Ustawaz dnia 25 września 2009 r.o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 118 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Planowane środki na pokrycie kosztów finansowania przez oddziały wojewódzkie Funduszu
świadczeń opieki zdrowotnej dla ubezpieczonych, z wyłączeniem środków odpowiadających
przychodom wymienionym w art. 125, dzieli się pomiędzy oddziały wojewódzkie Funduszu
uwzględniając:
1)
liczbę ubezpieczonych zarejestrowanych w oddziale wojewódzkim Funduszu;
2)
wydzielone, według wieku i płci, grupy ubezpieczonych oraz wydzielone grupy świadczeń
opieki zdrowotnej, w tym świadczenia wysokospecjalistyczne;
3)
ryzyko zdrowotne odpowiadające danej grupie ubezpieczonych, w zakresie danej grupy
świadczeń opieki zdrowotnej, w porównaniu z grupą odniesienia.
”
;
2)
w art. 124:
a)
ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Prezes Funduszu, po poinformowaniu ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra
właściwego do spraw finansów publicznych, może dokonać przesunięcia kosztów w planie
finansowym centrali Funduszu oraz przesunięcia kosztów w ramach kosztów administracyjnych
w planie finansowym Funduszu, a także dokonać zmiany planu finansowego w zakresie
środków przekazywanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia z dotacji budżetu państwa.
5.
Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, po poinformowaniu Prezesa Funduszu, może
dokonać przesunięcia kosztów w ramach kosztów przeznaczonych na świadczenia opieki
zdrowotnej w planie finansowym oddziału wojewódzkiego Funduszu.
”
,
b)
ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7.
Prezes Funduszu podejmuje decyzję o uruchomieniu rezerwy, o której mowa w art. 118
ust. 2 pkt 1 lit. b, oraz rezerwy, o której mowa w art. 118 ust. 2 pkt 2 lit. b, po
poinformowaniu ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego do spraw
finansów publicznych. Prezes Funduszu podejmuje decyzję o uruchomieniu rezerwy, o
której mowa w art. 118 ust. 2 pkt 2 lit. b, na wniosek dyrektora oddziału wojewódzkiego
Funduszu.
8.
Zmian planu finansowego Funduszu, o których mowa w ust. 1-3, dokonuje się zgodnie
z zasadami określonymi w art. 118, z zastrzeżeniem, iż w przypadku zmiany planu finansowego
Funduszu przewidującej zwiększenie planowanych kosztów świadczeń opieki zdrowotnej
oddziałów wojewódzkich Funduszu, zasady określone w art. 118 ust. 3 stosuje się do
kwoty zwiększenia tych kosztów.
”
;
3)
w art. 127:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prezes Funduszu może zaciągać pożyczki i kredyty, po uzyskaniu zgody ministra właściwego
do spraw finansów publicznych i ministra właściwego do spraw zdrowia. Wysokość rat
kredytów i pożyczek przypadających do spłaty w danym roku nie może przekroczyć wysokości
rezerwy ogólnej przewidzianej w planie finansowym na dany rok.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku, gdy plan finansowy Funduszu uwzględnia wykorzystanie środków finansowych
pochodzących z pożyczek i kredytów, o których mowa w ust. 1, lub uwzględnia spłatę
rat tych pożyczek i kredytów, w części niezaliczanej do kosztów Funduszu, zasady określonej
w art. 118 ust. 1 nie stosuje się.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, różnica pomiędzy przychodami a kosztami w planie
finansowym Funduszu nie może być wyższa niż różnica pomiędzy wysokością środków finansowych
pochodzących z pożyczek i kredytów a wysokością spłacanych rat pożyczek i kredytów,
w części niezaliczanej do kosztów Funduszu, z zastrzeżeniem art. 129 ust. 3.
”
;
4)
w art. 129 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W okresie pomiędzy przyjęciem przez Radę Funduszu uchwały, o której mowa w ust. 2,
w danym roku oraz przyjęciem przez Radę Funduszu uchwały, o której mowa w ust. 2,
w następnym roku, planowane koszty świadczeń opieki zdrowotnej w planie finansowym
obowiązującym w tym okresie lub sporządzanym w tym okresie mogą być zwiększone, przy
czym łączna wysokość zwiększenia planowanych kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w
tym okresie nie może być większa niż wysokość funduszu zapasowego. W tym przypadku
nie stosuje się zasady określonej w art. 118 ust. 1.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, przy ustalaniu wysokości środków przekazywanych
poszczególnym oddziałom wojewódzkim Funduszu na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej
uwzględnia się w szczególności wyniki finansowe oddziałów wojewódzkich Funduszu za
poprzednie lata obrotowe.
”
.
Art. 2.2 orzeczenia
Wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej przez dany oddział wojewódzki
Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010
rok, o którym mowa w art. 121 ust. 3 i 5 oraz art. 123 ust. 3 ustawy, o której mowa
w art. 1, nie może być niższa niż wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej
przez ten oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego
Funduszu Zdrowia na 2009 rok, obowiązującym w dniu 30 czerwca 2009 r. W pozostałym
zakresie, przy sporządzaniu planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010
rok, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 3.2 orzeczenia
1.
Przepisy art. 124 ust. 4, 5, 7 i 8, art. 127 ust. 1 i 3 i art. 129 ust. 3 i 4 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do planu
finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia począwszy od 2009 roku.
2.
Przepis art. 118 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, stosuje się do planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia począwszy od
2010 roku.
3.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, dokona zmiany planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010 rok wynikającej
z niniejszej ustawy. Do zmiany tej stosuje się odpowiednio przepisy art. 121 ust.
1-4 ustawy, o której mowa w art. 1.
4.
Wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej przez dany oddział wojewódzki
Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na 2011
rok, o którym mowa w art. 121 ust. 3 i 5 oraz art. 123 ust. 3 ustawy, o której mowa
w art. 1, nie może być niższa niż wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej
przez ten oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego
Funduszu Zdrowia na 2010 rok, zmienionym zgodnie z ust. 3.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Na wniosek dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,
za zgodą świadczeniodawcy, obowiązywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
zawartej na okres do dnia 31 grudnia 2009 r. i realizowanej w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy, może zostać przedłużone na okres nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia
2010 r.
2.
W przypadku gdy w wyniku przedłużenia, o którym mowa w ust. 1, łączny okres obowiązywania
umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przekracza 3 lata, stosuje się odpowiednio
art. 156 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1.
Art. 5.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237,
poz. 1654 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz.
299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118,
poz. 989, Nr 157, poz. 1241 i Nr 161, poz. 1278.