Ustawaz dnia 6 listopada 2008 r.o konsultantach w ochronie zdrowia
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady powoływania i odwoływania konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej
służby zdrowia;
2)
zadania konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej służby zdrowia;
3)
sposób finansowania realizacji zadań, o których mowa w pkt 2.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o konsultancie bez bliższego określenia, rozumie się przez
to konsultanta krajowego, wojewódzkiego oraz wojskowej służby zdrowia.
Art. 3.
1.
Konsultantem może być osoba, która posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny,
farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, a w przypadku
braku specjalisty w danej dziedzinie - w dziedzinie pokrewnej.
2.
Nie można łączyć funkcji konsultanta krajowego i konsultanta wojewódzkiego oraz wojskowej
służby zdrowia.
3.
Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta wojewódzkiego w tej samej dziedzinie
w innym województwie.
4.
Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta krajowego tylko w jednej dziedzinie
medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.
Art. 4.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia może powołać konsultanta krajowego spośród specjalistów
z poszczególnych dziedzin medycyny, farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie
w ochronie zdrowia.
2.
Stowarzyszenia będące zgodnie z postanowieniami ich statutów towarzystwami naukowymi
o zasięgu krajowym, zrzeszające specjalistów w danej dziedzinie medycyny, farmacji
lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, przedstawiają, na wniosek
ministra właściwego do spraw zdrowia, kandydatów do pełnienia funkcji konsultanta
krajowego.
3.
W przypadku braku stowarzyszeń, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw
zdrowia występuje z wnioskiem do stowarzyszeń będących zgodnie z postanowieniami ich
statutów towarzystwami naukowymi o zasięgu krajowym, zrzeszających specjalistów w
dziedzinie pokrewnej do dziedziny, w której ma być powołany konsultant krajowy.
4.
Stowarzyszenia, o których mowa w ust. 2 i 3, przedstawiają w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wniosku ministra właściwego do spraw zdrowia, trzech kandydatów do pełnienia
funkcji konsultanta krajowego wraz z uzasadnieniem.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia zwraca się do właściwych krajowych samorządów zawodowych
w ochronie zdrowia o przedstawienie, w terminie 30 dni, opinii wraz z uzasadnieniem,
o wszystkich kandydatach do pełnienia funkcji konsultanta krajowego.
6.
W przypadku, gdy samorząd, o którym mowa w ust. 5, przedstawia opinię negatywną o
kandydatach do pełnienia funkcji konsultanta krajowego, jest obowiązany przedstawić
innych kandydatów do pełnienia funkcji konsultanta krajowego.
Art. 5.
1.
W celu realizacji zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie
wojny i pokoju minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej może powołać i odwołać konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach
medycyny związanych z realizacją tych zadań. Przepisów art. 4 ust. 2-6 nie stosuje
się.
2.
W celu usprawnienia realizacji zadań wykonywanych przez konsultanta, o którym mowa
w ust. 1, Minister Obrony Narodowej może, na jego wniosek, powołać i odwołać konsultanta
wojskowej służby zdrowia.
Art. 6.
1.
Wojewoda w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może powołać konsultanta
wojewódzkiego spośród specjalistów z poszczególnych dziedzin, o których mowa w art.
4 ust. 1
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do powoływania przez właściwych wojewodów konsultanta wojewódzkiego
wspólnego dla kilku województw. Wojewodowie wyznaczają spośród siebie wojewodę właściwego
do zawarcia umowy, o której mowa w art. 16.
3.
Konsultant wojewódzki, o którym mowa w ust. 1, wykonuje zadania, o których mowa w
art. 9 i 10, na obszarze województwa, a konsultant wojewódzki, o którym mowa w ust.
2 - na obszarze właściwych województw.
4.
Kandydata na konsultanta wojewódzkiego przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia odpowiednio wojewoda albo właściwi wojewodowie w porozumieniu z właściwym
konsultantem krajowym, po zasięgnięciu opinii właściwych okręgowych samorządów zawodów
medycznych.
Art. 7.
1.
Kadencja konsultanta trwa 5 lat.
2.
Organ, który powołał konsultanta, odwołuje go przed upływem kadencji:
1)
jeżeli konsultant złożył rezygnację z pełnionej funkcji;
2)
jeżeli w ocenie tego organu konsultant nie realizuje powierzonych mu zadań i uprawnień
lub zaistniały okoliczności uniemożliwiające ich dalsze wykonywanie;
3)
na uzasadniony wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia - w przypadku konsultanta
wojewódzkiego;
4)
jeżeli konsultant został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę ograniczenia albo
pozbawienia wolności, albo zawieszono mu prawo wykonywania zawodu.
Art. 8.
1.
W przypadku odwołania konsultanta z przyczyn określonych w art. 7 ust. 2 pkt 2 albo
jego śmierci, powołuje się konsultanta z pominięciem procedur, o których mowa w art.
4 ust. 2-6 oraz art. 6 ust. 4.
2.
Konsultant powołany w trybie określonym w ust. 1 pełni swoje obowiązki do dnia powołania
konsultanta zgodnie z przepisami art. 4 i art. 6, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy.
Art. 9.3 orzeczenia
Konsultanci:
1)
wykonują zadania opiniodawcze, doradcze i kontrolne dla organów administracji rządowej,
podmiotów, które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej, Narodowego Funduszu Zdrowia
i Rzecznika Praw Pacjenta;
2)
prowadzą nadzór nad stroną merytoryczną doskonalenia zawodowego i szkolenia specjalizacyjnego
lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących
inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia;
3)
biorą udział w pracach komisji i zespołów powoływanych w celu realizacji polityki
zdrowotnej;
4)
sporządzają opinie dotyczące doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek,
położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody
mające zastosowanie w ochronie zdrowia;
5)
sporządzają opinie dotyczące realizacji szkolenia podyplomowego i specjalizacyjnego
lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących
inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia w zakresie
wynikającym z określonego programu kształcenia oraz sprawują nadzór nad ich merytoryczną
realizacją.
Art. 10.3 orzeczenia
1.
Do zadań konsultantów krajowych, o których mowa w art. 4, oraz konsultantów wojewódzkich
należy w szczególności:
1)
przeprowadzanie kontroli podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych dotyczącej
realizacji kształcenia i doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek,
położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody
mające zastosowanie w ochronie zdrowia, w zakresie wynikającym z programów kształcenia;
2)
kontrola dostępności świadczeń zdrowotnych;
3)
kontrola wyposażenia podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych w aparaturę i sprzęt
medyczny, aparaturę analityczną oraz aparaturę do przygotowywania i badania produktów
leczniczych i kontrola ich efektywnego wykorzystania w realizacji zadań dydaktycznych;
4)
informowanie organów administracji rządowej, podmiotów, które utworzyły zakłady opieki
zdrowotnej, oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Rzecznika Praw
Pacjenta o uchybieniach stwierdzonych w wyniku kontroli;
5)
sporządzanie opinii dotyczącej oceny zasobów kadrowych oraz potrzeb kadrowych w dziedzinie
medycyny, farmacji oraz w innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia
reprezentowanej przez właściwego konsultanta;
6)
wydawanie opinii o stosowanym postępowaniu diagnostycznym, leczniczym i pielęgnacyjnym
w zakresie jego zgodności z aktualnym stanem wiedzy, z uwzględnieniem dostępności
metod i środków;
7)
sporządzanie rocznego raportu dokumentującego wykonywanie zadań w zakresie obejmującym
reprezentowaną przez właściwego konsultanta dziedzinę medycyny, farmacji lub inną
dziedzinę mającą zastosowanie w ochronie zdrowia.
2.
Do zadań konsultanta krajowego, o którym mowa w art. 4, należy także:
1)
inicjowanie prowadzenia badań epidemiologicznych na obszarze kraju oraz ocena metod
i wyników tych badań;
2)
wydawanie opinii i doradztwo w zakresie zadań realizowanych przez Centrum Egzaminów
Medycznych, Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych oraz Centrum
Medycznego Kształcenia Podyplomowego;
3)
prognozowanie potrzeb zdrowotnych w reprezentowanej przez konsultanta krajowego dziedzinie
medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia;
4)
opiniowanie, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, pod względem merytorycznym
oraz celowościowym projektów aktów prawnych;
5)
prowadzenie doradztwa w zakresie realizacji zadań wynikających z Narodowego Programu
Zdrowia i innych programów polityki zdrowotnej;
6)
opiniowanie wniosków o skierowanie pacjenta do przeprowadzenia leczenia lub badań
diagnostycznych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w trybie określonym w przepisach
odrębnych;
7)
występowanie z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zdrowia o powołanie nowego
konsultanta wojewódzkiego.
3.
Do zadań konsultanta wojewódzkiego należy także:
1)
opiniowanie wniosków jednostek ubiegających się o wpisanie ich na prowadzoną przez
ministra właściwego do spraw zdrowia listę jednostek organizacyjnych uprawnionych
do prowadzenia specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych,
farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne;
2)
występowanie z wnioskiem do okręgowych rad właściwych samorządów zawodowych o przeprowadzenie
kontroli jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące dany zawód
medyczny;
3)
wydawanie, na wniosek wojewody, opinii o spełnianiu przez zakład opieki zdrowotnej
warunków do udzielania świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny;
4)
wydawanie, na podstawie przeprowadzonej kontroli, opinii o spełnianiu przez jednostkę
uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów warunków do prowadzenia stażu podyplomowego
lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących
inne zawody medyczne, a także opinii dotyczącej sposobu realizacji stażu lub specjalizacji
oraz poziomu udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące zawód medyczny
zatrudnione w tym zakładzie.
Art. 11.
Do zadań konsultantów, o których mowa w art. 5, należy w szczególności:
1)
sporządzanie opinii o potrzebach kadrowych w dziedzinach medycyny, farmacji oraz w
innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia związanych z realizacją
zadań istotnych dla obronności kraju;
2)
opiniowanie programów szkolenia podyplomowego związanego z realizacją zadań, o których
mowa w art. 5, oraz sposobu ich realizacji;
3)
opiniowanie, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, pod względem merytorycznym oraz
celowościowym projektów aktów prawnych;
4)
opiniowanie, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, jakości i dostępności świadczeń
zdrowotnych związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 5, w jednostkach
utworzonych i nadzorowanych przez tego ministra oraz w innych podmiotach realizujących
te zadania;
5)
doradztwo w dostosowywaniu krajowych norm i standardów opieki zdrowotnej do zobowiązań
wynikających z uczestnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w międzynarodowych sojuszach
obronnych;
6)
doradztwo w zakresie realizacji medycznych celów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
do których jest zobowiązana Rzeczpospolita Polska z racji uczestnictwa w Sojuszu Północnoatlantyckim;
7)
kontrola wyposażenia zakładów opieki zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez
Ministra Obrony Narodowej w aparaturę i sprzęt medyczny, aparaturę analityczną oraz
aparaturę do przygotowywania i badania produktów leczniczych i kontrola ich efektywnego
wykorzystania przy realizacji zadań dydaktycznych;
8)
informowanie właściwego podmiotu o uchybieniach stwierdzonych w wyniku kontroli;
9)
sporządzanie rocznego raportu dokumentującego wykonanie zadań, do realizacji których
został powołany.
Art. 12.
1.
Konsultanci w danej dziedzinie medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie
w ochronie zdrowia tworzą zespół współpracujący, w szczególności w zakresie realizacji
zadań określonych w art. 9-11.
2.
Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, sprawuje funkcję przewodniczącego zespołu,
o którym mowa w ust. 1.
3.
Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, zwołuje co najmniej raz w roku posiedzenie
zespołu, o którym mowa w ust. 1, powiadamiając właściwych konsultantów o terminie,
miejscu i przedmiocie posiedzenia na co najmniej 14 dni przed jego terminem.
4.
Konsultanci, o których mowa w art. 5, tworzą zespół współpracujący, w celu realizacji
zadań określonych w szczególności w art. 9 pkt 4 i 5 oraz art. 11 pkt 4-8. Do zespołu
stosuje się odpowiednio ust. 2 i 3.
Art. 13.
1.
Roczny raport, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 11 pkt 9, składają odpowiednio:
1)
konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4 - ministrowi właściwemu do spraw zdrowia;
2)
konsultant krajowy, o którym mowa w art. 5 ust. 1 - ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia i Ministrowi Obrony Narodowej
- w terminie do dnia 31 marca za rok poprzedni.
2.
Konsultant wojskowej służby zdrowia składa konsultantowi krajowemu, o którym mowa
w art. 5 ust. 1, roczny raport dokumentujący wykonanie zadań, do realizacji których
został powołany, w terminie do dnia 31 stycznia za rok poprzedni.
3.
Opinię, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5 oraz art. 11 pkt 1:
1)
konsultanci krajowi sporządzają:
a)
do dnia 30 listopada każdego roku,
b)
dwa razy do roku na 45 dni przed terminem rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego
do specjalizacji lekarskich, o którym mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza
dentysty, w przypadku opinii o potrzebach kadrowych w zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2)
konsultanci wojewódzcy sporządzają w terminie określonym przez konsultanta krajowego.
Art. 14.
1.
Konsultant wojewódzki jest zobowiązany do udzielania konsultantowi krajowemu, o którym
mowa w art. 4, informacji i opinii niezbędnych do realizacji jego zadań. Przepis stosuje
się odpowiednio do konsultantów wojskowej służby zdrowia.
2.
Konsultant wojewódzki składa właściwemu wojewodzie oraz właściwemu konsultantowi krajowemu
roczny raport, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7, w terminie do dnia 15 lutego
za rok poprzedni.
Art. 15.
1.
Działalność konsultantów jest finansowana z budżetu państwa.
2.
Działalność konsultanta krajowego jest finansowana ze środków pozostających w dyspozycji
ministra właściwego do spraw zdrowia, a w odniesieniu do konsultantów, o których mowa
w art. 5 - ze środków pozostających w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
3.
Konsultant wojskowej służby zdrowia z tytułu wykonywania zadań, o których mowa w art.
9 i 11, nie otrzymuje wynagrodzenia.
4.
Działalność konsultanta wojewódzkiego jest finansowana ze środków pozostających w
dyspozycji właściwego wojewody albo ze środków pozostających w dyspozycji właściwych
wojewodów.
Art. 16.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia, Minister Obrony Narodowej oraz wojewoda, każdy
w zakresie swojej właściwości, zawiera corocznie z powołanymi przez siebie konsultantami,
z wyjątkiem konsultantów wojskowej służby zdrowia, umowę cywilnoprawną na dany rok
o realizację zadań określonych w ustawie, ustalając w niej, w szczególności, wysokość
wynagrodzenia, termin i sposób jego wypłaty oraz obowiązek sporządzenia sprawozdania.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość maksymalnego wynagrodzenia
konsultantów krajowych i wojewódzkich, mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji
zadań przez tych konsultantów oraz wprowadzenie zróżnicowania tego wynagrodzenia pomiędzy
konsultantami, a także zróżnicowania z uwagi na poszczególne specjalności.
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem określonym w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. - Przepisy
wprowadzające ustawy z zakresu ochrony zdrowia (Dz. U. Nr..., poz.... ).1)Wobec nieuchwalenia ponownie przez Sejm zawetowanej przez Prezydenta ustawy z dnia
6 listopada 2008 r. - Przepisy wprowadzające ustawy z zakresu ochrony zdrowia niniejsza
ustawa wejdzie w życie w terminie określonym w odrębnej ustawie, która zostanie ogłoszona
niezwłocznie po jej uchwaleniu przez Parlament i podpisaniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej.
1)
Wobec nieuchwalenia ponownie przez Sejm zawetowanej przez Prezydenta ustawy z dnia
6 listopada 2008 r. - Przepisy wprowadzające ustawy z zakresu ochrony zdrowia niniejsza
ustawa wejdzie w życie w terminie określonym w odrębnej ustawie, która zostanie ogłoszona
niezwłocznie po jej uchwaleniu przez Parlament i podpisaniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej.