Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 4 września 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 3 - Uprawnienia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 4 - Czynności kontrolne funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 5 - Służba funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 6 - Obowiązki i prawa oraz uposażenie funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 7 - Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej ,
3)
ustawą z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw ,
4)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz
niektórych innych ustaw ,
5)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych
ustaw ,
6)
ustawą z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej,
ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej
oraz niektórych innych ustaw ,
7)
ustawą z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą ,
8)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 lipca 2014 r. sygn. akt K 23/11
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 28 sierpnia 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 11 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., z wyjątkiem przepisów art. 18i
ustawy zmienianej w art. 1 i art. 18h ustawy zmienianej w art. 2, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
”
;
2)
art. 85 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej , który stanowi:
„
Art. 85.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.
”
;
3)
art. 29-33 i art. 38 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 29.
1.
Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu macierzyńskiego
ma prawo do części takiego urlopu w wymiarze odpowiadającym różnicy między wymiarem
urlopu określonym w art. 1821 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą a wymiarem udzielonego
mu urlopu.
2.
Części urlopu udziela się bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu w udzielonym wymiarze,
na pisemny wniosek pracownika, składany nie później niż do dnia zakończenia udzielonego
wcześniej urlopu.
3.
Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w art.
1821a ustawy zmienianej w art. 1, udziela się na pisemny wniosek, składany nie później
niż do dnia zakończenia udzielonego wcześniej urlopu.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego
oraz funkcjonariusza: Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Celnej, korzystających
w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu macierzyńskiego.
Art. 30.
1.
Pracownik korzystający w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu na warunkach
urlopu macierzyńskiego ma prawo do części takiego urlopu w wymiarze odpowiadającym
różnicy między wymiarem urlopu określonym w art. 183 § 3 ustawy zmienianej w art.
1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą a wymiarem udzielonego mu urlopu.
2.
Części urlopu udziela się bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu w udzielonym wymiarze,
na pisemny wniosek pracownika, składany nie później niż do dnia zakończenia udzielonego
wcześniej urlopu.
3.
Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w art.
1821a ustawy zmienianej w art. 1, udziela się na pisemny wniosek, składany nie później
niż do dnia zakończenia udzielonego wcześniej urlopu.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego
oraz funkcjonariusza: Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Celnej, korzystających
w dniu wejścia w życie ustawy z dodatkowego urlopu macierzyńskiego na warunkach urlopu
macierzyńskiego.
Art. 31.
1.
Pracownik, którego dziecko urodziło się po dniu 31 grudnia 2012 r., niespełniający
przesłanek, o których mowa w art. 29 ust. 1, ma prawo do dodatkowego urlopu macierzyńskiego
w wymiarze odpowiadającym różnicy między wymiarem urlopu określonym w art. 1821 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą a wymiarem wykorzystanego
urlopu.
2.
Dodatkowego urlopu macierzyńskiego udziela się nie później niż w terminie 14 dni od
dnia wejścia w życie ustawy, na pisemny wniosek pracownika, złożony nie później niż
w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Bezpośrednio po wykorzystaniu dodatkowego urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w
ust. 1, pracownik ma prawo do urlopu rodzicielskiego, udzielanego w wymiarze i na
zasadach określonych w art. 1821a ustawy zmienianej w art. 1.
4.
Urlopu rodzicielskiego udziela się na pisemny wniosek pracownika, składany nie później
niż do dnia zakończenia dodatkowego urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w ust. 1.
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego
oraz funkcjonariusza: Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Celnej.
Art. 32.
1.
Pracownik, który po dniu 31 grudnia 2012 r. przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił
do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia
dziecka lub przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny
zastępczej zawodowej, niespełniający przesłanek, o których mowa w art. 30 ust. 1,
ma prawo do dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego w wymiarze odpowiadającym
różnicy między wymiarem urlopu określonym w art. 183 § 3 ustawy zmienianej w art.
1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą a wymiarem wykorzystanego urlopu.
2.
Dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego udziela się nie później niż
w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, na pisemny wniosek pracownika, złożony
nie później niż w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Bezpośrednio po wykorzystaniu dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
o którym mowa w ust. 1, pracownik ma prawo do urlopu rodzicielskiego, udzielanego
w wymiarze i na zasadach określonych w art. 1821a ustawy zmienianej w art. 1.
4.
Urlopu rodzicielskiego udziela się na pisemny wniosek pracownika, składany nie później
niż do dnia zakończenia dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, o
którym mowa w ust. 1.
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do policjanta, strażaka, żołnierza zawodowego
oraz funkcjonariusza: Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Celnej.
Art. 33.
Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika, o którym mowa w art. 28,
art. 29 ust. 2 i 3, art. 30 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 2 i 4 oraz w art. 32 ust. 2 i
4.
”
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2013 r., z wyjątkiem art. 34 ust. 2-5, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 56 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji częściowego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r.
w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie
prawa do informacji w postępowaniu karnym .
”
„
Art. 56.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 18, pkt 19, pkt 38, pkt 63 w zakresie art. 232a § 1, art. 1 pkt 104 w zakresie
art. 335, art. 1 pkt 112 lit. b i pkt 204 lit. a, art. 2, art. 12 pkt 3, art. 50,
art. 53 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 45 lit. c w zakresie art. 156 § 5 i 5a, art. 1 pkt 65 lit. b, pkt 79 lit.
b, pkt 88 oraz pkt 204 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 2 czerwca 2014 r.
”
;
5)
art. 9 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 13, art. 15 i art. 19 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji,
ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony
Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu
Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 13.
1.
Funkcjonariusz lub żołnierz przebywający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
na zwolnieniu lekarskim otrzymuje uposażenie za czas przebywania na tym zwolnieniu
na dotychczasowych zasadach do czasu upływu terminu określonego w zaświadczeniu lekarskim.
2.
Funkcjonariusz lub żołnierz przebywający w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
na zwolnieniu lekarskim może udokumentować czas przebywania na tym zwolnieniu zaświadczeniem
lekarskim wystawionym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 15.
1.
Funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, nagrodę roczną za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym
że do okresu, od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się
okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego,
urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu
rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na
warunkach urlopu macierzyńskiego.
2.
Żołnierzom zawodowym, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, dodatkowe uposażenie roczne za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych.
”
„
Art. 19.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 30 dni od
dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 48 i art. 51 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych
przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą , które stanowią:
„
Art. 48.
1.
Do postępowań w sprawie przyznania świadczeń odszkodowawczych wszczętych a niezakończonych
decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
W przypadku pogorszenia się stanu zdrowia funkcjonariusza, które jest następstwem
wypadku lub choroby, z których tytułu wypłacono jednorazowe odszkodowanie na podstawie
przepisów dotychczasowych, zwiększenie tego odszkodowania ustala się na zasadach określonych
w art. 11.
”
„
Art. 51.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu
ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Tworzy się Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej „CBA”, jako służbę specjalną
do spraw zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w
instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej
w interesy ekonomiczne państwa.
2.
Nazwa Centralne Biuro Antykorupcyjne i jej skrót „CBA” przysługuje wyłącznie Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu.
3.
3a.
Korupcją, w rozumieniu ustawy, jest czyn:
1)
polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio
lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną
dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie
działania w wykonywaniu jej funkcji;
2)
polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio,
lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek
innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści, w zamian za
działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;
3)
popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem
władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu,
bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezaliczaną do sektora finansów
publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek
nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian
za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie
szkodliwe odwzajemnienie;
4)
popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem
władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio
lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych
lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek
nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla
niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie
działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie.
4.
Działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa, w rozumieniu ustawy, jest każde
zachowanie mogące spowodować w mieniu:
1)
jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,
2)
jednostki niezaliczanej do sektora finansów publicznych otrzymującej środki publiczne,
3)
przedsiębiorcy z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
- znaczną szkodę w rozumieniu art. 115 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny .
Art. 2.
1.
Do zadań CBA, w zakresie właściwości określonej w art. 1 ust. 1, należy:
1)
rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw przeciwko:
a)
działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, określonych w art. 228-231 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne ,
b)
wymiarowi sprawiedliwości, określonym w art. 233, wyborom i referendum, określonym
w art. 250a, porządkowi publicznemu, określonym w art. 258, wiarygodności dokumentów,
określonych w art. 270-273, mieniu, określonym w art. 286, obrotowi gospodarczemu,
określonych w art. 296-297, 299 i 305, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
określonym w art. 310 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o których mowa w art. 585-592 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych oraz określonych w art. 179-183 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi , jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne
państwa,
c)
finansowaniu partii politycznych, określonych w art. 49d i 49f ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych , jeżeli pozostają w związku z korupcją,
d)
obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji i subwencji, określonych w rozdziale 6 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy , jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne
państwa,
e)
zasadom rywalizacji sportowej, określonych w art. 46-48 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie ,
f)
obrotowi lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami
medycznymi określonymi w art. 54 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
- oraz ściganie ich sprawców;
2)
ujawnianie i przeciwdziałanie przypadkom nieprzestrzegania przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne;
3)
dokumentowanie podstaw i inicjowanie realizacji przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem
Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych ;
4)
ujawnianie przypadków nieprzestrzegania określonych przepisami prawa procedur podejmowania
i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji, wsparcia finansowego,
udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem jednostek lub przedsiębiorców,
o których mowa w art. 1 ust. 4 oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych
i przedmiotowych, ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych;
5)
kontrola prawidłowości i prawdziwości oświadczeń majątkowych lub oświadczeń o prowadzeniu
działalności gospodarczej osób pełniących funkcje publiczne, o których mowa w art. 115 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, składanych na podstawie odrębnych przepisów;
6)
prowadzenie działalności analitycznej dotyczącej zjawisk występujących w obszarze
właściwości CBA oraz przedstawianie w tym zakresie informacji Prezesowi Rady Ministrów,
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmowi oraz Senatowi;
7)
podejmowanie innych działań określonych w odrębnych ustawach i umowach międzynarodowych.
2.
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego w celu realizacji zadań CBA może podejmować
współpracę z właściwymi organami i służbami innych państw oraz z organizacjami międzynarodowymi.
2a.
Podjęcie współpracy, o której mowa w ust. 2, może nastąpić po uzyskaniu zgody Prezesa
Rady Ministrów.
3.
CBA może prowadzić postępowanie przygotowawcze obejmując wszystkie czyny ujawnione
w jego przebiegu, jeżeli pozostają w związku podmiotowym lub przedmiotowym z czynem
stanowiącym podstawę jego wszczęcia.
4.
Działalność CBA poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona w związku
z jego działalnością na terytorium państwa wyłącznie w zakresie realizacji zadań określonych
w ust. 1 pkt 1.
Art. 3.
Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego oraz instytucje państwowe
są obowiązane, w zakresie swojego działania, do współpracy z CBA, a w szczególności
udzielania pomocy w realizacji zadań CBA.
Art. 4.
1.
Działalność CBA jest finansowana z budżetu państwa.
2.
Koszty realizacji zadań CBA, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich jawności
- nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówieniach
publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.
3.
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego określi, w drodze zarządzenia, stanowiące
informacje niejawne szczegółowe zasady tworzenia funduszu operacyjnego, o którym mowa
w ust. 2, oraz gospodarowania tym funduszem.
Rozdział 2
Organizacja Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 5.
1.
CBA kieruje Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwany dalej „Szefem CBA”.
2.
Szef CBA jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez Prezesa
Rady Ministrów, działającym przy pomocy CBA, które jest urzędem administracji rządowej.
2a.
Działalność Szefa CBA podlega kontroli Sejmu.
3.
Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego członek Rady Ministrów koordynuje
działalność CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego.
Art. 6.
1.
Szefa CBA powołuje na czteroletnią kadencję i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu
opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kolegium do Spraw Służb Specjalnych oraz
Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
2.
Ponowne powołanie na Szefa CBA może nastąpić tylko raz. Szef CBA pełni obowiązki do
dnia powołania jego następcy.
3.
Kadencja Szefa CBA wygasa w przypadku jego śmierci lub odwołania.
4.
Prezes Rady Ministrów, na wniosek Szefa CBA, powołuje i odwołuje zastępców Szefa CBA
po zasięgnięciu opinii Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
Art. 7.
1.
Szefem CBA lub zastępcą Szefa CBA może być osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzysta z pełni praw publicznych;
3)
wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;
4)
nie była skazana za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie
dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności „ściśle tajne”;
6)
posiada wyższe wykształcenie;
7)
nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa
państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu , ani też nie była sędzią, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając
się niezawisłości sędziowskiej.
2.
Funkcji Szefa CBA lub zastępcy Szefa CBA nie można łączyć z inną funkcją publiczną.
3.
Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może pozostawać w stosunku pracy z innym pracodawcą
oraz podejmować innego zajęcia zarobkowego poza służbą.
4.
Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć
w działalności tej partii lub na jej rzecz.
Art. 8.
Odwołanie Szefa CBA z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku:
1)
rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
2)
niespełniania któregokolwiek z warunków określonych w art. 7;
3)
niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.
Art. 9.
W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa CBA lub czasowej niemożności sprawowania przez
niego funkcji, Prezes Rady Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków Szefa, na
czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub innej osobie, która spełnia warunki
określone w art. 7.
Art. 10.
1.
Szef CBA kieruje CBA bezpośrednio lub przez swoich zastępców.
2.
Szef CBA może upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwiania spraw w jego imieniu
w określonym zakresie, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 17, 19 i 23.
3.
Szef CBA, w drodze zarządzenia, określa sposoby, metody i formy wykonywania zadań
przez CBA.
Art. 11.
1.
Prezes Rady Ministrów nadaje CBA, w drodze zarządzenia, statut, który określa jego
organizację wewnętrzną.
2.
Szef CBA, w drodze zarządzeń, nadaje regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym
CBA, w których określa ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.
3.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, formy i tryb szkolenia funkcjonariuszy CBA.
4.
Szef CBA może tworzyć zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę,
skład osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb działania.
Art. 12.
1.
Prezes Rady Ministrów określa kierunki działania CBA w drodze wytycznych.
2.
Szef CBA, najpóźniej na 2 miesiące przed końcem roku kalendarzowego, przedstawia Prezesowi
Rady Ministrów do zatwierdzenia roczny plan działania CBA na rok następny.
3.
Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz Sejmowej
Komisji do Spraw Służb Specjalnych sprawozdanie z działalności CBA za poprzedni rok
kalendarzowy.
4.
Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Sejmowi oraz Senatowi informację o
wynikach działalności CBA, z wyjątkiem informacji, do których stosuje się przepisy
o ochronie informacji niejawnych.
Rozdział 3
Uprawnienia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 13.
1.
W granicach zadań, o których mowa w art. 2, funkcjonariusze CBA wykonują:
1)
czynności operacyjno-rozpoznawcze w celu zapobiegania popełnieniu przestępstw, ich
rozpoznania i wykrywania oraz - jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia
przestępstwa - czynności dochodzeniowo-śledcze w celu ścigania sprawców przestępstw;
2)
czynności kontrolne w celu ujawniania przypadków korupcji w instytucjach państwowych
i samorządzie terytorialnym oraz nadużyć osób pełniących funkcje publiczne, a także
działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa;
3)
czynności operacyjno-rozpoznawcze i analityczno-informacyjne w celu uzyskiwania i
przetwarzania informacji istotnych dla zwalczania korupcji w instytucjach państwowych
i samorządzie terytorialnym oraz działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.
2.
CBA wykonuje również czynności na polecenie sądu lub prokuratora w zakresie określonym
w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego oraz ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy .
3.
Funkcjonariusze CBA wykonują czynności tylko w zakresie właściwości CBA i w tym zakresie
przysługują im uprawnienia procesowe Policji, wynikające z przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
4.
Funkcjonariusze CBA podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mają
obowiązek poszanowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka
niezależnie od jego narodowości, pochodzenia, sytuacji społecznej, przekonań politycznych
lub religijnych albo światopoglądowych.
Art. 14.
1.
Funkcjonariusze CBA, wykonując czynności służące realizacji zadań, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 1, mają prawo:
1)
wydawania osobom poleceń określonego zachowania się, w granicach niezbędnych do wykonania
czynności, o których mowa w pkt 2-5;
2)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
3)
zatrzymywania osób w trybie i w przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego;
4)
przeszukiwania osób i pomieszczeń w trybie i w przypadkach określonych w przepisach
Kodeksu postępowania karnego;
5)
dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży oraz zatrzymywania
pojazdów i innych środków transportu oraz sprawdzania ładunku w środkach transportu
lądowego, powietrznego i wodnego, w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia
popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego;
6)
obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych, obrazu zdarzeń w miejscach
publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w trakcie wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie ustawy;
7)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej
i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie
użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,
w zakresie swojego działania, do udzielenia nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących
przepisów prawa;
8)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych niż wymienieni w pkt 7 przedsiębiorców,
jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak również zwracania się do
każdej osoby o udzielenie pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.
2.
Osobie zatrzymanej lub wobec której dokonano przeszukania, przysługują uprawnienia
odpowiednio osoby zatrzymanej lub osoby, której prawa zostały naruszone, przewidziane
w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
3.
Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki okazały się
bezcelowe lub nieskuteczne.
4.
Osoba zatrzymana może być okazywana, fotografowana lub daktyloskopowana tylko wtedy,
gdy jej tożsamości nie można ustalić w inny sposób.
5.
Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać, w przypadku uzasadnionej potrzeby, badaniu
lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
6.
Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, powinny być wykonywane w sposób możliwie
najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostały podjęte.
7.
Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 1, 2, 5, 7 i 8, w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności,
2)
pkt 6, w terminie 7 dni od dnia, gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego
czynnościach
- przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia
czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania odwoławczego.
8.
Materiały z czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 6, które nie stanowią informacji
potwierdzających popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, podlegają niezwłocznie
protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań
lekarskich, o których mowa w ust. 5, osób zatrzymanych przez funkcjonariuszy CBA.
Rozporządzenie powinno określać osoby przeprowadzające badania oraz organizację i
miejsce przeprowadzania badań, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia
osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej, z uwzględnieniem ochrony zdrowia osoby
zatrzymanej.
10.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzania
i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, uwzględniając dostosowany
do sytuacji sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy CBA czynności podejmowanych
w ramach ustawowych uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych
czynności.
11.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania
czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, uwzględniając obowiązki funkcjonariusza
CBA występującego z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.
Art. 14a9)Dodany przez art. 77 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628), która weszła w życie z dniem 5 czerwca 2013 r..
1.
Funkcjonariusze CBA mają prawo przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej , lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy.
2.
Funkcjonariusze CBA wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub
konwoju, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia
lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.
3.
Do wykonywania zadań w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub konwoju stosuje
się przepisy art. 15.
Art. 1511)W brzmieniu ustalonym przez art. 77 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-6 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej, funkcjonariusz CBA może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.
12 ust. 1 pkt 1-5, 7, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13, 18 i 20 tej ustawy, oraz środków
przeznaczonych do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód, z wyłączeniem
materiałów wybuchowych, lub wykorzystać te środki.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2, 3 i 4 lit. a, b i lit. c tiret drugie oraz w art.
47 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz CBA może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
3.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie
tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
Art. 16.
Art. 1713)Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje gwarancji niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów zawierających informacje objęte zakazami dowodowymi, co do których sąd nie uchylił tajemnicy zawodowej bądź uchylenie było niedopuszczalne, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 lipca 2014 r. sygn. akt K 23/11 (Dz. U. poz. 1055)..
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez CBA w celu
rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, a także uzyskania i utrwalenia
dowodów przestępstw:
1)
określonych w art. 228-231, 250a, 258, 286, 296-297, 299, 310 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Kodeks karny,
2)
skarbowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. d, jeżeli wartość przedmiotu
czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej przekraczają pięćdziesięciokrotną
wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
- gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny
wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może,
w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.
1a.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi
potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
2.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Sąd Okręgowy w Warszawie.
3.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji
lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef CBA może zarządzić, po uzyskaniu
zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie z wnioskiem
do sądu, o którym mowa w ust. 2, o wydanie postanowienia w tej sprawie. Sąd wydaje
postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 5 dni. W przypadku nieudzielenia przez
sąd zgody, Szef CBA wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne,
komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.
4.
W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec podejrzanego lub osoby
będącej oskarżonym w innej sprawie, we wniosku Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1,
zamieszcza się informację o toczącym się wobec podejrzanego lub tej osoby postępowaniu.
5.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
kontrolowaniu treści korespondencji;
2)
kontrolowaniu zawartości przesyłek;
3)
stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji
i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności treści rozmów telefonicznych i innych
informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnych.
6.
Kontrola operacyjna dokumentowana jest w formie protokołu w zakresie związanym ze
sprawą.
7.
Wniosek Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4)
dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
5)
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.
8.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd, o którym
mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli
operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny
zarządzenia tej kontroli.
9.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia
sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd, o którym mowa w ust. 2, na pisemny
wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może
wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie
okresów, o których mowa w ust. 8.
10.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 8 i 9, stosuje się odpowiednio przepisy ust.
1a i 7. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, zapoznaje
się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania
kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
11.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym
czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych
oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i wyznaczony przez Szefa
CBA funkcjonariusz CBA.
12.
Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną oraz podmioty uprawnione do wykonywania
działalności pocztowej są obowiązane do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez CBA kontroli operacyjnej.
13.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
14.
Szef CBA informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli operacyjnej po jej
zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane
w jej toku materiały.
15.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej.
W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio
art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego.
15a.
Wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas stosowania kontroli operacyjnej jest dopuszczalne
wyłącznie w postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
w stosunku do którego jest dopuszczalne stosowanie takiej kontroli przez jakikolwiek
uprawniony podmiot.
15b.
Prokurator Generalny podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych
materiałów. Art. 238 § 3-5 oraz art. 239 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego stosuje się odpowiednio.
15c.
Jeżeli w wyniku stosowania kontroli operacyjnej uzyskano dowód popełnienia przestępstwa
lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę operacyjną,
popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola operacyjna, innego
niż objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej albo popełnionego przez inną osobę, o
zgodzie na jego wykorzystanie w postępowaniu karnym orzeka postanowieniem sąd, o którym
mowa w ust. 2, na wniosek Prokuratora Generalnego.
15d.
Wniosek, o którym mowa w ust. 15c, Prokurator Generalny kieruje do sądu nie później
niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania
kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez Szefa CBA niezwłocznie, nie później jednak
niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej kontroli.
15e.
Sąd wydaje postanowienie, o którym mowa w ust. 15c, w terminie 14 dni od dnia złożenia
wniosku przez Prokuratora Generalnego.
16.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które nie stanowią
informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
16a.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 16, Szef CBA jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Prokuratora Generalnego.
17.
Na postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1,
3, 8 i 9, Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania karnego.
18.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli
operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania,
przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania
tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych
czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 1814)Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje zniszczenia danych niemających znaczenia dla prowadzonego postępowania, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 13..
1.
Obowiązek uzyskania zgody sądu, o której mowa w art. 17, nie dotyczy informacji niezbędnych
do realizacji przez CBA zadań określonych w art. 2, w postaci danych:
115)Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. przez to, że nie przewiduje niezależnej kontroli udostępniania danych telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243), na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 13.)
o których mowa w art. 180c oraz 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , zwanych dalej „danymi telekomunikacyjnymi”;
2)
identyfikujących podmiot korzystający z usług pocztowych oraz dotyczących faktu, okoliczności
świadczenia usług pocztowych lub korzystania z tych usług.
2.
Podmiot wykonujący działalność telekomunikacyjną lub podmiot uprawniony do wykonywania
działalności pocztowej udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1:
1)
na pisemny wniosek Szefa CBA lub osoby przez niego upoważnionej;
2)
na ustne żądanie funkcjonariusza CBA, posiadającego pisemne upoważnienie Szefa CBA
lub osoby przez niego upoważnionej;
3)
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi CBA posiadającemu pisemne
upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych telekomunikacyjnych
odbywa się bez udziału pracowników podmiotu prowadzącego działalność telekomunikacyjną
lub przy niezbędnym ich współudziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie
zawarte pomiędzy Szefem CBA a tym podmiotem.
4.
Udostępnienie CBA danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem
sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:
1)
sieć ta zapewnia:
a)
możliwość ustalenia funkcjonariusza CBA uzyskującego te dane, ich rodzaju oraz czasu,
w którym zostały uzyskane,
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp
do uzyskiwanych danych;
2)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez jednostki organizacyjne
CBA albo prowadzonych przez nie czynności.
Art. 19.
1.
W sprawach o przestępstwa określone w art. 17 ust. 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze
zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie
oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny
nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi
albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub obrót są zabronione, a także
przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.
2.
Szef CBA może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione w ust. 1, po uzyskaniu
pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego bieżąco informuje o przebiegu tych
czynności i ich wyniku.
2a.
Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi
potrzebę przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1.
3.
Czynności określone w ust. 1 mogą polegać na złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub
przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których
wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także złożeniu
propozycji przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.
4.
Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi
znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.
5.
W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 Szef CBA przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały
zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu
do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania
czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając niejawny
charakter czynności, określić sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia materiałów
i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności, o których
mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 20.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 19, może być stosowana kontrola
operacyjna na zasadach określonych w art. 17.
Art. 21.
Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone
w art. 19 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 19 ust. 3.
Art. 22.
1.
W zakresie swojej właściwości CBA może uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie,
gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
9.
Art. 22a.
1.
W granicach zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1, CBA może przetwarzać dane osobowe, w tym dane wskazane w art. 27 ust.
1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych , bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą.
2.
W zakresie, o którym mowa w ust. 1, CBA może nieodpłatnie uzyskiwać dane ze zbiorów
danych, w tym zbiorów danych osobowych, prowadzonych przez organy władzy publicznej
oraz państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne.
3.
Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, administratorzy zbiorów danych,
o których mowa w ust. 2, udostępniają CBA przetwarzane w nich dane na podstawie pisemnego
wniosku Szefa CBA lub osoby przez niego upoważnionej.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
oznaczenie sprawy;
2)
określenie zbioru danych, z którego te dane mają zostać udostępnione;
3)
wskazanie danych podlegających udostępnieniu.
5.
Administratorzy zbiorów danych, o których mowa w ust. 2, mogą zawierać z Szefem CBA
pisemną umowę o udostępnianiu jednostkom organizacyjnym CBA informacji zgromadzonych
w zbiorach w drodze teletransmisji bez konieczności składania każdorazowo pisemnych
wniosków o udostępnienie danych, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące
warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie udostępnienie.
6.
Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do danych osobowych i innych informacji
uzyskiwanych w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione
do tego organy, służby i instytucje państwowe.
7.
Podmioty, o których mowa w ust. 6, mogą odmówić przekazania CBA informacji lub ograniczyć
ich zakres, jeżeli mogłoby to uniemożliwić wykonywanie ich ustawowych zadań lub spowodować
ujawnienie danych o osobie niebędącej ich funkcjonariuszem i udzielającej pomocy tym
podmiotom.
8.
CBA przetwarza dane osobowe przez okres, w którym są one niezbędne do realizacji jego
ustawowych zadań. CBA dokonuje, nie rzadziej niż co 5 lat, weryfikacji potrzeby dalszego
przetwarzania tych danych, usuwając dane zbędne.
9.
Po dokonaniu weryfikacji dane zbędne usuwa niezwłocznie komisja powołana przez Szefa
CBA. Z czynności komisji sporządza się protokół zawierający w szczególności wykaz
zniszczonych dokumentów lub nośników informatycznych zawierających te dane oraz sposób
ich zniszczenia.
10.
Dane osobowe ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania
religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową oraz
dane o stanie zdrowia, nałogach lub życiu seksualnym osób podejrzanych o popełnienie
przestępstw, które nie zostały skazane za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu i
protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie po uprawomocnieniu się stosownego orzeczenia.
11.
Szef CBA może tworzyć zbiory danych osobowych.
Art. 22b.
1.
Nadzór nad zgodnością przetwarzania danych osobowych gromadzonych przez CBA z przepisami
ustawy oraz przepisami o ochronie danych osobowych sprawuje pełnomocnik do spraw kontroli
przetwarzania przez CBA danych osobowych, zwany dalej „pełnomocnikiem”.
2.
Pełnomocnikowi przysługują również uprawnienia i wykonuje obowiązki administratora
bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
3.
Szef CBA powołuje pełnomocnika spośród funkcjonariuszy CBA. Zwolnienie ze służby,
z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 6, lub odwołanie
pełnomocnika z pełnionej funkcji następuje za zgodą Prezesa Rady Ministrów po zasięgnięciu
opinii Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
4.
W ramach nadzoru pełnomocnik prowadzi rzetelną, obiektywną i niezależną kontrolę prawidłowości
przetwarzania przez CBA danych osobowych, a w szczególności ich przechowywania, weryfikacji
i usuwania.
5.
Pełnomocnik ma prawo w szczególności do:
1)
wglądu do wszelkich dokumentów związanych z wykonywaną kontrolą;
2)
swobodnego wstępu do pomieszczeń i obiektów kontrolowanej jednostki organizacyjnej
CBA;
3)
żądania pisemnych wyjaśnień.
6.
Kierownik jednostki organizacyjnej CBA, któremu pełnomocnik wydał pisemne polecenie
usunięcia stwierdzonych uchybień, informuje Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia wydania
polecenia, o jego wykonaniu albo przyczynie jego niewykonania.
7.
W przypadku naruszenia przepisów ustawy oraz przepisów o ochronie danych osobowych
pełnomocnik podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności tego naruszenia,
zawiadamiając o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów i Szefa CBA.
8.
Pełnomocnik przedstawia corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów, Sejmowej
Komisji do Spraw Służb Specjalnych oraz Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych
za pośrednictwem Szefa CBA sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy, w którym omawia
stan ochrony danych osobowych w CBA oraz wszystkie przypadki naruszenia przepisów
w tym zakresie.
Art. 23.
1.
W zakresie swojej właściwości CBA, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia
przestępstwom określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców
i uzyskania dowodów, a także w celu kontroli prawdziwości oświadczeń majątkowych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, może korzystać z przetwarzanych przez banki
informacji stanowiących tajemnicę bankową oraz informacji dotyczących umów o rachunek
papierów wartościowych, umów o rachunek pieniężny, umów ubezpieczenia lub innych umów
dotyczących obrotu instrumentami finansowymi, a w szczególności z przetwarzanych przez
uprawnione podmioty danych osób, które zawarły takie umowy.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
1)
spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
2)
podmiotów wykonujących działalność na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych ;
3)
podmiotów wykonujących działalność ubezpieczeniową;
4)
funduszy inwestycyjnych;
5)
podmiotów wykonujących działalność w zakresie obrotu papierami wartościowymi i innymi
instrumentami finansowymi na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
3.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem
tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie
informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie funkcjonariuszom prowadzącym
czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad
prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta
zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,
jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.
4.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się na podstawie postanowienia
wydanego na pisemny wniosek Szefa CBA przez Sąd Okręgowy w Warszawie.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;
4)
wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;
5)
podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;
6)
rodzaj i zakres informacji i danych.
6.
Po rozpatrzeniu wniosku Sąd, w drodze postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie
informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj, zakres oraz podmiot
zobowiązany do ich udostępnienia albo odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji
i danych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.
7.
Szefowi CBA na postanowienie Sądu, o którym mowa w ust. 6, przysługuje zażalenie.
8.
W przypadku wyrażenia przez Sąd zgody na udostępnienie informacji Szef CBA pisemnie
informuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie
informacji i danych, które mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i
dane dotyczą, oraz o osobie funkcjonariusza CBA upoważnionego do ich odbioru.
9.
W terminie do 120 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.
1, CBA, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, informuje podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt
4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na udostępnienie informacji i danych.
10.
Sąd, na wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,
może odroczyć, w drodze postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania,
obowiązek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie
podmiotu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności
operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.
11.
Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 9 lub 10, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,
podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu
informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez CBA przed zamknięciem
postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.
12.
Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia
postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia niezwłocznie
pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał.
13.
Materiały zgromadzone w trybie, o którym mowa w ust. 1-10, niestanowiące informacji
potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
14.
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.
3 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
15.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby przetwarzania danych
i informacji, o których mowa w ust. 1, w zbiorach danych, rodzaje jednostek organizacyjnych
CBA uprawnionych do korzystania z tych zbiorów oraz wzory dokumentów obowiązujących
przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym
dostępem.
Art. 24.
1.
W związku z wykonywaniem swoich zadań CBA zapewnia ochronę środków, form i metod realizacji
zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy
CBA.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze CBA mogą posługiwać
się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza
oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.
3.
Osoby udzielające CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust. 2.
4.
Nie popełnia przestępstwa:
1)
kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których mowa w ust.
2;
2)
kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2;
3)
kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2;
4)
funkcjonariusz CBA lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się przy wykonywaniu
czynności operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o których mowa w ust. 2.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, szczegółowy tryb wydawania i
przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz posługiwania się tymi
dokumentami, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych.
Art. 25.
1.
CBA przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób niebędących funkcjonariuszami
CBA. Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust. 2, ujawnianie danych o osobie udzielającej
CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach
określonych w art. 28.
3.
Osobom, o których mowa w ust. 1, za udzielenie pomocy może być przyznane wynagrodzenie
wypłacane z funduszu operacyjnego.
4.
Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez CBA z pomocy osób,
o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu
albo szkodę w mieniu, osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie na
zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
odszkodowań w sprawach, o których mowa w ust. 4, a także rodzaje i wysokość świadczeń
odszkodowawczych przysługujących w przypadku utraty życia lub poniesienia uszczerbku
na zdrowiu albo szkody w mieniu podczas udzielania lub w związku z udzielaniem pomocy
CBA, biorąc pod uwagę specyfikę wykonywanej pomocy oraz zakres zadań realizowanych
w jej ramach.
Art. 26.
1.
CBA nie może przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej współpracy:
1)
posłów i senatorów;
2)
osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze
stanowiska państwowe ;
3)
dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub urzędach wojewódzkich;
416)W tym brzmieniu obowiązuje do dnia wejścia zmiany, o której mowa w odnośniku 17.)
sędziów, prokuratorów i adwokatów;
417)W brzmieniu ustalonym przez art. 23 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247), która wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2015 r.)
sędziów, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;
5)
członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów „Telewizji Polskiej
- Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”, a także dyrektorów terenowych
oddziałów „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”;
6)
dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów regionalnych „Polskiej
Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”;
7)
nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 1 18)Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji ;
8)
redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,
o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe ;
9)
rektorów, prorektorów i kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych w publicznych
i niepublicznych szkołach wyższych;
10)
członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej
i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
2.
Szef CBA w celu realizacji zadań CBA może wydać zgodę na korzystanie z tajnej współpracy
z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, jeżeli jest to uzasadnione względami
bezpieczeństwa państwa, po uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów.
3.
W przypadku powołania ministra w celu koordynowania działalności służb specjalnych
Szef CBA wyraża zgodę, o której mowa w ust. 2, po uzyskaniu zgody tego ministra.
Art. 27.
Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, obieg informacji, w tym niejawnych, w CBA.
Art. 28.
1.
Szef CBA może zezwalać funkcjonariuszom i pracownikom CBA oraz byłym funkcjonariuszom
i pracownikom, po ustaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy w CBA, a także osobom
udzielającym im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie
informacji niejawnej określonej osobie lub instytucji.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć udzielenia informacji o:
1)
osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez CBA albo inne organy,
służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych;
2)
szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach;
3)
osobie udzielającej pomocy CBA, o której mowa w art. 25.
3.
Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się w przypadku żądania prokuratora lub sądu,
zgłoszonego w celu ścigania karnego za przestępstwo, którego skutkiem jest śmierć
człowieka, uszczerbek na zdrowiu lub szkoda w mieniu.
4.
Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się również w przypadku żądania prokuratora
lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.
5.
W przypadku odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby udzielającej im
pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania w
tajemnicy informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” albo
odmowy zezwolenia na udostępnienie materiałów stanowiących informacje niejawne o klauzuli
tajności „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego
w związku
z postępowaniem karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i przestępstw wojennych
oraz godzących w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu lub zdrowiu, gdy jego
następstwem była śmierć człowieka, Szef CBA przedstawia żądane materiały oraz wyjaśnienie
Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi,
że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania
karnego, Szef CBA jest obowiązany zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić materiały
objęte tajemnicą.
Art. 29.
1.
Szefowie: CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Główny
Żandarmerii Wojskowej, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, Szef Służby Celnej
i Generalny Inspektor Informacji Finansowej są obowiązani do współdziałania, w ramach
swoich kompetencji, w zakresie zwalczania korupcji w instytucjach państwowych i samorządzie
terytorialnym oraz życiu publicznym i gospodarczym, a także działalności godzącej
w interesy ekonomiczne państwa.
2.
Szef CBA koordynuje działania o charakterze operacyjno-rozpoznawczym i informacyjno-analitycznym
podejmowane przez organy, o których mowa w ust. 1, mogące mieć wpływ na realizację
zadań CBA określonych w art. 2 ust. 1 i 2.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, warunki, zakres i tryb:
1)
współdziałania w zakresie, o którym mowa w ust. 1,
2)
koordynacji, o której mowa w ust. 2
- mając na uwadze zapewnienie sprawności i skuteczności postępowań, a także uwzględniając
wymogi dotyczące ochrony informacji niejawnych.
Art. 30.
1.
CBA zapewnia ochronę własnych urządzeń oraz obszarów i obiektów, a także przebywających
w nich osób, przez wewnętrzną służbę ochrony.
2.
Funkcjonariusze CBA wykonujący zadania w zakresie ochrony, w granicach chronionych
obszarów i obiektów, mają prawo do:
1)
ustalania uprawnień do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania
osób, w celu ustalenia ich tożsamości;
2)
wezwania osób do opuszczenia obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnień
do przebywania na terenie chronionego obszaru lub obiektu albo stwierdzenia zakłócania
porządku;
2a21)Dodany przez art. 77 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9.)
użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej;
3)
ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub
zdrowia ludzkiego, a także dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego oddania tych
osób Policji.
2a22)Dodany przez art. 77 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Do użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej, o których
mowa w ust. 2 pkt 2a, stosuje się przepisy art. 15.
3.
Szef CBA może powierzyć wykonywanie ochrony, o której mowa w ust. 1, specjalistycznej
uzbrojonej formacji ochronnej.
Rozdział 4
Czynności kontrolne funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 31.
1.
Czynności kontrolne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, polegają na sprawdzaniu
przestrzegania, przez osoby pełniące funkcje publiczne, przepisów:
1)
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne;
2)
innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.
2.
Czynności kontrolne polegają również na badaniu i kontroli określonych przepisami
prawa procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji,
wsparcia finansowego, udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem państwowym
lub komunalnym oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych i przedmiotowych,
ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych.
3.
Kontroli w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlegają osoby pełniące funkcje
publiczne, jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach
publicznych, jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych otrzymujące środki
publiczne, a także przedsiębiorcy.
Art. 32.
1.
CBA prowadzi działalność kontrolną na podstawie rocznych planów kontroli zatwierdzanych
przez Szefa CBA.
2.
CBA może prowadzić działania kontrolne także doraźnie, na podstawie zarządzeń Szefa
CBA.
Art. 33.
1.
Kontrolę przeprowadza się zgodnie z programem kontroli zatwierdzonym przez Szefa CBA
lub osobę upoważnioną do działania w jego imieniu.
2.
Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze CBA na podstawie legitymacji służbowej oraz
imiennego upoważnienia, wydanego przez Szefa CBA lub osobę upoważnioną do działania
w jego imieniu.
3.
Kontrola powinna być ukończona w terminie 3 miesięcy, a w przypadku, gdy dotyczy przedsiębiorcy
- w terminie 2 miesięcy.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres kontroli osób innych niż przedsiębiorcy
może być przedłużany na dalszy czas oznaczony przez Szefa CBA, nie dłuższy jednak
niż o 6 miesięcy.
5.
W przypadku gdy okoliczności uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, w szczególności
gdy istnieje ryzyko utraty materiału dowodowego, kontrola może być wszczęta po okazaniu
legitymacji służbowej funkcjonariusza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej
lub osobie pełniącej funkcję publiczną.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej
oraz osobie pełniącej funkcję publiczną należy niezwłocznie, jednak nie później niż
w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do wszczęcia kontroli.
Dokumenty z czynności kontrolnych dokonanych z naruszeniem tego obowiązku nie stanowią
dowodu w postępowaniu kontrolnym.
7.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz numer legitymacji służbowej funkcjonariusza przeprowadzającego
kontrolę;
2)
wskazanie podmiotu kontrolowanego i termin zakończenia kontroli;
3)
szczegółowy zakres kontroli;
4)
pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
8.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli, organ wydający upoważnienie oraz zakres przedmiotowy upoważnienia mając
na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
Art. 34.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, na wniosek lub
z urzędu, jeżeli wyniki kontroli mogą dotyczyć jego praw lub obowiązków albo praw
lub obowiązków jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,
krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,
opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają mimo ustania małżeństwa,
wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.
2.
Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu również w przypadku zaistnienia w toku
kontroli okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
3.
O wyłączeniu postanawia Szef CBA; postanowienie to jest ostateczne.
4.
Szef CBA może, na wniosek lub z urzędu, wyłączyć z postępowania kontrolnego wszystkich
funkcjonariuszy jednostki organizacyjnej CBA, jeżeli wyniki kontroli mogłyby oddziaływać
na prawa lub obowiązki kierownika albo zastępcy kierownika tej jednostki lub osób
im bliskich, określonych w ust. 1; w przypadku wyłączenia Szef CBA wyznacza do postępowania
kontrolnego funkcjonariuszy spoza tej jednostki organizacyjnej.
5.
Do czasu wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 3, funkcjonariusz wykonuje jedynie
czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 35.
1.
Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie kontrolowanego organu lub jednostki organizacyjnej
lub komórki organizacyjnej, w czasie wykonywania ich zadań, a także poza godzinami
pracy i w dniach wolnych od pracy za zgodą kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej.
2.
Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być przeprowadzane również w jednostce
organizacyjnej CBA.
Art. 36.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,
może swobodnie poruszać się na terenie jednostki kontrolowanej bez obowiązku uzyskiwania
przepustki oraz zwolniony jest od kontroli osobistej, jeżeli przewiduje ją wewnętrzny
regulamin jednostki kontrolowanej.
2.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych, zapewnia kontrolującemu warunki i środki niezbędne do sprawnego
przeprowadzenia kontroli, w szczególności przez niezwłoczne przedstawianie do kontroli
żądanych dokumentów i materiałów oraz udzielanie ustnych i pisemnych wyjaśnień przez
pracowników jednostki.
3.
Kontrola lub poszczególne jej czynności przeprowadzane w obiektach pozostających w
zarządzie Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu mogą być przeprowadzane w uzgodnieniu
odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej lub Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej
Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów, a w przypadku braku uzgodnienia
czynność nie może być wykonana.
Art. 37.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych
w toku kontroli dowodów.
2.
Dowodami są w szczególności: dokumenty, rzeczy, wyniki oględzin, opinie biegłych oraz
wyjaśnienia i oświadczenia.
3.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona udostępnia dokumenty w celu dokonania
odpisów, kserokopii lub wyciągów oraz zestawień i obliczeń opartych na dokumentach.
4.
Zgodność z oryginałem odpisów, kserokopii i wyciągów oraz zestawień i obliczeń potwierdza
kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona.
5.
Zebrane w toku czynności kontrolnych materiały dowodowe funkcjonariusz kontrolujący
odpowiednio zabezpiecza, w miarę potrzeby przez:
1)
oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej za pokwitowaniem;
2)
przechowanie w jednostce kontrolowanej w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;
3)
pobranie z jednostki kontrolowanej za pokwitowaniem.
6.
O zwolnieniu materiałów dowodowych spod zabezpieczenia decyduje funkcjonariusz kontrolujący,
a w przypadku jego odmowy - kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA.
Art. 38.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje pobrania rzeczy w obecności kontrolowanego lub
osoby przez niego upoważnionej, a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego
przez kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną. Pobraną rzecz oznacza się
w sposób uniemożliwiający jej zamianę.
2.
Z pobrania rzeczy sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz kontrolujący
i osoba uczestnicząca w pobraniu.
Art. 39.
1.
W przypadku potrzeby ustalenia stanu obiektów lub innych składników majątkowych funkcjonariusz
kontrolujący może przeprowadzić oględziny.
1a.
Kontrolowanego, u którego mają nastąpić oględziny, należy przed rozpoczęciem czynności
zawiadomić o ich celu i wezwać do okazania wskazanych przedmiotów.
2.
Oględziny przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej,
a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego przez kontrolowanego lub
osobę przez niego upoważnioną.
2a.
Oględziny powinny być dokonane zgodnie z celem tej czynności, z zachowaniem umiaru
i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych
szkód i dolegliwości.
3.
Z przebiegu i wyniku oględzin sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisuje
funkcjonariusz kontrolujący i osoba wymieniona w ust. 2.
3a.
Protokół oględzin powinien zawierać oznaczenie sprawy, z którą czynność ta ma związek,
miejsca, daty oraz godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, osób w niej uczestniczących,
przedmiotów poddanych oględzinom wraz z ich opisem, przytoczenie oświadczeń i wniosków
uczestników czynności. Przepisy art. 148 § 2 zdanie drugie oraz § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego stosuje się.
4.
Przebieg i wyniki oględzin mogą być ponadto utrwalone:
1)
przez sporządzenie stenogramu; stenogram przekłada się na pismo zwykłe z zaznaczeniem
zastosowanego systemu stenografii, dołączając pierwopis stenogramu do protokołu;
2)
za pomocą urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk; utrwalony obraz lub dźwięk stanowi
załącznik do protokołu.
5.
Dane uzyskane w wyniku oględzin stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie
przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określonej
w przepisach o ochronie informacji niejawnych.
6.
W przypadku stwierdzenia zbędności posiadanych danych dla potrzeb postępowania, które
stanowiło podstawę ich uzyskania, Szef CBA lub osoba przez niego upoważniona niezwłoczne
zarządza ich komisyjne i protokolarne zniszczenie.
7.
Przepis art. 207 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego stosuje się odpowiednio.
Art. 40.
(uchylony).
Art. 41.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący może żądać od pracowników jednostki kontrolowanej lub
osoby pełniącej funkcję publiczną udzielenia mu, w terminie i w miejscu przez niego
wyznaczonym, ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.
Z przebiegu ustnych wyjaśnień sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz
kontrolujący i osoba składająca wyjaśnienia.
2.
Odmowa udzielenia wyjaśnień może nastąpić jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mają
dotyczyć:
1)
tajemnicy ustawowo chronionej;
2)
faktów i okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną
lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka albo osoby pozostającej
z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia
bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.
3.
Prawo odmowy udzielenia wyjaśnień w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, trwa
mimo ustania małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.
4.
Udzielający wyjaśnień może uchylić się od odpowiedzi na pytania, jeżeli zachodzą okoliczności,
o których mowa w ust. 2 i 3.
Art. 42.
1.
Każdy może złożyć funkcjonariuszowi kontrolującemu ustne lub pisemne oświadczenie
dotyczące przedmiotu kontroli.
2.
Funkcjonariusz kontrolujący nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono
związek z przedmiotem kontroli.
Art. 43.
1.
Jeżeli w toku kontroli konieczne jest zbadanie określonych zagadnień wymagających
wiadomości specjalnych, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA, z własnej
inicjatywy lub na wniosek funkcjonariusza kontrolującego, powołuje biegłego.
2.
W postanowieniu o powołaniu biegłego określa się przedmiot i zakres badań oraz termin
wydania opinii.
3.
W wyniku przeprowadzonych badań biegły sporządza szczegółowe sprawozdanie zawierające
opis przeprowadzonych badań wraz z wydaną na ich podstawie opinią.
4.
Jeżeli w toku kontroli ujawni się potrzeba dokonania przez funkcjonariusza kontrolującego
określonych czynności badawczych z udziałem specjalisty w danej dziedzinie wiedzy
lub praktyki, funkcjonariusz kontrolujący może, w drodze postanowienia, powołać specjalistę
do udziału w tych czynnościach, określając przedmiot i czas jego działania.
5.
Biegły i specjalista działają na podstawie postanowienia o ich powołaniu.
6.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba pełniąca funkcję publiczną
może wystąpić za pośrednictwem funkcjonariusza kontrolującego do kierownika właściwej
jednostki organizacyjnej CBA z wnioskiem o wyłączenie z postępowania kontrolnego powołanego
biegłego lub specjalisty z przyczyn określonych w art. 34 ust. 1 i 2.
Art. 44.
1.
Wyniki przeprowadzonej kontroli funkcjonariusz kontrolujący przedstawia w protokole
kontroli.
2.
Protokół kontroli zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli oraz
ocenę ustalonych nieprawidłowości, z uwzględnieniem przyczyn powstania, zakresu i
skutków tych nieprawidłowości oraz osób za nie odpowiedzialnych.
Art. 45.
1.
Protokół kontroli podpisują funkcjonariusz kontrolujący i kontrolowany lub osoba przez
niego upoważniona.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, protokół kontroli podpisują funkcjonariusz
kontrolujący i osoba pełniąca funkcję publiczną.
3.
Kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej lub osobie, o której mowa w ust.
2, przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych
zastrzeżeń dotyczących ustaleń zawartych w protokole.
4.
Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia otrzymania
protokołu kontroli.
5.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 3 i 4, Szef CBA jest obowiązany
dokonać ich analizy i w miarę potrzeby zarządzić dodatkowe czynności kontrolne, a
w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń polecić zmianę lub uzupełnienie odpowiedniej
części protokołu kontroli.
6.
W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części Szef CBA przekazuje
na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia.
7.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba, o której mowa w ust. 2,
może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego
otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy.
8.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń termin do złożenia wyjaśnienia o odmowie podpisania
protokołu liczy się od dnia otrzymania pisemnego stanowiska Szefa CBA w sprawie rozpatrzenia
tych zastrzeżeń.
9.
O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia funkcjonariusz kontrolujący
czyni wzmiankę w protokole.
10.
Odmowa podpisania protokołu kontroli przez osobę wymienioną w ust. 1 i 2 nie stanowi
przeszkody do podpisania protokołu przez funkcjonariusza kontrolującego i realizacji
ustaleń kontroli.
Art. 46.
1.
Po sporządzeniu protokołu kontroli, z uwzględnieniem terminów, o których mowa w art.
45 ust. 4 i 7, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA może skierować:
1)
wniosek:
a)
o odwołanie ze stanowiska lub rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy
pracownika z powodu nieprzestrzegania przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje
publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,
b)
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sytuacjach, o których mowa w lit. a;
2)
wystąpienie do kontrolowanego lub organu nadzorującego jego działalność w sprawie
stwierdzenia w kontrolowanej jednostce organizacyjnej naruszeń:
a)
przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje
publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,
b)
przepisów prawa dotyczących procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie,
o którym mowa w art. 31 ust. 2;
3)
informację do Najwyższej Izby Kontroli lub innych właściwych organów kontrolnych w
przypadku stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia kontroli w szerszym zakresie.
2.
Na podstawie protokołu kontroli, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia
przestępstwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, CBA wszczyna i prowadzi postępowanie
przygotowawcze.
3.
W przypadkach, o których mowa w art. 309 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, jeżeli zaistniały okoliczności określone w ust. 2, materiały postępowania kontrolnego
wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania przygotowawczego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu.
4.
W przypadku ujawnienia innych czynów niż określone w ust. 2, za które ustawowo przewidziana
jest odpowiedzialność dyscyplinarna lub karna, CBA zawiadamia o tym właściwe organy.
5.
Organy i kierownicy jednostek organizacyjnych, do których skierowano wnioski, wystąpienia,
informacje i zawiadomienia, informują CBA o sposobie i zakresie ich wykorzystania.
Art. 46a.
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej .
Art. 47.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przygotowywania
i prowadzenia czynności kontrolnych, dokumentowania poszczególnych czynności kontrolnych,
sporządzania protokołu kontroli oraz wniosków i wystąpień pokontrolnych przez funkcjonariuszy
CBA, uwzględniając możliwości składania zastrzeżeń i odmowy podpisania protokołu oraz
wzory dokumentów obowiązujących przy przeprowadzaniu czynności kontrolnych.
Rozdział 5
Służba funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 48.
Służbę w CBA może pełnić osoba:
1)
posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzystająca z pełni praw publicznych;
3)
wykazująca nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;
4)
która nie była skazana za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
dająca rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach
o ochronie informacji niejawnych;
6)
posiadająca co najmniej średnie wykształcenie i wymagane kwalifikacje zawodowe oraz
zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby;
7)
która nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów
bezpieczeństwa państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Art. 49.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do służby oraz funkcjonariuszy CBA ustalają
komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki dokonywania oceny
zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA, uwzględniając sposób tej oceny,
wykaz chorób i ułomności oraz kategorii zdolności do służby w CBA.
Art. 50.
1.
Przyjęcie kandydata do służby w CBA następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego,
na które składają się:
1)
złożenie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów
stwierdzających wymagane wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających
dane o uprzednim zatrudnieniu;
2)
przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;
3)
postępowanie sprawdzające, określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;
4)
ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA.
2.
W stosunku do kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w CBA na stanowisko
wymagające szczególnych umiejętności lub predyspozycji, postępowanie kwalifikacyjne
może być rozszerzone o czynności mające na celu sprawdzenie przydatności kandydata
do służby na takim stanowisku, w tym o przeprowadzenie badania poligraficznego.
3.
Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych funkcjonariuszy
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej można ograniczyć
do przeprowadzenia czynności określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza osobowego
oraz szczegółowy tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów
do służby w CBA, uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia decyzji dotyczącej
osoby ubiegającej się o przyjęcie do służby w CBA.
Art. 51.
1.
Przed podjęciem służby funkcjonariusz CBA, zwany dalej „funkcjonariuszem”, składa
przysięgę według następującej roty:
„
Ja, Obywatel Rzeczypospolitej Polskiej przysięgam: służyć wiernie Narodowi, pilnie
przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej,
sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
nawet z narażeniem życia, a także strzec honoru, godności i dobrego imienia służby
oraz przestrzegać dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej.
”
.
Przysięga może być złożona z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.
2.
Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, ceremoniał składania przysięgi.
Art. 52.
1.
Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze powołania, o którym mowa w art.
6 ust. 1 lub 4, w drodze powierzenia obowiązków w trybie art. 9 albo mianowania na
podstawie zgłoszenia do służby.
2.
Początek służby funkcjonariusza liczy się od dnia określonego w akcie powołania, akcie
powierzenia obowiązków albo decyzji o przyjęciu do służby i mianowaniu na stanowisko
służbowe w CBA.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej
i innych dokumentów funkcjonariuszy, organy właściwe do ich wydawania, wymiany i unieważniania
oraz dokonywania w nich wpisów, przypadki, w których legitymacja służbowa lub inne
dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub unieważnieniu, a także tryb postępowania
w przypadku ich utraty, jak również sposób posługiwania się legitymacją służbową oraz
innymi dokumentami, uwzględniając wymogi określone w przepisach o ochronie informacji
niejawnych.
4.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wzory znaków i innych dokumentów identyfikacyjnych
funkcjonariuszy.
Art. 53.
1.
Osobę przyjętą do służby w CBA mianuje się funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej
na okres 3 lat.
1a.
Osobę, którą powołano na stanowisko Szefa CBA, albo której powierzono obowiązki Szefa
CBA, mianuje się funkcjonariuszem w służbie stałej.
2.
W okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz CBA podlega szkoleniu.
3.
Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu pozytywnej oceny ogólnej w opinii
służbowej funkcjonariusz zostaje mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej.
4.
W przypadku przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków służbowych trwającej
łącznie dłużej niż 30 dni Szef CBA może przedłużyć okres jego służby przygotowawczej.
5.
W uzasadnionych przypadkach Szef CBA może skrócić okres służby przygotowawczej albo
zwolnić funkcjonariusza od odbywania tej służby.
Art. 54.
1.
Szef CBA jest właściwy do przyjmowania do służby w CBA, mianowania funkcjonariuszy
na stanowiska służbowe oraz ich przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania
i odwoływania ze stanowisk służbowych, zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach
służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego.
2.
W sprawach osobowych funkcjonariuszy innych, niż wymienione w ust. 1, są właściwi
przełożeni, upoważnieni przez Szefa CBA.
3.
Sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1, są załatwiane w drodze decyzji.
4.
Mianowanie na stanowisko służbowe odbywa się z uwzględnieniem wykształcenia i kwalifikacji
zawodowych funkcjonariusza.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska służbowe w CBA
oraz wymagania, co do wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakim powinni odpowiadać
funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służby, mając na względzie zapewnienie
realizacji przez funkcjonariuszy ustawowych zadań CBA.
Art. 54a.
W sprawach wynikających ze stosunku służbowego Szefa CBA jest właściwy Prezes Rady
Ministrów lub upoważniony przez niego minister powołany w celu koordynowania działalności
służb specjalnych. Upoważnienie nie może obejmować spraw, o których mowa w art. 6.
Art. 55.
1.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określany wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem
prawa do wypoczynku.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rozkład czasu służby, z uwzględnieniem
czasu na wypoczynek oraz przypadków przedłużenia czasu służby funkcjonariuszy, uzasadnionych
potrzebą zapewnienia niezakłóconego toku służby.
Art. 56.1 orzeczenie
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki bezpieczeństwa i higieny
służby oraz zakres, w jakim do tych warunków mają zastosowanie przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, uwzględniając szczególny charakter służby, zagrożenia występujące na niektórych
stanowiskach służbowych lub podczas wykonywania niektórych zadań służbowych oraz obowiązki
spoczywające na funkcjonariuszach oraz ich przełożonych w zakresie zapobiegania ewentualnym
zagrożeniom dla życia lub zdrowia, a także uwzględniając przepisy prawa mające zastosowanie
do stanowisk służbowych nieobjętych specyfiką służby w CBA.
Art. 57.
1.
Funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej niż raz na 2 lata.
2.
Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej
niż raz na 6 miesięcy.
3.
Funkcjonariusza zapoznaje się z opinią służbową w terminie 7 dni od dnia jej sporządzenia;
może on w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z opinią służbową wnieść odwołanie
do wyższego przełożonego.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza opinii służbowej,
szczegółowe warunki i tryb opiniowania funkcjonariuszy, uwzględniając przesłanki opiniowania
i jego częstotliwości, kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu i skalę ocen, właściwość
przełożonych w zakresie wydawania opinii, tryb zapoznawania funkcjonariuszy z opinią
służbową oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii.
Art. 58.
1.
Funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa
CBA.
2.
Funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż
4 miesiące.
3.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone
stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie
na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych
dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia
warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przenoszenia
funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA, z uwzględnieniem sposobu pełnienia służby
w okresie pozostawania w tej dyspozycji.
Art. 59.
1.
Funkcjonariusz z urzędu lub na własną prośbę może być przeniesiony do pełnienia służby
albo delegowany na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości.
2.
Szef CBA w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć okres delegowania, o którym mowa
w ust. 1, do 12 miesięcy.
Art. 60.
1.
Funkcjonariuszowi można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych
na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie funkcjonariusza nie może być obniżone.
2.
Funkcjonariusza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań CBA, za jego zgodą, można
oddelegować do wykonywania zadań służbowych poza CBA, po przeniesieniu go do dyspozycji
Szefa CBA. Przepisów art. 58 nie stosuje się.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb oddelegowania,
uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza w czasie oddelegowania, wysokość i sposób
wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących oddelegowanemu
funkcjonariuszowi, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych przez
niego zadań służbowych poza CBA, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza pełniącego
służbę poza granicami kraju.
Art. 61.
1.
Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w przypadku wymierzenia
kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
2.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku:
1)
orzeczenia przez właściwą komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby
na zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na stanowisko
równorzędne;
2)
nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej w opinii służbowej
w okresie służby przygotowawczej;
3)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego
w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych;
4)
likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, gdy nie ma możliwości mianowania go
na równorzędne stanowisko służbowe.
3.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego pisemną
prośbę.
4.
Funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe
z przyczyn określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.
Art. 62.
1.
Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3
miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo
umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwa skarbowe.
2.
Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż
3 miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o
przestępstwo nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego, postępowania w sprawie o
wykroczenie lub wykroczenie skarbowe oraz postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest
to celowe z uwagi na dobro postępowania.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych
można przedłużyć na dalszy czas oznaczony, nie dłuższy niż do dnia uprawomocnienia
się orzeczenia wydanego w postępowaniu karnym, karnym skarbowym lub postępowaniu w
sprawie o wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, a w pozostałych przypadkach na czas
nie dłuższy niż 12 miesięcy.
4.
Zawieszenie w czynnościach służbowych polega na odsunięciu funkcjonariusza od wykonywania
obowiązków służbowych.
5.
Od decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych, funkcjonariusz
może zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
6.
Funkcjonariusz zawieszony w czynnościach służbowych jest obowiązany:
1)
niezwłocznie zdać broń i legitymację służbową oraz przedmioty związane z wykonywanymi
przez niego zadaniami, a w szczególności akta i dokumenty prowadzonych przez niego
spraw;
2)
informować kierownika jednostki organizacyjnej o zamiarze opuszczenia miejsca zamieszkania
na okres dłuższy niż 3 dni.
Art. 63.
124)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 502), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2014 r..
Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej, o której mowa w art. 49:
1)
z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności
fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;
2)
z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby
z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.
2.
Funkcjonariusz może być również poddany badaniom poligraficznym. O skierowaniu funkcjonariusza
na te badania decyduje Szef CBA. Decyzja Szefa CBA nie wymaga uzasadnienia.
Art. 64.
1.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku:
1)
orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;
2)
nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;
3)
wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;
4)
utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
5)
podania nieprawdy w oświadczeniu składanym na podstawie art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, stwierdzonego w drodze postępowania dyscyplinarnego;
6)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe;
7)
objęcia kierowniczego stanowiska państwowego albo objęcia funkcji z wyboru w organach
samorządu terytorialnego.
2.
Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku:
1)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego
w dwóch kolejnych opiniach;
2)
tymczasowego aresztowania;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 1 pkt
6;
4)
nabycia prawa do emerytury w pełnym wymiarze, określonego w przepisach odrębnych;
5)
wniesienia aktu oskarżenia w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego;
6)
niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne;
7)
odmowy poddania się badaniu, o którym mowa w art. 63 ust. 2;
7a25)Dodany przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.)
upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;
8)
popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, w sytuacji gdy okoliczności
jego popełnienia nie budzą wątpliwości.
3.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia
przez niego wystąpienia ze służby.
Art. 65.
Stosunek służbowy funkcjonariusza wygasa w przypadku:
1)
śmierci funkcjonariusza lub stwierdzenia zaginięcia, o którym mowa w art. 98 ust.
4;
2)
nieobecności funkcjonariusza w służbie przez okres powyżej 3 miesięcy z powodu tymczasowego
aresztowania, chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby.
Art. 66.
1.
W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia
o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania
karnego albo w przypadku uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły dla
funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko służbowe. O uchyleniu
innych skutków decyduje Szef CBA.
2.
W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia
o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego,
ulegają uchyleniu wszystkie skutki, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania
dyscyplinarnego przeprowadzonego w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa
stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia sądu.
3.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej
stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu
skutków, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,
decyduje Szef CBA. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 67.
Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt
1 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu
choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby.
Art. 68.
126)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 675), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2013 r..
Funkcjonariusza nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego
lub urlopu wychowawczego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 64 ust. 1 pkt
3, 4, 6 i 7 oraz ust. 2 pkt 2-5.
226)W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 675), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2013 r..
W przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4
w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
dodatkowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego przysługuje mu uposażenie do końca okresu
ciąży oraz trwania wymienionego urlopu.
3.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu na podstawie art. 58 ust. 3 lub art. 64 ust. 2 pkt 4
w czasie urlopu wychowawczego, przysługują do końca okresu, na który ten urlop został
udzielony:
1)
świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku
wychowawczego;
2)
inne uprawnienia przewidziane dla zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego
z przyczyn niedotyczących pracowników.
Art. 69.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby.
2.
Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby w terminie 7 dni od dnia
jego otrzymania.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, dane, które należy podać w
świadectwie służby, a także tryb wydawania i sprostowania świadectwa służby oraz formularz
świadectwa służby, uwzględniając właściwość przełożonych w tych sprawach oraz specyfikę
służby.
Art. 70.
1.
W CBA mogą być zatrudniani pracownicy.
2.
Do pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 72.
Rozdział 6
Obowiązki i prawa oraz uposażenie funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 71.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonej przysięgi.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany odmówić wykonania polecenia przełożonego, jeżeli wykonanie
polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa.
3.
O odmowie wykonania polecenia, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz informuje Szefa
CBA, z pominięciem drogi służbowej.
Art. 72.
1.
Funkcjonariuszowi nie wolno pozostawać w stosunku pracy oraz podejmować innego zajęcia
zarobkowego poza służbą.
2.
W stosunku do funkcjonariuszy mają zastosowanie ograniczenia w prowadzeniu działalności
gospodarczej wynikające z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne. Funkcjonariusze obowiązani są do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym
na zasadach, w trybie i w terminach określonych w przepisach tej ustawy.
3.
Funkcjonariusze CBA składają oświadczenia, o których mowa w ust. 2, Szefowi CBA. Szef
CBA i jego zastępcy składają oświadczenia Prezesowi Rady Ministrów, który dokonuje
analizy zawartych w nich danych.
3a.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, Szefa CBA i jego zastępców są zamieszczane
bez ich zgody, w terminie 7 dni od dnia złożenia oświadczenia, na stronach podmiotowych
Biuletynu Informacji Publicznej CBA, z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca
urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania i położenia wskazanych w oświadczeniu
nieruchomości.
4.
Szef CBA może zezwolić funkcjonariuszowi na wykonywanie zajęcia zarobkowego poza służbą
o charakterze naukowym i naukowo-dydaktycznym, jeżeli nie koliduje to z wykonywaniem
przez niego zadań służbowych.
5.
Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować Szefa CBA o zaciąganych zobowiązaniach
finansowych, a także zobowiązaniach małżonka lub osoby pozostającej z nim we wspólnym
gospodarstwie domowym, jeżeli wysokość zobowiązania łącznie przekracza pięciokrotność
miesięcznego uposażenia funkcjonariusza.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych przekazywanych
przez funkcjonariusza w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wymagania
określone w przepisach o ochronie danych osobowych.
Art. 73.
1.
Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć w działalności
tej partii lub na jej rzecz.
2.
Funkcjonariusz nie może pełnić funkcji publicznej.
3.
Funkcjonariusze nie mogą zrzeszać się w związkach zawodowych.
4.
Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na przynależność do organizacji
lub stowarzyszeń krajowych, zagranicznych albo międzynarodowych.
Art. 74.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na wyjazd za granicę poza
obszar Unii Europejskiej.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o wyjeździe za granicę do
państw członkowskich Unii Europejskiej.
3.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, przypadki, w których uzyskanie zezwolenia
lub wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane, a także obowiązki
funkcjonariusza wyjeżdżającego za granicę i powracającego z zagranicy.
Art. 75.
Funkcjonariusz w związku z wykonywaniem zadań służbowych korzysta z ochrony przewidzianej
w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 76.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną, jeżeli
postępowanie karne wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku z
wykonywaniem czynności służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu
wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia przestępstwa
albo wyrokiem uniewinniającym.
2.
Koszty w wysokości odpowiadającej określonemu w odrębnych przepisach wynagrodzeniu
jednego obrońcy zwraca się ze środków CBA.
Art. 78.
1.
Funkcjonariusze otrzymują nieodpłatnie uzbrojenie i wyposażenie niezbędne do wykonywania
czynności służbowych.
2.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, normy wyposażenia i uzbrojenia oraz szczegółowe
zasady dostępu do wyposażenia i uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania.
Art. 80.
1.
Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia prawa do
emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od uposażenia wypłaconego
funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego
nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych .
2.
Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia
oraz nagrody roczne i uznaniowe, odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy,
o której mowa w ust. 1.
3.
Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia jedynie warunki
do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek następuje na
wniosek funkcjonariusza.
4.
Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .
5.
Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 4, stosuje
się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa
w ust. 1.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się również do funkcjonariusza, jeżeli po zwolnieniu ze
służby, pomimo spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił
wniosek o przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 6, kwotę należnych, zwaloryzowanych składek
przekazuje się niezwłocznie na podstawie zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
o nabyciu przez funkcjonariusza prawa do emerytury lub renty przewidzianej w przepisach,
o których mowa w ust. 4.
8.
Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania
do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz
jednostki do tego właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i
niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych składek.
Art. 81.
1.
Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby w CBA podjął pracę, okres tej służby
wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prawa
pracy.
Art. 82.
Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracownika związane z rodzicielstwem określone
w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z wyjątkiem art. 1867, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 1891 stosuje się odpowiednio.
Art. 83.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przebieg służby funkcjonariuszy.
Rozporządzenie powinno określać:
1)
szczegółowe warunki i tryb załatwiania spraw, w tym spraw osobowych funkcjonariuszy,
nawiązania, rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku służbowego, mianowania, przenoszenia,
odwoływania i zwalniania ze stanowisk służbowych;
2)
sposób usprawiedliwiania nieobecności w służbie;
3)
rodzaje informacji, których ze względu na przebieg służby funkcjonariusza jest on
obowiązany udzielić.
Art. 84.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w
wymiarze 28 dni roboczych.
2.
Funkcjonariusz nabywa prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego z upływem 6 miesięcy
służby, w wymiarze połowy urlopu przysługującego mu po roku służby.
3.
Prawo do urlopu wypoczynkowego w pełnym wymiarze funkcjonariusz nabywa z upływem roku
służby. Do urlopu tego wlicza się urlop, o którym mowa w ust. 2.
4.
Prawo do kolejnych urlopów funkcjonariusz nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.
5.
Do okresu służby, od którego zależy prawo do urlopu, wlicza się okresy poprzedniego
zatrudnienia i służby, bez względu na przerwy w zatrudnieniu i służbie oraz sposób
rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego.
6.
Przez dni robocze rozumie się dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo
wolnych od pracy.
Art. 85.
1.
Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia albo gdy jest to uzasadnione szczególnymi właściwościami służby, może
być przyznany płatny urlop dodatkowy w wymiarze do 7 dni roboczych rocznie.
2.
Funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na pobieranie nauki lub odbywanie studiów
i naukę tę pobiera lub odbywa studia, jak również uzyskał zezwolenie na przeprowadzenie
przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego, a także na odbycie aplikacji radcowskiej
lub legislacyjnej, udziela się płatnego urlopu szkoleniowego w wymiarze:
1)
na przygotowanie się do egzaminu wstępnego i jego złożenie - 7 dni;
2)
w szkołach wyższych, w każdym roku studiów - 21 dni;
3)
dla funkcjonariuszy pobierających naukę w szkołach pomaturalnych i na studiach podyplomowych
- 14 dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu końcowego;
4)
w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej
lub dla przygotowania się do kolokwium oraz wykładu habilitacyjnego - 28 dni;
5)
w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego - 30 dni;
6)
w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po zakończeniu aplikacji legislacyjnej
- 14 dni.
3.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, na pisemny wniosek uzasadniony ważnymi względami
osobistymi, można udzielić urlopu bezpłatnego w wymiarze do 6 miesięcy.
4.
Funkcjonariuszowi udziela się płatnego urlopu okolicznościowego w celu zawarcia związku
małżeńskiego, w przypadku urodzenia się dziecka, ślubu dziecka własnego, przysposobionego,
pasierba, dziecka obcego przyjętego na wychowanie i utrzymanie, w ramach rodziny zastępczej,
a także z powodu śmierci małżonka, dziecka, rodziców, rodzeństwa, teściów, dziadków
i opiekunów oraz innej osoby pozostającej na utrzymaniu funkcjonariusza lub pod jego
bezpośrednią opieką. Urlopu okolicznościowego można także udzielić funkcjonariuszowi
w celu załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych przypadkach zasługujących
na szczególne uwzględnienie. Urlopu okolicznościowego udziela się w wymiarze do 5
dni.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje stanowisk, na których
występują warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia, a także rodzaje
innych stanowisk, na których przysługuje prawo do urlopu dodatkowego, o których mowa
w ust. 1, albo, gdy jest to uzasadnione szczególnym charakterem zadań, uwzględniając
specyfikę służby.
Art. 86.
1.
Funkcjonariusz oddelegowany do pełnienia służby poza CBA ma prawo tylko do jednego
urlopu wypoczynkowego, w wymiarze korzystniejszym.
2.
Niewykorzystanej w okresie oddelegowania części urlopu wypoczynkowego, wynikającej
z różnicy w wymiarach urlopów, udziela się funkcjonariuszowi po powrocie z oddelegowania.
Art. 87.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania
funkcjonariuszom urlopów, o których mowa w art. 84 i art. 85 ust. 1-4, mając na uwadze:
1)
przełożonych właściwych w sprawach urlopów;
2)
warunki udzielania płatnych urlopów szkoleniowych i okolicznościowych;
3)
warunki udzielenia funkcjonariuszowi urlopu bezpłatnego;
4)
sposób obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz
sposób obliczania wynagrodzenia za czas płatnych urlopów.
2.
Rozporządzenie powinno uwzględniać prawo funkcjonariusza do odpoczynku oraz zapewnienie
ciągłości i skuteczności realizacji zadań.
Art. 88.
Funkcjonariuszowi, który osiąga znaczące wyniki w służbie, Szef CBA może udzielić
następujących wyróżnień:
1)
krótkoterminowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze do 7 dni roboczych;
2)
nagrody pieniężnej lub rzeczowej;
3)
mianowania na wyższe stanowisko służbowe;
4)
przedstawienia do orderu lub odznaczenia.
Art. 89.
1.
Prawo do uposażenia powstaje z dniem powołania, powierzenia obowiązków albo mianowania
funkcjonariusza na stanowisko służbowe.
2.
Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne.
3.
Uposażenie składa się z uposażenia zasadniczego i premii oraz z dodatku specjalnego,
w przypadku jego przyznania.
4.
Funkcjonariusz otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia
zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%.
4a.
Szef CBA ustala wysokość premii funkcjonariusza na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej
CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a zastępcom Szefa CBA oraz kierownikom
jednostek organizacyjnych CBA i ich zastępcom, bezpośrednio.
4b.
Szef CBA ustala wysokość premii, na okres 6 miesięcy, w terminach:
1)
od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku;
2)
od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
4c.
Szef CBA ustala wysokość premii w drodze decyzji. Wydanie decyzji nie jest wymagane
w sytuacji, gdy wysokość premii nie ulega zmianie.
4d.
Wysokość premii jest uzależniona od:
1)
stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;
2)
kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza;
3)
efektów pracy funkcjonariusza;
4)
opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.
4e.
Szef CBA, w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku:
1)
popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia
dyscyplinarnego,
2)
niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych,
3)
znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza
- może obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który
została ustalona.
4f.
Szef CBA może ustalić wyższą wysokość premii, przed upływem sześciomiesięcznego okresu,
na który została ustalona, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami bieżąco
realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności wykraczających
poza zakres jego obowiązków służbowych.
4g.
Szef CBA może, w drodze decyzji, przyznać dodatek specjalny, jeżeli funkcjonariusz:
1)
realizuje zadania w szczególnie trudnych warunkach lub wymagające znacznego nakładu
pracy, zaangażowania i odpowiedzialności, co w istotny sposób wpływa na efekty działalności
CBA;
2)
wykonuje obowiązki służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby w okresie dłuższym
niż 3 miesiące;
3)
posiada wiedzę lub umiejętności specjalistyczne, szczególnie przydatne w realizacji
złożonych przedsięwzięć lub działań CBA.
4h.
Szef CBA ustala wysokość dodatku specjalnego na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej
CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a zastępcom Szefa CBA oraz kierownikom
jednostek organizacyjnych CBA i ich zastępcom, bezpośrednio.
4i.
Szef CBA, przyznając dodatek specjalny, określa okres jego otrzymywania.
4j.
Wysokość dodatku specjalnego nie może być wyższa niż 30% uposażenia zasadniczego funkcjonariusza.
5.
Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której
wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
6.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty bazowej, o której
mowa w ust. 5, jednak nie może ona być niższa niż 3,5-krotność kwoty bazowej, uwzględniając
specyfikę i warunki pełnionej służby.
7.
Uposażenie jest płatne miesięcznie z góry.
Art. 90.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego
funkcjonariuszy na poszczególnych stanowiskach służbowych oraz wzrost uposażenia zasadniczego
z tytułu wysługi lat, z uwzględnieniem trybu i terminów ich wypłacania.
2.
(uchylony).
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb zaliczania
okresów służby i pracy, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, uwzględniając
okresy innej służby traktowane jako równorzędne ze służbą w CBA, okresy zatrudnienia
i inne okresy, które na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu
pracy.
Art. 91.
1.
Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia, świadczeń i innych należności pieniężnych
ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
2.
Organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli
opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3.
Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności
pieniężnych przerywa:
1)
każda czynność przed Szefem CBA lub kierownikiem jednostki organizacyjnej CBA, podjęta
bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;
2)
uznanie roszczenia.
Art. 92.
1.
Funkcjonariuszowi przysługują następujące świadczenia pieniężne:
1)
należności za podróże służbowe i świadczenia przysługujące z tytułu przeniesienia
lub delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;
2)
świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby;
3)
(uchylony);
4)
(uchylony).
2.
W przypadku śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny przysługują:
1)
zasiłek pogrzebowy;
2)
odprawa pośmiertna.
Art. 93.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi oraz dodatek
mieszkaniowy.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wysokość funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki
mieszkaniowe, ustalając jednocześnie wysokość środków finansowych przeznaczonych na
nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi i dodatki mieszkaniowe oraz warunki zwiększania
wysokości funduszu na nagrody uznaniowe, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.
Art. 93a.
131)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody
rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda
przysługuje.
4.
Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu funkcjonariuszowi wypłaca się uprawnionym do
policyjnej renty rodzinnej członkom rodziny funkcjonariusza.
533)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie
zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie
będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz
został uniewinniony.
6.
Nagrodę roczną obniża się, nie więcej niż o 50% jej wysokości określonej w ust. 1,
w przypadkach:
1)
warunkowego umorzenia prowadzonego przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego
albo odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary;
2)
wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej nagany;
3)
skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione nieumyślnie przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.
7.
W przypadkach, o których mowa w ust. 6, przy ustalaniu wysokości nagrody rocznej kierownik
jednostki organizacyjnej uwzględnia charakter popełnionego czynu lub przewinienia,
jego skutki i rodzaj oraz dotychczasowe wyniki w służbie.
8.
Nagroda roczna nie przysługuje w przypadkach:
1)
skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
2)
wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej:
a)
wydalenia ze służby,
b)
wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,
c)
ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
zwolnienia ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2, 4 lub 5 albo art. 64 ust.
2 pkt 1.
9.
Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy,
w którym funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego, karnego
skarbowego lub dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda została funkcjonariuszowi wypłacona
- za rok, w którym postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
10.
Nagrodę roczną wypłaca się w ciągu pierwszych trzech miesięcy kalendarzowych następujących
po roku, za który przysługuje nagroda roczna, z wyjątkiem nagrody rocznej przysługującej
funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby oraz nagrody rocznej przysługującej zmarłemu
funkcjonariuszowi, które wypłaca się niezwłocznie, po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku
służbowego.
Art. 93b.
1.
Funkcjonariuszowi można przyznać nagrodę uznaniową za uzyskiwanie znaczących wyników
w służbie, wykonywanie zadań służbowych w szczególnie trudnych warunkach lub wymagających
znacznego nakładu pracy, zaangażowania i odpowiedzialności, a także w razie dokonania
czynu świadczącego o odwadze funkcjonariusza.
2.
Wysokość nagrody uznaniowej powinna być adekwatna do warunków, uzasadniających jej
przyznanie.
3.
Nagrodę uznaniową przyznaje Szef CBA.
Art. 93c.
1.
Funkcjonariuszowi, w przypadku zdarzenia losowego, powodującego pogorszenie sytuacji
materialnej jego i jego rodziny, można przyznać zapomogę. Przy określaniu wysokości
zapomogi uwzględnia się wszystkie okoliczności mające wpływ na sytuację materialną.
2.
W związku ze śmiercią funkcjonariusza zapomogę można przyznać również członkom jego
rodziny uprawnionym do policyjnej renty rodzinnej.
3.
Zapomogę przyznaje Szef CBA.
Art. 93d.
1.
Funkcjonariuszowi przyznaje się, w drodze decyzji, dodatek mieszkaniowy, jeżeli jest
to uzasadnione potrzebami CBA oraz jeżeli:
1)
on sam, małżonek lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie
posiadają lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego w miejscu pełnienia służby
lub w miejscowości pobliskiej;
2)
został przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości, w której on sam, współmałżonek
lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają lokalu
mieszkalnego lub domu jednorodzinnego;
3)
został przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości i nie został zakwaterowany
na koszt CBA.
2.
Miejscowością pobliską jest miejscowość, do której czas dojazdu publicznymi środkami
transportu zbiorowego przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie
przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca
pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższej miejsca zamieszkania, bez uwzględnienia
czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której funkcjonariusz
dojeżdża, oraz miejscowości, w której pełni służbę.
3.
Funkcjonariuszowi nie przyznaje się dodatku mieszkaniowego, jeżeli:
1)
jego małżonek lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, pełniący
służbę w CBA, uzyskują dodatek mieszkaniowy na lokal lub dom jednorodzinny w tej samej
miejscowości;
2)
on sam lub osoby, o których mowa w pkt 1, posiadają, w tym również w miejscowości
innej niż określona w ust. 1 pkt 1, lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny z którego
wynajmowania uzyskują dochód;
3)
otrzymując dodatek mieszkaniowy w okresie poprzedzającym złożenie wniosku, w przypadku
zmiany stanu faktycznego mającego wpływ na uprawnienie do otrzymywania przysługującego
świadczenia lub na jego wysokość, nie dopełnił obowiązku powiadomienia o tym Szefa
CBA.
4.
Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na podstawie wniosku funkcjonariusza, zawierającego:
1)
uzasadnienie;
2)
dokumenty, potwierdzające tytuł prawny do lokalu lub domu jednorodzinnego;
3)
oświadczenie, że nie zachodzą warunki, o których mowa w ust. 3;
4)
zobowiązanie do niezwłocznego pisemnego zawiadomienia Szefa CBA o każdej zmianie,
mającej wpływ na uprawnienie do otrzymywania dodatku mieszkaniowego lub na jego wysokość.
5.
Szef CBA przyznaje dodatek mieszkaniowy na okres najmu, nie dłuższy jednak niż na
okres roku i pod warunkiem spełniania przez cały ten okres przesłanek, uzasadniających
jego przyznanie.
6.
Dodatek mieszkaniowy można przyznać do wysokości wynikającej z przedstawionych dokumentów,
przy uwzględnieniu sytuacji rodzinnej i majątkowej funkcjonariusza oraz średnich cen
rynkowych najmu w miejscu pełnienia służby w dniu przyznania dodatku mieszkaniowego.
7.
Wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się w przypadku niespełniania przesłanek,
uzasadniających jego przyznanie.
Art. 94.
1.
Świadczeniami, o których mowa w art. 92 ust. 1 pkt 1, są:
1)
dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży
służbowej;
2)
zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości
stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem oraz noclegów bądź ryczałt za nocleg;
3)
diety za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowej miejscowości pełnienia służby;
4)
zwrot kosztów przejazdu do miejscowości przeniesienia lub delegowania;
5)
zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb przyznawania
świadczeń, o których mowa w ust. 1, a także sposób ich wypłaty, uwzględniając charakter
zadań funkcjonariusza odbywającego podróż służbową lub przeniesionego lub delegowanego
do pełnienia służby w innej miejscowości oraz zróżnicowanie kosztów utrzymania.
Art. 95.
1.
Z uposażenia funkcjonariuszy mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych
i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych
- na zasadach określonych w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym
w administracji albo w innych przepisach szczególnych.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy płatności uposażenia
i innych świadczeń pieniężnych, a także właściwość i tryb postępowania w sprawach
wypłacania świadczeń pieniężnych oraz dokonywania potrąceń z tych należności, uwzględniając
formy wypłaty świadczeń pieniężnych oraz maksymalny dopuszczalny okres opóźnienia
w ich wypłacie.
Art. 96.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 58 ust. 3, art. 61 ust. 4 i art.
64 ust. 1 pkt 1 i 7, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz ust. 3 otrzymuje:
1)
odprawę;
2)
ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby
oraz za urlopy zaległe.
234)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1351), która weszła w życie z dniem 5 grudnia 2013 r..
Funkcjonariusz zwolniony na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2-6 oraz ust. 2 pkt 2, 3
i 5-8 otrzymuje ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
Art. 97.
1.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości sześciomiesięcznego
uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim
dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia
za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości
ośmiomiesięcznego uposażenia. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako
pełny rok.
2.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej równa się wysokości
jednomiesięcznego uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym
albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.
Art. 98.
1.
W przypadku śmierci funkcjonariusza pozostałej po nim rodzinie przysługuje odprawa
pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi odprawa,
gdyby był zwolniony ze służby.
2.
W przypadku śmierci funkcjonariusza, pozostającej w związku z jego służbą, pozostałej
po nim rodzinie przysługuje świadczenie pieniężne w podwójnej wysokości renty rodzinnej,
wypłacane miesięcznie z budżetu państwa z części, której dysponentem jest CBA.
3.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują małżonkowi funkcjonariusza,
który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom
oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania
renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
4.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do zaginionych funkcjonariuszy. Zaginięcie funkcjonariusza
oraz związek tego zaginięcia ze służbą stwierdza Szef CBA.
Art. 99.
1.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust.
1 pkt 1, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie
pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu należnemu na ostatnio zajmowanym stanowisku
służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.
2.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo
do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.
3.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, który z
powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc
świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż
przez 3 miesiące, chyba że wcześniej właściwa komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie
stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.
Art. 100.
1.
W przypadku śmierci funkcjonariusza, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której
mowa w art. 98 ust. 1, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:
1)
4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku
ze służbą, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków CBA. Szef CBA może wyrazić zgodę
na pokrycie kosztów pogrzebu funkcjonariusza zmarłego wskutek choroby pozostającej
w związku ze służbą.
Art. 101.
1.
W przypadku śmierci członka rodziny funkcjonariuszowi przysługuje zasiłek pogrzebowy
w wysokości:
1)
4000 zł - jeżeli koszty pogrzebu ponosi funkcjonariusz;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Zasiłek pogrzebowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w przypadku śmierci członków
rodziny funkcjonariusza:
1)
małżonka;
2)
dzieci własnych lub małżonka oraz dzieci przysposobionych;
3)
dzieci wychowywanych w ramach rodziny zastępczej;
4)
dzieci przyjętych na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli rodzice ich
nie żyją albo nie mogą zapewnić im utrzymania bądź zostali pozbawieni lub ograniczeni
w sprawowaniu władzy rodzicielskiej;
5)
rodziców funkcjonariusza, a także ich ojczyma, macochy oraz osób ich przysposabiających;
6)
osób, których opiekunem prawnym został ustanowiony funkcjonariusz lub jego małżonek.
3.
(uchylony).
Art. 10235)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
W przypadku urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji
Szefa CBA funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące
na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie
zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na
ich wysokość.
Art. 102a36)Dodany przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 26..
1.
Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, okres
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, okres dodatkowego urlopu na warunkach
urlopu macierzyńskiego oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100% uposażenia, o którym
mowa w art. 102.
2.
Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi 60% uposażenia, o którym mowa w art. 102.
3.
Miesięczne uposażenie funkcjonariusza-kobiety, która we wniosku, złożonym nie później
niż 14 dni po porodzie, wystąpi o udzielenie jej, bezpośrednio po urlopie macierzyńskim,
dodatkowego urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze, a bezpośrednio po takim urlopie
- urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi 80% miesięcznego uposażenia, o
którym mowa w art. 102, za cały okres odpowiadający okresowi tych urlopów.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza, który we wniosku, złożonym
nie później niż 14 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu do sądu opiekuńczego
z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub po przyjęciu
dziecka na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej,
wystąpi o udzielenie mu, bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,
dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze, a bezpośrednio
po takim urlopie - urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze.
5.
Funkcjonariuszowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo 4 otrzymał
80% uposażenia, o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji z dodatkowego urlopu
macierzyńskiego w pełnym wymiarze lub jego części albo w przypadku rezygnacji z dodatkowego
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze lub jego części lub w
przypadku rezygnacji z urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, przysługuje jednorazowe
wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym mowa w ust. 3, do wysokości 100%, pod
warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający okresom tych urlopów.
Art. 102b37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.
2.
Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć
służbowych z powodu:
1)
choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn
określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa ;
2)
oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby
krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;
3)
konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka
funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie
i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;
4)
konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków
rodziny uważa się małżonka, rodziców, dziadków, teściów, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci
w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem
w okresie sprawowania nad nimi opieki;
5)
konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,
dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do
ukończenia przez nie 8. roku życia w przypadku:
a)
nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,
b)
porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli
poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,
c)
pobytu małżonka funkcjonariusza stale opiekującego się dzieckiem w podmiocie leczniczym
wykonującym działalność polegającą na udzielaniu stacjonarnych i całodobowych świadczeń
zdrowotnych.
3.
Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,
o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w
roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie
dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć
60 dni w roku kalendarzowym.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny
wymagających opieki.
5.
Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony
od zajęć służbowych z powodu:
1)
wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,
2)
choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,
3)
wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,
4)
choroby przypadającej w czasie ciąży,
5)
poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców
komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i
narządów,
6)
oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi
lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi
- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.
6.
Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony
od zajęć służbowych:
1)
w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem
przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez
uprawniony organ;
2)
na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych
warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie
prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.
7.
Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,
w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.
8.
Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego
przełożonego.
Art. 102c37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione
przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z tym że:
1)
w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej
publicznej służby krwi;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;
3)
w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z
ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
2.
W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych
wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim
stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.
3.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, sposób stwierdzania nieobecności w służbie funkcjonariuszy, o których
mowa w ust. 2.
Art. 102d37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych
zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby
krwi albo decyzję, o której mowa w art. 102c ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni od dnia
ich otrzymania.
2.
Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit.
a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych
w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.
3.
W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w
służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,
chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych
od funkcjonariusza.
Art. 102e37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość
wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich
oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, może podlegać
kontroli.
2.
Kontrolę przeprowadzają:
1)
komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie
prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości
wykorzystania zwolnienia lekarskiego;
2)
przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości
wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich
oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt
2.
3.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia
lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
4.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym
mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz
traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
5.
Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby
wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo
do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.
6.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,
funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
7.
Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy
funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej
opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego
w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.
8.
Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, polega
na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, przedszkola lub szkoły,
do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza.
9.
Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,
o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego
funkcjonariusza.
10.
W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową
albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba
kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie
zwolnienia lekarskiego.
11.
W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym
mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza
protokół.
12.
Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych
uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.
13.
Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia
za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku
zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu
zwolnienia lekarskiego.
14.
Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego
przełożonego.
15.
Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie:
1)
nie zostało sfałszowane;
2)
zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń
lekarskich.
16.
Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że
zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który
wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.
17.
W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami
w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o
wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 102f37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 102b, stanowi uposażenie przysługujące funkcjonariuszowi
na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie
zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.
2.
Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje
się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30
uposażenia, o którym mowa w art. 102b.
3.
W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał
na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej
wypłacie.
4.
Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia
służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z
tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia
w dniu ustania stosunku służbowego.
Art. 102g37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
1.
Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie
przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie
zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.
2.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody w ramach
funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.
3.
Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu
rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3
miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości
środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.
Art. 102h37)Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24..
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99.
Art. 103.
1.
Funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego
terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
2.
W przypadku uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusz otrzymuje
zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone
w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym
wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.
Art. 104.
1.
Funkcjonariuszowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności
70% ostatnio należnego uposażenia.
2.
W przypadku umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem
sądu, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki
tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, choćby umorzenie lub uniewinnienie
nastąpiło po zwolnieniu funkcjonariusza ze służby.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu
przedawnienia lub amnestii, a także w przypadku warunkowego umorzenia postępowania
karnego.
Art. 105.
1.
Funkcjonariuszowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje
poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu
płatności. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności
uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
2.
W przypadku uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się funkcjonariuszowi
zawieszone uposażenie; w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej funkcjonariusz
traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zawinionej niemożności pełnienia
przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.
4.
Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego,
przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający
dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie
za czas urlopu bezpłatnego, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej
wypłacie.
Rozdział 7
Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 106.
Funkcjonariusz, niezależnie od odpowiedzialności karnej, ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną
za popełnione przestępstwa i wykroczenia.
Art. 107.
1.
Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenia dyscypliny służbowej
oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.
2.
Naruszeniem dyscypliny służbowej jest:
1)
odmowa wykonania albo niewykonanie polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego
na podstawie ustawy do wydawania poleceń funkcjonariuszom CBA, z wyłączeniem poleceń,
o których mowa w art. 71 ust. 2;
2)
zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy;
3)
niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach
prawa;
4)
wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to
lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie;
5)
postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej
w podległej jednostce organizacyjnej lub komórce organizacyjnej CBA;
6)
stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu lub po użyciu podobnie działającego
środka oraz spożywanie alkoholu lub używanie podobnie działającego środka w czasie
służby albo w obiektach lub na terenach zajmowanych przez CBA;
7)
utrata służbowej broni palnej, amunicji lub legitymacji służbowej;
8)
utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie przez osoby
nieuprawnione wyrządziło szkodę obywatelowi lub stworzyło zagrożenie dla porządku
publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;
9)
utrata materiału zawierającego informacje niejawne;
10)
ujawnianie informacji pozostającej w związku z wykonywaniem czynności służbowych.
Art. 108.
Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy funkcjonariusz:
1)
ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego
popełnienia, na to się godzi;
2)
nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności
wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i
powinien przewidzieć.
Art. 109.
1.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie, jeżeli popełnia przewinienie dyscyplinarne
sam albo wspólnie lub w porozumieniu z inną osobą, a także w przypadku, gdy kieruje
popełnieniem przez innego funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego.
2.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie także w przypadku, gdy nakłania innego funkcjonariusza
do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego albo ułatwia jego popełnienie.
3.
Każdy z funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1 i 2, odpowiada w granicach swojej
winy, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych osób.
Art. 110.
1.
Szef CBA posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej CBA, zwany dalej „przełożonym dyscyplinarnym”,
posiada władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej jednostce
organizacyjnej.
Art. 111.
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia otrzymania
przez przełożonego, o którym mowa w art. 110 ust. 2, wiadomości o popełnieniu przewinienia
lub naruszeniu dyscypliny służbowej.
2.
Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie 1 roku od dnia
popełnienia czynu, o którym mowa w ust. 1.
3.
W przypadku, gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo,
przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia
karalności przestępstwa.
Art. 112.
O popełnieniu przez funkcjonariusza wykroczenia, w tym także o odmowie przyjęcia mandatu
karnego lub nieuiszczeniu w terminie grzywny nałożonej w drodze mandatu zaocznego,
właściwy organ zawiadamia Szefa CBA.
Art. 113.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne:
1)
nagana;
2)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;
4)
wydalenie ze służby.
2.
Funkcjonariuszowi może być również wymierzona kara dodatkowa w postaci okresowego
pozbawienia premii.
Art. 114.
Kara nagany polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania.
Art. 115.
Kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku polega na wytknięciu
ukaranemu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu go, że jeżeli ponownie popełni
przewinienie dyscyplinarne, może zostać wyznaczony na niższe stanowisko służbowe w
trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną.
Art. 116.
1.
Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe polega na odwołaniu z dotychczas zajmowanego
stanowiska służbowego i mianowaniu na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.
2.
Przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe funkcjonariusza nie
można mianować na wyższe stanowisko służbowe.
Art. 117.
Kara wydalenia ze służby polega na zwolnieniu ze służby w CBA.
Art. 118.
1.
Za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną.
2.
Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną,
odpowiednio surowszą.
Art. 119.
1.
Wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego
i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia
przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień
naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego
przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy
przebieg służby.
2.
Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego:
1)
działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo w stanie po spożyciu
alkoholu lub użyciu innego podobnie działającego środka;
2)
popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed zatarciem wymierzonej
mu kary dyscyplinarnej;
3)
poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie realizacji
zadań CBA lub naruszenie dobrego imienia CBA;
4)
działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
3.
Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego:
1)
nieumyślność jego popełnienia;
2)
podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;
3)
brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;
4)
dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia
dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.
4.
Przy wymierzeniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności, o których mowa w
ust. 1-3, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one dotyczą.
Art. 120.
1.
Przełożony dyscyplinarny, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez
funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego:
1)
wszczyna postępowanie dyscyplinarne:
a)
z własnej inicjatywy,
b)
na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,
c)
na żądanie sądu lub prokuratora;
2)
może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek pokrzywdzonego.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2, zawiadamia się odpowiednio
sąd lub prokuratora albo pokrzywdzonego o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i
wyniku tego postępowania, przesyłając odpis wydanego orzeczenia lub postanowienia.
Materiały przekazane przez sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego włącza się do akt
postępowania dyscyplinarnego.
3.
Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji
prawnej albo tożsamości sprawcy, przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony
dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te należy
ukończyć w terminie 30 dni.
4.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu
postępowania dyscyplinarnego. Funkcjonariusza, co do którego wydano postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, uważa się za obwinionego.
5.
Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:
1)
oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania postanowienia;
3)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją
prawną;
5)
uzasadnienie faktyczne zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego;
6)
oznaczenie rzecznika dyscyplinarnego prowadzącego postępowanie;
7)
podpis z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego;
8)
pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu w toku postępowania dyscyplinarnego.
Art. 121.
1.
Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza:
1)
jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego;
2)
po upływie terminów określonych w art. 111 ust. 2 i 3;
3)
w przypadku śmierci funkcjonariusza;
4)
jeżeli w tej samej sprawie zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne lub toczy się
postępowanie dyscyplinarne.
2.
Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz orzeczenie o umorzeniu
postępowania dyscyplinarnego doręcza się pokrzywdzonemu, jeżeli złożył on wniosek
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może
wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie do Szefa CBA, w terminie 7 dni od dnia
ich doręczenia.
Art. 122.
1.
Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 120
ust. 3, prowadzi rzecznik dyscyplinarny.
2.
Szef CBA wyznacza w każdej jednostce organizacyjnej CBA, na wniosek przełożonych dyscyplinarnych,
rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat spośród funkcjonariuszy w służbie stałej.
3.
Rzecznika dyscyplinarnego odwołuje się w przypadkach:
1)
zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia go ze służby w CBA;
2)
prawomocnego ukarania go karą dyscyplinarną.
4.
Rzecznik dyscyplinarny, za zgodą Szefa CBA, może skorzystać z pomocy innego rzecznika
dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności dowodowych.
5.
Rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny podlega wyłączeniu od udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1)
sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2)
jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej
w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego;
3)
był świadkiem czynu;
4)
między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi stosunek
osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
6.
Rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego można wyłączyć od udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.
7.
O okolicznościach uzasadniających wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym
rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny zawiadamiają niezwłocznie Szefa
CBA.
8.
Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w
postępowaniu dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek obwinionego lub jego
obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
9.
Szef CBA wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego
lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 123.
1.
W przypadku wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,
na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje Szef CBA.
2.
W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 122 ust. 5 i 6 wobec Szefa
CBA, postępowanie dyscyplinarne przejmuje jeden z jego zastępców.
3.
W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym
na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje do prowadzenia
inny wyznaczony rzecznik dyscyplinarny.
4.
Do czasu wydania przez Szefa CBA postanowienia o wyłączeniu rzecznik dyscyplinarny
podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 124.
1.
Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do
wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego, przyjmuje
od niego wyjaśnienia, dokonuje oględzin. Z czynności tych sporządza protokoły. Rzecznik
dyscyplinarny może także zlecić przeprowadzenie odpowiednich badań.
2.
Z czynności innych niż wymienione w ust. 1 sporządza się protokół, jeżeli przepis
szczególny tego wymaga albo przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny uzna
to za potrzebne. W pozostałych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki
urzędowej.
3.
Protokół zawiera:
1)
oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca, osób w niej uczestniczących lub obecnych
oraz charakteru ich uczestnictwa;
2)
opis przebiegu czynności;
3)
w miarę potrzeby:
a)
stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
b)
oświadczenia i wnioski uczestników czynności,
c)
pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach.
4.
Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych okoliczności
przez rzecznika dyscyplinarnego lub kierownika jednostki organizacyjnej CBA, o którym
mowa w ust. 8, zapisuje się w protokole z możliwą dokładnością, a osoby biorące udział
w czynności mają prawo żądać zapisania w protokole z pełną dokładnością wszystkiego,
co dotyczy ich praw i interesów.
5.
Osoby biorące udział w czynności, z której jest sporządzany protokół, a także osoby
obecne, po zapoznaniu się z treścią protokołu, podpisują każdą jego stronę. Odmowę
zapoznania się z treścią protokołu, a także odmowę lub brak podpisu którejkolwiek
osoby należy omówić w protokole.
6.
Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wydaje postanowienia, jeżeli ich wydanie
nie jest zastrzeżone do właściwości przełożonego dyscyplinarnego.
7.
Postanowienie wydane w toku postępowania, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania
dyscyplinarnego, powinno zawierać:
1)
oznaczenie wydającego postanowienie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania postanowienia;
3)
podstawę prawną wydania postanowienia;
4)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
5)
rozstrzygnięcie;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne;
7)
pouczenie, czy i w jakim trybie przysługuje prawo złożenia zażalenia;
8)
podpis z podaniem imienia i nazwiska wydającego postanowienie.
8.
W przypadku konieczności przeprowadzenia czynności poza miejscowością, w której toczy
się postępowanie dyscyplinarne, przełożony dyscyplinarny może zwrócić się o ich przeprowadzenie
do kierownika jednostki organizacyjnej CBA właściwego według miejsca, w którym czynność
ma być dokonana.
9.
Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem
innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny
może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości
lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych
akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
10.
Jeżeli zebrany materiał dowodowy to uzasadnia, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie
o zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.
Art. 125.
1.
W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do:
1)
składania wyjaśnień;
2)
odmowy składania wyjaśnień;
3)
zgłaszania wniosków dowodowych;
4)
przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek;
5)
ustanowienia obrońcy, także spośród funkcjonariuszy;
6)
wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania
przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach
wskazanych w ustawie; od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie
przysługuje do Szefa CBA.
2.
Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli
sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje
zażalenie.
3.
Ustanowienie obrońcy, jeżeli nie zawiera ograniczeń, uprawnia go do działania w całym
postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia.
O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym
lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego.
4.
Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować
z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o
tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy,
jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany
podejmować niezbędne czynności.
5.
Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim
obwinionego.
6.
Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania
dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
W przypadku doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego
przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy
się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej.
7.
Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, który rozstrzyga
o uwzględnieniu wniosku albo odmawia, w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku,
jeżeli:
1)
okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy
albo jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy;
2)
dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności lub nie da się przeprowadzić;
3)
przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne z prawem.
8.
Na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku dowodowego przysługuje zażalenie.
9.
Nieusprawiedliwiona nieobecność obwinionego w służbie, zwolnienie obwinionego od zajęć
służbowych z powodu choroby oraz nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie
rzecznika dyscyplinarnego nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego, a czynności,
w których jest przewidziany udział obwinionego, nie przeprowadza się albo przeprowadza
się w miejscu jego pobytu.
10.
Udział w czynnościach dowodowych oraz zapoznanie z aktami postępowania dyscyplinarnego
obwinionego zwolnionego od zajęć służbowych z powodu choroby wymaga zgody lekarza,
który orzekł czasową niezdolność obwinionego do służby. W przypadku braku możliwości
nawiązania kontaktu z lekarzem lub zmiany lekarza zgody takiej może udzielić lekarz,
który obecnie leczy obwinionego, a w dalszej kolejności lekarz o takiej samej specjalności.
Art. 126.
1.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać
okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
2.
Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona
prawomocnym orzeczeniem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść
obwinionego.
Art. 127.
1.
Czynności dowodowe w postępowaniu dyscyplinarnym powinny być zakończone w terminie
miesiąca od dnia wszczęcia tego postępowania. Przełożony dyscyplinarny, w drodze postanowienia,
może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych do 2 miesięcy.
2.
Szef CBA, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych
na czas oznaczony powyżej 2 miesięcy.
3.
Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie dyscyplinarne z powodu zaistnienia
długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania. Na postanowienie
o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego przysługuje zażalenie w terminie 7 dni
od dnia doręczenia postanowienia. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte
z inicjatywy pokrzywdzonego, zażalenie to może również złożyć pokrzywdzony.
4.
Przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania
dyscyplinarnego po ustaniu przeszkody, o której mowa w ust. 3.
Art. 128.
1.
Rzecznik dyscyplinarny, po przeprowadzeniu czynności dowodowych i uznaniu, że zostały
wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, zapoznaje obwinionego z aktami postępowania
dyscyplinarnego.
2.
Obrońca może zapoznać się z aktami postępowania dyscyplinarnego, o których mowa w
ust. 1, nie później niż do dnia zapoznania obwinionego z tymi aktami.
3.
Z czynności zapoznania z aktami postępowania dyscyplinarnego sporządza się protokół.
4.
Odmowa zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę
okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik dyscyplinarny dokonuje wzmianki
o odmowie w aktach postępowania.
5.
Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego
zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Na wydane przez rzecznika dyscyplinarnego postanowienie
o odmowie uzupełnienia akt postępowania dyscyplinarnego obwinionemu służy prawo złożenia
zażalenia.
6.
Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z uzupełnionymi aktami
postępowania dyscyplinarnego zgłosić wniosek o ich uzupełnienie w zakresie wynikającym
z przeprowadzonych czynności dowodowych uzupełniających akta tego postępowania.
7.
Rzecznik dyscyplinarny, po zapoznaniu obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego,
wydaje postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych oraz sporządza sprawozdanie,
które:
1)
wskazuje prowadzącego postępowanie i przełożonego dyscyplinarnego, który wydał postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;
2)
wskazuje obwinionego oraz określa zarzucane mu przewinienie dyscyplinarne, z opisem
stanu faktycznego ustalonym na podstawie zebranych dowodów;
3)
przedstawia wnioski dotyczące uniewinnienia, odstąpienia od ukarania lub wymierzenia
kary albo umorzenia postępowania.
Art. 129.
1.
Na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony
dyscyplinarny wydaje orzeczenie o:
1)
uniewinnieniu albo
2)
odstąpieniu od ukarania, albo
3)
ukaraniu, albo
4)
umorzeniu postępowania.
2.
Orzeczenie powinno zawierać:
1)
oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania orzeczenia;
3)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z kwalifikacją prawną;
5)
rozstrzygnięcie o uniewinnieniu, stwierdzeniu winy i odstąpieniu od ukarania lub wymierzeniu
kary dyscyplinarnej albo umorzeniu postępowania dyscyplinarnego;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia;
7)
pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania;
8)
podpis, z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego, oraz pieczęć jednostki
organizacyjnej CBA.
3.
Przełożony dyscyplinarny uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 128 ust. 7, oraz
przekazuje akta sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu do uzupełnienia, w przypadku stwierdzenia,
że nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy.
4.
Przełożony dyscyplinarny umarza postępowanie dyscyplinarne w przypadkach, o których
mowa w art. 121 ust. 1, albo gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innej przyczyny.
5.
Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień
szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości
i warunki osobiste funkcjonariusza oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają
przypuszczenie, że pomimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny
służbowej oraz zasad etyki zawodowej.
6.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem sporządza się na piśmie nie
później niż w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia o zakończeniu czynności
dowodowych.
7.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie obwinionemu.
8.
Jeżeli przełożony dyscyplinarny uzna, że należy wymierzyć karę dyscyplinarną, do której
wymierzenia nie jest uprawniony, wniosek w tej sprawie wraz z aktami postępowania
dyscyplinarnego przesyła Szefowi CBA.
9.
W przypadku zamiaru wymierzenia kary wydalenia ze służby w CBA, Szef CBA, przed wydaniem
orzeczenia dyscyplinarnego, wzywa obwinionego w celu wysłuchania go. W wysłuchaniu
uczestniczy rzecznik dyscyplinarny. Obwinionemu doręcza się sprawozdanie w terminie
umożliwiającym zapoznanie się z nim przed wysłuchaniem.
10.
Przepisu ust. 9 nie stosuje się w przypadku:
1)
tymczasowego aresztowania obwinionego;
2)
odmowy obwinionego stawienia się lub nieusprawiedliwionej nieobecności;
3)
zaistnienia innej przeszkody uniemożliwiającej obwinionemu stawienie się w terminie
14 dni od dnia doręczenia postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych.
Art. 130.
1.
Postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej
instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
2.
Odwołanie składa się do Szefa CBA za pośrednictwem przełożonego dyscyplinarnego, który
wydał orzeczenie w pierwszej instancji.
3.
Szef CBA odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione
po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie
w tej sprawie jest ostateczne.
4.
Jeżeli orzeczenie lub postanowienie w pierwszej instancji wydał Szef CBA, odwołanie
lub zażalenie nie przysługuje. Obwiniony może jednak w terminie, o którym mowa w ust.
1, zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku
tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń.
Art. 131.
1.
W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego
ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym. Jeżeli jest to potrzebne do prawidłowego
wydania orzeczenia, Szef CBA może uzupełnić materiał dowodowy, zlecając rzecznikowi
dyscyplinarnemu prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne wykonanie czynności dowodowych,
określając ich zakres.
2.
Z materiałami uzyskanymi w wyniku czynności dowodowych, o których mowa w ust. 1, rzecznik
dyscyplinarny zapoznaje obwinionego. W terminie 3 dni od dnia zapoznania obwiniony
ma prawo zgłoszenia Szefowi CBA uwag dotyczących przeprowadzonych czynności dowodowych.
Art. 132.
1.
Szef CBA, w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania może powołać komisję do zbadania
zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej „komisją”.
2.
Komisja składa się z trzech funkcjonariuszy w służbie stałej.
3.
Przepisy art. 122 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do członków komisji.
4.
Komisja może wysłuchać rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcę.
5.
Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionych: rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego
lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznawania sprawy.
6.
Komisja może wystąpić do wyższego przełożonego dyscyplinarnego o uzupełnienie materiału
dowodowego w trybie art. 131 ust. 1.
Art. 133.
1.
Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym
sposobu załatwienia odwołania.
2.
Komisja przedstawia Szefowi CBA sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21
dni od dnia jej powołania.
3.
Rozpatrzenie odwołania przez Szefa CBA powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia
wpływu odwołania, a w przypadku powołania komisji - w terminie 7 dni od dnia otrzymania
sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.
4.
Szef CBA może zaskarżone orzeczenie:
1)
utrzymać w mocy albo
2)
uchylić w całości albo w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego, odstąpić
od ukarania, względnie wymierzyć inną karę, bądź uchylając to orzeczenie - umorzyć
postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji, albo
3)
uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez przełożonego
dyscyplinarnego, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia czynności dowodowych
w całości lub w znacznej części.
5.
Postępowanie odwoławcze umarza się w przypadku cofnięcia odwołania.
6.
W postępowaniu odwoławczym Szef CBA nie może wymierzyć surowszej kary dyscyplinarnej,
chyba że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes służby.
Art. 134.
1.
Orzeczenie lub postanowienie staje się prawomocne:
1)
z upływem terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, jeżeli go nie wniesiono;
2)
w dniu wydania przez organ odwoławczy orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie.
2.
Przełożony dyscyplinarny, po uprawomocnieniu się orzeczenia lub postanowienia, niezwłocznie
wykonuje orzeczoną karę.
3.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie
wykonuje karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.
4.
Przełożony, o którym mowa w ust. 3, po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie
wykonuje karę: wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, wydalenia ze służby przez
wydanie decyzji odpowiednio o: zwolnieniu lub odwołaniu ukaranego z dotychczas zajmowanego
stanowiska służbowego i mianowaniu go na niższe stanowisko służbowe albo zwolnieniu
ukaranego funkcjonariusza ze służby.
5.
Prawomocne orzeczenie o odstąpieniu od ukarania albo o ukaraniu oraz prawomocne postanowienie
o odstąpieniu od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego włącza się do akt osobowych
funkcjonariusza.
Art. 135.
1.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania
kar porządkowych oraz zatrzymania i doprowadzenia świadków. W postępowaniu dyscyplinarnym
do świadków nie stosuje się art. 184 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
2.
O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby pozostającej z obwinionym
w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę
zwolnienia od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania służy zażalenie w terminie
3 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Art. 136.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą.
2.
Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie:
1)
6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany;
2)
12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe.
3.
W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej, przełożony dyscyplinarny
może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu określonego w ust. 2, jednak
nie wcześniej niż przed upływem:
1)
3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany;
2)
6 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby
na zajmowanym stanowisku;
3)
12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
4.
Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz znaczące wyniki w służbie przełożony dyscyplinarny
może w każdym czasie zatrzeć karę dyscyplinarną.
5.
Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem kary dyscyplinarnej,
okres wymagany do zatarcia nieodbytej kary biegnie na nowo od dnia orzeczenia nowej
kary.
6.
W przypadku jednoczesnego wykonywania więcej niż jednej kary dyscyplinarnej zatarcie
kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla kary surowszej.
7.
Zatarcie kary dyscyplinarnej powoduje usunięcie z akt osobowych funkcjonariusza orzeczenia
o ukaraniu. Orzeczenie o odstąpieniu od ukarania usuwa się z akt osobowych po upływie
6 miesięcy od dnia jego uprawomocnienia się, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 137.
1.
Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
1)
dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się
fałszywe;
2)
zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania
dyscyplinarnego;
3)
orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ
na treść orzeczenia;
4)
orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały
następnie uchylone lub zmienione.
2.
Postępowanie dyscyplinarne wznawia się na wniosek ukaranego lub obwinionego, albo
w przypadku jego śmierci na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej,
jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie
przepis prawny będący podstawą wydania orzeczenia dyscyplinarnego.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wniosek o wznowienie składa się w terminie miesiąca
od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
4.
Postępowania dyscyplinarnego, w przypadku śmierci obwinionego lub ukaranego, nie wznawia
się na niekorzyść ukaranego po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.
5.
Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia
się orzeczenia.
6.
Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne, wznawia
postępowanie dyscyplinarne z urzędu lub na wniosek ukaranego lub obwinionego albo,
w przypadku jego śmierci, na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.
O wznowieniu postępowania dyscyplinarnego z urzędu zawiadamia się ukaranego lub obwinionego
albo, w przypadku jego śmierci, członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.
7.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego,
który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym
obwiniony lub ukarany dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia
postępowania.
8.
Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność przełożonego dyscyplinarnego,
o którym mowa w ust. 6, o wznowieniu rozstrzyga wyższy przełożony dyscyplinarny.
9.
Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu oraz
członkowi rodziny uprawnionemu do renty rodzinnej, o którym mowa w ust. 6, służy zażalenie
do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia doręczenia, z tym że na postanowienie wydane
przez Szefa CBA przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy.
Art. 138.
1.
Po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się czynności dowodowe ograniczone
do przyczyn wznowienia, a po ich zakończeniu, stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje
się orzeczenie:
1)
uchylające dotychczasowe orzeczenie i stwierdzające uniewinnienie ukaranego lub umorzenie
postępowania dyscyplinarnego albo
2)
zmieniające dotychczasowe orzeczenie i wymierzające inną karę dyscyplinarną, albo
3)
odmawiające uchylenia dotychczasowego orzeczenia.
2.
Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary dyscyplinarnej nie może
nastąpić po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.
3.
Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie
następuje z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do popełnionego przewinienia
dyscyplinarnego.
4.
Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę łagodniejszą, ulegają
uchyleniu skutki kary dotychczasowej, a w przypadku wymierzenia kary surowszej, jej
wykonanie rozpoczyna się od dnia wymierzenia.
5.
Na orzeczenie i postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego
służy ukaranemu lub obwinionemu, a w przypadku jego śmierci, członkowi rodziny uprawnionemu
do renty rodzinnej, odwołanie lub zażalenie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia
doręczenia, z tym że na orzeczenia i postanowienia wydane przez Szefa CBA przysługuje
jedynie, w takim samym terminie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
6.
Termin zatarcia kary zmienionej w następstwie wznowienia postępowania liczy się od
dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary. Na poczet okresu zatarcia
nowej kary zalicza się okres zatarcia, który upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia
kary dotychczasowej.
Art. 139.
Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi
przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Art. 140.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania
czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do funkcjonariuszy,
w tym obieg dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym, prostowanie błędów
pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, oraz określi wzory postanowień
i innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu dyscyplinarnym, mając na względzie
sprawność prowadzonego postępowania.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 141-210.
(pominięte).
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 211.
Postępowania przygotowawcze oraz inne postępowania wszczęte i niezakończone przez
Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dnia wejścia w życie art. 197 pkt 1, które
związane są z realizacją zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, toczą się nadal, na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 212.
1.
W okresie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy funkcjonariusze pełniący
służbę w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej mogą zgłosić
zamiar wstąpienia do służby w CBA.
2.
Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej zgłaszają
pisemnie zamiar wstąpienia do służby w CBA do Szefa CBA lub Pełnomocnika, o którym
mowa w art. 214 ust. 1.
3.
Przepis art. 50 stosuje się odpowiednio.
4.
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego zawiadamia pisemnie, odpowiednio Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży
Granicznej, o zakwalifikowaniu funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Policji, Straży Granicznej do służby w CBA.
5.
Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 4, zwalnia się ze służby w Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od
dnia zawiadomienia. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendant Główny Policji
lub Komendant Główny Straży Granicznej informują pisemnie Szefa CBA o przewidywanym
terminie zwolnienia funkcjonariusza ze służby.
6.
Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej, zakwalifikowani
do służby, stają się funkcjonariuszami CBA z dniem mianowania ich do służby przez
Szefa CBA, zachowując ciągłość służby.
Art. 213.
1.
Funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zwolnionemu w trybie, o którym
mowa w art. 212 ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych
ze zwolnieniem ze służby, określonych w art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu.
2.
Funkcjonariuszowi Policji zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212 ust. 5, nie
przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby, określonych
w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
3.
Funkcjonariuszowi Straży Granicznej zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212
ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze
służby, określonych w art. 118 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
Art. 214.
(pominięty).
Art. 215.
(pominięty).
Art. 216.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia38)Ustawa została ogłoszona w dniu 23 czerwca 2006 r., z wyjątkiem art. 197 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia
ogłoszenia, oraz art. 214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Z dniem 3 lipca 2010 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca
2009 r. sygn. akt K 54/07 (Dz. U. Nr 105, poz. 880).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr
86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192,
poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,
poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz.
1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125,
poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz.
1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202,
Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz.
767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr
240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i 1247 oraz z 2014 r.
poz. 538.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1036, 1149, 1247 i 1304 oraz z 2014 r. poz. 312, 1215 i 1328.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 95 i 742, z 2013 r.
poz. 766 i 1290 oraz z 2014 r. poz. 1136 i 1138.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 75, poz. 331, z
1993 r. Nr 16, poz. 67 i Nr 134, poz. 647, z 2001 r. Nr 4, poz. 24, z 2005 r. Nr 167,
poz. 1398 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.
Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716,
Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190,
poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz.
669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z
2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678,
Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i
1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529,
z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 85, 384,
694 i 1375.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679,
z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93,
poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703,
z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344,
z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108,
poz. 911, Nr 115, poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589,
z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr 40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228,
z 2011 r. Nr 39, poz. 201 i 202, Nr 112, poz. 654, Nr 129, poz. 734, Nr 185, poz.
1092, Nr 217, poz. 1280 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 908, z 2013 r. poz. 628
i 1247 oraz z 2014 r. poz. 287 i 619.
9)
Dodany przez art. 77 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej (Dz. U. poz. 628), która weszła w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1165 oraz z 2014 r.
poz. 24 i 1199.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 77 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
12)
Przez art. 77 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
13)
Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje gwarancji niezwłocznego,
komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów zawierających informacje objęte
zakazami dowodowymi, co do których sąd nie uchylił tajemnicy zawodowej bądź uchylenie
było niedopuszczalne, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 lipca
2014 r. sygn. akt K 23/11 (Dz. U. poz. 1055).
14)
Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje zniszczenia
danych niemających znaczenia dla prowadzonego postępowania, na podstawie wyroku Trybunału
Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 13.
15)
Utraci moc z dniem 7 lutego 2016 r. przez to, że nie przewiduje niezależnej kontroli
udostępniania danych telekomunikacyjnych, o których mowa w art. 180c i art. 180d ustawy
z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243), na
podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w odnośniku 13.
16)
W tym brzmieniu obowiązuje do dnia wejścia zmiany, o której mowa w odnośniku 17.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 23 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy
- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247), która
wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2015 r.
18)
Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 85, poz. 459, Nr 112, poz. 654, Nr 153, poz. 903 i Nr 160, poz. 963 oraz z 2012 r.
poz. 1209 i 1315.
20)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z
1989 r. Nr 34, poz. 187, z 1990 r. Nr 29, poz. 173, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z
1996 r. Nr 114, poz. 542, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r.
Nr 90, poz. 999, z 2001 r. Nr 112, poz. 1198, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r.
Nr 111, poz. 1181, z 2005 r. Nr 39, poz. 377, z 2007 r. Nr 89, poz. 590, z 2010 r.
Nr 182, poz. 1228 i Nr 235, poz. 1551, z 2011 r. Nr 85, poz. 459, Nr 156, poz. 934,
Nr 205, poz. 1204 i Nr 282, poz. 1660, z 2012 r. poz. 1136 oraz z 2013 r. poz. 771.
21)
Dodany przez art. 77 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
22)
Dodany przez art. 77 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
23)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 675, 983, 1036, 1238, 1304 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 822, 1133, 1138 i 1146.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie
ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej,
ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz
Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 502), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2014 r.
25)
Dodany przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie
ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 675), która weszła
w życie z dniem 17 czerwca 2013 r.
27)
Przez art. 46 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. poz. 616), która
weszła w życie z dniem 1 lipca 2014 r.
28)
Przez art. 8 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 664), która weszła w życie z
dniem 1 stycznia 2013 r.
29)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1623, 1650 i 1717 oraz z 2014 r. poz. 567, 598, 1146 i 1161.
30)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1717 i 1734 oraz z 2014 r. poz. 496, 567, 683 i 684.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
24.
32)
Przez art. 7 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 24.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
24.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy
o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1351), która weszła w życie z
dniem 5 grudnia 2013 r.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.
36)
Dodany przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 26.
37)
Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.
38)
Ustawa została ogłoszona w dniu 23 czerwca 2006 r.