Ustawaz dnia 8 listopada 2013 r.o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady
i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie
ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium
informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej „centralnym repozytorium”.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Przepisów ustawy w zakresie przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium
oraz jej udostępniania w tym repozytorium nie stosuje się do:
1)
centralnej bazy danych ksiąg wieczystych, o której mowa w art. 363 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ,
2)
Krajowego Rejestru Karnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym ,
3)
Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz elektronicznego katalogu dokumentów spółek, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt
1 tej ustawy,
4)
rejestru zastawów, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze
zastawów .
”
;
2)
w art. 7 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
udostępniania w centralnym repozytorium.
”
;
3)
w art. 9:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji
Publicznej:
1)
zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z odnośnikami
umożliwiającymi połączenie z ich stronami,
2)
zapewniającą dostęp do informacji publicznej oraz możliwość jej przeszukiwania w systemie,
o którym mowa w ust. 4a,
3)
zapewniającą dostęp do centralnego repozytorium.
2.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, przez zastosowanie systemu, o którym
mowa w ust. 4a, albo innego systemu teleinformatycznego, tworzą własne strony Biuletynu
Informacji Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu
w tej drodze.
”
,
b)
w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
nieodpłatnie udostępnia system, o którym mowa w ust. 4a.
”
,
c)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Scentralizowany System Dostępu do Informacji Publicznej stanowi system teleinformatyczny,
który umożliwia tworzenie stron Biuletynu Informacji Publicznej, o których mowa w
ust. 2, oraz przetwarzanie informacji publicznych, w tym ich przeszukiwanie według
kryteriów przedmiotowych i podmiotowych.
”
;
4)
w art. 9a:
a)
w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Do przekazania, w celu udostępnienia w centralnym repozytorium, posiadanego zasobu
informacyjnego oraz metadanych opisujących jego strukturę, a także ich systematycznego
weryfikowania i aktualizowania są obowiązane:
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, może zostać spełniony poprzez przekazanie:
1)
zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust. 2,
2)
metadanych, o których mowa w ust. 2, w przypadku gdy zasób informacyjny jest przez
podmiot udostępniany w repozytorium powszechnie dostępnym w sieci teleinformatycznej
innym niż centralne repozytorium.
2b.
Podmioty wskazane w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 są obowiązane do dostosowania:
1)
formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt
maszynowy do zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne ,
2)
metadanych, o których mowa w ust. 2, do zestawu elementów metadanych, o których mowa
w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 i art. 9b ust. 6.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, odrębnie
dla poszczególnych podmiotów, o których mowa w ust. 2:
1)
sposób realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie posiadaną
przez ten podmiot infrastrukturę teleinformatyczną umożliwiającą gromadzenie w niej
informacji publicznych oraz ich udostępnianie, a także możliwości techniczne przechowywania
tych informacji w centralnym repozytorium,
2)
zakres zasobu informacyjnego, mając na względzie szczególne znaczenie określonych
informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa informacyjnego,
3)
dodatkowe wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego oraz dodatkowy zestaw
elementów metadanych, innych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art.
9b ust. 6, mając na względzie sposób koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny,
ułatwiające jego wyszukiwanie w sposób określony w art. 9b ust. 2, kontrolę, długotrwałe
przechowywanie i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania
informacji publicznych i ich maszynowego odczytu,
4)
harmonogram przekazania zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust.
2, oraz ich aktualizowania mając na względzie konieczność zagwarantowania aktualności
informacji.
”
;
5)
art. 9b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9b.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie
dostępne w sieci teleinformatycznej.
2.
Centralne repozytorium zapewnia przeszukiwanie zasobów informacyjnych w szczególności
według:
1)
kryterium przedmiotowego,
2)
kryterium podmiotowego,
3)
elementów metadanych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 i art.
9a ust. 3.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić wyspecjalizowanym podmiotom
czynności związane z prowadzeniem centralnego repozytorium, pod warunkiem zapewnienia:
1)
przez te podmioty:
a)
rozliczalności i niezawodności jego prowadzenia,
b)
integralności, rozliczalności, dostępności, autentyczności i niezaprzeczalności zasobów
informacyjnych w nim udostępnianych,
2)
możliwości przeprowadzenia przez tego ministra kontroli spełnienia warunków, o których
mowa w pkt 1.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywane zasoby informacyjne
oraz metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2, pod względem spełnienia wymogów, o
których mowa w art. 9a ust. 2b, oraz wymogów określonych w przepisach wydanych na
podstawie ust. 6 i art. 9a ust. 3.
5.
W przypadku gdy zasób informacyjny lub metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2,
nie spełniają wymogów, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw informatyzacji
wzywa podmiot, który je przekazał do ich niezwłocznego dostosowania do tych wymogów.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób weryfikacji, o której mowa
w ust. 4, sposób przetwarzania i udostępniania w centralnym repozytorium zasobów informacyjnych
i metadanych, o których mowa w art. 9a ust. 2, oraz standardy techniczne prowadzenia
centralnego repozytorium, minimalny zestaw elementów metadanych, o których mowa w
art. 9a ust. 2, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność zapewnienia
przeszukiwalności, dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników, możliwość
zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności i efektywności.
”
.
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271,
z 2004 r. Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 132, poz. 1110, z 2010 r.
Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 204, poz. 1195 oraz z 2012 r. poz. 473 i 908.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 830, 941 i 1289.