Ustawaz dnia 28 listopada 2003 r.o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o prokuraturze, ustawy
- Prawo o ustroju sądów wojskowych oraz niektórych innych ustaw
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
Sędziowie tworzą samorząd sędziowski. Organami samorządu sędziowskiego są: zgromadzenie
ogólne sędziów okręgu oraz zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego.
”
;
2)
w art. 11 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak wielkość wydziału lub rozmiary
jego zadań, właściwy prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego
tego wydziału. Przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio.
”
;
3)
w art. 12 § 2 i § 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
W sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście będącym siedzibą sądu okręgowego, w
którym jest utworzony wydział ubezpieczeń społecznych albo wydział pracy i ubezpieczeń
społecznych, w miejsce wydziału, o którym mowa w § 1 pkt 4, tworzy się wydział pracy
i ubezpieczeń społecznych do spraw z zakresu prawa pracy oraz do spraw z zakresu ubezpieczeń
społecznych, należących do właściwości sądów rejonowych w tym samym okręgu sądowym.
Wydział pracy i ubezpieczeń społecznych można utworzyć także w sądzie rejonowym mającym
siedzibę w mieście na prawach powiatu.
§ 3.
W sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście będącym siedzibą sądu okręgowego tworzy
się wydział gospodarczy albo wydziały gospodarcze (sąd gospodarczy) - do spraw z zakresu
prawa gospodarczego i cywilnego, powierzonych sądom gospodarczym (spraw gospodarczych).
Wydział gospodarczy można utworzyć także w sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście
na prawach powiatu.
”
;
4)
w art. 13 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
o wykroczenia skarbowe, a także o przestępstwa skarbowe zagrożone karą grzywny, karą
ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat 2, z wyjątkiem spraw niepodlegających
rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym,
”
;
5)
w art. 16 w § 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
odrębna jednostka organizacyjna do spraw z zakresu ochrony konkurencji, regulacji
energetyki, telekomunikacji i transportu kolejowego (sąd ochrony konkurencji i konsumentów),
”
;
6)
w art. 23 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,
po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego.
”
;
7)
w art. 28 § 1 i § 2 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Kolegium sądu apelacyjnego składa się z trzech do pięciu członków, wybieranych przez
zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z
prezesa sądu apelacyjnego. Liczbę członków kolegium pochodzących z wyboru ustala zgromadzenie
ogólne sędziów sądu apelacyjnego.
§ 2.
Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego, a w razie
jego nieobecności - najstarszy służbą członek kolegium.
”
;
8)
w art. 29 w § 1 pkt 2-4 otrzymują brzmienie:
„
2)
przedstawia zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego opinię o kandydatach na
stanowiska sędziów,
3)
wyraża opinię o kandydacie na wiceprezesa sądu apelacyjnego,
4)
wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie apelacyjnym funkcji przewodniczących
wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, wizytatorów, kierownika szkolenia
oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego,
”
;
9)
w art. 30 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kolegium sądu okręgowego składa się z czterech do ośmiu członków, wybieranych przez
zgromadzenie ogólne sędziów okręgu spośród jego członków, w tym w połowie spośród
sędziów sądu okręgowego, a także z prezesa sądu okręgowego. Liczbę członków kolegium
pochodzących z wyboru ustala zgromadzenie ogólne sędziów okręgu.
”
;
10)
w art. 31 w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie okręgowym funkcji przewodniczących
wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, wizytatorów, kierownika szkolenia
oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego, a także funkcji przewodniczących
wydziałów i zastępców przewodniczących wydziałów w sądach rejonowych oraz wyraża opinię
w sprawie zwolnienia z pełnienia tych funkcji,
”
;
11)
w art. 32 po § 3 dodaje się § 4-6 w brzmieniu:
„
§ 4.
Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektorów, o których mowa w § 1 i § 2, lub
kierownika, o którym mowa w § 3, także z własnej inicjatywy, po zasięgnięciu opinii
prezesów, o których mowa w tych przepisach.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak
wielkość sądu i rozmiary jego zadań, może powołać zastępcę dyrektora sądu apelacyjnego,
zastępcę dyrektora sądu okręgowego lub zastępcę kierownika sądu rejonowego. Przepisy
§ 1-4 stosuje się odpowiednio.
§ 6.
W sądzie, w którym nie powołano zastępcy, o którym mowa w § 5, prezes danego sądu,
na wniosek dyrektora lub kierownika finansowego, po uzyskaniu zgody Ministra Sprawiedliwości,
wyznacza osobę upoważnioną do wykonywania obowiązków tego organu w określonym czasie
lub w określonym zakresie.
”
;
12)
art. 33 i art. 34 otrzymują brzmienie:
„
Art. 33.
§ 1.
Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego składa się z sędziów tego sądu.
§ 2.
Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego.
W razie nieobecności prezesa sądu, obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą
wiceprezes tego sądu.
§ 3.
Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego są obowiązani brać udział
w posiedzeniach zgromadzenia. Delegowanie do pełnienia czynności na podstawie art.
77 nie zwalnia członka zgromadzenia od tego obowiązku.
§ 4.
Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego mogą
brać udział w posiedzeniu tego zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.
§ 5.
Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest wymagana obecność
przynajmniej dwóch trzecich liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością
głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1-5, a ponadto
jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.
§ 6.
Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia
zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek
Ministra Sprawiedliwości, kolegium sądu apelacyjnego albo jednej piątej liczby członków
zgromadzenia.
Art. 34.
Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawach,
a w szczególności:
1)
przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego
spośród osób zaopiniowanych przez kolegium właściwego sądu,
2)
wybiera przedstawicieli na zebranie przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów sądów
apelacyjnych,
3)
wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,
4)
wybiera członków kolegium sądu apelacyjnego,
5)
wybiera kandydata na rzecznika dyscyplinarnego,
6)
wysłuchuje informacji prezesa sądu apelacyjnego o działalności sądów oraz wyraża opinię
w tym zakresie,
7)
rozpatruje sprawozdania z działalności kolegium sądu apelacyjnego oraz omawia kierunki
jego pracy.
”
;
13)
w art. 37:
a)
w § 4 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.
”
,
b)
po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:
„
§ 4a.
W razie złożenia zastrzeżenia, organ, o którym mowa w § 4, uchyla uwagę albo przekazuje
sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.
”
;
14)
w art. 57:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, może
zgłosić swoją kandydaturę na jedno wolne stanowisko sędziowskie, w ciągu miesiąca
od obwieszczenia, o którym mowa w art. 56. Zgłaszający swoją kandydaturę wypełnia
w dwóch egzemplarzach kartę zgłoszenia kandydata na wolne stanowisko sędziowskie oraz
dołącza do niej informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie
stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków
sędziego, z zastrzeżeniem art. 58 § 4a.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska
sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1, 3, 4 oraz 6 i 7, albo
zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia wymogów
formalnych określonych w tym przepisie, prezes sądu zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu
zgłoszenia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Osoba, której zgłoszenie pozostawiono
bez rozpatrzenia, może, w terminie 7 dni złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli prezes
sądu nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze zgłoszeniem Krajowej
Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia rozstrzyga
Krajowa Rada Sądownictwa.
”
;
15)
w art. 58:
a)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Minister Sprawiedliwości zasięga od właściwego organu Policji informacji o każdym
z kandydatów do objęcia stanowiska sędziowskiego, z zastrzeżeniem § 4a, a następnie
przedstawia kandydatury Krajowej Radzie Sądownictwa, wyrażając o każdym z kandydatów
opinię wraz z uzasadnieniem oraz przekazując informację uzyskaną od organu Policji.
”
,
b)
po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:
„
§ 4a.
Dołączanie informacji i zaświadczenia, o których mowa w art. 57 § 1, oraz zasięganie
informacji, o której mowa w § 4, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko sędziego
sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego oraz stanowisko prokuratora.
”
,
c)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb oraz zakres uzyskiwania
i sporządzania informacji przez organy Policji o kandydacie do objęcia stanowiska
sędziowskiego, mając na względzie sprawność uzyskiwania informacji, dbałość o ochronę
dóbr osobistych kandydatów oraz ich praw i wolności chronionych konstytucyjnie, a
także potrzebę oceny spełnienia przez kandydatów warunku nieskazitelności charakteru.
”
;
16)
w art. 63 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Na stanowisko sędziego sądu okręgowego może być powołany również prokurator, który
posiada co najmniej czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego.
”
;
17)
w art. 64 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego może być powołany również prokurator, który
posiada co najmniej sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego,
w tym co najmniej trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej,
prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, sędziego sądu okręgowego, sędziego wojskowego
sądu okręgowego lub prokuratora prokuratury apelacyjnej, Prokuratury Krajowej, Naczelnej
Prokuratury Wojskowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
”
;
18)
w art. 69 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Sędzia przechodzi na swój wniosek w stan spoczynku, z zachowaniem prawa do uposażenia
określonego w art. 100 § 2, po ukończeniu 55 lat przez kobietę, jeżeli przepracowała
na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 25 lat, a 60 lat przez mężczyznę,
jeżeli przepracował na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 30 lat.
”
;
19)
w art. 75 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska, na podstawie orzeczenia sądu dyscyplinarnego,
wydanego na wniosek kolegium właściwego sądu lub Krajowej Rady Sądownictwa,
”
;
20)
w art. 80:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia
właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego
na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia
prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie
sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności niecierpiące
zwłoki.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a-2c:
„
§ 2a.
Wniosek o zezwolenie ha pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo
radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
§ 2b.
Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie
odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.
Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego
właściwego do rozpoznania wniosku.
§ 2c.
Uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej można wydać,
jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa.
”
,
c)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie
sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie
oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej
instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą
na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem
dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.
”
,
d)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Orzekając w sprawie, o której mowa w § 1, sąd dyscyplinarny może poprzestać na oświadczeniu
sędziego, że wnosi o wydanie uchwały o zezwoleniu na pociągnięcie go do odpowiedzialności
karnej.
”
;
21)
w art. 85 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Wobec osoby pełniącej urząd na stanowisku sędziego postępowania sprawdzającego przewidzianego
w ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych nie przeprowadza się. Przed przystąpieniem do pełnienia obowiązków sędzia zapoznaje
się z przepisami o ochronie informacji niejawnych i składa oświadczenie o znajomości
tych przepisów. Informacje niejawne mogą być udostępnione sędziemu tylko w zakresie
niezbędnym do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim, pełnienia powierzonej funkcji
lub wykonania powierzonych czynności.
”
;
22)
w art. 87:
a)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, dokonuje właściwe kolegium
sądu apelacyjnego w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku i przedstawia jej wyniki
zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego.
”
,
c)
po § 7 dodaje się § 8 w brzmieniu:
„
§ 8.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania
oświadczenia zgodnie z § 2 lub § 4 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu
na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony do analizy
danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści z treścią
uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli wynik
analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego
w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego
na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
23)
w art. 91:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Wynagrodzenie zasadnicze sędziego stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość,
ustaloną według zasad określonych w § 1a i § 1b, określa ustawa budżetowa. Wysokość
wynagrodzenia sędziów sądów równorzędnych różnicuje staż pracy i pełnione funkcje.
Wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej nie może być niższe niż wynagrodzenie
zasadnicze w stawce awansowej drugiej dla bezpośrednio niższego stanowiska sędziowskiego.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a i § 1b w brzmieniu:
„
§ 1a.
W 2003 r. kwoty bazowe ustala się w następującej wysokości:
1)
dla sędziów - w wysokości 1 355,71 zł,
2)
dla asesorów sądowych i aplikantów sądowych - w wysokości 1 667,70 zł.
§ 1b.
Kwoty bazowe, o których mowa w § 1a, począwszy od 2004 r., waloryzowane są corocznie
średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń ustalanym na podstawie przepisów o
kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.
”
,
c)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Wynagrodzenie zasadnicze sędziego podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej
po siedmiu latach pracy na danym stanowisku sędziowskim lub na innym, odpowiednio
równorzędnym, stanowisku sędziego lub prokuratora. Okres ten ulega wydłużeniu o trzy
lata w razie ukarania sędziego w tym czasie, a także w okresie zajmowania stanowiska
prokuratora, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym mowa
w art. 40, względnie dwukrotnego zwrócenia uwagi w trybie określonym w art. 37 § 4.
§ 4.
Wynagrodzenie zasadnicze sędziego ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej po
siedmiu latach pracy na danym stanowisku sędziowskim lub na innym, odpowiednio równorzędnym,
stanowisku sędziego lub prokuratora, od uzyskania przez sędziego stawki pierwszej
awansowej. Przepis § 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
”
;
24)
po art. 94 dodaje się art. 94a i art. 94b w brzmieniu:
„
Art. 94a.
§ 1.
Sędziemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, doznał stałego lub
długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.
§ 2.
Członkom rodziny sędziego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,
przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie
śmierci w następstwie wypadku przy pracy lub choroby zawodowej sędziego w stanie spoczynku,
który zmarł uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków sędziego wskutek
wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.
§ 3.
Jednorazowe odszkodowanie i jego zwiększenie, a także jednorazowe odszkodowanie dla
członków rodziny sędziego lub sędziego w stanie spoczynku, ustala się na zasadach
i w wysokości określonej w ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków
przy pracy i chorób zawodowych .
§ 4.
Odszkodowanie przewidziane w niniejszym artykule przysługuje niezależnie od innych
świadczeń określonych w ustawie.
§ 5.
Skarb Państwa pokrywa koszty skutków wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, związane
ze świadczeniami zdrowotnymi z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych, na które
sędzia został skierowany przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
na wniosek lekarza prowadzącego, a nierefundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia na
podstawie odrębnych przepisów. Skarb Państwa pokrywa także koszty przedmiotów ortopedycznych
w wysokości udziału własnego ubezpieczonego, określonego w przepisach o ubezpieczeniu
zdrowotnym.
Art. 94b.
§ 1.
Oceny uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,
a także ustalenia związku śmierci sędziego lub sędziego w stanie spoczynku z takim
wypadkiem lub chorobą dokonuje, w formie orzeczenia, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych. Koszty badania i wydania orzeczenia pokrywa Skarb Państwa ze środków
pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.
§ 2.
Orzeczenie, o którym mowa w § 1, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
doręcza zainteresowanemu sędziemu albo członkom rodziny zmarłego sędziego, albo zmarłego
sędziego w stanie spoczynku oraz prezesowi sądu apelacyjnego właściwemu do wydania
decyzji, o której mowa w § 4, lub Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 3.
Jednorazowe odszkodowanie przyznaje się na wniosek sędziego, a w razie śmierci sędziego
lub sędziego w stanie spoczynku - na wniosek uprawnionych członków jego rodziny. Z
wnioskiem o przyznanie świadczenia może również wystąpić kolegium właściwego sądu.
§ 4.
Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,
w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca:
1)
prezes właściwego sądu apelacyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej
sędziego sądu rejonowego, okręgowego i apelacyjnego,
2)
Minister Sprawiedliwości - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prezesa
sądu apelacyjnego oraz sędziego delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie
Sprawiedliwości.
§ 5.
Decyzję, o której mowa w § 4, prezes sądu apelacyjnego lub Minister Sprawiedliwości
wydaje w ciągu 14 dni od dnia:
1)
otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika,
2)
wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
§ 6.
Jednorazowe odszkodowanie wypłaca się z urzędu w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji,
o której mowa w § 4.
§ 7.
Od decyzji, o której mowa w § 4, sędziemu lub uprawnionym członkom rodziny sędziego
lub sędziego w stanie spoczynku, przysługuje odwołanie do sądu okręgowego - sądu pracy
i ubezpieczeń społecznych. Do postępowania w tych sprawach stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
§ 8.
W zakresie nieuregulowanym ustawą, do wypadków przy pracy i chorób zawodowych sędziego
stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników określone w ustawie, o której
mowa w art. 94a § 3.
”
;
25)
w art. 95 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Prezes sądu okręgowego w stosunku do sędziego sądu rejonowego oraz sędziego sądu okręgowego,
prezes sądu apelacyjnego w stosunku do sędziego tego sądu, a Minister Sprawiedliwości
w stosunku do prezesa sądu okręgowego i prezesa sądu apelacyjnego, w uzasadnionych
przypadkach, może wyrazić zgodę na zamieszkanie sędziego w innej miejscowości.
”
;
26)
w art. 100 po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu:
„
§ 6a.
W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do uposażenia rodzinnego,
na wniosek uprawnionego, wypłaca się albo uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie
rodzinne.
”
;
27)
w art. 102 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Do uposażenia rodzinnego przysługuje dodatek dla sierot zupełnych w wysokości i na
zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
”
;
28)
w art. 110 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.
37 § 4a, w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w art. 80.
”
;
29)
w art. 112 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia
ogólne sędziów sądów apelacyjnych, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny
działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery
lata.
”
;
30)
w art. 129 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych.
”
;
31)
art. 131 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 131.
§ 1.
W przypadkach przewidzianych w art. 37 § 4a lub w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w sprawie
zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych lub uchylenia zarządzenia o przerwie
w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 1, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę
po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe.
§ 2.
Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 3, przysługuje
zażalenie Krajowej Radzie Sądownictwa oraz kolegium sądu, które złożyło wniosek.
§ 3.
Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym mowa w art. 37 § 4a, sędziemu
przysługuje zażalenie.
§ 4.
Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziemu przysługuje zażalenie,
a rzecznikowi dyscyplinarnemu - także na uchwałę o uchyleniu zarządzenia o przerwie
w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 2; zażalenie nie wstrzymuje wykonania
uchwały.
§ 5.
Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji, a w przypadkach, o których
mowa w § 3, ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.
”
;
32)
w art. 135 § 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Do pełnienia funkcji konsultanta wyznacza się sędziego sądu okręgowego orzekającego
w zakresie spraw, których rozpoznawanie zostało powierzone asesorowi.
”
;
33)
w art. 136 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do asesorów sądowych, którym powierzono pełnienie czynności sędziowskich, stosuje
się przepisy dotyczące sędziów, z wyjątkiem art. 66, art. 68 § 2, art. 69-74, art.
77 § 1-5 i § 7, art. 91 § 1 i § 2-4 oraz § 9-11, art. 94a, art. 94b, art. 98 oraz
art. 102.
”
;
34)
w art. 142 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie konkursu, o którym mowa w § 3,
uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie konkursu.
”
;
35)
po art. 145 dodaje się art. 145a w brzmieniu:
„
Art. 145a.
Aplikant za naruszenie swoich obowiązków ponosi odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną
na zasadach obowiązujących mianowanych urzędników państwowych.
”
;
36)
po art. 146 dodaje się art. 146a w brzmieniu:
„
Art. 146a.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie kolokwium, o którym mowa w art.
140 § 2, uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie kolokwium.
”
;
37)
w art. 150 po § 10 dodaje się § 11-13 w brzmieniu:
„
§ 11.
Minister Sprawiedliwości może przenieść referendarza sądowego na jego wniosek lub
za jego zgodą na inne miejsce służbowe.
§ 12.
Zgoda referendarza sądowego na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana
w przypadku:
1)
zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego
sądu lub wydziału albo przeniesienia siedziby sądu,
2)
niedopuszczalności zajmowania stanowiska referendarza sądowego w danym sądzie wskutek
zawarcia związku małżeńskiego albo powstania stosunku powinowactwa, o którym mowa
w art. 6,
3)
gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska referendarza sądowego, na wniosek kolegium
właściwego sądu okręgowego.
§ 13.
Do przeniesienia referendarza sądowego na inne miejsce służbowe przepis art. 76 stosuje
się odpowiednio.
”
;
38)
art. 153 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 153.
1.
Aplikantem referendarskim może być mianowany ten, kto spełnia warunki określone w
art. 149 § 1 pkt 1-3, i został zakwalifikowany na aplikację referendarską przez komisję
konkursową po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w § 2.
2.
Aplikanta referendarskiego mianuje na czas określony, oznaczony w art. 149 § 2, i
zwalnia prezes sądu okręgowego. Mianowanie aplikanta referendarskiego następuje po
przeprowadzeniu konkursu przez prezesa sądu apelacyjnego.
3.
Wraz z mianowaniem prezes sądu okręgowego przydziela aplikanta referendarskiego do
sądu rejonowego, w którym będzie odbywać aplikację.
4.
Aplikanta referendarskiego zwalnia się, jeżeli:
1)
zrezygnował z odbywania aplikacji,
2)
nie spełnia warunków przystąpienia do egzaminu referendarskiego,
3)
rażąco narusza obowiązki aplikanta,
4)
został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków aplikanta.
5.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do aplikantów referendarskich stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy o pracownikach sądów i prokuratury.
6.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 2, uwzględniając zakres wiedzy podlegającej
sprawdzeniu w trakcie konkursu, etapy konkursu i ich formę oraz system punktowy ocen
konkursowych, a także sposób powoływania i skład komisji konkursowej oraz wysokość
wynagrodzenia jej członków, uwzględniając zakres i nakład ich pracy w trakcie konkursu,
2)
organizację aplikacji referendarskiej oraz obowiązki aplikanta referendarskiego, uwzględniając
zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej na stanowisku referendarza, dyscyplinę
pracy oraz wykorzystanie czasu przeznaczonego na zajęcia teoretyczne i praktykę,
3)
zakres i przebieg egzaminu referendarskiego, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej
i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków referendarza, pisemną i ustną formę
egzaminu, dopuszczalność jednokrotnego poprawiania niepomyślnego egzaminu, istotną
wagę przyczyn ustalania terminu późniejszego zdawania egzaminu oraz zasadę poprawności
jego przebiegu i rzetelności ocen egzaminacyjnych, a także skład komisji egzaminacyjnej,
sposób powoływania jej członków i postępowania komisji egzaminacyjnej oraz wysokość
wynagrodzenia członków komisji, uwzględniając kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej
a także zakres i nakład ich pracy.
”
;
39)
w art. 155 w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
odbył staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze albo spełnia warunki do zwolnienia
od odbywania tego stażu, określone w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.
”
;
40)
w art. 158 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
nie przekroczył 70 lat.
”
;
41)
art. 172 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 172.
§ 1.
Pracodawca zatrudniający ławnika jest obowiązany zwolnić go od pracy na czas wykonywania
czynności w sądzie.
§ 2.
Za czas zwolnienia od pracy ławnik zachowuje prawo do świadczeń wynikających ze stosunku
pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.
§ 3.
Ławnik, za czas wykonywania czynności w sądzie, otrzymuje rekompensatę pieniężną.
§ 4.
Wysokość rekompensaty dla ławników biorących udział w rozpoznawaniu spraw w sądach
powszechnych, za jeden dzień pełnienia obowiązków ławnika, wynosi 3% kwoty bazowej,
stanowiącej podstawę ustalania wynagrodzenia zasadniczego asesora sądowego, z zastrzeżeniem
§ 5.
§ 5.
W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego
dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia rekompensaty za okres od 1 stycznia
do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej
w grudniu roku poprzedniego.
§ 6.
Koszty wypłaty rekompensaty, o której mowa w § 3, ponosi Skarb Państwa.
”
;
42)
po art. 205 dodaje się art. 205a w brzmieniu:
„
Art. 205a.
W okresie do 31 grudnia 2004 r. na stanowisko referendarza sądowego może być mianowany
także ten, kto spełnia wymagania określone w art. 149 § 1 pkt 1, 2, 4 i 5, i ukończył
wyższe studia administracyjne.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia
go od wykonania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie
prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie.
”
,
b)
w ust. 7 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
Art. 68 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
”
,
c)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu:
„
7a.
Prokurator, któremu wytknięto uchybienie może, w terminie siedmiu dni, złożyć pisemne
zastrzeżenie do prokuratora przełożonego, który wytknął uchybienie. W razie wniesienia
zastrzeżenia, prokurator przełożony uchyla wytknięcie uchybienia albo przekazuje sprawę
do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.
7b.
W przypadku przewidzianym w ust. 7a sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu
rzecznika dyscyplinarnego oraz prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, chyba że
nie jest to możliwe. Na postanowienie odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia prokuratorowi
przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpatruje ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym
składzie.
”
;
2)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
1.
Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców
Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia.
2.
Akty, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych.
3.
Prokurator przełożony może zlecać podległym prokuratorom wykonanie czynności należących
do jego zakresu działania, chyba że ustawy zastrzegają określoną czynność wyłącznie
jego właściwości, oraz przejmować czynności prokuratorów podległych, chyba że przepisy
ustaw stanowią inaczej.
”
;
3)
w art. 11:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Kandydat na stanowisko prokuratorskie przedstawia informację z Krajowego Rejestru
Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu
na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, z zastrzeżeniem ust. 4. Wydanie
zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko prokuratorskie odbywa się na zasadach
dotyczących kandydata na stanowisko sędziowskie.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu:
„
3.
Prokurator Generalny zasięga od właściwego organu Policji informacji o każdym z kandydatów
do objęcia stanowiska prokuratorskiego, z zastrzeżeniem ust. 4. Informacje o kandydacie
do objęcia stanowiska prokuratorskiego uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych
dla informacji o kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego.
4.
Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie
informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko
prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego.
5.
Przedstawiając informację, o której mowa w ust. 3, organ Policji przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu wszystkie zebrane materiały służące do sporządzenia informacji.
6.
Prokurator Generalny, przed rozpatrzeniem kandydatury, zawiadamia kandydata na stanowisko
prokuratorskie o treści informacji uzyskanej od organu Policji.
”
;
4)
w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego
powołuje, spośród prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, i odwołuje Prezes
Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje w zastępstwie Prokuratora Generalnego
działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
”
;
5)
w art. 13:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego, okręgowego i rejonowego, a także do
pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3-5 oraz art. 111,
powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny.
3.
Do pełnienia funkcji zastępcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora
okręgowego i wojskowego prokuratora garnizonowego, a także do pełnienia pozostałych
funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, powołuje, spośród prokuratorów
wojskowych, i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny, w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej.
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Prokurator Generalny, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, może określić funkcje
w wojskowych prokuraturach okręgowych i wojskowych prokuraturach garnizonowych, na
które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Naczelny Prokurator
Wojskowy.
”
;
6)
w art. 17:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa oraz
prokuratury apelacyjne, okręgowe i rejonowe.
”
,
b)
uchyla się ust. 11,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Prokurator Generalny jest przełożonym prokuratorów powszechnych i wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
”
,
d)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„
2a.
Prokuraturą Krajową, w zakresie określonym przez Prokuratora Generalnego, kieruje
Prokurator Krajowy. Prokurator Krajowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów
Prokuratury Krajowej.
2b.
Prokuraturą apelacyjną kieruje prokurator apelacyjny. Prokurator apelacyjny jest prokuratorem
przełożonym prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych
oraz prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.
2c.
Prokuraturą okręgową kieruje prokurator okręgowy. Prokurator okręgowy jest prokuratorem
przełożonym prokuratorów prokuratury okręgowej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów
prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.
”
,
e)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Prokuratura Krajowa wchodzi w skład Ministerstwa Sprawiedliwości. Prokuraturę apelacyjną
tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur okręgowych. Prokuraturę
okręgową tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur rejonowych.
Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub większej liczby gmin; w uzasadnionych
przypadkach może być utworzona więcej niż jedna prokuratura rejonowa w obrębie tej
samej gminy.
”
,
f)
uchyla się ust. 7,
g)
po ust. 8 dodaje się ust. 8a-8c w brzmieniu:
„
8a.
Naczelną Prokuraturą Wojskową kieruje Naczelny Prokurator Wojskowy. Naczelny Prokurator
Wojskowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej
oraz pozostałych prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
8b.
Wojskową prokuraturą okręgową kieruje wojskowy prokurator okręgowy. Wojskowy prokurator
okręgowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury okręgowej
oraz wojskowych prokuratorów garnizonowych i prokuratorów wojskowych prokuratur garnizonowych
na obszarze działania wojskowej prokuratury okręgowej.
8c.
Wojskową prokuraturą garnizonową kieruje wojskowy prokurator garnizonowy. Wojskowy
prokurator garnizonowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury
garnizonowej.
”
;
7)
w art. 49a:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w dwóch egzemplarzach.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania
oświadczenia zgodnie z ust. 2 lub 3 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze
względu na miejsce zamieszkania prokuratora. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony
do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści
z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli
wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego
w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego
na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
8)
po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu:
„
Art. 51a.
1.
Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 94a
i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 62a ust. 1.
2.
Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,
w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca:
1)
właściwy prokurator okręgowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora
prokuratury rejonowej i okręgowej,
2)
właściwy prokurator apelacyjny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej
prokuratora prokuratury apelacyjnej oraz prokuratora okręgowego,
3)
Dyrektor Głównej Komisji - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
4)
Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora
apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej
Komisji, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie Sprawiedliwości.
”
;
9)
w art. 54:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia właściwego
sądu dyscyplinarnego ani zatrzymany bez zgody przełożonego dyscyplinarnego. Nie dotyczy
to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia
na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć tylko
czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora przełożonego.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„
2a.
Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo
radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
2b.
Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej
nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia jego
przyjęcia. Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu
dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania wniosku.
2c.
Orzeczenie zezwalające na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej można
wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego
przestępstwa.
”
;
10)
w art. 62 ust. 1c i 1d otrzymują brzmienie:
„
1c.
Prokurator, obejmując stanowisko, otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej.
Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej
po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio
równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim. Okres ten ulega wydłużeniu
o trzy lata w razie ukarania prokuratora w tym czasie, a także w okresie zajmowania
stanowiska sędziego, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym
mowa w art. 8 ust. 7, jeżeli uchybienie było zawinione.
1d.
Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej
po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio
równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim, od uzyskania przez prokuratora
stawki pierwszej awansowej. Przepis ust. 1c zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.
”
;
11)
w art. 62a:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury przechodzi w stan spoczynku
z dniem ukończenia 60 roku życia, chyba że został powołany na stanowisko prokuratora
powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, którego stosunek służbowy
został rozwiązany z mocy prawa z powodu ukończenia 60 lat albo został rozwiązany z
powodu:
1)
uznania orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do zawodowej służby
wojskowej,
2)
wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy, jeżeli wojskowa
jednostka organizacyjna prokuratury, w której pełnił zawodową służbę wojskową, podlega
rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości wyznaczenia
go na inne stanowisko służbowe
- na swój wniosek, złożony przed upływem sześciu miesięcy od dnia rozwiązania stosunku
służbowego, jest powoływany przez Prokuratora Generalnego na równorzędne lub odpowiednio
niższe stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, jeżeli
nie ma innych przeszkód prawnych i istnieje taka możliwość.
”
;
12)
art. 64 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 64.
Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, art. 47, art. 49, art. 50-51a, art. 53, art.
56, art. 58 i art. 59 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 52, udziela się, jeżeli prokurator wojskowej
jednostki organizacyjnej prokuratury nie uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego,
określonego w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
”
;
13)
w art. 70:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.
8 ust. 7a oraz w art. 54.
”
,
b)
w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Sądy dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących
i zastępców przewodniczących sądów dyscyplinarnych.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i czternastu członków Sądu Dyscyplinarnego
w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej powołuje, na okres czterech lat, Prokurator Generalny
w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
”
;
14)
w art. 73 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Skład orzekający wyznacza przewodniczący albo zastępca przewodniczącego sądu dyscyplinarnego.
”
;
15)
art. 75 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 75.1 orzeczenie
Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów lub adwokatów.
”
;
16)
w art. 83a po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
Rozprawa odbywa się jawnie.
4.
Sąd Najwyższy może wyłączyć jawność rozprawy ze względu na moralność, bezpieczeństwo
państwa i porządek publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego obwinionego
lub inny ważny interes prywatny.
5.
W razie wyłączenia jawności rozprawy orzeczenie jest ogłaszane publicznie.
”
;
17)
w art. 86 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Odpis prawomocnej decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia przewidzianej
w art. 72 ust. 1, dołącza się do akt osobowych ukaranego.
4.
Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust. 3, przełożony
dyscyplinarny, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych,
jeżeli w tym okresie nie wymierzono ukaranemu innej kary porządkowej lub nie wydano
przeciwko niemu orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną.
”
;
18)
w art. 91:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Mianowanie aplikanta powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje po
przeprowadzeniu konkursu przez prokuratora apelacyjnego.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie konkursu, o którym mowa w ust.
4, uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie konkursu.
”
;
19)
w art. 99 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej
prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej
prokuratury na czas określony, nieprzekraczający trzech lat, pełnienie czynności prokuratorskich,
jednakże bez prawa:
1)
udziału w postępowaniu przed sądem apelacyjnym i okręgowym,
2)
sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania
przed tym Sądem.
”
;
20)
w art. 100:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy
dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem
art. 50 ust. 3 i 4, art. 51a, art. 62 ust. 1a-1d i ust. 1h-1k oraz art. 62a ust. 1
- w zakresie art. 69-71, art. 73 i art. 74, art. 99-102 i art. 104 ustawy, o której
mowa w art. 62a ust. 1 - oraz art. 62a ust. 2-5, a także art. 62b, art. 62c i art.
65a.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia asesora wojskowej jednostki organizacyjnej ze
służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, jeżeli nie został on
powołany na stanowisko prokuratora w terminie sześciu miesięcy od dnia upływu okresu,
na który powierzono asesorowi pełnienie czynności prokuratorskich. W takim przypadku
asesora przenosi się do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej lub określonego przez
niego organu.
”
;
21)
w art. 110 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zwolnienie asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury następuje odpowiednio w przypadkach określonych w art. 94 ust. 5 i w art.
100 ust. 3, a także gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej
lub okresowej służby wojskowej.
”
;
22)
w art. 111 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i
zwalnia ze stanowisk służbowych Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora
Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi
i zwalnia ze stanowisk Naczelny Prokurator Wojskowy.
”
;
23)
w art. 112 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty
do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze
Wojskowej, ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Nie dotyczy
to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia
na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do odpowiedzialności
karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym
niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54 ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.
”
;
24)
w art. 115 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach
wymienionych w ust. 1-4. Rozporządzenie powinno w szczególności określać właściwość,
szczegółowe uprawnienia oraz czynności prokuratorów wojskowych w tych sprawach, sposób
i formę wnoszenia sprzeciwów i wystąpień, a także sposób dokumentowania przeprowadzonej
kontroli i jej wyników.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 22 grudnia 1995 r. o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 6:
a)
wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,
b)
wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności
na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z wydawaniem i rozpowszechnianiem Monitora
Sądowego i Gospodarczego, w tym wydatki na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania
sądów powszechnych i prokuratury, a w szczególności na wydatki związane z ich działalnością
podstawową i zakupy inwestycyjne.”;
2)
po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„
Art. 1a.
1.
Środki specjalne, o których mowa w art. 1 ust. 6, gromadzi się na wyodrębnionym rachunku
bankowym. Odsetki od środków specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody
środków specjalnych.
2.
Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną
i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w ust. 5:
a)
wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,
b)
wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności
na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z utrzymaniem centralnej informacji o zastawach
rejestrowych, z wyłączeniem wydatków na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania
sądów powszechnych, w szczególności na wydatki związane z ich działalnością podstawową
i zakupy inwestycyjne.”;
2)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu:
„
6.
Środki specjalne gromadzi się na wyodrębnionym rachunku bankowym. Odsetki od środków
specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody środków specjalnych.
7.
Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną
i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w ust. 5:
a)
wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,
b)
wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności
na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z utrzymaniem Centralnej Informacji, z wyłączeniem
wydatków na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych,
a w szczególności na wydatki związane z ich działalnością podstawową i zakupy inwestycyjne.”;
2)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu:
„
6.
Środki specjalne są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym. Odsetki od środków
specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody środków specjalnych.
7.
Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną
i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15:
a)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, Minister
Sprawiedliwości oraz prezesi sądów wojskowych mogą zwrócić na nie, na piśmie, uwagę
i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga
może, w terminie 7 dni, złożyć pisemne zastrzeżenie do organu, który zwrócił uwagę,
co nie zwalnia go od obowiązku usunięcia skutków uchybienia.
”
,
b)
po § 3 dodaje się § 3a i § 3b w brzmieniu:
„
§ 3a.
W razie złożenia zastrzeżenia organ, o którym mowa w § 3, uchyla uwagę albo przekazuje
sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.
§ 3b.
W przypadku przewidzianym w § 3a, sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu
rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe. Na postanowienie
odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia sędziemu przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpoznaje
ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.
”
;
2)
w art. 18 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze
rozporządzenia, liczbę sędziów w sądach wojskowych oraz w departamencie, o którym
mowa w art. 5 § 4. Liczbę sędziów w departamencie określa się z uwzględnieniem potrzeb
Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego.
”
;
3)
w art. 28:
a)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.
”
,
b)
po § 5 dodaje się § 6 w brzmieniu:
„
§ 6.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania
oświadczenia zgodnie z § 2 lub § 3, przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze
względu na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony
do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści
z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli
wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego
w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego
na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
4)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 30.
§ 1.
Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia
właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego
na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do
zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej
na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności
niecierpiące zwłoki.
§ 2.
O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa wojskowego sądu okręgowego
właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie
zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego prezes wojskowego sądu okręgowego
niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Ministra
Obrony Narodowej.
§ 3.
Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo
radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
§ 4.
Postanowienie zezwalające na wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania karnego można
wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego
przestępstwa.
§ 5.
Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie
odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.
Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego
właściwego do rozpoznania wniosku.
§ 6.
W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie
sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie,
oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej
instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą
na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem
dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.
”
;
5)
w art. 39a § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy sędziego w postępowaniu dyscyplinarnym oraz
w sprawach, o których mowa w art. 15 § 3b lub w art. 30 § 1, jest sąd dyscyplinarny,
w okręgu którego znajduje się miejsce służbowe sędziego objętego postępowaniem.
”
;
6)
w art. 41 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Krajowej Rady
Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, kolegium, prezesów
właściwych sądów wojskowych, a także z własnej inicjatywy. Rzecznik dyscyplinarny,
w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego, jest związany wskazaniem organu
uprawnionego.
”
;
7)
w art. 43 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Staż asesorski odbywa się w wojskowym sądzie garnizonowym, trwa on nie dłużej niż
4 lata, przy czym przez okres 6 miesięcy asesor wykonuje czynności sędziowskie w sądzie
rejonowym.
”
;
8)
w art. 70 § 1 i § 1a otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Do sądów wojskowych, sędziów wojskowych oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy
art. 4 i art. 5, art. 40, art. 42, art. 44-52, art. 53 § 1-3, art. 54, art. 56, art.
57 § 5, art. 58 § 1, art. 60, art. 65 i art. 66, art. 69 § 2, art. 70 i art. 71, art.
73-75, art. 77 § 2, § 5 i § 6, art. 78 § 1-4, art. 79, art. 80 § 4, art. 83, art.
84 § 3, art. 85 i art. 86, art. 89 i art. 90, art. 91 § 1-7 i § 9-12, art. 92 i art.
93, art. 94 § 1, § 3 i § 4, art. 95, art. 98 § 1, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101
§ 2-4, art. 102, art. 104-106, art. 108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art.
120-122, art. 125-128, art. 130, art. 133, art. 135 § 5-7, art. 147 § 3, art. 156,
art. 159 § 1 pkt 5 i pkt 6, art. 167, art. 169, art. 170 § 3, art. 171-174 ustawy,
o której mowa w art. 32 § 6, oraz przepisy wydane na podstawie art. 57 § 5, art. 78
§ 5, art. 91 § 8, art. 103, art. 148 tejże ustawy, z tym że:
1)
określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia
ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa
sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego
sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności
i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister
Sprawiedliwości za pośrednictwem dyrektora departamentu, o którym mowa w art. 5 §
4,
2)
uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy
nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych,
3)
uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w wypadku określonym
w art. 61 niniejszej ustawy.
§ 1a.
Do asesorów sądów wojskowych, którym powierzono pełnienie czynności sędziowskich,
nie stosuje się art. 66, art. 69-71, art. 74, art. 77 § 5 i § 7, art. 91 § 1-4 i §
9-11 oraz art. 94a i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 32 § 6.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Dyrektora sądu apelacyjnego, dyrektora sądu okręgowego oraz kierownika finansowego
sądu rejonowego i ich zastępców zatrudnia się na podstawie powołania.
”
;
2)
po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu:
„
Art. 14a.
Podwyższenie wynagrodzeń zasadniczych urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury
następuje w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej
nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej w art. 119 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wynagrodzenie zasadnicze kuratorów zawodowych na równorzędnych stopniach służbowych
jest równe i stanowi odpowiednio do rangi stopnia służbowego wielokrotność kwoty bazowej,
której wysokość, ustaloną według zasad określonych w ust. 1a i ust. 1b, określa ustawa
budżetowa.
”
;
2)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i ust. 1b w brzmieniu:
„
1a.
W 2003 r. kwotę bazową dla zawodowych kuratorów sądowych ustala się w wysokości 1 667,70
zł.
1b.
Kwota bazowa, o której mowa w ust. 1a, począwszy od 2004 r., jest waloryzowana corocznie
średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń ustalanym na podstawie przepisów o
kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19.
1.
Do dnia 31 grudnia 2006 r. w budżecie państwa nie tworzy się części budżetowej Krajowej
Rady Sądownictwa, a działalność Rady finansowana jest z budżetu państwa z części budżetowej
Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, obsługę administracyjną, organizacyjną i techniczną
działalności Rady zapewnia Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
2)
w art. 21:
a)
w pkt 1 wyrazy „i mają zastosowanie do budżetu państwa, poczynając od budżetu na rok 2004” zastępuje się wyrazami „i mają zastosowanie do budżetu państwa, poczynając od budżetu na rok 2007”,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przepisy art. 14 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju
sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w art. 367 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy odwołanie do właściwego
ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych. Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.”;
”
.
”
.
Art. 12.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa art. 224a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 224a.
Wykonanie zaskarżonej decyzji wydanej na podstawie art. 24b lub decyzji utrzymującej
w mocy decyzję wydaną na tej podstawie podlega wstrzymaniu z mocy prawa - do czasu
rozpatrzenia skargi przez sąd.
”
.
Art. 13.
W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze
budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw w art. 5 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, członkowie korpusu służby cywilnej,
etatowi członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych i kolegiów regionalnych izb
obrachunkowych, pracownicy Rządowego Centrum Legislacji, eksperci Urzędu Patentowego
Rzeczypospolitej Polskiej, asesorzy i aplikanci prokuratorscy, funkcjonariusze Służby
Celnej,
”
.
Art. 14.
Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1, art. 2 i art. 6 niniejszej ustawy, dotyczące
wypadków przy pracy i chorób zawodowych stosuje się do wypadków przy pracy i chorób
zawodowych powstałych po dniu 31 grudnia 1998 r., a przed dniem wejścia w życie ustawy,
o ile wniosek o jednorazowe odszkodowanie został złożony w okresie 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie ustawy.
Art. 15.
Przepis art. 172 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
stosuje się do ławników w sądach powszechnych oraz ławników w sądach wojskowych, których
kadencja rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Art. 16.
Sędziowie i prokuratorzy, pełniący służbę w dniu wejścia w życie ustawy, są obowiązani
złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 85 § 4 ustawy, o której mowa w art. 1 w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 30 dni od dnia jej wejścia w życie.
Art. 17.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach, o których mowa
w art. 1, art. 2 i art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc przepisy
dotychczasowe.
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 33 i art. 2 pkt 10, pkt 20 lit. b oraz art. 12, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2004 r.;
2)
art. 10 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787,
z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r.
Nr 188, poz. 1838.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz. 769, z
1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 554, Nr 60, poz. 702 i Nr 114,
poz. 1193.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 49,
poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 96, poz. 874 i Nr 217, poz. 2125.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z
2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 70, poz. 778 i Nr
110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403
i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz.
2025 i Nr 240, poz. 2052.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052 oraz
z 2003 r. Nr 124, poz. 1153, Nr 171, poz. 1663 i Nr 192, poz. 1873.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r.
Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r.
Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz.
1368 i Nr 130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz.
1271 i Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Nr 137, poz. 1302, Nr 170,
poz. 1660 i Nr 228, poz. 2255.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239, z
2001 r. Nr 85, poz. 924, Nr 100, poz. 1080 i Nr 154, poz. 1784 i 1799, z 2002 r. Nr
74, poz. 676, Nr 152, poz. 1267, Nr 213, poz. 1802 i Nr 214, poz. 1805 oraz z 2003 r.
Nr 149, poz. 1454, Nr 166, poz. 1609, Nr 179, poz. 1750 i Nr 199, poz. 1939.