Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów oraz sprzętu
- Rozdział 3 - Postępowanie ze zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami
- Rozdział 4 - Rejestr wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
- Rozdział 5 - Obowiązki wprowadzających baterie lub akumulatory
- Rozdział 6 - Opłata produktowa
- Rozdział 7 - Obowiązki użytkowników końcowych
- Rozdział 8 - Obowiązki prowadzących miejsca odbioru
- Rozdział 9 - Opłata depozytowa oraz obowiązki sprzedawców detalicznych baterii kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów kwasowo-ołowiowych
- Rozdział 10 - Obowiązki zbierających zużyte baterie lub zużyte akumulatory
- Rozdział 11 - Obowiązki prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
- Rozdział 12 - Obowiązki organów administracji publicznej
- Rozdział 13 - Przepisy karne i kary pieniężne
- Rozdział 14 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 15 - Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
- Załącznik nr 1 - Baterie przemysłowe i akumulatory przemysłowe
- Załącznik nr 2 - Baterie przenośne i akumulatory przenośne
- Załącznik nr 3 - Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem selektywnego zbierania
- Załącznik nr 4 - Wzory oznakowania baterii i akumulatorów symbolem chemicznym rtęci kadmu i ołowiu
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów;
2)
zasady wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów;
3)
zasady zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i
zużytych akumulatorów.
Art. 2.
Ustawa ma na celu:
1)
ograniczenie negatywnego wpływu baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i zużytych
akumulatorów na środowisko przez redukcję ilości substancji niebezpiecznych w bateriach
i akumulatorach oraz właściwe zbieranie i recykling powstających z nich odpadów, w
tym przez wspieranie wysokiego poziomu zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych;
2)
zharmonizowanie wymogów dotyczących zawartości metali ciężkich w bateriach i akumulatorach
oraz wymogów dotyczących ich oznakowania;
3)
zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i uniknięcia zniekształcenia
konkurencji w obrębie Unii Europejskiej.
Art. 3.
Ustawa reguluje prawa i obowiązki podmiotów:
1)
wprowadzających do obrotu baterie lub akumulatory;
2)
dystrybuujących baterie lub akumulatory lub sprzęt;
3)
zbierających, przetwarzających, dokonujących recyklingu lub unieszkodliwiania zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów;
4)
użytkujących baterie lub akumulatory.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Przepisy ustawy stosuje się do:
1)
wszystkich rodzajów baterii i akumulatorów produkowanych i wprowadzanych do obrotu,
niezależnie od ich kształtu, pojemności, masy, składu materiałowego, sposobu użycia
oraz niezależnie od tego, czy stanowią przynależność albo część składową urządzenia
lub dodatek do innych produktów;
2)
zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do baterii i akumulatorów używanych w:
1)
urządzeniach związanych z ochroną podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich
Unii Europejskiej, broni, amunicji i sprzęcie wojennym, z wyjątkiem produktów, które
nie są przeznaczone specjalnie do celów wojskowych;
2)
urządzeniach przeznaczonych do wysyłania w przestrzeń kosmiczną.
Art. 5.
W sprawach dotyczących zużytych baterii i zużytych akumulatorów w zakresie nieuregulowanym
w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach .
Art. 6.1 orzeczenie
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
bateria, akumulator - źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez bezpośrednie przetwarzanie
energii chemicznej, które składa się z jednego albo kilku:
a)
pierwotnych ogniw baterii nienadających się do powtórnego naładowania albo
b)
wtórnych ogniw baterii nadających się do powtórnego naładowania;
2)
bateria przemysłowa, akumulator przemysłowy - baterię i akumulator, które są przeznaczone
wyłącznie do celów przemysłowych, zawodowych lub do używania w pojazdach elektrycznych,
w szczególności określone w załączniku nr 1 do ustawy;
3)
bateria przenośna, akumulator przenośny - baterię i akumulator, w tym ogniwo guzikowe
lub zestaw, które są szczelnie zamknięte i mogą być przenoszone w ręku oraz nie stanowią
baterii przemysłowej i akumulatora przemysłowego albo baterii samochodowej i akumulatora
samochodowego, w szczególności określone w załączniku nr 2 do ustawy;
4)
bateria samochodowa, akumulator samochodowy - baterię i akumulator, które są używane
do rozruszników, oświetlenia lub inicjowania zapłonu w pojazdach;
5)
decyzje związane z gospodarką odpadami - decyzje, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. o odpadach, w art. 181 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach ;
6)
elektronarzędzie bezprzewodowe - podręczny sprzęt zasilany baterią lub akumulatorem,
który jest przeznaczony do wykorzystania w działalności serwisowej, budowlanej lub
ogrodniczej, w tym narzędzia przeznaczone do toczenia, frezowania, szlifowania, rozdrabniania,
piłowania, ścinania, wiercenia, przebijania otworów, wykrawania, kucia, nitowania,
skręcania, polerowania lub podobnej obróbki drewna, metalu i innych materiałów, a
także do koszenia, cięcia i innych prac;
7)
import - przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium państwa niebędącego państwem
członkowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wprowadzenia
do obrotu na terytorium kraju;
8)
marszałek województwa - odpowiednio:
a)
w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory - marszałka województwa właściwego
ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory,
a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju - Marszałka
Województwa Mazowieckiego,
b)
w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - marszałka województwa właściwego
ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
9)
miejsce odbioru - wyznaczoną część obiektu budowlanego, którym włada podmiot, którego
podstawowa działalność nie polega na gospodarowaniu odpadami, w tym szkoły, placówki
oświatowej lub kulturalno-oświatowej, siedziby urzędu lub instytucji, punkt świadczący
usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub placówkę
handlową prowadzoną przez sprzedawcę detalicznego lub sprzedawcę hurtowego, do których
użytkownik końcowy może oddać zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne;
10)
ogniwo guzikowe - małą baterię przenośną i akumulator przenośny o średnicy większej
niż wysokość, które są wykorzystywane do specjalnych celów, w szczególności do zasilania
aparatów słuchowych, zegarków, małych urządzeń przenośnych lub urządzeń do zasilania
rezerwowego;
11)
poziom zbierania - wyrażony w procentach stosunek masy zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych zebranych zgodnie z ustawą w danym roku kalendarzowym
do średniej masy baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych wprowadzonych do obrotu
przez wprowadzającego baterie lub akumulatory w danym roku kalendarzowym oraz w dwóch
latach poprzednich;
12)
przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ;
13)
przetwarzanie - czynności podejmowane po dostarczeniu zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
w celu ich sortowania, przygotowania do recyklingu lub unieszkodliwiania;
14)
sprzedawca detaliczny - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej
udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w celu używania przez
użytkowników końcowych, w tym także jako przynależność albo część składową urządzenia
lub dodatek do innych produktów;
15)
sprzedawca hurtowy - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej
udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w celu ich dalszego
odpłatnego lub nieodpłatnego udostępniania, w tym także jako przynależność albo część
składową urządzenia lub dodatek do innych produktów;
16)
sprzęt - sprzęt elektryczny lub elektroniczny, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym
i elektronicznym , który jest w całości albo w części zasilany bateriami lub akumulatorami lub jest
przystosowany do tego rodzaju zasilania;
17)
terytorium kraju - terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
18)
urząd marszałkowski - odpowiednio:
a)
w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory - urząd marszałkowski właściwy
ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory,
a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju - Urząd
Marszałkowski Województwa Mazowieckiego,
b)
w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - urząd marszałkowski właściwy
ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
19)
użytkownik końcowy - podmiot wykorzystujący energię elektryczną z baterii lub akumulatorów;
20)
wewnątrzwspólnotowa dostawa - wywóz baterii lub akumulatorów z terytorium kraju na
terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
21)
wewnątrzwspólnotowe nabycie - przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym w celu wprowadzenia do obrotu na terytorium kraju;
22)
wprowadzający baterie lub akumulatory - przedsiębiorcę, który wykonuje działalność
gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów, w tym zamontowanych
w sprzęcie lub pojazdach, po raz pierwszy na terytorium kraju; za wprowadzającego
baterie lub akumulatory uważa się także przedsiębiorcę dokonującego importu lub wewnątrzwspólnotowego
nabycia baterii lub akumulatorów na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej;
23)
wprowadzanie do obrotu - odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie na terytorium państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu używania
lub dystrybucji;
24)
zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory:
a)
podmiot prowadzący punkt zbierania odpadów, posiadający zezwolenie na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania odpadów w postaci zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów,
b)
gminną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie odbierania odpadów
komunalnych,
c)
przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania
odpadów komunalnych;
25)
zestaw - zespół baterii lub akumulatorów połączonych ze sobą lub otoczonych zewnętrzną
osłoną w taki sposób, że nie jest przeznaczony do dzielenia na części ani otwierania
przez użytkownika końcowego;
26)
zużyte baterie, zużyte akumulatory - baterie i akumulatory będące odpadami w rozumieniu
art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
Art. 7.
1.
Wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju następuje z dniem:
1)
wydania baterii lub akumulatorów z magazynu lub przekazania osobie trzeciej, z przeznaczeniem
do używania lub dystrybucji na terytorium kraju - w przypadku baterii lub akumulatorów
wyprodukowanych na terytorium kraju;
2)
wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie;
3)
przywozu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju.
2.
Jeżeli z przepisów ust. 1 wynika, że wprowadzenie baterii lub akumulatorów do obrotu
nastąpiło w dwóch terminach, za dzień wprowadzenia baterii lub akumulatorów do obrotu
na terytorium kraju uważa się dzień wcześniejszy.
3.
Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium
kraju nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na
wprowadzającym baterie lub akumulatory.
Rozdział 2
Wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów oraz sprzętu
Art. 8.1 orzeczenie
1.
Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym baterie i akumulatory zamontowane
w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,0005% wagowo rtęci, z tym że ogniwa guzikowe
nie mogą zawierać więcej niż 2% wagowo rtęci.
2.
Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne, w tym zamontowane
w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,002% wagowo kadmu.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych
przeznaczonych do użytku w:
1)
systemach awaryjnych i alarmowych, w tym w oświetleniu awaryjnym;
2)
urządzeniach medycznych;
3)
elektronarzędziach bezprzewodowych.
Art. 9.1 orzeczenie
1.
Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym zestawy oraz ogniwa guzikowe, powinny
być oznakowane symbolem selektywnego zbierania, którego wzór jest określony w załączniku
nr 3 do ustawy.
2.
Wprowadzane do obrotu:
1)
baterie i akumulatory, w tym zestawy, powinny być oznakowane:
a)
symbolem chemicznym Cd, jeżeli zawierają powyżej 0,002% wagowo kadmu,
b)
symbolem chemicznym Pb, jeżeli zawierają powyżej 0,004% wagowo ołowiu;
2)
ogniwa guzikowe powinny być oznakowane symbolem chemicznym Hg, jeżeli zawierają powyżej
0,0005% wagowo rtęci.
3.
Wzory symboli, o których mowa w ust. 2, są określone w załączniku nr 4 do ustawy.
4.
Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne oraz baterie samochodowe
i akumulatory samochodowe powinny być zaopatrzone w informację o ich pojemności.
5.
Symbole, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz informację, o której mowa w ust. 4, umieszcza
się w sposób widoczny, czytelny i trwały.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, metody określenia
pojemności baterii lub akumulatorów oraz sposób umieszczania informacji o tej pojemności
na bateriach lub akumulatorach, kierując się przepisami prawa Unii Europejskiej w
tym zakresie, względami ochrony środowiska oraz koniecznością zapewnienia rzetelnej
informacji o właściwościach wprowadzanych do obrotu baterii lub akumulatorów.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje
wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów zwolnionych z wymagań określonych w
ust. 1-5, kierując się przepisami prawa Unii Europejskiej w tym zakresie oraz względami
ochrony środowiska.
Art. 10.1 orzeczenie
1.
Zakazuje się wprowadzania do obrotu oraz dystrybucji baterii i akumulatorów niespełniających
wymagań określonych w art. 8 i 9.
2.
Wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory jest obowiązany do wycofania z obrotu
baterii i akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9.
3.
W przypadku niewycofania z obrotu baterii i akumulatorów niespełniających wymagań
określonych w art. 8 i 9 Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje z urzędu decyzję
o wycofaniu z obrotu tych baterii lub akumulatorów.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, zawiera:
1)
zobowiązanie wprowadzającego do obrotu baterie lub akumulatory do odpowiedniego publicznego
wezwania sprzedawców detalicznych, sprzedawców hurtowych oraz użytkowników końcowych
baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9 do oddawania
tych baterii i akumulatorów na koszt i odpowiedzialność wprowadzającego do obrotu
baterie lub akumulatory;
2)
określenie miejsca lub miejsc przyjmowania baterii i akumulatorów niespełniających
wymagań określonych w art. 8 i 9;
3)
nakaz przetworzenia i recyklingu wycofanych z obrotu baterii i akumulatorów, zgodnie
z przepisami ustawy.
5.
Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na miejsce kontroli sprzedawcy
detalicznego lub sprzedawcy hurtowego może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji,
wstrzymanie dystrybucji baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych
w art. 8 i 9.
6.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca
hurtowy jest obowiązany do zwrotu baterii i akumulatorów niespełniających wymagań
określonych w art. 8 i 9 do dostawcy, a w przypadku braku takiej możliwości - do przekazania
tych baterii i akumulatorów jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów do przetworzenia
i recyklingu.
7.
Informację o wynikach kontroli oraz kopię decyzji, o której mowa w ust. 5, wojewódzki
inspektor inspekcji handlowej przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska
w terminie 30 dni od dnia jej wydania.
8.
Decyzjom, o których mowa w ust. 3 i 5, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
9.
Koszty związane z wycofaniem z obrotu, wstrzymaniem dystrybucji lub przekazaniem do
przetworzenia i recyklingu baterii i akumulatorów ponosi wprowadzający do obrotu baterie
lub akumulatory.
Art. 11.1 orzeczenie
1.
Produkowany i wprowadzany do obrotu sprzęt powinien być zaprojektowany w sposób umożliwiający
łatwe usunięcie z niego zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
2.
Do wprowadzanego do obrotu i dystrybuowanego sprzętu, w którym są zamontowane baterie
lub akumulatory, powinna być dołączona instrukcja zawierająca informację o:
1)
sposobie bezpiecznego usunięcia baterii lub akumulatorów z tego sprzętu;
2)
rodzaju zamontowanych baterii lub akumulatorów.
3.
W przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju sprzętu, w którym są zamontowane
baterie lub akumulatory, instrukcję, o której mowa w ust. 2, sporządza się w języku
polskim.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do:
1)
sprzętu, który służy ochronie bezpieczeństwa lub porządku publicznego państw członkowskich
Unii Europejskiej;
2)
sprzętu, w którym baterie lub akumulatory są przylutowane, zgrzewane lub w inny sposób
przymocowane na stałe do końcówek zasilających, zapewniając ciągły dopływ prądu w
warunkach nietypowej eksploatacji oraz w podtrzymaniu danych w ich niezmienionym stanie
w sprzęcie informatycznym, w którym użycie baterii lub akumulatorów jest technicznie
niezbędne;
3)
sprzętu medycznego, który służy do podtrzymywania funkcji życiowych, oraz stymulatorów
serca, w których jest niezbędne nieprzerwane źródło zasilania, a baterie lub akumulatory
mogą być usunięte tylko przez wykwalifikowane osoby;
4)
sprzętu przenośnego, w którym wymiana baterii lub akumulatorów przez niewykwalifikowane
osoby może stanowić zagrożenie dla użytkownika końcowego lub niekorzystnie wpłynąć
na pracę sprzętu.
Rozdział 3
Postępowanie ze zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami
Art. 12.
Zakazuje się umieszczania zużytych baterii i zużytych akumulatorów razem z innymi
odpadami w tym samym pojemniku.
Art. 13.
1.
Zużyte baterie samochodowe i zużyte akumulatory samochodowe oraz zużyte baterie przemysłowe
i zużyte akumulatory przemysłowe powinny być zbierane selektywnie według rodzajów
w celu ułatwienia ich przetwarzania za pomocą technologii i instalacji służących do
przetwarzania i recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
o których mowa w art. 15 ust. 1.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób selektywnego
zbierania zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych
baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych, uwzględniając technologie
przetwarzania i recyklingu oraz kierując się potrzebą zapewnienia wysokich poziomów
recyklingu.
Art. 14.
1.
Magazynowanie i przetwarzanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów w zakładach
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów powinny odbywać się w miejscach
o utwardzonym, nieprzepuszczalnym podłożu, odpornych na działanie warunków atmosferycznych
lub w odpowiednich pojemnikach nieprzewodzących prądu, odpornych na działanie substancji
zawartych w bateriach lub akumulatorach oraz działanie warunków atmosferycznych.
2.
Magazynowanie zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów
samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych
i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych w zakładach przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów powinno odbywać się na nieprzepuszczalnych
podłożach, podłączonych do kanalizacji działającej w obiegu zamkniętym, kierującej
ścieki do specjalnych zbiorników lub do instalacji przerabiającej zużyte baterie lub
zużyte akumulatory.
3.
Zużyte baterie i zużyte akumulatory przeznaczone do przetwarzania i recyklingu mogą
być magazynowane nie dłużej niż przez okres roku łącznie przez wszystkich kolejnych
posiadaczy tych odpadów.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania
dotyczące magazynowania, przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, kierując się względami ochrony środowiska oraz koniecznością zapewnienia
wysokiego poziomu recyklingu;
Art. 15.
1.
Za pomocą technologii i instalacji służących do przetwarzania i recyklingu poszczególnych
rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów muszą zostać osiągnięte następujące
minimalne poziomy wydajności recyklingu:
1)
w przypadku zużytych baterii kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych
- 65% masy zużytych baterii kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych,
w tym recykling zawartości ołowiu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia
stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;
2)
w przypadku zużytych baterii niklowo-kadmowych i zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych
- 75% masy zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych,
w tym recykling zawartości kadmu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia
stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;
3)
w przypadku pozostałych zużytych baterii i zużytych akumulatorów - 50% masy zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposoby obliczania
poziomów wydajności recyklingu, biorąc pod uwagę wymogi ochrony środowiska oraz rozwój
techniczny i naukowy.
Art. 16.
1.
Zakazuje się unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów przez ich
składowanie na składowisku odpadów lub termiczne przekształcanie.
2.
Odpady powstałe po przetworzeniu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o którym
mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2, nienadające się do recyklingu, w zależności od właściwości,
mogą zostać unieszkodliwione przez składowanie na składowisku odpadów lub poddane
termicznemu przekształcaniu.
Rozdział 4
Rejestr wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
Art. 17.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr:
1)
wprowadzających baterie lub akumulatory,
2)
prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
- zwany dalej „rejestrem”.
Art. 18.
1.
Przedsiębiorca przed rozpoczęciem działalności w zakresie wprowadzania do obrotu baterii
lub akumulatorów na terytorium kraju lub przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, przed dokonaniem pierwszego wprowadzenia do obrotu baterii lub akumulatorów
na terytorium kraju lub pierwszego przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
jest obowiązany do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wniosku o wpis
do rejestru oraz uzyskania numeru rejestrowego.
2.
Przedsiębiorca wykonujący działalność w obu zakresach, o których mowa w ust. 1, składa
jeden wniosek o wpis do rejestru, obejmujący dane wymagane dla wniosku o wpis do rejestru
w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane w odniesieniu do:
1)
wprowadzającego baterie lub akumulatory:
a)
firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,
b)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,
c)
europejski numer identyfikacji podatkowej - jeżeli został nadany,
d)
informację o rodzaju wprowadzanych baterii i akumulatorów,
e)
informację o sposobie realizowania obowiązków wynikających z ustawy;
2)
prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów:
a)
firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,
b)
datę i oznaczenie miejsca wpisu przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej
albo do Krajowego Rejestru Sądowego,
c)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,
d)
numer REGON przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,
e)
informację o:
-
-rodzajach przetwarzanych baterii i akumulatorów oraz o prowadzonych procesach przetwarzania i recyklingu,
-
-decyzjach związanych z gospodarką odpadami, zawierających datę wydania, czas obowiązywania, dane dotyczące mocy przetwórczych, oznaczenie organu wydającego decyzję oraz numer wydanej decyzji.
4.
Wprowadzający baterie lub akumulatory dołącza do wniosku uwierzytelnioną kopię dowodu
uiszczenia opłaty rejestrowej.
5.
Przedsiębiorca zagraniczny będący wprowadzającym baterie lub akumulatory wykonuje
obowiązki wynikające z rejestracji za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania
zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 19.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, dokonując wpisu do rejestru, nadaje przedsiębiorcom
podlegającym wpisowi numer rejestrowy.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska zawiadamia przedsiębiorców wpisanych do rejestru
oraz marszałka województwa o nadanym numerze rejestrowym.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania
numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zidentyfikowania
przedsiębiorców wpisanych do rejestru, zapewnienia spójności i ciągłości numeru rejestrowego
z numerem rejestrowym nadawanym zgodnie z przepisami o zużytym sprzęcie elektrycznym
i elektronicznym oraz wyeliminowania sytuacji, w której przedsiębiorcy będą posługiwać
się dwoma numerami rejestrowymi.
Art. 20.
1.
Wpis do rejestru wprowadzającego baterie lub akumulatory podlega opłacie rejestrowej.
2.
Wprowadzający baterie lub akumulatory uiszcza opłatę rejestrową na odrębny rachunek
bankowy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.
3.
Opłaty rejestrowej nie uiszcza wprowadzający baterie lub akumulatory wpisany do rejestru,
o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) , który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny
udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).
4.
Wprowadzający baterie lub akumulatory wpisany do rejestru uiszcza, w terminie do końca
lutego każdego roku, opłatę roczną na odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektoratu
Ochrony Środowiska.
5.
Opłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata rejestrowa.
6.
Opłaty rocznej nie uiszcza wprowadzający baterie lub akumulatory, który jest jednocześnie
wprowadzającym sprzęt i jest zarejestrowany w rejestrze, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży informację o numerze rejestrowym
nadanym zgodnie z przepisami o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
7.
Górne stawki opłaty rejestrowej i opłaty rocznej wynoszą 1 000 zł, przy czym dla mikroprzedsiębiorców
górna stawka tych opłat wynosi 200 zł.
8.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek:
1)
opłaty rejestrowej,
2)
opłaty rocznej
- biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz to, że opłaty te nie powinny stanowić
przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności gospodarczej,
zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.
Art. 21.
1.
W przypadku zmiany danych zawartych we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorca jest
obowiązany do złożenia Głównemu inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 30 dni
od dnia, w którym nastąpiła zmiana, wniosku o zmianę wpisu do rejestru.
2.
W razie zaniedbania obowiązku określonego w ust. 1, w zakresie zmiany adresu, doręczenie
pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.
Art. 22.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska:
1)
prowadzi rejestr w postaci bazy danych zapisanej na informatycznych nośnikach danych
w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne , który może stanowić część innych baz danych z zakresu ochrony środowiska, w tym
gospodarki odpadami;
2)
archiwizuje, przechowuje i przetwarza dane zawarte w rejestrze;
3)
zapewnia bezpieczeństwo danych zawartych w rejestrze;
4)
udostępnia w swojej siedzibie oraz na stronie internetowej dane zawarte w rejestrze,
o których mowa w art. 18 ust. 3, z wyłączeniem danych dotyczących mocy przetwórczych.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
niezbędny zakres informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska,
2)
sposób prowadzenia bazy danych, o której mowa w ust. 1 pkt 1
- kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz
koniecznością oceny funkcjonowania systemu gospodarki zużytymi bateriami i zużytymi
akumulatorami.
Art. 23.
1.
W przypadku trwałego zakończenia działalności w zakresie, o którym mowa w art. 18
ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania
wykonywania tej działalności, do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska
wniosku o wykreślenie z rejestru.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, wykreśla z rejestru przedsiębiorcę.
3.
Dane przedsiębiorcy wykreślonego z rejestru są archiwizowane.
Art. 24.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków,
o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 i art. 23 ust. 1, oraz sposób
ich przekazywania Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, uwzględniając odpowiednio
konieczność zidentyfikowania przedsiębiorców podlegających wpisowi do rejestru, ujednolicenia
formy składanych wniosków, ułatwienia ich przekazywania Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska oraz sprawności postępowania.
Art. 25.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia
przedsiębiorcy z rejestru w przypadku:
1)
cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami;
2)
stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach
ustawy;
3)
stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.
Art. 26.
Do wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru oraz wniosku o wykreślenie
z rejestru stosuje się odpowiednio przepisy art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozdział 5
Obowiązki wprowadzających baterie lub akumulatory
Art. 27.
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania
zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych
akumulatorów oraz właściwego gospodarowania zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.
2.
Wprowadzający baterie samochodowe, akumulatory samochodowe, baterie przemysłowe lub
akumulatory przemysłowe oraz użytkownicy tych baterii lub akumulatorów mogą zawierać
między sobą porozumienia dotyczące finansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu
i unieszkodliwiania tych baterii lub akumulatorów.
Art. 28.
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory może realizować obowiązki, o których mowa w
art. 27, art. 31, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1,
art. 36 ust. 1 i 4 oraz art. 41 ust. 3, za pośrednictwem innych podmiotów.
2.
Odpowiedzialność za prawidłową realizację obowiązków, o których mowa w ust. 1, spoczywa
na wprowadzającym baterie lub akumulatory.
Art. 29.
Wprowadzający baterie lub akumulatory może wprowadzać do obrotu tylko baterie i akumulatory
oznakowane w sposób, o którym mowa w art. 9.
Art. 30.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do umieszczania numeru rejestrowego
na dokumentach związanych z obrotem bateriami i akumulatorami.
Art. 31.1 orzeczenie
1.
W przypadku zgłoszenia przez użytkownika końcowego potrzeby odbioru zużytych baterii
samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych
lub zużytych akumulatorów przemysłowych, z wyjątkiem baterii kwasowo-ołowiowych i
akumulatorów kwasowo-ołowiowych, wprowadzający baterie lub akumulatory, który wprowadził
je do obrotu, jest obowiązany do odebrania od użytkownika końcowego, w terminie 30
dni od dnia zgłoszenia, tych baterii i akumulatorów, w ilości nie większej niż ilość
przekazana temu użytkownikowi końcowemu, i przekazania ich do przetwarzania i recyklingu.
2.
Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,
baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe
jest obowiązany do odebrania na własny koszt zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika
końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego i przekazania ich do
przetwarzania i recyklingu.
3.
Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,
baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe
jest obowiązany do dołączenia do nich informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz
o zorganizowanych dla nich punktach zbierania.
Art. 32.
1.
Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do zawarcia
umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ze zbierającym zużyte baterie lub
zużyte akumulatory, dotyczącej zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)
warunki finansowania przez wprowadzającego baterie przenośne lub akumulatory przenośne
zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych;
2)
zobowiązanie do składania przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory
wprowadzającemu baterie przenośne lub akumulatory przenośne:
a)
sprawozdania o masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów
przenośnych z miejsc odbioru lub od użytkowników końcowych na poczet tego wprowadzającego
baterie lub akumulatory,
b)
wykazu punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego zużyte baterie lub
zużyte akumulatory,
c)
wykazu miejsc odbioru, z których odbiera zużyte baterie lub zużyte akumulatory, wraz
z informacją na temat okresu trwania umowy z prowadzącym miejsce odbioru.
Art. 33.
1.
Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do osiągnięcia
poziomów zbierania w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust.
2.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy zbierania zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych w poszczególnych latach, uwzględniając:
1)
konieczność osiągnięcia do dnia 26 września 2012 r. poziomu zbierania w wysokości
co najmniej 25% oraz do dnia 26 września 2016 r. i w kolejnych latach - w wysokości
co najmniej 45%;
2)
potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu zbierania zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych oraz zwiększania jego efektywności,
3)
działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki oraz konieczność realizacji
zobowiązań międzynarodowych.
Art. 34.1 orzeczenie
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji obejmującej
informacje o rodzaju, ilości i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów.
2.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia
marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego
sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych
do obrotu baterii i akumulatorów.
3.
W przypadku zakończenia przez wprowadzającego baterie lub akumulatory działalności
gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów wprowadzający
baterie lub akumulatory składa sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14
dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności.
4.
Przy ustalaniu ilości i masy wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów nie uwzględnia
się ilości i masy tych baterii i akumulatorów, w tym także stanowiących przynależność
albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów, które zostały wyeksportowane
lub były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy dokonanej przez wprowadzającego
baterie lub akumulatory lub innego przedsiębiorcę.
5.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do przechowywania ewidencji,
o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego
ona dotyczy.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność
zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania
sprawozdań marszałkowi województwa.
Art. 35.1 orzeczenie
1.
Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do sporządzenia
i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego
po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o osiągniętych poziomach
zbierania wraz z wykazem punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego
zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz wykazem miejsc odbioru, z których zbierający
odbiera zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność
zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania
sprawozdań marszałkowi województwa.
Art. 36.3 orzeczenia
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zawarcia umowy w formie pisemnej
pod rygorem nieważności z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)
warunki finansowania przez wprowadzającego baterie lub akumulatory przetwarzania i
recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
2)
zobowiązanie prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
do co najmniej nieodpłatnego przyjmowania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,
które poddaje procesom przetwarzania i recyklingu;
3)
sposób i terminy przekazywania informacji przez prowadzącego zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2,
o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
3.
W przypadku:
1)
wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
2)
rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, o której mowa w ust. 1
- wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy odpowiednio
od dnia wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami, rozwiązania
lub wygaśnięcia umowy, do zawarcia nowej umowy, o której mowa w ust. 1.
4.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia
marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z których prowadzącymi ma
zawartą umowę, zawierającego w szczególności:
1)
firmę, oznaczenie siedziby i adres wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz prowadzącego
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wprowadzającego baterie lub akumulatory - jeżeli
został nadany;
3)
numer REGON wprowadzającego baterie lub akumulatory - jeżeli został nadany;
4)
numer rejestrowy;
5)
informację o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów
oraz o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów.
5.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu,
o którym mowa w ust. 4, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność
zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania
wykazów marszałkowi województwa.
Art. 37.1 orzeczenie
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do finansowania publicznych
kampanii edukacyjnych.
2.
Publiczne kampanie edukacyjne oznaczają wszelkie działania mające na celu podnoszenie
stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa w zakresie prawidłowego postępowania
z odpadami w postaci zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz wspomagające osiągnięcie
wysokiego poziomu selektywnego zbierania tych odpadów, w tym informowanie przy wykorzystaniu
środków masowego przekazu, ulotek, broszur informacyjnych i plakatów oraz organizowanie
konkursów, konferencji i akcji o charakterze informacyjno-edukacyjnym.
3.
Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać informowanie użytkowników końcowych
w szczególności o:
1)
możliwym wpływie substancji stosowanych w bateriach i akumulatorach na środowisko
i zdrowie ludzi;
2)
zaleceniu prowadzenia selektywnego zbierania;
3)
dostępnych dla nich systemach zbierania i recyklingu;
4)
ich roli w przyczynianiu się do recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
5)
znaczeniu symboli, których wzory są określone w załącznikach nr 3 i 4 do ustawy.
4.
Wprowadzający baterie lub akumulatory, wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1:
1)
przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne albo
2)
przekazuje, w terminie do dnia 15 marca następnego roku, na wyodrębniony rachunek
urzędu marszałkowskiego
- co najmniej 0,1% swoich przychodów z tytułu wprowadzenia do obrotu baterii i akumulatorów
na terytorium kraju osiąganych w danym roku kalendarzowym.
5.
W przypadku braku możliwości ustalenia wysokości przychodów z tytułu wprowadzenia
do obrotu baterii i akumulatorów na terytorium kraju, całkowity przychód określa się
na podstawie ilości sztuk baterii i akumulatorów wprowadzonych w danym roku do obrotu
na terytorium kraju przyjmując dla każdej baterii i akumulatora wysokość przychodu
jako:
1)
wysokość stawki opłaty produktowej, o której mowa w art. 40 ust. 2, dla danego rodzaju
baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych;
2)
średnią cenę baterii i akumulatora o takim samym składzie fizyko-chemicznym lub pojemności
oferowanych w handlu detalicznym w kraju, dla pozostałych baterii i akumulatorów.
6.
Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia
marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego
sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o wysokości środków przeznaczonych na
publiczne kampanie edukacyjne.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 6, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań.
Rozdział 6
Opłata produktowa
Art. 38.1 orzeczenie
1.
Rozliczenie wykonania obowiązku zapewnienia wymaganego poziomu zbierania, o którym
mowa w art. 33, następuje na koniec roku kalendarzowego.
2.
Jeżeli wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne nie wykonał obowiązku,
o którym mowa w art. 33, jest obowiązany do ponoszenia opłaty produktowej.
Art. 39.
1.
Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa zebranych zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych.
2.
Należną opłatę produktowa oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy
między masą zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, jaką
należy zebrać, aby osiągnąć wymagany poziom zbierania w danym roku kalendarzowym,
a masą zebranych w tym roku zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.
Art. 40.
1.
Stawka opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych wynosi od 0,80 zł do 12 zł za kilogram.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat produktowych, o których
mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zróżnicowania tych opłat z uwagi na rodzaje
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz koszty zbierania i recyklingu zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów.
Art. 41.1 orzeczenie
1.
Obowiązek obliczenia należnej opłaty produktowej powstaje na koniec roku kalendarzowego.
2.
Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego
w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego opłata dotyczy.
3.
Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do sporządzenia
i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego
po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o wysokości należnej
opłaty produktowej.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 3, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań.
Art. 42.
1.
W razie stwierdzenia, że wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne,
mimo ciążącego obowiązku, nie dokonał wpłaty opłaty produktowej lub dokonał wpłaty
w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa
wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej.
2.
W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa ustala,
w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty
niewpłaconej opłaty produktowej.
3.
Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym
decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
Art. 43.
Do opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
Rozdział 7
Obowiązki użytkowników końcowych
Art. 44.
Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych, w tym baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych, które
nie mogą stanowić już źródła energii, do zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory
lub do miejsca odbioru.
Art. 45.1 orzeczenie
1.
Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii samochodowych i
zużytych akumulatorów samochodowych sprzedawcy detalicznemu baterii samochodowych
lub akumulatorów samochodowych, podmiotowi prowadzącemu usługi w zakresie wymiany
zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych, zbierającemu
zużyte baterie samochodowe lub zużyte akumulatory samochodowe, prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych
lub wprowadzającemu baterie samochodowe lub akumulatory samochodowe.
2.
Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przemysłowych i
zużytych akumulatorów przemysłowych sprzedawcy detalicznemu baterii przemysłowych
lub akumulatorów przemysłowych, podmiotowi prowadzącemu usługi w zakresie wymiany
zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych, prowadzącemu
zakład przetwarzania zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych
lub wprowadzającemu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe.
3.
Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przemysłowych niklowo-kadmowych
i zużytych akumulatorów przemysłowych niklowo-kadmowych prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych.
Rozdział 8
Obowiązki prowadzących miejsca odbioru
Art. 46.
1.
W miejscu odbioru zakazuje się zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych wraz z innymi odpadami w tym samym pojemniku.
2.
Pojemniki służące do zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych w miejscach odbioru powinny być ustawione w miejscu publicznie dostępnym.
3.
W miejscach odbioru zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne są przyjmowane
nieodpłatnie.
4.
W miejscu odbioru powinna znajdować się czytelna i dostępna dla użytkownika końcowego
informacja na temat możliwości oddania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych w tym miejscu.
5.
Informacja, o której mowa w ust. 4, może być umieszczona na pojemniku służącym do
zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.
Art. 47.
Przy sprzedaży użytkownikowi końcowemu nowych baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych
nie wykazuje się oddzielnie kosztów zbierania, przetwarzania i recyklingu.
Art. 48.1 orzeczenie
Sprzedawca detaliczny baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych, którego powierzchnia
sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przekracza 25 m2, jest obowiązany do:
1)
przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych od użytkownika końcowego przez udostępnienie pojemnika na zużyte baterie
przenośne i zużyte akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty
za ich przyjęcie;
2)
przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, sprzedawcy
hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.
Art. 49.1 orzeczenie
Sprzedawca hurtowy baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych jest obowiązany
do:
1)
przyjęcia zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika
końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne lub
akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;
2)
przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu
zużyte baterie lub zużyte akumulatory.
Art. 50.1 orzeczenie
Przedsiębiorca świadczący usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest obowiązany do:
1)
przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych od użytkownika końcowego, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich
przyjęcie;
2)
przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu
zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów.
Art. 51.
1.
Prowadzący miejsce odbioru, niebędący sprzedawcą detalicznym, sprzedawcą hurtowym
lub przedsiębiorcą świadczącym usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, o których mowa odpowiednio w art. 48-50, może przyjmować od użytkowników końcowych zużyte baterie przenośne i zużyte
akumulatory przenośne, jeżeli ma zawartą umowę ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory na odbiór zużytych baterii przenośnych
lub zużytych akumulatorów przenośnych. Umowa jest zawierana w formie pisemnej pod
rygorem nieważności.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności zobowiązanie się zbierającego
zużyte baterie lub zużyte akumulatory do:
1)
co najmniej nieodpłatnego i okresowego odbioru zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych;
2)
nieodpłatnego dostarczenia pojemników do gromadzenia zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych.
Art. 52.
Prowadzący miejsce odbioru jest zwolniony z obowiązku:
1)
uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów w postaci zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;
2)
zgłoszenia do rejestru prowadzonego przez starostę, o którym mowa w art. 33 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, w zakresie zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
3)
zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, o którym
mowa w art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , w związku ze zbieraniem zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
4)
prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów w postaci zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów, o której mowa w art. 36 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
Rozdział 9
Opłata depozytowa oraz obowiązki sprzedawców detalicznych baterii kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów kwasowo-ołowiowych
Art. 53.1 orzeczenie
1.
Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych
kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika
końcowego.
2.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w punkcie
sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o:
1)
warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa
w ust. 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży;
2)
punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w ust.
1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie
lub akumulatory sprzedaje.
Art. 54.1 orzeczenie
1.
Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych
kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do pobrania od kupującego opłaty depozytowej oraz
do potwierdzenia jej pobrania, jeżeli przy sprzedaży tych baterii lub akumulatorów
kupujący nie przekazał mu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa
w art. 53 ust. 1.
2.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, w terminie 30 dni
od dnia pobrania opłaty depozytowej, do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych oraz zwrotu
pobranej opłaty depozytowej i potwierdzenia jej zwrotu.
3.
Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej przez sprzedawcę detalicznego, o którym mowa
w ust. 1, jest niemożliwy z powodu jego likwidacji, upadłości albo przerwy w wykonywanej
działalności gospodarczej, wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory
samochodowe kwasowo-ołowiowe, baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory
przemysłowe kwasowo-ołowiowe jest obowiązany, w terminie 45 dni od dnia ich sprzedaży,
do przyjęcia od kupującego zużytych baterii i zużytych akumulatorów wprowadzonych
przez niego do obrotu oraz zwrotu pobranej opłaty depozytowej i potwierdzenia jej
zwrotu w zorganizowanych przez niego punktach zbierania tych baterii lub akumulatorów.
4.
Potwierdzenie pobrania i zwrotu opłaty depozytowej, o której mowa w ust. 1-3, następuje
na dokumencie potwierdzającym pobranie opłaty depozytowej oraz dokumencie potwierdzającym
zwrot opłaty depozytowej.
5.
Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do przechowywania dokumentu potwierdzającego
pobranie opłaty depozytowej i dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty depozytowej
przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego one dotyczą.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu
potwierdzającego pobranie opłaty depozytowej i dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty
depozytowej, o których mowa w ust. 4, kierując się potrzebą ujednolicenia dokumentów
oraz zapewnienia prawidłowego gospodarowania wpływami z opłat depozytowych.
Art. 55.
1.
Stawka opłaty depozytowej wynosi od 30 zł do 50 zł za sztukę baterii samochodowej
kwasowo-ołowiowej i akumulatora samochodowego kwa-sowo-ołowiowego oraz baterii przemysłowej
kwasowo-ołowiowej oraz akumulatora przemysłowego kwasowo-ołowiowego.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłaty depozytowej, uwzględniając
konieczność zróżnicowania tych opłat z uwagi na rodzaje zużytych baterii kwasowo-ołowiowych
lub zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych.
Art. 56.
1.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w art. 54, przekazuje nieodebraną opłatę depozytową
na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce
prowadzenia działalności, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku,
w którym nastąpiło pobranie opłaty.
2.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia
marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, w
którym nastąpiło pobranie opłaty, sprawozdania o wysokości pobranej opłaty depozytowej
i przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.
Rozdział 10
Obowiązki zbierających zużyte baterie lub zużyte akumulatory
Art. 57.
Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do odebrania zużytych
baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru,
z którym ma zawartą umowę, o której mowa w art. 51 ust. 1.
Art. 58.
1.
Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przekazania zużytych
baterii i zużytych akumulatorów bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów, a w przypadku zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych - w pierwszej kolejności prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który prowadzi co najmniej sortowanie
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
2.
Zbierający zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory samochodowe
kwasowo-ołowiowe jest obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów prowadzącemu
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania,
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63
ust. 7.
3.
Zbierający zużyte baterie niklowo-kadmowe lub zużyte akumulatory niklowo-kadmowe jest
obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo -kadmowych.
Art. 59.2 orzeczenia
1.
Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji
obejmującej informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory,
z którymi ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku wprowadzających baterie przenośne lub akumulatory przenośne, którzy przekazali
realizację obowiązków wynikających z ustawy temu samemu podmiotowi, o którym mowa
w art. 28 ust. 1, w tym obowiązek podpisania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się możliwość sporządzenia
zbiorczych informacji, o których mowa w ust. 1.
3.
Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i
przedłożenia rocznego sprawozdania zawierającego informacje o masie zebranych zużytych
baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych
wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą umowę, o której mowa
w art. 32 ust. 1, o których mowa w ust. 1, marszałkowi województwa, w terminie do
dnia 15 marca roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy.
4.
Przez masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów należy rozumieć odpowiednio masę
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów zebranych bezpośrednio od użytkowników
końcowych, z miejsc odbioru oraz zakładów przetwarzania w rozumieniu przepisów o zużytym
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i przekazanych prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
5.
Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przechowywania
ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
którego dotyczy.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 3, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.
Rozdział 11
Obowiązki prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
Art. 60.
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany
do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz powstających
z nich odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska i zdrowia ludzi.
2.
Zabrania się przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów poza zakładem
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
Art. 61.
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który
ma zawartą z wprowadzającym baterie lub akumulatory umowę, o której mowa w art. 36
ust. 1, jest obowiązany do przyjmowania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,
bez możliwości żądania zapłaty za ich przyjęcie.
2.
Łączna ilość zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjmowana do zakładu przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów na podstawie umów zawartych z wprowadzającymi
baterie lub akumulatory nie może przekroczyć ilości odpadów dopuszczonych do odzysku
w zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
Art. 62.
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych jest
obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
2.
Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania, o których mowa
w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7.
Art. 63.
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z wyjątkiem
prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, w ramach
prowadzonej działalności przygotowuje zużyte baterie i zużyte akumulatory do recyklingu
i unieszkodliwiania przez:
1)
sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje, ułatwiające
ich przetwarzanie za pomocą technologii i instalacji służących do przetwarzania i
recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których
mowa w art. 15 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 6, lub
2)
przetwarzanie poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych akumulatorów na
odpowiednie frakcje materiałowe i recykling co najmniej wyodrębnionych metali w instalacjach
i przy użyciu technologii zapewniających osiągnięcie co najmniej minimalnych poziomów
wydajności recyklingu, o których mowa w art. 15 ust. 1.
2.
Zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,
zużyte baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe
poddawane są przetwarzaniu wyłącznie w zakładzie przetwarzania prowadzącym również
recykling ołowiu i jego związków oraz tworzyw sztucznych.
3.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do przekazania poszczególnych rodzajów posortowanych
zużytych baterii i zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego
rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
dla których sam nie prowadzi przetwarzania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
4.
Sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje stanowi
proces odzysku R15 wymieniony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
5.
Przetwarzanie i recykling, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stanowią, w zależności od
stosowanej metody, procesy odzysku R3-R6 wymienione w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, inne rodzaje zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów, które powinny być wydzielone w procesie sortowania, kierując
się koniecznością zapewnienia wymaganych poziomów recyklingu oraz ułatwieniem procesów
sortowania.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, biorąc
pod uwagę rozwój techniczny i naukowy oraz najlepsze dostępne techniki, a także kierując
się potrzebą zapewnienia bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi przetwarzania
i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
Art. 64.1 orzeczenie
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w zależności
od rodzaju prowadzonego przetwarzania i recyklingu, jest obowiązany do prowadzenia
ewidencji obejmującej informacje o:
1)
rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
2)
rodzaju i masie przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
3)
osiągniętych poziomach recyklingu.
2.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany
do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów w instalacjach
i przy użyciu technologii spełniających wymogi określone dla najlepszych dostępnych
technik zapewniających osiągnięcie co najmniej wymaganych poziomów wydajności recyklingu,
o których mowa w art. 15 ust. 1.
3.
Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku
i unieszkodliwiania odpadów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów, w którym zastosowane technologie i instalacje nie zapewniają
osiągnięcia poziomów wydajności recyklingu, o których mowa w art. 15 ust. 1.
4.
Masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjętych przez prowadzącego zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów ustala się na podstawie kart
przekazania odpadu.
5.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany
do sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca
roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania zawierającego
informacje, o których mowa w ust. 1.
6.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany
do przechowywania ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od
końca roku kalendarzowego, którego dotyczy.
7.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 5, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.
Rozdział 12
Obowiązki organów administracji publicznej
Art. 65.
1.
Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania
wpływów z opłaty produktowej, dodatkowej opłaty produktowej, środków przekazywanych
przez wprowadzających baterie lub akumulatory, o których mowa w art. art. 37 ust.
4, oraz nieodebranej opłaty depozytowej.
2.
Wpływy z tytułu opłat i środków, o których mowa w ust. 1, powiększone o przychody
z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu samorządu województwa,
o których mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje w terminie do dnia 30 kwietnia
roku następującego po roku, którego opłaty lub środki dotyczą, na rachunek dochodów
budżetu państwa.
3.
Wpływy z tytułu opłat i środków, o których mowa w ust. 1, w wysokości 5% stanowią
dochody budżetu samorządu województwa.
Art. 66.
1.
Marszałek województwa realizuje zadania w zakresie prowadzenia publicznych kampanii
edukacyjnych na terenie województwa jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.
2.
Wysokość środków przeznaczonych na realizację zadania w zakresie prowadzenia publicznych
kampanii edukacyjnych stanowi równowartość środków przekazanych przez marszałków województw
na rachunek dochodów budżetu państwa w roku poprzednim, pomniejszona o środki przekazane
Inspekcji Handlowej na badania laboratoryjne w zakresie zawartości metali ciężkich
w bateriach lub akumulatorach.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, kryteria podziału środków na
dotacje celowe na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych, biorąc pod uwagę
liczbę mieszkańców w danym województwie oraz konieczność osiągnięcia wymaganych poziomów
zbierania.
Art. 67.
1.
Marszałek województwa jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia właściwemu wojewodzie
i ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 15 marca roku następującego
po roku otrzymania dotacji celowej na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych,
sprawozdania o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych oraz o wielkości
wykorzystanych środków, które zostały przekazane na ten cel.
2.
W przypadku niewykorzystania środków przeznaczonych na publiczne kampanie edukacyjne
lub stwierdzenia przez wojewodę ich nieprawidłowego wykorzystania marszałek województwa
jest obowiązany do przekazania tych środków na rachunek dochodów budżetu państwa.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań.
Art. 68.
1.
Wojewoda może kontrolować sposób wykorzystania przez marszałka województwa dotacji
celowej na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych.
2.
W przypadku stwierdzenia:
1)
niezgodnego z prawem wykorzystania środków na publiczne kampanie edukacyjne,
2)
niewykorzystania wszystkich przekazanych środków na publiczne kampanie edukacyjne
- wojewoda orzeka, w drodze decyzji, o przekazaniu tych środków na rachunek dochodów
budżetu państwa, w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Art. 69.
1.
Marszałek województwa weryfikuje dane zawarte w sprawozdaniach oraz wykazach, o których
mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust.
3, art. 56 ust. 2, art. 59 ust. 3 oraz art. 64 ust. 5.
2.
Marszałek województwa wprowadza dane ze sprawozdań i wykazów, o których mowa w ust.
1, do bazy danych o bateriach i akumulatorach zapisanej na informatycznych nośnikach
danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne, która może stanowić część innych baz danych z zakresu ochrony środowiska, w tym
gospodarki odpadami, w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania
i wykazy zostały przekazane.
3.
Marszałek województwa, w celu weryfikacji danych zawartych w sprawozdaniach i wykazach,
o których mowa w ust. 1, może zobowiązać, w drodze decyzji, wprowadzającego baterie
lub akumulatory, zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów do przedłożenia dokumentów,
o których mowa w art. 34 ust. 1, art. 54 ust. 4, art. 59 ust. 1 i art. 64 ust. 1.
4.
Marszałek województwa udostępnia na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego oraz
w sposób zwyczajowo przyjęty wykaz miejsc odbioru oraz zbierających zużyte baterie
lub zużyte akumulatory na terenie województwa.
Art. 70.
1.
Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania przepisów ustawy w zakresie
objętym właściwością tego organu, w szczególności w zakresie opłaty produktowej, opłaty
depozytowej oraz wykorzystania środków przekazywanych przez wprowadzających baterie
lub akumulatory, o których mowa w art. art. 37 ust. 4.
2.
Do przeprowadzenia kontroli marszałek województwa może upoważnić pracowników podległego
mu urzędu marszałkowskiego.
3.
Osoba kontrolująca jest uprawniona do:
1)
wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnymi urządzeniami przez całą dobę na teren nieruchomości,
obiektu lub ich części, na których jest wykonywana działalność gospodarcza, a w godzinach
od 6 do 22 - na pozostały teren;
2)
przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych;
3)
żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie
niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
4)
żądania okazania dokumentów i udostępnienia danych mających związek z problematyką
kontroli.
4.
Marszałek województwa występuje do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie
działań będących w zakresie jego kompetencji, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzi naruszenie
przez kontrolowany podmiot lub kontrolowaną osobę fizyczną przepisów ustawy lub wystąpi
uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując dokumentację
sprawy.
5.
Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna są obowiązani umożliwić
przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie czynności, o których mowa w
ust. 3.
Art. 71.
1.
Z czynności kontrolnych osoba kontrolująca sporządza protokół, którego jeden egzemplarz
doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej.
2.
Protokół podpisuje osoba kontrolująca oraz kontrolowany podmiot lub kontrolowana osoba
fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem.
3.
W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną
osobę fizyczną osoba kontrolująca umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający
podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie marszałkowi
województwa.
Art. 72.
1.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi
Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, zbiorczą informację
o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do rejestru skontrolowanych w poprzednim
roku kalendarzowym.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie wyników kontroli, o których mowa
w ust. 1, oraz posiadanych danych, w tym danych zawartych w bazie danych, o której
mowa w art. 69 ust. 2, sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska,
w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku, którego dotyczy raport, roczny
raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami
i zużytymi akumulatorami, w tym informacje na temat osiągniętych poziomów zbierania
oraz recyklingu.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, zakres
i wzór raportu, o którym mowa w ust. 2, kierując się koniecznością określenia danych
w celu dokonania oceny funkcjonowania systemu gospodarki bateriami i akumulatorami
oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.
Art. 73.
Kontrolę przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów
art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz
art. 54 ust. 1 i 2 sprawuje Inspekcja Handlowa.
Rozdział 13
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 74.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, prowadzi dystrybucję baterii lub akumulatorów
niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze grzywny.
Art. 75.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 5, nie wykonuje decyzji o wstrzymaniu dystrybucji
baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega
karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 76.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 6, nie zwraca baterii lub akumulatorów niespełniających
wymagań określonych w art. 8 lub 9 do dostawcy lub, w przypadku braku takiej możliwości,
nie przekazuje tych baterii lub akumulatorów jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów
do przetworzenia i recyklingu, podlega karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 77.
Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, prowadzi dystrybucję sprzętu, w którym są
zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku
wprowadzania do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w
języku polskim, podlega karze grzywny.
Art. 78.
Kto, wbrew przepisowi art. 12, umieszcza zużyte baterie lub zużyte akumulatory razem
z innymi odpadami w tym samym pojemniku, podlega karze grzywny.
Art. 79.
Kto, wbrew przepisom art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 lub art. 23 ust. 1, nie składa
wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru lub wniosku o wykreślenie
z rejestru, podlega karze grzywny.
Art. 80.
Kto, wbrew przepisowi art. 30, nie umieszcza numeru rejestrowego na dokumentach związanych
z obrotem bateriami i akumulatorami, podlega karze grzywny.
Art. 81.
Kto, wbrew przepisom art. 31:
1)
nie odbiera od użytkownika końcowego zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów
samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,
2)
nie odbiera na własny koszt od użytkownika końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz
sprzedawcy hurtowego zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów
samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych
lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub nie przekazuje ich
do przetwarzania i recyklingu,
3)
nie dołącza do baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych
kwasowo-ołowiowych informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz o zorganizowanych
dla nich punktach zbierania
- podlega karze grzywny.
Art. 82.
Kto, wbrew przepisowi art. 32 ust. 1, nie zawiera umowy w formie pisemnej ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, podlega karze
grzywny.
Art. 83.
Kto, wbrew przepisom art. 34:
1)
nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju, ilości
i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2)
nie przedkłada rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych do obrotu
baterii i akumulatorów, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne
- podlega karze grzywny do 50 000 zł.
Art. 84.
Kto, wbrew przepisowi art. 35 ust. 1, nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego
sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania wraz z wykazem punktów zbierania prowadzonych
przez danego zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz wykazem miejsc
odbioru, z których zbierający odbiera zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory
przenośne, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze
grzywny.
Art. 85.
Kto, wbrew przepisom art. 36:
1)
nie zawiera umowy w formie pisemnej z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów,
2)
nie przedkłada marszałkowi województwa wykazu zakładów przetwarzania zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów, z których prowadzącymi ma zawartą umowę
- podlega karze grzywny.
Art. 86.
Kto, wbrew przepisom art. 48:
1)
nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów
przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,
2)
nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory
- podlega karze grzywny.
Art. 87.
Kto, wbrew przepisom art. 49:
1)
nie przyjmuje zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od
użytkownika końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne
lub akumulatory przenośne, lub żąda zapłaty za ich przyjęcie,
2)
nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory
- podlega karze grzywny.
Art. 88.
Kto, wbrew przepisom art. 50:
1)
nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów
przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,
2)
nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
- podlega karze grzywny.
Art. 89.
Kto, wbrew przepisom art. 53:
1)
nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów
samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych
lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego,
2)
nie umieszcza w punkcie sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o:
a)
warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa
w pkt 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży,
b)
punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt
1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie
lub akumulatory sprzedaje
- podlega karze grzywny.
Art. 90.
Kto, wbrew przepisom art. 54:
1)
nie pobiera od kupującego opłaty depozytowej lub nie potwierdza jej pobrania,
2)
w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych baterii
samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych
kwasowo-ołowiowych lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej wraz z potwierdzeniem
jej zwrotu,
3)
w terminie 45 dni od dnia sprzedaży, nie przyjmuje od kupującego wprowadzonych przez
siebie do obrotu baterii i akumulatorów lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej,
lub nie potwierdza jej zwrotu
- podlega karze grzywny.
Art. 91.
Kto, wbrew przepisowi art. 57, nie odbiera zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru, z którym ma zawartą umowę,
o której mowa w art. 51 ust. 1, podlega karze grzywny.
Art. 92.
Kto, wbrew przepisom art. 59:
1)
nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o masie zebranych
zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu
na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą umowę,
lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2)
nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje
o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,
ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, lub
przedkłada je nieterminowo
- podlega karze grzywny.
Art. 93.
Kto, wbrew przepisowi art. 60 ust. 2, przetwarza zużyte baterie lub zużyte akumulatory
poza zakładem przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze
grzywny do 100 000 zł.
Art. 94.
Kto, wbrew przepisom art. 61, nie przyjmuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
lub żąda zapłaty za ich przyjęcie, podlega karze grzywny.
Art. 95.
Kto, wbrew przepisom art. 64:
1)
nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie
przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych
zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz osiągniętych poziomów recyklingu lub
prowadzi ewidencję nierzetelnie,
2)
nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje,
o których mowa w pkt 1, lub składa je nieterminowo
- podlega karze grzywny.
Art. 96.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74-95, następuje w trybie przepisów
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 97.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory
niespełniające wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000
zł do 100 000 zł.
Art. 98.
Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 2, nie wycofuje z obrotu baterii lub akumulatorów
niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000
zł do 100 000 zł.
Art. 99.
Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, wprowadza do obrotu sprzęt, w którym są zamontowane
baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku wprowadzania
do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w języku polskim,
lub dołącza instrukcję nierzetelną, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000
zł.
Art. 100.
Kto, wbrew przepisowi art. 37 ust. 1, nie finansuje publicznych kampanii edukacyjnych,
podlega karze pieniężnej od 10 000 zł do 100 000 zł.
Art. 101.
Kto, wbrew przepisom art. 58, nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
do odpowiedniego prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
podlega karze pieniężnej od 5 000 zł do 100 000 zł.
Art. 102.
Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 3, nie przekazuje poszczególnych rodzajów posortowanych
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego
rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 1 000
zł do 100 000 zł.
Art. 103.
1.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska.
2.
Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, uwzględnia się przede
wszystkim stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność
podmiotu.
3.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wnosi się na odrębny rachunek bankowy
wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
4.
W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska.
Rozdział 14
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 104.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 w ust. 1 po pkt 15d dodaje się pkt 15e w brzmieniu:
„
15e)
kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z wyjątkiem kontroli przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców
hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art.
48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2;
”
.
Art. 105.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 23 w ust. 1 po pkt 16c dodaje się pkt 16d w brzmieniu:
„
16d)
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.
37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,
”
.
Art. 106.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 16 w ust. 1 po pkt 19c dodaje się pkt 19d w brzmieniu:
„
19d)
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach , z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.
37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,
”
.
Art. 107.
W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych,
w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych,
zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i zużytych akumulatorów
oraz odpadów z remontów,
”
;
2)
w art. 8 ust. 2b otrzymuje brzmienie:
„
2b.
Przedsiębiorca posiadający zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli
nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również
do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym
powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu
elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych oraz odpadów z remontów.
”
.
Art. 108.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w art. 3 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„
2b)
kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów
art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz
art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ,
”
.
Art. 109.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach wprowadza się następujące zmiany:
1)
uchyla się art. 41;
2)
uchyla się art. 74.
Art. 110.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 401 po ust. 13d dodaje się ust. 13e i 13f w brzmieniu:
„
13e.
Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na
podstawie art. 97-102 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach .
13f.
Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13e, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie
działań w zakresie:
1)
zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
2)
przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
3)
unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
”
;
2)
art. 401b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 401b.
Przychody wymienione w art. 401 ust. 2-13 i 13e oraz w art. 401a przeznacza się również
na pokrycie kosztów ich obsługi.
”
;
3)
w art. 402 dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:
„
10.
Wpływy z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska
przekazują na rachunek bankowy Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego
miesiąca po upływie każdego kwartału.
11.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przed przekazaniem na rachunek Narodowego
Funduszu wpływów z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, pomniejsza je o 20%, a
kwotę uzyskaną z tytułu pomniejszenia przeznacza na koszty egzekucji ustalonej należnej
kary oraz koszty weryfikacji ustalenia jej wysokości.
”
.
Art. 111.
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania
niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców
w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej”;
2)
w art. 1:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej , wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa
załącznik nr 1 do ustawy, i produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz określa
zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium
kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towary, których częściami
składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy.
”
;
3)
w art. 2:
a)
uchyla się pkt 1,
b)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych
w załączniku nr 3 do ustawy;
”
,
c)
uchyla się pkt 8,
d)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania
w przypadku wprowadzania na rynek krajowy produktów w opakowaniach, o których mowa
w załączniku nr 1 do ustawy, a także opłatę obliczaną i wpłacaną w przypadku wprowadzania
na rynek krajowy produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy;
”
,
e)
uchyla się pkt 13;
4)
w art. 3 uchyla się ust. 3a i 3b;
5)
w art. 9 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub
wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku
nr 1 do ustawy, lub produktów, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy, jest obowiązany
bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie
30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.
2.
Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszego
wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu
w opakowaniu wymienionym w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załączniku
nr 3 do ustawy.
”
;
6)
w art. 10:
a)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których wprowadził
na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy produktów wymienionych
w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;
”
,
b)
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy
wymienieni w wykazie wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek
krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje;
”
;
7)
w art. 12 ust. 3-5 otrzymują brzmienie:
„
3.
Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym
a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie
produktów lub opakowań.
3a.
Szczegółowy sposób obliczania opłaty produktowej należnej od przedsiębiorcy lub organizacji
z tytułu niewykonania obowiązku odzysku, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, określa załącznik
nr 5 do ustawy.
4.
Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych
w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.
5.
Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla opakowań wymienionych
w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy
nie przekracza 50 zł.
”
;
8)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach.
”
;
9)
w art. 14 w ust. 1 uchyla się pkt 2 i 3;
10)
w art. 15 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy
wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców
produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich
rodzaje;
”
;
11)
uchyla się rozdział 4;
12)
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 25.
Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się odpowiednio marszałka
województwa oraz urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce
zamieszkania przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach
wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załączniku nr 3
do ustawy oraz organizacji, a w przypadku braku siedziby albo miejsca zamieszkania
na terytorium kraju - odpowiednio Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski
Województwa Mazowieckiego.
”
;
13)
uchyla się art. 26;
14)
uchyla się art. 30;
15)
w art. 37 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą
na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach
lub produktów określonych w załącznikach nr 1 i 3 do ustawy:
”
;
16)
uchyla się art. 38 i 39;
17)
art. 40 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 40.
Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-37b następuje w trybie przepisów
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
”
;
18)
uchyla się załącznik nr 2 do ustawy;
19)
w załączniku nr 4 do ustawy uchyla się poz. 8-13;
20)
w załączniku nr 4a do ustawy uchyla się poz. 8-13.
Art. 112.
W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 21 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przekazania zużytych
baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który
spełnia wymagania, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na
podstawie art. 63 ust. 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach .
”
;
2)
po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu:
„
Art. 48a.
Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych
kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.
”
.
Art. 113.
W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych w art. 22:
1)
w ust. 2 pkt 16 otrzymuje brzmienie:
„
16)
z opłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i
elektronicznym , oraz opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ;
”
;
2)
w ust. 6a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, oraz bazy danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie, o której mowa w art. 15 ust. 3 tej
ustawy, jak również prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach - w przypadku uzyskiwania dochodów z tytułów wymienionych w ust. 2 pkt 16;
”
.
Art. 114.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„
Art. 1a.
W sprawach dotyczących postępowania z bateriami i akumulatorami oraz ze zużytymi bateriami
i zużytymi akumulatorami stanowiącymi przynależność albo część składową sprzętu stosuje
się przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach .
”
;
2)
w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Przy ustalaniu ilości i masy sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju nie uwzględnia
się masy baterii i akumulatorów.
”
;
3)
w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania
numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zidentyfikowania
przedsiębiorców wpisanych do rejestru, zapewnienia spójności i ciągłości numeru rejestrowego
z numerem rejestrowym nadawanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach oraz wyeliminowania sytuacji, w której przedsiębiorcy będą posługiwać się dwoma numerami
rejestrowymi.
”
;
4)
w art. 31 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
w terminie do dnia 15 marca po roku, w którym nastąpiło zebranie lub odzysk, w tym
recykling, zużytego sprzętu, sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku
i recyklingu zużytego sprzętu.
”
;
5)
w art. 33 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi
Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania,
z których prowadzącymi zawarł umowę, o której mowa w ust. 1, zawierającego:
”
;
6)
w art. 47 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do przekazania zużytych baterii i
zużytych akumulatorów zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
”
;
7)
w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prowadzący działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzący działalność w zakresie
innych niż recykling procesów odzysku są obowiązani do sporządzenia i przedłożenia
Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 31 lipca za okres od
1 stycznia do 30 czerwca i do dnia 15 marca za okres od 1 lipca do 31 grudnia każdego
roku, sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych odpowiednio recyklingowi lub
innym niż recykling procesom odzysku odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu.
”
;
8)
w art. 77:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wbrew przepisom art. 47 ust. 1 i 3, nie przekazuje odpadów powstałych w wyniku przetwarzania
zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, prowadzącemu działalność
w zakresie innych niż recykling procesów odzysku lub prowadzącemu działalność w zakresie
unieszkodliwiania odpadów,
”
,
b)
po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
wbrew przepisowi art. 47 ust. 4, nie przekazuje zużytych baterii i zużytych akumulatorów
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
”
;
9)
w załączniku nr 2 do ustawy w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
baterie i akumulatory,
”
.
Rozdział 15
Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
Art. 115.
Przedsiębiorca, który wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do
obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju oraz przetwarzania zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów, jest obowiązany do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska wniosku o wpis do rejestru, w terminie do dnia 30 listopada 2009 r.
Art. 116.
1.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych
kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, który
nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych
na podstawie art. 63 ust. 7, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań
oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami,
w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który
nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, jest obowiązany do
dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane
decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie do dnia 26 września 2011 r.
3.
Jeżeli prowadzący zakład, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nie dostosował tego zakładu
do wymagań wynikających z ustawy oraz nie uzyskał decyzji zmieniającej posiadane decyzje
związane z gospodarką odpadami, właściwy organ, który wydał decyzje w zakresie gospodarki
odpadami, stwierdza z urzędu, w drodze decyzji, że decyzje te wygasły bez odszkodowania,
odpowiednio w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy albo z
dniem 26 września 2011 r.
Art. 117.
1.
Do praw i obowiązków wynikających z ustawy zmienianej w art. 111, w tym do zobowiązań
z tytułu opłaty produktowej oraz obowiązków sprawozdawczych, stosuje się przepisy
tej ustawy obowiązujące w chwili powstania tych praw i obowiązków.
2.
Środki zgromadzone przed dniem 1 maja 2010 r. na rachunku bankowym, o którym mowa
w art. 30 ustawy zmienianej w art. 111, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej przeznacza na finansowanie działań w zakresie:
1)
odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych,
niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz ogniw i baterii galwanicznych;
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych
z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych
oraz baterii i ogniw galwanicznych;
3)
selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych,
innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych
przez gminy;
4)
badań laboratoryjnych na zawartość metali ciężkich w bateriach lub akumulatorach zleconych
przez Inspekcję Handlową;
5)
wdrażania przez zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów certyfikowanych
systemów zarządzania środowiskowego, umożliwiających dobrowolne uczestnictwo we wspólnotowym
systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).
Art. 118.
1.
Baterie i akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8 i 9, które zostały
wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie podlegają
wycofaniu z obrotu.
2.
Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów nastąpiło
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, spoczywa na wprowadzającym baterie
lub akumulatory.
Art. 119.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114
zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 120.
1.
Wprowadzający baterie lub akumulatory przedkłada sprawozdania i wykazy, o których
mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust.
3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5, za rok 2010, w terminie do dnia 15 marca 2011 r.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do
spraw środowiska roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami
oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami, o którym mowa w art. 72 ust. 2,
za rok 2010, w terminie do dnia 15 maja 2011 r.
Art. 121.
1.
Do czasu utworzenia bazy danych, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 i art. 69 ust.
2, marszałek województwa jest obowiązany do przedłożenia zbiorczego sprawozdania ze
sprawozdań, o których mowa w art. 69 ust. 1, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska,
w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania zostały przekazane.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzory
zbiorczych sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując
się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 122.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art.
86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;
3)
art. 17-26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;
4)
art. 30, art. 32-43, art. 53-56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82-85, art.
89, art. 90, art. 100, art. 104-106, art. 111 pkt 1-13 i 15-20 oraz art. 114 pkt 2,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;
5)
art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;
6)
art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;
7)
art. 66-68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2006/66/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów
oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG (Dz. Urz.
UE L 266 z 26.09.2006, str. 1, z późn. zm.). Niniejszą ustawą zmienia się ustawy:
ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z dnia 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o
podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej,
ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. -
Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców
w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie
depozytowej, ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z
eksploatacji, ustawę z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych oraz ustawę
z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 88, poz. 587, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr 199, poz. 1227 i Nr 223, poz. 1464
oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz.
1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i Nr 20,
poz. 106.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 116, poz. 732, Nr 141, poz. 888,
Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1367 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11 i Nr 18, poz. 97.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr
104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r.
Nr 112, poz. 769, Nr 120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r.
Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr 209, poz. 1316, 1318 i
1320 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362 i Nr 57, poz. 466.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr
141, poz. 1492, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087, z 2006 r. Nr 45, poz.
319 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 127, poz. 880 oraz z 2008 r. Nr 199, poz. 1227,
Nr 201, poz. 1237 i Nr 220, poz. 1413.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr
191, poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914, Nr 199, poz. 1227,
Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz.
97 i Nr 31, poz. 206.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587 i Nr 124, poz. 859, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr
199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31, poz. 206.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz.
1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539,
Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117,
Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509,
z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89,
poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515,
Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr
65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143,
Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222,
poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54,
poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203,
1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz.
2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr
30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852,
Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366, Nr 169, poz.
1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz.
1538, z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 107, poz. 723, Nr 136,
poz. 970, Nr 157, poz. 1119, Nr 183, poz. 1353 i 1354, Nr 217, poz. 1588, Nr 226,
poz. 1657 i Nr 249, poz. 1824, z 2007 r. Nr 35, poz. 219, Nr 99, poz. 658, Nr 115,
poz. 791 i 793, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1288, Nr 191, poz. 1361 i 1367, Nr
192, poz. 1378 i Nr 211, poz. 1549, z 2008 r. Nr 97, poz. 623, Nr 141, poz. 888, Nr
143, poz. 894, Nr 209, poz. 1316, Nr 220, poz. 1431 i 1432, Nr 223, poz. 1459 i Nr
228, poz. 1507 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 6, poz. 33, Nr 19, poz. 100 i Nr 69,
poz. 587.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr
122, poz. 1315 i 1324, z 2001 r. Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz.
1363, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 141, poz. 1179,
Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230, poz. 1922, z 2003 r.
Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 137, poz. 1302, Nr 180, poz. 1759, Nr 202, poz.
1957, Nr 217, poz. 2124 i Nr 223, poz. 2218, z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 29, poz.
257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 121, poz. 1262, Nr 123, poz. 1291, Nr 146,
poz. 1546, Nr 171, poz. 1800, Nr 210, poz. 2135 i Nr 254, poz. 2533, z 2005 r. Nr
25, poz. 202, Nr 57, poz. 491, Nr 78, poz. 684, Nr 143, poz. 1199, Nr 155, poz. 1298,
Nr 169, poz. 1419 i 1420, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538,
z 2006 r. Nr 94, poz. 651, Nr 107, poz. 723, Nr 136, poz. 970, Nr 157, poz. 1119,
Nr 183, poz. 1353, Nr 217, poz. 1589 i Nr 251, poz. 1847, z 2007 r. Nr 165, poz. 1169,
Nr 171, poz. 1208 i Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 141, poz. 888 i Nr 209, poz. 1316
oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 19, poz. 100, Nr 42, poz. 341, Nr 65, poz. 545 i
Nr 69, poz. 587.
11)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1189,
z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 223, poz. 2220 i Nr
229, poz. 2275, z 2004 r. Nr 34, poz. 293, z 2005 r. Nr 180, poz. 1495, z 2007 r.
Nr 147, poz. 1033, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 i Nr 214, poz. 1346 oraz z 2009 r. Nr
18, poz. 97 i Nr 20, poz. 106.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 88, poz. 587, z 2008 r. Nr 138, poz. 865, Nr 199, poz. 1227 i Nr 223, poz. 1464
oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz.
1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i Nr 20,
poz. 106.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 116, poz. 732, Nr 141, poz. 888,
Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1367 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11 i Nr 18, poz. 97.
15)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1420,
z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 104, poz. 708, Nr 170, poz. 1217 i 1218, Nr 187, poz.
1381 i Nr 249, poz. 1832, z 2007 r. Nr 82, poz. 560, Nr 88, poz. 587, Nr 115, poz.
791 i Nr 140, poz. 984, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112, Nr 209, poz. 1317, Nr 216, poz.
1370 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 62, poz. 504 i Nr 72,
poz. 619.
Załącznik nr 1 - Baterie przemysłowe i akumulatory przemysłowe
1.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do awaryjnego lub rezerwowego zasilania
energetycznego, w tym w szpitalach, na lotniskach i w biurach.
2.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w środkach transportu, w
tym w pociągach i w samolotach, na morskich platformach wiertniczych i w latarniach
morskich.
3.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do podręcznych terminali płatniczych,
w tym w placówkach handlowych i restauracjach oraz czytników kodów kreskowych w placówkach
handlowych.
4.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do profesjonalnego sprzętu
wideo dla stacji telewizyjnych i profesjonalnych studiów.
5.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do latarek górniczych i latarek
dla nurków umieszczonych na kaskach górników i nurków, z wyłączeniem baterii i akumulatorów,
o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy.
6.
Rezerwowe baterie i akumulatory, które są przeznaczone do drzwi uruchamianych elektrycznie,
zapobiegające ich blokowaniu lub przytrzaśnięciu osób.
7.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w oprzyrządowaniu lub w różnych
rodzajach sprzętu pomiarowego i oprzyrządowania, z wyłączeniem baterii i akumulatorów,
o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy.
8.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w powiązaniu z płytką ogniwa
słonecznego, urządzeniami fotogalwanicznymi i innymi urządzeniami wykorzystującymi
energię odnawialną.
9.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w pojazdach z napędem elektrycznym,
w szczególności w wyposażonych w napęd elektryczny samochodach, wózkach inwalidzkich,
rowerach, pojazdach używanych na lotnisku i pojazdach do transportu automatycznego.
10.
Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1-9 oraz które nie są bateriami przenośnymi
i akumulatorami przenośnymi oraz bateriami samochodowymi i akumulatorami samochodowymi.
Załącznik nr 2 - Baterie przenośne i akumulatory przenośne
1.
Baterie jednoogniwowe typu AA i AAA.
2.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w telefonach przenośnych,
komputerach przenośnych, elektronarzędziach bezprzewodowych, zabawkach i sprzęcie
gospodarstwa domowego.
3.
Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w gospodarstwach domowych
do zwykłych celów.
4.
Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1-3, które mogą być bez trudności
przenoszone oraz nie są bateriami samochodowymi i akumulatorami samochodowymi oraz
bateriami przemysłowymi i akumulatorami przemysłowymi.