Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 26 stycznia 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących
Skarbowi Państwa
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących
Skarbowi Państwa , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne ,
2)
ustawą z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych ,
3)
ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 25 stycznia 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 456 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , który stanowi:
„
Art. 456.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.;
2)
art. 148 i art. 149, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;
3)
art. 428 pkt 138 w zakresie dotyczącym art. 227, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
odnośników nr 1-3 oraz art. 152 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
gazów cieplarnianych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wykonuje postanowienia:
1)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 748/2009 z dnia 5 sierpnia 2009 r. w sprawie wykazu
operatorów statków powietrznych, którzy wykonywali działalność lotniczą wymienioną
w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. ze wskazaniem
administrującego państwa członkowskiego dla każdego operatora statków powietrznych ;
2)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu,
kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień
do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie ;
3)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 550/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustalającego, na
mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, pewne ograniczenia w zakresie
wykorzystania międzynarodowych jednostek z tytułu projektów związanych z gazami przemysłowymi ;
4)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie weryfikacji
raportów na temat wielkości emisji gazów cieplarnianych i raportów dotyczących tonokilometrów
oraz akredytacji weryfikatorów zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady ;
5)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania
i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady ;
6)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr
Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr
280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia
Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 ;
7)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r.
w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych
oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie
dla zmiany klimatu, oraz uchylającego decyzję 280/2004/WE ;
8)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 1123/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie określania
uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady .
2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r.
ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie
oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE .
3) Niniejsza ustawa wykonuje następujące decyzje:
1)
decyzję Komisji z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie zapobiegania podwójnemu liczeniu
redukcji emisji gazów cieplarnianych w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami
do emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w przypadku
projektów realizowanych w ramach protokołu z Kioto (2006/780/WE) (Dz. Urz. UE L 316 z 16.11.2006, str. 12);
2)
decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.
w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia
emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących
redukcji emisji gazów cieplarnianych ;
3)
decyzję Komisji z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowej interpretacji rodzajów
działalności lotniczej wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady (2009/450/WE) (Dz. Urz. UE L 149 z 12.06.2009, str. 69);
4)
decyzję Komisji z dnia 22 października 2010 r. dostosowującą w całej Unii liczbę uprawnień,
które mają być wydane w ramach systemu unijnego na rok 2013, oraz uchylającą decyzję
2010/384/UE (2010/634/UE) (Dz. Urz. UE L 279 z 23.10.2010, str. 34);
5)
decyzję Komisji K (2011) 1983 wersja ostateczna z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie
metodologii przejściowego przydziału instalacjom wytwarzającym energię elektryczną
bezpłatnych uprawnień do emisji na mocy art. 10c ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE (decyzja
niepublikowana);
6)
decyzję Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad
dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii
na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2011/278/UE) (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2011, str. 1, z późn. zm.);
7)
decyzję Komisji z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie ogólnounijnej ilości uprawnień,
o której mowa w art. 3e ust. 3 lit. a-d dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie
(2011/389/UE) ;
8)
decyzję Komisji z dnia 26 marca 2013 r. określającą roczne limity emisji państw członkowskich
na lata 2013-2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE (2013/162/UE) (Dz. Urz. UE L 90 z 28.03.2013, str. 106);
9)
decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE z dnia 24 kwietnia 2013 r.
wprowadzającą tymczasowe odstępstwa od dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system
handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie ;
10)
decyzję Komisji z dnia 5 września 2013 r. dotyczącą standardowego współczynnika wykorzystania
zdolności produkcyjnych zgodnie z art. 18 ust. 2 decyzji 2011/278/UE (2013/447/UE) (Dz. Urz. UE L 240 z 07.09.2013, str. 23);
11)
decyzję Komisji z dnia 5 września 2013 r. dotyczącą krajowych środków wykonawczych
w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych
zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2013/448/UE) (Dz. Urz. UE L 240 z 07.09.2013, str. 27);
12)
decyzję Komisji z dnia 27 października 2014 r. ustalającą, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady, wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone
na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2015-2019 (2014/746/UE) .
”
„
Art. 152.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 138 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego , który stanowi:
„
Art. 138.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2015 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa
Rozdział 1
Uprawnienia ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa
Art. 1.
Ogólne zadania ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określają przepisy odrębne.
Art. 1a.
Ilekroć w ustawie jest mowa o państwowej osobie prawnej - należy przez to rozumieć
inną niż Skarb Państwa jednostkę organizacyjną, posiadającą osobowość prawną, której
mienie jest w całości mieniem państwowym.
Art. 1b.
Przepisów ustawy nie stosuje się do innych, niż określone w art. 1a, podmiotów i należącego
do nich mienia - w czasie trwania przewłaszczenia tego mienia albo akcji lub udziałów
tych podmiotów - na zabezpieczenie roszczeń przysługujących Skarbowi Państwa reprezentowanemu
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, z tytułu udzielonych poręczeń
lub gwarancji.
Art. 2.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa:
1)
przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów oraz, z jej upoważnienia, Sejmowi coroczne
sprawozdania o stanie mienia Skarbu Państwa oraz o ekonomicznych, finansowych i społecznych
skutkach prywatyzacji;
2)
przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów projekty rocznych kierunków prywatyzacji
i programów prywatyzacji majątku państwowego oraz coroczne sprawozdania z realizacji
kierunków prywatyzacji;
3)
prowadzi zbiorczą ewidencję majątku Skarbu Państwa;
4)
prowadzi ewidencję podmiotów, w szczególności państwowych jednostek organizacyjnych,
którym przysługuje prawo wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu
lub do działania w imieniu Skarbu Państwa;
5)
wykonuje uprawnienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa, w szczególności:
a)
w zakresie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa, łącznie z wynikającymi
z nich prawami osobistymi,
b)
w stosunku do mienia pozostałego po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej
lub przypadającego Skarbowi Państwa w wyniku likwidacji spółki z jego udziałem,
chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej;
6)
składa w imieniu Skarbu Państwa oświadczenia woli o utworzeniu spółki handlowej lub
przystąpieniu do takiej spółki oraz o utworzeniu innej osoby prawnej, przewidzianej
przepisami prawa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej;
7)
sprawuje kontrolę wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa
przez państwowe jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 4;
8)
sprawuje kontrolę wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe
osoby prawne zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych;
8a)
udziela ze środków, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji , pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców, w tym przedsiębiorców
publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy
organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej
niektórych przedsiębiorców , oraz udziela wsparcia niebędącego pomocą publiczną;
8b)
zatwierdza plany restrukturyzacji przedsiębiorców, o których mowa w pkt 8a, w przypadku
gdy plany te przewidują udzielenie pomocy na restrukturyzację przez ministra właściwego
do spraw Skarbu Państwa, albo ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa wraz z innymi
podmiotami;
9)
realizuje inne zadania określone w przepisach odrębnych.
Art. 2a.
Koszty realizacji zadań ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, określonych w
art. 2 pkt 3-9, w szczególności koszty realizacji zadań tego ministra z zakresu restrukturyzacji
przeznaczonych do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub spółek z udziałem Skarbu
Państwa, gospodarowania oraz rozporządzania mieniem Skarbu Państwa - w tym mieniem
innym niż akcje albo przedsiębiorstwo - mogą być pokrywane ze środków Funduszu Restrukturyzacji
Przedsiębiorców i Funduszu Skarbu Państwa, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.
Art. 2b.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb, warunki i formy udzielania pomocy, o której mowa w art. 2 pkt 8a, uwzględniając
w szczególności konieczność ukierunkowania pomocy na ratowanie, udzielanej w celu
umożliwienia przedsiębiorcy funkcjonowania przez czas konieczny na przygotowanie planu
restrukturyzacji przedsiębiorcy, a pomocy na restrukturyzację - na przywrócenie długookresowej
zdolności do konkurowania na rynku;
2)
tryb, warunki i formy udzielania wsparcia, o którym mowa w art. 2 pkt 8a, niebędącego
pomocą publiczną, uwzględniając konieczność efektywnego udzielania wsparcia, w szczególności
w celu dokonania nowych inwestycji przez przedsiębiorców.
Art. 3.
1.
Ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa przysługują, określone w odrębnych przepisach,
uprawnienia względem państwowych osób prawnych w rozumieniu art. 441 Kodeksu cywilnego, jeżeli nie zostały one zastrzeżone na rzecz innych organów państwowych.
2.
Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika, jakiej państwowej osobie prawnej przysługują
prawa majątkowe do składnika mienia państwowego, prawa te przysługują Skarbowi Państwa
reprezentowanemu przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa.
Art. 4.
(uchylony)
Art. 5.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem odrębnych przepisów określających
tworzenie, ustrój i ustanie państwowych osób prawnych oraz z zastrzeżeniem postanowień
statutów wydanych na podstawie tych przepisów:
1)
tworzy, likwiduje, łączy, dzieli i przekształca państwowe osoby prawne;
2)
powołuje i odwołuje członków organów państwowych osób prawnych.
Art. 5a.
1.
Państwowe osoby prawne są obowiązane uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu
Państwa na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów
trwałych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, zaliczonymi do wartości niematerialnych
i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych lub inwestycji długoterminowych, w tym oddania
tych składników do korzystania innym podmiotom na podstawie umów prawa cywilnego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa
przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 50 000 euro, obliczonej
na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z
dnia wystąpienia o zgodę.
2.
Czynność prawna dokonana z naruszeniem obowiązku określonego w ust. 1 jest nieważna.
3.
Nie wymaga zgody, o której mowa w ust. 1, czynność prawna:
1)
przedsiębiorstw państwowych, jeżeli na mocy przepisów odrębnych jest wymagane zgłoszenie
zamiaru jej dokonania organowi założycielskiemu;
2)
jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, w których prawa z akcji lub udziałów wykonuje
minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, jeżeli na mocy przepisów odrębnych, postanowień
statutu albo umowy spółki na jej dokonanie jest wymagana zgoda walnego zgromadzenia
albo zgromadzenia wspólników;
3)
w zakresie rozporządzenia akcjami i obligacjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
42)W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.)
dokonywana w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym lub restrukturyzacyjnym;
53)W brzmieniu ustalonym przez art. 108 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. poz. 1322), która weszła w życie z dniem 1 października 2015 r.)
Agencji Nieruchomości Rolnych oraz Agencji Mienia Wojskowego - w zakresie rozporządzenia,
powierzonymi tym Agencjom na podstawie przepisów odrębnych, składnikami mienia Skarbu
Państwa;
6)
Agencji Rezerw Materiałowych - w zakresie rezerw strategicznych;
74)W brzmieniu ustalonym przez art. 111 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie z dniem 9 września 2015 r.)
nabycia lub rozporządzania uprawnieniami do emisji, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych ;
8)
nabycia lub rozporządzania jednostkami przyznanej emisji, jednostkami redukcji emisji,
jednostkami poświadczonej redukcji emisji, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych
i innych substancji .
Art. 5b.
1.
Z wnioskiem o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 5a ust. 1, występuje państwowa
osoba prawna dokonująca czynności prawnej, określając:
1)
przedmiot rozporządzenia z wyszczególnieniem danych ewidencyjnych identyfikujących
składniki aktywów trwałych;
2)
wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia;
3)
sposób rozporządzenia;
4)
podmiot, na rzecz którego nastąpi rozporządzenie;
5)
uzasadnienie gospodarcze czynności prawnej.
2.
Do wniosku dołącza się:
1)
dokumenty potwierdzające:
a)
że wnioskodawca jest państwową osobą prawną, chyba że osobowość prawna została nadana
wnioskodawcy ustawą,
b)
prawo do przedmiotu rozporządzenia,
c)
wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia, o której mowa w ust. 1 pkt 2: wycenę rzeczoznawcy
albo oświadczenie wnioskodawcy - jeżeli wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia
można ustalić na podstawie opublikowanych cenników lub notowań giełdowych albo jeżeli
koszt wyceny przewyższa 20% wartości bilansowej przedmiotu rozporządzenia;
2)
projekt umowy, na podstawie której ma być dokonane rozporządzenie;
3)
inne dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku.
3.
Jeżeli złożony wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 i 2, minister właściwy
do spraw Skarbu Państwa wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w wyznaczonym terminie,
pod rygorem zwrotu wniosku. Termin, o którym mowa w ust. 4, ulega zawieszeniu do dnia
usunięcia braków.
3a.
Jeżeli minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zleci sporządzenie dodatkowej wyceny
nieruchomości lub wystąpi do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie
oceny prawidłowości tej wyceny albo wyceny, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. c, w
trybie art. 157 ust. 1 albo ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami , bieg terminu, o którym mowa w ust. 4, ulega zawieszeniu do dnia otrzymania dodatkowej
wyceny lub oceny prawidłowości sporządzanej wyceny, nie dłużej jednak niż na 60 dni.
3b.
W sprawach szczególnie skomplikowanych okres zawieszenia postępowania może ulec wydłużeniu,
nie więcej jednak niż o 30 dni. O przyczynie wydłużenia okresu zawieszenia postępowania
minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zawiadamia stronę postępowania.
4.
Rozpatrzenie wniosku następuje w terminie miesiąca od dnia jego doręczenia ministrowi
właściwemu do spraw Skarbu Państwa wraz z kompletem wymaganych dokumentów.
Art. 5c.
1.
Zgoda, o której mowa w art. 5a ust. 1, jest wyrażana na czas oznaczony, nie dłuższy
niż rok.
2.
Zgoda może być wydana z zastrzeżeniem warunków.
3.
W przypadku zgody wydanej z zastrzeżeniem warunków, odmowy wyrażenia zgody albo zwrotu
wniosku, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa jest obowiązany do pisemnego uzasadnienia
rozstrzygnięcia.
4.
Państwowej osobie prawnej przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do ministra właściwego
do spraw Skarbu Państwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisemnie uzasadnionego
rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 3; do sprzeciwu dołącza się jego uzasadnienie.
5.
W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa
w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprzeciwu, państwowej osobie prawnej przysługuje
prawo wniesienia w terminie 7 dni odwołania do sądu. Sąd w terminie 14 dni wyznacza
rozprawę.
6.
Do rozpatrywania spraw, o których mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy
części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego.
Art. 6.
(uchylony)
Art. 7.
(uchylony)
Art. 7a.
(uchylony)
Rozdział 1a
Zadania z zakresu wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa realizowane przez wojewodę
Art. 7b.
1.
Wojewoda wykonuje zadania w zakresie:
1)
gospodarowania mieniem:
a)
pozostałym po zlikwidowanych państwowych jednostkach organizacyjnych lub spółkach
z udziałem Skarbu Państwa,
b)
pozostałym po rozwiązanych bądź wygasłych umowach o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego
korzystania,
c)
przejętym przez Skarb Państwa z innych tytułów;
2)
przejęcia lub gospodarowania mieniem pozostałym po przedsiębiorstwie państwowym wykreślonym
z rejestru przedsiębiorców;
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych, w których Skarb Państwa, reprezentowany
przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, występuje w charakterze wierzyciela;
4)
darowizn na rzecz Skarbu Państwa;
5)
spadków przypadających Skarbowi Państwa, w tym długów spadkowych, z zastrzeżeniem
kompetencji przyznanych starostom wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej
oraz konsulom.
2.
Właściwość wojewody ustala się według:
1)
siedziby państwowej jednostki organizacyjnej, spółki z udziałem Skarbu Państwa lub
przedsiębiorstwa państwowego - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a
i b oraz pkt 2;
2)
miejsca, w którym znajduje się przejęte przez Skarb Państwa mienie lub jego przeważająca
część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c;
36)W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
siedziby upadłego lub dłużnika − w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;
4)
miejsca położenia przeważającej części składników majątkowych będących przedmiotem
darowizn na rzecz Skarbu Państwa - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;
5)
miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej
Polskiej nie da się ustalić, według miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy
lub jego przeważająca część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.
Art. 7c.
1.
O sposobie zagospodarowania nieruchomości wchodzących w skład mienia, o którym mowa
w art. 7b ust. 1, rozstrzyga właściwy wojewoda.
2.
Do czasu rozstrzygnięcia o sposobie zagospodarowania nieruchomościami, o których mowa
w ust. 1, wojewoda:
1)
prowadzi rejestr nieruchomości;
2)
zapewnia wycenę nieruchomości;
3)
zabezpiecza nieruchomości przed uszkodzeniem lub zniszczeniem;
4)
wykonuje czynności związane z naliczaniem należności za nieruchomości udostępnione
przed ich przejęciem oraz prowadzi windykację tych należności;
5)
współpracuje z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami
Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego;
6)
podejmuje czynności w postępowaniu sądowym, w szczególności w sprawach dotyczących
własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o zapłatę należności za korzystanie z nieruchomości, o roszczenia
ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia spadku, o stwierdzenie
nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie;
7)
składa wnioski o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości oraz o wpis w księdze
wieczystej.
3.
Wojewoda przekazuje nieruchomości, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentacją, ministrowi
właściwemu do spraw Skarbu Państwa, na jego żądanie, w terminie 2 miesięcy od dnia
zgłoszenia żądania, w przypadku przeznaczenia tych nieruchomości przez ministra właściwego
do spraw Skarbu Państwa na cele określone w art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 60a ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Rozdział 2
(uchylony)
Rozdział 3
Zasady reprezentowania Skarbu Państwa
Art. 17.
1.
Kierownicy urzędów państwowych, w rozumieniu przepisów o pracownikach urzędów państwowych,
w szczególności dyrektorzy generalni urzędów, reprezentują Skarb Państwa w odniesieniu
do powierzonego im mienia i w zakresie zadań ich urzędów, określonych w odrębnych
przepisach. W strukturach organizacyjnych urzędów państwowych wyznacza się komórki
albo stanowiska pracy do obsługi spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa.
2.
Kierownicy urzędów państwowych mogą, w zakresie uprawnień reprezentowania Skarbu Państwa
wynikających z przepisów odrębnych, udzielać pełnomocnictw do reprezentowania Skarbu
Państwa kierownikom podporządkowanych im jednostek organizacyjnych.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do Najwyższej Izby Kontroli oraz Komendanta
Głównego Ochotniczych Hufców Pracy.
4.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, może, w drodze
rozporządzenia, rozciągnąć przepisy ust. 1 i 2 na kierowników innych państwowych jednostek
organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Art. 17a.
1.
Organy administracji publicznej oraz inne podmioty uprawnione na podstawie odrębnych
przepisów do reprezentowania Skarbu Państwa reprezentują Skarb Państwa zgodnie z ich
właściwością i w zakresie określonym w przepisach odrębnych.
2.
Do czynności prawnych dokonanych z naruszeniem przepisów o właściwości i zakresie
reprezentacji Skarbu Państwa stosuje się odpowiednio art. 103 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego.
Art. 17b.
Jednostki budżetowe:
1)
gospodarują na zasadach racjonalnej i oszczędnej gospodarki mieniem Skarbu Państwa,
w które zostały wyposażone;
2)
zapewniają ochronę tego mienia;
3)
mogą zbywać składniki rzeczowe majątku ruchomego.
Art. 17c.
1.
Potrącenie z wierzytelności Skarbu Państwa przysługującej danemu podmiotowi reprezentującemu
Skarb Państwa może być dokonane, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli potrącana wierzytelność
wzajemna przysługuje wobec tego samego podmiotu reprezentującego Skarb Państwa.
2.
Z wierzytelności Skarbu Państwa nie można potrącić wierzytelności wzajemnej, która
była przedmiotem obrotu jako wierzytelność wobec Skarbu Państwa.
Art. 18.
1.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może zlecać, z zachowaniem zasad i trybu
określonego w odrębnych przepisach, osobom prawnym lub fizycznym dokonywanie określonych
czynności prawnych oraz faktycznych w zakresie jego właściwości, udzielając w tym
zakresie stosownych pełnomocnictw.
2.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w porozumieniu z właściwymi organami administracji
rządowej, może udzielać kierownikom urzędów państwowych lub innych państwowych jednostek
organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej upoważnień do wykonywania zadań
określonych w art. 2 pkt 5-8.
Art. 19.
1.
Wojewodowie, podmioty, o których mowa w art. 17 i art. 18, oraz państwowe osoby prawne
i organy jednostek samorządu terytorialnego, na żądanie ministra właściwego do spraw
Skarbu Państwa, składają temu ministrowi sprawozdania z wykonywania zadań w zakresie
wynikającym ze spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa.
2.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, występując z żądaniem, o którym mowa w
ust. 1, określa zakres, formę i termin złożenia sprawozdania z wykonanych przez dany
podmiot zadań wynikających ze spraw związanych z reprezentacją Skarbu Państwa.
Art. 19a.
1.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przeprowadza kontrolę:
1)
wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa przez państwowe
jednostki organizacyjne, którym przysługuje prawo wykonywania takich uprawnień lub
prawo do działania w imieniu Skarbu Państwa;
2)
wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe osoby prawne
zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych.
2.
Zakres kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje zgodność wykonywania uprawnień
majątkowych Skarbu Państwa z właściwymi przepisami oraz z interesem Skarbu Państwa.
3.
Zakres kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje ocenę:
1)
wykonywania zadań w zakresie przekształceń własnościowych pod względem legalności,
gospodarności i zapewnienia ochrony interesów Skarbu Państwa;
2)
zgodności stosowanych procedur przekształceń własnościowych z właściwymi przepisami;
3)
zgodności realizacji przekształceń własnościowych z udzielonym upoważnieniem lub zgodą
ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w przypadkach gdy taka zgoda lub upoważnienie
są wymagane.
4.
Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana na zasadach i w trybie określonych
w przepisach o kontroli w administracji rządowej.
Art. 20.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, określa, w
drodze rozporządzenia:
1)
(uchylony)
2)
(uchylony)
3)
(uchylony)
4)
szczegółowe zasady ewidencjonowania majątku Skarbu Państwa, w tym zbiorczej ewidencji,
o której mowa w art. 2 pkt 3, oraz związane z tym obowiązki państwowych jednostek
organizacyjnych, którym powierzono to mienie;
5)
sposób i tryb gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone
są jednostki budżetowe, uwzględniając zasadę racjonalnej gospodarki, wymóg stosowania
trybu przetargu publicznego lub publicznego zaproszenia do rokowań przy rozporządzaniu
składnikami aktywów trwałych o znacznej wartości oraz określone w odrębnych przepisach
zasady gospodarki finansowej jednostek sektora finansów publicznych.
Art. 21.
Do czasu przygotowania zbiorczej ewidencji majątku Skarbu Państwa, o której mowa w
art. 2 pkt 3, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa opracowuje okresowo sprawozdania
analityczne w zakresie prowadzonej przez właściwe organy ewidencji majątku Skarbu
Państwa.
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające
ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.7)Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 1996 r. na podstawie art. 31 pkt 3 lit.
b ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie
gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz. 497 i Nr 156, poz. 775
oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 586, z 2015 r. poz. 73, 978, 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i
1890 oraz z 2016 r. poz. 65.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne
(Dz. U. poz. 978), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 108 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia
Wojskowego (Dz. U. poz. 1322), która weszła w życie z dniem 1 października 2015 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 111 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 413 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
7)
Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 1996 r. na podstawie art. 31 pkt 3 lit.
b ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie
gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz. 497 i Nr 156, poz. 775
oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.