Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
właściwość organów w zakresie higieny i urzędowej kontroli pasz oraz dodatków stosowanych
w żywieniu zwierząt, określonych w przepisach:
a)
rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia
2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 183/2005”,
b)
rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1831/2003”,
c)
rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia
2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności
z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu
zwierząt , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”,
d)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych
gąbczastych encefalopatii , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”
- z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”;
2)
właściwość organów w zakresie dotyczącym zezwoleń, oznakowania i nadzoru nad organizmami
genetycznie zmodyfikowanymi przeznaczonymi do użytku paszowego oraz paszami genetycznie
zmodyfikowanymi, określonym w przepisach:
a)
rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1829/2003”,
b)
rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych
genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1830/2003”;
3)
właściwość organów w sprawach transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie
zmodyfikowanych, w zakresie dotyczącym organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych
do użytku paszowego, określonego w przepisach rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.
w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1946/2003”;
4)
zasady wytwarzania i stosowania pasz leczniczych, obrotu nimi, a także wymagania dotyczące
ich jakości i sposób sprawowania nadzoru nad tymi paszami oraz ich urzędowej kontroli;
5)
wymagania dotyczące higieny pasz i wprowadzania ich do obrotu, sposób sprawowania
nadzoru nad tymi paszami oraz ich urzędowej kontroli, w zakresie nieuregulowanym w
przepisach wymienionych w pkt 1.
Art. 2.
Ustawa nie narusza przepisów:
1)
o weterynaryjnej kontroli granicznej;
2)
o kontroli weterynaryjnej w handlu;
3)
o organizmach genetycznie zmodyfikowanych;
4)
prawa farmaceutycznego.
Art. 3.
Do postępowania w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej,
stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy wymienione w art. 1 pkt 1 albo ustawa stanowią inaczej.
Art. 4.5 orzeczeń
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
prawo żywnościowe - prawo żywnościowe w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002;
2)
pasza - paszę w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;
3)
pasza genetycznie zmodyfikowana - genetycznie zmodyfikowaną paszę w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1829/2003;
4)
organizm genetycznie zmodyfikowany przeznaczony do użytku paszowego - genetycznie
zmodyfikowany organizm do użytku paszowego w rozumieniu art. 2 ust. 9 rozporządzenia nr 1829/2003;
5)
materiały paszowe - przeznaczone w formie nieprzetworzonej lub przetworzonej do żywienia
zwierząt albo do sporządzania mieszanek paszowych zawierających dodatki paszowe lub
niezawierających tych dodatków, albo jako nośniki premiksów:
a)
produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego występujące w stanie naturalnym, świeże
lub konserwowane albo przetworzone,
b)
substancje organiczne inne niż wymienione w lit. a,
c)
substancje nieorganiczne;
6)
mieszanki paszowe - mieszaniny materiałów paszowych zawierające dodatki paszowe lub
premiksy albo niezawierające tych dodatków lub premiksów, przeznaczone do stosowania
w żywieniu zwierząt, w formie mieszanki paszowej pełnoporcjowej albo mieszanki paszowej
uzupełniającej;
7)
dodatki paszowe - dodatki paszowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1831/2003;
8)
premiks - premiks w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 1831/2003;
9)
pasze lecznicze - mieszaninę jednego lub kilku dopuszczonych do obrotu, na podstawie
przepisów prawa farmaceutycznego, premiksów leczniczych z jedną lub kilkoma paszami, przeznaczoną, ze względu na swoje
właściwości profilaktyczne lub lecznicze, do podawania zwierzętom w formie niezmienionej;
10)
mieszanka paszowa pełnoporcjowa - mieszankę paszową przeznaczoną do bezpośredniego
żywienia zwierząt, o składzie zapewniającym taką ilość składników pokarmowych, która
jest niezbędna do zaspokojenia dziennych potrzeb żywieniowych zwierząt danego gatunku,
w określonym wieku lub użytkowanych w określony sposób;
11)
mieszanka paszowa uzupełniająca - mieszankę paszową charakteryzującą się wysoką zawartością
niektórych substancji, która ze względu na swój skład jest wystarczająca do zapewnienia
dawki dziennej oznaczającej całkowitą ilość pasz obliczoną w odniesieniu do pasz o
wilgotności 12%, niezbędną do zaspokojenia dziennych potrzeb żywieniowych zwierząt
danego gatunku, w określonym wieku lub użytkowanych w określony sposób, wyłącznie
w przypadku gdy jest stosowana z innymi paszami;
12)
mieszanka paszowa dietetyczna - mieszankę paszową zaspokajającą szczególne potrzeby
żywieniowe, która ze względu na specjalny skład fizykochemiczny lub sposób przygotowania
różni się od powszechnie stosowanych mieszanek paszowych i jest przeznaczona dla zwierząt,
u których procesy trawienia, przyswajania i metabolizmu są lub mogą być tymczasowo
zakłócone lub uległy nieodwracalnym zmianom;
13)
podmiot działający na rynku pasz - podmiot w rozumieniu art. 3 lit. b rozporządzenia nr 183/2005;
14)
laboratorium urzędowe - laboratorium określone w art. 12 rozporządzenia nr 882/2004;
15)
zakład - zakład w rozumieniu art. 3 lit. d rozporządzenia nr 183/2005;
16)
wprowadzanie do obrotu - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia nr 178/2002;
17)
państwo trzecie - państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej, z wyjątkiem państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącego stroną umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
18)
przesyłka - określoną ilość pasz lub pasz leczniczych, objętą tym samym dokumentem
potwierdzającym przeprowadzenie kontroli przesyłki, przewożoną jednym środkiem transportu
oraz pochodzącą z jednego państwa trzeciego lub jego części;
19)
osoba odpowiedzialna za przesyłkę - osobę odpowiedzialną za przesyłkę w rozumieniu
przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej;
20)
zwierzęta - zwierzęta w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. e rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1774/2002”;
21)
zwierzęta gospodarskie - zwierzęta w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f rozporządzenia nr 1774/2002;
22)
zwierzęta domowe - zwierzęta w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia nr 1774/2002.
Art. 5.
1.
Organy Inspekcji Weterynaryjnej wykonują zadania i obowiązki związane z higieną i
urzędową kontrolą pasz na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach wymienionych
w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej
wydanych w trybie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez właściwy organ określonych zadań lub
czynności w zakresie higieny lub urzędowej kontroli pasz, określa, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje zadań lub czynności wskazanych w tych przepisach, wykonywanych przez organy
Inspekcji Weterynaryjnej, i sposób ich wykonywania, lub
2)
szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub urzędowej kontroli pasz w zakresie przekazanym
do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej
- mając na względzie realizację celów określonych w prawie żywnościowym, w tym zapewnienie
bezpieczeństwa pasz oraz skutecznej ich kontroli, a także zapobieganie zagrożeniom
dla zdrowia publicznego, ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.
Art. 6.
1.
Przy produkcji pasz, w zakresie określonym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005, powinny być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne,
lokalizacyjne, techniczne i technologiczne, jeżeli zostały określone w przepisach
wydanych na podstawie ust. 2.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania:
a)
zdrowotne lub
b)
higieniczne, lub
c)
sanitarne, lub
d)
organizacyjne, lub
e)
lokalizacyjne, lub
f)
techniczne, lub
g)
technologiczne, lub
2)
wielkość dostaw produkcji pierwotnej pasz
- biorąc pod uwagę ochronę zdrowia publicznego i realizację celów określonych w prawie
żywnościowym.
3.
Do kontroli wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia nr 882/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia oraz ustawę.
Art. 7.
1.
Powiatowy lekarz weterynarii, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, jest na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej właściwym organem w rozumieniu rozporządzenia nr 882/2004, rozporządzenia nr 183/2005 oraz rozporządzenia nr 999/2001.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie zadań określonych w przepisach rozporządzenia nr 882/2004, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr 999/2001 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wydaje decyzje administracyjne
lub wykonuje inne czynności związane:
1)
z rejestracją, zawieszaniem, cofaniem rejestracji i dokonywaniem zmian w rejestracji
zakładów oraz zatwierdzaniem, zawieszaniem, cofaniem zatwierdzenia, warunkowym zatwierdzaniem
i dokonywaniem zmian w zatwierdzaniu zakładów, w tym:
a)
prowadzeniem rejestru zakładów, o którym mowa w art. 9 ust. 3,
b)
przyjmowaniem oświadczeń, o których mowa w art. 17 ust. 2 i art. 18 ust. 3
- rozporządzenia nr 183/2005;
2)
ze sprawowaniem urzędowej kontroli pasz i wykonywaniem innych zadań określonych w
rozporządzeniu nr 882/2004, w tym stosowaniem środków, o których mowa w art. 54 tego rozporządzenia.
3.
Decyzje administracyjne w zakresie określonym w ust. 2 wydaje się z urzędu, chyba
że przepisy rozporządzenia nr 882/2004 lub rozporządzenia nr 183/2005, lub rozporządzenia nr 999/2001, lub przepisy wydane w trybie tych rozporządzeń, lub ustawa stanowią inaczej.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane
w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii, wskazując,
jakie decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków,
mając na względzie realizację celów określonych w prawie żywnościowym oraz zapewnienie
jednolitego sposobu przeprowadzania urzędowych kontroli pasz.
Art. 8.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawach
dotyczących organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego
i pasz genetycznie zmodyfikowanych ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki
właściwego organu krajowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego organu
krajowego, właściwego organu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, określonych
w rozporządzeniu nr 1829/2003 i rozporządzeniu nr 1830/2003.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w sprawach dotyczących organizmów genetycznie
zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie zmodyfikowanych
ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego
Unii Europejskiej w art. 30 ust. 4, art. 33 ust. 1 i art. 36 rozporządzenia nr 1829/2003.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa ma również kompetencje oraz wykonuje zadania
i obowiązki określone dla państwa członkowskiego Unii Europejskiej w art. 18 ust. 6, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 4 i art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr
1829/2003.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do podawania do wiadomości
publicznej informacji uzyskanych w ramach postępowania w sprawach zezwolenia na wprowadzanie
do obrotu, używanie lub przetwarzanie organizmu genetycznie zmodyfikowanego przeznaczonego
do użytku paszowego i paszy genetycznie zmodyfikowanej, mających zgodnie z przepisami
rozporządzenia nr 1829/2003 charakter poufny, w przypadkach określonych w art. 30 ust. 6 tego rozporządzenia,
oraz do udostępniania dokumentacji otrzymanej na podstawie tego rozporządzenia.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej
wydanych w trybie art. 35 rozporządzenia nr 1829/2003 lub art. 10 rozporządzenia nr 1830/2003 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,
właściwy organ, właściwy organ krajowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy
organ krajowy, właściwy organ w państwie członkowskim Unii Europejskiej określonych
zadań lub czynności w zakresie dotyczącym organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych
do użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych, wykonuje je, jeżeli należy
to do zakresu działania ministra właściwego do spraw rolnictwa, określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej .
Art. 9.
Główny Lekarz Weterynarii w sprawach transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie
zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych
ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego
Unii Europejskiej w art. 9 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003.
Art. 10.
1.
Wniosek o:
1)
wpis do rejestru zakładów składają podmioty, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005,
2)
zatwierdzenie zakładu składają podmioty, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 183/2005
- w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.
2.
Wniosek o wpis do rejestru zakładów albo wniosek o zatwierdzenie zakładu zawiera:
1)
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
określenie:
a)
rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,
b)
lokalizacji zakładu, w którym ma być wykonywana działalność.
3.
Do wniosku dołącza się:
1)
aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo
2)
zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej, albo
3)
kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udzielonego przez inne państwo
członkowskie Unii Europejskiej - w przypadku gdy wnioskodawca będący cudzoziemcem,
w rozumieniu przepisów o cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność gospodarczą
na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej,
albo
4)
kopię zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym nadanym na podstawie przepisów o krajowym
systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności;
5)
zaświadczenie o nadaniu wnioskodawcy numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru
identyfikacyjnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON);
jeżeli wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego, we wniosku podaje się numer
identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy.
4.
Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną o zatwierdzeniu zakładu,
nadaje temu zakładowi numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.
Art. 11.
1.
Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi, na obszarze swojej właściwości, rejestr, o
którym mowa w art. 9 rozporządzenia nr 183/2005, i wykaz zakładów zatwierdzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 183/2005 oraz wykaz podmiotów wykonujących działalność podlegającą rejestracji, o których
mowa w art. 31 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 882/2004.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,
Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje i dane zawarte w prowadzonych wykazach,
w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tych
wykazach.
3.
Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji i danych określonych w ust. 2, prowadzi krajowy wykaz zakładów, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia nr
183/2005, który przekazuje do dnia 30 września każdego roku ministrowi właściwemu do spraw
rolnictwa.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” corocznie wykaz, o którym mowa
w ust. 3.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób:
1)
prowadzenia rejestru zakładów i wykazu zatwierdzonych zakładów oraz wykazu podmiotów
wykonujących działalność podlegającą rejestracji, prowadzonych przez powiatowych lekarzy
weterynarii, w tym zakres danych i informacji wpisywanych do tego rejestru lub tych
wykazów, które zostały uzyskane przez powiatowego lekarza weterynarii przy wykonywaniu
urzędowej kontroli tych zakładów, mając na względzie rodzaj działalności objętej rejestracją
i sprawną aktualizację wpisywanych informacji;
2)
ustalania krajowego numeru referencyjnego, o którym mowa w rozporządzeniu nr 183/2005 w załączniku V w rozdziale II w ust. 3, mając na względzie możliwość identyfikacji
zakładu i miejsca prowadzenia produkcji.
Art. 12.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w sprawach dotyczących pasz, jest organem właściwym
w zakresie:
1)
przekazywania informacji, o których mowa w art. 35 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, art. 10 rozporządzenia nr 178/2002 i art. 12 rozporządzenia nr 183/2005;
2)
o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 178/2002;
3)
powiadamiania Komisji Europejskiej zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004;
4)
dokonywania oceny wytycznych krajowych i ich przekazywania stosownie do art. 21 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 183/2005;
5)
składania powiadomień, o których mowa w art. 30 rozporządzenia nr 183/2005;
6)
współpracy z Komisją Europejską i Europejskim Urzędem do spraw Bezpieczeństwa Żywności,
o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia nr 178/2002, w sprawach dotyczących wprowadzania do obrotu, przetwarzania lub stosowania dodatków
paszowych, w tym:
a)
otrzymywania informacji, o których mowa w art. 7 ust. 1,
b)
składania wniosku o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit.
b,
c)
otrzymywania opinii, o których mowa w art. 8 ust. 5 i w art. 13 ust. 3,
d)
składania wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i w art. 19,
e)
powiadamiania Komisji Europejskiej o zasadach i środkach, o których mowa w art. 24
- rozporządzenia nr 1831/2003.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do podawania do wiadomości
publicznej informacji uzyskanych w ramach współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 6,
mających zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1831/2003 charakter poufny, w przypadku określonym w art. 18 ust. 6 tego rozporządzenia, oraz
do udostępniania dokumentacji otrzymanej na podstawie tego rozporządzenia.
Art. 13.
1.
Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest organem właściwym w zakresie:
1)
monitorowania i kontrolowania przestrzegania prawa żywnościowego, stosownie do art. 17 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia nr 178/2002;
2)
przyjmowania informacji od podmiotów działających na rynku pasz oraz współpracy z
nimi, zgodnie z art. 20 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 178/2002;
3)
współpracy z Europejskim Urzędem do spraw Bezpieczeństwa Żywności w zakresie wymiany
informacji, przekazywania danych i przyjmowania powiadomień uzyskanych w wyniku działalności
tego urzędu, określonym w rozdziale III rozporządzenia nr 178/2002;
4)
wykonywania zadań i przekazywania informacji w ramach systemu wczesnego ostrzegania
określonego w art. 50 rozporządzenia nr 178/2002;
5)
powiadamiania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich Unii Europejskiej
w zakresie, o którym mowa w art. 21 ust. 4 oraz art. 23 ust. 7 rozporządzenia nr 882/2004;
6)
podejmowania współpracy z właściwymi organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej
w przypadkach określonych w art. 37-39 rozporządzenia nr 882/2004;
7)
powiadamiania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją oraz innymi państwami
członkowskimi Unii Europejskiej w przypadku stwierdzenia działań sprzecznych z prawem
paszowym, zgodnie z art. 40 rozporządzenia nr 882/2004;
8)
podejmowania działań i współpracy w zakresie określonym w art. 45 rozporządzenia nr 882/2004 oraz powiadamiania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją w przypadku przeprowadzania
kontroli, o której mowa w art. 52 tego rozporządzenia, przez państwa trzecie.
2.
Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest instytucją wyznaczoną
do kontaktów, o której mowa w art. 35 rozporządzenia nr 882/2004.
Art. 14.
1.
Główny Lekarz Weterynarii opracowuje operacyjny plan awaryjny, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, zwany dalej „planem awaryjnym”, na podstawie analizy ryzyka wystąpienia zagrożeń
dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska i uzgadnia go z ministrem właściwym
do spraw rolnictwa.
2.
Projekt planu awaryjnego jest uzgadniany także z ministrami właściwymi do spraw: środowiska,
zdrowia i finansów publicznych.
3.
Rada Ministrów zatwierdza, w drodze uchwały, plan awaryjny, określając źródła finansowania
wskazanych w nim zadań.
4.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej zatwierdzony przez Radę
Ministrów plan awaryjny.
5.
Do zmiany planu awaryjnego przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 15.2 orzeczenia
1.
Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt:
1)
substancji i produktów szkodliwie wpływających na zdrowie zwierząt, jakość produktów
pochodzenia zwierzęcego lub środowisko, zwanych dalej „substancjami zabronionymi”;
2)
pasz:
a)
zawierających substancję lub produkt, z wyłączeniem czynników patogennych, obecnych
w paszy lub na jej powierzchni, które stanowią potencjalne zagrożenie dla zdrowia
ludzi lub zwierząt, lub dla środowiska oraz mogą niekorzystnie wpływać na produkcję
zwierzęcą, zwanych dalej „substancjami niepożądanymi”, w ilości przekraczającej ich
dopuszczalną zawartość,
b)
zepsutych, w szczególności o zmienionym smaku, zapachu lub wyglądzie, w wyniku procesów
fermentacyjnych, gnilnych lub innych, spowodowanych:
-
-działaniem drobnoustrojów, grzybów lub roztoczy, lub
-
-wpływem temperatury, światła lub wilgotności, lub
-
-upływem czasu;
3)
materiałów paszowych i mieszanek paszowych zawierających pozostałości pestycydów w
ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość;
4)
pasz genetycznie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych
do użytku paszowego.
2.
Zabrania się wytwarzania mieszanek paszowych z materiałów paszowych, które zawierają
substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość.
3.
Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza zawiera substancję
niepożądaną w określonej ilości, podejmuje we współpracy z podmiotem działającym na
rynku pasz działania mające na celu ustalenie źródła pochodzenia tej substancji, ograniczenie
lub likwidację tego źródła lub inne działania mające na celu przeciwdziałanie potencjalnemu
zagrożeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a,
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz substancji zabronionych,
2)
dopuszczalne zawartości substancji niepożądanych w paszach,
3)
zawartość niektórych substancji niepożądanych w paszy, po stwierdzeniu której podejmuje
się działania, o których mowa w ust. 3, oraz rodzaje tych działań w odniesieniu do
określonej substancji niepożądanej
- mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, ochronę środowiska oraz zapewnienie
właściwej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
dopuszczalne zawartości pozostałości pestycydów w materiałach paszowych i mieszankach
paszowych, mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, ochronę środowiska
oraz zapewnienie właściwej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego.
Art. 16.
1.
Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie wytwarzania pasz leczniczych
przeznaczonych do obrotu składa wniosek o zatwierdzenie zakładu do wojewódzkiego lekarza
weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia zakładu. Przepisy art. 10 ust.
1-3 stosuje się odpowiednio.
2.
Wojewódzki lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę w celu
sprawdzenia, czy zakład spełnia następujące warunki techniczne i organizacyjne:
1)
został w nim wdrożony system wewnętrznej kontroli jakości wytwarzanych pasz leczniczych,
obejmujący określenie:
a)
częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań w miejscach, w których może nastąpić
pogorszenie jakości produktów,
b)
metody przeprowadzania badań,
c)
sposobu postępowania z produktami niespełniającymi wymagań jakościowych;
2)
wytwórca pasz leczniczych ma plan zakładu, na którym zostały umieszczone w szczególności
pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem:
a)
linii technologicznej wraz z miejscami, o których mowa w pkt 1 lit. a,
b)
dróg przemieszczania pasz leczniczych,
c)
stanowisk pracy;
3)
została wyznaczona osoba odpowiedzialna za kontrolę jakości wytwarzanych pasz leczniczych;
4)
został określony zakres obowiązków pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy
związanych z procesem technologicznym;
5)
wytwarzanie pasz będzie prowadzone przy użyciu urządzeń, których parametry, konstrukcja
i rozmieszczenie:
a)
uniemożliwiają zanieczyszczenie pasz i zmianę kolejności lub pominięcie określonego
etapu cyklu produkcyjnego,
b)
umożliwiają ich czyszczenie po zakończeniu produkcji każdego asortymentu oraz zachowanie
homogenności i utrzymanie stałej zawartości substancji czynnej w jednym gramie paszy
leczniczej;
6)
procesem produkcji pasz leczniczych będzie kierowała osoba, która ukończyła studia
wyższe na jednym z kierunków: biologia, chemia, farmacja, rolnictwo, zootechnika lub
weterynaria.
3.
Jeżeli zakład spełnia warunki określone w ust. 2, wojewódzki lekarz weterynarii zatwierdza,
w drodze decyzji administracyjnej, zakład do wytwarzania paszy leczniczej przeznaczonej
do obrotu, nadając numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.
4.
Zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, uprawnia również do wytwarzania w zakładzie
przeznaczonej do wytworzenia paszy leczniczej mieszaniny jednego lub kilku dopuszczonych
do obrotu, na podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, premiksów leczniczych z materiałem paszowym stanowiącym nośnik dla premiksu leczniczego
w stężeniu umożliwiającym wytworzenie tej paszy, zwanej dalej „produktem pośrednim”.
Art. 17.
1.
Dopuszcza się wytwarzanie pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu:
1)
jeżeli są one wytwarzane wyłącznie z produktu pośredniego;
2)
w zatwierdzonym w tym celu zakładzie.
2.
Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie wytwarzania pasz leczniczych
nieprzeznaczonych do obrotu składa wniosek o zatwierdzenie zakładu do wojewódzkiego
lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia zakładu. Przepisy art.
10 ust. 1-3 oraz art. 16 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu może również kierować
osoba, która:
1)
posiada co najmniej średnie wykształcenie rolnicze, weterynaryjne lub o kierunku technologia
żywności oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie w zakresie wytwarzania pasz lub
2)
złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zagadnień dotyczących wytwarzania
pasz leczniczych z produktu pośredniego przed komisją powołaną przez wojewódzkiego
lekarza weterynarii.
4.
Wojewódzki lekarz weterynarii wydaje zaświadczenie potwierdzające złożenie egzaminu
z wynikiem pozytywnym.
5.
Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa
i jest wpłacana na rachunek wojewódzkiego inspektoratu weterynarii najpóźniej w dniu
przystąpienia do egzaminu.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy zakres zagadnień objętych egzaminem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,
2)
szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt
2, w tym sposób powoływania i skład komisji egzaminacyjnej,
3)
wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4,
4)
wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu
- mając na względzie, aby osoby kierujące procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych
do obrotu posiadały odpowiednie kwalifikacje, zapewnienie rzetelnego i bezstronnego
przeprowadzania egzaminu oraz koszty niezbędne do jego przeprowadzenia.
Art. 18.
1.
Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa w art. 16 ust. 3, zwany
dalej „wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu”, prowadzi dokumentację:
1)
użycia premiksów leczniczych do wytwarzania pasz leczniczych i przechowywania tych
premiksów;
2)
wytwarzania pasz leczniczych i produktów pośrednich, zwaną dalej „raportem wytwarzania”;
3)
obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi, zwaną dalej „raportem obrotu”.
2.
Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2,
zwany dalej „wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu”, prowadzi dokumentację
wytwarzania pasz leczniczych z produktu pośredniego, zwaną dalej „raportem wytwarzania
pasz nieprzeznaczonych do obrotu”.
3.
Wojewódzki lekarz weterynarii przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje
dotyczące zakładów zatwierdzonych do wytwarzania pasz leczniczych oraz wszelkich zmian
dokonanych w tym zakresie.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać zakład, w
którym wytwarza się pasze lecznicze przeznaczone do obrotu oraz produkty pośrednie,
a także sposób ich produkcji,
2)
stężenie produktu pośredniego,
3)
sposób prowadzenia raportu wytwarzania i raportu obrotu,
4)
warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu oraz produktów pośrednich przez wytwórcę pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu,
5)
sposób znakowania i transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz produktów
pośrednich przez wytwórcę pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu, a także sposób
dokumentowania użycia premiksów leczniczych do wytwarzania tych pasz i przechowywania
tych premiksów,
6)
warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz
produktów pośrednich
- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt
oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać zakład, w
którym wytwarza się pasze lecznicze nieprzeznaczone do obrotu, oraz sposób ich produkcji,
2)
dokumenty składające się na raport wytwarzania paszy leczniczej nieprzeznaczonej do
obrotu i sposób prowadzenia tego raportu,
3)
warunki i sposób przechowywania pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu,
4)
warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu
- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych nieprzeznaczonych
do obrotu, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich skuteczność w
leczeniu zwierząt.
Art. 19.
W zakresie nieuregulowanym w art. 16 -18 do zakładów zatwierdzonych do wytwarzania
pasz leczniczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 i art. 11-19 rozporządzenia nr 183/2005 oraz, w zakresie urzędowej kontroli tych pasz, przepisy rozporządzenia nr 882/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia oraz ustawę. Właściwym organem w rozumieniu
tych przepisów jest wojewódzki lekarz weterynarii, a krajowy wykaz zakładów, o którym
mowa w art. 19 rozporządzenia nr 183/2005, prowadzi Główny Lekarz Weterynarii.
Art. 20.5 orzeczeń
1.
Pasze lecznicze i produkty pośrednie może wprowadzać do obrotu:
1)
wytwórca pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu;
2)
podmiot, który dostarcza pasze lecznicze lub produkty pośrednie zgodnie z art. 22
ust. 1, wpisany na listę prowadzoną przez Głównego Lekarza Weterynarii, zwany dalej
„dystrybutorem”.
2.
Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się na wniosek podmiotu, który
zapewni, że:
1)
pasze lecznicze i produkty pośrednie będą przewożone środkami transportu i przechowywane
w miejscach spełniających warunki techniczne niezbędne do zachowania wymaganej jakości
tych pasz i produktów, w tym temperatury, w jakiej się je przechowuje;
2)
będzie prowadzona dokumentacja obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
określenie:
a)
rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,
b)
lokalizacji miejsca, w którym mają być przechowywane pasze lecznicze i produkty pośrednie.
4.
Do wniosku dołącza się:
1)
oświadczenie o zapewnieniu warunków, o których mowa w ust. 2;
2)
aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo
3)
zaświadczenie o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej, albo
4)
kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udzielonego przez inne państwo
członkowskie Unii Europejskiej - jeżeli wnioskodawca będący cudzoziemcem, w rozumieniu
przepisów o cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność gospodarczą na podstawie
przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej, albo
5)
zaświadczenie o nadaniu wnioskodawcy numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru
identyfikacyjnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON);
jeżeli wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego, we wniosku podaje się numer
identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy.
Art. 21.
1.
Główny Lekarz Weterynarii:
1)
wydaje decyzję administracyjną w sprawie wpisu na listę, o której mowa w art. 20 ust.
1 pkt 2, po zasięgnięciu opinii:
a)
wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce, w którym mają
być przechowywane pasze lecznicze i produkty pośrednie, albo
b)
organu, innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
sprawującego nadzór nad obrotem paszami leczniczymi i produktami pośrednimi, właściwego
ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dystrybutora;
2)
wydając decyzję o wpisie na listę, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, nadaje dystrybutorowi
numer identyfikacyjny określony w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.
2.
Główny Lekarz Weterynarii odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu na listę,
o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli z opinii, o której mowa w ust. 1 pkt
1, wynika, że podmiot nie zapewni spełniania wymagań, o których mowa w art. 20 ust.
2 pkt 2.
3.
Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, dystrybutora
z listy, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone,
że:
1)
pasze lecznicze lub produkty pośrednie są przewożone środkami transportu lub przechowywane
w miejscach, które nie spełniają warunków technicznych zapewniających zachowanie wymaganej
jakości tych pasz i produktów, lub
2)
dystrybutor nie prowadzi dokumentacji obrotu tymi paszami lub produktami.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki techniczne, jakie powinny spełniać środki transportu oraz miejsca
przechowywania pasz leczniczych i produktów pośrednich, które powinien zapewnić dystrybutor,
2)
sposób prowadzenia dokumentacji obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi,
3)
warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu oraz produktów pośrednich przez dystrybutora,
4)
sposób transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz produktów pośrednich
przez dystrybutora
- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt
oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.
5.
Do kontroli dystrybutorów w zakresie spełniania wymagań niezbędnych do zachowania
wymaganej jakości pasz leczniczych i produktów pośrednich, w tym wymagań określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia nr 882/2004 oraz przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia. Właściwym organem w rozumieniu
tych przepisów jest wojewódzki lekarz weterynarii.
Art. 22.
1.
Pasze lecznicze i produkty pośrednie przekazuje się odbiorcy wskazanemu w zleceniu
wystawionym przez lekarza weterynarii świadczącego usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej.
2.
Lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w przypadku braku dopuszczonego do obrotu
premiksu leczniczego właściwego dla danego gatunku zwierząt lub leczonej jednostki
chorobowej, może zlecić wytwórcy paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu wytworzenie
jej z innych dopuszczonych do obrotu premiksów leczniczych, podając w zleceniu:
1)
dokładny skład paszy leczniczej, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu dawkowania
premiksu leczniczego;
2)
okres karencji paszy leczniczej.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór zlecenia
na wprowadzenie do obrotu pasz leczniczych i produktów pośrednich, o którym mowa w
ust. 1, mając na względzie bezpieczeństwo tych pasz i produktów dla zdrowia ludzi
i zwierząt oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.
Art. 23.
1.
Do obrotu wprowadza się materiały paszowe i mieszanki paszowe, które:
1)
zawierają dopuszczalne ilości wody, substancji wiążących, zanieczyszczeń roślinnych
i mineralnych lub ich nie zawierają;
2)
nie zawierają żywych szkodników z grupy owadów.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalną
zawartość wody, substancji wiążących, zanieczyszczeń roślinnych i mineralnych w materiałach
paszowych i mieszankach paszowych, w zależności od rodzaju materiału paszowego i mieszanki
paszowej, mając na względzie zapewnienie ich trwałości oraz zaspokojenie potrzeb żywieniowych
zwierząt.
Art. 24.
1.
Materiały paszowe z grup:
1)
białka uzyskiwanego z mikroorganizmów należących do grup: bakterii, drożdży, glonów
i grzybów,
2)
niebiałkowych związków azotowych, z wyłączeniem mocznika i jego pochodnych
- wprowadza się do obrotu i stosuje w żywieniu zwierząt, w tym także jako składnik
premiksów i mieszanek paszowych, jeżeli zostały dopuszczone do obrotu w Unii Europejskiej
na podstawie przepisów dyrektywy 82/471/EWG z dnia 30 czerwca 1982 r. dotyczącej niektórych produktów stosowanych
w żywieniu zwierząt , i spełniają wymagania określone w tych przepisach.
2.
Zabrania się sprowadzania spoza obszaru celnego Unii Europejskiej materiałów paszowych
z grup, o których mowa w ust. 1, niedopuszczonych do obrotu w Unii Europejskiej, oraz
premiksów i mieszanek paszowych zawierających takie materiały.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może wystąpić do właściwych władz Unii Europejskiej
o dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej materiału paszowego z grup, o których
mowa w ust. 1, na wniosek podmiotu, który zamierza wprowadzać do obrotu lub stosować
w żywieniu zwierząt materiał paszowy dotychczas niedopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej,
jeżeli:
1)
materiał ten ma wartość odżywczą dla zwierząt jako źródło azotu lub białka;
2)
prawidłowo stosowany nie wpłynie szkodliwie na zdrowie ludzi lub zwierząt, jakość
produktów pochodzenia zwierzęcego lub na środowisko;
3)
dla tego materiału została określona metoda postępowania analitycznego zapewniająca:
a)
identyfikację substancji czynnej,
b)
określenie zawartości materiału paszowego w premiksach i w paszach.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
określenie grupy i rodzaju materiału paszowego.
5.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację zawierającą w szczególności:
1)
wyniki badań potwierdzających spełnianie przez materiał paszowy wymagań, o których
mowa w ust. 3 pkt 1 i 2;
2)
metodykę postępowania analitycznego, o której mowa w ust. 3 pkt 3, wraz z wynikami
badań potwierdzającymi jej skuteczność.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej i pozostałym
państwom członkowskim Unii Europejskiej kopie wniosku o dopuszczenie materiału paszowego
do obrotu w Unii Europejskiej wraz z kopiami dołączonej do niego dokumentacji, jeżeli
wniosek ten i dołączona do niego dokumentacja spełniają wymagania określone w ust.
4 i 5 oraz w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.
7.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,
jakie powinna spełniać dokumentacja dołączana do wniosku o dopuszczenie do obrotu
w Unii Europejskiej materiału paszowego, w tym zakres dokumentacji i badań, których
wyniki zamieszcza się w tej dokumentacji, w zależności od grupy i rodzaju materiału
paszowego, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
Art. 25.
1.
Informacji zawartych w dokumentacji dołączonej do wniosku o dopuszczenie do obrotu
w Unii Europejskiej materiału paszowego nie ujawnia się, jeżeli stanowią tajemnicę
produkcyjną lub handlową.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1)
nazwy i składu materiału paszowego objętego wnioskiem;
2)
fizykochemicznych, biologicznych, farmakologicznych, toksykologicznych i ekotoksykologicznych
właściwości materiału paszowego objętego wnioskiem;
3)
metod postępowania analitycznego zapewniających identyfikację substancji czynnej i
określenie zawartości materiału paszowego w premiksach i w paszach;
4)
metod badania pozostałości materiału paszowego objętego wnioskiem lub jego metabolitów
w produktach pochodzenia zwierzęcego.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz materiałów
paszowych z grup, o których mowa w art. 24 ust. 1, które zostały dopuszczone do obrotu
na podstawie przepisów Unii Europejskiej wymienionych w art. 24 ust. 1, mając na względzie
zapewnienie zdrowia ludzi i zwierząt.
Art. 26.
1.
Nazwa materiału paszowego i mieszanki paszowej powinna:
1)
informować nabywcę o tym, jaki stanowią one rodzaj paszy;
2)
umożliwiać ich odróżnienie od podobnych produktów.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, materiały paszowe
inne niż wymienione w art. 24 ust. 1, które mogą być wprowadzane do obrotu wyłącznie
pod nazwą określoną w tym rozporządzeniu, z uwzględnieniem opisu tych materiałów i
rodzaju procesów technologicznych stosowanych do ich wytwarzania oraz obowiązujących
w tym zakresie przepisów Unii Europejskiej.
Art. 27.
1.
Mieszanka paszowa uzupełniająca może być wprowadzona do obrotu, jeżeli zawartość witaminy
D oraz dodatków paszowych z grup: stymulatorów wzrostu, kokcydiostatyków i histomonostatyków
oraz przeciwutleniaczy nie przekracza pięciokrotności maksymalnej zawartości tych
dodatków w mieszance paszowej pełnoporcjowej, ustalonej zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1831/2003.
2.
Mieszankę paszową uzupełniającą stosuje się w żywieniu zwierząt wyłącznie po zmieszaniu
z inną paszą.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, inne
niż ustalone w ust. 1 zawartości dodatków paszowych w określonych mieszankach paszowych
uzupełniających, jeżeli ich zastosowanie w połączeniu z innymi paszami nie będzie
stwarzać zagrożenia dla zdrowia zwierząt oraz ujemnie wpływać na jakość produktów
pochodzenia zwierzęcego.
Art. 28.
1.
Mieszanka paszowa dietetyczna powinna zawierać materiały paszowe w ilości i proporcjach
zapewniających właściwe jej wykorzystanie.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
przeznaczenie mieszanek paszowych dietetycznych, w tym gatunki lub kategorie zwierząt,
u których można je stosować,
2)
właściwości pokarmowe mieszanek paszowych dietetycznych,
3)
wymagania, jakie powinno spełniać oznakowanie mieszanek paszowych dietetycznych,
4)
zalecenia, zgodnie z którymi mają być stosowane mieszanki paszowe dietetyczne
- mając na uwadze szczególne właściwości tych mieszanek oraz wymagania dotyczące kontroli
pasz.
Art. 29.
1.
Mieszanki paszowe wprowadza się do obrotu w szczelnych i zamkniętych opakowaniach
lub pojemnikach, których zamknięcie jest zabezpieczone w taki sposób, że ich otwarcie
powoduje zniszczenie tego zabezpieczenia.
2.
Mieszanki paszowe mogą być wprowadzane do obrotu:
1)
luzem albo w niezamkniętych opakowaniach lub pojemnikach w przypadku:
a)
gdy są:
-
-dostarczane przez wytwórcę innemu wytwórcy,
-
-dostarczane przez wytwórcę przedsiębiorcy zajmującemu się ich pakowaniem,
-
-uzyskane przez zmieszanie ziarna lub całych owoców,
-
-uzyskane z uprzednio zamkniętych opakowań lub pojemników, a ich masa netto nie przekracza 50 kg,
b)
bloków lub lizawek;
2)
luzem albo w niezamkniętych pojemnikach, jeżeli są:
a)
bezpośrednio dostarczane przez wytwórców posiadaczom zwierząt gospodarskich,
b)
mieszankami paszowymi melasowanymi zawierającymi nie więcej niż 3 materiały paszowe,
c)
mieszankami paszowymi granulowanymi.
Art. 30.5 orzeczeń
1.
Do obrotu wprowadza się materiały paszowe i mieszanki paszowe oznakowane.
2.
Oznakowania materiałów paszowych i mieszanek paszowych dokonuje się przez umieszczenie,
w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny, na każdym opakowaniu materiału paszowego
lub mieszanki paszowej lub dołączonej do opakowania etykiecie, informacji w języku
polskim określającej, w zależności od rodzaju materiału paszowego lub mieszanki paszowej,
w szczególności:
1)
ich rodzaj i nazwę;
2)
wytwórcę i numer identyfikacyjny zakładu, w którym są wytwarzane, jeżeli został nadany;
3)
ich masę netto, a dla płynów objętość albo masę netto;
4)
okres ich trwałości oraz okres karencji, jeżeli został określony;
5)
przeznaczenie, z uwzględnieniem gatunku i wieku zwierząt, dla których są przeznaczone;
6)
kategorie grupujące kilka materiałów paszowych charakteryzujących się tym samym źródłem
pochodzenia, w przypadku mieszanek paszowych przeznaczonych dla zwierząt domowych;
7)
zawartość w nich składników pokarmowych;
8)
datę ich produkcji albo numer serii;
9)
sposób ich stosowania, w tym zasady ich bezpiecznego użycia.
3.
W przypadku materiałów paszowych lub mieszanek paszowych przeznaczonych do wprowadzania
do obrotu w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej
oznakowania tych materiałów lub mieszanek dokonuje się co najmniej w jednym z języków
urzędowych Unii Europejskiej, wskazanym przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,
w którym te materiały lub mieszanki będą wprowadzane do obrotu, a w przypadku gdy
są one przeznaczone do wywozu poza obszar celny Unii Europejskiej, oznakowania można
także dokonać w języku urzędowym państwa ich przeznaczenia.
4.
W przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 2, informacje wymienione w ust. 2 dołącza
się do dokumentów przewozowych i przekazuje odbiorcy.
5.
Oznakowanie materiałów paszowych i mieszanek paszowych nie może:
1)
wprowadzać w błąd nabywcy, w szczególności co do ich tożsamości, w tym rodzaju, właściwości,
pochodzenia, składu, ilości oraz sposobu produkcji, lub
2)
sugerować, że posiadają one specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiadają albo jeżeli
inne materiały paszowe lub mieszanki paszowe również posiadają takie właściwości.
6.
Materiały paszowe i mieszanki paszowe przeznaczone dla zwierząt domowych mogą być
wprowadzane do obrotu również pod nazwą „karma”, z podaniem gatunku zwierzęcia domowego,
dla którego są przeznaczone.
7.
Pasze genetycznie zmodyfikowane oraz organizmy genetycznie zmodyfikowane przeznaczone
do użytku paszowego znakuje się ponadto w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003 oraz rozporządzenia nr 1830/2003.
8.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania dotyczące oznakowania materiałów paszowych i mieszanek paszowych,
w tym sposób oznakowania oraz zakres informacji, które umieszcza się na ich opakowaniu
lub etykiecie dołączonej do opakowania albo dołącza do dokumentów przewozowych,
2)
kategorie grupujące materiały paszowe charakteryzujące się tym samym źródłem pochodzenia,
3)
limity tolerancji zawartości składników pokarmowych i dodatków paszowych
- mając na względzie zapewnienie ochrony interesów nabywców i obiektywnych kryteriów
kontroli oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
9.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres
dodatkowych informacji, które mogą być umieszczane na opakowaniu materiałów paszowych
lub mieszanek paszowych lub na etykiecie dołączonej do opakowania albo dołączone do
dokumentów przewozowych, mając na względzie zapewnienie ochrony interesów nabywców
oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
Art. 31.
1.
Materiały paszowe i mieszanki paszowe niespełniające warunków określonych w ustawie
mogą być stosowane w żywieniu zwierząt wykorzystywanych wyłącznie do badań naukowych,
po powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce
prowadzenia tych badań.
2.
Materiały paszowe i mieszanki paszowe, o których mowa w ust. 1, znakuje się w sposób
wyraźnie wskazujący, że są one przeznaczone do żywienia zwierząt wykorzystywanych
do badań naukowych.
3.
Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których mowa w ust. 1,
i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt lub z tych zwierząt
mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli powiatowy
lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce prowadzenia tych badań, po przeprowadzeniu
niezbędnych badań laboratoryjnych, stwierdzi, że nie będzie to miało szkodliwego wpływu
na zdrowie ludzi lub zwierząt oraz na środowisko.
Art. 32.
1.
Dodatki paszowe wprowadza się do obrotu, przetwarza lub stosuje w żywieniu zwierząt,
jeżeli są spełnione wymagania określone w przepisach rozporządzenia nr 1831/2003.
2.
Dopuszcza się stosowanie do badań naukowych, jako dodatków paszowych, substancji określonych
w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003, które nie zostały dopuszczone do obrotu, przetwarzania lub stosowania na podstawie
tego rozporządzenia.
3.
Badania naukowe, o których mowa w ust. 2, przeprowadza się zgodnie z zasadami i warunkami
określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003, po powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce
prowadzenia tych badań.
4.
Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których mowa w ust. 2,
i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt lub z tych zwierząt
mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli powiatowy
lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, po przeprowadzeniu niezbędnych badań laboratoryjnych,
stwierdzi, że nie będzie to miało szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt
oraz na środowisko.
5.
Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, nadzoruje przeprowadzanie badań
naukowych, o których mowa w ust. 2.
Art. 33.
1.
Organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór nad wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem
pasz oraz pasz leczniczych.
2.
Organy Inspekcji Handlowej sprawują, zgodnie z przepisami o Inspekcji Handlowej, nadzór
nad obrotem detalicznym paszami przeznaczonymi dla zwierząt domowych, z wyłączeniem
obrotu tymi paszami prowadzonego przez zakłady lecznicze dla zwierząt.
Art. 34.
1.
Dopuszcza się wytwarzanie pasz, które mają być wywiezione poza obszar celny Unii Europejskiej
i które nie spełniają warunków określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt
1 lub w ustawie, przez podmiot działający na rynku pasz wykonujący już działalność
w zakresie wytwarzania danego rodzaju pasz, jeżeli podmiot ten zgłosił zamiar rozpoczęcia
takiego wytwarzania powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce
wytwarzania tych pasz.
2.
Podmiot wytwarzający pasze, o których mowa w ust. 1, zgłasza powiatowemu lekarzowi
weterynarii właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania tych pasz zaprzestanie ich
wytwarzania.
3.
Do zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 10
ust. 1-3, przy czym zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera ponadto określenie
rodzaju i ilości pasz oraz wskazanie państwa ich przeznaczenia.
4.
Pasze, o których mowa w ust. 1, znakuje się w sposób wyraźnie wskazujący, że są przeznaczone
do wywozu poza obszar celny Unii Europejskiej, i przechowuje się w odrębnych pomieszczeniach
lub zbiornikach oraz przewozi się w takich zbiornikach.
Art. 35.
Przepisy art. 36-41, do dnia ogłoszenia przez Komisję Europejską wykazów przewidzianych
w art. 23 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia nr 183/2005, stosuje się do przywozu przesyłek:
1)
dodatków paszowych z grupy:
a)
kokcydiostatyki i histomonostatyki,
b)
stymulatory wzrostu,
c)
witaminy, prowitaminy i inne substancje chemicznie zdefiniowane o podobnym działaniu,
d)
pierwiastki śladowe,
e)
enzymy,
f)
mikroorganizmy,
g)
karotenoidy i ksantofile,
h)
przeciwutleniacze, dla których jest określona maksymalna zawartość w mieszankach paszowych
pełnoporcjowych,
i)
aminokwasy i ich sole,
j)
hydroksyanalogi aminokwasów;
2)
dodatków paszowych innych niż określone w pkt 1, dla których została ustalona ich
maksymalna zawartość w mieszankach paszowych pełnoporcjowych;
3)
materiałów paszowych z grup:
a)
białka uzyskiwanego z mikroorganizmów należących do grup bakterii, drożdży, glonów
i grzybów, z wyłączeniem drożdży hodowanych na substancjach pochodzenia zwierzęcego
lub roślinnego,
b)
produktów ubocznych uzyskiwanych w procesie wytwarzania aminokwasów w drodze fermentacji;
4)
premiksów zawierających dodatki paszowe, o których mowa w pkt 1;
5)
mieszanek paszowych zawierających premiksy, o których mowa w pkt 4.
Art. 36.
1.
Dopuszcza się przywóz przesyłek pasz wymienionych w art. 35 z zakładów państw trzecich
mających przedstawicielstwo:
1)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wpisanych do ewidencji zakładów państw trzecich
prowadzonej przez Głównego Lekarza Weterynarii, zwanej dalej „ewidencją”;
2)
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Zakłady państw trzecich wpisuje się do ewidencji, jeżeli:
1)
dla przedsiębiorcy zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą w państwie trzecim,
do którego należy zakład, utworzono przedstawicielstwo z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
przedstawicielstwo, o którym mowa w pkt 1:
a)
zapewni, że zakład, który reprezentuje, spełnia wymagania co najmniej równoważne wymaganiom
określonym dla prowadzenia danego rodzaju działalności,
b)
zobowiąże się do prowadzenia rejestru zgodnie z przepisami dotyczącymi prowadzenia
dokumentacji, określonymi w załączniku II do rozporządzenia nr 183/2005.
Art. 37.
1.
Główny Lekarz Weterynarii dokonuje wpisu zakładu do ewidencji na wniosek przedstawicielstwa
reprezentującego ten zakład. Wniosek powinien być sporządzony na piśmie w języku polskim.
2.
Wniosek o wpis do ewidencji zawiera:
1)
oznaczenie i adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
określenie przedmiotu działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego z podaniem
miejsca i zakresu działalności prowadzonej w zakładzie oraz rodzaju wytwarzanych pasz;
3)
imię, nazwisko i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej
w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;
4)
oświadczenie zawierające zapewnienie i zobowiązanie, o których mowa w art. 36 ust.
2 pkt 2.
3.
Do wniosku o wpis do ewidencji dołącza się aktualne zaświadczenie potwierdzające wpis
przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw prowadzonego na podstawie przepisów
o swobodzie działalności gospodarczej.
4.
Główny Lekarz Weterynarii:
1)
dokonując wpisu zakładu do ewidencji, nadaje temu zakładowi, w drodze decyzji administracyjnej,
numer identyfikacyjny;
2)
odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu do ewidencji, jeżeli wniosek o wpis
do ewidencji nie spełnia wymagań określonych w ust. 2 lub 3.
Art. 38.
Ewidencja jest jawna i zawiera dane, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz numer identyfikacyjny
zakładu.
Art. 39.
1.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, corocznie
w terminie do dnia 30 września, dane objęte ewidencją.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa na podstawie informacji, o których mowa w ust.
1, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, corocznie w terminie do dnia 30 listopada, wykaz zakładów państw
trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej, corocznie w
terminie do dnia 31 grudnia, wykaz zakładów państw trzecich, z których dopuszcza się
przywóz pasz, zawierający dane dotyczące tych zakładów objęte ewidencją.
Art. 40.
Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, zakład z ewidencji,
jeżeli:
1)
w wyniku kontroli pasz pochodzących z tego zakładu zostanie ustalone, że pasze te
lub zakład nie spełniają wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt
1 oraz w ustawie, lub
2)
w wyniku kontroli przeprowadzonej w zakładzie przez właściwe organy Unii Europejskiej
zostanie ustalone, że zakład nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 2
pkt 2 lit. a, lub
3)
przedstawicielstwo nie prowadzi rejestru, o którym mowa w art. 36 ust. 2 pkt 2 lit.
b, lub prowadzi ten rejestr w sposób niezgodny z przepisami ustawy, lub
4)
przedstawicielstwo, które reprezentuje zakład, zostanie wykreślone z rejestru przedstawicielstw
prowadzonego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 41.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1, mając
na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów państw trzecich, z których
mogą być przywożone pasze;
2)
wzór ewidencji, mając na względzie przepisy Unii Europejskiej obowiązujące w tym zakresie.
Art. 42.
1.
Urzędową kontrolę pasz i pasz leczniczych przeprowadza się na podstawie rocznego planu
urzędowej kontroli sporządzanego przez Głównego Lekarza Weterynarii.
2.
Plan urzędowej kontroli, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na podstawie analizy
ryzyka oraz wyników dotychczasowych urzędowych kontroli, uwzględniając konieczność
objęcia kontrolą każdego etapu wytwarzania, obrotu oraz stosowania pasz lub pasz leczniczych,
a także mając na uwadze zalecenia Komisji Europejskiej w tym zakresie.
3.
Czynności kontrolne w zakresie urzędowej kontroli pasz i pasz leczniczych przeprowadza
się zgodnie z przepisami o Inspekcji Weterynaryjnej.
Art. 43.
1.
Główny Lekarz Weterynarii przedkłada ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, corocznie
w terminie do ostatniego dnia lutego, sprawozdanie dotyczące wdrażania rocznego planu
urzędowej kontroli, o którym mowa w art. 42 ust. 1.
2.
Sprawozdanie, o którym mowa ust. 1, zawiera w szczególności informacje o:
1)
liczbie i rodzajach przeprowadzonych urzędowych kontroli;
2)
wynikach urzędowych kontroli, wraz z ich opisem, w tym liczbie i rodzajach stwierdzonych
naruszeń przepisów wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz ustawy;
3)
działaniach podjętych w związku ze stwierdzonymi naruszeniami przepisów wymienionych
w art. 1 pkt 1 oraz ustawy.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa:
1)
przekazuje Komisji Europejskiej wykaz organów właściwych do przeprowadzania urzędowych
kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz z określeniem ich właściwości
rzeczowej;
2)
przedkłada Komisji Europejskiej, corocznie w terminie do dnia 1 kwietnia, sprawozdanie
dotyczące wdrażania rocznego planu urzędowej kontroli.
Art. 44.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i sposób pobierania próbek do badań oraz postępowania z próbkami
pobranymi w ramach urzędowej kontroli, mając na względzie reprezentatywność pobranych
próbek;
2)
metodykę postępowania analitycznego w zakresie określania zawartości składników pokarmowych
i dodatków paszowych w materiałach paszowych, premiksach, mieszankach paszowych i
paszach leczniczych, mając na względzie przeprowadzenie analizy zgodnie z metodyką
zatwierdzoną przez Unię Europejską;
3)
wykaz laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań w ramach urzędowej kontroli
(laboratoria urzędowe), mając na względzie zapewnienie rzetelności i obiektywności
przeprowadzanych badań.
Art. 45.
1.
W ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem i stosowaniem
pasz, w tym pasz leczniczych, oraz obrotem nimi działają krajowe laboratoria referencyjne
określone na podstawie ust. 3 oraz krajowe laboratoria referencyjne określone na podstawie
przepisów o Inspekcji Weterynaryjnej.
2.
Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 33 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, wykonywane w ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem
i stosowaniem pasz, w tym pasz leczniczych oraz obrotem nimi, są finansowane z budżetu
państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, krajowe laboratoria
referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, działające w zakresie innym niż określony w przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej,
a w przypadku gdy dla każdego wspólnotowego laboratorium referencyjnego zostanie określone
więcej niż jedno krajowe laboratorium referencyjne, określi także sposób współpracy
tych laboratoriów, mając na względzie wykonywane przez te laboratoria zadania i spełnianie
przez nie wymagań określonych w art. 33 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia, a także zapewnienie
efektywnej współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z
innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których mowa w art. 33 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawie składania wniosków,
o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie
szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego
i Rady w zakresie obowiązków i zadań laboratorium referencyjnego Wspólnoty dotyczących
wniosków o wydanie zezwolenia na stosowanie dodatków paszowych .
Art. 46.
1.
Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej pasze lub pasze lecznicze podlegają
kontroli granicznej przeprowadzanej przez granicznego lekarza weterynarii, zgodnie
z zasadami określonymi w rozdziale V rozporządzenia nr 882/2004, z przepisami o weterynaryjnej kontroli granicznej oraz ustawą.
2.
Osoba odpowiedzialna za przesyłkę przekazuje granicznemu lekarzowi weterynarii, pisemnie
lub w wersji elektronicznej, informacje o przewidywanym terminie przywozu oraz o rodzaju
i ilości przesyłki, nie później niż na dzień roboczy przed dniem przywozu.
Art. 47.
1.
Graniczny lekarz weterynarii po przeprowadzeniu kontroli granicznej:
1)
wystawia dokument potwierdzający przeprowadzenie kontroli przesyłki i wpisuje w nim
zakres przeprowadzonej kontroli oraz jej wyniki - jeżeli miejsce przeznaczenia przesyłki
jest położone na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej;
2)
wystawia dokument, o którym mowa w pkt 1, i wpisuje w nim zakres przeprowadzonej kontroli
oraz jej wyniki oraz informuje o tym powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze
względu na miejsce przeznaczenia przesyłki - jeżeli miejsce wprowadzenia do obrotu
przesyłki jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
wpisuje numer dokumentu, o którym mowa w pkt 1, do dokumentów towarzyszących przesyłce.
2.
Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz z przesyłką do pierwszego
miejsca jej przeznaczenia, a jeżeli przesyłka jest podzielona na części - z każdą
częścią tej przesyłki.
3.
W przypadku gdy kontrola graniczna przesyłki, której miejsce przeznaczenia jest położone
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, została dokonana w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej, osoba odpowiedzialna za przesyłkę przedstawia dokument potwierdzający
przeprowadzenie kontroli przesyłki oraz jego tłumaczenie na język polski powiatowemu
lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce przeznaczenia przesyłki niezwłocznie
po dostarczeniu przesyłki do tego miejsca.
4.
Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz z przesyłką również
wówczas, gdy przesyłka niepochodząca z państwa członkowskiego Unii Europejskiej opuszcza
skład celny, skład wolnocłowy lub magazyn znajdujący się w wolnym obszarze celnym
i jest przeznaczona do wprowadzenia na obszar celny Unii Europejskiej.
Art. 48.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu
potwierdzającego przeprowadzenie kontroli przesyłki, o którym mowa w art. 47 ust.
1 pkt 1, oraz sposób jego wystawiania i wypełniania, mając na względzie zapewnienie
zgodności wzoru tego dokumentu oraz sposobu jego wystawiania i wypełniania z zasadami
obowiązującymi w prawie Unii Europejskiej.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których
może być dokonywana kontrola graniczna pasz i pasz leczniczych, oraz rodzaje pasz
i pasz leczniczych, które mogą być poddawane kontroli granicznej na poszczególnych
przejściach granicznych, biorąc pod uwagę podział przejść granicznych na te, w których
dokonuje się wyłącznie kontroli pasz i pasz leczniczych niezawierających materiałów
pochodzących z tkanek zwierząt, i te, w których dokonuje się kontroli wszystkich pasz
i pasz leczniczych.
Art. 49.
1.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii, może, w przypadku gdy pasza
lub pasza lecznicza stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla
środowiska, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego:
1)
ograniczyć albo zakazać wytwarzania, obrotu lub stosowania w żywieniu zwierząt tych
pasz;
2)
nakazać badanie kliniczne zwierząt oraz badanie prób laboratoryjnych pobranych od
zwierzęcia lub ze zwłok zwierzęcych, jak również przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych;
3)
nakazać leczenie zwierząt lub wykonanie innych zabiegów na zwierzętach.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w przypadku gdy pasza lub pasza lecznicza
stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części przekraczającej obszar województwa, w drodze
rozporządzenia, zarządzić środki, o których mowa w ust. 1, mając na względzie ochronę
zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ochronę środowiska.
Art. 50.
1.
Jeżeli podmiot działający na rynku pasz wykonujący działalność w zakresie wytwarzania
lub obrotu paszami lub paszami leczniczymi, który wprowadził paszę do obrotu, lub
osoba odpowiedzialna za przesyłkę w przypadku paszy lub paszy leczniczej przywożonej
z państwa trzeciego, posiadają dowody, że pasza lub pasza lecznicza nie spełniają
wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie, co stwarza
poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz dla środowiska, powiadamiają
o tym powiatowego lekarza weterynarii.
2.
Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje:
1)
umożliwiające identyfikację paszy lub paszy leczniczej i ustalenie miejsca, w którym
aktualnie się one znajdują;
2)
o możliwych zagrożeniach stwarzanych przez paszę lub paszę leczniczą;
3)
o działaniach podjętych w celu zapobieżenia możliwemu zagrożeniu stwarzanemu przez
paszę lub paszę leczniczą.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób kierujących laboratoriami przeprowadzającymi
analizy pasz lub pasz leczniczych.
4.
Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu informacji, że pasza lub pasza lecznicza
nie spełniają wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w
ustawie, niezwłocznie podejmuje działania mające na celu niedopuszczenie do wykorzystania
takiej paszy lub paszy leczniczej w żywieniu zwierząt, przystępując jednocześnie do
oceny ryzyka stwarzanego przez tę paszę lub paszę leczniczą polegającej na przeprowadzeniu
badań mających na celu określenie:
1)
charakteru zagrożenia, a w przypadku gdy jest to niezbędne - zawartości substancji
zabronionych lub niepożądanych;
2)
źródła zagrożenia lub pochodzenia substancji zabronionych lub niepożądanych.
5.
Powiatowy lekarz weterynarii może objąć oceną ryzyka, o której mowa w ust. 4, także
inne przesyłki tej samej paszy lub paszy leczniczej, które mogą zawierać substancje
niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość lub stwarzać zagrożenie
wynikające z niespełniania przez pasze wymagań określonych w przepisach wymienionych
w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.
Art. 51.
1.
Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza lub pasza lecznicza
stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska:
1)
informuje niezwłocznie:
a)
wojewódzkiego lekarza weterynarii o potrzebie wydania rozporządzenia, o którym mowa
w art. 49 ust. 1, oraz
b)
Głównego Lekarza Weterynarii;
2)
przeprowadza urzędową kontrolę, aby nie dopuścić do powstania zagrożenia dla innych
pasz lub pasz leczniczych.
2.
W informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii podaje dane
określone w art. 47 ust. 1 oraz dane pozwalające zidentyfikować zwierzęta, które były
karmione tą paszą lub paszą leczniczą.
3.
Główny Lekarz Weterynarii niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej informację,
o której mowa w ust. 1 pkt 1, wskazując działania podjęte w tym zakresie albo działania,
których podjęcie jest planowane.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pasz i pasz leczniczych pochodzących
z państw trzecich, które zostały przywiezione na terytorium państw członkowskich Unii
Europejskiej w celu wprowadzenia ich do obrotu.
5.
Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską i inne państwa członkowskie
Unii Europejskiej o ustaniu zagrożenia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 52.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska, po uprzednim powiadomieniu Komisji Europejskiej, może, w przypadku poważnego
zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, w drodze rozporządzenia:
1)
wprowadzić czasowy zakaz przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przewozu
przez jej terytorium pasz lub pasz leczniczych z państw, w których to zagrożenie występuje,
2)
określić szczególne wymagania dla pasz lub pasz leczniczych przywożonych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw
- mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt oraz bezpieczeństwo środowiska,
a także opinię Komisji Europejskiej w zakresie zastosowania wymienionych zakazów lub
ograniczeń.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską i
inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o wprowadzonych zakazach lub ograniczeniach.
Art. 53.1 orzeczenie
1.
Kto:
1)
wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające
warunków określonych w rozporządzeniu nr 183/2005, przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia lub ustawie,
2)
wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt dodatki paszowe niespełniające
warunków określonych w art. 3 ust. 1 lub ust. 3-5, art. 10 ust. 1 lub ust. 7, art. 11, art. 12 ust. 1 lub
art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 1831/2003,
3)
wprowadza do obrotu lub stosuje jako dodatki paszowe antybiotyki inne niż kokcydiostatyki
i histomonostatyki,
4)
wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze zawierające substancje,
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1,
5)
wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze, o których mowa
w art. 15 ust. 1 pkt 2-4,
6)
wytwarza mieszanki paszowe z materiałów paszowych zawierających substancje niepożądane
w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość,
7)
wprowadza do obrotu pasze genetycznie zmodyfikowane bez uzyskania zezwolenia, o którym
mowa w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003, albo dokonuje tej czynności niezgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,
8)
nie wycofuje z obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej określonej w decyzji Komisji
Europejskiej albo dokonuje tej czynności niezgodnie z tą decyzją,
9)
nie umieszcza na wprowadzanej do obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej oznakowania
określonego w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003 lub rozporządzenia nr 1830/2003 albo dokonuje tej czynności niezgodnie z tymi przepisami,
10)
nie wykonuje obowiązku monitorowania wprowadzonej do obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej
określonego w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003 albo wykonuje ten obowiązek niezgodnie z tymi przepisami,
11)
posiadając zezwolenie na wprowadzanie do obrotu, używanie lub przetwarzanie paszy
genetycznie zmodyfikowanej albo organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych
do użytku paszowego, nie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacji o:
a)
nowych danych naukowych lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa
stosowania paszy genetycznie zmodyfikowanej,
b)
zakazach lub ograniczeniach nałożonych przez właściwe organy państwa trzeciego, w
którym pasza jest wprowadzana do obrotu,
12)
nie stosuje się do decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003,
13)
dokonuje transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych,
przeznaczonych do użytku paszowego lub do ich przetwarzania, w sposób niezgodny z
art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 1946/2003,
14)
będąc podmiotem działającym na rynku pasz, wykonuje działalność bez wymaganej rejestracji
lub zatwierdzenia albo bez uprzedniego zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia tej działalności,
15)
przeprowadza badania naukowe z zastosowaniem jako dodatku paszowego substancji, która
nie została dopuszczona do obrotu, przetwarzania lub stosowania, niezgodnie z zasadami
określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003 lub bez powiadomienia powiatowego lekarza weterynarii,
16)
przeznacza do produkcji żywności, niezgodnie z przepisami ustawy, zwierzęta wykorzystywane
do badań naukowych z zastosowaniem jako dodatku paszowego substancji, która nie została
dopuszczona do obrotu, przetwarzania lub stosowania,
17)
wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały paszowe z
grup, o których mowa w art. 24 ust. 1, niedopuszczone do obrotu w Unii Europejskiej,
18)
będąc wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu, wytwarza, przechowuje, wprowadza
do obrotu lub transportuje te pasze lub produkty pośrednie niezgodnie z wymaganiami
określonymi w art. 16 ust. 1, 2 lub 4, w art. 18 ust. 1 lub w przepisach wydanych
na podstawie ust. 4, art. 20 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
19)
będąc wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu, wytwarza i przechowuje
te pasze niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 17 ust. 1-3 lub w art. 18 ust.
2 lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,
20)
będąc dystrybutorem, przechowuje, wprowadza do obrotu lub transportuje pasze lecznicze
niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 20 ust. 1 lub 4 lub art. 22 ust. 1,
21)
nie znakuje wprowadzanych do obrotu materiałów paszowych, mieszanek paszowych lub
pasz leczniczych albo znakuje je niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 30 ust.
2 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 8,
22)
nie znakuje wprowadzanych do obrotu dodatków paszowych lub premiksów albo znakuje
je niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1-4 i 6 rozporządzenia nr 1831/2003,
23)
stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające warunków określonych w ustawie w
celach innych niż do badań naukowych lub bez powiadomienia powiatowego lekarza weterynarii,
24)
nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o rodzaju i ilości pasz lub pasz leczniczych
przywiezionych z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
25)
nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o tym, że pasza lub pasza lecznicza,
niespełniające wymagań określonych w ustawie, mogą stwarzać poważne zagrożenie dla
zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska
- podlega karze grzywny.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, orzeka się na podstawie przepisów o postępowaniu
w sprawach o wykroczenia.
Art. 54.
W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 22 w ust. 1 pkt 5b otrzymuje brzmienie:
„
5b)
nadzoru nad zdrowotną jakością pasz oraz sprawy organizmów genetycznie zmodyfikowanych
przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie zmodyfikowanych w zakresie niektórych
zadań lub czynności określonych właściwymi przepisami;
”
;
2)
w art. 28 pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„
10)
organizmów genetycznie zmodyfikowanych, z wyjątkiem spraw związanych z wydawaniem
zezwoleń na wprowadzenie do obrotu żywności i środków farmaceutycznych oraz spraw
organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie
zmodyfikowanych w zakresie niektórych zadań lub czynności określonych właściwymi przepisami.
”
.
Art. 55.
W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji
gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Dane indywidualne zawarte w systemie mogą być udostępniane wyłącznie organom statystyki
publicznej oraz organom Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie identyfikacji producentów,
natomiast dane zbiorcze mogą być udostępniane innym organom administracji publicznej
prowadzącym systemy informacyjne.
”
.
Art. 56.
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w ust. 2 w pkt 5 lit. c otrzymuje brzmienie:
„
c)
wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem pasz, dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt,
organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie
zmodyfikowanych oraz nad transgranicznym przemieszczaniem organizmów genetycznie zmodyfikowanych
przeznaczonych do użytku paszowego,
”
;
2)
w art. 23:
a)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Krajowe laboratoria referencyjne wykonują zadania i spełniają wymagania określone
w art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia
zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt
i dobrostanu zwierząt , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz gromadzą i przetwarzają dane dotyczące
wyników badań laboratoryjnych.
”
,
b)
ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7.
Laboratoria, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 i ust. 4, są laboratoriami urzędowymi
określonymi w art. 12 rozporządzenia nr 882/2004.
8.
Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 33 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004 oraz gromadzenie i przetwarzanie przez nie danych dotyczących wyników badań laboratoryjnych
finansuje się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy
do spraw rolnictwa.
”
;
3)
w art. 24 w ust. 2 w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
opinię właściwego dla kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego o:
”
;
4)
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 25.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, krajowe laboratoria
referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, a w przypadku gdy dla każdego wspólnotowego laboratorium referencyjnego zostanie
określone więcej niż jedno krajowe laboratorium referencyjne, określi także sposób
współpracy tych laboratoriów, mając na względzie wykonywane przez te laboratoria zadania
i spełnianie przez nie wymagań określonych w art. 33 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia,
a także zapewnienie efektywnej współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań
i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami
referencyjnymi.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których mowa w art. 33 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawie składania wniosków,
o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie
szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego
i Rady w zakresie obowiązków i zadań laboratorium referencyjnego Wspólnoty dotyczących
wniosków o wydanie zezwolenia na stosowanie dodatków paszowych .
”
.
Art. 57.
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Lekarze weterynarii są obowiązani do prowadzenia dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej
z wykonywanych zabiegów leczniczych i profilaktycznych oraz stosowanych produktów
leczniczych i pasz leczniczych.
”
.
Art. 58.
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 75 w ust. 1 uchyla się pkt 16;
2)
w art. 84 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt , ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne , ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej , ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu , ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej , ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt , ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. Nr 144, poz. 1045).
”
.
Art. 59.
Zezwolenia na wytwarzanie pasz leczniczych, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych,
uważa się za zatwierdzenia zakładów do wytwarzania pasz leczniczych przeznaczonych
do obrotu w rozumieniu ustawy.
Art. 60.
Operacyjny plan gotowości, o którym mowa w art. 44j ustawy wymienionej w art. 64,
staje się operacyjnym planem awaryjnym w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004 i zachowuje moc do dnia zatwierdzenia przez Radę Ministrów planu awaryjnego zgodnie
z art. 14 ust. 3.
Art. 61.
Powiadomienia i wnioski, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 183/2005, złożone powiatowym lekarzom weterynarii zgodnie z tymi przepisami uznaje się za
złożone skutecznie.
Art. 62.
Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub
w innych przepisach dotyczących środków żywienia zwierząt jest mowa o:
1)
środkach żywienia zwierząt - należy przez to rozumieć pasze w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;
2)
przepisach o środkach żywienia zwierząt - należy przez to rozumieć przepisy ustawy.
Art. 63.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 4 ust. 2, art. 6 ust. 4, art. 20 ust. 5, art. 30p ust. 5, art. 30s, art. 31 ust.
2, art. 32 ust. 2, art. 36 ust. 8 pkt 1, art. 38 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2, art.
43j pkt 1, art. 44 ust. 10, art. 44a ust. 6 i art. 44h ustawy wymienionej w art. 64
zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 15 ust. 4 i 5, art. 18 ust. 4, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 7, art. 25 ust. 3,
art. 26 ust. 2, art. 27 ust. 3, art. 11 ust. 5 pkt 2, art. 30 ust. 8 i 9, art. 28
ust. 2, art. 41 pkt 1, art. 44, art. 45 ust. 3 i art. 48;
2)
art. 25 ustawy wymienionej w art. 56 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 25 ust. 1 tej ustawy, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Art. 64.
Traci moc ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt .
Art. 65.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 15 ust.
1 pkt 4 oraz art. 53 ust. 1 pkt 5 w zakresie dotyczącym art. 15 ust. 1 pkt 4, które
wchodzą w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się: ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej, ustawę z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, ustawę
z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, ustawę z dnia 11 marca 2004 r.
o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i ustawę z dnia
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 162, poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624,
Nr 91, poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz.
2702, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298, Nr 169, poz.
1414 i 1417 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 75, poz. 519, Nr
104, poz. 708 i Nr 143, poz. 1027.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 162, poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624,
Nr 91, poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz.
2702, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298, Nr 169, poz.
1414 i 1417 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 75, poz. 519, Nr
104, poz. 708 i Nr 143, poz. 1027.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 91, poz. 877 i Nr
273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 23, poz. 188, Nr 33, poz. 289, Nr 163, poz. 1362 i Nr
178, poz. 1480 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777,
z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460,
Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480, Nr 179, poz. 1485, Nr 180, poz. 1494 i Nr 183,
poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127 i Nr 144, poz. 1043.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 289
i Nr 175, poz. 1462.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 91, poz. 877, Nr 92, poz. 882, Nr 93, poz. 896, Nr 173, poz. 1808,
Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 787, Nr 163, poz.
1362, Nr 179, poz. 1485 i Nr 184, poz. 1539.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 91, poz. 877 i Nr
273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 23, poz. 188, Nr 33, poz. 289, Nr 163, poz. 1362 i Nr
178, poz. 1480 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127 i Nr 144, poz. 1045.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr
33, poz. 289 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127 i Nr 144, poz. 1045.