Ustawaz dnia 10 września 2015 r.o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
Spis treści
- Treść ustawy
- Załącznik nr 1 - Oświadczenie cudzoziemca uprawnionego, o którym mowa w art. 69d ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 680, z późn. zm.) (wzór)
- Załącznik nr 2 - Oświadczenie cudzoziemca uprawnionego, o którym mowa w art. 69d ust. 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 680, z późn. zm.) (wzór)
- Załącznik nr 3 - Oświadczenie cudzoziemca uprawnionego, o którym mowa w art. 69d ust. 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 680, z późn. zm.) (wzór)
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
kolejny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej - wniosek o udzielenie ochrony
międzynarodowej złożony przez cudzoziemca lub w jego imieniu po tym, jak w odniesieniu
do poprzedniego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, który go dotyczył, została
wydana decyzja ostateczna, w tym także o umorzeniu postępowania;
”
,
b)
po pkt 9a dodaje się pkt 9aa w brzmieniu:
„
9aa)
ośrodek recepcyjny - ośrodek dla cudzoziemców pełniący funkcję punktu przyjęć cudzoziemców,
którzy złożyli wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
,
c)
pkt 9b otrzymuje brzmienie:
„
9b)
państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej lub inne państwo, które
stosuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31);
”
,
d)
pkt 9d otrzymuje brzmienie:
„
9d)
relokacja - przemieszczenie cudzoziemca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony
międzynarodowej na terytorium odpowiedzialnego państwa członkowskiego określonego
w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31), i osoby, w imieniu
której wniosek ten został złożony, z terytorium tego państwa członkowskiego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub przemieszczenie cudzoziemca objętego ochroną międzynarodową
z państwa członkowskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach odpowiedzialności
i solidarności między państwami członkowskimi;
”
,
e)
w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu:
„
13)
wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej - wniosek o objęcie przez Rzeczpospolitą
Polską ochroną cudzoziemca, który ubiega się o status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą.
”
;
2)
w art. 3 uchyla się ust. 2;
3)
uchyla się art. 6;
4)
w art. 8:
a)
pkt 16 otrzymuje brzmienie:
„
16)
przynależność wyznaniowa, partyjna, związkowa;
”
,
b)
po pkt 18 dodaje się pkt 18a w brzmieniu:
„
18a)
informacje o życiu seksualnym;
”
,
c)
pkt 27 otrzymuje brzmienie:
„
27)
informacje o wynikach sprawdzenia cudzoziemca w jednostce centralnej, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu
skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów
i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez
obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie
z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby
ochrony porządku publicznego, oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające
Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi
w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości , zwanym dalej „rozporządzeniem 603/2013”, oraz o czynnościach podjętych na podstawie
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona), zwanego dalej „rozporządzeniem 604/2013”.
”
;
5)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
Dane cudzoziemca, na podstawie których jest możliwe ustalenie, że:
1)
jest w toku lub zakończyło się postępowanie w sprawie:
a)
udzielenia ochrony międzynarodowej albo pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej,
b)
udzielenia albo pozbawienia azylu wobec cudzoziemca,
2)
cudzoziemcowi nadano albo odmówiono nadania statusu uchodźcy,
3)
cudzoziemcowi udzielono albo odmówiono udzielenia azylu,
4)
cudzoziemcowi udzielono albo odmówiono udzielenia ochrony uzupełniającej
- nie mogą być udostępniane ani pozyskiwane od podmiotów, wobec których istnieje uzasadnione
domniemanie, że dopuszczają się prześladowań lub wyrządzają poważną krzywdę.
”
;
6)
w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Tłumaczenie na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym, dopuszczonych
jako dowód w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej lub azylu,
zapewnia, w razie potrzeby, organ, przed którym jest prowadzone postępowanie.
”
;
7)
po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:
„
Art. 18a.
Informacja o okoliczności, że cudzoziemiec był w przeszłości prześladowany lub doznał
poważnej krzywdy, lub był bezpośrednio zagrożony prześladowaniem lub doznaniem poważnej
krzywdy, jest istotną informacją potwierdzającą uzasadnioną obawę cudzoziemca przed
prześladowaniem lub rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy, chyba że istnieją
uzasadnione powody, aby uznać, że akty prześladowania lub wyrządzania poważnej krzywdy
się nie powtórzą.
”
;
8)
w art. 19:
a)
w ust. 1 w pkt 3 lit. c otrzymuje brzmienie:
„
c)
popełnił zbrodnię o charakterze innym niż polityczny poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przed złożeniem wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Cudzoziemcowi, który złożył kolejny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
można ponadto odmówić nadania statusu uchodźcy, jeżeli obawa przed prześladowaniem
jest oparta na okolicznościach, które celowo wytworzył po opuszczeniu kraju pochodzenia.
”
;
9)
po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„
Art. 22a.
Decyzja o nadaniu cudzoziemcowi statusu uchodźcy albo udzieleniu ochrony uzupełniającej
wygasa z mocy prawa z dniem nabycia przez cudzoziemca obywatelstwa polskiego.
”
;
10)
w dziale II rozdział 2 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 2
Postępowanie w sprawach udzielania ochrony międzynarodowej oraz pozbawiania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej
Art. 23.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, w drodze decyzji:
1)
nadaje albo odmawia nadania statusu uchodźcy;
2)
udziela ochrony uzupełniającej albo odmawia jej udzielenia;
3)
pozbawia statusu uchodźcy albo ochrony uzupełniającej.
Art. 24.
1.
Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej do Szefa Urzędu za
pośrednictwem komendanta oddziału Straży Granicznej albo komendanta placówki Straży
Granicznej.
2.
Cudzoziemiec, który przebywa w strzeżonym ośrodku, areszcie dla cudzoziemców, areszcie
śledczym lub zakładzie karnym, składa wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej
za pośrednictwem komendanta oddziału Straży Granicznej albo komendanta placówki Straży
Granicznej obejmującego terytorialnym zasięgiem działania siedzibę strzeżonego ośrodka,
aresztu dla cudzoziemców, aresztu śledczego lub zakładu karnego.
Art. 25.
1.
Cudzoziemiec, który składa wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, zwany dalej
„wnioskodawcą”, może złożyć ten wniosek także w imieniu następujących osób towarzyszących
mu i zależnych od niego ze względów ekonomicznych, zdrowotnych lub ze względu na wiek:
1)
osoby pozostającej z wnioskodawcą w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej
związku małżeńskim, zwanej dalej „małżonkiem”;
2)
małoletniego dziecka wnioskodawcy i małżonka, w tym także dziecka przysposobionego,
niepozostającego w związku małżeńskim;
3)
małoletniego dziecka wnioskodawcy, w tym także dziecka przysposobionego, niepozostającego
w związku małżeńskim;
4)
małoletniego dziecka małżonka, w tym także dziecka przysposobionego, niepozostającego
w związku małżeńskim.
2.
Przepisy dotyczące osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, stosuje się także
do dziecka wnioskodawcy urodzonego w trakcie trwania:
1)
postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej aż do jego zakończenia decyzją
ostateczną;
2)
ponownego postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej prowadzonego przez
organ pierwszej instancji po uchyleniu przez organ wyższego stopnia decyzji w tej
sprawie lub po stwierdzeniu jej nieważności.
Art. 26.
1.
Wnioskodawca składa wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej osobiście.
2.
W imieniu małoletniego bez opieki wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej składa
kurator albo przedstawiciel organizacji międzynarodowej lub pozarządowej zajmującej
się udzielaniem pomocy cudzoziemcom, w tym pomocy prawnej, jeżeli na podstawie indywidualnej
oceny sytuacji małoletniego bez opieki organizacja ta uzna, że może on potrzebować
takiej ochrony.
3.
Wnioskodawca składa wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w swoim imieniu i
w imieniu osób, o których mowa w art. 25 ust. 1, na formularzu zawierającym:
1)
dane wnioskodawcy, o których mowa w art. 8 pkt 1-9, 11, 12-14, 16, 19 i 20, imię (imiona)
i nazwisko w języku ojczystym, informacje o ostatnim miejscu zamieszkania i miejscu
pracy w kraju pochodzenia, o odbyciu służby wojskowej w kraju pochodzenia oraz o znajomości
języków;
2)
wskazanie języka, w którym wnioskodawca chciałby, aby było przeprowadzone przesłuchanie
w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej;
3)
określenie osób, w imieniu których wnioskodawca występuje;
4)
dane małżonka, o których mowa w art. 8 pkt 1-3, 5-9, 11, 12-14 i 16, imię (imiona)
i nazwisko w języku ojczystym, informacje o posiadanych przez małżonka dokumentach
potwierdzających tożsamość oraz o znajomości języków;
5)
następujące dane małoletniego dziecka, w imieniu którego wnioskodawca występuje:
a)
imię (imiona) i nazwisko,
b)
datę urodzenia,
c)
płeć,
d)
imiona rodziców;
6)
oświadczenie małżonka o wyrażeniu zgody na złożenie wniosku w jego imieniu lub w imieniu
jego małoletniego dziecka;
7)
informacje dotyczące wyjazdu z kraju pochodzenia, w tym informacje o opuszczeniu kraju
pochodzenia w okresie ostatnich 5 lat oraz o wizach lub zezwoleniach na pobyt w innym
państwie wydanych wnioskodawcy i osobie, w imieniu której wnioskodawca występuje;
8)
informacje dotyczące wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym
informacje o miejscu zamieszkania i adresie do korespondencji na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz o wydanych wobec wnioskodawcy decyzjach zobowiązujących do powrotu do
kraju pochodzenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego;
9)
informacje dotyczące stanu zdrowia wnioskodawcy i osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, oraz doznanej przez nich przemocy;
10)
określenie powodów ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej, w tym informacje
o zatrzymaniu, aresztowaniu, prowadzonych postępowaniach karnych oraz wydanych orzeczeniach
w postępowaniach sądowych w stosunku do wnioskodawcy lub członka jego rodziny w państwie
innym niż Rzeczpospolita Polska;
11)
informacje o wcześniejszym ubieganiu się przez wnioskodawcę lub członka jego rodziny
o udzielenie ochrony międzynarodowej w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie;
12)
informacje o prowadzonych wobec wnioskodawcy i osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, postępowaniach karnych w Rzeczypospolitej Polskiej;
13)
następujące dane członka rodziny wnioskodawcy, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub innego państwa członkowskiego:
a)
imię (imiona) i nazwisko,
b)
datę i miejsce urodzenia,
c)
adres miejsca zamieszkania,
d)
stopień pokrewieństwa,
e)
tytuł prawny do pobytu;
14)
wzór podpisu wnioskodawcy.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się aktualne fotografie wnioskodawcy i
osób, w imieniu których wnioskodawca występuje, oraz dokumenty niezbędne do potwierdzenia
danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie
ochrony międzynarodowej.
5.
Za członków rodziny, o których mowa w ust. 3 pkt 11 i 13, uważa się osoby w rozumieniu
art. 2 lit. g rozporządzenia 604/2013.
6.
Jeżeli wnioskodawcą jest małoletni bez opieki, w formularzu wniosku zawiera się dane,
o których mowa w ust. 3 pkt 13, dotyczące jego krewnych w rozumieniu art. 2 lit. h
rozporządzenia 604/2013, którzy przebywają na terytorium innego państwa członkowskiego.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, kierując się zakresem informacji określonym
w ust. 3 i art. 8 oraz koniecznością ujednolicenia formy przekazywanych danych, a
także zapewnienia zupełności i przejrzystości przedstawianych informacji.
Art. 27.
1.
Złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w imieniu małżonka i jego małoletniego
dziecka wymaga pisemnej zgody tego małżonka.
2.
Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1, jest równoznaczne z udzieleniem wnioskodawcy
pełnomocnictwa do działania w imieniu małżonka i dzieci tego małżonka.
3.
Organ Straży Granicznej przed przyjęciem wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
informuje na osobności małżonka, w imieniu którego wnioskodawca zamierza złożyć wniosek,
o konsekwencjach proceduralnych złożenia takiego wniosku, o prawie do wystąpienia
z wnioskiem o przesłuchanie oraz o prawie do wystąpienia z odrębnym wnioskiem o udzielenie
ochrony międzynarodowej.
Art. 28.
1.
W przypadku gdy z przyczyn leżących po stronie organu Straży Granicznej nie jest możliwe
przyjęcie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na formularzu w dniu, w którym
cudzoziemiec stawił się osobiście w siedzibie tego organu i zadeklarował zamiar złożenia
takiego wniosku, organ Straży Granicznej informuje cudzoziemca w języku dla niego
zrozumiałym o terminie i miejscu przyjęcia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
oraz sporządza protokół z tej czynności.
2.
W przypadku gdy cudzoziemiec będący osobą niepełnosprawną, osobą w podeszłym wieku,
kobietą ciężarną, osobą samotnie wychowującą dziecko lub osobą przebywającą w pieczy
zastępczej, szpitalu, areszcie śledczym lub zakładzie karnym nie może stawić się osobiście
w siedzibie organu Straży Granicznej, pisemna deklaracja zamiaru złożenia wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej może być złożona za pośrednictwem operatora pocztowego
w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną .
3.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej złożony przez cudzoziemca, o którym mowa
w ust. 2, przyjmuje i rejestruje organ Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce
pobytu cudzoziemca.
4.
Deklaracja zamiaru złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej może dotyczyć
także osób, o których mowa w art. 25 ust. 1.
5.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lub 2, przyjęcie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej i jego rejestracja następują niezwłocznie, nie później jednak niż
w terminie 3 dni roboczych od dnia przyjęcia deklaracji zamiaru złożenia takiego wniosku,
a w razie masowego napływu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu uzyskania ochrony międzynarodowej - w terminie 10 dni roboczych.
6.
Organ Straży Granicznej rejestruje deklarację zamiaru złożenia wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 1.
Art. 29.
1.
W przejściach granicznych, strzeżonych ośrodkach i aresztach dla cudzoziemców zapewnia
się cudzoziemcowi dostęp do informacji w języku dla niego zrozumiałym o możliwości
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i skorzystania w tym celu z
pomocy tłumacza.
2.
Organ Straży Granicznej, na wniosek lub za zgodą wnioskodawcy, zapewnia przedstawicielom
organizacji międzynarodowych lub pozarządowych zajmujących się udzielaniem pomocy
cudzoziemcom, w tym pomocy prawnej, dostęp do wnioskodawcy, który złożył wniosek o
udzielenie ochrony międzynarodowej w przejściu granicznym.
Art. 30.
1.
Organ Straży Granicznej właściwy do przyjęcia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej:
1)
ustala tożsamość osoby, której dotyczy wniosek;
2)
uzyskuje dane i informacje w zakresie niezbędnym do wypełnienia formularza wniosku;
3)
fotografuje osobę, której dotyczy wniosek, i pobiera od niej odciski linii papilarnych
za pomocą kart daktyloskopijnych lub urządzenia do elektronicznego pobierania odcisków;
4)
ustala, czy osoba, której dotyczy wniosek, posiada dokumenty uprawniające do przekroczenia
granicy lub czy przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie;
5)
przekazuje wnioskodawcy na piśmie w języku dla niego zrozumiałym informacje o:
a)
zasadach i trybie postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
b)
przysługujących mu prawach, ciążących na nim obowiązkach i skutkach ich niewykonania
oraz o konsekwencjach wyraźnego i dorozumianego wycofania wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej,
c)
których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia 604/2013,
d)
których mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia 603/2013,
e)
możliwości wyrażenia zgody na udzielanie przedstawicielowi Urzędu Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców informacji o przebiegu postępowania w sprawie
udzielenia ochrony międzynarodowej oraz na przeglądanie akt sprawy i sporządzanie
z nich notatek i odpisów,
f)
organizacjach zajmujących się udzielaniem pomocy cudzoziemcom,
g)
zakresie pomocy socjalnej i opieki medycznej, okresie ich przysługiwania, możliwości
ubiegania się o pomoc w postaci świadczenia pieniężnego oraz zasadach przyjęcia do
ośrodka dla cudzoziemców, zwanego dalej „ośrodkiem”,
h)
trybie i zasadach udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz podmiotach świadczących
tę pomoc,
i)
adresie ośrodka recepcyjnego, w którym ma się on stawić w terminie 2 dni od dnia złożenia
wniosku - jeżeli wnioskodawca nie wskazał we wniosku innego adresu, pod którym będzie
przebywał, albo nie przebywa w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców;
6)
zapewnia pomoc tłumacza przy składaniu wniosku;
7)
zapewnia przeprowadzenie badań lekarskich i niezbędnych zabiegów sanitarnych ciała
i odzieży osoby, której dotyczy wniosek;
8)
zapewnia osobom niepełnosprawnym, w podeszłym wieku, samotnie wychowującym dzieci
oraz kobietom ciężarnym, których dotyczy wniosek, transport do ośrodka recepcyjnego,
oraz w uzasadnionych przypadkach, wyżywienie podczas tego transportu;
9)
rejestruje niezwłocznie wniosek w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 1;
10)
przeprowadza z wnioskodawcą indywidualną rozmowę, o której mowa w art. 5 rozporządzenia
604/2013;
11)
przesyła odciski linii papilarnych osoby, której dotyczy wniosek, do systemu centralnego,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. a rozporządzenia 603/2013;
12)
w ciągu 48 godzin od złożenia wniosku przekazuje go Szefowi Urzędu.
2.
Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, zapewnia aby złożenie wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej odbyło się bez udziału innych osób, na których obecność wnioskodawca
nie wyraził zgody, w warunkach zapewniających odpowiedni stopień poufności i pozwalających
wnioskodawcy na wyczerpujące przedstawienie powodów złożenia wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej.
3.
Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, w przypadkach uzasadnionych względami
bezpieczeństwa i porządku może dokonać szczegółowego sprawdzenia osoby, której dotyczy
wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
4.
Szczegółowe sprawdzenie osoby, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
polega na oględzinach ciała oraz sprawdzeniu odzieży, bielizny i obuwia, a także przedmiotów
posiadanych przez tę osobę lub należących do niej. Oględziny ciała oraz sprawdzenie
odzieży, bielizny i obuwia przeprowadza się w pomieszczeniu, bez obecności osób nieupoważnionych,
osób odmiennej płci oraz z poszanowaniem godności osoby, której dotyczy sprawdzenie.
5.
Osoba, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jest obowiązana
poddać się czynnościom, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 7 oraz ust. 3, a także udzielić
informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
6.
W przypadku gdy osoba, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
odmówi poddania się badaniom lekarskim lub zabiegom sanitarnym, organ Straży Granicznej,
który przyjął wniosek, zawiadamia o tym państwowego inspektora sanitarnego albo państwowego
inspektora sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, właściwego ze względu na miejsce
złożenia tego wniosku.
Art. 31.
1.
Osoba, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jest obowiązana,
po złożeniu tego wniosku, przekazać swój dokument podróży do depozytu Szefowi Urzędu,
za pośrednictwem organu Straży Granicznej, który przyjął wniosek.
2.
W przypadku gdy osoba, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt
czasowy lub zezwolenia na pobyt stały, przekazanie dokumentu podróży do depozytu Szefowi
Urzędu następuje w dniu, w którym zezwolenie na pobyt czasowy lub zezwolenie na pobyt
stały utraci ważność lub zostanie cofnięte.
3.
Szef Urzędu wydaje cudzoziemcowi dokument podróży przekazany do depozytu najwcześniej
w dniu, w którym decyzja kończąca postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
stała się ostateczna.
4.
W szczególnych przypadkach uzasadnionych osobistą sytuacją cudzoziemca wymagającą
niezwłocznego opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Szef Urzędu może wydać
cudzoziemcowi dokument podróży przekazany do depozytu przed zakończeniem postępowania
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.
5.
Odmowa wydania dokumentu podróży przekazanego do depozytu w przypadku, o którym mowa
w ust. 4, następuje w drodze decyzji.
6.
Cudzoziemiec odbiera dokument podróży osobiście w siedzibie Szefa Urzędu.
7.
W przypadku niemożności osobistego odbioru dokumentu podróży z powodu choroby, niepełnosprawności
lub innej niedającej się pokonać przeszkody albo w razie korzystania z pomocy w dobrowolnym
powrocie odbioru dokumentu podróży może dokonać pełnomocnik legitymujący się pełnomocnictwem
szczególnym do odbioru tego dokumentu.
8.
W przypadku przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu lub
przekazania cudzoziemca na podstawie rozporządzenia 604/2013 odbiór dokumentu podróży
następuje w placówce Straży Granicznej albo na granicy państwa, do którego następuje
doprowadzenie lub przekazanie, albo w porcie lotniczym albo morskim tego państwa.
9.
Dokument podróży nieodebrany przez cudzoziemca przechowuje Szef Urzędu.
Art. 32.
1.
Organ Straży Granicznej, który na podstawie oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę
podającego się za małoletniego bez opieki lub na podstawie innych okoliczności powziął
wątpliwość co do wieku wnioskodawcy, zapewnia wykonanie badań lekarskich w celu ustalenia
rzeczywistego wieku wnioskodawcy.
2.
Przeprowadzenie badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, wymaga zgody wnioskodawcy
podającego się za małoletniego bez opieki albo jego przedstawiciela ustawowego.
3.
Przed przystąpieniem do badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, organ Straży Granicznej,
który przyjął wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, informuje wnioskodawcę
podającego się za małoletniego bez opieki w języku dla niego zrozumiałym o:
1)
możliwości ustalenia jego wieku w drodze badań lekarskich;
2)
sposobie przeprowadzenia badań lekarskich;
3)
znaczeniu wyniku badań lekarskich w postępowaniu w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej;
4)
skutku odmowy poddania się badaniom lekarskim.
4.
Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w sposób zapewniający
poszanowanie godności wnioskodawcy, z zastosowaniem możliwie najmniej inwazyjnej techniki
badania.
5.
Wynik badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, ma wskazać, czy badany wnioskodawca
jest osobą pełnoletnią. W razie braku możliwości uzyskania jednoznacznego wyniku badania
lekarskiego wnioskodawcę uznaje się za osobę małoletnią.
6.
W przypadku braku zgody na przeprowadzenie badań lekarskich, o których mowa w ust.
1, wnioskodawca podający się za małoletniego jest uznany za osobę pełnoletnią.
Art. 33.
1.
Szef Urzędu pozostawia bez rozpoznania wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
który nie zawiera imienia i nazwiska wnioskodawcy lub określenia kraju pochodzenia,
a braków tych nie można było usunąć w wyniku czynności, o których mowa w art. 30 ust.
1 pkt 1 i 3 oraz ust. 3.
2.
W postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej nie stosuje się przepisu
art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 34.
1.
Załatwienie sprawy dotyczącej udzielenia ochrony międzynarodowej, z wyłączeniem przypadków,
o których mowa w art. 39 ust. 1, następuje w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na formularzu.
2.
Termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony do 15 miesięcy, w przypadku gdy:
1)
sprawa jest szczególnie skomplikowana;
2)
z wnioskami o udzielenie ochrony międzynarodowej występuje w krótkich odstępach czasu
duża liczba cudzoziemców i uniemożliwia to rozpoznanie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej w terminie 6 miesięcy;
3)
wnioskodawca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 41.
Art. 35.
1.
Jeżeli sprawa dotycząca udzielenia ochrony międzynarodowej nie została załatwiona
w terminie, o którym mowa w art. 34 ust. 1, i opóźnienie nie nastąpiło z winy wnioskodawcy,
Szef Urzędu, na wniosek osoby, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
wydaje zaświadczenie, które wraz z tymczasowym zaświadczeniem tożsamości cudzoziemca
uprawnia tę osobę do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy .
2.
W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, potwierdza się, że sprawa dotycząca udzielenia
ochrony międzynarodowej nie została zakończona w terminie 6 miesięcy i opóźnienie
nie nastąpiło z winy wnioskodawcy, oraz wskazuje się imię (imiona) i nazwisko cudzoziemca
uprawnionego do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach
i w trybie określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
3.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne do dnia, w którym decyzja w sprawie
udzielenia ochrony międzynarodowej stanie się ostateczna.
Art. 36.
1.
Niezwłocznie po przekazaniu przez organ Straży Granicznej wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej Szef Urzędu przeprowadza postępowanie w sprawie ustalenia odpowiedzialnego
państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 20 rozporządzenia 604/2013.
2.
Szef Urzędu jest organem właściwym w sprawach, o których mowa w:
1)
art. 17, art. 18, art. 21-23, art. 25, art. 33 i art. 34 rozporządzenia 604/2013;
2)
art. 13 ust. 1, art. 18 ust. 1 i 3 i art. 29 ust. 4-11 rozporządzenia 603/2013.
Art. 37.
1.
Jeżeli inne państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013 wyrazi zgodę na przejęcie
wnioskodawcy wraz z pozostałymi osobami, których dotyczy wniosek o udzielenie ochrony
międzynarodowej, Szef Urzędu wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia
ochrony międzynarodowej i o ich przekazaniu do odpowiedzialnego państwa członkowskiego.
2.
Szef Urzędu jest organem właściwym do wydania przepustki, o której mowa w art. 29
ust. 1 zdanie trzecie rozporządzenia 604/2013.
3.
Cudzoziemiec podlegający przekazaniu do odpowiedzialnego państwa członkowskiego może
być doprowadzony do granicy albo do portu lotniczego albo morskiego odpowiedzialnego
państwa członkowskiego, do którego następuje przekazanie.
4.
Doprowadzenie, na wniosek Szefa Urzędu, wykonuje:
1)
do granicy - komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej
właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca;
2)
od granicy do portu lotniczego albo morskiego odpowiedzialnego państwa członkowskiego,
do którego następuje przekazanie - Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant
oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce przekroczenia granicy przez
cudzoziemca.
5.
Komendant placówki Straży Granicznej niezwłocznie:
1)
odnotowuje informację o miejscu i dacie przekroczenia granicy przez cudzoziemca przekazywanego
do odpowiedzialnego państwa członkowskiego w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust.
1 pkt 7;
2)
zawiadamia Szefa Urzędu w przypadku gdy przekazanie cudzoziemca do odpowiedzialnego
państwa członkowskiego nie doszło do skutku.
6.
Koszty doprowadzenia do granicy albo do portu lotniczego albo morskiego odpowiedzialnego
państwa członkowskiego, do którego następuje przekazanie, są pokrywane z budżetu państwa,
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków
pozostających w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.
7.
Komendant Główny Straży Granicznej jest organem właściwym w sprawach, o których mowa
w art. 29 ust. 1 zdanie szóste, art. 31 i art. 32 rozporządzenia 604/2013.
Art. 38.
1.
Szef Urzędu ustala, czy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej jest wnioskiem
niedopuszczalnym.
2.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej jest wnioskiem niedopuszczalnym, w przypadku
gdy:
1)
inne państwo członkowskie udzieliło już wnioskodawcy ochrony międzynarodowej;
2)
państwo niebędące państwem członkowskim jest uważane za kraj pierwszego azylu w odniesieniu
do wnioskodawcy;
3)
jest kolejnym wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej i nie zaistniały ani
nie zostały przedstawione przez wnioskodawcę nowe dowody ani okoliczności faktyczne
lub prawne, znacząco zwiększające prawdopodobieństwo udzielenia ochrony międzynarodowej;
4)
małżonek, który uprzednio wyraził zgodę na złożenie wniosku przez wnioskodawcę w jego
imieniu, złożył odrębny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej i nie zachodzą
okoliczności faktyczne dotyczące tego małżonka, uzasadniające złożenie odrębnego wniosku.
3.
Państwo niebędące państwem członkowskim jest uważane za kraj pierwszego azylu w odniesieniu
do wnioskodawcy, jeżeli będzie on mógł zostać przyjęty przez to państwo, w przypadku
gdy:
1)
został uznany w tym państwie za uchodźcę i nadal może korzystać ze związanej z tym
faktem ochrony lub
2)
w inny sposób korzysta z wystarczającej ochrony w tym państwie, w tym z ochrony przed
wydaleniem lub zawróceniem, o którym mowa w art. 33 Konwencji Genewskiej.
4.
W przypadku gdy wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w ust.
2, Szef Urzędu wydaje decyzję o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
za niedopuszczalny.
5.
W postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wszczętym wskutek złożenia
kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przez wnioskodawcę lub przez
małżonka, który był uprzednio objęty wnioskiem wnioskodawcy, Szef Urzędu, w razie
stwierdzenia, że nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w ust. 2, wydaje
postanowienie o uznaniu kolejnego wniosku za dopuszczalny.
6.
Postanowienie o uznaniu kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za
dopuszczalny wygasa z mocy prawa z dniem uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji
Szefa Urzędu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.
Art. 39.
1.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej rozpatruje się w trybie przyspieszonym,
w przypadku gdy wnioskodawca:
1)
podał inne przyczyny złożenia wniosku niż obawa przed prześladowaniem z powodu rasy,
religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy
społecznej lub ryzyko doznania poważnej krzywdy albo nie podał żadnych informacji
o okolicznościach związanych z obawą przed prześladowaniem lub ryzykiem doznania poważnej
krzywdy;
2)
wprowadził organ rozpatrujący wniosek w błąd przez zatajenie informacji lub dokumentów
albo przedstawienie fałszywych informacji lub dokumentów, dotyczących jego tożsamości
lub obywatelstwa o istotnym znaczeniu dla nadania statusu uchodźcy lub udzielenia
ochrony uzupełniającej;
3)
przedstawił wyraźnie niespójne, sprzeczne lub nieprawdopodobne wyjaśnienia na potwierdzenie
faktu prześladowania lub ryzyka doznania poważnej krzywdy, które są sprzeczne ze sprawdzonymi
informacjami dotyczącymi kraju pochodzenia;
4)
złożył wniosek jedynie w celu opóźnienia lub zakłócenia wykonania decyzji o zobowiązaniu
cudzoziemca do powrotu;
5)
stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego lub był z tego
powodu w przeszłości wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W postępowaniu prowadzonym w trybie przyspieszonym stosuje się przepisy niniejszego
rozdziału, z tym że:
1)
załatwienie sprawy dotyczącej udzielenia ochrony międzynarodowej następuje w terminie
30 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;
2)
w decyzji kończącej postępowanie wskazuje się, że wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej
był rozpatrywany w trybie przyspieszonym;
3)
odwołanie od decyzji kończącej postępowanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia jej
doręczenia;
4)
w postępowaniu odwoławczym organ orzeka w składzie jednoosobowym.
3.
Trybu przyspieszonego nie stosuje się, jeżeli okoliczności, o których mowa w ust.
1, ujawnią się po upływie 30 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Art. 40.
1.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wydaje
decyzję o umorzeniu postępowania, w przypadku gdy nie jest to sprzeczne z interesem
społecznym, a wnioskodawca:
1)
oświadczył, że wycofuje wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej albo
2)
w sposób dorozumiany wycofał wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
2.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej uznaje się za wycofany w sposób dorozumiany,
w przypadku gdy wnioskodawca:
1)
nie stawił się w ośrodku recepcyjnym w terminie 2 dni od dnia złożenia wniosku, a
we wniosku nie wskazał innego adresu, pod którym będzie przebywał;
2)
nie stawił się w ośrodku recepcyjnym w terminie 2 dni od dnia zwolnienia ze strzeżonego
ośrodka lub z aresztu dla cudzoziemców, w przypadku gdy Szef Urzędu na podstawie art.
89c nie nakazał mu przebywania w określonym miejscu lub określonej miejscowości, a
wnioskodawca nie wskazał we wniosku innego adresu, pod którym będzie przebywał;
3)
opuścił ośrodek i nie powrócił do niego przez okres dłuższy niż 7 dni bez usprawiedliwionej
przyczyny;
4)
opuścił bez zgody Szefa Urzędu miejsce pobytu lub miejscowość określone w decyzji
Szefa Urzędu zwalniającej cudzoziemca ze strzeżonego ośrodka lub z aresztu dla cudzoziemców
lub nie zgłasza się w określonych odstępach czasu do organu wskazanego w tej decyzji;
5)
opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
nie stawił się na przesłuchanie i nie wykazał w terminie 7 dni od dnia wyznaczonego
na przesłuchanie, że niedopełnienie tego obowiązku było spowodowane okolicznościami,
za które nie ponosi odpowiedzialności.
3.
Szef Urzędu wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w części dotyczącej osoby, w imieniu
której został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jeżeli:
1)
małżonek wycofał zgodę na złożenie wniosku w jego imieniu i w imieniu jego dzieci;
2)
dziecko, którego dotyczy wniosek, osiągnęło pełnoletność i nie wyraża zgody na prowadzenie
postępowania wszczętego na podstawie wniosku złożonego w jego imieniu;
3)
zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, dotyczące tej osoby.
4.
Decyzję o umorzeniu postępowania wydaną ze względu na okoliczności, o których mowa
w ust. 2 pkt 1-5, pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
5.
Odwołanie od decyzji wydanej ze względu na okoliczność, o której mowa w ust. 1 pkt
1, wnosi się w terminie 5 dni od dnia jej doręczenia.
6.
Jeżeli wnioskodawca oświadczy na piśmie Szefowi Urzędu w terminie 9 miesięcy od dnia
wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
że zamierza w dalszym ciągu ubiegać się o udzielenie tej ochrony, decyzja o umorzeniu
postępowania wygasa z mocy prawa z dniem otrzymania przez organ oświadczenia.
7.
Oświadczenie o zamiarze dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej
nie może być złożone powtórnie.
8.
Oświadczenie o zamiarze dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej
składa się Szefowi Urzędu za pośrednictwem komendanta oddziału Straży Granicznej albo
komendanta placówki Straży Granicznej.
9.
Organ Straży Granicznej, który przyjął oświadczenie cudzoziemca o zamiarze dalszego
ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej, przekazuje to oświadczenie Szefowi
Urzędu w ciągu 48 godzin od chwili jego przyjęcia.
10.
Jeżeli oświadczenie o zamiarze dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej
zostało złożone po terminie albo powtórnie, Szef Urzędu odmawia, w drodze decyzji,
uwzględnienia tego oświadczenia.
11.
Bieg terminu załatwienia sprawy o udzielenie ochrony międzynarodowej rozpoczyna się
z dniem wygaśnięcia decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej.
12.
Czynności podjęte w toku umorzonego postępowania pozostają w mocy.
Art. 41.
W toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wnioskodawca jest
obowiązany:
1)
przedstawić informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności
dotyczące jego wieku, przeszłych doświadczeń mających znaczenie dla sprawy, tożsamości,
obywatelstwa, krewnych, kraju i miejsc poprzedniego pobytu, wcześniejszych wniosków
o udzielenie ochrony międzynarodowej, trasy podróży oraz powodów złożenia wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej;
2)
udostępnić posiadane dowody potwierdzające okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej;
3)
stawiać się na wezwanie organu prowadzącego postępowanie w celu przesłuchania lub
złożenia wyjaśnień.
Art. 42.
Jeżeli wnioskodawca nie posiada dowodów potwierdzających okoliczności wskazane w uzasadnieniu
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, okoliczności te można uznać za udowodnione,
w przypadku gdy są spełnione łącznie następujące warunki:
1)
wnioskodawca przedstawił wiarygodne i spójne informacje niezbędne do ustalenia stanu
faktycznego sprawy;
2)
wnioskodawca przedstawił wszystkie posiadane informacje i dowody służące do ustalenia
stanu faktycznego sprawy i szczegółowo wyjaśnił przyczyny braku innych informacji
i dowodów;
3)
wyjaśnienia wnioskodawcy są spójne, wiarygodne i nie są sprzeczne z zebranymi w sprawie
dowodami i materiałami;
4)
wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej w najwcześniejszym
możliwym terminie, chyba że może wskazać uzasadniony powód, dla którego tego nie zrobił.
Art. 43.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej ustala
w szczególności:
1)
mające znaczenie dla sprawy okoliczności faktyczne odnoszące się do kraju pochodzenia
wnioskodawcy, w tym także bierze pod uwagę przepisy ustawowe i wykonawcze obowiązujące
w tym kraju oraz sposób ich stosowania;
2)
czy ze względu na przeszłość, płeć lub wiek wnioskodawcy, akty, których doświadczył
lub na które mógłby zostać narażony, stanowią prześladowanie lub narażają go na rzeczywiste
ryzyko doznania poważnej krzywdy;
3)
czy działalność wnioskodawcy od chwili opuszczenia kraju pochodzenia służyła wyłącznie
lub głównie stworzeniu warunków koniecznych do ubiegania się o udzielenie ochrony
międzynarodowej;
4)
czy istnieją warunki, o których mowa w art. 16 ust. 2, umożliwiające wnioskodawcy
skorzystanie z ochrony innego państwa, którego obywatelstwo posiada.
Art. 44.
1.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej przesłuchuje
wnioskodawcę w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia
sprawy, w tym umożliwia mu złożenie dodatkowych wyjaśnień dotyczących niespójności
lub sprzeczności w jego oświadczeniach.
2.
Odstępuje się od przesłuchania, w przypadku gdy:
1)
wydanie decyzji o nadaniu statusu uchodźcy jest możliwe na podstawie zebranego materiału
dowodowego lub
2)
stan zdrowia wnioskodawcy lub względy psychologiczne uniemożliwiają jego przesłuchanie
w terminie, o którym mowa w art. 34 ust. 1.
3.
Przesłuchanie odbywa się bez obecności pozostałych osób, których dotyczy wniosek o
udzielenie ochrony międzynarodowej, chyba że organ prowadzący postępowanie uważa ich
obecność za konieczną dla wyjaśnienia sprawy. Art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
4.
Przesłuchanie odbywa się bez udziału innych osób, na których obecność wnioskodawca
nie wyraził zgody, w warunkach zapewniających odpowiedni stopień poufności i pozwalających
wnioskodawcy na wyczerpujące przedstawienie powodów złożenia wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej. W tym celu organ prowadzący postępowanie zapewnia:
1)
prowadzenie przesłuchania przez osobę przeszkoloną w zakresie technik prowadzenia
przesłuchań, w tym technik prowadzenia przesłuchań osób, o których mowa w art. 68,
oraz wykorzystywania informacji o krajach pochodzenia;
2)
na wniosek wnioskodawcy - przesłuchanie go przez osobę tej samej płci, jeżeli z okoliczności
sprawy wynika, że umożliwi to wyczerpujące uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej;
3)
w razie potrzeby - bezpłatną pomoc tłumacza władającego językiem zrozumiałym dla wnioskodawcy,
przy czym na wniosek wnioskodawcy - pomoc tłumacza tej samej płci, jeżeli z okoliczności
sprawy wynika, że umożliwi to wyczerpujące uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej.
5.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej może utrwalić
przebieg przesłuchania za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, jeżeli
wnioskodawca został o tym poinformowany. Zapis taki jest załącznikiem do protokołu
z przesłuchania.
6.
Wnioskodawca otrzymuje kopię protokołu z przesłuchania oraz, na wniosek, zapis dźwięku
lub obrazu, w przypadku gdy przebieg przesłuchania został utrwalony za pomocą urządzenia
rejestrującego dźwięk lub obraz.
7.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się także do małżonka, w imieniu którego wnioskodawca występuje,
jeżeli małżonek zażądał przesłuchania go.
Art. 45.
1.
Przed wydaniem decyzji o nadaniu cudzoziemcowi statusu uchodźcy lub udzieleniu mu
ochrony uzupełniającej organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej zwraca się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego
Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby - także do
innych organów, o przekazanie informacji, czy wobec wnioskodawcy lub osoby, w imieniu
której wnioskodawca występuje, zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 ust.
1 pkt 3 lub ust. 2 lub art. 20 ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 lub 3.
2.
Komendanci, o których mowa w ust. 1, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub
inne organy przekazują informację, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużony
do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekazania informacji zawiadamia organ
prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.
4.
Jeżeli organ obowiązany do przekazania informacji, o której mowa w ust. 1, nie przekaże
jej w terminach, o których mowa w ust. 2 lub 3, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji
został spełniony.
5.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który nie ukończył 13. roku życia
w dniu, w którym organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
zamierzał wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1.
Art. 46.
Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy
wjazdu, organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej:
1)
rozpatrując wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, za pośrednictwem Komendanta
Głównego Policji zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen
z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki
Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli
na wspólnych granicach , zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą Schengen”;
2)
informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ innego państwa
obszaru Schengen o udzieleniu cudzoziemcowi ochrony międzynarodowej.
Art. 47.
1.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej orzeka
w pierwszej kolejności o nadaniu lub odmowie nadania cudzoziemcowi statusu uchodźcy,
a w przypadku odmowy nadania statusu uchodźcy orzeka o udzieleniu lub odmowie udzielenia
ochrony uzupełniającej.
2.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wydaje
jedną decyzję odnoszącą się do wnioskodawcy i pozostałych osób, w imieniu których
wnioskodawca występuje, chyba że wydanie jednej decyzji prowadziłoby do ujawnienia
szczególnej sytuacji wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje,
co mogłoby zagrozić ich interesom, w szczególności w sprawach związanych z prześladowaniem
ze względu na płeć, orientację seksualną, tożsamość płciową lub wiek.
Art. 48.
1.
W decyzji o nadaniu wnioskodawcy statusu uchodźcy orzeka się także o nadaniu statusu
uchodźcy osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, chociażby wobec nich nie
istniała uzasadniona obawa przed prześladowaniem w kraju pochodzenia.
2.
W przypadku gdy wobec osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, istnieje uzasadniona
obawa przed prześladowaniem w kraju pochodzenia, w decyzji o nadaniu statusu uchodźcy
osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, orzeka się także o nadaniu statusu
uchodźcy wnioskodawcy.
3.
W przypadku gdy wobec osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, zachodzą okoliczności,
o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2-4, w decyzji, o której mowa w ust. 1, orzeka
się o odmowie nadania tej osobie statusu uchodźcy.
4.
W przypadku gdy wobec wnioskodawcy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19
ust. 1 pkt 2-4, w decyzji, o której mowa w ust. 2, orzeka się o odmowie nadania wnioskodawcy
statusu uchodźcy.
Art. 49.
1.
W decyzji o odmowie nadania wnioskodawcy statusu uchodźcy ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, orzeka się także o odmowie nadania statusu
uchodźcy osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, chyba że wobec nich istnieje
uzasadniona obawa przed prześladowaniem w kraju pochodzenia.
2.
W decyzji o odmowie nadania wnioskodawcy statusu uchodźcy ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2-4, orzeka się o nadaniu statusu uchodźcy osobie,
w imieniu której wnioskodawca występuje, w przypadku gdy okoliczności te wobec niej
nie zachodzą.
Art. 50.
1.
W decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej orzeka się także o udzieleniu ochrony
uzupełniającej osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, chociażby wobec nich
nie istniało rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy.
2.
W przypadku gdy wobec osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, zachodzą okoliczności,
o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a lub b albo art. 20 ust. 1 pkt 2 lit.
b i c, w decyzji, o której mowa w ust. 1, orzeka się o odmowie udzielenia tej osobie
ochrony uzupełniającej.
Art. 51.
1.
W decyzji o odmowie udzielenia wnioskodawcy ochrony uzupełniającej ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1, orzeka się także o odmowie udzielenia ochrony
uzupełniającej osobom, w imieniu których wnioskodawca występuje, chyba że wobec nich
istnieje rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy.
2.
W decyzji o odmowie udzielenia wnioskodawcy ochrony uzupełniającej ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a lub b albo art. 20 ust. 1 pkt 2 lit.
b i c, orzeka się o udzieleniu ochrony uzupełniającej osobie, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w przypadku gdy okoliczności te wobec niej nie zachodzą.
Art. 52.
1.
Szef Urzędu lub Rada do Spraw Uchodźców informują o umorzeniu postępowania w sprawie
udzielenia ochrony międzynarodowej, odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia
ochrony uzupełniającej albo pozbawieniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej
organ Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, którego
sprawa dotyczy, podając dzień, w którym decyzja stała się ostateczna, a w przypadku
wydania decyzji przez organ wyższego stopnia - dzień doręczenia cudzoziemcowi decyzji
ostatecznej.
2.
Szef Urzędu lub Rada do Spraw Uchodźców wykonują zadania, o których mowa w art. 18
ust. 1 rozporządzenia 603/2013.
3.
Szef Urzędu wykonuje zadania, o których mowa w art. 18 ust. 3 rozporządzenia 603/2013.
Art. 53.
1.
W decyzji o:
1)
uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny,
2)
odmowie uwzględnienia oświadczenia wnioskodawcy o zamiarze dalszego ubiegania się
o udzielenie ochrony międzynarodowej,
3)
umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
4)
przekazaniu wnioskodawcy do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i umorzeniu postępowania,
5)
odmowie nadania statusu uchodźcy,
6)
odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej
- zamieszcza się pouczenie o prawie do nieodpłatnej pomocy prawnej.
2.
Organ, który wydał decyzję, o której mowa w ust. 1, lub decyzję o nadaniu statusu
uchodźcy albo o udzieleniu ochrony uzupełniającej, dokonuje pisemnego tłumaczenia
na język zrozumiały dla wnioskodawcy podstawy prawnej decyzji, rozstrzygnięcia oraz
pouczenia.
Art. 54.
1.
W postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej pisma doręcza się osobom
fizycznym pod wskazanym przez te osoby adresem albo w każdym miejscu, w którym się
adresata zastanie.
2.
Cudzoziemcowi, którego miejscem pobytu jest ośrodek, pisma doręcza się za pośrednictwem
osoby upoważnionej przez Szefa Urzędu.
3.
Osoba upoważniona przez Szefa Urzędu wydaje cudzoziemcowi pismo po potwierdzeniu przez
niego odbioru czytelnym podpisem zawierającym imię i nazwisko oraz wskazaniu daty
odbioru.
4.
W przypadku gdy cudzoziemiec odmówi potwierdzenia odbioru pisma, osoba upoważniona
przez Szefa Urzędu, wydając to pismo, sama stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje
osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu.
5.
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w ust. 3 lub 4 osoba upoważniona
przez Szefa Urzędu przechowuje pismo przez okres 7 dni. Na tablicy ogłoszeń w ośrodku
umieszcza się sporządzone w języku zrozumiałym dla cudzoziemca zawiadomienie o miejscu
pozostawienia pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni,
licząc od dnia umieszczenia tego zawiadomienia.
6.
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w
ust. 5.
7.
Zawiadomienie o zmianie miejsca pobytu wnioskodawcy i osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, złożone w jednym z toczących się równocześnie przed Szefem Urzędu postępowań
uznaje się za złożone we wszystkich tych postępowaniach.
Art. 54a.
Załatwienie sprawy dotyczącej pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej
następuje w terminie 6 miesięcy.
Art. 54b.
Szef Urzędu wszczyna postępowanie w sprawie pozbawienia cudzoziemca statusu uchodźcy
lub ochrony uzupełniającej z urzędu lub na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej,
komendanta wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Ministra
Sprawiedliwości.
Art. 54c.
W przypadku gdy inne państwo obszaru Schengen zasięga opinii, o której mowa w art.
25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen, Szef Urzędu ustala, czy zachodzą przesłanki
do pozbawienia cudzoziemca statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej i informuje
o tym, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ tego państwa.
Art. 54d.
1.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie pozbawienia cudzoziemca statusu uchodźcy lub
ochrony uzupełniającej przesłuchuje go w celu wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia
sprawy, w szczególności umożliwia mu przedstawienie powodów, dla których nie powinien
być pozbawiony statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, lub umożliwia mu złożenie
wyjaśnień na piśmie.
2.
Do przesłuchania cudzoziemca w postępowaniu w sprawie pozbawienia go statusu uchodźcy
lub ochrony uzupełniającej stosuje się art. 44 ust. 3-6.
Art. 54e.
1.
W decyzji o pozbawieniu cudzoziemca statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej zamieszcza
się pouczenie o prawie do nieodpłatnej pomocy prawnej.
2.
Organ, który wydał decyzję, o której mowa w ust. 1, dokonuje pisemnego tłumaczenia
na język zrozumiały dla cudzoziemca podstawy prawnej decyzji, rozstrzygnięcia oraz
pouczenia.
Art. 54f.
1.
W postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej oraz w postępowaniu w
sprawie pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej zapewnia się:
1)
swobodę kontaktowania się cudzoziemca z przedstawicielem Urzędu Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców oraz z organizacjami międzynarodowymi lub
pozarządowymi zajmującymi się udzielaniem pomocy cudzoziemcom, w tym pomocy prawnej;
2)
przedstawicielowi Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców
dostęp do cudzoziemca, którego postępowanie dotyczy;
3)
możliwość przedstawiania przez przedstawiciela Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów
Zjednoczonych do Spraw Uchodźców swojej opinii w zakresie zadań wykonywanych na podstawie
art. 35 Konwencji Genewskiej.
2.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, pozbawienia
statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej udziela przedstawicielowi Urzędu Wysokiego
Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców, na jego wniosek i za pisemną zgodą
cudzoziemca, którego postępowanie dotyczy, informacji o przebiegu postępowania oraz
umożliwia mu przeglądanie akt sprawy i sporządzanie z nich notatek i odpisów, z wyłączeniem
akt, o których mowa w art. 74 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3.
W przypadku gdy sprawa udzielenia ochrony międzynarodowej, pozbawienia statusu uchodźcy
lub ochrony uzupełniającej dotyczy małoletniego bez opieki, wykonywanie uprawnień
przedstawiciela Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców,
o których mowa w ust. 2, nie wymaga zgody kuratora wyznaczonego do reprezentowania
małoletniego w postępowaniu.
4.
Przedstawicielowi Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców
nie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 74 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani skarga do sądu administracyjnego.
5.
Opinie, dokumenty i materiały sporządzone przez przedstawiciela Urzędu Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców dołącza się do akt sprawy.
6.
Informacje i dane osobowe uzyskane przez przedstawiciela Urzędu Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej oraz w postępowaniu w sprawie pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony
uzupełniającej mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów, o których mowa w art. 35
Konwencji Genewskiej.
7.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się do organizacji działającej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w imieniu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców na
podstawie umowy z Rzecząpospolitą Polską.
”
;
11)
art. 55 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 55.
1.
Wnioskodawcy i małżonkowi, w imieniu którego wnioskodawca występuje, wydaje się, niezwłocznie
po przyjęciu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, nie później jednak niż
w terminie 3 dni, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, zwane dalej „zaświadczeniem
tożsamości”.
2.
Zaświadczenie tożsamości wydaje się także cudzoziemcowi przekazanemu przez inne państwo
członkowskie na podstawie rozporządzenia 604/2013, który przed opuszczeniem terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, niezwłocznie po złożeniu przez niego oświadczenia o zamiarze
dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej.
3.
W przypadku gdy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, o którym mowa w ust.
2, dotyczył także przekazywanego przez inne państwo członkowskie małżonka wnioskodawcy,
zaświadczenie tożsamości wydaje się także temu małżonkowi.
4.
Zaświadczenie tożsamości wydane rodzicom obejmuje ich małoletnie dzieci, w imieniu
których został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
5.
Na wniosek rodzica zaświadczenie tożsamości może być wydane jego małoletniemu dziecku,
w imieniu którego został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej i które
ukończyło 5. rok życia.
”
;
12)
po art. 55 dodaje się art. 55a i art. 55b w brzmieniu:
„
Art. 55a.
1.
Zaświadczenie tożsamości w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca
podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go i małoletnie
dzieci objęte tym zaświadczeniem do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
do zakończenia postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej decyzją ostateczną.
2.
Zaświadczenie tożsamości, o którym mowa w art. 55:
1)
ust. 1 - jest ważne przez okres 90 dni;
2)
ust. 2 - jest ważne przez okres 10 dni.
3.
Po upływie okresu ważności zaświadczenia tożsamości kolejne zaświadczenie tożsamości
wydaje się na okres 6 miesięcy.
Art. 55b.
1.
Zaświadczenie tożsamości wydaje w przypadku, o którym mowa w art. 55:
1)
ust. 1 - organ Straży Granicznej, który przyjął wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej;
2)
ust. 2 - komendant placówki Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce przekazania
cudzoziemca.
2.
Kolejne zaświadczenie tożsamości wydaje Szef Urzędu.
3.
Szef Urzędu odmawia wydania kolejnego zaświadczenia tożsamości, w drodze decyzji,
w przypadku gdy:
1)
postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej dotyczące cudzoziemca zakończyło
się decyzją ostateczną, chyba że wykonanie decyzji zostało wstrzymane;
2)
została wydana decyzja o odmowie uwzględnienia oświadczenia wnioskodawcy o zamiarze
dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej, o której mowa w art.
40 ust. 10.
4.
Organ Straży Granicznej, który przyjął wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,
informuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa
Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego o wydaniu zaświadczenia
tożsamości wnioskodawcy i małżonkowi, w imieniu którego wnioskodawca występuje. Informacja
obejmuje dane, o których mowa w art. 56.
”
;
13)
w art. 57 w ust. 1 uchyla się pkt 3;
14)
w art. 58:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zaświadczenie tożsamości, o którym mowa w art. 55 ust. 1 i 2, wydaje się z urzędu.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Cudzoziemiec jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o wydanie kolejnego zaświadczenia
tożsamości niezwłocznie po upływie okresu ważności zaświadczenia tożsamości.
”
;
15)
art. 59 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 59.
1.
Cudzoziemiec zwraca zaświadczenie tożsamości organowi, który je wydał, w przypadku
gdy wydana wobec niego decyzja w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej stała
się ostateczna.
2.
W przypadku gdy cudzoziemiec opuszcza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwraca
zaświadczenie tożsamości komendantowi placówki Straży Granicznej przed przekroczeniem
granicy.
”
;
16)
w art. 60 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca wydawanego przez organ Straży Granicznej
oraz tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca wydawanego przez Szefa Urzędu,
uwzględniając dane, które powinny być w nich zawarte, określone w art. 56 ust. 1;
”
;
17)
w dziale II tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie: „Postępowanie z udziałem małoletnich
bez opieki i innych osób o szczególnych potrzebach”;
18)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 61.
1.
W przypadku gdy małoletni bez opieki zadeklarował organowi Straży Granicznej zamiar
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, organ, który przyjął deklarację:
1)
sporządza protokół z tej czynności;
2)
rejestruje deklarację zamiaru złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 1;
3)
występuje niezwłocznie do sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce pobytu
małoletniego z wnioskiem o ustanowienie kuratora do reprezentowania małoletniego w
postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, przekazania do innego państwa
członkowskiego na podstawie rozporządzenia 604/2013, udzielenia pomocy socjalnej oraz
udzielenia pomocy w dobrowolnym powrocie do kraju pochodzenia.
2.
Sąd ustanawia kuratora niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia
otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
3.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej złożony w imieniu małoletniego bez opieki
przez kuratora przyjmuje i rejestruje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie
3 dni roboczych od dnia ustanowienia przez sąd kuratora, organ Straży Granicznej właściwy
ze względu na miejsce pobytu małoletniego bez opieki.
4.
Przepisy ust. 1 pkt 3 i ust. 2 stosuje się także w przypadku:
1)
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w imieniu małoletniego bez opieki
przez przedstawiciela organizacji międzynarodowej lub pozarządowej zajmującej się
udzielaniem cudzoziemcom pomocy, w tym pomocy prawnej;
2)
przekazania przez inne państwo członkowskie na podstawie rozporządzenia 604/2013 małoletniego
bez opieki, dla którego kurator nie był wcześniej ustanowiony.
5.
Z wnioskiem o ustanowienie kuratora do reprezentowania małoletniego bez opieki występuje
w przypadku, o którym mowa w ust. 4:
1)
pkt 1 - organ Straży Granicznej, który przyjął wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej;
2)
pkt 2 - komendant placówki Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce przekazania
małoletniego bez opieki przez inne państwo członkowskie na podstawie rozporządzenia
604/2013.
6.
Organ Straży Granicznej, który przyjął wniosek o udzielenie małoletniemu bez opieki
ochrony międzynarodowej, albo komendant placówki Straży Granicznej właściwy ze względu
na miejsce przekazania małoletniego bez opieki przez inne państwo członkowskie na
podstawie rozporządzenia 604/2013, występuje niezwłocznie do sądu opiekuńczego właściwego
ze względu na miejsce pobytu małoletniego bez opieki z wnioskiem o umieszczenie go
w pieczy zastępczej.
7.
Sąd rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 6, niezwłocznie, nie później jednak niż
w terminie 10 dni od dnia jego złożenia.
8.
W przypadku gdy w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wyjdzie
na jaw, że wnioskodawcą jest małoletni bez opieki, z wnioskiem, o którym mowa w ust.
6, występuje Szef Urzędu.
9.
Szef Urzędu niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o udzielenie małoletniemu bez opieki
ochrony międzynarodowej podejmuje działania mające na celu odnalezienie jego krewnych,
a w szczególności:
1)
informuje małoletniego bez opieki o możliwości poszukiwania jego krewnych za pośrednictwem
międzynarodowych organizacji pozarządowych;
2)
udziela małoletniemu bez opieki pomocy w:
a)
nawiązaniu kontaktu z międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi,
b)
zainicjowaniu poszukiwań jego krewnych.
”
;
19)
w art. 62 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organ Straży Granicznej, który przyjął deklarację małoletniego bez opieki o zamiarze
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej lub wniosek małoletniego bez
opieki o udzielenie ochrony międzynarodowej albo któremu inne państwo członkowskie
przekazało małoletniego bez opieki na podstawie rozporządzenia 604/2013, doprowadza
małoletniego bez opieki do rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia
rodzinnego lub placówki opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego.
”
;
20)
art. 63 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 63.
Koszty pobytu małoletniego bez opieki w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję
pogotowia rodzinnego lub placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego oraz
koszty opieki medycznej, od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
do zakończenia postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej decyzją ostateczną,
są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy
do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Szefa Urzędu.
”
;
21)
po art. 63 dodaje się art. 63a w brzmieniu:
„
Art. 63a.
Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej złożony przez małoletniego bez opieki
rozpatruje się w trybie przyspieszonym tylko w przypadku, o którym mowa w art. 39
ust. 1 pkt 5.
”
;
22)
w art. 65 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Szef Urzędu przed przesłuchaniem poucza małoletniego bez opieki o okolicznościach
faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania w sprawie udzielenia
ochrony międzynarodowej, oraz o możliwości zgłoszenia żądania, aby przesłuchanie odbyło
się w obecności wskazanej przez małoletniego osoby dorosłej.
”
;
23)
art. 66 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 66.
Czynności w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej z udziałem małoletniego
bez opieki może dokonywać osoba, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:
1)
ukończyła studia wyższe magisterskie na kierunku prawo i posiada 2-letni staż pracy
w instytucjach, których zakres działania obejmuje opiekę nad dziećmi;
2)
ukończyła studia wyższe magisterskie lub wyższe zawodowe i posiada 2-letni staż pracy
w administracji publicznej oraz odbyła przeszkolenie w zakresie prowadzenia postępowań
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej z udziałem małoletnich;
3)
ukończyła studia wyższe magisterskie na kierunkach: pedagogika, psychologia lub socjologia
oraz posiada 2-letni staż pracy w administracji publicznej.
”
;
24)
w art. 67 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Małoletniego bez opieki, któremu odmówiono nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony
uzupełniającej, pozostawia się w pieczy zastępczej do czasu przekazania go organom
lub organizacjom kraju pochodzenia, do których zadań statutowych należą sprawy małoletnich.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, koszty pozostawania małoletniego bez opieki w
pieczy zastępczej i koszty opieki medycznej są finansowane z budżetu państwa z części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących
w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.
”
;
25)
art. 68 i art. 69 otrzymują brzmienie:
„
Art. 68.
1.
Jeżeli wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej dotyczy osoby, która może wymagać
szczególnego traktowania, w szczególności będącej:
1)
osobą małoletnią,
2)
osobą niepełnosprawną,
3)
osobą w podeszłym wieku,
4)
kobietą ciężarną,
5)
osobą samotnie wychowującą dziecko,
6)
ofiarą handlu ludźmi,
7)
osobą obłożnie chorą,
8)
osobą z zaburzeniami psychicznymi,
9)
osobą poddaną torturom,
10)
ofiarą przemocy psychicznej, fizycznej, w tym seksualnej, a także ze względu na płeć,
orientację seksualną i tożsamość płciową
- Szef Urzędu ocenia, czy ta osoba wymaga szczególnego traktowania w postępowaniu
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej lub w zakresie pomocy socjalnej.
2.
Wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, uznaje się za osoby
wymagające szczególnego traktowania w zakresie pomocy socjalnej, w przypadku gdy może
zachodzić potrzeba:
1)
zakwaterowania ich w ośrodku:
a)
przystosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych,
b)
zapewniającym pokój jednoosobowy,
c)
przeznaczonym wyłącznie dla kobiet lub kobiet z dziećmi;
2)
umieszczenia ich w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym
lub hospicjum;
3)
umieszczenia ich w pieczy zastępczej odpowiadającej sytuacji psychofizycznej tych
osób;
4)
dostosowania diety do stanu ich zdrowia.
3.
Szef Urzędu w celu dokonania oceny, czy osoba, o której mowa w ust. 1, wymaga szczególnego
traktowania, może zlecić przeprowadzenie badań lekarskich lub psychologicznych, których
koszt pokrywa się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy
do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Szefa Urzędu.
4.
W przypadku gdy Szef Urzędu nie zleca przeprowadzenia badań lekarskich lub psychologicznych,
o których mowa w ust. 3, informuje osobę, która może wymagać szczególnego traktowania,
że może ona z własnej inicjatywy i na własny koszt poddać się takim badaniom.
5.
Osobę, która nie wyraziła zgody na przeprowadzenie badań lekarskich lub psychologicznych,
o których mowa w ust. 3, uważa się za osobę, która nie wymaga szczególnego traktowania.
6.
Szef Urzędu dokonuje oceny, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie po złożeniu wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej oraz w każdym czasie do zakończenia postępowania,
w przypadku gdy wyjdą na jaw nowe okoliczności dotyczące wnioskodawcy lub osoby, w
imieniu której wnioskodawca występuje.
Art. 69.
1.
W przypadku cudzoziemca, który jest osobą wymagającą szczególnego traktowania, czynności
w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wykonuje się:
1)
w warunkach zapewniających cudzoziemcowi swobodę wypowiedzi, w sposób dostosowany
do jego stanu psychofizycznego;
2)
w terminie dostosowanym do jego stanu psychicznego i fizycznego, wyznaczonym przy
uwzględnieniu terminów korzystania przez cudzoziemca ze świadczeń zdrowotnych;
3)
w miejscu pobytu cudzoziemca, w przypadku gdy jest to uzasadnione stanem jego zdrowia;
4)
w razie potrzeby z udziałem psychologa, lekarza lub tłumacza.
2.
Na wniosek cudzoziemca, który jest osobą wymagającą szczególnego traktowania, w przypadkach
uzasadnionych jego potrzebami czynności w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej:
1)
wykonuje osoba tej samej płci;
2)
wykonuje się z udziałem psychologa, lekarza lub tłumacza płci wskazanej przez cudzoziemca.
”
;
26)
po art. 69 dodaje się art. 69a i art. 69b w brzmieniu:
„
Art. 69a.
Przy udzielaniu pomocy socjalnej cudzoziemcowi, który jest osobą wymagającą szczególnego
traktowania, uwzględnia się potrzeby takiej osoby w zakresie zakwaterowania i wyżywienia.
Art. 69b.
Przy udzielaniu małoletniemu pomocy socjalnej uwzględnia się konieczność zabezpieczenia
jego interesów, biorąc pod uwagę w szczególności:
1)
możliwość połączenia rodziny;
2)
dobro małoletniego i jego rozwój społeczny;
3)
względy bezpieczeństwa i ochrony, w szczególności w przypadku gdy istnieje ryzyko,
że małoletni jest ofiarą handlu ludźmi;
4)
opinię małoletniego odpowiednio do jego wieku i dojrzałości.
”
;
27)
w dziale II po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„
Rozdział 4a
Nieodpłatna informacja prawna i nieodpłatna pomoc prawna
Art. 69c.
1.
Wnioskodawcy i cudzoziemcowi, wobec którego toczy się postępowanie w sprawie pozbawienia
go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, przysługuje nieodpłatna informacja
prawna w postępowaniu w pierwszej instancji.
2.
Nieodpłatna informacja prawna polega na poinformowaniu wnioskodawcy lub cudzoziemca,
wobec którego toczy się postępowanie w sprawie pozbawienia go statusu uchodźcy lub
ochrony uzupełniającej, o obowiązujących przepisach prawnych z zakresu udzielania
ochrony międzynarodowej, pozbawiania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej i
przepisach regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej w należących
do właściwości tych organów sprawach z tego zakresu, przy uwzględnieniu szczególnej
sytuacji tych osób.
3.
Nieodpłatnej informacji prawnej udzielają pracownicy urzędu obsługującego Szefa Urzędu
i funkcjonariusze, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
Art. 69d.
1.
Nieodpłatna pomoc prawna przysługuje wnioskodawcy i cudzoziemcowi, wobec którego została
wydana decyzja o pozbawieniu go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, zwanemu
dalej „cudzoziemcem uprawnionym”, który działa bez adwokata lub radcy prawnego.
2.
Nieodpłatna pomoc prawna nie przysługuje cudzoziemcowi, wobec którego została wydana
decyzja o pozbawieniu go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, w przypadku
gdy uzyskuje dochód większy niż 100% kryteriów dochodowych określonych w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej .
3.
Adwokat albo radca prawny, którzy udzielają nieodpłatnej pomocy prawnej, albo organizacja
pozarządowa prowadząca działalność pożytku publicznego, uprawniona do udzielania nieodpłatnej
pomocy prawnej informują cudzoziemca, wobec którego została wydana decyzja o pozbawieniu
go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, przed złożeniem przez niego oświadczenia,
o wysokości dochodu, powyżej którego nie przysługuje nieodpłatna pomoc prawna.
4.
Cudzoziemiec uprawniony przed uzyskaniem nieodpłatnej pomocy prawnej składa pisemne
oświadczenie zawierające deklarację, że w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
albo pozbawienia go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej nie ustanowił adwokata
ani radcy prawnego.
5.
Cudzoziemiec, wobec którego została wydana decyzja o pozbawieniu go statusu uchodźcy
lub ochrony uzupełniającej, przed uzyskaniem nieodpłatnej pomocy prawnej składa pisemne
oświadczenie, że nie uzyskuje dochodu, o którym mowa w ust. 2.
6.
W przypadku gdy nieodpłatnej pomocy prawnej udziela osoba, o której mowa w art. 69f
ust. 1 pkt 2, cudzoziemiec uprawniony przed uzyskaniem nieodpłatnej pomocy prawnej
składa organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego uprawnionej
do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej pisemne oświadczenie, że jest świadomy uzyskania
nieodpłatnej pomocy prawnej od osoby niebędącej adwokatem ani radcą prawnym.
7.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 4 i 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:
„
Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
”
.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
8.
Wzór oświadczenia, o którym mowa w:
1)
ust. 4 - jest określony w załączniku nr 1 do ustawy;
2)
ust. 5 - jest określony w załączniku nr 2 do ustawy;
3)
ust. 6 - jest określony w załączniku nr 3 do ustawy.
9.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 4 i 5, składa się adwokatowi albo radcy prawnemu
udzielającym nieodpłatnej pomocy prawnej, albo organizacji pozarządowej prowadzącej
działalność pożytku publicznego, uprawnionej do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
przed przystąpieniem do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej przez zatrudnioną w
tej organizacji osobę, o której mowa w art. 69f ust. 1 pkt 2.
10.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 4-6, przechowuje się w warunkach uniemożliwiających
dostęp osób trzecich.
Art. 69e.
Nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
1)
sporządzenie odwołania od decyzji o:
a)
odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej,
b)
umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
c)
przekazaniu wnioskodawcy do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i umorzeniu postępowania,
d)
uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny,
e)
odmowie uwzględnienia oświadczenia wnioskodawcy o zamiarze dalszego ubiegania się
o udzielenie ochrony międzynarodowej,
f)
pozbawieniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
2)
zastępstwo prawne w postępowaniu odwoławczym w sprawie:
a)
udzielenia ochrony międzynarodowej,
b)
przekazania wnioskodawcy do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej,
c)
pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej.
Art. 69f.
1.
Nieodpłatnej pomocy prawnej udziela osobiście:
1)
adwokat, radca prawny albo
2)
osoba niebędąca adwokatem ani radcą prawnym, zatrudniona w organizacji pozarządowej
prowadzącej działalność pożytku publicznego, uprawnionej do udzielania nieodpłatnej
pomocy prawnej, spełniająca łącznie następujące warunki:
a)
posiada dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych potwierdzający uzyskanie tytułu
zawodowego magistra lub dyplom potwierdzający ukończenie wyższych studiów prawniczych
za granicą, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 191a ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym albo dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych za granicą uznany za równoważny
z polskim dyplomem potwierdzającym uzyskanie tytułu zawodowego magistra na podstawie
umowy międzynarodowej lub w drodze nostryfikacji,
b)
co najmniej przez okres 3 lat wykonywała czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem
pomocy prawnej w sprawach o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie umowy
o pracę lub umowy cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce
cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o których mowa
w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej lub
komandytowo-akcyjnej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych , w podmiotach świadczących pomoc prawną w państwach członkowskich, państwach członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej lub w organizacji pozarządowej prowadzącej
działalność pożytku publicznego,
c)
korzysta z pełni praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych,
d)
nie była karana za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe.
2.
Adwokat albo radca prawny może odmówić z ważnych powodów udzielenia nieodpłatnej pomocy
prawnej, informując cudzoziemca uprawnionego o innych adwokatach, radcach prawnych
lub osobach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, udzielających nieodpłatnej pomocy prawnej
na obszarze województwa.
3.
Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może odmówić z ważnych powodów udzielenia nieodpłatnej
pomocy prawnej. Organizacja pozarządowa prowadząca działalność pożytku publicznego
uprawniona do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, zatrudniająca tą osobę, informuje
cudzoziemca uprawnionego o adwokatach, radcach prawnych lub osobach, o których mowa
w ust. 1 pkt 2, udzielających nieodpłatnej pomocy prawnej na obszarze województwa.
4.
Adwokat albo radca prawny są obowiązani zapewnić zastępstwo, w przypadku gdy osobiście
nie będą w stanie udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej.
5.
W przypadku gdy zatrudniona w organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku
publicznego uprawnionej do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej osoba, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, nie będzie w stanie osobiście udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej,
organizacja ta jest obowiązana zapewnić zastępstwo innej osoby spełniającej warunki
określone w ust. 1.
Art. 69g.
Cudzoziemiec uprawniony może korzystać w postępowaniu odwoławczym z nieodpłatnej pomocy
prawnej udzielanej tylko przez jednego adwokata, radcę prawnego albo jedną osobę,
o której mowa w art. 69f ust. 1 pkt 2.
Art. 69h.
1.
Cudzoziemiec uprawniony okazuje adwokatowi, radcy prawnemu albo osobie, o której mowa
w art. 69f ust. 1 pkt 2, przed udzieleniem nieodpłatnej pomocy prawnej dokument potwierdzający
tożsamość i oryginał decyzji, o której mowa w art. 69e pkt 1.
2.
Do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej konieczne jest udzielenie przez cudzoziemca
uprawnionego adwokatowi, radcy prawnemu albo osobie, o której mowa w art. 69f ust.
1 pkt 2, pełnomocnictwa na piśmie.
3.
Pełnomocnictwo, o którym mowa w ust. 2, obejmuje z samego prawa umocowanie do udzielenia
dalszego pełnomocnictwa adwokatowi, radcy prawnemu albo osobie, o której mowa w art.
69f ust. 1 pkt 2.
4.
Adwokat, radca prawny albo osoba, o której mowa w art. 69f ust. 1 pkt 2, zamieszczają
niezwłocznie na oryginale decyzji, o której mowa w art. 69e pkt 1, klauzulę o podjęciu
się w określonej dacie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej cudzoziemcowi wskazanemu
jako adresat decyzji.
Art. 69i.
1.
Szef Urzędu zawiera z okręgowymi radami adwokackimi i radami okręgowych izb radców
prawnych porozumienia w sprawie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, określające
w szczególności:
1)
liczbę adwokatów i radców prawnych, którzy będą udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej
na obszarze ich działania, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia cudzoziemcom uprawnionym
możliwie szerokiego dostępu do nieodpłatnej pomocy prawnej;
2)
zobowiązanie okręgowych rad adwokackich i rad okręgowych izb radców prawnych do imiennego
wskazywania adwokatów i radców prawnych deklarujących gotowość udzielania nieodpłatnej
pomocy prawnej.
2.
Okręgowe rady adwokackie i rady okręgowych izb radców prawnych wskazują Szefowi Urzędu
corocznie, do dnia 30 listopada, adwokatów i radców prawnych deklarujących gotowość
udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej.
Art. 69j.
1.
Adwokat i radca prawny dokumentują na karcie nieodpłatnej pomocy prawnej każdy przypadek
udzielenia cudzoziemcowi uprawnionemu nieodpłatnej pomocy prawnej przez podanie informacji
dotyczących:
1)
daty wydania i numeru decyzji, o której mowa w art. 69e pkt 1;
2)
okresu, w którym nieodpłatna pomoc prawna była udzielana;
3)
korzystania z usług tłumacza.
2.
Po zakończeniu udzielania cudzoziemcowi uprawnionemu nieodpłatnej pomocy prawnej w
postępowaniu odwoławczym dokumentację określoną w ust. 1 i oświadczenia, o których
mowa w art. 69d ust. 4-6, przekazuje się niezwłocznie Szefowi Urzędu. W celu umożliwienia
kontroli prawidłowości udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej Szef Urzędu przechowuje
oświadczenia, o których mowa w art. 69d ust. 4-6, przez okres 3 lat od dnia ich sporządzenia.
3.
Szef Urzędu jest administratorem danych osobowych zawartych w oświadczeniach, o których
mowa w art. 69d ust. 4-6.
Art. 69k.
1.
Szef Urzędu prowadzi listę organizacji pozarządowych prowadzących działalność pożytku
publicznego, uprawnionych do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej.
2.
Na listę, o której mowa w ust. 1, wpisuje się organizację pozarządową prowadzącą działalność
pożytku publicznego, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
prowadzi działalność pożytku publicznego w zakresie udzielania nieodpłatnej pomocy
prawnej;
2)
posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie w wykonywaniu zadań związanych z udzielaniem
porad prawnych cudzoziemcom;
3)
zatrudnia radcę prawnego lub osobę niebędącą adwokatem ani radcą prawnym, która łącznie
spełnia warunki, o których mowa w art. 69f ust. 1 pkt 2, lub zawarła z adwokatem lub
radcą prawnym umowę o świadczenie pomocy prawnej albo umowę przedwstępną w tym zakresie
mającą zapewnić współpracę przez okres 3 lat.
3.
Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1, dokonuje na okres 3 lat Szef Urzędu na wniosek
organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego, w terminie 30
dni od dnia złożenia wniosku.
4.
Odmowa wpisu na listę organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego,
która nie spełnia warunków określonych w ust. 2, następuje w drodze decyzji.
5.
Organizacja pozarządowa prowadząca działalność pożytku publicznego dołącza do wniosku:
1)
dokumenty potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w ust. 2;
2)
listę zatrudnionych radców prawnych lub osób, o których mowa w art. 69f ust. 1 pkt
2, lub adwokatów i radców prawnych, z którymi zawarła umowy o świadczenie pomocy prawnej
albo umowy przedwstępne w tym zakresie.
6.
Organizacja pozarządowa prowadząca działalność pożytku publicznego corocznie, do dnia
30 listopada, przekazuje Szefowi Urzędu aktualną listę osób, o której mowa w ust.
5 pkt 2.
7.
Szef Urzędu wydaje decyzję o wykreśleniu organizacji pozarządowej prowadzącej działalność
pożytku publicznego z listy, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy organizacja ta:
1)
zaprzestała prowadzenia działalności w zakresie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
na skutek zmian w statucie lub innym akcie wewnętrznym określającym zakres prowadzonej
działalności;
2)
przestała spełniać warunek, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.
8.
Wykreślenie organizacji pozarządowej z listy, o której mowa w ust. 1, następuje z
dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 7, stała się ostateczna.
9.
Do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej przez organizację pozarządową prowadzącą
działalność pożytku publicznego, uprawnioną do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
stosuje się art. 69j.
Art. 69l.
1.
Adwokatowi, radcy prawnemu albo organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku
publicznego, uprawnionej do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej za udzielenie cudzoziemcowi
uprawnionemu pomocy prawnej przysługuje:
1)
wynagrodzenie w wysokości 150% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna ani
orzeczenie Urzędu Patentowego, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze;
2)
zwrot niezbędnych i udokumentowanych kosztów przejazdów do ośrodka, strzeżonego ośrodka
lub aresztu dla cudzoziemców oraz do siedziby Rady do Spraw Uchodźców, na zasadach
stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy;
3)
zwrot niezbędnych i udokumentowanych kosztów związanych z korzystaniem z usług tłumacza.
2.
Wypłaty wynagrodzenia i zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 1, dokonuje Szef Urzędu.
Art. 69m.
Informacje o radcach prawnych, adwokatach i organizacjach pozarządowych prowadzących
działalność pożytku publicznego wpisanych na listę, o której mowa w art. 69k ust.
1, są umieszczane na stronie internetowej urzędu obsługującego Szefa Urzędu.
”
;
28)
w dziale II tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Pomoc dla cudzoziemców ubiegających
się o udzielenie ochrony międzynarodowej”;
29)
w art. 70 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
pomoc w przypadku przeniesienia cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego
za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia
604/2013.
”
;
30)
w art. 71:
a)
w ust. 1 w pkt 1:
-
-lit. d otrzymuje brzmienie:„
d)
stałą pomoc pieniężną na zakup środków czystości i higieny osobistej albo środki czystości i higieny osobistej,”, -
-w lit. i tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:„
-
-w celu wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
”, -
b)
w ust. 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
finansowanie przejazdów środkami transportu publicznego:
a)
w celu wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
b)
w celu leczenia lub poddania się szczepieniom ochronnym,
c)
w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach.
”
;
31)
w art. 74:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pomoc socjalną i opiekę medyczną zapewnia się w okresie:
1)
postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, począwszy od dnia zgłoszenia
się cudzoziemca w ośrodku, z tym że w sytuacjach szczególnych, związanych z zagrożeniem
życia lub zdrowia cudzoziemca, opieka medyczna przysługuje od dnia złożenia przez
cudzoziemca wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;
2)
2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
albo przez okres 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania,
w przypadku gdy postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej zostało
umorzone.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania, w przypadku
gdy postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej zostało umorzone;
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Okres udzielania pomocy socjalnej i opieki medycznej ulega przedłużeniu do dnia, w
którym cudzoziemiec powinien opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku
gdy cudzoziemiec:
1)
złożył wniosek w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie;
2)
powiadomił na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu po wydaniu wobec
niego decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej;
3)
podlega przeniesieniu do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013.
”
,
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W przypadku gdy w stosunku do małżonków lub ich małoletnich dzieci, przebywających
w ośrodku toczą się odrębne postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
okresy pomocy udzielanej małżonkom i ich małoletnim dzieciom kończą się jednocześnie
z upływem tego okresu udzielania pomocy, który jest dłuższy.
”
;
32)
w art. 75:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, wobec którego została wydana
decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w przypadku,
o którym mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1.
”
,
b)
ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„
3a.
Cudzoziemiec może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 3, począwszy od dnia, w którym
oświadczył, że wycofuje wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jednak nie później
niż przed upływem 30 dni od dnia, w którym decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie
udzielenia mu ochrony międzynarodowej stała się ostateczna. Jeżeli termin do złożenia
wniosku nie zostanie zachowany, Szef Urzędu pozostawia wniosek bez rozpoznania.
”
;
33)
w art. 75a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pomoc związaną z przeniesieniem cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego
za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia
604/2013 można zapewnić cudzoziemcowi, który otrzymał decyzję o przekazaniu do innego
państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013 i umorzeniu postępowania w sprawie
udzielenia ochrony międzynarodowej i który nie podlega przekazaniu w trybie określonym
w art. 37 ust. 4.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Szef Urzędu zawiadamia niezwłocznie komendanta oddziału Straży Granicznej właściwego
ze względu na miejsce pobytu wnioskodawcy o niezłożeniu przez wnioskodawcę wniosku
o przyznanie mu pomocy związanej z przeniesieniem cudzoziemca do innego państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie
rozporządzenia 604/2013 w terminie określonym w art. 75 ust. 3a lub o nieskorzystaniu
przez wnioskodawcę z przyznanej mu pomocy związanej z tym przeniesieniem.
”
;
34)
w art. 76:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemca pozbawia się pomocy socjalnej, w przypadku gdy:
1)
rażąco narusza regulamin pobytu w ośrodku lub
2)
zachowuje się agresywnie wobec innych cudzoziemców przebywających w ośrodku lub personelu
ośrodka.
”
,
b)
uchyla się ust. 3;
35)
w art. 78 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Po dwukrotnym pozbawieniu cudzoziemca pomocy socjalnej na podstawie decyzji, o której
mowa w art. 76 ust. 2, ponowne udzielenie tej pomocy może nastąpić wyłącznie w postaci
świadczenia pieniężnego w wysokości połowy świadczenia pieniężnego udzielanego w przypadkach,
o których mowa w art. 72.
”
;
36)
po art. 78 dodaje się art. 78a w brzmieniu:
„
Art. 78a.
Do doręczeń w sprawach określonych w niniejszym rozdziale stosuje się art. 54.
”
;
37)
art. 80a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 80a.
Cudzoziemca przyjmowanego do ośrodka informuje się w zrozumiałym dla niego języku
o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach oraz umożliwia mu zapoznanie
się z przepisami regulującymi udzielanie pomocy dla cudzoziemców ubiegających się
o udzielenie ochrony międzynarodowej i regulaminem pobytu w ośrodku.
”
;
38)
w art. 81:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemiec, który podczas przyjmowania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
nie podlegał badaniom lekarskim lub zabiegom sanitarnym ciała i odzieży, jest obowiązany
poddać się im przed przyjęciem do ośrodka.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyraża zgody na badania lekarskie lub niezbędne zabiegi
sanitarne ciała i odzieży, Szef Urzędu zawiadamia o tym państwowego inspektora sanitarnego
albo państwowego inspektora sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, właściwego
ze względu na miejsce położenia ośrodka i wydaje decyzję w sprawie udzielenia pomocy
socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości połowy świadczenia pieniężnego
udzielanego w przypadkach, o których mowa w art. 72.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych
określi, w drodze rozporządzenia, zakres, szczegółowe warunki i sposób wykonywania
badań lekarskich i zabiegów sanitarnych ciała i odzieży cudzoziemca, o których mowa
w ust. 1 i w art. 30 ust. 1 pkt 7, uwzględniając w szczególności potrzebę zapobiegania
rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych.
”
;
39)
w art. 82 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
przenieść się do innego ośrodka, jeżeli jest to niezbędne ze względów organizacyjnych.
”
;
40)
w art. 82a:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
dostępu do informacji o podmiotach udzielających nieodpłatnej pomocy prawnej w sprawach
o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
,
b)
w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
kontaktów ze swoim pełnomocnikiem w warunkach nienaruszających prawa do prywatności.
”
;
41)
w art. 82c w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przeniesienie cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013.
”
;
42)
w art. 84 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Osobie, która pokryła koszty pogrzebu cudzoziemca zmarłego przed zakończeniem postępowania
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, a w przypadku śmierci cudzoziemca korzystającego
z pomocy socjalnej - w okresie, o którym mowa w art. 74, przysługuje zasiłek pogrzebowy
w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej jednak niż kwota zasiłku
pogrzebowego wypłacana na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .
”
;
43)
art. 85 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 85.
Koszty pomocy socjalnej, opieki medycznej, z wyłączeniem kosztów określonych w przepisach
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi, zasiłku pogrzebowego, pomocy w dobrowolnym powrocie, pomocy związanej z przeniesieniem
cudzoziemca do innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013 oraz prowadzenia
ośrodków są finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister
właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Szefa Urzędu.
”
;
44)
w art. 86 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wysokość pomocy na pokrycie kosztów wyżywienia cudzoziemca w podróży w związku z dobrowolnym
powrotem do kraju, do którego cudzoziemiec ma prawo wjazdu, lub przeniesieniem do
innego państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013;
”
;
45)
art. 86a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86a.
Przesiedleniu mogą podlegać cudzoziemcy, którzy spełniają warunki do nadania statusu
uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej określone w rozdziale 1.
”
;
46)
w art. 86b ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów uwzględni aspekty humanitarne
decyzji o przesiedleniu lub relokacji oraz konieczność zaspokojenia niezbędnych potrzeb
przesiedlanych lub relokowanych cudzoziemców w okresie postępowania w sprawie udzielenia
ochrony międzynarodowej.
”
;
47)
art. 86c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86c.
Cudzoziemiec zakwalifikowany do przesiedlenia lub relokacji przed przyjazdem na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej może złożyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej
do Szefa Urzędu za pośrednictwem funkcjonariusza Straży Granicznej delegowanego do
wykonania zadania poza granicami państwa, który został upoważniony do przyjęcia takiego
wniosku przez komendanta oddziału Straży Granicznej obejmującego terytorialnym zasięgiem
działania m.st. Warszawę.
”
;
48)
art. 86d otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86d.
Funkcjonariusz Straży Granicznej, o którym mowa w art. 86c:
1)
wykonuje czynności, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1-3 i 5-10, oraz niezwłocznie
przekazuje Szefowi Urzędu wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w celu jego
rozpatrzenia;
2)
wydaje zaświadczenie tożsamości ważne przez okres 90 dni od dnia wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
49)
art. 86e otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86e.
Przesłuchanie cudzoziemca, o którym mowa w art. 86c, w celu wyjaśnienia faktów istotnych
dla rozstrzygnięcia sprawy, może odbyć się w miejscu jego pobytu przed przyjazdem
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
50)
art. 86f otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86f.
1.
Przed przystąpieniem do przesiedlenia lub relokacji cudzoziemca Szef Urzędu zwraca
się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów z wnioskiem
o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa
państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2.
Komendanci, o których mowa w ust. 1, lub Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
przekazują informację, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania
wniosku.
3.
Jeżeli organ obowiązany do przekazania informacji, o której mowa w ust. 1, nie przekaże
jej w terminie określonym w ust. 2, uważa się, że wjazd cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium nie będzie stanowić zagrożenia
dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
4.
Szef Urzędu niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, przekazuje właściwemu
organowi państwa członkowskiego, z którego terytorium ma nastąpić relokacja, informację
o wyrażeniu zgody na rozpoczęcie relokacji lub odmowie wyrażenia zgody na relokację
ze względu na zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochronę bezpieczeństwa
i porządku publicznego.
”
;
51)
po art. 86f dodaje się art. 86fa w brzmieniu:
„
Art. 86fa.
1.
W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska jest odpowiedzialna za przewóz przesiedlanych
lub relokowanych cudzoziemców, Komendant Główny Straży Granicznej zapewnia cudzoziemcowi
podczas jego przesiedlenia lub relokacji transport do granicy.
2.
W przypadku gdy cudzoziemiec, który został przesiedlony lub relokowany, złoży wniosek
o udzielenie ochrony międzynarodowej, organ Straży Granicznej zapewnia mu transport
do ośrodka recepcyjnego.
3.
Transport, o którym mowa w ust. 1 i 2, wykonuje:
1)
do granicy - Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej
właściwy ze względu na miejsce przekroczenia granicy przez cudzoziemca;
2)
od granicy do ośrodka recepcyjnego - komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant
placówki Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce przekroczenia granicy przez
cudzoziemca.
4.
Organ Straży Granicznej podczas transportu, o którym mowa w ust. 1 i 2, zapewnia cudzoziemcowi,
w uzasadnionych przypadkach, wyżywienie.
”
;
52)
w art. 86g uchyla się ust. 2;
53)
uchyla się art. 86h;
54)
art. 86i otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86i.
Cudzoziemcowi, który został przesiedlony lub relokowany i złożył wniosek o udzielenie
ochrony międzynarodowej do Szefa Urzędu przed przyjazdem na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, opiekę medyczną, w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia, zapewnia się
od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
55)
w art. 86j ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do cudzoziemca podlegającego relokacji nie stosuje się art. 38 ust. 2 pkt 1.
”
;
56)
w dziale II tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie: „Zatrzymanie cudzoziemca oraz umieszczenie
go w strzeżonym ośrodku lub zastosowanie aresztu dla cudzoziemców w postępowaniu w
sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej”;
57)
art. 87 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 87.
1.
Wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, mogą być zatrzymani
wyłącznie:
1)
w celu ustalenia lub weryfikacji ich tożsamości;
2)
w celu zebrania z ich udziałem informacji, na których opiera się wniosek o udzielenie
ochrony międzynarodowej, a których uzyskanie bez zatrzymania byłoby niemożliwe - w
przypadku istnienia znacznego prawdopodobieństwa ich ucieczki;
3)
w celu wydania lub wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, gdy wobec
wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, toczy się postępowanie
w sprawie zobowiązania do powrotu albo gdy wobec wnioskodawcy lub osoby, w imieniu
której wnioskodawca występuje, została wydana decyzja o zobowiązaniu do powrotu, a
wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, mieli uprzednio możliwość
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i istnieje uzasadnione przypuszczenie,
że wniosek ten został złożony jedynie w celu opóźnienia wydania albo opóźnienia lub
uniemożliwienia wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu;
4)
w przypadku gdy wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony
bezpieczeństwa i porządku publicznego;
5)
zgodnie z art. 28 rozporządzenia 604/2013 - w przypadku gdy istnieje znaczne prawdopodobieństwo
ucieczki wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, a natychmiastowe
przekazanie ich do innego państwa członkowskiego nie jest możliwe.
2.
Prawdopodobieństwo ucieczki wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, istnieje w szczególności, w przypadku gdy osoby te:
1)
nie dysponują dokumentami poświadczającymi ich tożsamość w chwili składania wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej lub
2)
przekroczyły lub usiłowały przekroczyć granicę wbrew przepisom prawa, chyba że przybyły
bezpośrednio z terytorium, na którym ich życiu lub wolności zagrażało niebezpieczeństwo
prześladowania lub ryzyko wyrządzenia poważnej krzywdy, oraz przedstawiły wiarygodne
przyczyny nielegalnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i złożyły wniosek
o udzielenie ochrony międzynarodowej niezwłocznie po przekroczeniu granicy, lub
3)
wjechały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obowiązywania wpisu do
wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany,
lub do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu.
”
;
58)
art. 88 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 88.
1.
Wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, w przypadkach, o
których mowa w art. 87 ust. 1, można zobowiązać do:
1)
zgłaszania się w określonych odstępach czasu do wskazanego organu,
2)
wpłaty zabezpieczenia pieniężnego w określonej wysokości, nie niższej niż dwukrotność
minimalnego wynagrodzenia przewidzianego w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu za
pracę,
3)
zamieszkiwania w wyznaczonym miejscu
- do czasu, gdy decyzja w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej stanie się ostateczna.
2.
Postanowienie o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 1, wydaje organ Straży
Granicznej, który zatrzymał wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca
występuje. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze
względu na siedzibę organu Straży Granicznej, który wydał postanowienie, w terminie
7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Sąd rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni.
3.
W postanowieniu o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 1, można orzec o zastosowaniu
jednego lub więcej niż jednego środka.
4.
W przypadku gdy wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, nie
wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w ust. 1, można zatrzymać wnioskodawcę
lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, jeżeli zachodzi którakolwiek z
okoliczności, o których mowa w art. 87 ust. 1.
”
;
59)
art. 88a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 88a.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 87 ust. 1, jeżeli zastosowanie środków, o których
mowa w art. 88 ust. 1, nie jest możliwe, wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której
wnioskodawca występuje, umieszcza się w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców.
2.
Areszt dla cudzoziemców stosuje się, w przypadku gdy wnioskodawca lub osoba, w imieniu
której wnioskodawca występuje, nie podporządkowali się zasadom pobytu obowiązującym
w strzeżonym ośrodku lub istnieje ryzyko, że nie podporządkują się tym zasadom.
3.
Wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, nie umieszcza się
w strzeżonym ośrodku ani nie stosuje się wobec nich aresztu dla cudzoziemców, w przypadku
gdy:
1)
mogłoby to spowodować niebezpieczeństwo dla ich życia lub zdrowia;
2)
ich stan psychofizyczny może uzasadniać domniemanie, że byli poddani przemocy;
3)
są małoletnimi bez opieki lub osobami niepełnosprawnymi.
”
;
60)
w art. 88b:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Sąd, rozpatrując wniosek o umieszczenie wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w strzeżonym ośrodku, ocenia możliwość zastosowania środków, o których
mowa w art. 88 ust. 1.
3.
Sąd wydaje postanowienie o zastosowaniu środków, o których mowa w art. 88 ust. 1.
Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu okręgowego w terminie 7 dni od dnia
doręczenia postanowienia. Sąd rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Sąd powiadamia wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, w
języku dla nich zrozumiałym o przyczynach umieszczenia w strzeżonym ośrodku lub w
areszcie dla cudzoziemców i o przysługujących im prawach, w tym o możliwości złożenia
zażalenia na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, oraz o prawie do skorzystania
z pomocy adwokata lub radcy prawnego.
”
;
61)
w art. 89:
a)
ust. 1-4 otrzymują brzmienie:
„
1.
Sąd wydaje postanowienie o umieszczeniu wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców na okres do 60 dni.
2.
W przypadku gdy cudzoziemiec przebywający w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców
wskutek wykonania postanowienia sądu, wydanego na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, sąd wydaje postanowienie w
sprawie przedłużenia okresu pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku lub w areszcie
dla cudzoziemców, w przypadku gdy zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których
mowa w art. 87 ust. 1.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, okres pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku
lub w areszcie dla cudzoziemców przedłuża się do 90 dni, począwszy od dnia złożenia
przez cudzoziemca wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
4.
W przypadku gdy przed upływem okresów, o których mowa w ust. 1 i 3, postępowanie w
sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej nie zostało zakończone decyzją ostateczną
i nadal zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których mowa w art. 87 ust. 1, sąd
może przedłużyć okres pobytu wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców na czas określony,
niezbędny do wydania takiej decyzji.
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Sąd w przypadku, o którym mowa w ust. 4, nie przedłuża pobytu wnioskodawcy lub osoby,
w imieniu której wnioskodawca występuje, w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców,
w przypadku gdy postępowanie istotne z punktu widzenia dalszego istnienia okoliczności,
o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1-3 i 5, nie zostało zakończone, a opóźnienie
w tym postępowaniu nie wynika z przyczyn leżących po stronie wnioskodawcy lub osoby,
w imieniu której wnioskodawca występuje.
”
,
c)
dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu:
„
7.
Sąd, rozpatrując wniosek o przedłużenie okresu pobytu wnioskodawcy lub osoby, w imieniu
której wnioskodawca występuje, w strzeżonym ośrodku, ocenia, czy istnieje możliwość
zastosowania środków, o których mowa w art. 88 ust. 1.
8.
Sąd wydaje postanowienie o zastosowaniu środków, o których mowa w art. 88 ust. 1.
Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu okręgowego w terminie 7 dni od dnia
doręczenia postanowienia. Sąd rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni.
”
;
62)
w art. 89a:
a)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
kontakt osobisty z przedstawicielem Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych
do Spraw Uchodźców lub przedstawicielem organizacji, do której zadań należy udzielanie
pomocy cudzoziemcom, w tym pomocy prawnej oraz z podmiotem świadczącym pomoc prawną
- w warunkach nienaruszających prawa do prywatności.
”
,
b)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Kierownik strzeżonego ośrodka lub funkcjonariusz odpowiadający za funkcjonowanie aresztu
dla cudzoziemców ogranicza możliwość osobistego kontaktu wnioskodawcy lub osoby, w
imieniu której wnioskodawca występuje, z przedstawicielem Urzędu Wysokiego Komisarza
Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców, przedstawicielem organizacji, do której
zadań należy udzielanie pomocy cudzoziemcom, lub z podmiotem świadczącym pomoc prawną,
gdy wymaga tego konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego lub
przestrzegania postanowień regulaminu organizacyjno-porządkowego pobytu w strzeżonym
ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców. Rozstrzygnięcie kierownika strzeżonego ośrodka
lub funkcjonariusza odpowiadającego za funkcjonowanie aresztu jest ostateczne.
3.
Kierownik strzeżonego ośrodka lub funkcjonariusz odpowiadający za funkcjonowanie aresztu
dla cudzoziemców informują o zastosowaniu środka, o którym mowa w ust. 2, Szefa Urzędu
oraz przedstawiciela Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców.
”
;
63)
po art. 89c dodaje się art. 89ca i art. 89cb w brzmieniu:
„
Art. 89ca.
Organ Straży Granicznej przekazuje wnioskodawcy lub osobie, w imieniu której wnioskodawca
występuje, w języku dla nich zrozumiałym, informację o adresie ośrodka recepcyjnego,
w którym mają się stawić w terminie 2 dni od dnia zwolnienia ze strzeżonego ośrodka
lub aresztu dla cudzoziemców, gdy postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
nie zostało zakończone decyzją ostateczną.
Art. 89cb.
W przypadku gdy Szef Urzędu wydał decyzję o zwolnieniu cudzoziemca ze strzeżonego
ośrodka lub aresztu dla cudzoziemców, a cudzoziemiec ten jest osobą niepełnosprawną,
w podeszłym wieku, samotnie wychowującą dziecko lub kobietą ciężarną, organ Straży
Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu tej osoby zapewnia jej transport
do ośrodka recepcyjnego oraz, w uzasadnionych przypadkach, wyżywienie podczas tego
transportu.
”
;
64)
po art. 89n dodaje się art. 89na w brzmieniu:
„
Art. 89na.
1.
W przypadku gdy cudzoziemiec:
1)
nie zwrócił dokumentu podróży przewidzianego w Konwencji Genewskiej, gdy był do tego
zobowiązany, lub
2)
zawiadomił o utracie dokumentu podróży przewidzianego w Konwencji Genewskiej
- Szef Urzędu umieszcza informacje o takim dokumencie w Systemie Informacyjnym Schengen
w celu jego zajęcia.
2.
Szef Urzędu niezwłocznie usuwa informacje o dokumencie podróży przewidzianym w Konwencji
Genewskiej umieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen zgodnie z ust. 1, gdy dokument
ten został mu zwrócony.
”
;
65)
w art. 89p:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada do Spraw Uchodźców, zwana dalej „Radą”, jest organem administracji publicznej
rozpatrującym odwołania od decyzji i zażalenia na postanowienia wydane przez Szefa
Urzędu w sprawach prowadzonych na podstawie przepisów niniejszego działu, z wyjątkiem
spraw, o których mowa w rozdziale 4a i rozdziale 5.
”
,
b)
w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
oznaczanie danych, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 603/2013, w przypadku
nadania cudzoziemcowi statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej oraz
usuwanie oznaczenia danych, o którym mowa w art. 18 ust. 3 rozporządzenia 603/2013,
w przypadku pozbawienia cudzoziemca statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej.
”
;
66)
w art. 89z:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada orzeka w składach trzyosobowych, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art.
39 ust. 2 pkt 4.
”
,
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
W przypadku gdy Rada zamierza nadać cudzoziemcowi status uchodźcy lub udzielić ochrony
uzupełniającej, zwraca się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego
Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby - także do
innych organów, o przekazanie informacji, czy wobec wnioskodawcy lub osoby, w imieniu
której wnioskodawca występuje, zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 ust.
1 pkt 3 lub ust. 2, art. 20 ust. 1 pkt 2, ust. 2 lub 3, jeżeli z akt sprawy wynika,
że Szef Urzędu nie zwrócił się o udostępnienie takich informacji. Do uzyskiwania informacji
przez Radę stosuje się przepisy art. 45 ust. 2-5.
”
;
67)
w art. 93 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do postępowania w sprawie udzielenia azylu stosuje się odpowiednio przepisy art. 25,
art. 27 ust. 1 i 2, art. 34, art. 41 oraz art. 45.
”
;
68)
w art. 119:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
rejestru spraw o udzielenie lub pozbawienie ochrony międzynarodowej oraz o udzielenie pomocy cudzoziemcom ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej;”, -
-w pkt 6 lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej,”, -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
rejestru spraw prowadzonych na podstawie rozporządzenia 604/2013.”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie dotyczącym cudzoziemców ubiegających
się o udzielenie ochrony międzynarodowej, którym udzielono pomocy, może być prowadzony
także w systemie kartotecznym.
”
;
69)
w art. 121 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
w pkt 7, przechowuje się informacje o wnioskach, wydanych decyzjach, miejscu i dacie
przekroczenia granicy przez wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca
występuje, przekazywane na podstawie rozporządzenia 604/2013 oraz dane, o których
mowa w art. 8, dotyczące wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje.
”
;
70)
art. 121a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 121a.
Umieszczenie danych cudzoziemców ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej,
którym udzielono pomocy, w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 1, zastępuje
wykonanie obowiązku meldunkowego.
”
;
71)
w art. 123 w ust. 3 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
Radzie.
”
;
72)
dodaje się załączniki nr 1-3 do ustawy w brzmieniu określonym w załącznikach nr 1-3
do niniejszej ustawy.
Art. 2.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej w art. 11 w ust. 1 w pkt 5b w lit. c tiret czwarte otrzymuje brzmienie:
„
-
-podlegających przekazaniu, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 393b ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1 pkt 108 otrzymuje brzmienie:
„
108)
kwoty pomocy pieniężnej i wartość innych świadczeń finansowanych ze środków budżetowych,
przyznawanych repatriantom oraz osobom, które ubiegają się o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty w art. 94a w ust. 2 pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„
12)
członkowie rodzin osób ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w art. 91 ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Pomoc dla cudzoziemca, który przebywał w ośrodku dla cudzoziemców w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej , przysługuje, począwszy od miesiąca kalendarzowego, w którym cudzoziemiec opuścił
ośrodek.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 3 w pkt 2 lit. k otrzymuje brzmienie:
„
k)
ubiegających się w Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie ochrony międzynarodowej
i małżonków, w imieniu których występują z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej,
którzy posiadają zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej ,
”
;
2)
w art. 87 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
ubiegający się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub będący małżonkiem, w imieniu
którego został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, pod warunkiem
posiadania zaświadczenia wydanego na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. k otrzymuje brzmienie:
„
k)
udzielenia ochrony międzynarodowej, udzielenia azylu, zgody na pobyt ze względów humanitarnych,
zgody na pobyt tolerowany oraz w sprawach ochrony czasowej,
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie
Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu wykorzystania jako dowód
w postępowaniu karnym lub postępowaniu karnym skarbowym przysługuje ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Policji, Straży
Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, wojewodom, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców,
organom kontroli skarbowej, dyrektorowi urzędu morskiego, sądowi, prokuraturze lub
urzędom skarbowym wyznaczonym w trybie przewidzianym w art. 3a.
”
;
2)
w art. 6 pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7)
określania Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej zgodnie z art. 12 i art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania
państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony
międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa
trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013) przysługuje Szefowi Urzędu
do Spraw Cudzoziemców;
8)
rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przysługuje Szefowi Urzędu
do Spraw Cudzoziemców lub Radzie do Spraw Uchodźców;
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej w art. 11 pkt 11 otrzymuje brzmienie:
„
11)
członek rodziny osoby ubiegającej się o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na pomoc dla cudzoziemców
ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej, o której mowa w rozdziale 5
działu II ustawy zmienianej w art. 14, z wyłączeniem wydatków związanych z przesiedleniem
lub relokacją, w okresie 10 lat, stanowi kwotę 100 000 000 zł w każdym roku.
”
;
2)
w art. 19 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
ograniczenie co najmniej jednego ze świadczeń udzielanych w formie pieniężnej, wypłacanych
cudzoziemcom ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej w ramach udzielanej
im pomocy, przez:
a)
obniżenie wysokości jednorazowej pomocy pieniężnej lub wartości bonów towarowych na
zakup odzieży i obuwia o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie przyznawania tej pomocy
lub wydawania tych bonów i zapewnianie odzieży i obuwia jedynie w uzasadnionych przypadkach,
b)
obniżenie wysokości stałej pomocy pieniężnej na zakup środków higieny osobistej o
nie więcej niż 30% albo wstrzymanie tej formy pomocy i dostarczanie tych środków w
naturze,
c)
obniżenie wysokości kieszonkowego o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie tej formy
pomocy,
d)
obniżenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego w zamian za wyżywienie o nie więcej niż
30% albo wstrzymanie tej formy pomocy i zapewnianie wyżywienia w ośrodku dla cudzoziemców,
e)
obniżenie wysokości świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2
ustawy zmienianej w art. 14, o nie więcej niż 30% albo wstrzymanie udzielania tej
pomocy w stosunku do cudzoziemców, którzy dotychczas nie ubiegali się o udzielenie
ochrony międzynarodowej; wstrzymanie to może łączyć się z obniżeniem wysokości stawki
dziennej wyżywienia zbiorowego w ośrodkach dla cudzoziemców, o nie więcej niż 30%,
f)
ograniczenie katalogu wydatków - zaliczanych do kosztów pogrzebu cudzoziemca, o którym
mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14, organizowanego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez podmioty, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych - do wydatków na: kremację zwłok, zorganizowanie pogrzebu, przeprowadzenie pochówku
zmarłego oraz na zakup miejsca pochowania na cmentarzu, trumny lub urny,
g)
obniżenie maksymalnej kwoty zasiłku pogrzebowego wypłacanego na wniosek osoby, o której
mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14, o nie więcej niż 30%;
2)
ograniczenie co najmniej jednego ze świadczeń udzielanych w formie niepieniężnej cudzoziemcom
ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej przez:
a)
obniżenie wymiaru czasu nauki języka polskiego o nie więcej niż 50%, w zaokrągleniu
do pełnych godzin lekcyjnych, albo wstrzymanie tej nauki,
b)
obniżenie wydatków na zakup podstawowych materiałów niezbędnych do nauki języka polskiego
o nie więcej niż 50% albo wstrzymanie zapewniania tych materiałów,
c)
obniżenie wydatków na zakup pomocy dydaktycznych dla dzieci korzystających z nauki
i opieki w publicznych placówkach, szkołach podstawowych, gimnazjach lub szkołach
ponadgimnazjalnych o nie więcej niż 50%,
d)
ograniczenie wydatków na finansowanie przejazdów środkami transportu publicznego w
celu wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej,
w celu leczenia lub poddania się szczepieniom ochronnym lub w innych szczególnie uzasadnionych
przypadkach, przez finansowanie przejazdu najtańszymi środkami transportu publicznego,
e)
wstrzymanie finansowania przejazdów środkami transportu publicznego w celach innych
niż udział w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej oraz innych
niż leczenie lub poddanie się szczepieniom ochronnym;
”
;
3)
art. 20 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu, wprowadza,
w drodze rozporządzenia, mechanizmy korygujące, o których mowa w art. 19 ust. 1, i
określa okres ich obowiązywania, mając na celu zagwarantowanie cudzoziemcom ubiegającym
się o udzielenie ochrony międzynarodowej niezbędnej opieki, tak aby wysokość tej pomocy
nie przekroczyła rocznego limitu wydatków, o którym mowa w art. 18 ust. 1, oraz uwzględniając
konieczność minimalizowania skutków oddziaływania tych mechanizmów na cudzoziemców.
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 22 w ust. 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:
„
10a)
pełnienie funkcji:
a)
punktu kontaktowego do udzielania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej informacji
w sprawach udzielania ochrony międzynarodowej oraz pozbawiania statusu uchodźcy lub
ochrony uzupełniającej,
b)
organu wyznaczonego do celów określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia
26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków
palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia
kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich
przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o
porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na
potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1077/2011
ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami
Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 1), o którym mowa w
art. 27 ust. 2 tego rozporządzenia, z wyłączeniem obowiązków wynikających z art. 9
ust. 1 i art. 14 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia;
”
;
2)
w art. 28 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
podczas kontroli granicznej:
a)
zadeklarował zamiar złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w przypadku,
o którym mowa w art. 28 ust. 1 lub art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, lub
”
;
3)
w art. 99 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub o udzielenie azylu, lub
”
;
4)
w art. 106:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13, w zakresie niezbędnym do wydania zezwolenia;”, -
-uchyla się pkt 2-5 i 9,
-
-w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 16 w brzmieniu:„
16)
pisemne oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe.”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia
na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji
albo zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli
celem pobytu cudzoziemca jest wykonywanie pracy poprzez pełnienie funkcji w zarządzie
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, którą utworzył lub której
udziały lub akcje objął lub nabył, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt
czasowy dołącza do niego wypełniony przez podmiot powierzający mu wykonywanie pracy
załącznik zawierający:
1)
informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy i pracodawcy użytkownika:
a)
nazwę lub imię i nazwisko,
b)
adres siedziby lub miejsce zamieszkania,
c)
podstawę prawną działalności, nazwę rejestru i numer wpisu w rejestrze, a w przypadku
osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej - nazwę dokumentu tożsamości,
serię i numer,
d)
numer PESEL,
e)
numer REGON;
2)
informacje na temat pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi:
a)
stanowisko lub rodzaj pracy,
b)
miejsce wykonywania pracy,
c)
podstawę prawną wykonywania pracy,
d)
wymiar czasu pracy,
e)
wysokość wynagrodzenia,
f)
zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy,
g)
okres, na jaki podmiot powierzający wykonywanie pracy lub pracodawca użytkownik chce
powierzyć cudzoziemcowi wykonywanie pracy;
3)
oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy o niekaralności za przestępstwa
i wykroczenia, o których mowa w art. 117 pkt 1.
1b.
W przypadku podmiotu powierzającego wykonywanie pracy będącego osobą prawną albo jednostką
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, oświadczenie, o którym mowa w ust.
1a pkt 3, składa osoba działająca w imieniu i na rzecz tego podmiotu.
1c.
Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania
pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji składając wniosek o udzielenie
zezwolenia na pobyt czasowy dołącza do niego załącznik zawierający informację o:
1)
posiadanych przez cudzoziemca wyższych kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania
pracy;
2)
zamieszkiwaniu przez cudzoziemca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej co
najmniej przez okres 18 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu
pobytowego z adnotacją „Niebieska Karta UE”.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, cudzoziemiec przedstawia
ważny dokument podróży i dołącza do wniosku:
1)
aktualne fotografie;
2)
dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających
ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
”
;
5)
w art. 107 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wzór załączników do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy,
o których mowa w art. 106 ust. 1a i 1c;
”
;
6)
w art. 165 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną nie
stosuje się przepisu art. 100 ust. 1 pkt 9 w przypadku członka rodziny cudzoziemca,
o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d, jeżeli rodzina istniała już w
kraju pochodzenia cudzoziemca, a członek jego rodziny przebywał na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w dniu złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przez tego cudzoziemca.
”
;
7)
w art. 195 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 6 lub 7, cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie nadanego statusu uchodźcy lub udzielonej ochrony
uzupełniającej wlicza się okres jego pobytu na tym terytorium w toku postępowania
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, nawet jeżeli przebywał w tym okresie
w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców.
”
;
8)
w art. 212:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
cały okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, jeżeli przekroczył on 18 miesięcy;”, -
-w pkt 3 lit. c otrzymuje brzmienie:„
c)
w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.”,
b)
w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
w toku postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej, w przypadku gdy
postępowanie to zakończyło się odmową nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony
uzupełniającej;
”
;
9)
w art. 213 w pkt 1 lit. f otrzymuje brzmienie:
„
f)
w związku z ubieganiem się o udzielenie ochrony międzynarodowej lub udzielenie azylu,
lub
”
;
10)
w art. 299:
a)
w ust. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
o odmowie nadania mu statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej, o uznaniu
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny, o umorzeniu postępowania
w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej lub decyzja o pozbawieniu go statusu
uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, lub
”
,
b)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Przepisów ust. 6 pkt 2 i ust. 7 nie stosuje się, w przypadku gdy:
1)
w dniu wydania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej
lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
cudzoziemiec przebywa w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, lub
2)
decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej lub
decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej została
wydana w związku ze złożeniem kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
;
11)
w art. 302 w ust. 1 pkt 16 otrzymuje brzmienie:
„
16)
została wydana decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej,
o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny, o umorzeniu
postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej lub decyzja o pozbawieniu
go statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej i cudzoziemiec:
a)
nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie i przypadku, o których
mowa w art. 299 ust. 6 pkt 2, albo
b)
przebywa w strzeżonym ośrodku albo w areszcie dla cudzoziemców.
”
;
12)
w art. 303:
a)
w ust. 1:
-
-w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub”,
-
-dodaje się pkt 13 w brzmieniu:„
13)
może zostać przekazany do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013), zwanego dalej „rozporządzeniem 604/2013”.”,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu, jeżeli
toczy się postępowanie w sprawie udzielenia temu cudzoziemcowi ochrony międzynarodowej,
chyba że cudzoziemiec złożył kolejny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
;
13)
art. 304 i art. 305 otrzymują brzmienie:
„
Art. 304.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu poucza
cudzoziemca o możliwości złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Art. 305.
1.
Postępowanie w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu zawiesza się w przypadku
wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi ochrony międzynarodowej
lub udzielenia mu zezwolenia, o którym mowa w art. 176.
2.
Postępowania w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu nie zawiesza się w przypadku,
gdy cudzoziemiec złożył kolejny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
;
14)
art. 306 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 306.
Decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wygasa z mocy prawa, jeżeli cudzoziemiec:
1)
posiada status uchodźcy lub korzysta z ochrony uzupełniającej;
2)
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym
mowa w art. 176 lub art. 187 pkt 6 lub 7;
3)
otrzymał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
i o przekazaniu do odpowiedzialnego państwa członkowskiego - w przypadku, o którym
mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
15)
w art. 330:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
wobec cudzoziemca toczy się postępowanie w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej lub”, -
-w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub”,
-
-dodaje się pkt 8 w brzmieniu:„
8)
cudzoziemiec zadeklarował zamiar złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 lub 2 lub art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu nie wykonuje się z powodu okoliczności,
o których mowa w ust. 1 pkt 8, do dnia:
1)
upływu terminu do złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej określonego
w protokole potwierdzającym złożenie deklaracji zamiaru złożenia wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej - w przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
w którym organ Straży Granicznej umożliwił złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej:
a)
cudzoziemcowi - w przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
kuratorowi w imieniu małoletniego bez opieki - w przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
1b.
Przepisu ust. 1 pkt 8 nie stosuje się, gdy cudzoziemiec kolejny raz zadeklarował zamiar
złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, a nie złożył wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej po uprzednio zadeklarowanym zamiarze jego złożenia albo poprzedni
wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został uznany za niedopuszczalny z przyczyn,
o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo po wydaniu decyzji o odmowie nadania mu statusu uchodźcy i udzielenia ochrony
uzupełniającej.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli cudzoziemiec złożył kolejny wniosek
o udzielenie ochrony międzynarodowej, który jest:
1)
pierwszym wnioskiem niedopuszczalnym z przyczyn, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jeżeli złożenie tego wniosku nastąpiło tylko w celu opóźnienia wydania decyzji
o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu albo w celu opóźnienia lub uniemożliwienia jej
wykonania;
2)
złożony po wydaniu ostatecznej decyzji o:
a)
uznaniu wniosku za niedopuszczalny z przyczyn, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej albo decyzji
o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wydanej po rozpatrzeniu
kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
,
d)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu
wykonuje się po tym, gdy decyzja, o której mowa w art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanie się ostateczna.
”
;
16)
w art. 334 w ust. 2:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
ubiegającemu się o udzielenie ochrony międzynarodowej, którego wniosek o udzielenie
tej ochrony ze względów formalnych został pozostawiony bez rozpoznania, lub
”
,
b)
w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub”,
c)
dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
któremu wydano decyzję o odmowie nadania mu statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony
uzupełniającej.
”
;
17)
w art. 335 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organ właściwy do wydania decyzji o:
1)
zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu,
2)
odmowie nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej
- informuje cudzoziemca o możliwości skorzystania z pomocy w dobrowolnym powrocie.
”
;
18)
w art. 386 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wobec cudzoziemca toczy się postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej
lub
”
;
19)
w dziale VIII po rozdziale 5 dodaje się rozdział 6 w brzmieniu:
„
Rozdział 6
Przekazanie do innego państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia 604/2013 cudzoziemca, który nie ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej
Art. 393a.
1.
Organ Straży Granicznej przekazuje Szefowi Urzędu dowody lub poszlaki, o których mowa
w załączniku nr 2 do rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 118/2014 z dnia 30 stycznia 2014 r. zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 1560/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia
Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego
właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich
przez obywatela państwa trzeciego , dotyczące cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez
ważnego dokumentu uprawniającego go do wjazdu na to terytorium i pobytu na nim, który
nie ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej, w zakresie niezbędnym do ustalenia,
czy inne państwo członkowskie jest właściwe do wtórnego przejęcia cudzoziemca, o którym
mowa w art. 23-25 rozporządzenia 604/2013.
2.
Szef Urzędu przeprowadza postępowanie w sprawie ustalenia odpowiedzialnego państwa
członkowskiego, o którym mowa w art. 20 rozporządzenia 604/2013.
3.
Szef Urzędu jest organem właściwym w sprawach, o których mowa w art. 24 rozporządzenia
604/2013, z wyłączeniem spraw o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu.
Art. 393b.
1.
W przypadku gdy inne państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o
udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia 604/2013 wyrazi zgodę
na przejęcie cudzoziemca, o którym mowa w art. 393a ust. 1, Szef Urzędu wydaje decyzję
o jego przekazaniu do odpowiedzialnego państwa członkowskiego.
2.
Szef Urzędu jest organem właściwym do wydania cudzoziemcowi przepustki, o której mowa
w art. 29 ust. 1 zdanie trzecie rozporządzenia 604/2013.
3.
Cudzoziemiec podlegający przekazaniu do odpowiedzialnego państwa członkowskiego może
być doprowadzony do granicy albo do portu lotniczego, albo morskiego odpowiedzialnego
państwa członkowskiego, do którego następuje przekazanie.
4.
Doprowadzenie, na wniosek Szefa Urzędu, wykonuje:
1)
do granicy - komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej
właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca;
2)
od granicy do portu lotniczego albo morskiego odpowiedzialnego państwa członkowskiego,
do którego następuje przekazanie - Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant
oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce przekroczenia granicy przez
cudzoziemca.
5.
Komendant placówki Straży Granicznej informuje niezwłocznie Szefa Urzędu o przekroczeniu
granicy przez cudzoziemca przekazywanego do odpowiedzialnego państwa członkowskiego
poprzez odnotowanie w rejestrze spraw prowadzonych na podstawie rozporządzenia 604/2013
miejsca i daty przekroczenia granicy.
6.
Koszty doprowadzenia cudzoziemca do granicy albo do portu lotniczego albo morskiego
odpowiedzialnego państwa członkowskiego, do którego następuje przekazanie, są pokrywane
z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych,
ze środków pozostających w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.
7.
Komendant Główny Straży Granicznej jest organem właściwym w sprawach, o których mowa
w art. 31 i art. 32 rozporządzenia 604/2013.
”
;
20)
w art. 394:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Cudzoziemiec może być także zatrzymany na okres nie dłuższy niż 48 godzin w celu przymusowego
wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu lub przekazania na podstawie
rozporządzenia 604/2013.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zatrzymania cudzoziemca dokonuje Straż Graniczna lub Policja, a w przypadku, o którym
mowa w ust. 1a - Straż Graniczna.
”
,
c)
w ust. 4 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d i e w brzmieniu:
„
d)
ustala, czy istnieją okoliczności uzasadniające przekazanie cudzoziemca do innego
państwa członkowskiego Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia 604/2013,
e)
doprowadza cudzoziemca do granicy albo portu lotniczego albo morskiego państwa, do
którego następuje doprowadzenie.
”
;
21)
w art. 398:
a)
w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
istnieje konieczność zabezpieczenia przekazania cudzoziemca zgodnie z art. 28 rozporządzenia
604/2013, jeżeli istnieje znaczne prawdopodobieństwo jego ucieczki, a natychmiastowe
przekazanie do innego państwa członkowskiego nie jest możliwe, lub
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
pkt 3 i 3a
”
,
c)
w ust. 3 część wspólna otrzymuje brzmienie:
„
-
-do czasu wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu lub przekazania do innego państwa członkowskiego.
”
;
22)
w art. 403:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Okres pobytu w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców może być także przedłużony
na czas określony, niezbędny do wydania ostatecznej decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca
do powrotu, w przypadku gdy cudzoziemcowi przebywającemu w tym ośrodku lub w areszcie
została wydana ostateczna decyzja o odmowie nadania mu statusu uchodźcy lub udzielenia
ochrony uzupełniającej, o uznaniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za
niedopuszczalny, o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej,
albo do wydania ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 393b ust. 1.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się okresu pobytu cudzoziemca
w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców w związku ze złożonym przez niego
wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
,
c)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„
7a.
Sąd, rozpatrując wniosek o przedłużenie okresu pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku,
ocenia możliwość zastosowania środków, o których mowa w art. 398 ust. 3.
”
;
23)
w art. 406:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Organ Straży Granicznej, przed wydaniem z urzędu postanowienia o zwolnieniu cudzoziemca
ze strzeżonego ośrodka lub z aresztu dla cudzoziemców w przypadkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 2, 3 i 6, oraz rozpatrując wniosek o zwolnienie cudzoziemca ze strzeżonego
ośrodka, ocenia konieczność zastosowania środków, o których mowa w art. 398 ust. 3.
1b.
Organ Straży Granicznej wydaje postanowienie o zastosowaniu środków, o których mowa
w art. 398 ust. 3.
1c.
Na postanowienie organu Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1b, przysługuje zażalenie
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie wnosi się do sądu rejonowego
właściwego ze względu na siedzibę organu Straży Granicznej, któremu podlega strzeżony
ośrodek, za pośrednictwem organu Straży Granicznej, któremu podlega strzeżony ośrodek.
”
,
b)
w ust. 5:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
upływu okresu pobytu określonego w postanowieniu, o którym mowa w art. 403 ust. 1 lub 7 albo w art. 89 ust. 1 lub 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub”, -
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu albo przekazania cudzoziemca do odpowiedzialnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia 604/2013, lub”, -
-po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:„
3a)
upływu terminów przekazania cudzoziemca do odpowiedzialnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o których mowa w art. 28 ust. 3 zdanie szóste rozporządzenia 604/2013 w odniesieniu do cudzoziemca umieszczonego w strzeżonym ośrodku albo w areszcie dla cudzoziemców w przypadku, o którym mowa w art. 398 ust. 1 pkt 3a lub art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub”;
24)
w art. 415:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
kontaktowania się i widzeń ze swoim pełnomocnikiem w warunkach nienaruszających prawa
do prywatności;
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Zgody na widzenie z osobami bliskimi, o której mowa w ust. 1 pkt 19, można odmówić
cudzoziemcowi, gdy wymaga tego konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego
lub przestrzegania postanowień regulaminu organizacyjno-porządkowego pobytu w strzeżonym
ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców.
”
;
25)
w art. 437 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadku gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 330 ust. 1 pkt 1, obowiązywania
wpisu do wykazu nie zawiesza się, jeżeli postępowanie w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej zostało wszczęte wskutek złożenia przez cudzoziemca kolejnego wniosku
o udzielenie ochrony międzynarodowej.
”
;
26)
w art. 449 w ust. 2:
a)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
rejestru spraw o udzielenie lub pozbawienie ochrony międzynarodowej oraz udzielenie
pomocy cudzoziemcom ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
,
b)
pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
rejestru spraw prowadzonych na podstawie rozporządzenia 604/2013;
”
;
27)
w art. 462 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przywiózł do granicy cudzoziemca, który podczas kontroli granicznej złożył wniosek
o udzielenie ochrony międzynarodowej;
”
.
Art. 12.
Tymczasowe zaświadczenia tożsamości wydane cudzoziemcom przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane.
Art. 13.
1.
Jeżeli przepisy ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą uzależniają
udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
od okresu jego pobytu na tym terytorium w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony
międzynarodowej, do tego okresu pobytu cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zalicza się okres pobytu na tym terytorium w toku postępowania
w sprawie nadania statusu uchodźcy.
2.
W przypadku gdy na podstawie art. 211 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 11 do 5-letniego
okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie zalicza się okresu pobytu
cudzoziemca w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, do tego
5-letniego okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie zalicza się okresu
pobytu cudzoziemca w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy.
Art. 14.
1.
Postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy wszczęte i niezakończone przed dniem
wejścia w życie ustawy, stają się z tym dniem postępowaniami w sprawie udzielenia
ochrony międzynarodowej.
2.
Wnioski o nadanie statusu uchodźcy złożone przed dniem wejścia w życie ustawy, stają
się z tym dniem wnioskami o udzielenie ochrony międzynarodowej.
3.
Decyzje o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy stają się decyzjami
o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej.
Art. 15.
W przypadku gdy postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy zostało umorzone na
podstawie ustawy zmienianej w art. 1, cudzoziemiec może złożyć oświadczenie o zamiarze
dalszego ubiegania się o udzielenie ochrony międzynarodowej, o którym mowa w art.
40 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie
2 lat od dnia wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy.
Art. 16.
1.
Rejestr spraw o nadanie cudzoziemcom statusu uchodźcy, udzielenie im ochrony uzupełniającej
oraz udzielenie pomocy cudzoziemcom ubiegającym się o nadanie im statusu uchodźcy
staje się rejestrem spraw o udzielenie lub pozbawienie ochrony międzynarodowej oraz
udzielenie pomocy cudzoziemcom ubiegającym się o udzielenie ochrony międzynarodowej.
2.
Rejestr spraw prowadzonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria
i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego, które jest odpowiedzialne za rozpatrzenie
wniosku o azyl złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela kraju trzeciego , staje się rejestrem spraw prowadzonych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31).
Art. 17.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 81 ust. 5 i art. 86 ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 81 ust. 5 i art. 86 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 18.
1.
W 2015 r. porozumienia, o których mowa w art. 69i ustawy zmienianej w art. 1, są zawierane
do dnia 30 listopada.
2.
W 2015 r. okręgowe rady adwokackie i rady okręgowych izb radców prawnych wskazują
Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców adwokatów i radców prawnych deklarujących gotowość
udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej w terminie do dnia 15 grudnia.
Art. 19.
Przepisy art. 53 i art. 54e ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, w zakresie pouczenia o prawie do nieodpłatnej pomocy prawnej, stosuje się
od dnia 1 stycznia 2016 r.
Art. 20.
1.
Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustawy,
wynosi 31 077 tys. zł, z tego:
1)
w 2015 r. - 101 tys. zł;
2)
w 2016 r. - 3 123 tys. zł;
3)
w 2017 r. - 3 191 tys. zł;
4)
w 2018 r. - 3 273 tys. zł;
5)
w 2019 r. - 3 354 tys. zł;
6)
w 2020 r. - 3 436 tys. zł;
7)
w 2021 r. - 3 520 tys. zł;
8)
w 2022 r. - 3 607 tys. zł;
9)
w 2023 r. - 3 692 tys. zł;
10)
w 2024 r. - 3 780 tys. zł.
2.
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego w danym roku budżetowym
maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy
korygujące, polegające na:
1)
obniżeniu o nie więcej niż 50% wysokości wynagrodzenia osób zatrudnionych w urzędzie
obsługującym Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem
na udzielanie informacji prawnej cudzoziemcom;
2)
obniżeniu o nie więcej niż 50% wydatków na tłumaczenia ustne podczas spotkań indywidualnych
z cudzoziemcami w ramach udzielania nieodpłatnej informacji prawnej w postępowaniach
w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w pierwszej instancji;
3)
obniżeniu wynagrodzenia, o którym mowa w art. 69l ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w
art. 1 niniejszej ustawy, do wysokości 100% stawki minimalnej w postępowaniu przed
sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem nie jest
należność pieniężna ani orzeczenie Urzędu Patentowego, określonej w przepisach wydanych
na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 oraz art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze ;
4)
redukcji liczby osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców
w związku z realizacją zadań dotyczących rozliczeń z tytułu nieodpłatnej pomocy prawnej
udzielonej w postępowaniu odwoławczym przez adwokatów, radców prawnych i organizacje
pozarządowe prowadzące działalność pożytku publicznego, uprawnione do udzielania nieodpłatnej
pomocy prawnej;
5)
obniżeniu o nie więcej niż 50% wydatków na przeprowadzanie badań lekarskich lub psychologicznych
w celu dokonania oceny, czy cudzoziemiec wymaga szczególnego traktowania.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,
o których mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust.
2.
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
27 w zakresie art. 69c-69h, art. 69j, art. 69l i art. 69m, pkt 72 oraz art. 11 pkt
4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
2)
Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów
ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie
ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela
państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013,
str. 31).
3)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży
Granicznej, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, ustawę z dnia 12 marca 2004 r.
o pomocy społecznej, ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia
24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen
oraz Wizowym Systemie Informacyjnym, ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie
informacji oświatowej, ustawę z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych
cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach
oraz ustawę z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 357, 1066, 1217, 1240, 1268, 1567 i 1582.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 693, 1045, 1240, 1310 i 1359.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 742 i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768,
821, 1004, 1146 i 1198 oraz z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240 i 1268.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 1064, 1224, 1255 i 1311.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 1064, 1224, 1255 i 1311.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 1240, 1302 i 1311.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1822 oraz z 2015 r. poz. 529, 1045, 1066, 1217, 1268, 1322 i 1336.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 21, 888, 1027, 1036,
1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215,
1328, 1563, 1644, 1662 i 1863 oraz z 2015 r. poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860,
933, 978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569 i 1595.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788,
Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r.
Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273,
Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz.
1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz.
1618, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241
i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857
i Nr 148, poz. 991, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz. 814,
Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206, z 2012 r. poz. 941 i 979, z 2013 r. poz. 87,
827, 1191, 1265, 1317 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 290, 538, 598, 642, 811, 1146, 1198
i 1877 oraz z 2015 r. poz. 357, 1045, 1240 i 1418.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 693, 1045, 1240, 1310 i 1359.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1650, z 2014 r. poz. 1004 oraz z 2015 r. poz. 1607.
15)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 357, 1066, 1217, 1240, 1268, 1567 i 1582.
16)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1650, z 2014 r. poz. 1004 oraz z 2015 r. poz. 1607.
17)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 357, 855 i 1045.
18)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 144, poz. 853, z 2012 r. poz. 951, z 2013 r. poz. 1650, z 2014 r. poz. 1741 oraz
z 2015 r. poz. 935 i 1274.
19)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 463 i 1004 oraz
z 2015 r. poz. 1274.