Rozdział 1

Rozdział 2

Wykonywanie zawodu radcy prawnego Art. 6. 1. Zawód radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczegól- ności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowy- waniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. 2. Przepis ust. 1 nie stanowi przeszkody do świadczenia przez osoby posiadające wyższe wykształcenie prawnicze pomocy prawnej, o której mowa w art. 7, z wy- jątkiem zastępstwa procesowego, chyba że osoby te działają na podstawie art. 87 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego w charakterze pełnomocnika pozosta- jącego w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, bądź też sprawującego zarząd majątkiem lub interesami strony. ust. 2 niezgodny z Konstytucją - wyrok TK (Dz.U. z 2006 r. Nr 206, poz. 1522), traci moc z dn. 31.12.2006 r. 3. Radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisa- mi. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Art. 7. Pomocą prawną jest w szczególności udzielanie porad i konsultacji prawnych, opinii prawnych, zastępstwo prawne i procesowe. Art. 8. 1. Radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej lub komandytowej, przy czym wspólnikami w spółkach cywilnej, jawnej i partnerskiej oraz komplementariuszami w spółce komandytowej mogą być wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci, a także praw- nicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rze- czypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 126, poz. 1069), a wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy prawnej. 2. (uchylony). 3. Radca prawny jest zobowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby rad- ców prawnych o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii lub spółki, a także o każdej zmianie tych informacji. 4. Zakres pomocy prawnej, terminy i warunki jej wykonywania oraz wynagrodze- nie określa umowa. 5. Ilekroć w ustawie jest mowa o „stosunku pracy”, „zatrudnieniu”, „wynagrodze- niu”, rozumie się przez to również odpowiednio „stosunek służbowy”, „pełnie- nie służby” i „uposażenie”. Art. 9. 1. Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy zajmuje samodziel- ne stanowisko podległe bezpośrednio kierownikowi jednostki organizacyjnej. 2. Jeżeli jednostka organizacyjna zatrudnia dwóch lub więcej radców prawnych, jednemu z nich powierza koordynację pomocy prawnej w tej jednostce. 3. W organie państwowym lub samorządowym radca prawny wykonuje pomoc prawną w komórce lub w jednostce organizacyjnej, w biurze, w wydziale lub na wyodrębnionym stanowisku do spraw prawnych podległym bezpośrednio kie- rownikowi tego organu. W organie państwowym radca prawny może być za- trudniony także w innej wyodrębnionej komórce lub jednostce organizacyjnej i podlegać jej kierownikowi. 4. Radcy prawnemu nie można polecać wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy prawnej. Art. 10. Jednostka organizacyjna zapewnia udział radcy prawnego w postępowaniu: 1) przed Sądem Najwyższym, Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz przed naczelnym lub centralnym organem administracji państwowej, 2) przed sądem wojewódzkim²⁾, przed sądem apelacyjnym, przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przed organem drugiej instancji w postępo- waniu administracyjnym, 3) w którym bierze udział kontrahent zagraniczny. Art. 11. 1. Radca prawny przy wykonywaniu czynności zawodowych korzysta z wolności słowa i pisma w granicach określonych przepisami prawa i rzeczową potrzebą. 2. Nadużycie wolności, o której mowa w ust. 1, stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego zniewagę lub zniesławienie strony lub jej pełnomocnika, świadka, biegłego albo tłumacza podlega wyłącznie odpowiedzialności dyscyplinarnej. Art. 12. 1. Radca prawny podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych korzysta z ochrony prawnej przysługującej sędziemu i prokuratorowi. 2. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi strój urzędowy rad- ców prawnych biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając uro- czysty charakter stroju, odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji. Art. 13. 1. Radca prawny nie jest związany poleceniem co do treści opinii prawnej. 2. (skreślony). Art. 14. Radca prawny prowadzi samodzielnie sprawy przed organami orzekającymi, dbając o należyte wykorzystanie przewidzianych przez prawo środków dla ochrony uzasad- nionych interesów jednostki organizacyjnej. Art. 15. Radca prawny obowiązany jest wyłączyć się od wykonania czynności zawodowych we własnej sprawie lub jeżeli przeciwnikiem jednostki organizacyjnej udzielającej mu pełnomocnictwa jest inna zatrudniająca go jednostka organizacyjna albo jeżeli sprawa dotyczy osoby, z którą pozostaje on w takim stosunku, że może to oddziały- wać na wynik sprawy. Art. 16. 1. Oceny pracy zawodowej radcy prawnego dokonuje kierownik jednostki organi- zacyjnej, po zasięgnięciu opinii radcy prawnego wskazanego przez radę okrę- gowej izby radców prawnych. 2. (skreślony). Art. 17. Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy może być zatrudniony jednocześnie w więcej niż jednej jednostce organizacyjnej i w wymiarze przekracza- jącym jeden etat. Art. 18. 1. Do czasu pracy radcy prawnego zalicza się także czas niezbędny do załatwienia spraw poza lokalem jednostki organizacyjnej, w szczególności w sądach i w in- nych organach, oraz czas przygotowania się do tych czynności. 2. Czas pracy radcy prawnego w lokalu jednostki organizacyjnej nie może być krótszy niż dwie piąte czasu pracy ustalonego w zawartej z radcą prawnym umowie. 3. (skreślony). Art. 19. 1. Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z radcą prawnym przez jed- nostkę organizacyjną z powodu nienależytego wykonywania obowiązków radcy prawnego wynikających z przepisów niniejszej ustawy może nastąpić po uprzednim zasięgnięciu opinii rady okręgowej izby radców prawnych. Opinia ta powinna być przesłana jednostce organizacyjnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania od tej jednostki zawiadomienia o zamiarze rozwiązania stosunku pracy. 2. (skreślony). Art. 20. (skreślony). Art. 21. 1. Radca prawny może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu, adwokatowi, prawnikowi zagranicznemu wykonującemu stałą praktykę w zakresie wynikającym z ustawy o świadczeniu przez prawników za- granicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. 2. W razie potrzeby dziekan rady okręgowej izby radców prawnych wyznacza z urzędu zastępcę radcy prawnego, który został skreślony z listy radców prawnych albo nie może czasowo wykonywać czynności zawodowych. Decyzja dziekana upoważnia wyznaczonego radcę prawnego do prowadzenia podejmowanych spraw i jest równoznaczna z udzieleniem dalszego pełnomocnictwa procesowe- go. Art. 22. 1. Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych po- wodów. 2. Radca prawny, wypowiadając pełnomocnictwo, umowę zlecenia lub umowę o pracę, obowiązany jest wykonać wszystkie niezbędne czynności, aby okolicz- ność ta nie miała negatywnego wpływu na dalszy tok prowadzonych przez niego spraw. Art. 22¹. Rada okręgowej izby radców prawnych jest uprawniona do kontroli i oceny wyko- nywania zawodu przez radcę prawnego i prawnika zagranicznego wpisanego na listę prawników zagranicznych, prowadzoną przez radę okręgowej izby radców praw- nych. Kontrolę przeprowadzają i oceny dokonują wizytatorzy powołani przez radę spośród radców prawnych. Art. 22². Rada okręgowej izby radców prawnych na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego może - na wniosek Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych - podjąć uchwałę o trwałej niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu. W razie wszczęcia takiego postępowania rada może zawiesić radcę prawne- go w wykonywaniu czynności na czas trwania postępowania. Art. 22³. 1. Koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa. 2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosz- tów, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosz- tów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnej wyso- kości opłat za udzieloną pomoc. Art. 22⁴. 1. Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do wynagrodzenia i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w przepisach o wynagradzaniu pracowników, obowiązujących w jednostce organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego. Wynagrodzenie to nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska pracy głównego spe- cjalisty lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo do dodatków uzależnione jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego nie stosuje się do radcy prawnego. 2. Radca prawny jest uprawniony do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie niższej niż 65% kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez niego zastępowanej lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polu- bownym, arbitrażu zagranicznym lub w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej. W państwowych jednostkach sfery budżetowej wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia określa umowa cywilnoprawna. Art. 22⁵. 1. Opłaty za czynności radców prawnych wykonujących zawód w kancelariach radców prawnych lub w spółkach, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zatrud- nionych na podstawie umowy cywilnoprawnej ustala umowa z klientem. 2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych oraz Naczelnej Rady Adwokackiej, określi, w drodze rozporządzenia, wy- sokość opłat za czynności radców prawnych przed organami wymiaru sprawie- dliwości, stanowiących podstawę do zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego, mając na względzie, że ustalenie opłaty wyższej niż stawka minimal- na, o której mowa w ust. 3, lecz nie przekraczającej sześciokrotności tej stawki, może być uzasadnione rodzajem i zawiłością sprawy oraz niezbędnym nakładem pracy radcy prawnego. 3. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych oraz Naczelnej Rady Adwokackiej, określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności radców prawnych, o których mowa w ust. 1, ma- jąc na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy radcy prawnego. Art. 22⁶. Składki na ubezpieczenie społeczne radcy prawnego opłacają jednostki organizacyj- ne zatrudniające radcę prawnego, spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub osobi- ście radcowie prawni wykonujący zawód w kancelarii radcy prawnego lub w spół- kach określonych w art. 8 ust. 1. Art. 22⁷. 1. Radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1. 2. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 120 Kodeksu pracy. 3. Obowiązek ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy radców praw- nych niewykonujących zawodu. 4. Rada okręgowej izby radców prawnych właściwa ze względu na miejsce za- mieszkania radcy prawnego jest obowiązana do przeprowadzania kontroli speł- nienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1. Spełnienie tego obowiązku ustala się na podstawie okazanej przez radcę praw- nego polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie umowy tego ubezpieczenia, wystawionego przez zakład ubezpieczeń. 5. Minister Sprawiedliwości nadzoruje wykonywanie przez rady okręgowe izb rad- ców prawnych zadań określonych w ust. 4. Dziekani rad okręgowych izb rad- ców prawnych obowiązani są do składania Ministrowi Sprawiedliwości raz w roku, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdań z kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym. Art. 22⁸. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Pol- skiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 22⁷, termin powstania obo- wiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań. Art. 22⁹. 1. Dane do składania podpisu elektronicznego na potrzeby elektronicznego postę- powania upominawczego są udzielane radcom prawnym po złożeniu stosowne- go wniosku za pośrednictwem właściwej rady okręgowej izby radców praw- nych. 2. Dopuszcza się również komunikowanie się radcy prawnego z sądem w elektro- nicznym postępowaniu upominawczym przy wykorzystaniu bezpiecznego pod- pisu elektronicznego weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. 3. Wnioski radców prawnych o udzielenie danych wskazanych w ust. 1 złożone do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych będą przesyłane właściwemu sądowi wraz z potwierdzeniem udziału (zrzeszenia) radcy we właściwej okrę- gowej izbie radców prawnych. Osoby zamierzające komunikować się z sądem w sposób wskazany w ust. 2 zawiadamiają o tym sąd za pośrednictwem właściwej rady okręgowej izby radców prawnych, podając dane do weryfikacji podpisu elektronicznego. 4. Informacje, o których mowa w ust. 3, właściwa rada okręgowej izby radców prawnych przesyła sądowi w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku.

Rozdział 3

Uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego Art. 23. Prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę radców prawnych i złożenia ślubowania. Art. 24. 1. Na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto: 1) ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał ty- tuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej, 2) (skreślony), 3) korzysta w pełni z praw publicznych, 4) ma pełną zdolność do czynności prawnych, 5) jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, 6) odbył w Rzeczypospolitej Polskiej aplikację radcowską i złożył egzamin radcowski, z zastrzeżeniem art. 25 ust. 1 i 2. 2. Wpis osoby, która uzyskała pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego, nastę- puje na jej wniosek, na podstawie uchwały rady okręgowej izby radców praw- nych właściwej ze względu na miejsce odbycia aplikacji radcowskiej, a w przy- padku osoby, o której mowa w art. 25 ust. 2, ze względu na miejsce jej zamiesz- kania. 2a. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, osoba ubiegająca się o wpis obowiązana jest dołączyć: 1) informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed złożeniem wniosku, 2) oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm.³⁾), albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy, w przypadku osób urodzonych przed dniem 1 sierpnia 1972 r., 3) umowy o pracę wraz z dokumentami określającymi zakres obowiązków lub zaświadczeniami od pracodawcy określającymi zakres obowiązków, lub umowy cywilnoprawne wraz z oświadczeniem o złożeniu deklaracji do wła- ściwego urzędu skarbowego oraz zapłaceniu podatku wynikającego z tytułu tych umów – w przypadku osób, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 i 5, 4) dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych – w przypadku osób, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5, 5) zaświadczenie adwokata lub radcy prawnego, z którego wynikać będzie, iż osoba ubiegająca się o wpis wykonywała wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego – w przypadku osób, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b. 2b. Przepisy ust. 2 i 2a stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 25 ust. 1. 2c. Rada okręgowej izby radców prawnych może odmówić wpisu na listę radców prawnych tylko wtedy, gdy wpis narusza przepisy ust. 1. Radzie okręgowej izby radców prawnych przysługuje prawo wglądu do akt osobowych i dyscyplinar- nych ubiegającego się o wpis. 3-5. (skreślone). Art. 25. 1. Wymogu odbycia aplikacji radcowskiej i złożenia egzaminu radcowskiego nie stosuje się do: 1) profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, 2) osób, które co najmniej trzy lata zajmowały stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, 3) osób, które zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora lub wykonywały zawód adwokata albo notariusza, 4) osób, które zdały egzamin sędziowski lub prokuratorski po dniu 1 stycznia 1991 r. oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku o wpis na listę radców prawnych, łącznie przez okres co najmniej 3 lat: a) zajmowały stanowisko asesora sądowego, asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta sądowo-prokura- torskiego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub b) wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm.⁴⁾), lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1, 5) osób, które posiadają stopień naukowy doktora nauk prawnych oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku o wpis na listę radców prawnych, łącznie przez okres co najmniej 3 lat: a) zajmowały stanowisko referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta sądowo-prokuratorskiego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub b) wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1. 2. Do egzaminu radcowskiego składanego przed komisją, o której mowa w art. 36¹, bez odbycia aplikacji radcowskiej mogą przystąpić: 1) doktorzy nauk prawnych, 2) osoby, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu zatrudnione były na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asy- stenta sędziego lub asystenta prokuratora, 3) osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez radcę prawnego lub adwokata w kancelarii radcy prawnego, spółce cywil- nej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, part- nerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, 4) osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpo- średnio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów, 5) osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski lub notarialny, 6) osoby, które zajmują stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Ge- neralnej Skarbu Państwa. 3. Osoby, o których mowa w ust. 2, muszą spełniać wymagania przewidziane w art. 24 ust. 1 pkt 1, 3–5. 4. W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2–4, podlegają proporcjonalnemu wy- dłużeniu. 5. Do okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, w przypadku aplikacji sądowej pozaetatowej lub aplikacji prokuratorskiej pozaetatowej zalicza się proporcjo- nalnie okres trwania tych aplikacji przyjmując, że za każdy miesiąc odbywania aplikacji zalicza się 1/4 miesiąca. Art. 26. Osoby, które wykonują zawód sędziego, prokuratora, notariusza, komornika, asesora sądowego, prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, proku- ratorską lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców praw- nych ani wykonywać zawodu radcy prawnego. Art. 27. 1. Rota ślubowania składanego przez radcę prawnego ma następujące brzmienie: „Ślubuję uroczyście w wykonywaniu zawodu radcy prawnego przyczyniać się do ochrony i umacniania porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, obo- wiązki zawodowe wypełniać sumiennie i zgodnie z przepisami prawa, zachować tajemnicę zawodową, postępować godnie i uczciwie, kierując się zasadami etyki radcy prawnego i sprawiedliwości”. 2. Ślubowanie odbiera dziekan rady okręgowej izby radców prawnych prowadzącej listę radców prawnych, na którą wpisany został radca prawny. Art. 28. 1. Zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje w wy- padku: 1) wykonywania zawodu adwokata, 2) podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości, w organach ścigania lub kancelarii notarialnej, 3) podjęcia pracy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. 2. Zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje także z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego o zastosowaniu tej ka- ry. 3. Zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego nie stosuje się wobec zatrudnionych na stanowiskach radców prawnych w organach, o których mowa w ust. 1 pkt 2. 4. Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego powinna być podjęta w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o zaistnieniu zdarzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2. 5. Od uchwały, o której mowa w ust. 4, zainteresowanemu służy odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w terminie 14 dni od dnia dorę- czenia uchwały. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych powin- na być podjęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia odwołania. 6. Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych zainteresowanemu służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowa- nia administracyjnego. 7. Od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezy- dium Krajowej Rady Radców Prawnych służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Art. 29. Skreślenie z listy radców prawnych następuje w wypadku: 1) wniosku radcy prawnego, 2) (skreślony), 3) choćby częściowego ograniczenia zdolności do czynności prawnych, 4) utraty z mocy wyroku sądowego praw publicznych, 4a) nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok, 5) śmierci radcy prawnego, [5a) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu,] pkt 5a niezgodny z Konstytucją - wyrok TK (Dz.U. z 2007 r. Nr 85, poz. 571) 6) orzeczenia dyscyplinarnego lub wyroku sądowego o pozbawieniu prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego. Art. 29¹. Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie skreślenia z listy radców prawnych powinna być podjęta w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o zaist- nieniu zdarzenia, o którym mowa w art. 29. Przepis art. 28 ust. 5-7 stosuje się odpo- wiednio. Art. 30. 1. W wypadku gdy przeciwko radcy prawnemu toczy się postępowanie dyscypli- narne albo sądowe o przestępstwo zagrożone dodatkową karą pozbawienia praw publicznych lub prawa do wykonywania zawodu, do czasu zakończenia takiego postępowania można odmówić skreślenia z listy radców prawnych pomimo wniosku radcy prawnego, o którym mowa w art. 29 pkt 1. 2. (uchylony). Art. 31. 1. Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę rad- ców prawnych powinna być podjęta w terminie 30 dni od dnia złożenia wnio- sku. 2. Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców prawnych w terminie 14 dni od daty doręczenia uchwały. 2a. Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odmawiającej wpisu na listę radców prawnych służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Spra- wiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego. 2b. Od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezy- dium Krajowej Rady Radców Prawnych służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. 3. W wypadku niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w terminie 30 dni od złożenia wniosku o wpis, lub niepodjęcia uchwały przez Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w terminie 30 dni od doręczenia odwołania, zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego. Art. 31¹. 1. Rada okręgowej izby radców prawnych przesyła wraz z aktami osobowymi do Ministra Sprawiedliwości w terminie 30 dni każdą uchwałę o wpisie na listę radców prawnych oraz każdą uchwałę o wpisie na listę aplikantów radcowskich. Rada okręgowej izby radców prawnych w terminie 30 dni zawiadamia Ministra Sprawiedliwości o każdej uchwale o odmowie wpisu na listę radców prawnych oraz o każdej uchwale o odmowie wpisu na listę aplikantów radcowskich. 2. Jeżeli zawarty w aktach osobowych wniosek o wpis nie zawiera wszystkich wymaganych informacji lub dokumentów, Minister Sprawiedliwości zwraca uchwałę wraz z aktami osobowymi kandydata do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych w celu uzupełnienia. Art. 31². 1. Wpis na listę radców prawnych lub aplikantów radcowskich uważa się za doko- nany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie podpisze sprzeciwu od wpisu w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały wraz z aktami osobowymi kan- dydata. W przypadku, o którym mowa w art. 31¹ ust. 2, bieg tego terminu liczy się wówczas od dnia ponownego doręczenia uchwały wraz z aktami osobowymi. Minister Sprawiedliwości wyraża sprzeciw w formie decyzji administracyjnej. 2. Decyzja Ministra Sprawiedliwości może być zaskarżona do sądu administracyj- nego przez zainteresowanego lub organ samorządu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. 3. Niezwłocznie po dokonaniu wpisu na listę aplikantów radcowskich rada okrę- gowej izby radców prawnych wyznacza aplikantowi termin ślubowania. Przepi- sy art. 27 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 4

Aplikacja radcowska i egzamin radcowski Art. 32. 1. Celem aplikacji radcowskiej jest przygotowanie aplikanta do należytego i samo- dzielnego wykonywania zawodu radcy prawnego. 2. Aplikacja radcowska rozpoczyna się 1 stycznia każdego roku i trwa trzy lata. 3. Aplikację radcowską odbywa się w kancelarii radcy prawnego, w spółce radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów lub w jednostkach organizacyj- nych. 3a. Aplikanci odbywają w trakcie pierwszego roku aplikacji szkolenie z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Krajowej Rady Rad- ców Prawnych zawiera co roku z Dyrektorem Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, porozumienie w sprawie odbywania przez aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa powszechnego i prokuratury, w którym ustala się plan szkolenia mając na uwadze zarówno prak- tyczne, jak i teoretyczne zapoznanie aplikantów ze sposobem funkcjonowania sądownictwa powszechnego i prokuratury, sposób jego odbywania i czas trwania, a także wysokość wynagrodzenia za przeprowadzenie szkolenia. 4. Aplikantowi, który odbył aplikację radcowską, o której mowa w ust. 2, właściwa rada okręgowej izby radców prawnych wydaje zaświadczenie o ukończeniu aplikacji radcowskiej. Art. 32¹. 1. Aplikacja radcowska jest odpłatna. 2. Szkolenie aplikantów radcowskich pokrywane jest z opłat wnoszonych przez aplikantów do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. 3. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty rocznej, kierując się koniecznością zapewnienia aplikantom właściwego poziomu wykształcenia, przy czym wysokość opłaty nie może być wyższa niż sześciokrotność minimal- nego wynagrodzenia. 4. Okręgowa rada radców prawnych może zwolnić aplikanta radcowskiego od po- noszenia opłaty, o której mowa w ust. 3, w całości lub w części, a także odro- czyć jej płatność lub rozłożyć ją na raty. 5. W wypadku podjęcia uchwały o zwolnieniu aplikanta radcowskiego od pono- szenia opłaty w całości lub w części, koszty szkolenia tego aplikanta pokrywane są proporcjonalnie do wysokości zwolnienia, ze środków własnych właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Art. 33. 1. Nabór na aplikację radcowską przeprowadza się w drodze egzaminu konkurso- wego na aplikację radcowską, zwanego dalej „egzaminem konkursowym”. 2. Aplikantem radcowskim może być osoba, która spełnia warunki określone w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 3-5 i uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego. 3. Wpis na listę aplikantów radcowskich następuje na podstawie uchwały rady okręgowej izby radców prawnych właściwej ze względu na miejsce złożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 33³ ust. 2. Uzyskanie przez kandydata pozy- tywnego wyniku z egzaminu wstępnego uprawnia go do złożenia wniosku o wpis na listę aplikantów radcowskich w ciągu 2 lat od dnia doręczenia uchwały o wyniku egzaminu wstępnego. 4. Nie można odmówić wpisu osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 2 i 3. 5. Do aplikantów radcowskich oraz do postępowania o wpis na listę aplikantów radcowskich przepisy art. 3 ust. 3–5, art. 11, art. 12 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 1 pkt 1, 3–5, ust. 2a pkt 1 i ust. 2c oraz art. 31¹ stosuje się odpowiednio. 6. Rada okręgowej izby radców prawnych podejmuje uchwałę w sprawie wpisu na listę aplikantów radcowskich w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. 7. Od uchwały, o której mowa w ust. 6, służy odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały. 8. Od ostatecznej uchwały odmawiającej wpisu na listę aplikantów radcowskich zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały. 9. W przypadku niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o wpis na listę aplikantów radcow- skich lub niepodjęcia uchwały przez Prezydium Krajowej Rady Radców Praw- nych w terminie 30 dni od dnia doręczenia odwołania zainteresowanemu służy skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. Art. 33¹. 1. Egzamin wstępny przeprowadzają komisje egzaminacyjne do spraw aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości, powołane w drodze zarządzenia, zwane dalej „komisjami kwalifikacyjnymi”. Właściwość komisji kwalifikacyj- nej obejmuje obszar właściwości jednej lub kilku okręgowych izb radców praw- nych. 1a. Minister Sprawiedliwości, nie później niż 21 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu wstępnego, może powołać na obszarze właściwości okręgowej izby radców prawnych więcej niż jedną komisję kwalifikacyjną do przeprowadzenia egzaminu, jeżeli przemawiają za tym względy organizacyjne, a w szczególności duża liczba kandydatów przystępujących do egzaminu. Przepisu art. 33⁵ ust. 5 nie stosuje się. 2. Minister Sprawiedliwości jest organem wyższego stopnia w stosunku do komi- sji. 3. Egzamin wstępny polega na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta rad- cowskiego, zwanego dalej „kandydatem”, z zakresu: materialnego i procesowe- go prawa karnego, materialnego i procesowego prawa wykroczeń, prawa karne- go skarbowego, materialnego i procesowego prawa cywilnego, prawa rodzinne- go i opiekuńczego, prawa gospodarczego, spółek prawa handlowego, prawa pra- cy i ubezpieczeń społecznych, materialnego i procesowego prawa administra- cyjnego, postępowania sądowoadministracyjnego, prawa Unii Europejskiej, prawa konstytucyjnego oraz prawa o ustroju sądów i prokuratur, samorządu ad- wokackiego, radcowskiego i innych organów ochrony prawnej działających w Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Egzamin wstępny na aplikację radcowską i adwokacką przeprowadza się raz w roku w terminie wskazanym przez Ministra Sprawiedliwości. 5. W przypadku zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egza- minu wstępnego przez daną komisję kwalifikacyjną w terminie, o którym mowa w ust. 4, Minister Sprawiedliwości wyznacza dodatkowy termin przeprowadze- nia egzaminu wstępnego przez tę komisję kwalifikacyjną, o którym przewodni- czący komisji kwalifikacyjnej zawiadamia kandydatów listem poleconym oraz obwieszcza na tablicy ogłoszeń w siedzibie wyznaczonej okręgowej izby rad- ców prawnych. Przepis art. 75b ust. 5, 7–11 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem terminu, o któ- rym mowa w art. 75b ust. 9 tej ustawy. Art. 33². Do przygotowania pytań testowych na egzamin wstępny dla kandydatów na aplika- cję radcowską oraz wydrukowania i doręczenia pytań testowych poszczególnym komisjom kwalifikacyjnym stosuje się art. 75b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Pra- wo o adwokaturze. Art. 33³. 1. W terminie do dnia 30 czerwca każdego roku Minister Sprawiedliwości za- mieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim i Biuletynie Informacji Publicz- nej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informa- cji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.⁵⁾), zwanym dalej „Biule- tynem Informacji Publicznej”, ogłoszenie o egzaminie wstępnym, w którym podaje w szczególności: 1) termin złożenia zgłoszenia o przystąpieniu do egzaminu wstępnego na apli- kację radcowską, zwanego dalej „zgłoszeniem”, 2) właściwość miejscową każdej z komisji kwalifikacyjnych i adres jej siedzi- by, 3) termin przeprowadzenia egzaminu wstępnego, 4) wysokość opłaty za egzamin wstępny, o której mowa w art. 33⁴ ust. 1. 2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać: 1) wniosek o dopuszczenie do egzaminu wstępnego, 2) kwestionariusz osobowy, 3) życiorys, 4) oryginał albo urzędowy odpis dyplomu, albo poświadczoną notarialnie ko- pię oryginału lub urzędowego odpisu dyplomu ukończenia wyższych stu- diów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskania tytułu magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych w Rzeczypospolitej Pol- skiej, albo zaświadczenie o zdaniu egzaminu magisterskiego, 5) informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed złożeniem zgłoszenia, 6) oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin wstępny, 7) 3 zdjęcia zgodnie z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowo- dów osobistych. 2a. Zamiast oryginału albo urzędowego odpisu dyplomu albo poświadczonej nota- rialnie kopii oryginału lub urzędowego odpisu dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenia o zdaniu egzaminu magisterskiego można również złożyć zaświadczenie, z którego wyni- ka, iż kandydat zdał wszystkie egzaminy i odbył praktyki przewidziane w planie wyższych studiów prawniczych oraz ma wyznaczony termin egzaminu magister- skiego. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu wstępnego takiego kandydata jest złożenie przez niego w siedzibie komisji kwalifikacyjnej nie później niż 7 dni przed terminem egzaminu wstępnego oryginału albo urzędowego odpisu dyplo- mu albo poświadczonej notarialnie kopii oryginału lub urzędowego odpisu dy- plomu lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu magisterskiego. 3. Zgłoszenie powinno być złożone przez kandydata najpóźniej 45 dni przed dniem rozpoczęcia egzaminu wstępnego do komisji kwalifikacyjnej. Termin do złoże- nia zgłoszenia nie podlega przywróceniu. 4. Jeżeli zgłoszenie nie spełnia wymagań formalnych określonych w ust. 2, prze- wodniczący komisji wzywa kandydata listem poleconym do usunięcia braków w trybie przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. 5. Jeżeli kandydat nie uzupełni braków formalnych zgłoszenia zgodnie z ust. 4 lub nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 2a, zgłoszenie pozostawia się bez rozpoznania. O pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania przewodniczący ko- misji kwalifikacyjnej orzeka postanowieniem i zawiadamia kandydata listem po- leconym za poświadczeniem odbioru. Na postanowienie przysługuje zażalenie do Ministra Sprawiedliwości. Jeżeli zażalenie jest uzasadnione, przewodniczący komisji kwalifikacyjnej może, nie przesyłając akt Ministrowi Sprawiedliwości, uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę rozpoznać na nowo. 6. W wypadku nieuiszczenia przez kandydata opłaty za udział w egzaminie kon- kursowym, przewodniczący komisji wzywa go w trybie określonym w ust. 4, do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni. 7. Jeżeli kandydat pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 6, nie uiścił opłaty za udział w egzaminie konkursowym, przewodniczący komisji wydaje postanowie- nie o zwrocie zgłoszenia. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Ministra Sprawiedliwości. 8. Jeżeli zgłoszenie zostało złożone po terminie, o którym mowa w ust. 3, prze- wodniczący komisji wydaje decyzję odmawiającą dopuszczenia kandydata do udziału w egzaminie konkursowym. Od decyzji tej przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. 9. O terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu konkursowego przewodniczący komisji zawiadamia kandydata, który został zakwalifikowany do udziału w eg- zaminie konkursowym, listem poleconym za poświadczeniem odbioru, co naj- mniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia egzaminu konkursowego. Art. 33⁴. 1. Kandydat uiszcza opłatę za egzamin wstępny, która stanowi dochód budżetu państwa. 1a. W przypadku wydania postanowienia o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpozna- nia, wydania decyzji odmawiającej dopuszczenia do udziału w egzaminie wstęp- nym albo złożenia nie później niż 14 dni przed terminem egzaminu wstępnego pisemnego oświadczenia kandydata o odstąpieniu od udziału w egzaminie wstęp- nym, dwie trzecie uiszczonej opłaty podlega zwrotowi na pisemny wniosek kan- dydata złożony przewodniczącemu komisji kwalifikacyjnej w terminie 30 dni od dnia złożenia tego wniosku. 2. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty - nie wyższą niż rów- nowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200, poz. 1679 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407), zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem” - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia egzaminu konkursowego. Art. 33⁵. 1. Minister Sprawiedliwości powołuje komisje spośród osób, których wiedza, do- świadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego przebiegu egzaminu kon- kursowego. 2. Komisja składa się z siedmiu członków. W skład komisji wchodzą: 1) trzej przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości; przedstawicielem Ministra Sprawiedliwości może być także, po wyrażeniu zgody, sędzia albo sędzia w stanie spoczynku, 2) dwaj przedstawiciele delegowani przez Krajową Radę Radców Prawnych, 3) jeden pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny na wy- dziale prawa w szkole wyższej w Rzeczypospolitej Polskiej lub w Polskiej Akademii Nauk i posiadający co najmniej stopień naukowy doktora habili- towanego z zakresu nauk prawnych, 4) jeden prokurator będący prokuratorem powołanym co najmniej na stanowi- sko prokuratora prokuratury okręgowej, również prokurator w stanie spo- czynku. 3. Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, nie mogą być radcami prawnymi. 4. Minister Sprawiedliwości wyznacza przewodniczącego komisji kwalifikacyjnej i jego zastępcę spośród swoich przedstawicieli. Podczas nieobecności przewodni- czącego zastępca przewodniczącego jest upoważniony do podejmowania jego czynności. 4a. Komisja kwalifikacyjna czuwa nad prawidłowym przebiegiem egzaminu wstęp- nego. Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz. 5. Kadencja komisji trwa 2 lata. 6. Nieoddelegowanie przedstawicieli do pracy w komisji przez obowiązane organy lub niestawiennictwo członka komisji nie wstrzymuje prac komisji. 7. Przewodniczącemu i członkom komisji kwalifikacyjnej przysługuje zwrot kosz- tów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących na- leżności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub sa- morządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. 8. Przewodniczącemu i członkowi komisji kwalifikacyjnej niebędącemu pracowni- kiem administracji rządowej przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z udziałem w komisji kwalifikacyjnej. 9. Właściwa dla siedziby komisji kwalifikacyjnej rada okręgowej izby radców prawnych zapewnia obsługę administracyjną i techniczną działalności komisji, w tym przeprowadzanie egzaminu wstępnego jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. 10. Ze środków przekazanych na zadanie zlecone, o którym mowa w ust. 9, właści- we rady pokrywają koszty przeprowadzenia egzaminu wstępnego oraz wydatki związane z działalnością komisji kwalifikacyjnej. 11. Wydatki związane z działalnością komisji kwalifikacyjnej, w tym z przeprowa- dzaniem egzaminu wstępnego, oraz wynagrodzenie członków komisji kwalifika- cyjnej pokrywane są z części budżetu państwa, która pozostaje w dyspozycji Mi- nistra Sprawiedliwości. 12. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych, określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji kwalifikacyjnej oraz powoływania i odwoływania członków komisji kwalifikacyjnej, 2) wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji kwalifika- cyjnej, uwzględniając liczbę osób, które złożyły zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu wstępnego, zakres i nakład ich pracy w zorganizowaniu i w przebiegu egzaminu wstępnego oraz tryb wypłacania tego wynagrodzenia, 3) szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania egzaminu wstępnego, w szczególności: a) sposób działania komisji kwalifikacyjnej, b) sposób zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji kwalifikacyjnej przez rady okręgowych izb radców prawnych, w tym przekazywania środków, sprawowania nadzoru nad ich wydatkowaniem i rozliczania wydatków związanych z tą obsługą – uwzględniając konieczność prawidłowego, terminowego i efektywnego prze- prowadzenia naboru na aplikację i przebiegu egzaminu wstępnego oraz zapew- nienia zachowania bezstronności pracy komisji kwalifikacyjnej. Art. 33⁶. 1. Członkostwo w komisji wygasa w przypadku śmierci członka komisji. 2. Minister Sprawiedliwości odwołuje członka komisji w przypadku: 1) zło¿enia rezygnacji, 2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka komisji, 3) niespełnienia warunków, o których mowa w art. 33⁵ ust. 2, 4) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, z tym że odwołanie członka komisji, o którym mowa w art. 33⁵ ust. 2 pkt 2, następuje za zgodą Krajowej Rady Radców Prawnych, 5) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskar¿enia publicznego. 3. Minister Sprawiedliwości może odwołać członka komisji w przypadku wszczę- cia przeciwko niemu postępowania karnego w związku z podejrzeniem o popeł- nienie przez niego przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego. 4. Wygaśnięcie członkostwa lub odwołanie członka ze składu komisji w czasie trwania postępowania konkursowego nie wstrzymuje prac komisji. 5. W wypadku wygaśnięcia członkostwa lub odwołania członka komisji przed upływem kadencji Minister Sprawiedliwości powołuje w terminie 7 dni nowego członka na okres do końca kadencji. 6. (uchylony). Art. 33⁷. 1. Z prac komisji na czas przeprowadzenia egzaminu konkursowego podlega wyłą- czeniu członek komisji, jeżeli kandydat zakwalifikowany do egzaminu konkur- sowego jest: 1) jego małżonkiem, 2) osobą pozostającą z nim w stosunku: a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia, b) przysposobienia, 3) osobą pozostającą z nim we wspólnym po¿yciu, 4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku osobistym innego rodzaju, który mógłby wywoływać wątpliwości co do bezstronności członka komisji kwa- lifikacyjnej. 2. Powody wyłączenia trwają pomimo ustania mał¿eństwa lub przysposobienia. 3. Członkowie komisji przed rozpoczęciem egzaminu konkursowego składają pi- semne oświadczenia, iż nie pozostają z żadnym z kandydatów zakwalifikowa- nych do egzaminu konkursowego w stosunku, o którym mowa w ust. 1. 4. Podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, powoduje odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego. Art. 33⁸. 1. Egzamin konkursowy odbywa się w obecności co najmniej trzech członków komisji. 2. Nieobecność kandydata podczas egzaminu wstępnego oraz stawienie się na eg- zamin wstępny po jego rozpoczęciu, bez względu na przyczynę, uważa się za odstąpienie od udziału w egzaminie wstępnym. 3. Kandydaci podczas egzaminu konkursowego nie mogą korzystać z tekstów ak- tów prawnych, komentarzy, orzecznictwa oraz innej pomocy, a tak¿e nie mogą posiadać urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji. 4. Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej wyklucza z egzaminu wstępnego kan- dydata, który podczas egzaminu wstępnego korzystał z pomocy innej osoby, po- sługiwał się niedozwolonymi materiałami lub urządzeniami, pomagał pozosta- łym kandydatom lub w inny sposób zakłócał przebieg egzaminu wstępnego. 5. Wykluczenie, o którym mowa w ust. 4, następuje w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. 6. Postanowienie o wykluczeniu stanowi podstawę do wydania przez komisję kwa- lifikacyjną uchwały o negatywnym wyniku z egzaminu wstępnego. Art. 33⁹. 1. Egzamin wstępny polega na rozwiązaniu testu składającego się z zestawu 150 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa, oraz z karty odpowiedzi. Kandydat może wybrać tylko jedną od- powiedź, którą zaznacza na karcie odpowiedzi stanowiącej integralną część te- stu. Za każdą prawidłową odpowiedź kandydat uzyskuje 1 punkt. 1a. Prawidłowość odpowiedzi ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu egzaminu wstępnego. 2. Test sprawdza komisja w składzie, który przeprowadza egzamin konkursowy. 3. Pozytywny wynik z egzaminu wstępnego otrzymuje kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 100 punktów. 4. Z przebiegu egzaminu konkursowego sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisują członkowie komisji uczestniczący w egzaminie konkursowym. Członkowie komisji mogą zgłaszać uwagi do protokołu. 5. Przewodniczący komisji przesyła Ministrowi Sprawiedliwości protokół w termi- nie 7 dni od dnia sporządzenia. 6. Dokumentację związaną z przeprowadzeniem egzaminu wstępnego, po jego za- kończeniu, przewodniczący komisji kwalifikacyjnej przekazuje właściwej radzie okręgowej izby radców prawnych, z czego sporządza się protokół. Kopię proto- kołu przewodniczący komisji kwalifikacyjnej przekazuje Ministrowi Sprawie- dliwości w terminie 7 dni od dnia sporządzenia. Art. 33¹⁰. 1. Po przeprowadzeniu egzaminu wstępnego komisja kwalifikacyjna ustala wynik kandydata w drodze uchwały i doręcza odpis uchwały kandydatowi i Ministrowi Sprawiedliwości. 2. Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej niezwłocznie ogłasza wyniki egzaminu wstępnego. 3. W terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały komisji kwalifikacyjnej ustalają- cej wynik egzaminu wstępnego, kandydatowi służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości rozstrzyga odwołanie w formie de- cyzji administracyjnej. 4. Jeżeli w trakcie ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania od uchwały, o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzony błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka pisarska zawarta w uchwale komisji kwalifikacyjnej, Minister Sprawiedliwości uchyla uchwałę i przekazuje sprawę komisji kwalifi- kacyjnej do ponownego rozpoznania. Przepis ten nie narusza art. 138 § 2 Ko- deksu postępowania administracyjnego. 5. Minister Sprawiedliwości zawiadamia o wynikach egzaminu wstępnego rady okręgowe izb radców prawnych i publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej imiona i nazwiska osób, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu oraz imiona ich rodziców. Art. 34. 1. Pracownikowi wpisanemu na listę aplikantów radcowskich przysługuje, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, zwolnienie od pracy w celu uczestni- czenia w obowiązkowych zajęciach szkoleniowych. 2. Pracownikowi przysługuje prawo do płatnego urlopu, w wymiarze 30 dni kalen- darzowych, na przygotowanie się do egzaminu radcowskiego oraz zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia w eg- zaminie wstępnym i radcowskim. Art. 35. Do obowiązków aplikanta radcowskiego należy: 1) uczestniczenie w przewidzianych programem zajęciach teoretycznych i praktycznych, 2) samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności zawodowych, 3) przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pracy, 4) przystąpienie do egzaminu radcowskiego w wyznaczonym terminie. Art. 35¹. 1. Po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcowskiej aplikant rad- cowski może zastępować radcę prawnego przed sądami rejonowymi, organami ścigania i organami administracji publicznej. 2. Po upływie roku i sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcowskiej apli- kant radcowski może zastępować radcę prawnego także przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego. 3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczą również spraw objętych świadczeniem pomocy prawnej z urzędu. 4. Aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami administracji publicznej - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłą- czeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. 5. Aplikant adwokacki może zastępować radcę prawnego na takich samych zasa- dach jak adwokata, jeżeli radca prawny jest wspólnikiem w spółce adwokacko- radcowskiej. Art. 36. 1. Minister Sprawiedliwości powołuje każdego roku, w drodze zarządzenia, zespół do przygotowania zestawu pytań testowych oraz zadań na egzamin radcowski, zwany dalej „zespołem”. 2. W skład zespołu wchodzą: 1) czterej radcowie prawni delegowani przez Krajową Radę Radców Praw- nych, 2) czterej przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości – których wiedza i doświadczenie dają rękojmię prawidłowego przygotowania egzaminu radcowskiego. 3. Pracami zespołu kieruje przewodniczący lub w przypadku jego nieobecności za- stępca, powołani przez Ministra Sprawiedliwości spośród osób, o których mowa w ust. 2 pkt 2. 4. Obsługę administracyjno-biurową zespołu zapewnia Minister Sprawiedliwości. 5. Przewodniczącemu i członkom zespołu przysługuje wynagrodzenie. 6. Nie później niż 90 dni przed terminem egzaminu przewodniczący zespołu poda- je do publicznej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedli- wości oraz w Biuletynie Informacji Publicznej ustalony przez zespół większo- ścią głosów w obecności wszystkich członków zespołu i zatwierdzony przez Ministra Sprawiedliwości wykaz tytułów aktów prawnych, według stanu praw- nego obowiązującego w dniu ogłoszenia, z których wybrane stanowią podstawę opracowania pytań testowych na egzamin radcowski. 7. Na pierwszą część egzaminu radcowskiego zespół sporządza zestaw 100 pytań w formie testu jednokrotnego wyboru na egzamin radcowski wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi, w sposób uwzględniający konieczność ich zabezpie- czenia przed nieuprawnionym ujawnieniem. Zespół zapewnia zgodność wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem prawnym. 8. Na drugą do piątej części egzaminu radcowskiego zespół sporządza zadania z zakresu prawa karnego, cywilnego, gospodarczego i administracyjnego. 9. Ostateczną treść testu oraz zadań ustala zespół większością głosów w obecności wszystkich członków zespołu. 10. Każda rada okręgowej izby radców prawnych może zgłaszać zespołowi, za po- średnictwem przewodniczącego zespołu, propozycje pytań testowych wraz z wy- kazem prawidłowych odpowiedzi oraz propozycje zadań. 11. Do wydrukowania i doręczenia zestawów pytań testowych oraz zadań poszcze- gólnym komisjom egzaminacyjnym, o których mowa w art. 36¹ ust. 2, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.⁶⁾), jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy. 12. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych określi w drodze rozporządzenia: 1) tryb i sposób działania zespołu, 2) tryb i sposób ustalenia wykazu tytułów aktów prawnych, o którym mowa w ust. 6, 3) tryb i sposób zgłaszania propozycji pytań testowych i prawidłowych odpo- wiedzi oraz propozycji zadań, przygotowania, przechowywania oraz prze- kazywania komisjom egzaminacyjnym, o których mowa w art. 36¹ ust. 2, zestawu pytań testowych wraz z kartą odpowiedzi i wykazu prawidłowych odpowiedzi oraz zadań na egzamin radcowski, 4) tryb i sposób zapewnienia zgodności wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem prawnym, 5) tryb i sposób zapewnienia obsługi administracyjno-biurowej zespołu – uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia eg- zaminu radcowskiego, w szczególności konieczność zapewnienia zgodności wykazu tytułów aktów prawnych z zakresem przedmiotowym egzaminu rad- cowskiego oraz konieczność zabezpieczenia pytań i zadań przed ich nieupraw- nionym ujawnieniem, oraz 6) wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków zespołu, uwzględ- niając nakład ich pracy i zakres obowiązków oraz liczbę kandydatów. 13. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób udzie- lenia zamówienia, o którym mowa w ust. 11, zapewniając zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców i mając na uwadze koniecz- ność zabezpieczenia pytań testowych oraz zadań przed ich nieuprawnionym ujawnieniem. Art. 36¹. 1. Do egzaminu radcowskiego może przystąpić osoba, która odbyła aplikację rad- cowską i otrzymała zaświadczenie o jej odbyciu oraz osoba, o której mowa w art. 25 ust. 2. 2. Egzamin radcowski przeprowadzają komisje egzaminacyjne do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”, w składzie 8 członków, powoływane na obszarze właściwości jednej lub kilku okręgowych izb radców prawnych. Przepisy art. 33¹ ust. 1a oraz art. 33⁵ ust. 5 stosuje się od- powiednio. 3. Członków komisji egzaminacyjnych powołuje się spośród specjalistów z dzie- dzin prawa objętych egzaminem, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię prawidłowego przebiegu egzaminu. 4. Do składu komisji egzaminacyjnych kandydatów na członków wskazują: Mini- ster Sprawiedliwości – 4 egzaminatorów i 4 zastępców egzaminatorów, Krajowa Rada Radców Prawnych – 4 radców prawnych jako egzaminatorów i 4 radców prawnych jako zastępców egzaminatorów. 5. Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, komisje egzamina- cyjne na obszarze właściwości jednej lub kilku okręgowych izb radców praw- nych i zastępców egzaminatorów z dziedzin prawa objętych egzaminem, a także wskazuje, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych, przewodni- czącego komisji egzaminacyjnej i jego zastępcę. 6. Komisja egzaminacyjna czuwa nad prawidłowym przebiegiem egzaminu rad- cowskiego. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami i repre- zentuje ją na zewnątrz. 7. Członek komisji egzaminacyjnej podlega wyłączeniu z prac komisji egzamina- cyjnej z przyczyn określonych w art. 33⁷ na czas przeprowadzania egzaminu radcowskiego. W przypadku konieczności wyłączenia egzaminatora z prac ko- misji egzaminacyjnej lub zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej jego udział w pracach komisji egzaminacyjnej, w skład komisji egzaminacyjnej wchodzi za- stępca egzaminatora z danej dziedziny prawa. Niemożność udziału egzaminatora w pracach komisji egzaminacyjnej stwierdza przewodniczący komisji egzami- nacyjnej. 8. Członkowie komisji egzaminacyjnych składają oświadczenia, o których mowa w art. 33⁷ ust. 3, w terminie 7 dni po upływie terminu do składania zgłoszenia o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego. 9. Egzamin radcowski przeprowadza się raz w roku w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Krajową Radą Radców Prawnych. 10. W przypadku zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egza- minu przez komisję egzaminacyjną w terminie, o którym mowa w ust. 9, Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych wy- znacza dodatkowy termin przeprowadzenia egzaminu przez tę komisję egzami- nacyjną. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiadamia zdających o do- datkowym terminie egzaminu listem poleconym za poświadczeniem odbioru oraz obwieszcza na tablicy ogłoszeń w siedzibie wyznaczonej okręgowej izby radców prawnych. Przepisy art. 36 ust. 5 i ust. 7–11 stosuje się odpowiednio. 11. Przewodniczącemu i członkom komisji egzaminacyjnej przysługuje zwrot kosz- tów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących na- leżności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samo- rządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kra- ju. 12. Przewodniczącemu i członkowi komisji egzaminacyjnej niebędącemu pracowni- kiem administracji rządowej przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z udziałem w komisji egzaminacyjnej. 13. Właściwa dla siedziby komisji egzaminacyjnej rada okręgowej izby radców prawnych zapewnia obsługę administracyjną i techniczną działalności komisji egzaminacyjnej, w tym przeprowadzanie egzaminu radcowskiego jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. 14. Ze środków przekazanych na zadanie zlecone, o którym mowa w ust. 13, wła- ściwe rady pokrywają koszty przeprowadzenia egzaminu radcowskiego oraz wy- datki związane z działalnością komisji egzaminacyjnej. 15. Wydatki związane z działalnością komisji egzaminacyjnej, w tym z przeprowa- dzaniem egzaminu radcowskiego, oraz wynagrodzenie przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej pokrywane są z części budżetu państwa, która pozostaje w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości. 16. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych, określi w drodze rozporządzenia: 1) tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji egzaminacyjnej oraz powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnej, 2) rodzaj dokumentów, o których mowa w art. 36² ust. 4 pkt 3 i 5–9, 3) wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji egzamina- cyjnej, uwzględniając liczbę osób przystępujących do egzaminu, zakres i nakład ich pracy w zorganizowaniu i w przebiegu egzaminu radcowskiego oraz tryb wypłacania tego wynagrodzenia, 4) szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania egzaminu radcowskiego, w szczególności: a) sposób działania komisji egzaminacyjnej, b) czas trwania poszczególnych części egzaminu radcowskiego, c) sposób zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji egzaminacyjnej przez okręgowe izby radców prawnych, w tym przekazywania środków, sprawowania nadzoru nad ich wydatkowaniem i rozliczania wydatków związanych z tą obsługą – uwzględniając konieczność prawidłowego, terminowego i efektywnego prze- prowadzenia egzaminu, zapewnienia zachowania bezstronności pracy komisji egzaminacyjnej oraz konieczność uzyskania informacji niezbędnych do prawi- dłowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego. Art. 36². 1. W terminie do dnia 31 maja każdego roku Minister Sprawiedliwości w porozu- mieniu z Krajową Radą Radców Prawnych zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim i w Biuletynie Informacji Publicznej ogłoszenie o egzaminie radcowskim, w którym podaje w szczególności: 1) termin złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, zwa- nego dalej „wnioskiem”, 2) właściwość miejscową każdej z komisji egzaminacyjnych i adres jej siedzi- by, termin przeprowadzenia każdej części egzaminu radcowskiego, 3) wysokość opłaty za egzamin radcowski. 2. Aplikanci radcowscy składają wniosek do komisji egzaminacyjnej na obszarze właściwości rady okręgowej izby radców prawnych, w której odbyli aplikację radcowską. Osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu radcowskiego bez odbycia aplikacji składają wniosek do komisji egzaminacyjnej na obszarze wła- ściwości rady okręgowej izby radców prawnych właściwej ze względu na ich miejsce zamieszkania. Rady okręgowych izb radców prawnych, każdego roku, w terminie 7 dni od dnia zakończenia aplikacji, przekazują właściwej terytorial- nie komisji egzaminacyjnej oraz Ministrowi Sprawiedliwości listę osób, które odbyły aplikację radcowską. 3. Osoby, które odbyły aplikację radcowską, dołączają do wniosku zaświadczenie o odbyciu aplikacji radcowskiej oraz oryginał dowodu uiszczenia opłaty za eg- zamin radcowski. 4. Osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu radcowskiego bez odbycia aplikacji dołączają do wniosku odpowiednio: 1) kwestionariusz osobowy, 2) życiorys, 3) dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych, 4) oryginał dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypo- spolitej Polskiej i uzyskania tytułu magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych w Rzeczypospolitej Polskiej albo jego urzędowy od- pis albo poświadczoną notarialnie kopię oryginału lub urzędowego odpisu dyplomu, 5) dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2, na stanowiskach referendarza sądowego, star- szego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora, 6) dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia lub wy- konywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej przez radcę prawnego lub adwokata na podstawie umów cywilnoprawnych w kancelarii radcy praw- nego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 lub kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cy- wilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a usta- wy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, 7) dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia w urzę- dach organów władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów, w tym zaświadczenie kierownika urzędu, 8) dokumenty zaświadczające o zdaniu egzaminu sędziowskiego, prokurator- skiego lub notarialnego, 9) dokumenty potwierdzające zatrudnienie na stanowisku radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, 10) informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed złożeniem wniosku, 11) oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin radcowski, 12) 3 zdjęcia zgodnie z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowo- dów osobistych. 5. Osoby, o których mowa w: 1) ust. 3 – składają wniosek najpóźniej w terminie 21 dni, 2) ust. 4 – składają wniosek najpóźniej w terminie 45 dni – przed dniem rozpoczęcia egzaminu radcowskiego. Przepisy art. 33³ ust. 4–9 stosuje się odpowiednio. Art. 36³. 1. Kandydat uiszcza opłatę za egzamin radcowski, która stanowi dochód budżetu państwa. 1a. W przypadku wydania postanowienia o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpozna- nia, wydania decyzji odmawiającej dopuszczenia do udziału w egzaminie rad- cowskim albo złożenia nie później niż 14 dni przed terminem egzaminu radcow- skiego pisemnego oświadczenia kandydata o odstąpieniu od udziału w egzaminie radcowskim, dwie trzecie uiszczonej opłaty podlega zwrotowi na pisemny wnio- sek kandydata złożony przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej w terminie 30 dni od dnia złożenia tego wniosku. 2. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Praw- nych określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty egzaminacyjnej - nie wyższą niż równowartość minimalnego wynagrodzenia - uwzględniając ko- nieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia egzaminu radcowskie- go. Art. 36⁴. 1. Egzamin radcowski polega na sprawdzeniu przygotowania prawniczego osoby przystępującej do egzaminu radcowskiego, zwanej dalej „zdającym”, do samo- dzielnego i należytego wykonywania zawodu radcy prawnego, w tym wiedzy z zakresu prawa i umiejętności jej praktycznego zastosowania z zakresu material- nego i procesowego prawa karnego, materialnego i procesowego prawa wykro- czeń, prawa karnego skarbowego, materialnego i procesowego prawa cywilne- go, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa gospodarczego, spółek prawa han- dlowego, prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, materialnego i procesowego prawa administracyjnego, postępowania sądowoadministracyjnego, prawa Unii Euro- pejskiej, prawa konstytucyjnego oraz prawa o ustroju sądów i prokuratur, samo- rządu radcowskiego i innych organów ochrony prawnej działających w Rzeczypospoli- tej Polskiej oraz warunków wykonywania zawodu radcy prawnego i etyki tego zawodu. 2. Egzamin radcowski składa się z pięciu części pisemnych. 3. Pierwsza część egzaminu radcowskiego polega na rozwiązaniu testu składające- go się z zestawu 100 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z któ- rych tylko jedna jest prawidłowa, oraz z karty odpowiedzi. Zdający może wy- brać tylko jedną odpowiedź, którą zaznacza na karcie odpowiedzi. Za każdą prawidłową odpowiedź zdający uzyskuje 1 punkt. 4. Prawidłowość odpowiedzi ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu egzaminu radcowskiego. 5. Druga część egzaminu radcowskiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa karnego polegającego na przygotowaniu aktu oskarżenia lub apelacji, al- bo w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządze- niu opinii prawnej w oparciu o opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny. 6. Trzecia część egzaminu radcowskiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa cywilnego polegającego na przygotowaniu pozwu lub wniosku albo ape- lacji, albo w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na spo- rządzeniu opinii prawnej w oparciu o opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny. 7. Czwarta część egzaminu radcowskiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa gospodarczego polegającego na przygotowaniu umowy albo pozwu lub wniosku albo apelacji, albo w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu opinii prawnej w oparciu o opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny. 8. Piąta część egzaminu radcowskiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa administracyjnego polegającego na przygotowaniu skargi do wojewódz- kiego sądu administracyjnego lub skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Admi- nistracyjnego, albo w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu opinii prawnej w oparciu o opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny. 9. Egzaminatorzy dokonują oceny za część pierwszą egzaminu radcowskiego przy zastosowaniu następującej skali ocen: 1) oceny pozytywne: a) celująca (6) – 95 – 100 punktów, b) bardzo dobra (5) – 85 – 94 punktów, c) dobra (4) – 75 – 84 punktów, d) dostateczna (3) – 60 – 74 punktów, 2) ocena negatywna – niedostateczna (2) – 0 – 59 punktów. 10. Egzaminatorzy dokonują oceny za część drugą do piątej egzaminu radcowskiego przy zastosowaniu następującej skali ocen: 1) oceny pozytywne: a) celująca (6), b) bardzo dobra (5), c) dobra (4), d) dostateczna (3), 2) ocena negatywna – niedostateczna (2). 11. Podczas egzaminu radcowskiego zdający nie może posiadać urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji. 12. Podczas rozwiązywania zadań z części drugiej do piątej egzaminu radcowskiego zdający może korzystać z tekstów aktów prawnych i komentarzy oraz orzecznic- twa. 13. Przepisy art. 33⁸ ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio. Art. 36⁵. 1. Test z pierwszej części egzaminu radcowskiego sprawdzają niezależnie od siebie dwaj egzaminatorzy wyznaczeni przez przewodniczącego komisji egzaminacyj- nej, jeden spośród wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, drugi spośród wskazanych przez Krajową Radę Radców Prawnych. 2. Oceny rozwiązania każdego z zadań z części drugiej do piątej egzaminu radcow- skiego dokonują niezależnie od siebie dwaj egzaminatorzy z dziedzin prawa, których dotyczy praca pisemna, jeden spośród wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, drugi spośród wskazanych przez Krajową Radę Radców Prawnych, biorąc pod uwagę w szczególności zachowanie wymogów formal- nych, właściwość zastosowanych przepisów prawa i umiejętność ich interpretacji, po- prawność zaproponowanego przez zdającego sposobu rozstrzygnięcia problemu z uwzględnieniem interesu strony, którą zgodnie z zadaniem reprezentuje. 3. Każdy z egzaminatorów sprawdzających pracę pisemną wystawia ocenę cząst- kową i sporządza pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej i prze- kazuje je niezwłocznie przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej, który załą- cza wszystkie uzasadnienia ocen cząstkowych dotyczące prac zdającego do pro- tokołu z przebiegu egzaminu radcowskiego. 4. Ostateczną ocenę z pracy pisemnej danego zadania z części drugiej do piątej eg- zaminu radcowskiego stanowi średnia ocen cząstkowych przyznanych przez każdego z egzaminatorów, przy czym: 1) oceny pozytywne to: a) celująca – jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 5,51 do 6,00, b) bardzo dobra – jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 4,51 do 5,50, c) dobra – jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 3,51 do 4,50, d) dostateczna – jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 3,00 do 3,50, 2) ocena negatywna – niedostateczna – jeżeli średnia arytmetyczna wystawio- nych ocen wynosi poniżej 3,00. 5. Jeżeli przynajmniej dwie oceny cząstkowe prac pisemnych zdającego z zadań z części od drugiej do piątej są negatywne, a średnia arytmetyczna, o której mowa w ust. 4, wskazuje na pozytywną ostateczną ocenę tych prac, komisja egzamina- cyjna: 1) odstępuje od wystawienia ostatecznych ocen z tych prac oraz 2) przekazuje komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwo- ści, o której mowa w art. 36⁸, prace pisemne zdającego oraz ich oceny cząstkowe wraz z uzasadnieniami, w celu ustalenia ostatecznych ocen tych prac. 6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, komisja egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości stosuje odpowiednio przepisy art. 36⁶ ust. 1 i 2 oraz art. 36⁸ ust. 11. Art. 36⁶ . 1. Pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego otrzymuje zdający, który z każdej części egzaminu radcowskiego otrzymał ocenę pozytywną. 2. Komisja egzaminacyjna podejmuje uchwałę o wyniku egzaminu radcowskiego większością głosów w obecności wszystkich członków komisji egzaminacyjnej. Komisja egzaminacyjna wydaje zdającemu uchwałę, a jej odpis przesyła Mini- strowi Sprawiedliwości, Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych oraz do- łącza do akt osobowych zdającego. 3. Minister Sprawiedliwości publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej imiona i nazwiska osób, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego oraz imiona ich rodziców. Art. 36⁷. 1. Z przebiegu egzaminu radcowskiego sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisują członkowie komisji egzaminacyjnej uczestniczący w egzaminie rad- cowskim. Członkowie komisji egzaminacyjnej mogą zgłaszać uwagi do proto- kołu. 2. Dokumentację związaną z przeprowadzeniem egzaminu radcowskiego, po jego zakończeniu przewodniczący komisji egzaminacyjnej przekazuje właściwej ra- dzie okręgowej izby radców prawnych, z czego sporządza się protokół. Kopię protokołu z przebiegu egzaminu oraz kopię protokołu z przekazania dokumenta- cji przewodniczący komisji egzaminacyjnej przekazuje Ministrowi Sprawiedli- wości w terminie 7 dni od dnia sporządzenia. Art. 36⁸. 1. Od uchwały o wyniku egzaminu radcowskiego zdającemu przysługuje odwoła- nie do komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia otrzymania uchwały, o której mowa w art. 36⁶ ust. 2. 2. Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, komisję egzamina- cyjną II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, zwaną dalej „komisją odwo- ławczą”, w składzie 9 członków. 3. Do składu komisji odwoławczej kandydatów na członków wskazują: 1) Minister Sprawiedliwości – 5 członków, spośród których wyznacza prze- wodniczącego, 2) Krajowa Rada Radców Prawnych – 4 członków – spośród osób, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię rzetelnego rozpo- znania odwołań. 4. Przewodniczącemu i członkom komisji odwoławczej za udział w jej pracach przysługuje wynagrodzenie. 5. Przepisy art. 33⁵ ust. 5, 7 i 11, art. 33⁶ ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 4, 5, ust. 3 stosuje się odpowiednio. 6. W przypadku wygaśnięcia członkostwa w komisji odwoławczej lub odwołania członka z komisji odwoławczej, Minister Sprawiedliwości niezwłocznie powo- łuje nowego członka komisji odwoławczej. W przypadku członka, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, Krajowa Rada Radców Prawnych w terminie określonym przez Ministra Sprawiedliwości wskazuje nowego kandydata na członka komisji odwoławczej. 7. Członek komisji odwoławczej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie z przyczyn wskazanych w art. 33⁷ ust. 1. Przepis art. 33⁷ ust. 2 stosuje się. 8. Członkowie komisji odwoławczej przed przystąpieniem do rozpatrywania spra- wy składają pisemne oświadczenia, iż nie pozostają z osobą, której dotyczy sprawa, w stosunku, o którym mowa w art. 33⁷ ust. 1. 9. Do zadań komisji odwoławczej należy rozpatrywanie odwołań od wyników eg- zaminu radcowskiego. 10. Uchwały są podejmowane większością 2/3 głosów w obecności wszystkich członków komisji odwoławczej. 11. Od uchwały komisji odwoławczej służy skarga do sądu administracyjnego. 12. Do postępowania przed komisją odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. 13. Obsługę administracyjno-biurową komisji odwoławczej zapewnia Minister Sprawiedliwości. 14. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji odwoławczej, 2) termin powołania komisji odwoławczej, 3) wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji odwoław- czej, uwzględniając zakres i nakład ich pracy oraz tryb jego wypłacania, 4) tryb i sposób działania komisji odwoławczej, 5) sposób zapewnienia obsługi administracyjno-biurowej komisji odwoławczej – uwzględniając konieczność prawidłowego i terminowego rozpoznawania od- wołań oraz zapewnienia zachowania bezstronności pracy członków komisji od- woławczej. Art. 36⁹. W przypadku nieuzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu radcowskiego, zdający może przystępować do kolejnych egzaminów radcowskich, z tym że egzamin ten zdaje w całości. Art. 37. 1. Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich: 1) w wypadkach, o których mowa w art. 29 pkt 1, 3-6, stosowanych odpowied- nio, 2) niezakończenia przez niego bez usprawiedliwionej przyczyny aplikacji rad- cowskiej w terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 2. 2. Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykony- wania zawodu radcy prawnego. 3. Do skreślenia aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich stosuje się odpowiednio przepisy art. 31 ust. 1, 2 i 3. 4. Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w sprawie skreślenia z listy aplikantów radcowskich służy skarga do sądu administracyjnego w ter- minie 30 dni od dnia doręczenia uchwały. Art. 38. 1. Aplikację radcowską organizują i prowadzą okręgowe izby radców prawnych. 2. Organy samorządu radców prawnych współdziałają w sprawach związanych z organizowaniem i prowadzeniem aplikacji radcowskiej z organami administracji państwowej, sądami, kancelariami notarialnymi, prokuraturą oraz jednostkami organizacyjnymi. 3. Szkolenie aplikantów radcowskich może być organizowane wspólnie z aplikan- tami adwokackimi. 4. Aplikant radcowski odbywa aplikację radcowską pod kierunkiem patrona wy- znaczonego przez radę okręgowej izby radców prawnych. 5. Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta radcowskiego do wykonywania zawodu radcy prawnego w rozumieniu niniejszej ustawy. Art. 39. (skreślony).

Rozdział 5

Samorząd radców prawnych Art. 40. 1. Samorząd jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko przepi- som prawa. 2. Przynależność radców prawnych i aplikantów radcowskich do samorządu jest obowiązkowa. Art. 41. Do zadań samorządu należy w szczególności: 1) udział w zapewnianiu warunków do wykonywania ustawowych zadań rad- ców prawnych, 2) reprezentowanie radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz ochrona ich interesów zawodowych, 3) współdziałanie w kształtowaniu i stosowaniu prawa, 4) przygotowywanie aplikantów radcowskich do należytego wykonywania za- wodu radcy prawnego oraz doskonalenie zawodowe radców prawnych, 5) nadzór nad należytym wykonywaniem zawodu przez radców prawnych i aplikantów radcowskich, 6) prowadzenie badań w zakresie funkcjonowania pomocy prawnej. Art. 42. 1. Organami samorządu są: Krajowy Zjazd Radców Prawnych, Krajowa Rada Rad- ców Prawnych, Wyższa Komisja Rewizyjna, Wyższy Sąd Dyscyplinarny, zgro- madzenie okręgowej izby radców prawnych, rada okręgowej izby radców praw- nych, okręgowa komisja rewizyjna i okręgowy sąd dyscyplinarny. 2. Członkami organów samorządu mogą być tylko radcowie prawni. Art. 43. 1. Kadencja organów samorządu trwa trzy lata, jednakże organy są obowiązane działać do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów. 2. Członkowie organów mogą być odwołani przez organ, który ich wybrał. 3. Tej samej funkcji w organach samorządu nie można sprawować dłużej niż przez dwie następujące po sobie kadencje. Art. 44. Wybory do organów samorządu odbywają się w głosowaniu tajnym przy nieograni- czonej liczbie kandydatów. Art. 45. Organy samorządu podejmują uchwały w obecności co najmniej połowy członków danego organu. Art. 46. Krajowa Rada Radców Prawnych przedstawia corocznie informację o funkcjonowa- niu samorządu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 47. 1. Organy samorządu przesyłają Ministrowi Sprawiedliwości odpis każdej uchwały w terminie 21 dni od daty jej podjęcia. 2. Minister Sprawiedliwości zwraca się do Sądu Najwyższego o uchylenie sprzecznych z prawem uchwał organów samorządu w terminie 3 miesięcy od dnia ich doręczenia. Jeżeli zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo, termin ten wynosi 6 miesięcy. Sąd utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy bądź uchyla ją i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorzą- du, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania. Art. 48. Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Radców Praw- nych lub Krajowej Rady Radców Prawnych o podjęcie uchwały w określonej spra- wie należącej do właściwości samorządu. Uchwała Krajowej Rady Radców Praw- nych powinna być podjęta w terminie dwóch miesięcy, a uchwała Krajowego Zjazdu Radców Prawnych na najbliższym Zjeździe. Art. 49. 1. Radcowie prawni i aplikanci radcowscy zamieszkali na terenie danego okręgu tworzą okręgową izbę radców prawnych. 2. (skreślony). 3. Uchwałę o utworzeniu i terenie działania okręgowej izby radców prawnych po- dejmuje Krajowa Rada Radców Prawnych, biorąc pod uwagę zasadniczy podział terytorialny państwa. Art. 50. 1. W zgromadzeniu okręgowej izby radców prawnych uczestniczą wszyscy radco- wie prawni należący do danej izby oraz, bez prawa głosu, aplikanci radcowscy tej izby. 2. Jeżeli liczba członków okręgowej izby radców prawnych przekracza 300 osób, zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych stanowią delegaci wybrani na zebraniach zwołanych dla poszczególnych rejonów, objętych działalnością danej izby. 3. Zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych zwołuje rada okręgowej izby raz do roku. 4. Do uprawnień zgromadzenia okręgowej izby radców prawnych należy: 1) ustalanie liczby członków rady okręgowej izby radców prawnych, 2) wybór dziekana rady okręgowej izby radców prawnych oraz pozostałych członków rady, 3) ustalanie liczby członków okręgowej komisji rewizyjnej i okręgowego sądu dyscyplinarnego oraz ich wybór, 4) ustalenie liczby zastępców rzecznika dyscyplinarnego oraz wybór rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców, 5) uchwalanie budżetu okręgowej izby radców prawnych i zatwierdzanie spra- wozdań rady okręgowej izby radców prawnych z jego wykonania oraz rocznych lub okresowych planów pracy rady okręgowej izby, 6) dokonywanie podziału terenu działania okręgowej izby radców prawnych na rejony, o których mowa w ust. 2, i ustalenie liczby delegatów na zgroma- dzenie okręgowej izby radców prawnych z poszczególnych rejonów, 7) odwoływanie organów okręgowej izby radców prawnych lub poszczegól- nych członków tych organów, 8) ocena działalności organów okręgowej izby radców prawnych, 9) wybór delegatów na Krajowy Zjazd Radców Prawnych, 10) wybór członka Krajowej Rady Radców Prawnych, o którym mowa w art. 59 ust. 1. Art. 51. 1. Nadzwyczajne zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych zwołuje rada okręgowej izby radców prawnych: 1) z własnej inicjatywy, 2) na wniosek Krajowej Rady Radców Prawnych, 3) na wniosek swego prezydium lub okręgowej komisji rewizyjnej, 4) na wniosek jednej trzeciej członków okręgowej izby radców prawnych. 2. Nadzwyczajne zgromadzenie okręgowej izby powinno być zwołane w ciągu 3 tygodni od dnia wpływu wniosku w sprawie zwołania tego zgromadzenia. Art. 52. 1. Działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. 2. Organem wykonawczym rady okręgowej izby radców prawnych jest jej prezy- dium, które stanowią dziekan oraz wybrani przez radę wicedziekani, sekretarz, skarbnik i członkowie. 3. Do zakresu działania rady okręgowej izby radców prawnych należy w szczegól- ności: 1) reprezentowanie interesów zawodowych członków okręgowej izby radców prawnych, 2) doskonalenie zawodowe radców prawnych, 3) nadzór nad należytym wykonywaniem zawodu przez radców prawnych i aplikantów radcowskich, 4) występowanie do organów rejestrowych lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wykreślenie z rejestru lub ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pomocy prawnej niezgodnie z przepi- sami niniejszej ustawy. 5) (skreślony). Art. 53. Do zakresu działania okręgowej komisji rewizyjnej należy kontrola działalności fi- nansowej rady okręgowej izby radców prawnych. Art. 54. 1. Okręgowy sąd dyscyplinarny rozpatruje sprawy dyscyplinarne członków okrę- gowej izby radców prawnych wniesione przez rzecznika dyscyplinarnego oraz odwołania, o których mowa w art. 66 ust. 2. 2. Od orzeczenia okręgowego sądu dyscyplinarnego służy odwołanie do Wyższego Sądu Dyscyplinarnego. Art. 55. Radcowie prawni i aplikanci radcowscy zamieszkali na terenie kraju tworzą Krajową Izbę Radców Prawnych. Art. 56. 1. W Krajowym Zjeździe Radców Prawnych udział biorą delegaci wybrani przez zgromadzenia okręgowych izb radców prawnych oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami: członkowie ustępującej Krajowej Rady Radców Praw- nych, Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, Główny Rzecznik Dyscyplinarny i Przewodniczący Wyższej Komisji Rewizyjnej. 2. Zasady przeprowadzania wyborów delegatów na Krajowy Zjazd Radców Praw- nych oraz liczbę tych delegatów z poszczególnych okręgowych izb radców prawnych określa Krajowa Rada Radców Prawnych. 3. Krajowy Zjazd Radców Prawnych zwołuje Krajowa Rada Radców Prawnych. Art. 57. Do Krajowego Zjazdu Radców Prawnych należy: 1) wybór prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych, 2) wybór Krajowej Rady Radców Prawnych, Wyższej Komisji Rewizyjnej, Wyższego Sądu Dyscyplinarnego oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinar- nego i jego zastępców, 3) uchwalanie wytycznych działania samorządu i jego organów, 4) określanie zasad przeprowadzania wyborów do organów samorządu, liczby członków tych organów oraz trybu ich odwoływania, a także zasad podej- mowania uchwał przez organy samorządu, 5) (skreślony), 6) rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Krajowej Rady Radców Praw- nych, Wyższej Komisji Rewizyjnej, Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego, 7) uchwalanie zasad etyki radców prawnych, 8) ustalanie podstawowych zasad gospodarki finansowej samorządu. Art. 58. 1. Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Radców Prawnych zwołuje Krajowa Rada Rad- ców Prawnych: 1) z własnej inicjatywy, 2) na wniosek swego prezydium lub Wyższej Komisji Rewizyjnej, 3) na wniosek co najmniej jednej trzeciej rad okręgowych izb radców praw- nych. 2. Nadzwyczajny Krajowy Zjazd powinien być zwołany w ciągu dwóch miesięcy od dnia wpływu wniosku o zwołanie Zjazdu. Art. 59. 1. Krajową Radę Radców Prawnych stanowią prezes i członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd Radców Prawnych oraz członkowie wybrani bezpośrednio przez zgromadzenia okręgowych izb, po jednym z każdej izby. 2. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych stanowią prezes i wybrani przez Krajową Radę wiceprezesi, sekretarz, skarbnik i członkowie. 3. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych jest organem wykonawczym tej Rady i zdaje jej sprawę ze swej działalności. Art. 60. Do zakresu działania Krajowej Rady Radców Prawnych należy: 1) reprezentowanie samorządu wobec sądów, organów państwowych i samo- rządowych, instytucji i organizacji, 2) udzielanie opinii o projektach aktów prawnych oraz przedstawianie wnio- sków dotyczących unormowań prawnych, 3) koordynowanie działalności okręgowych izb radców prawnych i sprawowa- nie nadzoru nad ich działalnością, 4) uchwalanie budżetu Krajowej Rady Radców Prawnych i zatwierdzanie sprawozdań z jego wykonania oraz rozpatrywanie wniosków Wyższej Ko- misji Rewizyjnej, 5) wybór Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego, jeżeli jego mandat wygasł w okresie pomiędzy Krajowy- mi Zjazdami Radców Prawnych, 5a) wybór przewodniczącego Krajowego Zespołu Wizytatorów, jego zastępcy i członków, 6) rozpatrywanie odwołań od uchwał rad okręgowych izb radców prawnych, 7) koordynowanie doskonalenia zawodowego radców prawnych, 8) uchwalanie regulaminów: a) działalności samorządu i jego organów, b) zakresu, trybu działania oraz zasad wynagradzania wizytatorów, c) odbywania aplikacji radcowskiej, lit. c niezgodna z Konstytucją w zakresie, w jakim, w wyniku noweliza- cji ustawą z dn. 30.06.2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, samorząd radcowski został pozbawiony wpływu na ustalanie zasad składania egzaminu radcowskiego, odpo- wiedniego do sprawowanej pieczy nad należytym wykonywaniem za- wodu radcy prawnego - wyrok TK (Dz.U. z 2006 r. Nr 206, poz. 1522), traci moc obowiązującą z dn. 31.12.2006 r. d) prowadzenia list radców prawnych i aplikantów radcowskich, e) dotyczących zasad współdziałania radcy prawnego z prawnikiem zagra- nicznym reprezentującym klienta w postępowaniu, w którym zgodnie z obowiązującymi przepisami wymagane jest, aby strona była reprezen- towana przez adwokata lub radcę prawnego, 8a) uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia okręgowej izby rad- ców prawnych, 8b) (utracił moc), 9) tworzenie okręgowych izb radców prawnych, określanie ich liczby oraz te- rytorialnego zasięgu, 10) ustalanie zasad gospodarki finansowej samorządu, 11) określanie wysokości składki członkowskiej i zasad jej podziału oraz wyso- kości opłat związanych z decyzją w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz opłat manipulacyjnych, 11a) uchwalanie zasad zwalniania aplikantów od ponoszenia w całości lub w czę- ści opłaty rocznej, a także odraczania jej płatności lub rozkładania jej na ra- ty, 12) wykonywanie zadań określonych w ustawie o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, 13) współdziałanie z Ministrem Sprawiedliwości w zakresie określonym w ustawie. Art. 61. Do zakresu działania Wyższej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności fi- nansowej Krajowej Rady Radców Prawnych. Art. 62. 1. Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych są- dów dyscyplinarnych. 2. Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje, jako sąd pierwszej instancji, sprawy dys- cyplinarne członków Krajowej Rady Radców Prawnych i rad okręgowych izb radców prawnych. Odwołania od orzeczeń wydanych w tym trybie rozpatruje ten sam sąd w innym, pięcioosobowym składzie. Art. 62¹. Orzeczenie z uzasadnieniem, wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji, doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Radców Prawnych. Art. 62². 1. Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywa- telskich oraz Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego. 2. Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia. Art. 62³. Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również ra- żącej niewspółmierności kary dyscyplinarnej. Art. 62⁴. Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscy- plinarnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Art. 62⁵. 1. Od kasacji, o której mowa w art. 62² ust. 1, nie uiszcza się opłaty sądowej. 2. Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu roz- poznania kasacji. 3. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Rozdział 6

Odpowiedzialność dyscyplinarna Art. 64. 1. Radca prawny i aplikant radcowski podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej: 1) za zawinione, nienależyte wykonywanie zawodu radcy prawnego, 2) za czyny sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego. 1a. Radcowie prawni podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej również za nie- spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 22⁷ ust. 1, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22⁸ . 2. Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy dotyczące porządku i dyscypliny pracy, określone w Kodeksie pracy. Art. 65. 1. Karami dyscyplinarnymi są: 1) upomnienie, 2) nagana z ostrzeżeniem, 3) zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego na czas od trzech miesięcy do pięciu lat, 3a) kara pieniężna nie niższa od połowy przeciętnego miesięcznego wynagro- dzenia w gospodarce narodowej za miesiąc poprzedzający datę orzeczenia dyscyplinarnego i nie wyższa od pięciokrotności tego wynagrodzenia, 4) pozbawienie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, a w stosunku do aplikantów radcowskich - wydalenie z aplikacji. 2. Kary określonej w ust. 1 pkt 3 nie stosuje się wobec aplikanta radcowskiego. 2a. Obok kary nagany z ostrzeżeniem i kary pieniężnej można orzec dodatkowo za- kaz wykonywania patronatu na czas od roku do pięciu lat. 2b. Obok kary zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego orzeka się dodatkowo zakaz wykonywania patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesię- ciu. 2c. Kara pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego pociąga za sobą skreślenie z listy radców prawnych bez prawa ubiegania się o ponowny wpis. 2d. Kara wydalenia z aplikacji pociąga za sobą skreślenie z listy aplikantów bez prawa ubiegania się o ponowny wpis na listę aplikantów radcowskich lub o wpis na listę radców prawnych przez okres 10 lat od daty uprawomocnienia się orze- czenia o karze wydalenia z aplikacji. 3. (skreślony). Art. 66. 1. Jeżeli przewinienie jest mniejszej wagi, dziekan rady okręgowej izby radców prawnych może poprzestać na ostrzeżeniu radcy prawnego lub aplikanta rad- cowskiego. 2. Radcy prawnemu lub aplikantowi radcowskiemu służy prawo odwołania się od ostrzeżenia do okręgowego sądu dyscyplinarnego. 3. Orzeczenie okręgowego sądu dyscyplinarnego w sprawie odwołania, o którym mowa w ust. 2, jest ostateczne. Art. 67. 1. Postępowanie dyscyplinarne o ten sam czyn toczy się niezależnie od postępowa- nia karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organi- zacyjnej, w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie. Postępo- wanie dyscyplinarne może być jednak zawieszone do czasu ukończenia postę- powania karnego. 2. (uchylony). Art. 67¹. Postępowanie dyscyplinarne obejmuje: 1) dochodzenie, z zastrzeżeniem art. 68¹ ust. 1a, 2) postępowanie przed sądem dyscyplinarnym, 3) postępowanie wykonawcze. Art. 68. 1. Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i po- krzywdzony. 2. Oskarżycielem w postępowaniu przed okręgowym sądem dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny, a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym - Główny Rzecznik Dyscyplinarny. 3. Obwinionym jest radca prawny lub aplikant radcowski, przeciwko któremu to- czy się postępowanie dyscyplinarne. 4. Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszo- ne postępowaniem radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego określonym w art. 64. Art. 68¹. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się odpowiednio na wniosek rzecznika dyscyplinarnego lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego. 1a. Minister Sprawiedliwości może polecić wszczęcie dochodzenia albo postępowa- nia przed sądem dyscyplinarnym przeciwko radcy prawnemu lub aplikantowi radcowskiemu. 1b. W wypadku określonym w ust. 1a Ministrowi Sprawiedliwości przysługują pra- wa strony. 2. Jeżeli radca prawny świadczy w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym pomoc praw- ną na podstawie obowiązujących tam przepisów o świadczeniu pomocy prawnej przez prawników z Unii Europejskiej, sąd dyscyplinarny, który wszczął postę- powanie dyscyplinarne, niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy organ w tym państwie, przesyłając temu organowi odpis wniosku, o którym mowa w ust. 1. Art. 68². Rzecznik dyscyplinarny doręcza Ministrowi Sprawiedliwości odpisy postanowień o wszczęciu dochodzenia oraz informuje Ministra Sprawiedliwości o wniesieniu do sądu dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego lub o skierowaniu wniosku o ukaranie do dziekana rady okręgowej izby radców prawnych. Art. 69. W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego toczy się ono nadal, jeżeli tego zażąda małżonek obwinionego, jego krewny w linii prostej, brat lub siostra w terminie dwóch miesięcy od dnia zgonu obwinionego. Art. 70. 1. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - sześć miesięcy. 2. Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie następuje wcześniej niż przedawnienie przewidziane w ustawie karnej. 3. Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność rzecznika dyscyplinar- nego lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego w sprawie. 3a. Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upły- nęło pięć lat, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - dwa lata. 4. Obwiniony może mieć obrońcę. Obrońcą może być radca prawny lub adwokat. Art. 70¹. Sąd dyscyplinarny orzeka w składzie trzyosobowym. Art. 70². 1. Właściwy do rozpoznania sprawy jest okręgowy sąd dyscyplinarny okręgowej izby radców prawnych, której obwiniony jest członkiem w chwili wszczęcia po- stępowania dyscyplinarnego. 2. Jeżeli przewinienie objęte jedną sprawą popełniło dwóch lub więcej obwinio- nych wpisanych na listę radców prawnych lub aplikantów radcowskich w różnych izbach, właściwy jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego popeł- niono przewinienie, a w razie gdy tego miejsca nie można ustalić – okręgowy sąd dyscyplinarny, w którego okręgu wszczęto najpierw postępowanie dyscypli- narne. 3. Spory o właściwość rozstrzyga Wyższy Sąd Dyscyplinarny. Art. 70³. Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń albo postano- wień. Orzeczenie może być wydane jedynie na rozprawie. Art. 70⁴. Od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w sprawie odwołanie przysłu- guje stronom oraz Ministrowi Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia albo postanowienia, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o termi- nie i trybie wniesienia odwołania. Art. 70⁵. Ministrowi Sprawiedliwości oraz osobom przez niego upoważnionym przysługuje w każdym stadium postępowania prawo wglądu do akt i żądania informacji o wynikach postępowania dyscyplinarnego, jak również prawo żądania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych bądź postanowień wraz z aktami sprawy. Art. 70⁶. 1. Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku z tym postępowaniem. 2. W razie ukarania koszty postępowania ponosi obwiniony. W pozostałych przy- padkach koszty dochodzenia i postępowania przed okręgowym sądem dyscypli- narnym pokrywa właściwa okręgowa izba radców prawnych, a koszty postę- powania przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym – Krajowa Izba Radców Prawnych. Art. 71. 1. Sąd dyscyplinarny niezwłocznie przesyła odpis prawomocnego orzeczenia wła- ściwej radzie okręgowej izby radców prawnych – do wykonania, a Ministrowi Sprawiedliwości i Krajowej Radzie Radców Prawnych – do wiadomości. 2. Wykonanie kar dyscyplinarnych, z wyjątkiem kar wymienionych w art. 65 ust. 1 pkt 3 i 4, należy do dziekana rady okręgowej izby radców prawnych. 3. Odpis prawomocnego orzeczenia o ukaraniu dyscyplinarnym dołącza się do akt osobowych. 4. O karach, o których mowa w art. 65 ust. 1 pkt 3 i 4, zawiadamia się: 1) sądy, 2) prokuratury, 3) pracodawców oraz inne podmioty, na rzecz których dany radca prawny świadczy pomoc prawną, 4) właściwe ze względu na charakter prowadzonych przez danego radcę praw- nego spraw organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego – w okręgu okręgowej izby radców prawnych, w której radca prawny albo aplikant radcowski jest wpisany na listę, a w sprawie radcy prawnego wy- konującego zawód adwokata - okręgową radę adwokacką. 5. Usunięcie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie: 1) trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę upomnienia, nagany z ostrzeżeniem lub kary pieniężnej, 2) pięciu lat od upływu okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, jeżeli radca prawny nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie zostanie wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. 6. Nie usuwa się wzmianki o karze pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz kary wydalenia z aplikacji radcowskiej. 7. Z chwilą zatarcia kary dyscyplinarnej dziekan rady okręgowej izby radców prawnych zarządza wykreślenie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym oraz usu- nięcie z akt osobowych dokumentów dotyczących ukarania. Art. 72. (skreślony). Art. 73. Członkowie sądów dyscyplinarnych, w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinar- nych, podlegają tylko przepisom prawa. Art. 74. (uchylony). Art. 74¹. W sprawach nieuregulowanych do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpo- wiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 7

Przepisy szczególne, przejściowe i końcowe Art. 75. Stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych i aplikantów radcowskich będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funk- cjonariuszami Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej w zakresie nie określonym niniejszą ustawą określają przepisy odręb- nych ustaw. Art. 76. W Prawie o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 1964 r. Nr 6, poz. 40, z 1967 r. Nr 13, poz. 55, z 1969 r. Nr 13, poz. 98, z 1974 r. Nr 50, poz. 316, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i Nr 34, poz. 183 oraz z 1982 r. Nr 16, poz. 125) w art. 51 § 1 dodaje się lit. h) w brzmieniu: „h) osoby, które co najmniej przez trzy lata wykonywały zawód rady praw- nego”. Art. 77. Radców prawnych, wpisanych na listę radców prawnych w dniu wejścia w życie ustawy, wpisuje się z urzędu na listę radców prawnych przewidzianą niniejszą usta- wą. Art. 78-83. (skreślone). Art. 84. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1982 r.