Ustawaz dnia 16 września 2011 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy
o Krajowym Rejestrze Karnym 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących decyzji
ramowych: 1) decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu
zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub
inny środek polegający na pozbawieniu wolności - w celu wykonania tych wyroków w Unii
Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 z 05.12.2008, str. 27); 2) decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW
z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i
decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania
warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (Dz. Urz. UE L
337 z 16.12.2008, str. 102).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 561:
a)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
W wypadku wyroku przejętego do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie
przedstawia się sądowi, który orzekł w pierwszej instancji o przejęciu wyroku do wykonania.
”
,
b)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Sąd, o którym mowa w § 1 i 1a, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2
miesięcy od daty jej otrzymania.
”
;
2)
w art. 607s § 5 otrzymuje brzmienie: „§ 5. Wykonanie kary odbywa się według przepisów
prawa polskiego. Przepisy rozdziału 66g stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem art.
611tg, art. 611ti § 2 i 3, art. 611tk, art. 611tm, art. 611to § 2 i art. 611tp.”;
3)
po rozdziale 66e dodaje się rozdziały 66f-66i w brzmieniu:
„
Rozdział 66f
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie kary pozbawienia wolności
Art. 611t.
§ 1.
W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca
kary pozbawienia wolności podlegającej wykonaniu, sąd okręgowy, w którego okręgu wydano
orzeczenie, za zgodą skazanego, może wystąpić o wykonanie orzeczenia bezpośrednio
do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego
w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”, jeżeli przekazanie orzeczenia
do wykonania pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele
kary.
§ 2.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić także na wniosek skazanego lub właściwego
sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia.
§ 3.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, sąd kieruje do właściwego sądu lub innego organu:
1)
państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe
lub czasowe miejsce pobytu,
2)
państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym nie posiada
stałego lub czasowego miejsca pobytu, lecz na podstawie prawomocnej decyzji będzie
do niego wydalony po odbyciu kary lub zwolnieniu z zakładu karnego,
3)
innego państwa wykonania orzeczenia, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego
państwa
- o ile skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie, do
którego skierowano wystąpienie.
§ 4.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego państwa
wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia może
nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.
§ 5.
Zgoda skazanego na przekazanie nie jest wymagana, w wypadku gdy orzeczenie jest przekazywane
do:
1)
państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe
lub czasowe miejsce pobytu,
2)
państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany będzie wydalony po odbyciu kary lub
zwolnieniu z zakładu karnego, na podstawie prawomocnej decyzji o wydaleniu,
3)
państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany zbiegł z obawy przed toczącym się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia
orzeczonej kary.
§ 6.
Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,
dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego
prawidłowe wykonanie. Odpis orzeczenia wraz z odpisem zaświadczenia przekazuje się
Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 7.
Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia
albo na inny język wskazany przez to państwo.
§ 8.
Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 6, może nastąpić
również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób
umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu
lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz
oryginał zaświadczenia.
§ 9.
W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej
Sieci Sądowej.
§ 10.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 6, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania
orzeczenia, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia
wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji w przedmiocie
wykonania orzeczenia.
Art. 611ta.
§ 1.
Przed wystąpieniem do państwa, o którym mowa w art. 611t § 3 pkt 3, sąd zwraca się
do właściwego sądu lub innego organu tego państwa o zgodę na przekazanie orzeczenia
do wykonania. W pozostałych wypadkach sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub
innego organu państwa wykonania orzeczenia o opinię w przedmiocie przekazania orzeczenia.
§ 2.
Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przekazanie orzeczenia
do wykonania do państwa wykonania orzeczenia nie pozwalałoby w większym stopniu zrealizować
wychowawczych i zapobiegawczych celów kary, sąd może odstąpić od wystąpienia, o którym
mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć.
Art. 611tb.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie
stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
§ 2.
Sąd umożliwia skazanemu, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zajęcie
stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie wystąpienia, o którym mowa w art. 611t
§ 1. Jeżeli wymagana jest zgoda skazanego na przekazanie, sąd odbiera od skazanego
przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oświadczenie w tym przedmiocie.
§ 3.
W wypadku gdy skazany przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wyraził
zgody na wystąpienie, o którym mowa w art. 611t § 1, sąd umarza postępowanie w przedmiocie
wystąpienia, chyba że ma zastosowanie art. 611t § 5. W pozostałych wypadkach złożone
oświadczenie przesyła się do państwa wykonania orzeczenia wraz z zaświadczeniem, o
którym mowa w art. 611t § 6.
§ 4.
Jeżeli skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd zawiadamia go
o przekazaniu orzeczenia; w innym wypadku przekazuje zawiadomienie wraz z zaświadczeniem,
o którym mowa w art. 611t § 6, do państwa wykonania orzeczenia.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym
mowa w § 4, zawierając w nim informacje dotyczące istotnych elementów związanych z
wykonaniem orzeczenia, takich jak wskazanie właściwych organów państwa wydania i wykonania
orzeczenia, prawa określającego warunki odbycia kary, warunkowego zwolnienia lub zawieszenia
wykonania kary, mając na uwadze konieczność poinformowania skazanego o przekazaniu
orzeczenia.
Art. 611tc.
§ 1.
Sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia
o przekazanie informacji o treści prawa obcego mającego zastosowanie do warunkowego
zwolnienia. Po uzyskaniu informacji o treści prawa obcego sąd może odstąpić od wystąpienia,
o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć albo zastrzec w porozumieniu z właściwym
sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia, że do decyzji o warunkowym zwolnieniu
zastosowanie ma prawo polskie.
§ 2.
Do czasu rozpoczęcia wykonania kary w państwie wykonania orzeczenia sąd może odstąpić
od wystąpienia, o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć także w wyniku zaistnienia
innych przeszkód.
§ 3.
Jeżeli państwo wykonania orzeczenia zwraca się o zgodę na ściganie skazanego za popełnione
przestępstwo lub wykonanie kar orzeczonych przed przekazaniem skazanego temu państwu,
sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 30 dni. Art. 607e § 3 pkt
6, art. 607p, art. 607r oraz art. 607s § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 611td.
§ 1.
Wystąpienie o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, nie wstrzymuje
postępowania wykonawczego.
§ 2.
Po otrzymaniu informacji o rozpoczęciu odbywania przez skazanego kary w państwie wykonania
orzeczenia, postępowanie wykonawcze zawiesza się.
§ 3.
Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania kary sąd podejmuje zawieszone postępowanie
i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne orzeczenie
co do tego samego czynu.
§ 4.
W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w
części z powodów innych niż wskazane w § 3 zdanie drugie, sąd podejmuje zawieszone
postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.
§ 5.
Sąd może uzgodnić z właściwym sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia,
że w państwie tym nastąpi wykonanie tylko części orzeczonej kary pozbawienia wolności,
pod warunkiem że nie spowoduje to wydłużenia czasu trwania kary. W takim wypadku,
po otrzymaniu informacji, o której mowa w § 2, postępowanie wykonawcze zawiesza się
do czasu przekazania skazanego w celu dalszego wykonywania kary na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, a okres pozbawienia wolności w państwie wykonania orzeczenia zalicza się
na poczet kary.
Art. 611te.
W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, na skutek kasacji albo
wznowienia postępowania, ułaskawienia skazanego, darowania przestępstwa na mocy amnestii
albo przedawnienia wykonania kary, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd
lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.
Art. 611tf.
§ 1.
Skazanego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się właściwemu
sądowi lub innemu organowi państwa wykonania orzeczenia najpóźniej w terminie 30 dni
od daty uprawomocnienia się zapadłej w tym państwie decyzji o wykonaniu orzeczenia.
Art. 607n § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
W wypadku konieczności uzyskania zgody innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
na przewóz skazanego przez jego terytorium, Minister Sprawiedliwości występuje z wnioskiem
o udzielenie zezwolenia na przewóz. Art. 611t § 6 zdanie pierwsze i § 7 stosuje się
odpowiednio.
§ 3.
W wypadku gdy właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej wskaże,
iż skazany może być ścigany lub pozbawiony wolności w związku z przestępstwem popełnionym
przed opuszczeniem przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Minister Sprawiedliwości
może cofnąć wniosek o udzielenie zezwolenia na przewóz.
§ 4.
Jeżeli nastąpi nieprzewidziane lądowanie, o którym mowa w art. 607zb § 4, informacje
określone w art. 611t § 6 przekazuje się w terminie 72 godzin.
Rozdział 66g
Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie kary pozbawienia wolności
Art. 611tg.
§ 1.
W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym
rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie
orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd okręgowy.
§ 2.
Sąd okręgowy, na wniosek sprawcy lub z urzędu, może zwrócić się do właściwego sądu
lub innego organu państwa wydania orzeczenia o przekazanie orzeczenia, o którym mowa
w § 1, do wykonania, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze
i zapobiegawcze cele kary.
§ 3.
Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem
powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające
jego prawidłowe wykonanie.
§ 4.
Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przejęcie orzeczenia
do wykonania nie pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawczych i zapobiegawczych
celów kary, sąd zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
§ 5.
Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może
wyrazić zgodę na wykonanie kary pozbawienia wolności, orzeczonej wobec sprawcy niemającego
obywatelstwa polskiego lub nieposiadającego stałego lub czasowego miejsca pobytu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować
wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.
§ 6.
Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,
o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego.
Art. 611th.
§ 1.
Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 611tg § 1, 2 i 5 jest sąd okręgowy,
w którego okręgu skazany posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu.
§ 2.
Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 1, właściwy jest
Sąd Okręgowy w Warszawie.
§ 3.
Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania
mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny
organ państwa wydania orzeczenia.
Art. 611ti.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, na posiedzeniu,
w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli przebywa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli skazany,
który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes
sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
§ 2.
Skazany może ustnie lub na piśmie wyrazić zgodę na przekazanie lub złożyć oświadczenie
o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w art. 611tm, jeżeli zgoda lub oświadczenie
nie zostały złożone w państwie wydania orzeczenia. Art. 611t § 5 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych
do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub
inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W
razie niedotrzymania terminu postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje
się w oparciu o posiadane informacje.
Art. 611tj.
§ 1.
Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1,
sąd wydaje w terminie 40 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.
§ 2.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.
§ 3.
Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie
w terminie 90 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.
§ 4.
W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany
termin wydania orzeczenia.
§ 5.
Odpis postanowienia przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 6.
Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
sąd przystępuje niezwłocznie.
Art. 611tk.
§ 1.
Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli:
1)
czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa
polskiego,
2)
przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do
której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii
Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane,
3)
skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że:
a)
jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
b)
została wobec niego wydana decyzja o wydaleniu lub deportacji na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
c)
zbiegł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obawie przed toczącym się w państwie
wydania orzeczenia postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia orzeczonej kary,
4)
skazany z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej
za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,
5)
naruszałoby to wolności i prawa człowieka i obywatela,
6)
wykonanie kary łączy się z zastosowaniem terapii lub innych środków nieznanych ustawie,
7)
skazany nie jest obywatelem polskim, chyba że zachodzą przesłanki określone w § 4.
§ 2.
Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu
braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł
lub zasad obrotu dewizowego.
§ 3.
Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli:
1)
mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia
nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, albo zaświadczenie to
jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,
2)
według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego
to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,
3)
skazany nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca
pobytu, chyba że na podstawie prawomocnej decyzji ma zostać wydalony do Polski lub
zachodzą przesłanki określone w § 4,
4)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, wynika, iż orzeczenie zostało
wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że:
a)
skazanego wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie
i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody
dla wydania orzeczenia,
b)
obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,
c)
po doręczeniu skazanemu odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,
terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z
jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, skazany w ustawowym
terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,
5)
orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w
całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim
statku wodnym lub powietrznym,
6)
w chwili otrzymania orzeczenia pozostała do wykonania kara jest krótsza niż 6 miesięcy
pozbawienia wolności,
7)
skazany nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego
zezwolenia na jego ściganie,
8)
przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych
podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,
9)
organ państwa wydania orzeczenia nie wyraził zgody na podstawie art. 607e § 3 pkt
8 w związku z art. 611tm na to, by sprawcę ścigać za przestępstwo inne niż to, które
stanowiło podstawę przekazania, lub by wykonać orzeczoną wobec niego karę pozbawienia
wolności za inne przestępstwo.
§ 4.
Sąd może wyrazić zgodę na przejęcie do wykonania orzeczenia, o którym mowa w art.
611tg § 1, zapadłego wobec skazanego niebędącego obywatelem polskim lub niemającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca pobytu, jeżeli
ze względu na sytuację rodzinną lub szczególne warunki osobiste skazanego przejęcie
orzeczenia pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele
kary.
§ 5.
W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2, 3 i 6 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 sąd przed
podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy
wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
Art. 611tl.
§ 1.
Orzekając o wykonaniu kary pozbawienia wolności, sąd określa kwalifikację prawną czynu
według prawa polskiego. Art. 607s § 4 stosuje się odpowiednio. Na poczet orzeczonej
lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia
wolności w państwie wydania orzeczenia.
§ 2.
Jeżeli rodzaj kary polegającej na pozbawieniu wolności jest nieznany ustawie, sąd
określa podlegającą wykonaniu karę jako karę pozbawienia wolności. Jeżeli przestępstwo
zgodnie z przyjętą według prawa polskiego kwalifikacją prawną nie jest zagrożone karą
pozbawienia wolności, wykonuje się karę orzeczoną przez sąd państwa wydania orzeczenia
w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Art. 611tm.
§ 1.
W postępowaniu w przedmiocie wykonania orzeczenia dotyczącego kary pozbawienia wolności
prawomocnie orzeczonej przez sąd innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej stosuje
się odpowiednio art. 607e.
§ 2.
Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd udziela
informacji o treści prawa polskiego mającego zastosowanie do warunkowego zwolnienia.
Jeżeli sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia cofnie wystąpienie do czasu rozpoczęcia
wykonywania kary, orzeczenie nie podlega wykonaniu.
Art. 611tn.
§ 1.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,
sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
§ 2.
Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,
sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia
właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
Art. 611to.
§ 1.
Jeżeli skazany znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd z urzędu
lub na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia może wydać
postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Zamiast tymczasowego aresztowania sąd może
zastosować inny środek zapobiegawczy, jeżeli jest on wystarczający do zapewnienia,
iż skazany pozostanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu podjęcia decyzji
w przedmiocie wykonania orzeczenia.
§ 2.
Jeżeli zastosowanie środka określonego w § 1 następuje w wyniku wniosku państwa wydania
orzeczenia przed otrzymaniem orzeczenia wraz z zaświadczeniem, art. 605 § 5 i 6 i
art. 607k § 3a stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Sąd może zastosować tymczasowe aresztowanie, oznaczając jego termin na czas niezbędny
do przekazania skazanego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i doprowadzenia
do zakładu karnego. Łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania nie może przekroczyć
100 dni. Samoistną podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania jest orzeczenie
o wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej w innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej.
Art. 611tp.
§ 1.
Na wniosek państwa wydania orzeczenia Minister Sprawiedliwości udziela zezwolenia
na przewóz sprawcy przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 7 dni od
daty otrzymania wniosku.
§ 2.
Do wniosku o zezwolenie na przewóz, o którym mowa w § 1, powinno być załączone zaświadczenie,
o którym mowa w art. 611tg § 3. Wydanie zezwolenia, o którym mowa w § 1, można odroczyć
do czasu uzyskania tłumaczenia zaświadczenia na język polski.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości informuje właściwy organ państwa wydania orzeczenia, iż art.
607e § 1 nie znajduje zastosowania w odniesieniu do przestępstwa popełnionego lub
kary pozbawienia wolności orzeczonej przed opuszczeniem przez skazanego terytorium
państwa wydania.
§ 4.
Art. 607zb § 2-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 611tr.
§ 1.
O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tj
§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego,
jak również o ucieczce lub ukryciu się skazanego zawiadamia się niezwłocznie właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie to może być przekazane
również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób
umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
§ 2.
W wypadku ucieczki lub ukrycia się skazanego postępowanie wykonawcze umarza się. Jeżeli
miejsce pobytu skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zostanie następnie
ustalone, zawiadamia się o tym niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania
orzeczenia. Orzeczona w tym państwie kara pozbawienia wolności może być wykonywana,
jeżeli jego właściwy sąd lub inny organ ponownie skieruje wystąpienie, o którym mowa
w art. 611tg § 1.
Art. 611ts.
Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, ponosi Skarb
Państwa, z wyjątkiem kosztów przekazania sprawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Rozdział 66h
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, karę ograniczenia wolności, samoistnie orzeczony środek karny, a także orzeczenia o warunkowym zwolnieniu oraz warunkowym umorzeniu postępowania karnego
Art. 611u.
§ 1.
W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca
kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kary ograniczenia
wolności, samoistnie orzeczonego środka karnego, a także w razie warunkowego zwolnienia
lub warunkowego umorzenia postępowania karnego, jeżeli orzeczenie nakłada na sprawcę
obowiązki określone w art. 34 § 2, art. 39 pkt 2-2d i 5, art. 39 pkt 6 w związku z
art. 46 § 2, art. 72 § 1 pkt 1, 3-7a i 8 lub art. 72 § 2 Kodeksu karnego, lub oddaje skazanego pod dozór kuratora lub instytucji publicznej, sąd może wystąpić
o wykonanie orzeczenia do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”,
w którym sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, o ile sprawca przebywa w tym
państwie lub oświadczy, że zamierza tam powrócić.
§ 2.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może być na wniosek sprawcy skierowane również do
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej niż państwo legalnego stałego miejsca
pobytu sprawcy, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego państwa.
§ 3.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1 i 2, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego
państwa wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia
może nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.
§ 4.
Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,
dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego
prawidłowe wykonanie.
§ 5.
Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia
albo na inny język wskazany przez to państwo.
§ 6.
Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia może nastąpić również przy użyciu
urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie
autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu lub innego organu państwa
wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz oryginał zaświadczenia.
§ 7.
W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej
Sieci Sądowej.
§ 8.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 4, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania
orzeczenia, osoby skazanego, rodzaju i wymiaru kary lub środka oraz czasu i sposobu
wykonania nałożonych obowiązków, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu
wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej
decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia.
Art. 611ua.
§ 1.
W razie wystąpienia o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, postępowanie
wykonawcze zawiesza się.
§ 2.
Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania orzeczenia sąd podejmuje zawieszone
postępowanie i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy
zapadło w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne
orzeczenie co do tego samego czynu.
§ 3.
W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w
części z powodów innych niż wskazane w § 2 zdanie drugie, a także o niemożności wydania
przez to państwo orzeczenia w przedmiocie zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej,
odwołania warunkowego zwolnienia albo innego orzeczenia związanego z wykonaniem orzeczenia,
o którym mowa w art. 611u § 1, sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego
prowadzenia.
§ 4.
W razie otrzymania informacji o dostosowaniu orzeczenia, o którym mowa w art. 611u
§ 1, do prawa państwa wykonania orzeczenia i przed rozpoczęciem wykonywania tego orzeczenia
w tym państwie, sąd w ciągu 10 dni może cofnąć wystąpienie, o którym mowa w art. 611u
§ 1 i 2, mając na uwadze cele kary.
§ 5.
W razie wszczęcia nowego postępowania karnego przeciwko sprawcy, sąd może zwrócić
się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia o wyrażenie
zgody na cofnięcie wystąpienia, o którym mowa w art. 611u § 1 i 2. Po uzyskaniu zgody,
sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.
§ 6.
Na poczet wykonywanej kary lub środka, o których mowa w art. 611u § 1, zalicza się
okres faktycznego ich wykonywania w państwie wykonania orzeczenia.
Art. 611ub.
§ 1.
W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, na skutek kasacji albo
wznowienia postępowania, ułaskawienia sprawcy, darowania przestępstwa na mocy amnestii
albo przedawnienia wykonania kary lub w razie wystąpienia innych okoliczności skutkujących
niemożnością wykonania tego orzeczenia, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy
sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.
§ 2.
Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia,
przy użyciu zaświadczenia, o wszelkich okolicznościach mających wpływ na wykonanie
orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1. Sąd zawiadamia również niezwłocznie właściwy
sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia o wszelkich istotnych orzeczeniach
zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego.
§ 3.
Zawiadomienia, o których mowa w § 1 i 2, mogą być przekazane również przy użyciu urządzeń
służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie
autentyczności przekazanych dokumentów.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 2, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące naruszeń obowiązków
nałożonych na sprawcę i innych okoliczności mających wpływ na wykonanie orzeczenia,
mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych
informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji.
Art. 611uc.
Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator i pokrzywdzony,
sprawca, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca,
jeżeli się na nie stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
Rozdział 66i
Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia karnego związanego z poddaniem sprawcy próbie
Art. 611ud.
§ 1.
W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym
rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia skazującego
na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania albo na samoistną
karę lub środek niepolegający na pozbawieniu wolności lub na grzywnie, bądź orzekającego
o warunkowym zwolnieniu, warunkowym umorzeniu postępowania karnego lub innym warunkowym
odroczeniu wykonania kary, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w którego
okręgu sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, jeżeli w wyznaczonym okresie
próby nakłada ono na sprawcę obowiązek:
1)
stawiennictwa przed określonym organem,
2)
informowania określonego organu o zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy albo uzyskiwania
zgody na taką zmianę,
3)
przebywania albo powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach,
w tym również jeśli orzeczenie zakazuje wstępu do określonych miejsc lub na imprezy
o charakterze masowym,
4)
powstrzymania się od kontaktowania z określonymi osobami lub zbliżania się do określonych
osób,
5)
powstrzymania się od posiadania określonych przedmiotów,
6)
łożenia na utrzymanie innej osoby,
7)
naprawienia szkody,
8)
nauki,
9)
wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, pracy społecznie
użytecznej lub pracy zarobkowej,
10)
poddania się określonym zakazom albo ograniczeniom w wykonywaniu zawodu, prowadzeniu
działalności zawodowej lub gospodarczej,
11)
poddania się leczeniu albo oddziaływaniom terapeutycznym,
12)
poddania się dozorowi kuratora, pracownika społecznego lub instytucji publicznej,
do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub
pomoc skazanym.
§ 2.
Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem
powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające
jego prawidłowe wykonanie.
§ 3.
Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane wystąpienie, nie jest właściwy do nadania
mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny
organ państwa wydania orzeczenia. Art. 32 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może
wyrazić zgodę na wykonanie kary lub środka, o których mowa w § 1, orzeczonego wobec
sprawcy nieposiadającego legalnego stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze
cele kary lub środka.
§ 5.
Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,
o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Art. 611c § 3 stosuje
się odpowiednio.
Art. 611ue.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, na posiedzeniu,
w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli sprawca,
który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes
sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
§ 2.
Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych
do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub
inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W
razie niedotrzymania terminu, postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje
się w oparciu o posiadane informacje.
§ 3.
Orzekając o wykonaniu kary lub środka, o których mowa w art. 611ud § 1, sąd określa
kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego. Jeżeli rodzaj kary lub środka albo
sposób wykonania nałożonych obowiązków są nieznane ustawie, sąd określa karę, środek
lub obowiązek według prawa polskiego. Podstawę określenia kary lub środka podlegającego
wykonaniu stanowi orzeczenie wydane przez sąd państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
kara grożąca za taki czyn w polskim prawie oraz okres rzeczywistego wykonywania kary,
środka lub obowiązku za granicą, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego. Jeżeli
wymiar kary, środka, obowiązku lub okresu próby jest wyższy niż przewidziany w ustawie,
sąd określa go w górnej granicy wymiaru według prawa polskiego.
§ 4.
Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w art. 611ud § 1, nie określa kary pozbawienia wolności,
która będzie wymierzona sprawcy w wypadku niewykonywania nałożonych obowiązków lub
podjęcia warunkowo umorzonego postępowania karnego, sąd orzeka o wykonaniu orzeczenia
jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. Art. 611ub § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 611uf.
§ 1.
Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1,
sąd wydaje w terminie 30 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.
§ 2.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.
§ 3.
Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie
w terminie 60 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.
§ 4.
W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany
termin wydania orzeczenia.
§ 5.
Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
sąd przystępuje niezwłocznie.
Art. 611ug.
§ 1.
Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli:
1)
czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa
polskiego,
2)
sprawca nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy
do uznania, że sprawca na nie powróci.
§ 2.
Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu
braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł
lub zasad obrotu dewizowego.
§ 3.
Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli:
1)
mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia
nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, albo zaświadczenie to
jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,
2)
przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do
której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii
Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem
wykonania albo samoistnej kary lub środka niepolegającego na pozbawieniu wolności
lub na grzywnie zostało wykonane,
3)
według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego
to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,
4)
orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w
całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim
statku wodnym lub powietrznym,
5)
sprawca z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej
za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,
6)
sprawca korzysta z immunitetu, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem
nałożonych obowiązków,
7)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, wynika, że orzeczenie zostało
wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że:
a)
sprawcę wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie
i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody
dla wydania orzeczenia,
b)
obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,
c)
po doręczeniu sprawcy odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,
terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z
jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, sprawca w ustawowym
terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,
8)
orzeczenie dotyczy wyłącznie obowiązków innych niż określone w art. 611ud § 1 lub
zostało przekazane pomimo niespełnienia warunków przewidzianych w art. 611u,
9)
przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych
podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,
10)
orzeczenie przewiduje środek związany z leczeniem, nieznany ustawie,
11)
pozostały czas wykonania nałożonych obowiązków jest krótszy niż 6 miesięcy.
§ 4.
W wypadkach wskazanych w § 1 i 3, gdy przemawiają za tym szczególne względy, sąd,
w uzgodnieniu z właściwym sądem lub innym organem państwa wydania orzeczenia, może
orzec o wykonaniu orzeczenia jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. W zakresie
zarządzenia wykonania kary, odwołania warunkowego zwolnienia, orzeczenia kary zastępczej
oraz ustanowienia, rozszerzenia, zmiany i zwolnienia od wykonania nałożonych obowiązków
w okresie próby albo uznania kary lub środka za wykonane - orzeczenie wykonuje właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, chyba że uzgodniono inaczej.
§ 5.
W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 7 lub 9-11 sąd przed
podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy
wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
Art. 611uh.
§ 1.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,
sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
§ 2.
Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,
sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia
właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
§ 3.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, iż przeciwko sprawcy wszczęto nowe postępowanie karne i na uzasadniony
wniosek tego sądu lub organu, sąd może wyrazić zgodę na cofnięcie wystąpienia, o którym
mowa w art. 611ud § 1, mając na uwadze cele kary lub środka, okres ich wykonywania
oraz postawę sprawcy. Sąd umożliwia sprawcy, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zajęcie stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie cofnięcia wystąpienia.
Wyrażając zgodę na cofnięcie wystąpienia, sąd umarza postanowienie wykonawcze.
Art. 611ui.
O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud
§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego zawiadamia
się niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie
to może być przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania
danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
Art. 611uj.
Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, ponosi Skarb
Państwa.
”
;
4)
w art. 613 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Z wyjątkiem wypadków określonych w art. 595 oraz w rozdziałach 62a, 62b, 65a, 65b,
66a-66d, 66f-66i z mającymi siedzibę za granicą organami obcego państwa oraz z osobami
wymienionymi w art. 578 oraz w art. 579, sądy i prokuratorzy każdorazowo porozumiewają
się, w tym przy doręczaniu pism procesowych, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości,
a ten w razie potrzeby przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze w art. 18 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,
w drodze rozporządzenia, sposób realizacji zadań związanych ze współpracą prokuratury
z organizacjami międzynarodowymi lub ponadnarodowymi działającymi na podstawie umów
międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe ratyfikowanych
przez Rzeczpospolitą Polską, mając na uwadze konieczność prawidłowej realizacji obowiązków
wynikających z tych umów lub aktów prawa stanowionego przez organizację międzynarodową
powołaną do zwalczania przestępczości, w szczególności określenia sposobu wymiany
informacji między państwami członkowskimi tych organizacji i organami tych organizacji,
realizacji wniosków o pomoc prawną, ochrony przetwarzanych danych osobowych i bezpieczeństwa
przetwarzanych danych.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w art. 12:
1)
w ust. 1 po pkt 6b dodaje się pkt 6c w brzmieniu:
„
6c)
informację o przejęciu do wykonania kary orzeczonej przez właściwy organ sądowy państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, w tym oznaczenie organu, który wydał orzeczenie,
państwa wydania orzeczenia, sygnaturę akt sprawy oraz datę wydania orzeczenia;
”
;
2)
w ust. 2 w pkt 35 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 36 w brzmieniu:
„
36)
przekazaniu do wykonania orzeczonej kary właściwemu organowi sądowemu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej oraz o jej wykonaniu przez ten organ.
”
.
Art. 4.3 orzeczenia
1.
Rozdziałów 66f i 66g Kodeksu postępowania karnego nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed dniem 5 grudnia 2011 r.
2.
Przewidzianego w art. 611t § 5 pkt 1 i art. 611tk § 1 pkt 3 lit. a Kodeksu postępowania karnego wyjątku od obowiązku uzyskania zgody skazanego na przekazanie nie stosuje się do
orzeczeń wydanych przed dniem 5 grudnia 2016 r. wobec obywatela polskiego.
Art. 5.
1.
W latach 2012-2021 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym
ustawy wynosi 243 740 tys. zł, z tym że w:
1)
2012 r. - 0 zł;
2)
2013 r. - 22 400 tys. zł;
3)
2014 r. - 20 800 tys. zł;
4)
2015 r. - 14 400 tys. zł;
5)
2016 r. - 7 875 tys. zł;
6)
2017 r. - 33 546 tys. zł;
7)
2018 r. - 34 686 tys. zł;
8)
2019 r. - 35 865 tys. zł;
9)
2020 r. - 37 084 tys. zł;
10)
2021 r. - 37 084 tys. zł.
2.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w
ust. 1, jest Minister Sprawiedliwości.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących decyzji
ramowych: 1) decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu
zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub
inny środek polegający na pozbawieniu wolności - w celu wykonania tych wyroków w Unii
Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 z 05.12.2008, str. 27); 2) decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW
z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i
decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania
warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (Dz. Urz. UE L
337 z 16.12.2008, str. 102).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.
Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716,
Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190,
poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz.
669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz
z 2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678,
Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135 i Nr 217, poz. 1280.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 1, poz. 4, Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz.
1474, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r.
Nr 53, poz. 273 i Nr 203, poz. 1192.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 53, poz. 432 i Nr 168, poz. 1323 oraz z 2010 r. Nr 212, poz. 1385 i Nr 229, poz.
1497.