Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 13 grudnia 2013 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Inspekcji Handlowej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja Inspekcji
- Rozdział 3 - Postępowanie kontrolne
- Rozdział 4 - (uchylony)
- Rozdział 5 - Zabezpieczenie dowodów
- Rozdział 6 - Pobieranie i badanie próbek produktów
- Rozdział 7 - Postępowanie pokontrolne
- Rozdział 8 - Postępowanie mediacyjne
- Rozdział 9 - Stałe polubowne sądy konsumenckie
- Rozdział 10 - Przepisy karne
- Rozdział 11 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych ,
2)
ustawą z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach ,
3)
ustawą z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli
i przedsiębiorców ,
4)
ustawą z dnia 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej ,
5)
ustawą z dnia 14 września 2012 r. o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu
energii przez produkty wykorzystujące energię ,
6)
ustawą z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz
niektórych innych ustaw ,
7)
ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 13 grudnia 2013 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 191 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych , który stanowi:
„
Art. 191.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
”
;
2)
odnośnika nr 2 oraz art. 91 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach , które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:
1)
dyrektywy 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania
substancji niebezpiecznych ;
2)
dyrektywy 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących
znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa
w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) ;
3)
dyrektywy 1999/45/WE z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji,
pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych ;
4)
dyrektywy 2004/9/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej
praktyki laboratoryjnej (DPL) ;
5)
dyrektywy 2004/10/WE z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej praktyki
laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji chemicznych ;
6)
dyrektywy 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywy Rady 76/768/EWG,
88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w
sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin .
”
„
Art. 91.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 105 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla
obywateli i przedsiębiorców , który stanowi:
„
Art. 105.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem:
1)
art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;
3)
(uchylony).
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 31 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r.
zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami
i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą
przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej
oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi
odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów .
”
„
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6 i
art. 19, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 24 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o obowiązkach w zakresie informowania o
zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie
wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii
oraz innych zasobów przez produkty związane z energią .
”
„
Art. 24.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
odnośnika nr 1 oraz art. 13 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej
ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych
zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.).
”
„
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
odnośnika nr 1 oraz art. 34 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Przepisy niniejszej ustawy wdrażają:
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do specyfikacji benzyny i olejów napędowych oraz wprowadzającą mechanizm monitorowania i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 1999/32/WE odnoszącą się do specyfikacji paliw wykorzystywanych przez statki żeglugi śródlądowej oraz uchylającą dyrektywę 93/12/EWG ,
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE ,
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającą dyrektywę 2003/54/WE ,
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającą dyrektywę 2003/55/WE .
”
„
Art. 34.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 4e1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w
życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi
w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Inspekcja Handlowa, zwana dalej „Inspekcją”, jest wyspecjalizowanym organem kontroli
powołanym do ochrony interesów i praw konsumentów oraz interesów gospodarczych państwa.
2.
Ustawa reguluje zadania i organizację Inspekcji, prawa i obowiązki przedsiębiorców,
zasady postępowania organów Inspekcji oraz prawa i obowiązki pracowników Inspekcji.
3.
Do postępowania przed organami Inspekcji w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje
się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o
swobodzie działalności gospodarczej;
2)
produkcie - należy przez to rozumieć dostarczaną przez przedsiębiorcę, zarówno odpłatnie,
jak i nieodpłatnie, rzecz ruchomą przeznaczoną do użytku konsumentów lub nadającą
się do takiego użytku; produktem jest zarówno rzecz nowa, jak i używana lub naprawiana
bądź regenerowana; w rozumieniu ustawy produktem nie są jednak rzeczy używane wprowadzane
na rynek jako antyki albo rzeczy wymagające naprawy lub remontu przed użyciem, jeżeli
dostarczający powiadomił konsumenta o właściwościach rzeczy;
2a)
zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć zasadnicze wymagania, o których
mowa w art. 5 pkt 16 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności ;
3)
usługach - należy przez to rozumieć czynności świadczone przez przedsiębiorców na
rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej lub zbiorowej;
4)
dokumentach normalizacyjnych - należy przez to rozumieć normy i specyfikacje techniczne
ustalające zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów
działalności lub jej wyników oraz środki i kryteria sprawdzania zgodności z nimi produktów
i usług;
5)
jakości - należy przez to rozumieć ogół właściwości produktów lub usług, które wiążą
się z ich zdolnością do zaspokajania stwierdzonych lub przewidywanych potrzeb konsumenta;
6)
konsumencie - należy przez to rozumieć konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ;
7)
kontroli - należy przez to rozumieć zespół czynności wykonywanych w toku postępowania
kontrolnego w celu realizacji zadań i kompetencji określonych w ustawie lub w przepisach
odrębnych;
8)
kontrolowanym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, którego działalność jest
kontrolowana;
9)
zabezpieczeniu - należy przez to rozumieć czynności wykonywane w celu zachowania w
niezmienionym stanie rzeczy lub dokumentów objętych kontrolą albo w celu zabezpieczenia
nienaruszalności pomieszczeń kontrolowanego i środków przewozowych;
10)
inspektorze - należy przez to rozumieć pracownika Inspekcji upoważnionego do przeprowadzenia
kontroli;
11)
przedstawicielu - należy przez to rozumieć osobę uprawnioną do reprezentowania kontrolowanego
lub przez niego zatrudnioną przy wykonywaniu czynności związanych z prowadzeniem działalności
gospodarczej.
Art. 3.
1.
Do zadań Inspekcji należy:
1)
kontrola legalności i rzetelności działania przedsiębiorców prowadzących działalność
gospodarczą w rozumieniu przepisów odrębnych w zakresie produkcji, handlu i usług;
1a)
kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu w zakresie zgodności z zasadniczymi lub innymi
wymaganiami określonymi w przepisach odrębnych z wyłączeniem produktów podlegających
nadzorowi innych właściwych organów;
1b)
kontrola produktów w rozumieniu ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów w zakresie spełniania ogólnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa;
1c3)W brzmieniu ustalonym przez art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach (Dz. U. Nr 63, poz. 322), która weszła w życie z dniem 8 kwietnia 2011 r.)
kontrola substancji chemicznych, ich mieszanin, wyrobów i detergentów przeznaczonych
dla konsumentów, w zakresie określonym w przepisach o substancjach chemicznych i ich
mieszaninach;
1d4)Dodany przez art. 19 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię (Dz. U. poz. 1203), która weszła w życie z dniem 1 lutego 2013 r.)
kontrola produktów wykorzystujących energię wprowadzanych do obrotu lub oddawanych
do użytku w zakresie wymienionym w następujących aktach delegowanych:
a)
rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1059/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym
dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych ,
b)
rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1060/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym
dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla urządzeń chłodniczych dla gospodarstw domowych ,
c)
rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1061/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniającym
dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla pralek dla gospodarstw domowych ,
d)
rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 626/2011 z dnia 4 maja 2011 r. uzupełniającym
dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności
energetycznej dla klimatyzatorów ;
1e5)Dodany przez art. 4 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1448 oraz z 2013 r. poz. 700), która weszła w życie z dniem 22 czerwca 2013 r.)
kontrola pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części przeznaczonych dla konsumentów
w zakresie uzyskania przez producenta potwierdzenia spełnienia wymagań technicznych,
o których mowa w art. 70c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ;
2)
kontrola produktów znajdujących się w obrocie handlowym lub przeznaczonych do wprowadzenia
do takiego obrotu, z zastrzeżeniem ust. 2, w tym w zakresie oznakowania i zafałszowań,
oraz kontrola usług;
2a)
kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów
art. 41 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i
elektronicznym ;
2b)
kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów
art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz
art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ;
2c8)Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej (Dz. U. Nr 153, poz. 903), która weszła w życie z dniem 10 sierpnia 2011 r.)
kontrola przestrzegania przez przedsiębiorców, których działalność polega na sprzedaży
odbiorników cyfrowych, przepisów art. 6 ust. 1, 2 i 5 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji
cyfrowej ;
3)
podejmowanie mediacji w celu ochrony interesów i praw konsumentów;
4)
organizowanie i prowadzenie stałych polubownych sądów konsumenckich;
5)
prowadzenie poradnictwa konsumenckiego;
6)
wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub przepisach odrębnych.
2.
Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie obejmuje kontroli jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych u producentów oraz kontroli jakości zdrowotnej środków spożywczych
określonych w przepisach odrębnych.
Art. 4.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
przedsiębiorców działających na terenach zamkniętych, podlegających ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych, Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Sprawiedliwości;
29)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 984), która weszła w życie z dniem 11 września 2013 r.)
przedsiębiorców wytwarzających energię elektryczną lub ciepło, lub prowadzących hurtowy
lub detaliczny handel energią elektryczną, paliwami gazowymi lub ciepłem, z zastrzeżeniem
art. 37 ust. 3;
3)
przedsiębiorców produkujących paliwa;
4)
banków oraz prowadzonej przez nie działalności bankowej;
5)
ubezpieczeń oraz działalności ubezpieczeniowej;
6)
usług pocztowych i telekomunikacyjnych;
7)
usług pośrednictwa finansowego;
8)
usług informatycznych;
9)
usług naukowo-badawczych;
10)
usług w zakresie edukacji;
11)
usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej;
12)
nawozów i środków wspomagających uprawę roślin.
Rozdział 2
Organizacja Inspekcji
Art. 5.
1.
Zadania Inspekcji określone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 wykonują:
1)
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzędu”;
2)
wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim
inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej Inspekcji Handlowej wchodzącej w skład
zespolonej administracji rządowej w województwie.
2.
W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji
Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie
stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu.
Art. 6.
(uchylony).
Art. 7.
Prezes Urzędu kieruje działalnością Inspekcji przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów.
Art. 8.
1.
Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda za zgodą Prezesa Urzędu.
2.
Zastępców wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda na wniosek wojewódzkiego
inspektora, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu.
2a.
Prezes Urzędu może zwrócić się do wojewody o odwołanie wojewódzkiego inspektora lub
jego zastępcy. Przepisu ust. 1 nie stosuje się.
3.
Wojewódzki inspektor kieruje działalnością wojewódzkiego inspektoratu inspekcji handlowej,
zwanego dalej „wojewódzkim inspektoratem”.
4.
Wojewódzki inspektorat jest jednostką budżetową.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady organizacji wojewódzkich
inspektoratów.
6.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności rodzaje komórek
organizacyjnych wchodzących w skład wojewódzkich inspektoratów i ich delegatur.
Art. 9.
1.
Organy Inspekcji wykonują zadania określone w ustawie na podstawie okresowych planów
kontroli; mogą też podejmować kontrole nieplanowane, jeżeli wymaga tego interes konsumentów
lub interes gospodarczy państwa.
2.
Prezes Urzędu może zlecić wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej kontroli,
jeżeli jest to niezbędne do zbadania:
1)
zjawisk lub procesów gospodarczych zachodzących na rynku;
2)
zgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo zgodności produktu z ogólnymi
wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w odrębnych ustawach.
3.
Prezes Urzędu opracowuje kierunki działania Inspekcji oraz okresowe plany kontroli.
4.
Wojewódzki inspektor ustala plany pracy uwzględniające kierunki działania i plany,
o których mowa w ust. 3, oraz potrzeby określone przez wojewodę.
Art. 9a.
1.
W celu realizacji planów kontroli, o których mowa w art. 9, Prezes Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów, opracowuje programy kontroli o znaczeniu krajowym lub ponadwojewódzkim
oraz innych kontroli wykonywanych na jego zlecenie.
2.
W pozostałych przypadkach programy kontroli opracowuje wojewódzki inspektor.
3.
Programy kontroli powinny zawierać w szczególności:
1)
określenie podmiotowego i przedmiotowego zakresu kontroli;
2)
wykaz przepisów prawnych regulujących zagadnienia objęte zakresem kontroli.
4.
Inspektor przeprowadza kontrolę w oparciu o program kontroli.
Art. 10.
1.
Do zakresu działania Prezesa Urzędu należy w szczególności:
1)
organizowanie i koordynowanie kontroli o znaczeniu krajowym;
2)
sprawowanie kontroli realizacji przez wojewódzkich inspektorów zadań i kompetencji
określonych w ustawie i przepisach odrębnych;
3)
wydawanie wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitość postępowania Inspekcji oraz
nadzór nad ich realizacją;
4)
organizowanie szkolenia inspektorów;
5)
opracowywanie projektów aktów prawnych regulujących problematykę należącą do zakresu
działania Inspekcji;
6)
dokonywanie dla potrzeb organów administracji rządowej analiz i ocen funkcjonowania
rynku oraz stanu ochrony interesów i praw konsumentów;
7)
(uchylony);
8)
prowadzenie laboratoriów kontrolno-analitycznych Inspekcji;
9)
współpraca z zagranicznymi służbami kontrolnymi o podobnym charakterze;
9a)
współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym
do realizacji jego zadań ustawowych;
10)
(uchylony);
10a)
(uchylony);
11)
wykonywanie zadań i kompetencji określonych w przepisach odrębnych.
2.
Prezes Urzędu może podawać do publicznej wiadomości informacje o wynikach kontroli
Inspekcji z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, jak również
innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 10a.
(uchylony).
Art. 11.
1.
Do zakresu działania wojewódzkich inspektorów należy wykonywanie zadań i kompetencji
określonych w art. 3 ustawy lub w przepisach odrębnych, a także sporządzanie rocznych
sprawozdań z działalności Inspekcji i przedkładanie ich Prezesowi Urzędu i wojewodom.
2.
Wojewódzki inspektor prowadzi listę rzeczoznawców do spraw jakości produktów lub usług.
3.
Rzeczoznawcy, o których mowa w ust. 2, są powołani do wydawania opinii o jakości produktów
lub usług na zlecenie konsumenta, przedsiębiorcy, stałego polubownego sądu konsumenckiego,
wojewódzkiego inspektora, powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumentów albo organizacji
społecznej, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki prowadzenia list rzeczoznawców
do spraw jakości produktów lub usług.
5.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno określać w szczególności:
1)
warunki i tryb wpisu na listę rzeczoznawców oraz skreślenia z niej rzeczoznawców;
2)
tryb weryfikacji rzeczoznawców oraz nadzoru nad ich działalnością.
Art. 12.
1.
Inspekcja współdziała z powiatowym (miejskim) rzecznikiem konsumentów, organami administracji
rządowej i samorządowej, organami kontroli oraz organizacjami pozarządowymi reprezentującymi
interesy konsumentów.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób współdziałania organów Inspekcji
z powiatowym (miejskim) rzecznikiem konsumentów oraz organami i organizacjami, o których
mowa w ust. 1.
3.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, powinno określać zasady i formy współdziałania
organów Inspekcji z podmiotami, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 3
Postępowanie kontrolne
Art. 13.
1.
Kontrolę wszczyna i prowadzi inspektor po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu
upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wydanego przez wojewódzkiego inspektora.
2.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1)
oznaczenie organu kontroli;
2)
wskazanie podstawy prawnej;
3)
datę i miejsce wystawienia;
4)
imię, nazwisko i stanowisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej,
a w przypadku upoważnienia do udziału w kontroli osób, o których mowa w ust. 3 - imiona
i nazwiska tych osób oraz numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;
5)
oznaczenie kontrolowanego;
6)
określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
7)
określenie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanej daty jej zakończenia;
8)
podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
9)
pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
3.
Jeżeli pobranie próbek produktu do badań lub wykonanie innych czynności kontrolnych
wymaga wiedzy lub umiejętności specjalnych, wojewódzki inspektor może upoważnić do
udziału w kontroli osobę niebędącą inspektorem posiadającą taką wiedzę lub umiejętności.
Art. 14.
(uchylony).
Art. 15.
1.
Kontrolę przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej
w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania działalności oraz w godzinach
pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności przez kontrolowanego.
2.
Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego, mogą być przeprowadzane
również w siedzibie organu Inspekcji, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.
3.
W przypadku nieobecności osób, o których mowa w ust. 1, czynności kontrolne mogą być
wykonywane w obecności innego pracownika kontrolowanego, który może być uznany za
osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny,
niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.
4.
Przeprowadzający kontrole mają obowiązek przeprowadzać je w sposób sprawny i możliwie
niezakłócający funkcjonowania kontrolowanego.
Art. 16.
1.
W toku kontroli inspektor w szczególności może:
1)
badać akta, dokumenty, ewidencje i informacje w zakresie objętym kontrolą oraz żądać
od kontrolowanego lub jego przedstawiciela sporządzenia niezbędnych kopii oraz urzędowego
tłumaczenia na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym;
2)
dokonywać oględzin terenów, obiektów, pomieszczeń, środków przewozowych, produktów
i innych rzeczy w zakresie objętym kontrolą;
3)
badać przebieg określonych czynności;
4)
legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla
potrzeb kontroli;
5)
żądać od kontrolowanego lub jego przedstawiciela niezwłocznego usunięcia uchybień
porządkowych i organizacyjnych;
6)
żądać od kontrolowanego oraz jego przedstawiciela udzielenia w wyznaczonym terminie
pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli;
7)
przesłuchiwać osoby w charakterze strony, świadka lub biegłego, jeżeli jest to niezbędne
dla wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;
8)
zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;
9)
zabezpieczać dowody, produkty, pomieszczenia i środki przewozowe;
10)
pobierać nieodpłatnie próbki produktów do badań;
11)
sprawdzić rzetelność obsługi poprzez dokonanie zakupu produktu lub usługi;
12)
zbierać inne niezbędne materiały w zakresie objętym kontrolą.
2.
Kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych,
o których mowa w ust. 1.
3.
Zgodność kopii z oryginałami akt, dokumentów, ewidencji i informacji potwierdza kontrolowany
lub jego przedstawiciel.
4.
Produkt nabyty w ramach zakupu, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, podlega zwrotowi w
toku kontroli, jeżeli jest w stanie nienaruszonym; należność za zwrócony produkt podlega
zwrotowi.
510)W brzmieniu ustalonym przez art. 130 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2011 r..
Uzyskane w trakcie kontroli informacje dotyczące stosowanej przez kontrolowanego technologii
lub stanowiące tajemnicę handlową są prawnie chronione; nie dotyczy to informacji,
których ujawnienie jest niezbędne ze względu na konieczność usunięcia zagrożeń związanych
z produktem lub usługą.
Art. 16a.
Przedsiębiorca będący w posiadaniu produktów lub dokumentów objętych zakresem kontroli
przeprowadzanej u innego przedsiębiorcy jest obowiązany, na żądanie inspektora, do
ich udostępnienia oraz umożliwienia pobrania próbek produktów do badań.
Art. 17.
1.
Inspektor jest uprawniony do wstępu oraz poruszania się w obiektach, pomieszczeniach
i na terenie jednostki kontrolowanej za okazaniem legitymacji służbowej, bez obowiązku
uzyskiwania przepustki przewidzianej w regulaminie wewnętrznym, oraz nie podlega rewizji
osobistej.
2.
Inspektor podlega przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy, obowiązującym w jednostce
kontrolowanej.
Art. 17a.
Przy przeprowadzaniu kontroli przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą
na terenach podlegających ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, niewymienionych
w art. 4 pkt 1, inspektor jest obowiązany do przestrzegania przepisów regulujących
zasady wstępu na te tereny.
Art. 18.
1.
Wojewódzki inspektor, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, może:
1)
zarządzić w toku kontroli ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania
do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług, albo
niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze
względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa;
2)
nakazać przedsiębiorcy, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych , wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu w jego punktach sprzedaży
całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, jeżeli stwierdzony rodzaj
nieprawidłowości może odnosić się do całej partii produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.
2.
W przypadku stwierdzenia naruszenia art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej , wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, niezwłoczne
usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
3.
Wojewódzki inspektor może upoważnić inspektora do wydania w jego imieniu w toku kontroli
decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
5.
Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ustala
się według miejsca przeprowadzania kontroli.
6.
Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów
rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących
tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów
odrębnych.
Art. 18a13)W brzmieniu ustalonym przez art. 68 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
W przypadku stwierdzenia w toku kontroli wprowadzenia do obrotu substancji, jej mieszaniny
lub wyrobu wbrew ograniczeniom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach lub przepisach załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych
ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,
zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr
793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG
i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1907/2006”, wojewódzki inspektor zakazuje kontrolowanemu,
w drodze decyzji, dalszego przekazywania tej substancji, jej mieszaniny lub wyrobu.
2.
Wobec wyrobów niespełniających, z uwagi na zagrożenia stwarzane przez substancje chemiczne
lub ich mieszaniny zawarte w tych wyrobach, ogólnych wymagań bezpieczeństwa, określonych
na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów, stosuje się przepisy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.
3.
Wobec wyrobów niespełniających zasadniczych wymagań, z uwagi na zagrożenia stwarzane
przez substancje chemiczne lub ich mieszaniny zawarte w tych wyrobach, stosuje się
przepisy o systemie oceny zgodności.
4.
O decyzji wydanej na podstawie przepisów o systemie oceny zgodności wobec wyrobu,
który nie jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami w związku z zawartymi w nim substancjami
chemicznymi lub ich mieszaninami, Prezes Urzędu niezwłocznie powiadamia Inspektora
do spraw Substancji Chemicznych.
5.
W przypadku stwierdzenia produkcji lub wprowadzania do obrotu substancji chemicznej
w jej postaci własnej, w mieszaninie lub w wyrobie bez jej zarejestrowania, jeżeli
jest to wymagane, zgodnie z odpowiednimi przepisami tytułu II rozporządzenia nr 1907/2006
oraz wbrew terminom określonym w art. 21 tego rozporządzenia, wojewódzki inspektor
niezwłocznie powiadamia właściwego państwowego inspektora sanitarnego.
Art. 19.
1.
Wojewódzki inspektor może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo komendanta
Policji o jej pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych.
2.
Na wniosek wojewódzkiego inspektora właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany
do zapewnienia inspektorowi pomocy Policji w toku wykonywania czynności kontrolnych.
Art. 20.
1.
Ustalenia kontroli inspektor dokumentuje w protokole kontroli.
1a.
Inspektor jest obowiązany zapoznać kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną
z treścią protokołu.
1b.
Protokół podpisuje inspektor oraz kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona,
w którego obecności przeprowadzono kontrolę. W przypadku przeprowadzenia kontroli
w obecności innego pracownika kontrolowanego, lub w obecności przywołanego świadka,
protokół podpisują także te osoby.
1c.
W przypadku braku uwag do protokołu należy to odnotować w protokole.
1d.
Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się, za pokwitowaniem, kontrolowanemu lub osobie
przez niego upoważnionej, a drugi pozostawia się w aktach sprawy.
1e.
W przypadku odmowy podpisania lub odbioru protokołu inspektor sporządzający protokół
odnotowuje to w protokole, podając, jeżeli jest to możliwe, przyczynę odmowy.
2.
Kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu kontroli lub w terminie
7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu wnieść je na piśmie.
3.
Wojewódzki inspektor jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych do protokołu
kontroli niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.
Art. 21.
1.
W przypadku zabezpieczenia produktów, dokumentów i innych rzeczy, pobrania próbek,
dokonania oględzin lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębny protokół.
2.
Sporządzenie odrębnego protokołu odnotowuje się w protokole kontroli.
Art. 21a.
Inspektor może, z urzędu lub na wniosek kontrolowanego, prostować błędy pisarskie
i rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki w protokole kontroli, o którym mowa w art.
20 ust. 1, oraz w odrębnym protokole, o którym mowa w art. 21 ust. 1.
Art. 22.
Pracownicy Inspekcji w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony
przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 22a.
1.
Pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyznaczeni przez Prezesa Urzędu,
są uprawnieni do nadzorowania, po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia,
o którym mowa w art. 13, kontroli przeprowadzanych na terenie kraju w celu sprawdzenia
ich prawidłowości.
2.
Przed przystąpieniem do wykonywania nadzoru pracownik, o którym mowa w ust. 1, jest
obowiązany okazać legitymację służbową kontrolowanemu przedsiębiorcy lub osobie przez
niego upoważnionej oraz inspektorom przeprowadzającym kontrolę, a także doręczyć upoważnienie
kontrolowanemu przedsiębiorcy lub osobie przez niego upoważnionej.
3.
Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.
15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 1-4, pkt 6-9 i pkt 12, ust. 2 i 3, art. 17, art. 21
i art. 22.
4.
Pracownik, o którym mowa w ust. 1, może dokonać zabezpieczenia dowodów na czas niezbędny
do realizacji zadań wykonywanego nadzoru.
5.
Z przeprowadzonych czynności pracownik sporządza protokół kontroli oraz raport służbowy.
Przepisy art. 20-21a stosuje się odpowiednio.
6.
W przypadku gdy pracownik, o którym mowa w ust. 1, stwierdzi nieprawidłowości w postępowaniu
kontrolnym, wydaje inspektorowi zalecenie niezwłocznego usunięcia tych nieprawidłowości.
7.
Prezes Urzędu kieruje do właściwego wojewódzkiego inspektora zalecenia, jeżeli jest
to niezbędne w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym.
8.
Wojewódzki inspektor jest obowiązany poinformować Prezesa Urzędu, w wyznaczonym terminie,
o sposobie wykonania zaleceń, o których mowa w ust. 7.
Art. 22b.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Rozdział 4
(uchylony)
Rozdział 5
Zabezpieczenie dowodów
Art. 25.
1.
Wojewódzki inspektor może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dowodów
na czas niezbędny dla realizacji zadań kontroli.
2.
Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają dokumenty, ewidencje, informacje
oraz produkty i inne rzeczy, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód nieprawidłowości
stwierdzonych w toku kontroli, z wyłączeniem produktów łatwo psujących się lub ulegających
innym szybkim zmianom biochemicznym.
3.
Wojewódzki inspektor może upoważnić inspektora do wydania w jego imieniu postanowienia,
o którym mowa w ust. 1.
4.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
Art. 26.
1.
Wojewódzki inspektor może, w drodze postanowienia, zabezpieczyć produkt w celu ustalenia
jego rzeczywistej jakości, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jakość produktu
nie odpowiada jakości deklarowanej przez producenta lub wymaganiom określonym w przepisach
odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych bądź produkt jest nieprawidłowo oznaczony.
Przepis art. 25 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2.
Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, uchyla się, jeżeli produkt został wyłączony
z obrotu lub przeklasyfikowany albo uzyskał właściwą jakość.
Art. 26a.
Zabezpieczenie dowodów wykonuje się w odniesieniu do:
1)
produktów - przez opatrzenie ich plombami, pieczęciami lub innymi znakami urzędowymi
oraz przekazanie ich do przechowania kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi, z
zastrzeżeniem pkt 2, albo przez przechowywanie ich w zabezpieczonym pomieszczeniu
kontrolowanego, w warunkach właściwych dla poszczególnych rodzajów produktów;
2)
dokumentów, ewidencji, informacji, innych rzeczy niebędących produktami oraz produktów,
które mogą być dowodami w sprawach o wykroczenia lub w sprawach karnych - przez:
a)
oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi w zamkniętym i zabezpieczonym
pomieszczeniu,
b)
opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych i oddanie na przechowanie osobom,
o których mowa w lit. a;
3)
pomieszczeń - przez ich zamknięcie oraz nałożenie plomb, pieczęci lub innych znaków
urzędowych;
4)
produktów spożywczych oraz produktów niebezpiecznych - przez ich umieszczenie w pomieszczeniach
i w warunkach spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych.
Art. 26b.
1.
Postanowienie dotyczące zabezpieczenia dowodów powinno zawierać określenie terminu
zabezpieczenia oraz ilość niezbędnych dowodów podlegających zabezpieczeniu dla celów
dowodowych.
2.
Jeżeli jest to możliwe, termin zabezpieczenia produktów powinien być określany z uwzględnieniem
terminów gwarancji, terminów przydatności do spożycia oraz innych terminów określających
ważność lub trwałość produktu.
Art. 26c.
Wojewódzki inspektor uchyla zabezpieczenie dowodów, jeżeli stało się bezprzedmiotowe,
z zastrzeżeniem art. 26 ust. 2.
Rozdział 6
Pobieranie i badanie próbek produktów
Art. 27.
1.
Próbki produktów pobiera się w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymagania jakościowe
i bezpieczeństwa określone w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych
lub czy jego jakość odpowiada jakości deklarowanej przez przedsiębiorcę.
2.
Próbki produktów pobiera się w celu poddania badaniom, w ilościach i w sposób określony
w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych, a w razie braku takiego
określenia - w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań.
3.
Pobranie próbki produktu stwierdza się poprzez sporządzenie protokołu.
4.
Po przeprowadzeniu badań wykonujący badania sporządza sprawozdanie z badań.
Art. 28.
1.
Równocześnie z pobraniem próbki produktu należy, z zastrzeżeniem ust. 3, pobrać i
zabezpieczyć dodatkową próbkę produktu z tej samej partii w ilości odpowiadającej
ilości pobranej do badań (próbka kontrolna). Przepis art. 27 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego do czasu jej zwolnienia przez
wojewódzkiego inspektora, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych
produktu; w tym czasie nie może być wprowadzana do obrotu.
3.
Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli:
1)
pobranie próbki byłoby utrudnione z uwagi na wartość, rodzaj lub niewielką ilość produktu;
2)
przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych
produktu jest niemożliwe;
3)
próbka produktu została poddana badaniom organoleptycznym w toku kontroli, chyba że
wyniki tych badań uzasadniają podejrzenie, że produkt nie spełnia wymagań określonych
w przepisach prawa lub dokumentach normalizacyjnych albo jego jakość nie odpowiada
jakości deklarowanej.
Art. 29.
1.
Badania pobranych próbek produktów i próbek kontrolnych przeprowadzają, z zastrzeżeniem
ust. 2, laboratoria kontrolno-analityczne Inspekcji.
2.
W przypadku gdy laboratoria Inspekcji nie mogą wykonać badań, organ Inspekcji może
zawrzeć umowę o wykonanie badań pobranej próbki z innym wyspecjalizowanym laboratorium.
3.
Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek lub z urzędu.
Art. 30.
1.
Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych
w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia,
na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów
przeprowadzonych badań, którą następnie przekazuje się na rachunek dochodów budżetu
państwa, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
2.
Do należności pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
Art. 31.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb pobierania
i badania próbek produktów przez organy Inspekcji.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności:
1)
tryb pobierania i badania próbek produktów;
2)
wzór protokołu pobrania próbki produktu lub próbki kontrolnej;
3)
sposób zabezpieczenia próbek produktów i próbek kontrolnych;
4)
wzór sprawozdania z badań;
5)
sposób postępowania z pozostałościami po próbkach;
6)
sposób ustalania wysokości należności pieniężnych, o których mowa w art. 30 ust. 1,
oraz ich uiszczania.
Rozdział 7
Postępowanie pokontrolne
Art. 32.
Jeżeli jest to niezbędne dla usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wojewódzki
inspektor wyda, w drodze decyzji, zarządzenie pokontrolne. Kontrolowany jest obowiązany
poinformować wojewódzkiego inspektora, w wyznaczonym terminie, o sposobie wykonania
zarządzenia.
Art. 33.
1.
Wojewódzki inspektor kieruje do kontrolowanego lub jednostki nadrzędnej wystąpienie
pokontrolne, informujące o innych stwierdzonych uchybieniach, zawierające wnioski
o ich usunięcie.
2.
Kontrolowany lub jednostka nadrzędna są obowiązani udzielić odpowiedzi na wystąpienie
pokontrolne w wyznaczonym terminie.
Art. 34.
Wojewódzki inspektor na podstawie wyników postępowania kontrolnego kieruje wystąpienie
pokontrolne do producenta lub importera produktów badanych w toku kontroli, jeżeli
jest to niezbędne do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przepis art. 33 ust.
2 stosuje się odpowiednio.
Art. 35.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej
pracowników Inspekcji oraz tryb jej wydawania i wymiany, oraz wzory protokołów: kontroli,
oględzin oraz rozprawy, uwzględniając zakres i rodzaj przeprowadzanej kontroli oraz
zapewniając możliwość identyfikacji organu kontroli i osób wykonujących czynności
kontrolne.
Rozdział 8
Postępowanie mediacyjne
Art. 36.
1.
Jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, wojewódzki inspektor podejmuje działania
mediacyjne w celu polubownego zakończenia sporu cywilnoprawnego między konsumentem
a przedsiębiorcą.
2.
Postępowanie mediacyjne wszczyna się na wniosek konsumenta lub z urzędu, jeżeli wymaga
tego ochrona interesu konsumenta.
3.
W toku postępowania mediacyjnego wojewódzki inspektor zapoznaje przedsiębiorcę z roszczeniem
konsumenta, przedstawia stronom sporu przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie
oraz ewentualne propozycje polubownego zakończenia sporu.
4.
Wojewódzki inspektor może wyznaczyć stronom termin do polubownego zakończenia sprawy.
5.
Wojewódzki inspektor odstępuje od postępowania mediacyjnego, jeżeli w wyznaczonym
terminie sprawa nie została polubownie zakończona oraz w razie oświadczenia co najmniej
przez jedną ze stron, że nie wyraża zgody na polubowne zakończenie sprawy.
Rozdział 9
Stałe polubowne sądy konsumenckie
Art. 37.
1.
Stałe polubowne sądy konsumenckie przy wojewódzkich inspektorach, zwane dalej „sądami”,
tworzone są na podstawie umów o zorganizowaniu takich sądów, zawartych przez wojewódzkich
inspektorów z organizacjami pozarządowymi reprezentującymi konsumentów lub przedsiębiorców
oraz innymi zainteresowanymi jednostkami organizacyjnymi.
2.
Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności zasady pokrywania kosztów
wynagrodzenia arbitrów oraz zwrotu kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem czynności
arbitra.
314)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Sądy rozpatrują spory:
1)
o prawa majątkowe wynikłe z umów sprzedaży produktów i świadczenia usług zawartych
pomiędzy konsumentami i przedsiębiorcami,
2)
wynikłe z umów o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, ciepłowniczej lub gazowej,
umów o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, gazu ziemnego
lub umów o świadczenie usług przesyłania i dystrybucji ciepła, umów sprzedaży oraz
umów kompleksowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , w których jedną ze stron jest konsument
- na podstawie regulaminu.
3a.
Postępowanie przed stałym polubownym sądem konsumenckim dokumentuje się przez sporządzenie
protokołu rozprawy.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów, w drodze rozporządzenia, regulamin organizacji i działania stałych
polubownych sądów konsumenckich.
5.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno określać w szczególności:
1)
wewnętrzną organizację stałych polubownych sądów konsumenckich;
2)
tryb funkcjonowania stałych polubownych sądów konsumenckich;
3)
czynności jurysdykcyjne i administracyjne stałych polubownych sądów konsumenckich
i ich organów.
6.
W postępowaniu przed sądami polubownymi w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje
się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
Rozdział 10
Przepisy karne
Art. 3815)W brzmieniu ustalonym przez art. 28 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 18 i art. 32, wydanych
przez organ Inspekcji lub z jego upoważnienia przez inspektora, albo usuwa dowody
lub produkty zabezpieczone w toku kontroli, podlega grzywnie w wysokości do 360 stawek
dziennych.
Art. 39.
1.
Kto uniemożliwia albo utrudnia inspektorowi przeprowadzenie czynności kontrolnych,
podlega karze aresztu do 30 dni albo grzywny w wysokości do 5000 zł.
2.
Kto wbrew żądaniu inspektora nie usuwa niezwłocznie uchybień porządkowych lub organizacyjnych
stwierdzonych w toku kontroli, podlega karze grzywny w wysokości do 5000 zł.
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 40.
(pominięty).
Art. 41.
Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy podlegają
rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych.
Art. 42.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy Główny Inspektor przejmie z mocy prawa wojewódzkie
laboratoria kontrolno-analityczne prowadzone dotychczas przez wojewódzkich inspektorów.
2.
Pracownicy zatrudnieni w laboratoriach, o których mowa w ust. 1, z dniem wejścia w
życie ustawy stają się pracownikami Głównego Inspektoratu.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przejęcia przez Głównego Inspektora
laboratoriów, o których mowa w ust. 1.
4.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
1)
tryb przejęcia laboratoriów;
2)
rodzaje przejmowanych składników mienia oraz etaty i środki finansowe niezbędne do
prowadzenia tych laboratoriów.
Art. 43.
Stałe polubowne sądy konsumenckie przy wojewódzkich inspektorach Inspekcji Handlowej
zorganizowane na podstawie przepisów dotychczasowych stają się stałymi polubownymi
sądami konsumenckimi w rozumieniu ustawy.
Art. 44.
Traci moc ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o Inspekcji Handlowej .
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2001 r.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367, z 2012 r. poz. 1529 oraz z 2013 r. poz. 898.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z
2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 20, poz. 106 oraz z 2011 r.
Nr 63, poz. 322 i Nr 102, poz. 586.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach
chemicznych i ich mieszaninach (Dz. U. Nr 63, poz. 322), która weszła w życie z dniem
8 kwietnia 2011 r.
4)
Dodany przez art. 19 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o obowiązkach w zakresie informowania
o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię (Dz. U. poz. 1203), która
weszła w życie z dniem 1 lutego 2013 r.
5)
Dodany przez art. 4 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1448 oraz z 2013 r. poz.
700), która weszła w życie z dniem 22 czerwca 2013 r.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448 oraz z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897, Nr
171, poz. 1016 i Nr 178, poz. 1060 oraz z 2013 r. poz. 21.
8)
Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o wdrożeniu naziemnej telewizji
cyfrowej (Dz. U. Nr 153, poz. 903), która weszła w życie z dniem 10 sierpnia 2011 r.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie
ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 984), która
weszła w życie z dniem 11 września 2013 r.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 130 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji
niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2011 r.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 170, poz. 1217, Nr 171, poz. 1225 i Nr 208, poz. 1541, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238,
z 2008 r. Nr 214, poz. 1346 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31,
poz. 206 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 120, poz. 690.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 675, 983, 1036, 1238, 1304 i 1650.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 68 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 28 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu
barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622),
która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.