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może oddelegować inspektora, na jego wniosek
lub za jego zgodą, do wykonywania zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej
kontroli skarbowej lub poza kontrolą skarbową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb oddelegowania, przyznawania wynagrodzenia oraz innych świadczeń przysługujących
inspektorowi w czasie oddelegowania oraz organy uprawnione do występowania z wnioskiem
o oddelegowanie inspektora, biorąc pod uwagę:
1)
sytuację rodzinną inspektora;
2)
charakter zadań służbowych w innej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej oraz
poza kontrolą skarbową, do których inspektor może być oddelegowany;
3)
sposób zgłaszania wniosku i wyrażania zgody przez inspektora na oddelegowanie;
4)
tryb postępowania w przypadku zmiany warunków oddelegowania, uprawnienia i świadczenia
przysługujące inspektorowi w tym czasie, w szczególności w zakresie ustalania i wypłaty
wynagrodzenia oraz prawa do urlopu;
5)
tryb i sposób odwołania inspektora z oddelegowania oraz zwolnienia inspektora przez
instytucję ze stanowiska, które zajmował w niej podczas oddelegowania;
6)
sposób udokumentowania przez inspektora poniesionych kosztów oddelegowania, w tym
podróży.
Art. 41.
1.
Inspektorzy oraz inni pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej w związku
z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
2.
Inspektorzy w czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być zatrzymani bez
uprzedniej zgody Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie dotyczy to zatrzymania
na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.
2a.
Organ prowadzący postępowanie przygotowawcze w trybie i na zasadach określonych w
przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego, z wyłączeniem finansowego organu postępowania przygotowawczego, zawiadamia Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej o zamiarze przesłuchania inspektora w charakterze świadka
albo podejrzanego co do faktów, o których dowiedział się w związku z wykonywaniem
czynności służbowych. Zdanie pierwsze stosuje się do sądu, jeżeli przesłuchanie inspektora
następuje po raz pierwszy na rozprawie głównej.
3.
Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków służbowych inspektorzy
odpowiadają tylko dyscyplinarnie.
Art. 42.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora z zajmowanego stanowiska
w przypadku:
1)
otrzymania negatywnej oceny kwalifikacyjnej potwierdzonej ponowną negatywną oceną;
2)
utraty nieposzlakowanej opinii;
3)
podjęcia zatrudnienia poza urzędem kontroli skarbowej albo komórkami organizacyjnymi,
o których mowa w art. 10 ust. 3;
4)
przyjęcia obywatelstwa innego państwa;
5)
złożenia przez inspektora rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
6)
orzeczenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności
do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków inspektora.
2.
Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 jest
równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu
wypowiedzenia. Odwołanie następuje z upływem okresu wypowiedzenia.
3.
Odwołanie ze stanowiska inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 3-6 nie jest
równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy. Nowe warunki pracy i płacy na stanowisku
zajmowanym lub równorzędnym z zajmowanym przed powołaniem na stanowisko inspektora
proponuje dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w którym jest zatrudniony inspektor,
albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
publicznych - jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym urzędzie.
Art. 42a.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może odwołać inspektora z zajmowanego stanowiska
w przypadku:
1)
(uchylony)
2)
jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok;
3)
ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej, jeżeli
wina inspektora jest oczywista;
4)
popełnienia w czasie trwania umowy o pracę albo stosunku pracy przestępstwa, które
uniemożliwia dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste.
2.
W przypadku odwołania:
1)
(uchylony)
2)
z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 - odwołanie jest równoznaczne z rozwiązaniem
stosunku pracy bez wypowiedzenia.
3.
Odwołanie z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie może nastąpić po upływie
miesiąca od dnia uzyskania przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej wiadomości
o okoliczności uzasadniającej odwołanie.
Art. 42b.
Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić w drodze porozumienia stron
lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji inspektora.
Art. 42c.
Rozwiązanie stosunku pracy z inspektorem może nastąpić tylko w przypadkach określonych
w art. 42-42b. Do rozwiązania stosunku pracy inspektora nie stosuje się przepisów
Kodeksu pracy oraz ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej dotyczących przyczyn jego rozwiązania.
Art. 42d.
1.
Stosunek pracy inspektora wygasa w przypadku:
1)
zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;
2)
prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej lub wydalenia
z pracy w urzędzie;
5)
upływu 3 miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;
6)
śmierci inspektora.
2.
Wygaśnięcie stosunku pracy inspektora stwierdza Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
3.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej powołuje na stanowisko inspektora osobę, której
stosunek pracy wygasł z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 5, jeżeli postępowanie
karne lub postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe zostało umorzone albo wydany
został prawomocny wyrok uniewinniający; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania
karnego ani wydania wyroku o zezwoleniu na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.
4.
Powołanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie na podstawie wniosku inspektora,
którego stosunek pracy wygasł, złożonego nie później niż 3 miesiące od dnia umorzenia
postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwa skarbowe albo wydania
prawomocnego wyroku uniewinniającego.
Art. 42e.
W razie likwidacji jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej, w której inspektor
wykonuje pracę, lub reorganizacji tej jednostki w sposób uniemożliwiający dalsze zatrudnienie
inspektora Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przenosi go do innej jednostki organizacyjnej
kontroli skarbowej.
Art. 42f.
Pracę w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz wywiadzie
skarbowym może podjąć osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;
2)
ma nieposzlakowaną opinię i nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo
lub przestępstwo skarbowe;
3)
posiada co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby
w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotowa
jest się podporządkować;
4)
daje rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach o
ochronie informacji niejawnych.
Art. 42g.
1.
Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie skarbowym, kandydatach zgłaszających
się do naboru na te stanowiska oraz o zatrudnieniu w wyniku naboru na te stanowiska
nie podlegają upowszechnianiu ani udostępnianiu.
2.
Do obsady stanowisk kierujących komórkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach wywiadu
skarbowego przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej nie stosuje się.
Art. 42h.
Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych, o
których mowa w art. 11g ust. 1, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach
oraz kandydatów do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego
ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Art. 42i.
1.
Przyjęcie kandydata do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g
ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym poprzedza się postępowaniem kwalifikacyjnym, na
które składa się:
1)
przyjęcie podania o przyjęcie do pracy, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów
stwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o uprzednim
zatrudnieniu;
2)
rozmowa kwalifikacyjna;
3)
postępowanie sprawdzające określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;
4)
ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do pracy;
5)
badanie psychologiczne i psychofizjologiczne;
6)
egzamin sprawności fizycznej - w przypadku kandydatów do pracy w komórkach organizacyjnych,
o których mowa w art. 11g ust. 1.
2.
Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych funkcjonariuszy
Inspekcji Celnej, Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony
Rządu, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej oraz funkcjonariuszy celnych, zatrudnionych
uprzednio w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych administracji celnej, o których
mowa w art. 6zl ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (w brzmieniu z dnia 1 maja 2004 r., Dz. U, poz. 623), a także byłych pracowników
wywiadu skarbowego lub komórek organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1,
można, za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, ograniczyć. Ograniczenie
nie może dotyczyć etapów postępowania określonych w ust. 1 pkt 1-3.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
tryb postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie
do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie
skarbowym, a także wzór składanego przez te osoby kwestionariusza osobowego, biorąc
pod uwagę czynności niezbędne do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego i ustalenia
w jego toku przydatności i predyspozycji do pracy.
Art. 42j.
1.
Inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w komórkach organizacyjnych, o których mowa w
art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym mogą być skierowani, z urzędu albo na
własną prośbę, na badania lekarskie lub psychologiczne w celu określenia ich stanu
zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pracy w tych komórkach.
1a.
Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani poddać się badaniom
zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym
i dodatkowym.
1b.
W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na
wydanie orzeczenia, inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą zostać
skierowani na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyrażą na to zgodę.
2.
Inspektorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą być również poddani badaniom
psychofizjologicznym. Na badanie kieruje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
3.
Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.
11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą komisję lekarską stanowi
podstawę do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, z zachowaniem trzymiesięcznego
okresu wypowiedzenia, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie pracownika na stanowisko
niewymagające takich predyspozycji w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej,
w której jest zatrudniony.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pracownika, o którym mowa w ust. 1, który
dwukrotnie, bez usprawiedliwienia nie stawił się:
1)
przed komisją lekarską, do której został skierowany w celu określenia jego stanu zdrowia;
2)
na badania wyznaczone zgodnie z ust. 1a lub na obserwację w podmiocie leczniczym,
o której mowa w ust. 1b, jeżeli wyraził na nią zgodę.
5.
Trwała utrata zdolności do pracy w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.
11g ust. 1, albo w wywiadzie skarbowym orzeczona przez właściwą komisję lekarską,
dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przed tą komisją przez inspektora lub
dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się przez niego na badania wyznaczone zgodnie
z ust. 1a, lub niepoddanie się im lub dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się
na obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraził na nią zgodę, stanowi podstawę
do przeniesienia inspektora na stanowisko niewymagające takich zdolności w jednostce
organizacyjnej kontroli skarbowej, w której jest zatrudniony.
6.
Do urzędników służby cywilnej zatrudnionych w komórkach organizacyjnych, o których
mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym stosuje się przepis ust. 5.
Art. 42k.
1.
Czas pracy inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach organizacyjnych, o
których mowa w art. 11g ust. 1, oraz w wywiadzie skarbowym jest określony wymiarem
ich obowiązków, z uwzględnieniem prawa do odpoczynku.
2.
Czas pracy inspektorów i pracowników, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać
przeciętnie 40 godzin tygodniowo w czteromiesięcznym okresie rozliczeniowym.
3.
Wykonywanie zadań służbowych nie może przekraczać, łącznie z pracą w godzinach nadliczbowych,
przeciętnie 48 godzin w tygodniu, w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2.
W zamian za czas pracy przekraczający 40 godzin pracy w tygodniu inspektorowi i pracownikowi
przysługuje czas wolny od pracy w takim samym wymiarze.
4.
Inspektorom i pracownikom, o których mowa w ust. 1, przysługuje prawo co najmniej
do:
1)
11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie;
2)
24 godzin nieprzerwanego odpoczynku w okresie 7-dniowym.
5.
Przepisy ust. 2-4 nie mają zastosowania w przypadku konieczności:
1)
wykonania czynności służbowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane;
2)
zapewnienia ciągłości pracy na stanowiskach, na których jest wymagane jej utrzymanie
w sposób ciągły.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
rozkład i system czasu pracy inspektorów i pracowników, o których mowa w ust. 1, oraz
tryb udzielania im czasu wolnego w zamian za pracę w wymiarze przekraczającym średnio
40 godzin tygodniowo, biorąc pod uwagę zagwarantowanie prawa do odpoczynku oraz prawidłową
realizację zadań kontroli skarbowej.
Art. 43.
W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów
stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
Rozdział 5a
Kara pieniężna
Art. 43a.
1.
W przypadku nieudzielenia informacji, o których mowa w art. 7c ust. 1 i art. 7d ust.
1 i 2, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej
może, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot, o którym mowa w art. 7c ust. 1 i art.
7d ust. 1 i 2, karę pieniężną w wysokości do 5000 zł.
1a45)Dodany przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Termin płatności kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której
mowa w ust. 1.
2.
Kara pieniężna nie może zostać nałożona do czasu, kiedy postanowienie organu kontroli
skarbowej w sprawie udzielenia informacji stało się ostateczne.
3.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej
stronie służy odwołanie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
4.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej przez Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej nie służy odwołanie, jednakże stronie służy wniosek do tego organu o ponowne
rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań stosuje się odpowiednio.
5.
Do postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
6.
Kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Art. 44-57.
(pominięte)
Art. 58.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organach kontroli finansowej albo o kontroli
finansowej, rozumie się przez to odpowiednio organy kontroli skarbowej i kontrolę
skarbową.
Art. 59.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia46)Ustawa została ogłoszona w dniu 6 listopada 1991 r., z wyjątkiem art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 3, art. 10, art. 40 i art. 57 ust. 1,
które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1)
Przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja
podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1649), która weszła w życie z
dniem 1 stycznia 2016 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 699, 978, 1197, 1269, 1311, 1649, 1923, 1932 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 195.
3)
Z dniem 26 czerwca 2008 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17
czerwca 2008 r. sygn. akt K 8/04 (Dz. U. poz. 707).
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
7)
Wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2016 r.
8)
Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie
z dniem 1 lipca 2016 r.
9)
Dodany przez art. 4 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
12)
Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 40 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji
podatkowej (Dz. U. poz. 1269), który wszedł w życie z dniem 1 września 2015 r.
14)
Dodany przez art. 4 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
15)
Dodany przez art. 4 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy
o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1357),
która weszła w życie z dniem 11 października 2015 r.
18)
Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 788), która weszła w życie z dniem 12 lipca
2015 r.
19)
Z dniem 30 czerwca 2006 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20
czerwca 2005 r. sygn. akt K 4/04 (Dz. U. poz. 1042).
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r.
o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 147), która weszła
w życie z dniem 7 lutego 2016 r.
21)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 827 i 1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147 i 542.
22)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
24)
Przez art. 3 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
25)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. e ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
27)
Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
28)
Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 20.
30)
Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
33)
Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
35)
Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
36)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 699, 875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r.
poz. 65 i 352.
37)
Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy
o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2281),
która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
40)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 20.
41)
Przez art. 6 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437), która weszła w życie z dniem
15 kwietnia 2016 r.
42)
Dodany przez art. 3 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
20.
45)
Dodany przez art. 4 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
46)
Ustawa została ogłoszona w dniu 6 listopada 1991 r.