Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 27 lutego 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek
własny
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny
- Załącznik nr 1 - Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (wzór)
- Załącznik nr 2 - Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie
wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2014 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny ;
2)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny ;
3)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 stycznia 2015 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2014 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
3)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 stycznia 2015 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1261).
Na podstawie art. 11a ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny, zwanego dalej „mięsem”, w tym:
1)
wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso;
2)
wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa;
3)
wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału
zwierząt łownych;
4)
sposób znakowania mięsa.
§ 2.
1.
Ubojowi na terenie gospodarstwa w celu produkcji mięsa poddaje się zwierzęta:
1)
zdrowe;
22)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 stycznia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 161), które weszło w życie z dniem 31 stycznia 2015 r.)
które nie pochodzą z gospodarstwa lub obszaru podlegającego ograniczeniom, nakazom
lub zakazom, mającym zastosowanie do danych zwierząt, wydanym na podstawie przepisów
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt , ze względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie
art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;
3)
po upływie okresu karencji określonego dla użytego produktu leczniczego weterynaryjnego
lub produktu leczniczego, jeżeli przed poddaniem ubojowi zwierzęta były leczone tymi
produktami.
2.
Nie przeprowadza się uboju zwierząt, w celu pozyskania mięsa, z gatunku wrażliwego
na zakażenie jedną z chorób zakaźnych zwierząt wymienionych w przepisach wydanych
na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, w gospodarstwie innym niż gospodarstwo pochodzenia zwierzęcia, jeżeli znajdują się
tam zwierzęta podejrzane o zakażenie tą chorobą lub podejrzane o tę chorobę, chore
lub zakażone.
§ 2a3)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 356), które weszło w życie z dniem 19 marca 2014 r.; w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, w celu produkcji mięsa, świń utrzymywanych
w gospodarstwie podlegającym ograniczeniom, nakazom lub zakazom, o których mowa w
§ 2 ust. 1 pkt 2, wydanym w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa trzeciego, graniczących z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem
że były one utrzymywane w tym gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem,
a ponadto gdy:
1)
świnie te zostaną poddane badaniu przedubojowemu świń przeprowadzonemu w sposób określony
w części A rozdziału IV sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy
dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego
przeznaczonych do spożycia przez ludzi , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”;
2)
mięso pozyskane w wyniku uboju tych świń zostanie poddane badaniu poubojowemu.
2.
Próbki do badania laboratoryjnego w kierunku afrykańskiego pomoru świń pobiera się
przy przeprowadzaniu badania przedubojowego świń albo badania poubojowego mięsa z
tych świń - w przypadku gdy istnieje podejrzenie wystąpienia tej choroby.
§ 3.
Przy uboju zwierząt na terenie gospodarstwa powinny być spełnione wymagania określone
w przepisach o ochronie zwierząt i w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji
zwierząt, a także w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
§ 4.
1.
Co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem uboju zwierząt, z wyłączeniem drobiu lub
zajęczaków, w celu produkcji mięsa, jeżeli ubój ma być dokonany:
1)
na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były utrzymywane - posiadacz zwierząt,
2)
w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane - podmiot
prowadzący to gospodarstwo
- informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia
uboju o zamiarze przeprowadzenia uboju.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1:
1)
zawiera:
a)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddawanych ubojowi,
b)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo
- w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
c)
gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,
d)
numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi, jeżeli z przepisów
o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,
e)
miejsce i termin uboju,
f)
imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju,
g)
inne dane mające na celu ułatwienie kontaktu z informującym, w szczególności numer
telefonu informującego,
h4)Dodana przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia wymienionego w odnośniku 3 jako pierwsze.)
w przypadku, o którym mowa w § 2a ust. 1 - oświadczenie, że świnie były utrzymywane
w gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem;
25)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wymienionego w odnośniku 3 jako pierwsze.)
może zawierać zgłoszenie mięsa do badania poubojowego - w przypadku, o którym mowa
w § 8 pkt 1.
36)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W przypadku uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz, informacja, o
której mowa w ust. 1, jest przekazywana w formie pisemnego powiadomienia zawierającego
dodatkowo oświadczenie o zagospodarowaniu na własny koszt materiału szczególnego ryzyka
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych
gąbczastych encefalopatii i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października
2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym rozporządzenie
(WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”.
4.
Wzór powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia,
owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny określa załącznik
nr 1 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących
z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, zapewnia, że:
1)
zwierzęta są ubijane niezwłocznie po przybyciu do gospodarstwa;
2)
ubój zwierząt odbywa się w warunkach zapobiegających zanieczyszczeniu mięsa.
2.
Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt określony
w ust. 1, prowadzi ewidencję przeprowadzonych w gospodarstwie ubojów oraz przechowuje
ją przez okres trzech lat od daty dokonania uboju danego zwierzęcia.
3.
Ewidencja, o której mowa w ust. 2, składa się z kolejno ponumerowanych stron zawierających:
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddanych ubojowi;
2)
adres gospodarstwa, z którego pochodziły zwierzęta, jeżeli jest inny niż adres posiadacza
zwierzęcia;
3)
liczbę zwierząt poddanych ubojowi;
4)
numer identyfikacyjny zwierząt poddanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji
i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia;
5)
datę uboju;
6)
imię i nazwisko, adres oraz podpis osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju;
7)
podpis posiadacza zwierzęcia.
§ 6.
1.
W gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw
w celu produkcji mięsa, powinno być wyznaczone miejsce lub pomieszczenie przeznaczone
do:
1)
ogłuszania, wykrwawiania i wytrzewiania zwierząt;
27)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w rozporządzeniu
nr 1069/2009, w tym materiału szczególnego ryzyka, odpowiednio zabezpieczone przed
dostępem osób postronnych oraz zwierząt.
2.
Miejsce lub pomieszczenie, w których odbywa się wytrzewianie tusz, powinny:
1)
być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie;
2)
zapewniać odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na przeprowadzanie wszelkich
działań w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu mięsa;
3)
mieć dostęp do bieżącej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
3.
Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w tym materiał szczególnego ryzyka, o których
mowa w ust. 1, przechowuje się:
1)
w sposób gwarantujący, że jego jakość mikrobiologiczna nie ulegnie pogorszeniu;
2)
w pojemnikach oznaczonych w sposób trwały, które każdorazowo po opróżnieniu poddaje
się myciu, czyszczeniu i odkażaniu.
4.
Jeżeli w gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych
gospodarstw w celu produkcji mięsa, utrzymywane są zwierzęta gospodarskie, to miejsce
lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być odizolowane od pomieszczeń,
w których utrzymywane są zwierzęta.
§ 7.
1.
Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji
mięsa, poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku
I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającego
szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella)
w mięsie na koszt:
1)
posiadacza tego mięsa lub
2)
podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym dokonano uboju - w przypadku uboju zwierząt,
o którym mowa w § 5 ust. 1.
28)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy tusza podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa
na obecność włośni pobiera i bada urzędowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej , zwany dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”.
3.
W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania
mięsa na obecność włośni pobiera i dostarcza do urzędowego lekarza weterynarii:
1)
posiadacz mięsa - w przypadku dzików oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa,
w którym zwierzęta były utrzymywane;
2)
podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój - w przypadku uboju
zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.
4.
Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania
próbek do urzędowego lekarza weterynarii określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
5.
Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo
przyjęty na danym terenie, nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do
badania, o którym mowa w ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania.
6.
Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trichinoskopowego, określoną w rozdziale III załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia
2005 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu
do włosieni (Trichinella) w mięsie:
1)
przed spożyciem powinno zostać poddane obróbce cieplnej zapewniającej podgrzanie mięsa
do temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 71°C;
2)
nie powinno być wykorzystywane do przygotowania potraw na grillu lub w kuchence mikrofalowej.
§ 810)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 975), które weszło w życie z dniem 25 lipca 2014 r..
1.
Mięso zwierząt poddanych ubojowi oraz mięso zwierząt łownych odstrzelonych, w celu
produkcji mięsa, poddaje się badaniu poubojowemu przeprowadzanemu przez urzędowego
lekarza weterynarii, w sposób właściwy dla danego gatunku zwierząt, określony w sekcji
IV załącznika I do rozporządzenia nr 854/2004, na wniosek i na koszt:
1)
posiadacza tego mięsa lub
2)
podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym został dokonany ubój - w przypadku uboju
zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.
2.
W przypadku dokonywania uboju świń, o którym mowa w § 2a, badanie przedubojowe świń
i poubojowe mięsa oraz pobieranie próbek do badań laboratoryjnych w kierunku afrykańskiego
pomoru świń przeprowadza się:
1)
z urzędu;
2)
na koszt posiadacza mięsa - w przypadku badania poubojowego mięsa.
§ 9.
1.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania poubojowego, o którym mowa w § 8, oraz badania
na obecność włośni, o którym mowa w § 7 ust. 2, w przypadku badania mięsa świń, nutrii
i dzików, stwierdzono, że badane mięso zwierząt jest zdatne do spożycia przez ludzi,
urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania poubojowego
mięsa, które zawiera:
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa;
2)
miejsce i termin uboju albo odstrzału;
3)
datę przeprowadzenia badania;
4)
gatunek zwierzęcia, z którego pozyskano mięso, oraz numer identyfikacyjny tego zwierzęcia,
jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek
oznakowania zwierzęcia;
5)
wynik badania;
6)
w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, informację o ograniczeniach w sposobie
wykorzystania mięsa - jeżeli badanie na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu
metody badania trichinoskopowego, o której mowa w § 7 ust. 6.
2.
Jeżeli w wyniku badania na obecność włośni próbek mięsa świń, nutrii i dzików, pobranych
i dostarczonych zgodnie z § 7 ust. 3:
1)
nie stwierdzono włośni - urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu
badania próbek mięsa, które zawiera:
a)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa,
b)
miejsce i termin uboju albo odstrzału,
c)
datę przeprowadzenia badania,
d)
gatunek zwierzęcia, z którego pochodziła badana próbka, i numer identyfikacyjny tego
zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika
obowiązek oznakowania zwierzęcia,
e)
wynik badania,
f)
informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa - jeżeli badanie próbek
na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trichinoskopowego,
o której mowa w § 7 ust. 6;
2)
stwierdzono włośnie - powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję administracyjną
w sprawie uznania mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi, określając w niej sposób
postępowania z tym mięsem.
3.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, urzędowy lekarz weterynarii
z urzędu pobiera próbki mięsa i przeprowadza badanie, o którym mowa w § 7 ust. 1 i
§ 8, na koszt posiadacza mięsa.
§ 10.
1.
Urzędowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, po pobraniu próbek mięsa i przeprowadzeniu
badania, o którym mowa w § 7 ust. 1, lub badania, o którym mowa w § 8, że mięso jest
niezdatne do spożycia przez ludzi, znakuje tuszę znakiem weterynaryjnym w kształcie
trójkąta równobocznego o długości boku 5 cm zawierającym:
1)
w górnej części - litery „PL”;
2)
w dolnej części - litery „IW”.
2.
Znak weterynaryjny umieszcza się na:
1)
zewnętrznej powierzchni tuszy przez opieczętowanie jej znakiem przy użyciu tuszu lub
przez znakowanie na gorąco lub
2)
zawieszce przymocowanej do tuszy.
§ 11.
Urzędowy lekarz weterynarii, niebędący pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, przeprowadzający
badanie mięsa, przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii:
1)
informację o zaświadczeniach, o których mowa w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1,
2)
decyzje administracyjne o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi
- które zostały wydane w danym kwartale, w terminie do 15. dnia pierwszego miesiąca
kwartału następującego po kwartale, którego dotyczy informacja lub w którym zostały
wydane te decyzje.
§ 12.
Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych nie może zostać
spożyte ani przetworzone przed uzyskaniem zaświadczenia, o którym mowa w § 9 ust.
1 lub ust. 2 pkt 1.
§ 13.
Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań
weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny .
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia11)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 4 listopada 2010 r..
1)
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września
2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 1261).
2)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 27 stycznia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych
przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 161), które weszło
w życie z dniem 31 stycznia 2015 r.
3)
Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca
2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji
mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 356), które weszło w życie z dniem
19 marca 2014 r.; w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa
w odnośniku 2.
4)
Dodana przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia wymienionego w odnośniku 3 jako pierwsze.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wymienionego w odnośniku
3 jako pierwsze.
6)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
8)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 54, poz. 278, z 2014 r. poz. 29 oraz z 2015 r. poz. 211, 266 i 308.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych
przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 975), które weszło
w życie z dniem 25 lipca 2014 r.
11)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 4 listopada 2010 r.
Załącznik nr 1 - Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (wzór)12)Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
12)
Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
Załącznik nr 2 - Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
I.
Sposób pobierania próbek mięsa
1.
U świń domowych:
1)
pobiera się kilka próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów
przepony w przejściu do części ścięgnistej;
2)
łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
2.
U dzików:
1)
pobiera się sześć próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, po jednej próbce
z:
a)
mięśni każdego filaru przepony w przejściu do części ścięgnistej,
b)
mięśni żuchwowych,
c)
mięśni przedramienia,
d)
mięśni międzyżebrowych,
e)
mięśni języka;
2)
jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni określonych w pkt 1, wówczas pobiera
się cztery próbki mięsa z mięśni, które są dostępne;
3)
łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
3.
U nutrii:
1)
pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów
przepony w przejściu do części ścięgnistej albo
2)
pobiera się jedną próbkę mięsa wielkości dwóch orzechów laskowych z mięśnia jednego
filaru przepony - w przypadku gdy drugi filar przepony jest niedostępny, albo
3)
pobiera się dwie próbki mięsa każda wielkości orzecha laskowego z części żebrowej
lub mostkowej przepony - w przypadku braku mięśni obu filarów przepony, albo
4)
pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z:
a)
mięśni języka,
b)
mięśni żuchwowych lub międzyżebrowych - w przypadku braku mięśni przepony.
II.
Zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
1.
Próbki powinny być dostarczone do urzędowego lekarza weterynarii:
1)
niezwłocznie po dokonaniu uboju, nie później niż 24 godziny od terminu uboju zwierzęcia,
z którego tuszy próbki zostały pobrane;
2)
niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, nie później niż 48 godzin od dokonania odstrzału.
2.
Próbki powinny być przechowywane i transportowane w warunkach zapobiegających rozkładowi
gnilnemu mięsa, przy czym próbki nie mogą być mrożone.
3.
Dostarczający próbki powinien poinformować urzędowego lekarza weterynarii o:
1)
wieku zwierzęcia;
2)
miejscu pochodzenia zwierzęcia;
3)
części zwierzęcia, z której zostały pobrane próbki do badania.