Ustawaz dnia 20 grudnia 2002 r.o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
Treść ustawy
Art. 1.4 orzeczenia
W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1.4 orzeczenia
Ustawa dotyczy osób, których niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem:
1)
o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności
określonych w art. 3 lub
2)
o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów,
lub
3)
o niepełnosprawności, wydanym przed ukończeniem 16 roku życia
- zwanych dalej „osobami niepełnosprawnymi”.
”
;
2)
w art. 2 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7-10 w brzmieniu:
„
7)
warunkach pracy chronionej - oznacza to warunki, o których mowa w art. 28 albo art.
29, i uzyskanie statusu zakładu pracy chronionej albo zakładu aktywności zawodowej,
8)
przystosowanym stanowisku pracy osoby niepełnosprawnej - oznacza to stanowisko pracy,
które jest oprzyrządowane i dostosowane odpowiednio do potrzeb wynikających z rodzaju
i stopnia niepełnosprawności,
9)
staroście - oznacza to także prezydenta miasta na prawach powiatu,
10)
niepełnosprawności - oznacza to trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról
społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w
szczególności powodującą niezdolność do pracy.
”
;
3)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
1.
Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością
organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej
i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy
innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
2.
Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością
organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej
lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
3.
Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu,
powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu
do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością
psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające
się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze
lub środki techniczne.
4.
Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w
stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb
życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
5.
Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności osoby, o której
mowa w ust. 1 lub 2, nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego
warunków pracy chronionej, w przypadku uzyskania pozytywnej opinii Państwowej Inspekcji
Pracy o przystosowaniu przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej.
”
;
4)
po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu:
„
Art. 5a.
1.
Osoby posiadające ważne orzeczenia o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów, niezdolności
do pracy w gospodarstwie rolnym, o których mowa w art. 62, oraz orzeczenia o niezdolności
do pracy, o których mowa w art. 5, mogą składać do zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności
wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności i wskazań, o których mowa w art. 6b
ust. 3, dla celów korzystania z ulg i uprawnień na podstawie odrębnych przepisów.
2.
W postępowaniu w sprawach, o których mowa w ust. 1, zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności
wydaje orzeczenie, w którym:
1)
stopień niepełnosprawności określa się na podstawie przedłożonych orzeczeń, o których
mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 5 i 62,
2)
wskazania, o których mowa w art. 6b ust. 3, ustala się stosownie do naruszonej sprawności
organizmu i ograniczeń funkcjonalnych uzasadniających korzystanie z ulg i uprawnień
na podstawie odrębnych przepisów.
3.
Zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności ma prawo żądać od właściwych organów
rentowych udostępnienia kopii orzeczeń, o których mowa w ust. 1, a organy te są obowiązane
do ich udostępniania.
4.
Od orzeczenia, o którym mowa w ust. 2, nie służy odwołanie.
”
;
5)
w art. 6 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Wydatki związane z tworzeniem i działalnością zespołów są pokrywane ze środków finansowych
budżetu państwa. Wydatki te mogą być również pokrywane ze środków finansowych jednostek
samorządu terytorialnego.
”
;
6)
w art. 6b w ust. 1 po wyrazie „albo” dodaje się wyrazy „, za ich zgodą,”;
7)
art. 6c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6c.
1.
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, zwany dalej „Pełnomocnikiem”, sprawuje
nadzór nad orzekaniem o niepełnosprawności i o stopniu niepełnosprawności.
2.
Nadzór, o którym mowa w ust. 1, polega na:
1)
kontroli orzeczeń co do ich zgodności z zebranymi dokumentami lub z przepisami dotyczącymi
orzekania o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności,
2)
kontroli prawidłowości i jednolitości stosowania przepisów, standardów i procedur
postępowania w sprawach dotyczących orzekania o niepełnosprawności i o stopniu niepełnosprawności,
3)
szkoleniu członków wojewódzkich zespołów,
4)
udzielaniu wyjaśnień w zakresie stosowania przepisów regulujących postępowanie w sprawach
dotyczących orzekania o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności.
3.
Jeżeli w ramach nadzoru Pełnomocnik stwierdzi, że istnieje uzasadniona wątpliwość
co do zgodności orzeczenia ze stanem faktycznym lub że orzeczenie zostało wydane w
sposób sprzeczny z przepisami dotyczącymi orzekania o niepełnosprawności lub o stopniu
niepełnosprawności, może zwrócić się do właściwego organu o:
1)
stwierdzenie nieważności orzeczenia,
2)
wznowienie postępowania.
4.
Pełnomocnik, w wyniku stwierdzonych w ramach nadzoru nieprawidłowości, może wystąpić:
1)
do organu, który powołał zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, o odwołanie
członków zespołu odpowiedzialnych za stwierdzone nieprawidłowości,
2)
do wojewody o cofnięcie zgody na powołanie powiatowego zespołu.
5.
Nadzór, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, w imieniu Pełnomocnika realizują upoważnione
przez niego osoby, posiadające wiedzę niezbędną do przeprowadzania kontroli. Pisemne
upoważnienie jest wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 2 lata.
6.
Wojewoda pełni bezpośredni nadzór nad powiatowymi zespołami. Przepisy ust. 2, 3, 4
pkt 1 i ust. 5 stosuje się odpowiednio.
7.
Wojewoda przestawia Pełnomocnikowi informacje o realizacji zadań:
1)
powiatowych zespołów, sporządzane na podstawie informacji otrzymanych od starostów,
2)
wojewódzkiego zespołu.
8.
Od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołanie wnosi się za
pośrednictwem wojewódzkiego zespołu, który wydał orzeczenie. Jeżeli wojewódzki zespół
uzna, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, wydaje orzeczenie, w którym
uchyla lub zmienia zaskarżone orzeczenie. Postępowanie w sprawach odwołań jest wolne
od kosztów i opłat sądowych.
9.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe zasady wydawania orzeczeń, o których mowa w art. 5a, orzekania o niepełnosprawności
i o stopniu niepełnosprawności, uwzględniając tryb postępowania przy orzekaniu oraz
skład i sposób powoływania i odwoływania członków zespołów orzekających, a także sposób
działania tych zespołów,
2)
rodzaj i zakres wymaganych kwalifikacji członków zespołów orzekających oraz tryb postępowania
przy wydawaniu zaświadczeń uprawniających do orzekania o niepełnosprawności lub o
stopniu niepełnosprawności, uwzględniając konieczność zapewnienia specjalistycznych
kwalifikacji, odpowiednich do zakresu orzekania,
3)
warunki organizacyjne i techniczne, jakie powinny spełniać pomieszczenia zespołów
orzekających, mając na względzie zapewnienie dostępu do tych pomieszczeń osobom niepełnosprawnym,
4)
tryb przeprowadzania szkoleń i minima programowe szkoleń dla specjalistów powoływanych
do zespołów orzekających oraz sposób wyboru ośrodków szkoleniowych upoważnionych do
prowadzenia szkoleń, kierując się koniecznością zapewnienia właściwego poziomu kształcenia,
w tym odpowiedniego poziomu wiedzy specjalistycznej,
5)
standardy w zakresie kwalifikowania oraz postępowania dotyczącego orzekania o niepełnosprawności
i o stopniu niepełnosprawności, uwzględniając schorzenia naruszające sprawność organizmu
i przewidywany okres trwania naruszenia tej sprawności, powodujące zaliczenie do odpowiedniego
stopnia niepełnosprawności, a także oznaczenie symboli przyczyn niepełnosprawności,
6)
wzory i terminy składania informacji, o których mowa w ust. 7 i art. 6a ust. 1, uwzględniając
elementy informacji o realizacji zadań, przyjętych wnioskach, wydanych orzeczeniach
i wydanych legitymacjach, wydatkach oraz elementy zestawień zbiorczych,
7)
wzory legitymacji dokumentujących niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności
oraz organy uprawnione do ich wystawiania, mając na względzie zachowanie jednolitości
dokumentu potwierdzającego podstawę do korzystania z ulg i uprawnień.
”
;
8)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
Do podstawowych form aktywności wspomagającej proces rehabilitacji zawodowej i społecznej
osób niepełnosprawnych zalicza się uczestnictwo tych osób w:
1)
warsztatach terapii zajęciowej, zwanych dalej „warsztatami”,
2)
turnusach rehabilitacyjnych, zwanych dalej „turnusami”.
”
;
9)
po art. 10 dodaje się art. 10a-10f w brzmieniu:
„
Art. 10a.
1.
Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom
niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i
zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia
zatrudnienia.
2.
Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa się przy zastosowaniu
technik terapii zajęciowej, zmierzających do rozwijania:
1)
umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej,
2)
psychofizycznych sprawności oraz podstawowych i specjalistycznych umiejętności zawodowych,
umożliwiających uczestnictwo w szkoleniu zawodowym albo podjęcie pracy.
3.
Terapię realizuje się na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji, w którym
określa się:
1)
formy rehabilitacji,
2)
zakres rehabilitacji,
3)
metody i zakres nauki umiejętności, o których mowa w ust. 2,
4)
formy współpracy z rodziną lub opiekunami,
5)
planowane efekty rehabilitacji,
6)
osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.
4.
W warsztacie działa rada programowa, w skład której wchodzą:
1)
kierownik warsztatu,
2)
specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji,
3)
instruktorzy terapii zajęciowej,
4)
psycholog,
5)
doradca zawodowy lub instruktor zawodu - w miarę potrzeb.
5.
Rada programowa dokonuje okresowej oraz, nie rzadziej niż co 3 lata, kompleksowej
oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje
stanowisko w kwestii osiągniętych przez niego postępów w rehabilitacji, uzasadniających:
1)
podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej
lub na przystosowanym stanowisku pracy,
2)
potrzebę skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, w rozumieniu przepisów
o pomocy społecznej, ze względu na brak postępów w rehabilitacji i złe rokowania co
do możliwości osiągnięcia postępów uzasadniających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie
rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy po odbyciu
dalszej rehabilitacji w warsztacie,
3)
przedłużenie uczestnictwa w terapii ze względu na:
a)
pozytywne rokowania co do przyszłych postępów w rehabilitacji, umożliwiających podjęcie
zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej
lub na rynku pracy,
b)
okresowy brak możliwości podjęcia zatrudnienia,
c)
okresowy brak możliwości skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, o
którym mowa w pkt 2.
Art. 10b.
1.
Warsztaty mogą być organizowane przez fundacje, stowarzyszenia lub przez inne podmioty.
2.
Koszty utworzenia, działalności i wynikające ze zwiększenia liczby uczestników warsztatu
są współfinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
zwanego dalej „Funduszem”, ze środków samorządu terytorialnego lub z innych źródeł,
z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
3.
Dofinansowanie ze środków Funduszu kosztów uczestnictwa w warsztacie osób niepełnosprawnych
przebywających w jednostkach organizacyjnych obowiązanych do zapewnienia terapii zajęciowej
na podstawie odrębnych przepisów, jest obniżane w zależności od procentowego wskaźnika
udziału tych osób w ogólnej liczbie uczestników warsztatu, zwanego dalej „wskaźnikiem
udziału”, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4.
Ze środków Funduszu nie mogą być dofinansowane koszty, o których mowa w ust. 3, w
przypadku gdy wskaźnik udziału wynosi co najmniej 80%.
5.
Koszty, o których mowa w ust. 3, nie ulegają obniżeniu w przypadku, gdy wskaźnik udziału
nie przekracza 30%.
6.
Powiat, którego mieszkańcy są uczestnikami rehabilitacji w warsztacie działającym
na terenie innego powiatu, jest obowiązany do pokrywania kosztów rehabilitacji w odniesieniu
do swoich mieszkańców, w części nieobjętej dofinansowaniem ze środków Funduszu, w
wysokości i na zasadach określonych w porozumieniu zawartym z powiatem, na terenie
którego działa warsztat.
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady tworzenia, działania i dofinansowywania warsztatów, skład i zakres
działania zespołu rozpatrującego wnioski oraz zakres działania rady programowej warsztatu,
a także zakres i tryb przeprowadzania kontroli warsztatów przez powiatowe centra pomocy
rodzinie, w tym:
1)
wzory, tryb składania oraz sposób rozpatrywania wniosków o dofinansowanie kosztów
utworzenia, działalności i kosztów wynikających ze zwiększonej liczby uczestników
warsztatu,
2)
sposób dofinansowania kosztów utworzenia, działalności i kosztów wynikających ze zwiększonej
liczby uczestników warsztatów,
3)
sposób sporządzania informacji o wykorzystaniu środków oraz sprawozdań z działalności
warsztatu,
4)
szczegółowe zasady obniżania dofinansowania w zależności od wskaźnika udziału,
5)
szczegółowy zakres działania rady programowej oraz sposób dokonywania oceny postępów
osób uczestniczących w rehabilitacji
- mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania warsztatów i odpowiedniego
poziomu rehabilitacji.
Art. 10c.
1.
Turnus oznacza zorganizowaną formę aktywnej rehabilitacji połączonej z elementami
wypoczynku, której celem jest ogólna poprawa psychofizycznej sprawności oraz rozwijanie
umiejętności społecznych uczestników, między innymi przez nawiązywanie i rozwijanie
kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział
w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu.
2.
Turnusy mogą być organizowane:
1)
przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i inne jednostki
organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które prowadzą co najmniej przez
2 lata działalność na rzecz osób niepełnosprawnych i uzyskały wpis do rejestru organizatorów
prowadzonego przez wojewodę, zwane dalej „organizatorem turnusów”,
2)
wyłącznie w ośrodkach, które uzyskały wpis do rejestru ośrodków prowadzonego przez
wojewodę - z wyłączeniem turnusów organizowanych w formie, o której mowa w ust. 5
pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
W domach pomocy społecznej lub w innych placówkach opiekuńczych turnusy mogą być organizowane
wyłącznie dla osób niepełnosprawnych niebędących stałymi podopiecznymi takich jednostek.
4.
Ośrodki, w których organizowane są turnusy, zapewniają osobom niepełnosprawnym odpowiednie
warunki pobytu, dostosowane do rodzaju i stopnia niepełnosprawności uczestników turnusu,
oraz bazę do prowadzenia rehabilitacji i realizacji określonego programu turnusu.
5.
Czas trwania turnusów, o których mowa w ust. 2, wynosi co najmniej 14 dni. Turnusy
organizuje się wyłącznie na terenie kraju, w grupach zorganizowanych liczących nie
mniej niż 20 uczestników, w formie:
1)
stacjonarnej,
2)
niestacjonarnej.
6.
Program turnusu określa:
1)
rodzaj i cele turnusu oraz formy rehabilitacji odpowiednie do rodzajów schorzeń osób
niepełnosprawnych,
2)
rodzaje zajęć kulturalno-oświatowych i sportowo-rekreacyjnych oraz innych zajęć wynikających
ze specjalistycznego rodzaju turnusu, z uwzględnieniem zajęć indywidualnych i grupowych,
3)
kadrę odpowiedzialną za realizację programu turnusu.
7.
Organizator turnusów jest obowiązany do:
1)
zabezpieczenia turnusu od strony organizacyjnej, technicznej i kadrowej w sposób gwarantujący
osobom niepełnosprawnym bezpieczne warunki uczestnictwa w turnusie,
2)
opracowania i realizacji programu turnusu,
3)
udostępniania właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia działalności powiatowego
centrum pomocy rodzinie informacji zawierających:
a)
nazwy ośrodka i miejscowości, w której będą odbywały się turnusy,
b)
daty rozpoczęcia i zakończenia turnusów,
c)
warunki pobytu w ośrodku, w którym organizuje się turnusy,
d)
program turnusu, o którym mowa w ust. 6,
e)
koszt uczestnictwa w turnusie,
4)
przesłania do właściwego powiatowego centrum pomocy rodzinie informacji o przebiegu
turnusu w terminie 21 dni od dnia zakończenia turnusu, sporządzonej odrębnie dla każdego
uczestnika korzystającego z dofinansowania ze środków Funduszu,
5)
przechowywania dokumentów dotyczących przebiegu turnusu przez okres 3 lat.
Art. 10d.
1.
Wojewoda prowadzi rejestr ośrodków oraz rejestr organizatorów turnusów i dokonuje
wpisu do tych rejestrów na okres 3 lat po spełnieniu przez ośrodek lub organizatora
turnusów warunków określonych zgodnie z ust. 8 pkt 3.
2.
Ośrodki ubiegające się o uzyskanie wpisu do rejestru ośrodków uprawnionych do organizowania
turnusów lub przyjmujących grupy turnusowe składają wniosek o wpis do rejestru do
właściwego terytorialnie samorządu województwa, który po zaopiniowaniu wniosku w terminie
30 dni od dnia jego wpływu przekazuje wniosek wojewodzie.
3.
Podmioty ubiegające się o uzyskanie wpisu do rejestru organizatorów turnusów składają
wniosek o wpis do tego rejestru do wojewody właściwego ze względu na siedzibę organizatora
turnusu.
4.
Rozpatrzenie przez wojewodę wniosku następuje w terminie 30 dni od dnia jego wpływu.
O sposobie rozpatrzenia wniosków, o których mowa w ust. 2 i 3, wojewoda zawiadamia
odpowiednio ośrodek i samorząd województwa albo organizatora turnusu.
5.
Ośrodek lub organizator turnusu, który uzyskał wpis do rejestru, jest obowiązany do
niezwłocznego powiadomienia wojewody o każdej zmianie warunków stanowiących podstawę
uzyskania wpisu do rejestru ośrodków lub rejestru organizatorów turnusów.
6.
Wojewoda wykreśla ośrodek lub organizatora turnusu z rejestru w razie:
1)
niespełniania warunków określonych na podstawie ust. 8 pkt 3,
2)
uniemożliwienia kontroli ośrodka lub organizatora turnusu.
7.
O wpisie lub wykreśleniu z rejestrów, o których mowa w ust. 1, wojewoda informuje
w ciągu 14 dni Pełnomocnika, który prowadzi centralną bazę danych ośrodków i organizatorów
turnusów posiadających wpis do rejestru wojewody oraz wydaje krajowy informator o
ośrodkach i organizatorach turnusów posiadających taki wpis.
8.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje turnusów organizowanych przy udziale środków Funduszu oraz warunki uczestnictwa
w tych turnusach,
2)
warunki, jakie powinny spełniać osoby niepełnosprawne ubiegające się o dofinansowanie
uczestnictwa w turnusie, tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie,
wysokość oraz sposób przyznawania i przekazywania tego dofinansowania ze środków Funduszu,
3)
warunki, jakie powinni spełniać organizatorzy turnusów i ośrodki, w których odbywają
się turnusy, sposób oceny spełniania tych warunków i dokonywania wpisu do rejestrów
oraz zasady prowadzenia rejestrów,
4)
zakres, sposób i tryb kontroli organizatorów oraz ośrodków wpisanych do rejestrów,
prowadzonej przez powiatowe centrum pomocy rodzinie lub wojewodę i obowiązki związane
z tą kontrolą,
5)
zakres przekazywanych przez wojewodę informacji o ośrodkach i organizatorach turnusów
posiadających wpis do rejestrów, o których mowa w ust. 1, zasady prowadzenia centralnej
bazy danych ośrodków i organizatorów turnusów posiadających taki wpis oraz udostępniania
danych znajdujących się w tej bazie,
6)
wzory wniosków, zawiadomień i informacji
- mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu rehabilitacji.
Art. 10e.
1.
Osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa
w turnusie, jeżeli przeciętny miesięczny dochód rodziny, w rozumieniu przepisów o
zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, pomniejszony o obciążenie podatkiem
dochodowym od osób fizycznych, składkę z tytułu ubezpieczeń emerytalnego, rentowego
i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o
kwotę alimentów świadczonych przez osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym
na rzecz innych osób, podzielony przez liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym,
obliczony za rok podatkowy poprzedzający rok, w którym składany jest wniosek, nie
przekracza kwoty:
1)
50% przeciętnego wynagrodzenia na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym,
2)
65% przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osoby samotnej.
2.
W przypadku przekroczenia kwot dochodu, o których mowa w ust. 1, kwotę dofinansowania
pomniejsza się o kwotę, o którą dochód ten został przekroczony, z zastrzeżeniem ust.
3.
3.
W przypadku uzasadnionym trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej
dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa w turnusie tej osoby lub dofinansowanie
uczestnictwa jej opiekuna może zostać przyznane bez pomniejszania kwoty dofinansowania
pomimo przekroczenia kwot dochodu, o których mowa w ust. 1.
4.
Kwota dofinansowania do uczestnictwa w turnusie przyznana osobie niepełnosprawnej
jest przekazywana na rachunek bankowy organizatora turnusu.
Art. 10f.
1.
Osoby niepełnosprawne są kierowane do uczestnictwa w:
1)
warsztacie - zgodnie ze wskazaniem zawartym w orzeczeniu o niepełnosprawności lub
o stopniu niepełnosprawności,
2)
turnusie - na wniosek lekarza, pod którego opieką znajduje się ta osoba.
2.
Zgłoszenia osób uczestnictwa w warsztacie przyjmuje i zatwierdza podmiot zamierzający
zorganizować lub prowadzący warsztat.
3.
Wnioski osób niepełnosprawnych o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie są składane
w powiatowych centrach pomocy rodzinie.
”
;
10)
w art. 11 po wyrazie „niepełnosprawna” dodaje się przecinek i wyrazy „która nie osiągnęła wieku emerytalnego,”;
11)
w art. 12:
a)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
W przypadku uzasadnionym trudną sytuacją materialną lub losową dłużnika starosta,
na wniosek tego dłużnika, może odroczyć termin spłaty pożyczki, rozłożyć jej spłatę
na raty lub umorzyć spłatę w części albo w całości, jeżeli pożyczka stała się wymagalna.
”
,
b)
uchyla się ust. 6,
c)
w ust. 7 po wyrazie „spłaty” dodaje się przecinek i wyrazy „rozkładania na raty”;
12)
art. 17 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 17.
Osoba niepełnosprawna ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą
lub wypoczynek. Czas przerwy wynosi 15 minut i jest wliczany do czasu pracy. Nie narusza
to przepisu art. 12910 § 1 Kodeksu pracy.
”
;
13)
w art. 20:
a)
w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „art. 10 ust. 5 pkt 2” zastępuje się wyrazami „art. 10f ust. 1 pkt 2”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Łączny wymiar urlopu określonego w art. 19 ust. 1 i zwolnienia od pracy, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1, nie może przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym.
”
;
14)
w art. 21 w ust. 2a po wyrazach „2%” dodaje się wyrazy „, 3% w 2005 r., 4% w 2006 r., 5% w 2007 r. i 6% w 2008 r. oraz w latach następnych”;
15)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
1.
Wpłaty na Fundusz, o których mowa w art. 21, ulegają obniżeniu z tytułu zakupu usługi,
z wyłączeniem handlu, lub produkcji pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracowników
w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągającego wskaźnik zatrudnienia osób
niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności
w wysokości co najmniej 10%, zwanego dalej „sprzedającym”.
2.
Warunkiem obniżenia wpłaty jest terminowe uregulowanie należności za zrealizowaną
produkcję lub usługę oraz otrzymanie informacji o kwocie obniżenia.
3.
Kwota obniżenia, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn wskaźnika wynagrodzeń niepełnosprawnych
pracowników sprzedającego i wskaźnika udziału przychodów.
4.
Wskaźnik wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników sprzedającego, o którym mowa w
ust. 3, stanowi iloczyn średniego wynagrodzenia niepełnosprawnych pracowników i liczby
etatów odpowiadającej różnicy między rzeczywistym zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych
a zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych
w wysokości 6%.
5.
Średnie wynagrodzenie pracowników niepełnosprawnych, o którym mowa w ust. 4, stanowi
iloraz sumy - pomniejszonych o należne od pracowników składki na ubezpieczenia społeczne
- wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników i liczby tych pracowników w przeliczeniu
na pełny wymiar czasu pracy.
6.
Wskaźnik udziału przychodów, o którym mowa w ust. 3, stanowi iloraz przychodu ze sprzedaży
własnych usług, z wyłączeniem handlu, lub produkcji sprzedającego, zrealizowanych
w danym miesiącu na rzecz pracodawcy zobowiązanego do wpłat, o których mowa w art.
21, zwanego dalej „nabywcą”, i przychodu ogółem uzyskanego w tym miesiącu ze sprzedaży
własnej produkcji lub usług, z wyłączeniem handlu.
7.
Informację o kwocie obniżenia sprzedający przekazuje nabywcy niezwłocznie po uregulowaniu
należności w terminie określonym na fakturze. W przypadku płatności realizowanych
za pośrednictwem banku - za datę uregulowania należności uważa się datę obciążenia
rachunku bankowego nabywcy na podstawie polecenia przelewu.
8.
W przypadku gdy kwota obniżenia przewyższa:
1)
wartość zrealizowanej produkcji lub usługi, obniżenie wpłaty przysługuje tylko do
wysokości kwoty określonej na fakturze, o której mowa w ust. 7,
2)
wysokość 80% wpłaty na Fundusz, do której obowiązany jest nabywca w danym miesiącu,
różnicę zalicza się na obniżenie wpłaty z tego tytułu w następnych miesiącach.
9.
Przysługująca, a niewykorzystana kwota obniżenia może być uwzględniana we wpłatach
na Fundusz przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, licząc od dnia uzyskania informacji
o kwocie obniżenia.
”
;
16)
w art. 25:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Składki na ubezpieczenia społeczne zatrudnionych osób niepełnosprawnych oraz osób
niepełnosprawnych podejmujących działalność gospodarczą nalicza się na zasadach określonych
w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych .
”
,
b)
w ust. 3 w zdaniu wstępnym wyraz „aktywizacji” zastępuje się wyrazem „aktywności”,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
„
3a.
Fundusz finansuje u pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu
na pełny wymiar czasu pracy, osiągającego wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych
ogółem w wysokości co najmniej 6% w stosunku do zatrudnionych osób niepełnosprawnych:
1)
zaliczonych do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, część wynagrodzenia
odpowiadającą należnej składce od pracownika na ubezpieczenie emerytalne oraz część
kosztów osobowych pracodawcy odpowiadającą należnej od pracodawcy składce na ubezpieczenie
emerytalne,
2)
zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności - część kosztów osobowych pracodawcy
odpowiadającą należnej składce na ubezpieczenie wypadkowe.
3b.
Osobom niepełnosprawnym podejmującym po raz pierwszy działalność gospodarczą Fundusz
finansuje:
1)
75% składek na ubezpieczenie emerytalne - w przypadku osób zaliczonych do znacznego
stopnia niepełnosprawności,
2)
50% składek na ubezpieczenie emerytalne - w przypadku osób zaliczonych do umiarkowanego
stopnia niepełnosprawności,
3)
50% składek na ubezpieczenie wypadkowe - w przypadku osób zaliczonych do lekkiego
stopnia niepełnosprawności.
”
,
d)
w ust. 5 wyrazy „2 i 3” zastępuje się wyrazami „2-3a”,
e)
w ust. 7:
-
-wyrazy „zakładach pracy” zastępuje się wyrazem „podmiotach”,
-
-wyrazy „2 i 3” zastępuje się wyrazami „2-3a”,
f)
po ust. 7 dodaje się ust. 8-11 w brzmieniu:
„
8.
Składki na ubezpieczenia społeczne są finansowane odpowiednio przez Fundusz i budżet
państwa za okresy miesięczne przez okres roku, na wniosek odpowiednio pracodawcy i
osoby niepełnosprawnej podejmującej działalność gospodarczą, składany łącznie z deklaracją
rozliczeniową tych składek.
9.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, pracodawcy oraz osoby niepełnosprawne podejmujące
działalność gospodarczą wraz z deklaracją rozliczeniową składek na ubezpieczenie społeczne
mogą złożyć wniosek o objęcie finansowaniem składek na to ubezpieczenie odpowiednio
przez Fundusz i budżet państwa na kolejne okresy roczne.
10.
Zatrudnienie, o którym mowa w ust. 2-3a, ustala się odpowiednio na podstawie art.
21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3.
11.
Finansowanie składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych przez Fundusz
nie dotyczy absolwentów, którzy na swój wniosek podlegają zwolnieniu z obowiązku ich
opłacania na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
17)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26.
1.
Pracodawca, który przez okres co najmniej 36 miesięcy zatrudni osoby niepełnosprawne
spełniające warunki określone w ust. 2, może otrzymać, na wniosek, ze środków Funduszu
zwrot kosztów:
1)
poniesionych w związku z przystosowaniem tworzonych lub istniejących stanowisk pracy
dla tych osób, stosownie do potrzeb wynikających z ich niepełnosprawności,
2)
rozpoznania przez służby medycyny pracy potrzeb, o których mowa w pkt 1.
2.
Zwrot kosztów dotyczy osób niepełnosprawnych:
1)
bezrobotnych lub poszukujących pracy i niepozostających w zatrudnieniu, skierowanych
do pracy przez powiatowy urząd pracy,
2)
pozostających w zatrudnieniu u pracodawcy występującego o zwrot kosztów, jeżeli niepełnosprawność
tych osób powstała w okresie zatrudnienia u tego pracodawcy, z wyjątkiem przypadków,
gdy przyczyną powstania niepełnosprawności było zawinione przez pracodawcę lub przez
pracownika naruszenie przepisów, w tym przepisów prawa pracy.
3.
Zwrot kosztów nie może przekraczać dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za
każde przystosowane stanowisko pracy osoby niepełnosprawnej.
4.
Zwrotu kosztów dokonuje starosta na warunkach i w wysokości określonych umową zawartą
z pracodawcą, z tym że:
1)
zwrotowi nie podlegają koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, poniesione przez pracodawcę
przed dniem podpisania umowy,
2)
kwota zwrotu kosztów poniesionych w związku z rozpoznaniem potrzeb osób niepełnosprawnych
nie może przekraczać 15% kosztów związanych z przystosowaniem tworzonych lub istniejących
stanowisk pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych.
5.
Umowy z pracodawcą, którym jest starosta, zawiera Prezes Zarządu Funduszu.
6.
Warunkiem zwrotu kosztów jest uzyskanie pozytywnej opinii Państwowej Inspekcji Pracy
o przystosowanym stanowisku pracy, wydanej na wniosek starosty.
7.
Jeżeli okres zatrudnienia osoby niepełnosprawnej będzie krótszy niż 36 miesięcy, pracodawca
jest obowiązany zwrócić Funduszowi za pośrednictwem starosty środki w wysokości równej
1/36 ogólnej kwoty zwrotu za każdy miesiąc brakujący do upływu okresu, o którym mowa
w ust. 1, jednak w wysokości nie mniejszej niż 1/6 tej kwoty. Pracodawca dokonuje
zwrotu w terminie 3 miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy z osobą niepełnosprawną.
8.
Pracodawca nie zwraca środków, o których mowa w ust. 7, jeżeli zatrudni w terminie
3 miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy z osobą niepełnosprawną inną osobę niepełnosprawną,
skierowaną do pracy przez powiatowy urząd pracy, przy czym wynikająca z tego powodu
przerwa nie jest wliczana do okresu, o którym mowa w ust. 1.
9.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
tryb i szczegółowe zasady postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1-8, w tym
wzór wniosku i elementy umowy, dokumentację niezbędną do zwrotu kosztów oraz sposób
i terminy rozpatrywania wniosków, mając na względzie prawidłowe dokonywanie zwrotu
kosztów.
”
;
18)
po art. 26 dodaje się art. 26a-26c w brzmieniu:
„
Art. 26a.
1.
Pracodawcy zatrudniającemu osoby niepełnosprawne ujęte w ewidencji prowadzonej przez
Fundusz, o której mowa w art. 26b ust. 1, z wyłączeniem pracodawców nieosiągających
6% wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, przysługuje, z zastrzeżeniem ust.
2-4 i 8, ze środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników
niepełnosprawnych, wypłacane raz na dwa miesiące, zwane dalej „miesięcznym dofinansowaniem”,
w kwocie:
1)
130% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do
znacznego stopnia niepełnosprawności,
2)
110% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do
umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,
3)
50% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do
lekkiego stopnia niepełnosprawności.
2.
Pracodawcy zatrudniającemu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy do 25 pracowników
oraz pracodawcy zatrudniającemu co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny
wymiar czasu pracy i osiągającemu wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości
co najmniej 6% przysługuje miesięczne dofinansowanie w wysokości:
1)
70% kwot, o których mowa w ust. 1,
2)
90% kwot, o których mowa w ust. 1, w przypadku osób niepełnosprawnych, u których stwierdzono
chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję oraz pracowników niewidomych.
3.
Pracodawcy prowadzącemu zakład pracy chronionej przysługuje 100% kwot dofinansowania,
o których mowa w ust. 1.
4.
Kwota miesięcznego dofinansowania, z zastrzeżeniem ust. 5, nie powinna przekroczyć
kwoty miesięcznego wynagrodzenia osiąganego przez pracownika niepełnosprawnego.
5.
W przypadku gdy kwota miesięcznego dofinansowania przekracza kwotę miesięcznego wynagrodzenia
osiąganego przez pracownika niepełnosprawnego u pracodawcy, o którym mowa:
1)
w ust. 2, pracodawca otrzymuje miesięczne dofinansowanie w wysokości miesięcznego
wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi niepełnosprawnemu,
2)
w ust. 3, pracodawca przekazuje różnicę pomiędzy kwotą miesięcznego dofinansowania
a kwotą tego wynagrodzenia na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
z przeznaczeniem na indywidualny program rehabilitacji pracowników niepełnosprawnych
zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej.
6.
Miesięczne dofinansowanie wypłaca Fundusz przez okres roku w wysokości proporcjonalnej
do wymiaru czasu pracy pracownika, na zasadach określonych w art. 26b i 26c.
7.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, pracodawca może wystąpić do Funduszu z
wnioskiem o przedłużenie wypłacania miesięcznego dofinansowania na kolejne okresy
roczne.
8.
Miesięczne dofinansowanie przysługuje pracodawcy, który nie posiada zaległości w zobowiązaniach
wobec Funduszu.
Art. 26b.
1.
Miesięczne dofinansowanie przysługuje na osoby niepełnosprawne z tytułu zatrudnienia,
ujęte w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych, którą prowadzi Fundusz, wykorzystując
numer PESEL i NIP oraz przekazywane drogą elektroniczną do Funduszu informacje, z
zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 26c ust. 1 i 2.
2.
W przypadku gdy osoba niepełnosprawna jest zatrudniona u więcej niż jednego pracodawcy
w wymiarze czasu pracy nieprzekraczającym ogółem pełnego wymiaru czasu pracy, miesięczne
dofinansowanie przyznaje się na tę osobę pracodawcom, u których jest ona zatrudniona,
w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy tej osoby.
3.
W przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 2, jest zatrudniona w wymiarze czasu pracy
przekraczającym ogółem pełny wymiar czasu pracy, miesięczne dofinansowanie przyznaje
się na tę osobę w wysokości nieprzekraczającej kwoty miesięcznego dofinansowania przyznawanego
na osobę zatrudnioną w pełnym wymiarze czasu pracy. Miesięczne dofinansowanie w wysokości
proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy tej osoby w pierwszej kolejności przyznaje
się pracodawcy, który wcześniej zatrudnił tę osobę.
4.
Miesięczne dofinansowanie nie obejmuje wynagrodzenia pracownika w części finansowanej
przez Fundusz na podstawie innych przepisów ustawy.
Art. 26c.
1.
Pracodawca, o którym mowa w art. 26a, składa Zarządowi Funduszu:
1)
miesięczne informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności
pracowników niepełnosprawnych, z uwzględnieniem pracowników, u których stwierdzono
chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję oraz pracowników niewidomych
- w terminie do 14 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego informacja dotyczy,
2)
wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dwa miesiące - w terminie do 14 dnia
miesiąca następującego po miesiącach, których wniosek dotyczy, przez transmisję danych
w formie dokumentu elektronicznego, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz pobiera drogą elektroniczną
potwierdzenie wystanej informacji lub wniosku.
2.
Pracodawca zatrudniający nie więcej niż 5 pracowników może przekazywać informacje,
o których mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego.
3.
Fundusz w terminie 7 dni od dnia przekazania przez pracodawcę wniosku, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2, przekazuje informacje o saldzie przysługującego dofinansowania do
wynagrodzenia.
4.
Fundusz przekazuje miesięczne dofinansowanie na rachunek bankowy pracodawcy w terminie
7 dni od dnia uzgodnienia salda.
5.
Pracodawca dokonuje rozliczenia miesięcznego dofinansowania za okres roczny w terminie
do 15 lutego roku następnego.
6.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb przekazywania oraz rozliczania dofinansowań oraz wzór informacji
i wniosku, o których mowa w ust. 1, tryb uzgodnienia salda, o którym mowa w ust. 4,
a także warunki, jakie muszą spełniać pracodawcy, przekazując dokumenty w formie elektronicznej
poprzez teletransmisję danych, uwzględniając potrzebę zapewnienia jednolitych warunków
niezbędnych dla prawidłowego przekazywania dokumentów.
”
;
19)
uchyla się art. 27;
20)
w art. 28:
a)
w ust. 1:
-
-w zdaniu wstępnym wyraz „20” zastępuje się wyrazem „25”,
-
-w pkt 3 wyraz „lekarska” zastępuje się wyrazem „medyczna”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do pracowników, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się, z zastrzeżeniem ust. 4-6,
także osoby niepełnosprawne wykonujące pracę nakładczą, jeżeli ich wynagrodzenie zostało
ustalone co najmniej w wysokości:
1)
najniższego wynagrodzenia - w stosunku do wykonawców, dla których praca nakładcza
stanowi jedyne źródło utrzymania,
2)
połowy najniższego wynagrodzenia - w stosunku do pozostałych wykonawców.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu:
„
4.
Wymiar czasu pracy zatrudnionych, o których mowa w ust. 3, ustala się jako iloraz
wysokości ustalonego wynagrodzenia i najniższego wynagrodzenia.
5.
Maksymalny wymiar czasu pracy ustalony na podstawie ust. 4 nie może przekraczać jednego
etatu.
6.
Przepis art. 21 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
”
;
21)
w art. 29:
a)
w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „marszałka województwa” zastępuje się wyrazem „starosty”,
b)
w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Koszty utworzenia i działania zakładów aktywności zawodowej są finansowane ze środków
Funduszu, samorządu terytorialnego lub z innych źródeł.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Dofinansowania ze środków Funduszu kosztów, o których mowa w ust. 3, dokonuje samorząd
województwa na warunkach i w wysokości określonych umową zawartą z jednostką określoną
w ust. 1.
”
;
22)
w art. 30:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzję w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności
zawodowej, potwierdzającą spełnianie warunków, o których mowa w art. 28 lub 29, wydaje
wojewoda.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„
2a.
Wojewoda może, w drodze decyzji, zwolnić z obowiązku prowadzenia działalności gospodarczej
przez okres 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie statusu zakładu
pracy chronionej lub z obowiązku utrzymywania wskaźników zatrudnienia osób niepełnosprawnych,
określonych w art. 28 ust. 1 pkt 1, w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień złożenia
wniosku o przyznanie statusu zakładu pracy chronionej pracodawcę, który:
1)
przejął wraz ze wszystkimi pracownikami zakład pracy chronionej w upadłości lub w
likwidacji albo zagrożony likwidacją lub upadłością, z wyłączeniem przejęcia dokonanego
na podstawie Kodeksu spółek handlowych lub ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze ,
2)
przejął w drodze darowizny od osoby należącej w stosunku do niego do I grupy podatkowej
w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn zakład pracy chronionej prowadzony
przez jedną lub więcej osób fizycznych.
2b.
Wojewoda może wydać decyzję, o której mowa w ust. 2a, w przypadku gdy pracodawca:
1)
utrzyma zatrudnienie pracowników zakładu pracy chronionej w okresie roku od dnia wydania
decyzji oraz
2)
spełnia pozostałe warunki, o których mowa w art. 28, w dniu wystąpienia z wnioskiem
o przyznanie statusu zakładu pracy chronionej lub udokumentowania przejęcia zakładu.
2c.
Pracodawca, w stosunku do którego wojewoda podjął z urzędu decyzję, o której mowa
w ust. 3, może wystąpić do wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie przyznania
statusu zakładu pracy chronionej z mocą od dnia ponownego spełnienia warunków, o których
mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1-3 i art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2, jeżeli:
1)
pracodawca w dniu złożenia wniosku wykaże się:
a)
spełnianiem warunków, o których mowa w art. 28 ust. 1-3 oraz art. 33 ust. 1 lub 3
pkt 1 i 2, za okres od dnia ponownego spełniania warunków do dnia poprzedzającego
dzień złożenia wniosku,
b)
dokonaniem zwrotu nienależnie pobranej pomocy publicznej otrzymanej w związku z legitymowaniem
się statusem zakładu pracy chronionej wraz z odsetkami za okres od dnia stwierdzonej
decyzją, o której mowa w ust. 3, utraty statusu do dnia ponownego spełniania warunków,
o których mowa w art. 28 ust. 1-3 oraz art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2,
2)
łączny okres niespełniania warunków, o których mowa w art. 28 ust. 1-3 oraz art. 33
ust. 1 lub 3, był nie dłuższy niż 3 miesiące,
3)
w okresie, o którym mowa w pkt 2, wskaźnik, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1,
nie uległ zmniejszeniu o więcej niż 20% tego wskaźnika,
4)
naruszenie art. 28 ust. 2 i 3 lub art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2 nie było rażące.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wojewoda podejmuje decyzję stwierdzającą utratę przyznanego statusu zakładu pracy
chronionej lub zakładu aktywności zawodowej w razie niespełniania warunków lub obowiązków,
o których mowa w art. 28 ust. 1-3 i art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2, lub odpowiednio
art. 28 ust. 1 pkt 1-3, art. 29 lub 30 ust. 2b, z dniem zaprzestania spełniania jakiegokolwiek
z tych warunków lub obowiązków.
”
,
d)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3d w brzmieniu:
„
3a.
Od decyzji wojewody, o których mowa w ust. 1-3, pracodawcy przysługuje odwołanie do
ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
3b.
Organy wymienione w ust. 3a mogą przeprowadzać okresowe, nie rzadziej niż co dwa lata,
i doraźne kontrole spełniania warunków i obowiązków, z uwzględnieniem art. 28 i 29.
3c.
Państwowa Inspekcja Pracy przeprowadza, nie rzadziej niż co trzy lata, kontrolę w
zakładach pracy chronionej i w zakładach aktywności zawodowej w zakresie przestrzegania
przepisów ustawy, w szczególności art. 28 ust. 1 pkt 2.
3d.
Wojewoda i Państwowa Inspekcja Pracy przedstawiają Pełnomocnikowi informacje o wynikach
kontroli, o których mowa w ust. 3b i 3c, przeprowadzonych w danym roku kalendarzowym,
w terminie do końca I kwartału roku następnego.
”
,
e)
po ust. 5 dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu:
„
6.
Wojewoda jest obowiązany przedkładać Pełnomocnikowi informacje półroczne dotyczące
wydanych decyzji, w tym stanu zatrudnienia w zakładach pracy chronionej, w terminach:
1)
do dnia 20 sierpnia - za pierwsze półrocze,
2)
do dnia 20 lutego - za drugie półrocze.
7.
Na wniosek Pełnomocnika wojewoda jest obowiązany udzielić informacji dotyczących wydanych
decyzji, o których mowa w ust. 1-3, w zakresie i terminie wskazanym we wniosku. Termin
ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia wniosku.
8.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
wzór informacji, o których mowa w ust. 6, oraz sposób ich przekazywania, mając na
względzie zapewnienie sprawnego i terminowego przekazywania tych informacji.
”
;
23)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
1.
Prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego
zakładu jest zwolniony z:
1)
podatków, z zastrzeżeniem ust. 2, z tym że:
a)
z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego - na zasadach określonych w przepisach
odrębnych,
b)
z podatku od czynności cywilnoprawnych - jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje
w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu,
2)
opłat, z wyjątkiem opłaty skarbowej.
2.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy:
1)
podatku od gier,
2)
podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,
3)
cła,
4)
podatków dochodowych,
5)
podatku od środków transportowych.
3.
Prowadzący zakład pracy chronionej przekazuje środki uzyskane:
1)
z tytułu zwolnień, o których mowa w ust. 1, na:
a)
Fundusz - w wysokości 10%,
b)
zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w wysokości 90%,
2)
z tytułu miesięcznego dofinansowania, o którym mowa w art. 26a ust. 5, na zakładowy
fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.
4.
Prowadzący zakład aktywności zawodowej przekazuje środki uzyskane z tytułu zwolnień,
o których mowa w ust. 1, oraz wpływy z dochodu związanego z prowadzeniem działalności
gospodarczej na zakładowy fundusz aktywności.
”
;
24)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.1 orzeczenie
1.
Prowadzący zakład pracy chronionej może na wniosek otrzymać, dla tego zakładu, ze
środków Funduszu:
1)
dofinansowanie w wysokości do 50% oprocentowania zaciągniętych kredytów bankowych,
pod warunkiem wykorzystania tych kredytów na cele związane z rehabilitacją zawodową
i społeczną osób niepełnosprawnych,
2)
zwrot kosztów za szkolenie zatrudnionych osób niepełnosprawnych, w związku z koniecznością
zmiany profilu produkcji,
3)
jednorazową pożyczkę w celu ochrony istniejących w zakładzie miejsc pracy osób niepełnosprawnych,
4)
refundacje zwiększonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, u których stwierdzono
chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe, epilepsję lub niewidomych, w wysokości
75% najniższego wynagrodzenia.
2.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, w tym
terminy składania oraz rozpatrywania wniosków, o których mowa w ust. 1, sposób i tryb
sporządzania informacji o wykorzystaniu środków, mając na względzie zapewnienie sprawności
udzielanej pomocy.
”
;
25)
po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu:
„
Art. 32a.
Samorząd województwa, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą prowadzącym zakład
pracy chronionej, ze środków Funduszu, udziela pracodawcy pomocy, o której mowa w
art. 32 ust. 1 pkt 2 i 3.
”
;
26)
w art. 33:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Fundusz rehabilitacji tworzy się w szczególności:
1)
ze środków, o których mowa w art. 26a ust. 5 pkt 2 oraz w art. 31 ust. 3 pkt 1 lit.
b) i pkt 2,
2)
z części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami,
3)
z wpływów z zapisów i darowizn,
4)
z odsetek od środków zgromadzonych na rachunku funduszu rehabilitacji,
5)
ze środków pochodzących ze sprzedaży środków trwałych zakupionych ze środków funduszu,
w części niezamortyzowanej.
3.
Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej jest obowiązany do:
1)
prowadzenia ewidencji środków funduszu rehabilitacji,
2)
prowadzenia rachunku bankowego środków tego funduszu,
3)
przekazywania środków funduszu rehabilitacji na rachunek, o którym mowa w pkt 2, do
20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki uzyskano,
4)
przeznaczania co najmniej 15% środków funduszu rehabilitacji na indywidualne programy
rehabilitacji,
5)
przeznaczania co najmniej 10% środków funduszu rehabilitacji na pomoc indywidualną
dla niepełnosprawnych pracowników i byłych niepracujących niepełnosprawnych pracowników
tego zakładu.
”
,
b)
w ust. 4 po wyrazach „Środki funduszu rehabilitacji” dodaje się przecinek i wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 7c,”,
c)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a.
W przypadku niezgodnego z ust. 4 przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, pracodawca
jest obowiązany do dokonania:
1)
zwrotu 100% kwoty tych środków na fundusz rehabilitacji oraz
2)
wpłaty w wysokości 30% tych środków na Fundusz w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków
funduszu rehabilitacji, w tym także niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 3
pkt 3 lub ust. 7c.
4b.
Wpłata, o której mowa w ust. 4a pkt 2, nie obciąża funduszu rehabilitacji.
”
,
d)
w ust. 6 wyrazy „1-4” zastępuje się wyrazami „1-4a”,
e)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
W razie likwidacji, upadłości albo wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej
prowadzonego przez pracodawcę zakładu pracy chronionej lub utraty statusu zakładu
pracy chronionej niewykorzystane według stanu na dzień likwidacji, upadłości lub utraty
statusu zakładu pracy chronionej środki funduszu rehabilitacji podlegają niezwłocznie
wpłacie do Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 7a i 7b.
”
,
f)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7d w brzmieniu:
„
7a.
Wpłacie do Funduszu podlega także kwota odpowiadająca kwocie wydatkowanej ze środków
funduszu rehabilitacji na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku
z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych,
budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej i socjalnej oraz na zakup
środków transportu - w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi,
ustalonymi przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych wynikających z Wykazu rocznych
stawek amortyzacyjnych na dzień zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 7.
7b.
W przypadku utraty statusu zakładu pracy chronionej i osiągania wskaźnika zatrudniania
osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 25%, pracodawca zachowuje zakładowy
fundusz rehabilitacji i niewykorzystane środki tego funduszu.
7c.
W przypadku zagrożenia utraty płynności finansowej pracodawca może, na okres przejściowy,
nie dłuższy niż 12 miesięcy, przeznaczyć do 70% środków zakładowego funduszu rehabilitacji
na spłatę zobowiązań w celu utrzymania zagrożonych likwidacją miejsc pracy osób niepełnosprawnych.
7d.
Wykorzystanie środków funduszu rehabilitacji na zasadach określonych w ust. 7c może
nastąpić nie częściej niż raz na 5 lat.
”
,
g)
ust. 11 otrzymuje brzmienie:
„
11.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw finansów oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
rodzaje wydatków, szczegółowe zasady wykorzystania środków zakładowego funduszu rehabilitacji
osób niepełnosprawnych oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystania tych
środków, a także zasady tworzenia i finansowania indywidualnych programów rehabilitacji
oraz udzielania pomocy niepracującym osobom niepełnosprawnym byłym pracownikom zakładu
pracy chronionej.
”
;
27)
po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu:
„
Art. 33a.
Przepisy art. 33 stosuje się do pracodawców, o których mowa w art. 33 ust. 7b.
”
;
28)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
1.
Wykonanie zadań wynikających z ustawy nadzoruje Pełnomocnik będący sekretarzem stanu
w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
2.
Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywany przez:
1)
koordynację realizacji zadań wynikających z ustawy,
2)
inicjowanie lub przeprowadzanie kontroli realizacji zadań wynikających z ustawy.
3.
Koordynacja, o której mowa w ust. 2 pkt 1, polega na:
1)
żądaniu od podmiotów informacji, dokumentów i sprawozdań okresowych dotyczących realizowanych
zadań określonych w ustawie,
2)
organizowaniu szkoleń i konferencji,
3)
udzielaniu informacji w sprawach z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudniania osób niepełnosprawnych,
4)
opracowywaniu standardów w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie,
5)
realizacji zadań wynikających z programów rządowych, o których mowa w ust. 6 pkt 2,
6)
realizacji działań zmierzających do ograniczenia skutków niepełnosprawności i barier,
utrudniających osobom niepełnosprawnym funkcjonowanie w społeczeństwie.
4.
Inicjowanie kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2, dotyczy:
1)
działań na rzecz realizacji praw osób niepełnosprawnych,
2)
realizacji zadań określonych w ustawie,
3)
spełniania przez pracodawców warunków określonych w art. 28 ust. 1, art. 29, art.
30 ust. 2b i art. 33.
5.
Pełnomocnik może przeprowadzić kontrolę w zakresie określonym w ust. 4.
6.
Do zadań Pełnomocnika należy także:
1)
opracowywanie oraz opiniowanie
projektów aktów normatywnych dotyczących zatrudnienia, rehabilitacji oraz warunków
życia osób niepełnosprawnych,
2)
opracowywanie projektów programów rządowych dotyczących rozwiązywania problemów osób
niepełnosprawnych,
3)
ustalanie założeń do rocznych planów rzeczowo-finansowych dotyczących realizacji zadań
wynikających z ustawy,
4)
inicjowanie działań zmierzających do ograniczenia skutków niepełnosprawności i barier
utrudniających osobom niepełnosprawnym funkcjonowanie w społeczeństwie,
5)
współpraca z organizacjami pozarządowymi i fundacjami działającymi na rzecz osób niepełnosprawnych.
7.
Zadania wynikające z ustawy realizują organy administracji rządowej, organy jednostek
samorządu terytorialnego i Fundusz.
8.
Pełnomocnika powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego
do spraw zabezpieczenia społecznego.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb kontroli prowadzonej
przez organy upoważnione do kontroli na podstawie ustawy, z wyłączeniem organów sprawujących
kontrolę na podstawie odrębnych przepisów oraz wzory informacji i sprawozdań, o których
mowa w ust. 3 pkt 1, a także terminy ich przedstawiania, mając na względzie zapewnienie
prawidłowego przeprowadzania kontroli.
10.
Pełnomocnik wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Pełnomocnika, które stanowi wyodrębnioną
komórkę organizacyjną w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zabezpieczenia
społecznego.
”
;
29)
art. 35 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 35.
1.
Do zadań samorządu województwa realizowanych w ramach ustawy należy:
1)
opracowywanie i realizacja wojewódzkich programów dotyczących wyrównywania szans osób
niepełnosprawnych i przeciwdziałania ich wykluczeniu społecznemu,
2)
opracowywanie i realizacja wojewódzkich programów pomocy w realizacji zadań na rzecz
zatrudniania osób niepełnosprawnych,
3)
opracowywanie i przedstawianie Pełnomocnikowi informacji o prowadzonej działalności,
4)
udzielanie pomocy zakładom pracy chronionej, zgodnie z art. 32a,
5)
dofinansowanie budowy i rozbudowy obiektów służących rehabilitacji,
6)
dofinansowanie kosztów tworzenia i działania zakładów aktywności zawodowej,
7)
współpraca z organami administracji rządowej oraz powiatami i gminami w realizacji
zadań wynikających z ustawy,
8)
współpraca z organizacjami pozarządowymi i fundacjami działającymi na rzecz osób niepełnosprawnych,
9)
opiniowanie wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 10d ust. 2.
2.
Sejmik województwa w formie uchwały określa zadania, na które przeznacza środki określone
w art. 48 ust. 1 pkt 1.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
zadania samorządu województwa, które mogą być finansowane ze środków Funduszu oraz
zasady i tryb dofinansowania budowy i rozbudowy obiektów służących rehabilitacji,
mając na względzie zasadną realizację zadań na rzecz osób niepełnosprawnych.
”
;
30)
w art. 35a:
a)
w ust. 1:
-
-w pkt 1 po wyrazie „opracowywanie” dodaje się wyrazy „i realizacja” oraz skreśla się wyraz „projektów”,
-
-w pkt 7 lit. d i e otrzymują brzmienie:„
d)
likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych,e)
rehabilitacji dzieci i młodzieży,”, -
-w pkt 8 wyrazy „finansowanie w części lub całości” zastępuje się wyrazem „dofinansowanie”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Rada powiatu w formie uchwały określa zadania, na które przeznacza środki określone
w art. 48 ust. 1 pkt 1.
”
;
31)
w art. 35c:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „wnioski do planu finansowego tego Funduszu oraz”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady sporządzania sprawozdań rzeczowo-finansowych o zadaniach zrealizowanych
ze środków Funduszu, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności terminy
i sposoby ich przedstawiania oraz wzór tego sprawozdania, a także zasady i sposoby
rozliczeń finansowych samorządu z Funduszem w zakresie wykorzystania środków, w tym
zwrotu niewykorzystanych środków.
”
;
32)
w art. 36 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„
1.
Zadania w zakresie rehabilitacji zawodowej i społecznej mogą być realizowane na zlecenie
Funduszu przez jednostki samorządu terytorialnego i organizacje pozarządowe, w tym
o charakterze lokalnym.
1a.
Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane ze środków Funduszu przez organizacje
pozarządowe również na zlecenie samorządu województwa lub powiatu.
”
;
33)
po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu:
„
Art. 38a.
1.
Starosta przekazuje wojewodzie informacje o szkoleniach, zatrudnieniu i osobach niepełnosprawnych,
o których mowa w art. 38.
2.
Wojewoda, na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, przesyła Pełnomocnikowi
kwartalne informacje zbiorcze.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
wzory i sposób przedstawiania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie
zapewnienie prawidłowego planowania liczby i rodzaju szkoleń osób niepełnosprawnych
oraz prawidłowego wykorzystania środków na ten cel.
”
;
34)
w art. 39:
a)
w ust. 1 w pkt 2 po wyrazie „ośrodkami” dodaje się przecinek i wyrazy „zapewniających warunki realizacji zadań określonych w ust. 3”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Specjalistyczne ośrodki są tworzone i likwidowane przez marszałka województwa w porozumieniu
z Pełnomocnikiem. Samorząd województwa może zlecać innym podmiotom zadania, o których
mowa w ust. 3.
”
,
c)
w ust. 5 po wyrazach „specjalistycznych ośrodków” dodaje się wyrazy „, a także zlecania zadań, o których mowa w ust. 3,”;
35)
po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu:
„
Art. 41a.
1.
Placówki szkolące i specjalistyczne ośrodki oraz pracodawcy przeprowadzający szkolenia
przesyłają samorządowi województwa półroczne informacje o przebiegu szkoleń.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się, na jego wniosek, kierownikowi
powiatowego urzędu pracy, który skierował osobę niepełnosprawną na szkolenie.
”
;
36)
w art. 42 w ust. 3:
a)
w zdaniu wstępnym wyrazy „w szczególności” zastępuje się wyrazami „przedstawianie Pełnomocnikowi”,
b)
w pkt 1 wyraz „inspirowanie” zastępuje się wyrazem „propozycji”,
c)
w pkt 2 wyraz „inicjowanie” zastępuje się wyrazem „propozycji”,
d)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
opinii do:
a)
projektu założeń polityki zatrudniania, rehabilitacji zawodowej i społecznej osób
niepełnosprawnych,
b)
projektów aktów prawnych mających lub mogących mieć wpływ na sytuację osób niepełnosprawnych
oraz sygnalizowanie odpowiednim organom potrzeby wydania lub zmiany przepisów w tym
zakresie,
c)
sprawozdań z działalności Funduszu,
d)
projektów rządowych programów działań na rzecz osób niepełnosprawnych oraz informacji
o ich realizacji,
e)
materiałów przedstawionych przez Pełnomocnika,
”
,
e)
w pkt 4 skreśla się wyraz „opracowywanie”;
37)
w art. 43 w ust. 1 w pkt 3 lit. a i b otrzymują brzmienie:
„
a)
po jednym przedstawicielu każdej organizacji pracodawców, reprezentatywnej w rozumieniu
ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych
i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego , zwanej dalej „ustawą o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych”,
b)
po jednym przedstawicielu każdej organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu
ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych.
”
;
38)
art. 44 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 44.
1.
Wydatki związane z obsługą Rady i wynagradzaniem jej członków są finansowane ze środków
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
2.
Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach
Rady. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego według
zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
Koszty wynagrodzenia ponoszone przez pracodawcę są refundowane ze środków urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb działania Rady, uwzględniając jej organizację oraz wysokość
wynagrodzenia członków za udział w posiedzeniach, mając na względzie zapewnienie sprawnego
funkcjonowania Rady.
”
;
39)
po art. 44 dodaje się art. 44a-44c w brzmieniu:
„
Art. 44a.
1.
Przy marszałkach województw tworzy się wojewódzkie społeczne rady do spraw osób niepełnosprawnych,
zwane dalej „wojewódzkimi radami”, będące organami opiniodawczo-doradczymi.
2.
Do zakresu działania wojewódzkich rad należy:
1)
inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do:
a)
integracji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych,
b)
realizacji praw osób niepełnosprawnych,
2)
opiniowanie projektów wojewódzkich programów działań na rzecz osób niepełnosprawnych,
3)
ocena realizacji programów,
4)
opiniowanie projektów uchwał i programów przyjmowanych przez sejmik województwa pod
kątem ich skutków dla osób niepełnosprawnych.
Art. 44b.
1.
Przy starostach tworzy się powiatowe społeczne rady do spraw osób niepełnosprawnych,
zwane dalej „powiatowymi radami”, będące organami opiniodawczo-doradczymi.
2.
Do zakresu działania powiatowych rad należy:
1)
inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do:
a)
integracji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych,
b)
realizacji praw osób niepełnosprawnych,
2)
opiniowanie projektów powiatowych programów działań na rzecz osób niepełnosprawnych,
3)
ocena realizacji programów,
4)
opiniowanie projektów uchwał i programów przyjmowanych przez radę powiatu pod kątem
ich skutków dla osób niepełnosprawnych.
Art. 44c.
1.
Wojewódzkie rady składają się z 7 osób powoływanych spośród przedstawicieli działających
na terenie województwa organizacji pozarządowych, fundacji oraz przedstawicieli wojewody
i jednostek samorządu terytorialnego (powiatów i gmin).
2.
Powiatowe rady składają się z 5 osób, powoływanych spośród przedstawicieli działających
na terenie danego powiatu organizacji pozarządowych, fundacji oraz przedstawicieli
jednostek samorządu terytorialnego (powiatów i gmin).
3.
Członków wojewódzkich rad powołuje i odwołuje marszałek województwa, a członków powiatowych
rad - starosta, spośród kandydatów zgłoszonych przez organizacje i organy, o których
mowa odpowiednio w ust. 1 i 2.
4.
Rady, o których mowa w ust. 1 i 2, wybierają przewodniczącego spośród swoich członków.
5.
Członek rady może zostać odwołany:
1)
na swój wniosek,
2)
na wniosek organizacji lub organu, które zgłosiły jego kandydaturę,
3)
na wniosek marszałka lub starosty, po zasięgnięciu opinii organizacji lub organu,
które zgłosiły jego kandydaturę.
6.
Kadencja rad trwa 4 lata.
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
organizację oraz tryb działania wojewódzkich i powiatowych rad, w tym sposób powoływania
i odwoływania członków rad oraz częstotliwość posiedzeń, mając na względzie zapewnienie
właściwego wykonywania zadań przez te rady.
8.
Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach
rady. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego według
zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.
9.
Na wniosek członków rad zamieszkałych poza miejscem obrad rady mogą być finansowane,
odpowiednio z budżetu samorządu województwa i powiatu, koszty ich przejazdów publicznymi
środkami komunikacji, na zasadach określonych w przepisach dotyczących zasad ustalania
oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na
obszarze kraju.
”
;
40)
w art. 45:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Fundusz jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych .
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Fundusz stosuje zasady rachunkowości określone dla podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości .
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym
w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
,
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Nadzór nad Funduszem sprawuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego,
który na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu, po uzyskaniu pozytywnej opinii Pełnomocnika,
zatwierdza statut określający organizację, szczegółowe zasady i tryb działania Funduszu,
w tym jego organów.
”
;
41)
po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu:
„
Art. 46a.
1.
Fundusz otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa:
1)
na zadanie, o którym mowa w art. 26a - w wysokości zapewniającej jego realizację,
2)
na zadanie, o którym mowa w art. 47 ust. 2 - w wysokości 50% utraconych dochodów gmin
z tytułu zastosowania zwolnień ustawowych, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1.
2.
Kwoty dotacji, o których mowa w ust. 1, ustala się i rozlicza zgodnie z zasadami przyjętymi
w budżecie państwa.
3.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na zasadach określonych w odrębnych
przepisach przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w sposób umożliwiający
pełne i terminowe wykonywanie zadania.
”
;
42)
w art. 47:
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Środki Funduszu, poza zadaniami wymienionymi w ustawie, w wysokości do 30% wydatków,
przeznacza się na:
1)
realizację działań wyrównujących różnice miedzy regionami, w szczególności w jednostkach
samorządu terytorialnego, na terenie których stopa bezrobocia jest wyższa niż 110%
średniej stopy bezrobocia w kraju lub nie utworzono warsztatu terapii zajęciowej albo
zakładu aktywności zawodowej,
2)
działania o charakterze ogólnokrajowym, w tym na realizację programów wspieranych
ze środków pomocowych Unii Europejskiej na rzecz osób niepełnosprawnych przewidzianych
do wdrożenia w danym roku,
3)
programy zatwierdzone przez Radę Nadzorczą, służące rehabilitacji społecznej i zawodowej,
w szczególności adresowane do osób niepełnosprawnych, w tym dzieci niepełnosprawnych,
z uwzględnieniem refundacji zwiększonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych,
u których stwierdzono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe, epilepsję lub niewidomych,
4)
dofinansowanie zadań wynikających z programów rządowych, w tym ukierunkowanych na
rozwój zasobów ludzkich oraz przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych,
5)
zadanie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1,
6)
finansowanie w części lub w całości badań, ekspertyz i analiz dotyczących rehabilitacji
zawodowej i społecznej.
2.
Środki Funduszu przeznacza się również na zrekompensowanie gminom dochodów utraconych
na skutek zastosowania ustawowych zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1,
w wysokości utraconych dochodów.
3.
Czasowo wolne środki Funduszu, z wyłączeniem dotacji, o których mowa w art. 46a ust.
1, mogą być lokowane:
1)
w bonach skarbowych i obligacjach emitowanych przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank
Polski,
2)
na lokatach terminowych w Narodowym Banku Polskim i Banku Gospodarstwa Krajowego.
”
,
b)
w ust. 6 po wyrazach „środkami Funduszu” dodaje się wyrazy „w tym sposób umarzania zobowiązań, do których nie mają zastosowania przepisy odrębne
mające na względzie prawidłowe gospodarowanie środkami Funduszu”,
c)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Komisji Wspólnej Rządu
i Samorządu Terytorialnego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady obliczania
i tryb przekazywania gminom dotacji celowej, o której mowa w ust. 2, z uwzględnieniem
wniosków gmin, zawierających dane o rocznych skutkach zastosowania zwolnień, o których
mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1, mając na względzie zrekompensowanie gminom utraconych
dochodów.
”
;
43)
w art. 48 uchyla się ust. 1a;
44)
w art. 49:
a)
w ust. 1 wyrazy „art. 33 ust. 7” zastępuje się wyrazami „art. 33 ust. 4a, 7 i 7a”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pracodawcy dokonują wpłat, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 20 następnego
miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku
wpłat, składając równocześnie Zarządowi Funduszu deklaracje miesięczne i roczne poprzez
teletransmisje danych w formie dokumentu elektronicznego według wzoru ustalonego,
w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
”
,
c)
po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego i Prezes Zarządu Funduszu mogą
wydawać decyzje, o których mowa w art. 48 lub art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z zastrzeżeniem dopełnienia warunku dokonania wpłat, o których mowa w ust. 1, w
terminach określonych decyzją.
6.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw łączności, może, w drodze rozporządzenia, określić wzór formularza
wpłaty gotówkowej oraz polecenia przelewu, mając na względzie ustalenie tożsamości
wpłacającego oraz tytuł zobowiązania.
”
;
45)
art. 49c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 49c.
Fundusz jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z danych zgromadzonych:
1)
w Krajowej Ewidencji Podatników,
2)
w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) prowadzonym
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,
3)
przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
4)
w Centralnej Bazie RCIPESEL
”
;
46)
po art. 49c dodaje się art. 49d w brzmieniu:
„
Art. 49d.
1.
Prezes Zarządu Funduszu jest obowiązany składać Pełnomocnikowi półroczne informacje
o pracodawcach zwolnionych z wpłat na Fundusz lub zobowiązanych do tych wpłat, w terminach:
1)
do dnia 15 sierpnia - za pierwsze półrocze,
2)
do dnia 15 lutego - za drugie półrocze roku poprzedniego.
2.
Prezes Zarządu Funduszu jest obowiązany udzielać, na wniosek Pełnomocnika, informacji
o pracodawcach obowiązanych do składania informacji, o których mowa w art. 21 ust.
2f, lub deklaracji, o których mowa w art. 49 ust. 2, w zakresie i terminie wskazanym
we wniosku. Termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia wniosku.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
wzory informacji, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, mając na
względzie zapewnienie prawidłowego przepływu informacji.
”
;
47)
w art. 50:
a)
w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
”
,
b)
w ust. 4 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
na wniosek reprezentowanego podmiotu,
3)
na wniosek Pełnomocnika, zaopiniowany przez reprezentowany podmiot.
”
,
c)
w ust. 6:
-
-w pkt 2 wyraz „ustalanie” zastępuje się wyrazem „opiniowanie”,
-
-uchyla się pkt 4,
-
-w pkt 8 wyrazy „30 kwietnia” zastępuje się wyrazami „15 marca”;
48)
w art. 51 po ust. 3b dodaje się ust. 3c-3f w brzmieniu:
„
3c.
Zarząd Funduszu może żądać niezwłocznego zwrotu całości lub części środków do Funduszu
lub zawiesić wypłatę dalszych kwot, jeżeli w ciągu roku budżetowego, w wyniku kontroli,
o której mowa w ust. 3 pkt 6, stwierdzi nieprawidłowości polegające na wykorzystaniu
przekazanych środków z Funduszu niezgodnie z ich przeznaczeniem.
3d.
Do oceny prawidłowości wykorzystania środków Funduszu stosuje się przepisy o finansach
publicznych.
3e.
Zarząd Funduszu może dokonać podziału środków nieprzekazanych lub zwróconych, o których
mowa w ust. 3c, po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Nadzorczej Funduszu i ministra
właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
3f.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
tryb i zasady sprawowania przez Fundusz kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 6.
”
;
49)
w art. 54:
a)
uchyla się pkt 2,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
koszty obsługi zadań realizowanych przez samorządy powiatowe i wojewódzkie w wysokości
faktycznie poniesionej, nie więcej niż 2,5% środków wykorzystanych na realizację zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1.
”
;
50)
użyte w art. 12 ust. 2, w art. 13 ust. 1, w art. 21 ust. 1 i 2f, w art. 23, w art.
25 ust. 2, 3 i 6, w art. 35a ust. 4, w art. 35c ust. 1, w art. 36 ust. 2 pkt 2, w
art. 39 ust. 4, w art. 40 ust. 4, w art. 41 ust. 2 i 4 i w art. 48 ust. 1 w różnych
przypadkach wyrazy „Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych” zastępuje się użytym w odpowiednim przypadku wyrazem „Fundusz”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej w art. 27 w ust. 1 kropkę na końcu skreśla się i dodaje się wyrazy „lub ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności.”.
Art. 3.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5a w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„
7)
ustawie o rehabilitacji zawodowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych .
”
;
2)
w art. 21 w ust. 1 pkt 48 otrzymuje brzmienie:
„
48)
dotacje, subwencje i dopłaty otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
przez zakłady pracy chronionej na podstawie przepisów o rehabilitacji zawodowej, z
wyjątkiem otrzymanego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, w tej
części, w jakiej to dofinansowanie nie jest przekazane na zakładowy fundusz rehabilitacji
osób niepełnosprawnych,
”
;
3)
w art. 23 w ust. 1 pkt 29 otrzymuje brzmienie:
„
29)
wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy o rehabilitacji zawodowej,
”
;
4)
w art. 38 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„
2a.
Płatnicy, o których mowa w art. 31, którzy utracili status zakładu pracy chronionej,
zatrudniający osoby niepełnosprawne, kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów
tych osób z tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego wypłacanych przez tych płatników tym osobom:
1)
za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód osoby niepełnosprawnej
uzyskany od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę
pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, przekazują w wysokości:
a)
25% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 25 do 30%,
b)
50% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 30 do 35%,
c)
75% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 35 do 40%,
d)
100% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej
40%
- w pozostałej części na zasadach określonych w ust. 1,
2)
za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód osoby niepełnosprawnej uzyskany
od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1, kwoty pobranych
zaliczek na podatek płatnicy przekazują na zasadach określonych w ust. 1.
2b.
Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o którym mowa w ust. 2a, ustala się
na podstawie art. 21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej.
2c.
Przepisy ust. 2a i 2b stosuje się w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym
płatnik utracił status zakładu pracy chronionej, jeżeli spełnia warunki określone
w przepisach ustawy o rehabilitacji zawodowej.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 17 w ust. 1 pkt 25 otrzymuje brzmienie:
„
25)
dotacje, subwencje i dopłaty otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
przez zakłady pracy chronionej na podstawie przepisów o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, z wyjątkiem otrzymanego dofinansowania
do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych w tej części, w jakiej to dofinansowanie nie
jest przekazane na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym uchyla się art. 14a.
Art. 6.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej, kierująca pojazdem samochodowym
oznaczonym kartą parkingową może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących
zakazu ruchu lub postoju, w zakresie określonym przepisami, o których mowa w art.
7 ust. 2.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do:
1)
kierującego pojazdem przewożącego osobę o obniżonej sprawności ruchowej,
2)
pracowników placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych
pozostających pod opieką tych placówek.
”
,
2)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Kartę parkingową osobie, o której mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie, wydanego
przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, orzeczenia o zaliczeniu do znacznego,
umiarkowanego, lub lekkiego stopnia niepełnosprawności o przyczynie niepełnosprawności
z kodu R lub N lub na podstawie orzeczenia wydanego przez organy rentowe równoważnego
na mocy przepisów szczególnych z orzeczeniami o niepełnosprawności.
”
,
3)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu:
„
5a.
W przypadku osób niepełnosprawnych posiadających orzeczenia zaliczające do stopnia
lekkiego kartę parkingową wydaje się na podstawie orzeczenia, wraz ze wskazaniem,
o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych . W przypadku orzeczeń wydanych przez organy rentowe równoważnych z orzeczeniami o
stopniu lekkim, w których nie określono przyczyny niepełnosprawności, kartę parkingową
wydaje się na podstawie orzeczenia, wraz z zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym
ograniczenie sprawności ruchowej.
5b.
Kartę parkingową placówkom zajmującym się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób
niepełnosprawnych wydaje starosta.
”
,
4)
w ust. 7 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wzór oraz tryb wydania karty parkingowej dla placówek, o których mowa w ust. 2 pkt
2,
”
,
5)
po ust. 7 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
„
8.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zabezpieczenia społecznego i ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaj placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją
osób niepełnosprawnych uprawnionych do uzyskania karty parkingowej oraz tryb wydawania
tym placówkom karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie wydawania karty właściwym
placówkom.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o funduszu alimentacyjnym, ustawy
o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych i ustawy o świadczeniach pieniężnych
z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
Osobom uprawnionym do zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy zasiłek ten przysługuje na zasadach dotychczasowych do czasu utraty ważności
dokumentu, na podstawie którego zasiłek pielęgnacyjny był przyznany i wypłacany, nie
dłużej jednak niż do dnia 31 maja 2003 r.
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej, ustawy o planowaniu
rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy
o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do zasiłku stałego przyznanego do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe
kryterium dochodowe, a aktualne zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia dziecka dla
ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego obowiązują przez okres, na jaki zostały
wydane, nie dłużej jednak niż do dnia 31 maja 2003 r.
”
.
Art. 9.
1.
Maksymalne dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
kosztów:
1)
działalności, w tym wynikających ze zwiększonej liczby uczestników warsztatu terapii
zajęciowej, wynosi:
a)
w 2005 r. - 90% tych kosztów,
b)
w 2006 r. - 85% tych kosztów,
c)
w 2007 r. - 75% tych kosztów,
d)
w 2008 r. i w latach następnych - 70% tych kosztów;
2)
tworzenia warsztatu terapii zajęciowej wynosi:
a)
w 2003 r. - 90% tych kosztów,
b)
w 2004 r. - 80% tych kosztów,
c)
w 2005 r. - 70% tych kosztów,
d)
w 2006 r. i latach następnych - 60% tych kosztów.
2.
Maksymalne dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
kosztów, o których mowa w art. 1 pkt 21 w zakresie dotyczącym art. 29 ust. 3 ustawy
wynosi:
1)
w 2005 r. - 85% tych kosztów,
2)
w 2006 r. - 75% tych kosztów,
3)
w 2007 r. i w latach następnych - 65% tych kosztów.
Art. 10.
1.
Dotychczasowe wpisy do rejestru ośrodków zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia.
2.
Rejestr organizatorów turnusów, o którym mowa w art. 10c ust. 2 pkt 1, obowiązuje
od dnia 1 stycznia 2004 r.
Art. 11.
Pracodawcy, którzy uzyskali status zakładu pracy chronionej przed dniem wejścia w
życie ustawy, są obowiązani w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy
do:
1)
zwiększenia stanu zatrudnienia do co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny
wymiar czasu pracy;
2)
przekazywania na rachunek bankowy niewykorzystanych środków zakładowego funduszu nieprzeznaczanych
na pomoc indywidualną dla niepełnosprawnych pracowników.
Art. 12.
Rady, o których mowa w art. 1 pkt 39 w zakresie dotyczącym art. 44a i 44b oraz w art.
1 pkt 47 w zakresie dotyczącym art. 50 ust. 2, zostaną powołane do dnia 30 marca 2003 r.
na zasadach i w składzie określonych w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Art. 13.
1.
Sprawy wszczęte, a niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają
rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
W przypadku gdy kompetencje w zakresie realizacji zadania zostały z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy przekazane do właściwości innego organu, zadanie to realizuje
organ właściwy na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
3.
W przypadku zmian zakresu zadania wraz z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
zadanie podlega realizacji w zakresie przewidzianym w niniejszej ustawie.
Art. 14.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających, zmienianych
niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych
oraz mogą być zmieniane na podstawie upoważnienia w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 15.
Informacje o ustalonej na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. wysokości
obniżenia wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o których
mowa w art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, z tytułu zakupu produkcji lub usługi w
zakładzie pracy chronionej lub w zakładzie aktywności zawodowej dokonanego do dnia
31 grudnia 2003 r., mogą być uwzględniane przez pracodawcę zobowiązanego do wpłat:
1)
aż do wyczerpania - w przypadku informacji wystawionych do dnia 31 grudnia 1998 r.;
2)
w terminie do 12 miesięcy po dniu uzyskania informacji - w przypadku informacji wystawianych
od dnia 1 stycznia 1999 r.
Art. 16.
Prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego
zakładu otrzymuje zwrot podatku od towarów i usług na podstawie przepisów odrębnych
za okresy miesięczne w 2003 r., nie dłużej jednak niż za grudzień 2003 r.
Art. 17.
Prowadzący zakład pracy chronionej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych, za okresy miesięczne w 2003 r., nie dłużej jednak niż za grudzień
2003 r., może na wniosek otrzymać dla tego zakładu:
1)
dofinansowanie lub refundację wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, u których stwierdzono
chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję oraz pracowników niewidomych,
w wysokości 75% najniższego wynagrodzenia;
2)
dofinansowanie w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych w przypadku braku
podstaw do zwrotu podatku od towarów i usług lub gdy jest on niższy o 90% od wynikającego
z wyliczenia dokonanego na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 18.
Przepisu art. 3 pkt 4 nie stosuje się do płatników, którzy status zakładu pracy chronionej
utracili przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Art. 19.3 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
ustawa została ogłoszona, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 44 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.;
2)
art. 1 pkt 9 w zakresie dotyczącym art. 10b ust. 3-5, pkt 15, pkt 16, pkt 18, pkt
24 w zakresie dotyczącym art. 32 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3-5, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 2, 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia
2003 r.
2)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. N
r 99, poz. 628, N r 106, poz. 668, N r 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162,
poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i
Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39,
poz. 459, Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792
i 1800 oraz z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074.
3)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r.
Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i N r 110, poz.
1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz.
1249, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459, Nr 72, poz. 748,
Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 130, poz. 1452 i Nr 154,
poz. 1792 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 155,
poz. 1287, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1673, Nr 200, poz. 1679 i Nr 241, poz.
2074.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r.
Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 5, poz. 32, Nr 24, poz. 110 i Nr 43, poz. 189, z 1997 r.
Nr 32, poz. 183, Nr 111, poz. 723 i Nr 121, poz. 769 i 770, z 1999 r. Nr 40, poz.
399, Nr 60, poz. 636, Nr 77, poz. 874 i Nr 99, poz. 1151, z 2001 r. Nr 4, poz. 27
i Nr 69, poz. 724 oraz z 2002 r. Nr 240, poz. 2058.
5)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485,
Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr
48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr
45, poz. 497, Nr 46, poz. 499, Nr 88, poz. 961, Nr 98, poz. 1070, Nr 100, poz. 1082,
Nr 102, poz. 1116, Nr 125, poz. 1368 i Nr 145, poz. 1623 oraz z 2002 r. Nr 41, poz.
363 i 365, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 156, poz. 1300,
Nr 200, poz. 1685, Nr 213, poz. 1802, Nr 214, poz. 1806 i Nr 216, poz. 1824.
6)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr
106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz.
1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz.
166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130,
poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr
169, poz. 1387.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 20, poz.
170, Nr 79 poz. 885 i Nr 90, poz. 1001, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 19, poz. 238
oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 748, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 973, Nr 111, poz. 1194,
Nr 122, poz. 1349 i Nr 154, poz. 1792.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz.
1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539,
Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117,
Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509
oraz z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715,
Nr 89, poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181,
poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058.
9)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. N
r 99, poz. 628, N r 106, poz. 668, N r 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162,
poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i
Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39,
poz. 459, Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792
i 1800, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074
oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr
122, poz. 1315 i 1324, z 2001 r. Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz.
1363 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 141, poz.
1179, Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230, poz. 1922.
11)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1993 r. Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz.
599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703,
z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr
137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i
Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100,
z 2000 r. N r 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107, z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz.
459, Nr 56, poz. 580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858, Nr 90, poz. 995, Nr 106, poz.
1150 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 41, poz. 365, Nr 86, poz.
794, Nr 153, poz. 1272, Nr 169, poz. 1387 i Nr 213, poz. 1800 i 1803.
12)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz.
1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216,
z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649, z 2001 r. Nr 27, poz.
298, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353, Nr
125, poz. 1371, Nr 129, poz. 1444 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253,
Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 183, poz. 1524, Nr 199, poz.
1671, Nr 216, poz. 1825 i 1826 i Nr 238, poz. 2021.
13)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr
99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz.
1118i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111,
poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39, poz. 459,
Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792 i 1800,
z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r.
Nr 7, poz. 79.