Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacjiz dnia 19 marca 2014 r.w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących gospodarowania numeracją w publicznych
sieciach telekomunikacyjnych
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 126 ust. 12 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne zarządza się, co następuje:
§ 1.
Określa się szczegółowe wymagania dotyczące gospodarowania numeracją w publicznych
sieciach telekomunikacyjnych, stanowiące załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury
z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących gospodarowania
numeracją w publicznych sieciach telefonicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 811), które
traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury
z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących gospodarowania
numeracją w publicznych sieciach telefonicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 811), które
traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Załącznik - Szczegółowe wymagania dotyczące gospodarowania numeracją w publicznych sieciach telekomunikacyjnych
1.
Szczegółowe wymagania dotyczące gospodarowania numeracją w publicznych sieciach telekomunikacyjnych
stosuje się do numeracji:
1)
abonenckiej w stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone
są publicznie dostępne usługi telefoniczne;
2)
abonenckiej w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są
publicznie dostępne usługi telefoniczne, w tym do wyróżników sieci;
3)
skróconej, obejmującej numery abonenckich usług specjalnych, zwane dalej numerami
„AUS”, i zharmonizowane europejskie numery skrócone (Harmonised European Short Codes),
zwane dalej numerami „HESC”;
4)
dostępu do radiowych sieci przywoławczych, zwanej dalej „SP”;
5)
dostępu dostawcy usług, świadczącego usługi przez numer dostępu lub w drodze preselekcji,
zwanej dalej „NDS”;
6)
dostępu do sieci teleinformatycznych, zwanej dalej „NDSI”;
7)
dostępu do usług sieci inteligentnych, zwanej dalej „NDIN”;
8)
rutingowej, służącej realizacji uprawnień abonentów do przeniesienia przydzielonego
numeru, zwanej dalej „NR NP”;
9)
dostępu do resortowych sieci telekomunikacyjnych jednostek organizacyjnych podmiotów
wymienionych w art. 4 pkt 1, 2, 4 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
w zakresie wyróżników AB;
10)
dostępu do sieci transmisji danych z komutacją pakietów w zakresie numeracji (Data
Network Identification Code, zwanej dalej „DNIC”, oraz Private Data Network Identification
Code, zwanej dalej „PNIC”), służącej do identyfikacji publicznych oraz prywatnych
sieci transmisji danych;
11)
dla punktów sygnalizacyjnych będących węzłami sieci sygnalizacyjnej, które wysyłają,
odbierają lub transferują informacje sygnalizacyjne (International Signalling Point
Code, zwanej dalej „ISPC”, oraz National Signalling Point Code, zwanej dalej „NSPC”);
12)
dla zamkniętej grupy użytkowników (Closed User Group), zwanej dalej „CUG”;
13)
dla identyfikacji sieci ruchomych (Mobile Network Code), zwanej dalej „MNC”;
14)
dla identyfikacji sieci ATM.
2.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją abonencką w stacjonarnej
publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są publicznie dostępne usługi
telefoniczne:
1)
minimalny przydzielony blok numerów, zwanych dalej „NN”, powinien składać się z 1000
NN o tych samych cyfrach SPQM, gdzie symbole literowe SPQM oznaczają początkowe cyfry
przydzielonego bloku numerów, przy czym symbolowi literowemu „M” odpowiada 1000 NN;
2)
przydzielony zakres numeracji powinien stanowić wielokrotność 1000 NN.
3.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją abonencką w ruchomej
publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są publicznie dostępne usługi
telefoniczne:
1)
przydziela się wskaźnik (wyróżnik) sieci od 2 do 5 cyfr, wraz z pełnym zakresem numeracji
objętej tym wskaźnikiem;
2)
stosuje się jednolitą 9-cyfrową numerację krajową abonentów o formacie ABSPQMCDU,
gdzie symbole literowe oznaczają kolejne cyfry w numerze krajowym zakończenia sieci;
3)
minimalny przydzielony blok numerów powinien składać się ze 100 000 NN o tych samych
cyfrach ABSP;
4)
przydzielony zakres numeracji powinien stanowić wielokrotność 100 000 NN;
5)
dopuszcza się przydzielanie bloków n x 10 000 NN podmiotowi świadczącemu usługi telekomunikacyjne
w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej, nieposiadającemu własnej infrastruktury
radiowej.
4.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją skróconą:
1)
numery strefowe AUS przydziela się podmiotowi dostarczającemu stacjonarną publiczną
sieć telekomunikacyjną, w której świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne;
2)
numery HESC o formacie 116CDU przydziela się przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu w
celu świadczenia zharmonizowanych usług o walorze społecznym, na zasadach określonych
w decyzji Komisji z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu
numeracyjnego zaczynającego się na „116” na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze
społecznym, zgodnie z wykazem zawartym w załączniku do tej decyzji;
3)
numery HESC o formacie 118CDU przydziela się przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu w
celu świadczenia usługi informacji o numerach;
4)
numeracja skrócona może być przydzielana i udostępniana jedynie w celu świadczenia
usług całodobowo.
5.
Numery SP przydziela się podmiotowi dostarczającemu radiową sieć przywoławczą.
6.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją NDS:
1)
dostawcy usług, będącemu jednocześnie operatorem, który świadczy usługi na obszarze
całego kraju w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie
dostępne usługi telefoniczne, przydziela się 4-cyfrowy lub 5-cyfrowy numer NDS;
2)
dostawcy usług, który wykorzystuje infrastrukturę telekomunikacyjną operatorów w celu
świadczenia usług na obszarze całego kraju w publicznych sieciach telekomunikacyjnych,
w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne, przydziela się 5-cyfrowy
numer NDS.
7.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją NDSI:
1)
podmiotowi świadczącemu usługi zapewnienia dostępu do sieci teleinformatycznych, w
tym do Internetu, realizowane za pomocą łączy komutowanych, dla użytkowników publicznych
sieci telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne,
przydziela się nie więcej niż dwa numery NDSI, z zastrzeżeniem pkt 2;
2)
podmiotowi, o którym mowa w pkt 1, mogą być przydzielone dodatkowe numery NDSI, w
szczególności w celu:
a)
świadczenia usług telekomunikacyjnych wymagających oddzielnych wiązek łączy,
b)
świadczenia usług telekomunikacyjnych zaliczanych i rozliczanych odmiennie od innych
usług.
8.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją NDIN:
1)
numerację NDIN przydziela się przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, który świadczy usługi
na terenie całego kraju;
2)
minimalny przydzielony blok numerów NDIN powinien składać się z 1000 numerów o tych
samych cyfrach ABSPQM;
3)
przydzielone numery NDIN powinny stanowić wielokrotność minimalnego bloku numerów.
9.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją NR NP:
1)
numer NR NP przydziela się podmiotowi świadczącemu publicznie dostępne usługi telefoniczne;
2)
do obsługi numerów geograficznych przydziela się jeden numer NR NP identyfikujący
centralę telefoniczną lub inny węzeł sieci telekomunikacyjnej obsługujący grupę logicznie
połączonych central właściwych dla lokalizacji, w której abonent z przeniesionym numerem
został przyłączony do publicznej sieci telekomunikacyjnej;
3)
do obsługi numerów niegeograficznych przydziela się jeden numer NR NP identyfikujący
sieć telekomunikacyjną.
10.
Wyróżniki AB resortowych sieci telekomunikacyjnych jednostek organizacyjnych podmiotów
wymienionych w art. 4 pkt 1, 2, 4 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
przydziela Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na wniosek tych podmiotów z zakresu
numeracji wskazanej w planie numeracji krajowej (PNK).
11.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją dostępu do sieci transmisji
danych z komutacją pakietów w zakresie numeracji DNIC oraz PNIC, służącej do identyfikacji
publicznych oraz prywatnych sieci transmisji danych:
1)
podmiotowi dostarczającemu sieć transmisji danych z komutacją pakietów przydziela
się 4-cyfrowy kod identyfikacji publicznej sieci teleinformatycznej DNIC, gdzie pierwsze
3 cyfry stanowią kod kraju (260 − dla Rzeczypospolitej Polskiej), natomiast ostatnia
cyfra określa kod konkretnej sieci w danym kraju;
2)
dla sieci transmisji danych z komutacją pakietów niebędących publicznymi sieciami
telekomunikacyjnymi dołączonych do sieci publicznych przydzielany jest kod identyfikacji
sieci teleinformatycznej PNIC, składający się z sekwencji od 2 do 6 cyfr.
12.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją dla punktów sygnalizacyjnych
będących węzłami sieci sygnalizacyjnej, które wysyłają, odbierają lub transferują
informacje sygnalizacyjne ISPC oraz NSPC:
1)
przydziela się międzynarodowy kod punktu sygnalizacyjnego ISPC z zachowaniem reguły
przydziału jednego kodu do identyfikacji jednego punktu sygnalizacyjnego. Format ISPC
stanowi 14-bitowy kod binarny. Reprezentację dziesiętną tego kodu stanowią trzy liczby,
pierwsza 1-cyfrowa z zakresu od 0 do 7, druga 3-cyfrowa z zakresu od 000 do 255 oraz
trzecia 1-cyfrowa z zakresu od 0 do 7. Pierwsze dwie liczby identyfikują kod sieci
sygnalizacyjnej na określonym obszarze, natomiast ostatnia liczba określa konkretny
punkt sygnalizacyjny dołączony do tej sieci;
2)
przydziela się krajowy kod punktu sygnalizacyjnego NSPC do identyfikacji elementów
krajowej sieci sygnalizacyjnej. Format NSPC stanowi 14-bitowy kod binarny. Reprezentację
dziesiętną kodu stanowią dwie liczby. Pierwsza 3-cyfrowa liczba określona jest przez
7 najbardziej znaczących bitów kodu i identyfikuje konkretną krajową sieć sygnalizacyjną,
natomiast druga 3-cyfrowa liczba określona przez pozostałe 7 bitów identyfikuje konkretny
punkt sygnalizacyjny dołączony do tej sieci.
13.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją dla zamkniętej grupy
użytkowników (CUG):
1)
w polu informacyjnym sygnalizacji, w części dotyczącej kodów dla zamkniętej grupy
użytkowników (CUG) pierwsze dwa oktety określają rodzaj sieci i kod kraju, stąd uwzględniając
kod Rzeczypospolitej Polskiej CC = 48, ustala się reprezentację dziesiętną dwóch pierwszych
oktetów jako 0480;
2)
przydziela się liczbę bitów w 3 i 4 oktecie pola parametrów dla CUG zależną od ilości
numerów CUG z wniosku o ich przydział.
14.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie numeracją dla identyfikacji sieci
ruchomej (MNC):
1)
podmiotowi dostarczającemu ruchomą publiczną sieć telekomunikacyjną przydziela się
2 lub 3-cyfrowy kod sieci ruchomej (MNC), który poprzedzony jest 3-cyfrowym Mobile
Country Code, zwany dalej „MCC” (dla Rzeczypospolitej Polskiej MCC = 260). Oba kody
MCC + MNC stanowią element numeru International Mobile Subscriber Identity - IMSI
będącego indywidualnym identyfikatorem każdego abonenta sieci ruchomych;
2)
4-cyfrowe kody MNC przydziela się dla sieci ruchomych typu trankingowego zgodnie ze
standardem telekomunikacyjnym TETRA.
15.
Wymagania, jakim powinno odpowiadać gospodarowanie kodami sieci ATM:
1)
przydziela się 4-cyfrowy kod sieci ATM umieszczany w czterech pierwszych półoktetach
części Higher Order Domain Specific Part (HO-DSP) pola adresowego typu Network Service
Access Point (NSAP) identyfikującego elementy dołączone do sieci ATM, przy czym identyfikator
formatu AFI (Authority and Format Identifier) ma wartość równą 45;
2)
dwie pierwsze cyfry numeru międzynarodowego E.164 umieszczonego w polu Initial Domain
Identifier (IDI) powinny odpowiadać kodowi kraju.
16.
Cofnięcie przydziału numeracji może dotyczyć minimalnych bloków przydzielonych zgodnie
z wymaganiami dla odpowiedniego rodzaju numeracji lub ich wielokrotności.