Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiejz dnia 28 lutego 2012 r.w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości do 24 m
- Załącznik nr 2 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości co najmniej 24 m
- Załącznik nr 3 - Wytyczne w sprawie rozkładów alarmowych na jachtach morskich
- Załącznik nr 4 - Wytyczne w sprawie opracowywania planów ochrony pożarowej jachtów morskich
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 110 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpiecznego uprawiania żeglugi jachtów morskich, w
zależności od ich długości oraz rejonu pływania.
§ 2.
1.
Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:
1)
jachtów regatowych, rozumianych jako jachty morskie przeznaczone wyłącznie do regat
i zawodów sportowych, posiadające klasę regatową i ważny certyfikat wydany przez polski
związek sportowy albo podmiot właściwy dla państwa bandery jachtu oraz wiosłowych
łodzi regatowych, uczestniczących w treningach lub regatach na wodach morskich, na
akwenach znajdujących się pod stałą obserwacją i osłoną ratowniczą;
2)
rowerów wodnych, kajaków, desek z żaglem, pontonów pneumatycznych bez napędu, bez
względu na wielkość, oraz innych podobnych jednostek pływających o długości do 5 m,
uprawiających żeglugę tylko w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do
zachodu Słońca, na polskich obszarach morskich w odległości do 2 mil morskich od linii
brzegu morskiego;
3)
jachtów rekreacyjnych o długości do 15 m, które dobrowolnie nie poddały się inspekcji;
4)
skuterów używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.
2.
Do skuterów używanych w celach, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się przepisy dotyczące przeglądów technicznych.
§ 3.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
długości - należy przez to rozumieć długość kadłuba, która oznacza długość mierzoną
między skrajnymi punktami kadłuba na rufie i dziobie z pominięciem części należących
do wyposażenia kadłuba, takich jak: ster, bukszpryt, odbojnice, kosze dziobowe i rufowe;
2)
uprawianiu żeglugi pod nadzorem - należy przez to rozumieć żeglugę w porze dziennej,
rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na akwenie, na którym prowadzona
jest ciągła obserwacja przy zapewnieniu możliwości podjęcia na tym akwenie natychmiastowej
akcji ratowniczej z wykorzystaniem łodzi ratunkowej oraz odpowiedniego sprzętu ratunkowego
i wyposażenia technicznego.
§ 4.
Jachty morskie mogą uprawiać żeglugę w następujących rejonach pływania:
1)
Rejonie T - żeglugę na akwenach treningowych - żeglugę w obrębie portów oraz na akwenach
określonych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego; za równorzędną z żeglugą
na akwenach treningowych uważa się żeglugę na:
a)
akwenie Roztoki Odrzańskiej, do linii równoleżnika przechodzącego przez stawy Bramy
Torowej nr 4, na Kanale Piastowskim, Starej Świnie i jeziorze Wicko ograniczonym od
południa linią prostopadłą do osi toru wodnego Świnoujście - Szczecin i przechodzącą
przez stawy Bramy Torowej nr 1,
b)
wodach Zatoki Skoszewskiej ograniczonej od zachodu południkiem przechodzącym przez
stawę na południowym cyplu półwyspu Rów,
c)
rzece Dziwnie i Zalewie Kamieńskim do mostu w Dziwnowie,
d)
Zalewie Wiślanym,
e)
Zatoce Puckiej na północ od linii łączącej Babie Doły z Jastarnią;
2)
Rejonie 1 - żeglugę osłoniętą - żeglugę na wodach Zalewu Szczecińskiego, Zatoce Pomorskiej
na południe od linii łączącej latarnię morską Niechorze z cyplem Nord Perd na wyspie
Rugia oraz na Zatoce Gdańskiej na południe od linii łączącej latarnię morską Hel z
latarnią morską w Krynicy Morskiej lub na innych wodach osłoniętych o podobnych warunkach
żeglugowych oraz Morzu Bałtyckim i innym morzu zamkniętym w odległości do 6 mil morskich
od linii brzegu;
3)
Rejonie 2 - żeglugę przybrzeżną - żeglugę w odległości do 20 mil morskich od linii
brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach
żeglugowych;
4)
Rejonie 3 - żeglugę pełnomorską - żeglugę w odległości do 200 mil morskich od linii
brzegu;
5)
Rejonie 4 - żeglugę oceaniczną - żeglugę bez ograniczeń.
§ 5.
Jacht może być używany w żegludze morskiej, jeżeli odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa
w zakresie stanu technicznego, obsadzenia załogą, wyposażenia w środki ratunkowe,
sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne,
wyposażenia pokładowego i awaryjnego oraz innym wymaganiom określonym w rozporządzeniu.
§ 6.
W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien:
1)
zapewnić, aby każdy członek załogi oraz pasażer został zapoznany z zasadami użytkowania
środków ratunkowych będących na wyposażeniu jachtu morskiego oraz rozkładem alarmowym;
2)
przedsięwziąć wszelkie środki wynikające z zasad dobrej praktyki morskiej.
§ 7.
Każdy jacht morski powinien być używany zgodnie z jego przeznaczeniem wynikającym
z dokumentu rejestracyjnego oraz karty bezpieczeństwa.
Rozdział 2
Wymagania bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego
§ 8.
Jacht odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego, jeżeli odpowiada
przepisom technicznym w zakresie:
1)
konstrukcji kadłuba;
2)
wyposażenia kadłubowego;
3)
urządzeń kotwicznych i cumowniczych;
4)
osprzętu żaglowego, masztów i olinowania (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
5)
silników napędowych oraz urządzeń maszynowych;
6)
mechanizmów pomocniczych;
7)
zbiorników ciśnieniowych wraz z ich urządzeniami;
8)
instalacji rurociągów;
9)
wałów śrubowych oraz śrub napędowych i innych pędników;
10)
urządzeń elektrycznych oraz ich instalacji;
11)
ochrony przeciwpożarowej;
12)
stateczności, pływalności i niezatapialności;
13)
wolnej burty (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
14)
urządzeń kuchennych i grzewczych;
15)
ochrony środowiska;
16)
innych urządzeń z zakresu technicznego stanu bezpieczeństwa;
17)
pomieszczeń załogowych i pasażerskich.
§ 9.
Jacht, jego urządzenia i wyposażenie podlegają w zakresie wymagań, o których mowa
w § 8, nadzorowi technicznemu, który obejmuje budowę, odbudowę, przebudowę, wyposażenie,
remonty i przeglądy techniczne.
§ 10.
1.
Uznana organizacja lub podmiot upoważniony do wykonywania przeglądów technicznych
jachtów o długości do 15 m, na podstawie pozytywnych wyników przeglądu technicznego,
wydaje dokument potwierdzający zdolność jachtu morskiego pod względem technicznym
do uprawiania żeglugi.
2.
W dokumencie, o którym mowa w ust. 1, określa się warunki uprawiania żeglugi.
3.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat.
4.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej następujące informacje:
1)
nazwę podmiotu wystawiającego dokument;
2)
nazwę jachtu morskiego;
3)
numer rejestrowy oraz nazwę rejestru;
4)
nazwę armatora;
5)
port macierzysty;
6)
nazwę budowniczego;
7)
stocznię (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
8)
materiał kadłuba oraz typ konstrukcji;
9)
wymiary główne (długość, szerokość, wysokość boczną, pojemność brutto, maksymalne
zanurzenie);
10)
powierzchnię żagli (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
11)
rodzaj silnika (producent, typ, moc, nr fabryczny);
12)
możliwą maksymalną liczbę osób na pokładzie, w tym liczbę pasażerów;
13)
ograniczenia dotyczące bezpiecznej żeglugi;
14)
datę i miejsce przeglądu;
15)
datę i miejsce wystawienia dokumentu;
16)
datę ważności oraz terminy przeglądów okresowych, jeżeli przepisy klasyfikacyjne danego
podmiotu takie przewidują;
17)
podpis osoby upoważnionej.
§ 11.
Jacht rekreacyjny posiadający znak zgodności „CE” jest zwolniony z nadzoru technicznego
przez okres 10 lat od daty wystawienia Deklaracji Zgodności CE, pod warunkiem że jacht
nie został uszkodzony lub że nie nastąpiła zmiana w jego kadłubie, urządzeniach lub
wyposażeniu, jeżeli uszkodzenie lub zmiana mogą wpłynąć na stan bezpieczeństwa jachtu.
Rozdział 3
Wymagania z zakresu bezpieczeństwa jachtu
§ 12.
1.
Wyposażenie jachtu morskiego w środki ratunkowe, sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony
przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne i wyposażenie pokładowe, w zależności
od długości jachtu oraz rejonu pływania, określają załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.
2.
Dla jachtów morskich o długości do 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika nr 1
do rozporządzenia.
3.
Dla jachtów morskich o długości co najmniej 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika
nr 2 do rozporządzenia.
§ 13.
1.
Na jachcie morskim powinien zostać opracowany rozkład alarmowy stosownie do ilości
osób, środków ratunkowych i urządzeń ratunkowych oraz przeciwpożarowych, określający
sygnały alarmowe, ich charakterystykę oraz sposób postępowania i zadania członków
załogi na wypadek alarmu.
2.
Rozkład alarmowy opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku nr
3 do rozporządzenia.
3.
Rozkład alarmowy powinien być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia
żeglugę międzynarodową - również w języku angielskim.
4.
Na jachtach, na których liczba członków załogi wynosi mniej niż 5 osób, rozkład alarmowy
może być zastąpiony określonymi przez armatora zasadami postępowania członków załogi
w sytuacjach zagrożenia oraz niezbędnymi ćwiczeniami w tym zakresie.
§ 14.
1.
Na jachcie morskim o długości co najmniej 24 m ustala się:
1)
plan ochrony pożarowej, określający liczbę, rodzaj i rozmieszczenie sprzętu ochrony
przeciwpożarowej,
2)
plan rozmieszczenia środków ratunkowych
- zatwierdzane przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego
jachtu.
2.
Plan ochrony pożarowej powinien:
1)
być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia żeglugę międzynarodową -
również w języku angielskim;
2)
być wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dostępnym, a jego kopia przechowywana
przez kapitana jachtu wraz z innymi dokumentami; dodatkowy egzemplarz planu powinien
być przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowanym zgodnie z Konwencją SOLAS,
o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. a ustawy, jako plan dla jednostek ratowniczo-gaśniczych;
pojemnik powinien być oznakowany również w języku polskim w przypadku statków w żegludze
krajowej;
3)
umożliwić załogom jachtów, jednostkom straży pożarnej i odpowiedzialnym za bezpieczeństwo
pożarowe pracownikom stoczni zapoznanie się z rodzajami i rozmieszczeniem:
a)
posterunków dowodzenia i pożarowych,
b)
przegród przeciwpożarowych pionowych i poziomych,
c)
drzwi i zamknięć otworów w przegrodach przeciwpożarowych,
d)
dróg ewakuacji z rejonów i pomieszczeń jachtów,
e)
urządzeń odcinających i wyłączających systemy wentylacji,
f)
zbiorników paliwa i olejów smarowych z zaworami zdalnego odcinania,
g)
urządzeń wykrywczo-sygnalizacyjnych pożaru i alarmowych,
h)
pomp ochrony przeciwpożarowej z zaworami instalacji wodno-hydrantowej,
i)
urządzeń i sprzętu ochrony przeciwpożarowej;
4)
stanowić pomoc w prowadzeniu akcji ratowniczo-gaśniczej i szkoleniu załóg jachtów
oraz jednostek straży pożarnej;
5)
stanowić podstawę prawidłowego rozmieszczenia sprzętu ochrony przeciwpożarowej na
jachtach w końcowej fazie budowy i w trakcie ich eksploatacji.
3.
Plan ochrony pożarowej opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku
nr 4 do rozporządzenia.
4.
Na jachcie morskim o długości do 24 m dyrektor urzędu morskiego właściwego dla portu
macierzystego jachtu ustala wykaz sprzętu ochrony przeciwpożarowej, określający rodzaj
i liczbę sprzętu ochrony przeciwpożarowej oraz jego umiejscowienie.
5.
Plan rozmieszczenia środków ratunkowych może być połączony z planem ochrony pożarowej,
tworząc „Plan Bezpieczeństwa” („SAFETY PLAN”).
§ 15.
Armatorzy jachtów komercyjnych powinni zbierać informacje o osobach znajdujących się
na jachcie, zgodnie z art. 103 ust. 6 ustawy, z podziałem na listę pasażerów oraz
listę członków załogi jachtu.
Rozdział 4
Przepis końcowy
§ 16.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.