Ustawaz dnia 27 lipca 2005 r.o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy
- Karta Nauczyciela
Treść ustawy
Art. 1.3 orzeczenia
W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 24:
a)
w ust. 1 wyrazy „art. 46-50” zastępuje się wyrazami „art. 46, 47, 50, 50a i 50e”,
b)
w ust. 2 wyrazy „art. 32-34, 39, 40, 46, 48-50” zastępuje się wyrazami „art. 32, 33, 39, 40, 46, 50, 50a i 50e,”,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Ubezpieczonym spełniającym warunki określone w art. 50a lub 50e przysługuje emerytura
po osiągnięciu wieku i okresów pracy lub okresu pracy, określonych w tych przepisach.
”
;
2)
uchyla się art. 34-38;
3)
w art. 39:
a)
w zdaniu wstępnym wyrazy „art. 34” zastępuje się wyrazami „art. 50a”,
b)
w pkt 1 i 2 wyrazy „art. 36” zastępuje się wyrazami „art. 50c”;
4)
w art. 46 w ust. 1:
a)
w pkt 2 wyrazy „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2007 r.”,
b)
uchyla się pkt 3;
5)
uchyla się art. 48 i 49;
6)
w art. 50 w ust. 1:
a)
w pkt 2 wyrazy „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2007 r.”,
b)
uchyla się pkt 3;
7)
po art. 50 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„
Rozdział 3a
Emerytury górnicze
Art. 50a.
1.
Górnicza emerytura przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1)
ukończył 55 lat życia;
2)
ma okres pracy górniczej wynoszący łącznie z okresami pracy równorzędnej co najmniej
20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 10 lat pracy górniczej
określonej w art. 50c ust. 1.
2.
Wiek emerytalny wymagany od pracowników: kobiet mających co najmniej 20 lat, a mężczyzn
co najmniej 25 lat pracy górniczej i równorzędnej, w tym co najmniej 15 lat pracy
górniczej, o której mowa w art. 50c ust. 1, wynosi 50 lat.
Art. 50b.
Przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej uwzględnia się okresy pracy górniczej
i pracy równorzędnej z pracą górniczą, będące okresami składkowymi lub nieskładkowymi
w rozumieniu ustawy, z tym że okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą
górniczą uwzględnia się, jeżeli praca ta wykonywana była co najmniej w połowie wymiaru
czasu pracy.
Art. 50c.1 orzeczenie
1.
Za pracę górniczą uważa się zatrudnienie:
1)
pod ziemią w kopalniach węgla, rud, kruszców, surowców ogniotrwałych, glin szlachetnych,
kaolinów, magnezytów, gipsu, anhydrytu, soli kamiennej i potasowej, fosforytów oraz
barytu;
2)
pod ziemią i przy głębieniu szybów w przedsiębiorstwach budowy kopalń określonych
w pkt 1 oraz pod ziemią w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących dla
tych kopalń roboty górnicze lub przy budowie szybów;
3)
pod ziemią w przedsiębiorstwach montażowych, przedsiębiorstwach maszyn górniczych,
zakładach naprawczych i innych podmiotach wykonujących dla kopalń określonych w pkt
1 podziemne roboty budowlano-montażowe, roboty przy naprawie maszyn i wdrażaniu nowych
urządzeń; pracownikom zatrudnionym w tych przedsiębiorstwach, zakładach i innych podmiotach
uznaje się za pracę górniczą te miesiące zatrudnienia, w których co najmniej połowę
dniówek roboczych przepracowali pod ziemią;
4)
na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego przy ręcznym lub zmechanizowanym
urabianiu, ładowaniu oraz przewozie nadkładu i złoża, przy pomiarach w zakresie miernictwa
górniczego oraz przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych, a także
w kopalniach otworowych siarki oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących
roboty górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego, na stanowiskach określonych
w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki i ministrem właściwym do
spraw Skarbu Państwa;
5)
pod ziemią na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń, przedsiębiorstw
i innych podmiotów określonych w pkt 1-3, a także w kopalniach siarki i węgla brunatnego
oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach, o których mowa w pkt 4, na stanowiskach
określonych w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa i ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego;
6)
w charakterze członków drużyn ratowniczych kopalń określonych w pkt 1 i 4, mechaników
sprzętu ratowniczego tych drużyn oraz w charakterze ratowników zawodowych w stacjach
ratownictwa górniczego;
7)
na stanowiskach maszynistów wyciągowych na szybach oraz na stanowiskach sygnalistów
na nadszybiach szybów w kopalniach, przedsiębiorstwach i innych podmiotach określonych
w pkt 1 i 2;
8)
na stanowiskach pracy pod ziemią w nieczynnych kopalniach wymienionych w pkt 1;
9)
na stanowiskach instruktorów zawodu w górniczych polach szkoleniowych pod ziemią oraz
w kopalniach siarki i węgla brunatnego.
2.
Za pracę równorzędną z pracą górniczą uważa się:
1)
zatrudnienie na stanowiskach wymagających kwalifikacji inżyniera lub technika w zakresie
górnictwa w urzędach górniczych, jeżeli zatrudnienie jest związane z wykonywaniem
czynności inspekcyjno-technicznych w kopalniach, przedsiębiorstwach i innych podmiotach
określonych w ust. 1 pkt 1-4, pod warunkiem uprzedniego przepracowania w kopalniach,
przedsiębiorstwach i innych podmiotach określonych w ust. 1 pkt 1-4 co najmniej 10
lat pod ziemią, na odkrywce w kopalniach siarki lub węgla brunatnego, a także w kopalniach
otworowych siarki albo na stanowiskach dozoru lub kierownictwa ruchu;
2)
zatrudnienie przy innych pracach, nie dłuższe niż 5 lat, do których pracownicy wykonujący
prace określone w ust. 1 i w pkt 1 i 2 przeszli w związku z likwidacją kopalni, zakładu
górniczego, przedsiębiorstwa lub innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4.
3.
Za pracowników zatrudnionych na stanowiskach wymagających kwalifikacji inżyniera lub
technika w zakresie górnictwa w jednostkach organizacyjnych określonych w ust. 2 pkt
1 uważa się osoby, które posiadają tytuł inżyniera lub technika i są zatrudnione zgodnie
z posiadanymi kwalifikacjami w zakresie górnictwa.
4.
Okresy pracy górniczej wymienionej w ust. 1 pkt 1-4 wykonywanej za granicą traktuje
się na równi z okresami takiej pracy wykonywanej w kraju, jeżeli spełnione są warunki
określone w ustawie, wymagane do uwzględnienia tych okresów pracy przy ustalaniu prawa
do świadczeń.
Art. 50d.1 orzeczenie
1.
Przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury pracownikom zatrudnionym pod ziemią oraz
w kopalniach siarki lub węgla brunatnego zalicza się w wymiarze półtorakrotnym następujące
okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego:
1)
w przodkach bezpośrednio przy urabianiu i ładowaniu urobku oraz przy innych pracach
przodkowych, przy montażu, likwidacji i transporcie obudów, maszyn urabiających, ładujących
i transportujących w przodkach oraz przy głębieniu szybów i robotach szybowych;
2)
w drużynach ratowniczych.
2.
Okresy pracy wymienione w ust. 1 pkt 2 zalicza się w wymiarze półtorakrotnym również
tym pracownikom dozoru ruchu i kierownictwa ruchu kopalń, którzy pracują przez co
najmniej połowę dniówek roboczych w miesiącu pod ziemią, w kopalniach siarki lub w
kopalniach węgla brunatnego.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki i ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, w drodze
rozporządzenia, określa szczegółowo stanowiska pracy, na których zatrudnienie zalicza
się w myśl ust. 1 i 2 w wymiarze półtorakrotnym.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
Skarbu Państwa i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określa,
w drodze rozporządzenia, zasady ewidencjonowania przez pracodawców okresów zatrudnienia
na stanowiskach, na których okresy pracy górniczej zalicza się w wymiarze półtorakrotnym
przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury, oraz na niektórych innych stanowiskach
pracy górniczej.
Art. 50e.
1.
Prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje
pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze
czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 2.
2.
Do okresów pracy górniczej, o której mowa w ust. 1, zalicza się także okresy niezdolności
do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone
zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, bezpośrednio
poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy,
przypadające w czasie trwania stosunku pracy.
”
;
8)
w dziale II tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:
„
Ustalanie wysokości emerytur, o których mowa w art. 27-50e
”
;
9)
w art. 51 w ust. 1:
a)
w zdaniu wstępnym wyrazy „art. 34 lub 48” zastępuje się wyrazami „art. 50a lub 50e”,
b)
w pkt 2 wyrazy „art. 37” zastępuje się wyrazami „art. 50d”,
c)
w pkt 3 wyrazy „art. 36 ust. 1 pkt 1-3 i 5-11” zastępuje się wyrazami „art. 50c ust. 1 pkt 1-3 i 5-9”,
d)
w pkt 4 wyrazy „art. 36 ust. 1 pkt 4 i 5” zastępuje się wyrazami „art. 50c ust. 1 pkt 4 i 5”;
10)
w art. 52 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
1,8 za każdy rok pracy górniczej wykonywanej pod ziemią, o której mowa w art. 50d
ust. 1,
”
;
11)
w art. 182 wyrazy „art. 46-50” zastępuje się wyrazami „art. 46-47, 50, 50a oraz 50e”;
12)
po art. 183 dodaje się art. 183a w brzmieniu:
„
Art. 183a.
Przepisów art. 183 nie stosuje się do emerytur przyznanych ubezpieczonym, którzy prawa
do emerytury nabyli na podstawie art. 50a lub 50e.
”
;
13)
w art. 184 w ust. 1 wyrazy „art. 32-34, 39 i 40,” zastępuje się wyrazami „art. 32, 33, 39 i 40,”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela w art. 88 w ust. 2a wyrazy „ośmiu lat” zastępuje się wyrazami „dziewięciu lat”.
Art. 3.6 orzeczeń
1.
Osobom, które do dnia 31 grudnia 2007 r. spełniły warunki do emerytury górniczej określone
w art. 34 lub w art. 48-49 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
w dniu 31 grudnia 2006 r., przysługuje górnicza emerytura na warunkach określonych
w tych przepisach.
2.
Osobom, którym udzielono urlopu górniczego lub świadczenia górniczego na warunkach
określonych w odrębnych przepisach przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury bez
względu na wiek uwzględnia się okresy niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia
w związku z chorobą zakaźną, za które wypłacono wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy,
okresy czynnej służby wojskowej lub okresy pełnienia z wyboru funkcji w organach związku
zawodowego zrzeszającego górników na warunkach określonych w tych odrębnych przepisach,
o ile z urlopem górniczym lub świadczeniem górniczym osoby te spełniły do dnia 31
grudnia 2007 r. warunki do górniczej emerytury bez względu na wiek.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 4 i 6 oraz
art. 2 i 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz.
1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966, Nr 213, poz. 2081 i Nr 228, poz. 2258, z 2004 r.
Nr 96, poz. 959 i Nr 179, poz. 1845 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71.