Ustawaz dnia 16 kwietnia 2004 r.o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Treść ustawy
Art. 1.5 orzeczeń
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 65 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 65.1 orzeczenie
§ 1.
Przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem
sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2, stosuje się
także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu
lub popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających
na celu popełnienie przestępstwa oraz wobec sprawcy przestępstwa o charakterze terrorystycznym.
§ 2.
Do sprawcy przestępstwa z art. 258 mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące
sprawcy określonego w art. 64 § 2, z wyjątkiem przewidzianego w tym przepisie zaostrzenia
kary.
”
;
2)
art. 110 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 110.
§ 1.
Ustawę karną polską stosuje się do cudzoziemca, który popełnił za granicą czyn zabroniony
skierowany przeciwko interesom Rzeczypospolitej Polskiej, obywatela polskiego, polskiej
osoby prawnej lub polskiej jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej
oraz do cudzoziemca, który popełnił za granicą przestępstwo o charakterze terrorystycznym.
§ 2.
Ustawę karną polską stosuje się w razie popełnienia przez cudzoziemca za granicą czynu
zabronionego innego niż wymieniony w § 1, jeżeli czyn zabroniony jest w ustawie karnej
polskiej zagrożony karą przekraczającą 2 lata pozbawienia wolności, a sprawca przebywa
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie postanowiono go wydać.
”
;
3)
w art. 115 dodaje się § 20 w brzmieniu:
„
§ 20.
Przestępstwem o charakterze terrorystycznym jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia
wolności, której górna granica wynosi co najmniej 5 lat, popełniony w celu:
1)
poważnego zastraszenia wielu osób,
2)
zmuszenia organu władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa albo
organu organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania określonych czynności,
3)
wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Rzeczypospolitej Polskiej, innego
państwa lub organizacji międzynarodowej - a także groźba popełnienia takiego czynu.
”
;
4)
art. 258 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 258 § 1. Kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu
popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.
Jeżeli grupa albo związek określone w § 1 mają charakter zbrojny albo mają na celu
popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 3.
Kto grupę albo związek określone w § 1 w tym mające charakter zbrojny zakłada lub
taką grupą albo związkiem kieruje,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4.
Kto grupę albo związek mające na celu popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym
zakłada lub taką grupą lub związkiem kieruje,
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
”
;
5)
w art. 264 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Kto organizuje innym osobom przekraczanie wbrew przepisom granicy Rzeczypospolitej
Polskiej,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
”
;
6)
po art. 264 dodaje się art. 264a w brzmieniu:
„
Art. 264a.
§ 1.
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, umożliwia lub ułatwia innej
osobie pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisom,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.
W wyjątkowych wypadkach, gdy sprawca nie osiągnął korzyści majątkowej, sąd może zastosować
nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 253 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„
§ 3.
Sąd lub prokurator niezwłocznie zawiadamia pokrzywdzonego, jego przedstawiciela ustawowego
lub osobę, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje, o uchyleniu, nieprzedłużeniu
lub zmianie tymczasowego aresztowania na inny środek zapobiegawczy, chyba że pokrzywdzony
oświadczy, iż z takiego uprawnienia rezygnuje.
”
;
2)
w rozdziale 62 po art. 589a dodaje się art. 589b-589f w brzmieniu:
„
Art. 589b.
§ 1.
Pomoc prawna w postępowaniu przygotowawczym między polskimi organami uprawnionymi
do prowadzenia tego postępowania oraz właściwymi organami państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub innego państwa, jeżeli pozwala na to umowa międzynarodowa, której
Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo na zasadach wzajemności, może także polegać
na wykonywaniu czynności śledztwa w ramach wspólnego zespołu śledczego, zwanego dalej
„zespołem”.
§ 2.
Zespół powołują, w drodze porozumienia, Prokurator Generalny oraz właściwy organ państwa,
o którym mowa w § 1, zwanego dalej „państwem współpracującym”, na potrzeby określonego
postępowania przygotowawczego, na czas oznaczony.
§ 3.
Porozumienie o powołaniu zespołu powinno określać:
1)
przedmiot, cel, miejsce i okres współpracy,
2)
skład zespołu, ze wskazaniem osoby kierującej,
3)
zadania poszczególnych członków zespołu.
§ 4.
W porozumieniu o powołaniu zespołu można zastrzec możliwość dopuszczenia do prac w
zespole, w określonych warunkach, przedstawiciela instytucji międzynarodowej powołanej
do zwalczania przestępczości.
§ 5.
Okres współpracy w ramach zespołu, wskazany w porozumieniu o powołaniu zespołu, może
być przedłużony na dalszy czas oznaczony, niezbędny do osiągnięcia celu tej współpracy;
przedłużenie wymaga zgody wszystkich stron porozumienia.
Art. 589c.
§ 1.
Zespół, w ramach którego współpraca odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
zwany dalej „zespołem polskim”, można powołać w szczególności, gdy:
1)
w toku prowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postępowania przygotowawczego
w sprawie o przestępstwo o charakterze terrorystycznym, handlu ludźmi, obrotu środkami
odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub ich prekursorami albo o inne ciężkie
przestępstwo ujawniono, że sprawca działał lub następstwa jego czynu wystąpiły na
terytorium innego państwa i zachodzi potrzeba wykonania czynności śledztwa na terytorium
tego państwa lub z udziałem jego organu,
2)
prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie przygotowawcze pozostaje
w związku przedmiotowym lub podmiotowym z postępowaniem przygotowawczym o przestępstwo
wymienione w pkt 1, prowadzonym na terytorium innego państwa i zachodzi potrzeba wykonania
większości czynności śledztwa w obu postępowaniach na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
§ 2.
Pracami zespołu polskiego kieruje polski prokurator.
§ 3.
W skład zespołu polskiego mogą wchodzić inni polscy prokuratorzy i przedstawiciele
innych organów uprawnionych do prowadzenia śledztwa oraz funkcjonariusze właściwych
organów państwa współpracującego, zwani dalej „funkcjonariuszami delegowanymi”.
§ 4.
Do czynności w postępowaniu przygotowawczym wykonywanych w ramach zespołu polskiego
stosuje się przepisy prawa krajowego, z zastrzeżeniem § 5-8 oraz art. 589e.
§ 5.
Funkcjonariusze delegowani mogą być obecni przy wszystkich czynnościach procesowych
wykonywanych w ramach zespołu polskiego, chyba że w szczególnym wypadku, uzasadnionym
potrzebą ochrony ważnego interesu Rzeczypospolitej Polskiej lub praw jednostki, osoba
kierująca tym zespołem zarządzi inaczej.
§ 6.
Za zgodą stron porozumienia o utworzeniu zespołu polskiego osoba kierująca tym zespołem
może powierzyć funkcjonariuszowi delegowanemu wykonanie określonej czynności śledztwa,
z wyłączeniem wydawania postanowień przewidzianych w niniejszym kodeksie. W takim
wypadku w czynności uczestniczy polski członek zespołu i sporządza z niej protokół.
§ 7.
Jeżeli zachodzi potrzeba wykonania czynności śledztwa na terytorium państwa współpracującego,
z wnioskiem o pomoc prawną zwraca się do właściwej instytucji lub organu funkcjonariusz
delegowany przez to państwo. Do sporządzonych w wykonaniu tego wniosku protokołów
stosuje się odpowiednio przepis art. 587.
§ 8.
W granicach określonych w porozumieniu o powołaniu zespołu polskiego przedstawicielowi
instytucji międzynarodowej, o którym mowa w art. 589b § 4, przysługują uprawnienia
określone w § 5.
Art. 589d.
§ 1.
Prokurator lub przedstawiciel innego organu uprawnionego do prowadzenia śledztwa może
być delegowany do zespołu na terytorium innego państwa współpracującego w wypadkach
określonych przepisami państwa, na którego terytorium odbywa się współpraca zespołu.
O delegowaniu decyduje odpowiednio Prokurator Generalny albo inny właściwy organ.
§ 2.
Członkowi zespołu, o którym mowa w § 1, będącemu polskim prokuratorem przysługują
uprawnienia prokuratora państwa obcego określone w art. 588 § 1. Przepisu art. 613
§ 1 nie stosuje się.
§ 3.
Instytucje i organy Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż prokurator, o którym mowa
w § 2, udzielają niezbędnej pomocy polskiemu członkowi zespołu, o którym mowa w §
1, w granicach i z zastosowaniem przepisów prawa krajowego.
Art. 589e.
§ 1.
Informacje uzyskane przez członka zespołu w związku z udziałem w pracach zespołu,
niedostępne w innym trybie dla państwa, które go delegowało, mogą być wykorzystane
przez właściwy organ tego państwa także w celu:
1)
przeprowadzenia postępowania karnego we własnym zakresie - za zgodą państwa współpracującego,
którego instytucja lub organ udzieliły informacji,
2)
zapobiegnięcia bezpośredniemu, poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego,
3)
innym niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli tak stanowi porozumienie o powołaniu zespołu.
§ 2.
Zgoda, o której mowa w § 1 pkt 1, może być cofnięta wyłącznie wtedy, gdy wykorzystanie
informacji mogłoby zagrażać dobru postępowania przygotowawczego prowadzonego w państwie
współpracującym, którego instytucja lub organ udzieliły informacji, oraz w wypadku,
w którym państwo to mogłoby odmówić wzajemnej pomocy.
Art. 589f.
§ 1.
Za szkodę wyrządzoną przez członka zespołu w związku z wykonywanymi czynnościami odpowiada
państwo, które go delegowało, na zasadach określonych w przepisach państwa, na którego
terytorium odbywała się współpraca zespołu.
§ 2.
Jeżeli szkoda wyrządzona innej osobie jest następstwem działania lub zaniechania członka
zespołu delegowanego przez inne państwo współpracujące, kwotę pieniężną stanowiącą
równowartość odszkodowania tymczasowo wypłaca poszkodowanemu właściwy organ państwa,
na którego terytorium odbywała się współpraca zespołu.
§ 3.
W wypadku określonym w § 2 wypłacona kwota pieniężna podlega zwrotowi organowi, który
ją tymczasowo wypłacił, na jego wniosek.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd, kierując orzeczenie do wykonania, przesyła jego odpis lub wyciąg, ze wzmianką
o wykonalności, a w wypadku orzeczenia prawomocnego - z datą jego uprawomocnienia
się, odpowiedniemu organowi powołanemu do wykonywania orzeczenia. Sąd przesyła dyrektorowi
zakładu karnego lub aresztu śledczego orzeczenie wraz z uzasadnieniem, jeżeli zostało
sporządzone i nie zawiera informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową,
oraz dane zawierające imię, nazwisko i adres pokrzywdzonego.
”
;
2)
w rozdziale X dodaje się Oddział 13 w brzmieniu:
„
Oddział 13
Informowanie pokrzywdzonego o opuszczeniu przez skazanego zakładu karnego
Art. 168a.
§ 1.
Na wniosek pokrzywdzonego, odpowiednio, sędzia penitencjarny lub dyrektor zakładu
karnego niezwłocznie zawiadamia pokrzywdzonego, jego przedstawiciela ustawowego lub
osobę, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje, o zwolnieniu skazanego z zakładu
karnego po odbyciu kary, o ucieczce skazanego z zakładu karnego, a także o wydaniu
decyzji o udzieleniu skazanemu:
1)
przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 i w art. 92 pkt 9,
2)
czasowego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego bez dozoru lub bez konwoju funkcjonariusza
Służby Więziennej albo asysty innej osoby godnej zaufania, o którym mowa w art. 138
§ 1 pkt 7 lub 8, art. 141a § 1 oraz art. 165 § 2,
3)
przerwy w wykonaniu kary,
4)
warunkowego zwolnienia.
§ 2.
O prawie do złożenia wniosku, o którym mowa w § 1, poucza pokrzywdzonego sąd, kierując
orzeczenie do wykonania.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za
czyny zabronione pod groźbą kary wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 16 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 12 w brzmieniu:
„
12)
o charakterze terrorystycznym.
”
;
2)
w art. 17 po wyrazach „o którym mowa w art. 16 w ust. 1 w pkt 1- 3” dodaje się wyrazy „i 12”.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255 oraz z
2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 69, poz. 626.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188 oraz z 2004 r. Nr 51, poz. 514 i Nr
69, poz. 626.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,
poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r.
Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz.
1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750.