Ryczałt wypłaca się na wniosek przedsiębiorcy, złożony za pośrednictwem jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, która skierowała osoby pozbawione wolności do zatrudnienia u przedsiębiorcy, zwanej dalej „jednostką”.

Wzór wniosku określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca załącza informacje, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej   (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.²⁾Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 93, poz. 585, z 2010 r. Nr 18, poz. 99 oraz z 2011 r. Nr 233, poz. 1381.).

Wniosek o wypłatę ryczałtu może być złożony pod warunkiem przekazania na rachunek bankowy jednostki całości środków na wynagrodzenia osób pozbawionych wolności za okres stanowiący podstawę do naliczenia ryczałtu.

Przedsiębiorca może składać wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie częściej niż co trzy miesiące.

Wnioski o wypłatę ryczałtu składa się, zachowując porządek chronologiczny następujących po sobie okresów stanowiących podstawę do naliczenia ryczałtu.

Do pierwszego wniosku o wypłatę ryczałtu przedsiębiorca załącza:

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany danych lub sposobu reprezentacji przedsiębiorcy.

Jednostka jest obowiązana, w terminie nie dłuższym niż 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o ryczałt:

W przypadku stwierdzenia braków lub błędów we wniosku, o którym mowa w ust. 1, jednostka zwraca wniosek przedsiębiorcy w celu ich usunięcia.

Po otrzymaniu wniosku o wypłatę ryczałtu dysponent Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy:

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dysponent Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy zwraca, za pośrednictwem jednostki, wniosek przedsiębiorcy w celu ich usunięcia.

Działania w zakresie resocjalizacji osób pozbawionych wolności, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności, zwanej dalej „ustawą”, finansowane są w ramach środków Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy, zwanego dalej „Funduszem Aktywizacji”, w formie udzielania pożyczek bądź dotacji.

Pożyczka może być udzielona podmiotowi zatrudniającemu osoby pozbawione wolności oraz realizującemu działania określone w art. 8 ust. 1 ustawy, zwanemu dalej „podmiotem”, który w okresie 12 miesięcy kalendarzowych, poprzedzających miesiąc złożenia wniosku, zatrudniał nieprzerwanie osoby pozbawione wolności, a kwota wynagrodzeń przysługujących za te miesiące osobom pozbawionym wolności stanowiła co najmniej 60-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w dniu złożenia wniosku. Przerwy w zatrudnianiu osób pozbawionych wolności nieprzekraczające łącznie 23 dni roboczych traktuje się na równi z okresem zatrudnienia.

Dotacja może być udzielona podmiotowi, który w okresie 24 miesięcy kalendarzowych, poprzedzających miesiąc złożenia wniosku, zatrudniał nieprzerwanie osoby pozbawione wolności, a kwota wynagrodzeń przysługujących za te miesiące osobom pozbawionym wolności stanowiła co najmniej 120-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w dniu złożenia wniosku. Przerwy w zatrudnianiu osób pozbawionych wolności nieprzekraczające łącznie 45 dni roboczych traktuje się na równi z okresem zatrudnienia.

Pożyczka może być udzielona do wysokości nieprzekraczającej 75% planowanej wartości zadania.

Dysponent Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy, zwany dalej „dysponentem Funduszu Aktywizacji”, może uzależnić przyznanie pożyczki od wniesienia przez podmiot zatrudniający osoby pozbawione wolności zabezpieczenia jej spłaty, w szczególności w formie poręczenia lub gwarancji bankowej, weksla, przeniesienia wierzytelności lub ustanowienia zastawu rejestrowego.

Pożyczka ze środków Funduszu Aktywizacji jest nieoprocentowana.

Wypłata pożyczki następuje jednorazowo lub w transzach.

Wypłata i spłata pożyczki następuje na zasadach i w terminie określonych w umowie, o której mowa w § 12 ust. 1, z zastrzeżeniem, że maksymalny okres spłaty pożyczki nie może przekroczyć 48 miesięcy.

Dotacja może być przyznana do wysokości nieprzekraczającej planowanej wartości zadania.

Przyznanie dotacji może być uzależnione od częściowego zaangażowania środków własnych podmiotu w realizację zadania określonego we wniosku.

Dysponent Funduszu Aktywizacji może uzależnić przyznanie dotacji od wniesienia przez podmiot zabezpieczenia zwrotu dotacji, w razie wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrania nienależnie lub w nadmiernej wysokości, w szczególności w formie poręczenia lub gwarancji bankowej, weksla, przeniesienia wierzytelności lub ustanowienia zastawu rejestrowego.

Wypłata dotacji następuje jednorazowo lub w transzach, na zasadach i w terminie określonych w umowie, o której mowa w § 12 ust. 1.

Pożyczkę bądź dotację udziela się na wniosek podmiotu.

Wzór wniosku o udzielenie pożyczki określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Wzór wniosku o udzielenie dotacji określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, podmiot załącza informacje, o których mowa w § 2 ust. 3.

Wniosek o udzielenie pożyczki bądź dotacji poddawany jest dwuetapowej kwalifikacji przez komisję powołaną przez dysponenta Funduszu Aktywizacji.

Pierwszy etap kwalifikacji obejmuje sprawdzenie wniosku pod względem formalnym, w szczególności w zakresie poprawności i kompletności wniosku oraz zgodności zadania z celami wydatkowania środków Funduszu Aktywizacji.

Drugi etap obejmuje kwalifikację merytoryczną, której komisja dokonuje, biorąc pod uwagę następujące kryteria:

W przypadku stwierdzenia braków we wniosku dysponent Funduszu Aktywizacji wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia, wyznaczając termin nie krótszy niż 7 dni. Wyznaczony termin może zostać przedłużony na umotywowany wniosek wnioskodawcy złożony przed upływem tego terminu. Nieusunięcie wszystkich braków w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

O rozpoznaniu wniosku dysponent Funduszu Aktywizacji zawiadamia pisemnie wnioskodawcę.

Dysponent Funduszu Aktywizacji, udzielając pożyczki bądź dotacji, zawiera z podmiotem umowę.

Umowę o udzielenie dotacji sporządza się z uwzględnieniem przepisów ustawy o finansach publicznych.

Przed zawarciem umowy, na pisemne żądanie dysponenta Funduszu Aktywizacji, podmiot jest obowiązany dostarczyć dokumenty, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1.

Podmiot, z którym została zawarta umowa, o której mowa w § 12 ust. 1, jest obowiązany do:

Ewidencjonowanie i rozliczanie dotacji odbywa się z uwzględnieniem przepisów ustawy o finansach publicznych.

Dysponent Funduszu Aktywizacji jest uprawniony do kontroli podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie wykonania zadania.

Na uzasadniony wniosek podmiotu, o którym mowa w § 14 ust. 1, można w szczególności:

Przy prolongowaniu terminu wykorzystania dotacji uwzględnia się przepisy ustawy o finansach publicznych.

Zmiany, o których mowa w ust. 1, wymagają zmiany umowy, o której mowa w § 12 ust. 1.

Podmiot, który wykorzystał pożyczkę bądź dotację niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrał nienależnie lub w nadmiernej wysokości, jest obowiązany do jej zwrotu.

Zasady zwrotu pożyczki wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem albo pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości, wraz z karami umownymi z tego tytułu, określa się w umowie, o której mowa w § 12 ust. 1.

Zasady zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem albo pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości określają przepisy ustawy o finansach publicznych.

Dysponent Funduszu Aktywizacji oraz jednostki przechowują dokumentację związaną z realizacją wydatków z Funduszu Aktywizacji zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach.

Przedsiębiorcy oraz podmioty przechowują dokumentację związaną z otrzymaniem i wykorzystaniem środków z Funduszu Aktywizacji zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach.