Ustawaz dnia 11 maja 2001 r.o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o
opłacie produktowej i opłacie depozytowej
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Obowiązki przedsiębiorców
- Rozdział 3 - Opłata produktowa
- Rozdział 4 - Opłata depozytowa
- Rozdział 5 - Obowiązki organów administracji publicznej
- Rozdział 6 - Zasady gospodarowania środkami pochodzącymi z opłaty produktowej
- Rozdział 7 - Przepisy karne
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Rodzaje opakowań
- Załącznik nr 2 - Rodzaje produktów
- Załącznik nr 3 - Rodzaje pozostałych produktów
- Załącznik nr 4 - Docelowe procentowe poziomy odzysku i recyklingu dla odpadów opakowaniowych i poużytkowych w stosunku do masy lub ilości wprowadzonych na rynek krajowy, w drodze sprzedaży lub importu, opakowań i produktów
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa obowiązki importerów oraz wytwórców produktów, zwanych dalej „przedsiębiorcami”,
związane z wprowadzaniem na rynek krajowy produktów w opakowaniach, których rodzaje
określa załącznik nr 1 do ustawy, i produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3
do ustawy, oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty
depozytowej.
2.
Przez przedsiębiorcę wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych
w załączniku nr 1 do ustawy rozumie się także przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę
handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 500 m2, sprzedającego produkty tam pakowane.
3.
Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy
w drodze importu towary, których częściami składowymi są produkty wymienione w załącznikach
nr 2 i 3 do ustawy.
4.
W sprawach dotyczących gospodarowania odpadami opakowaniowymi i odpadami poużytkowymi,
nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy o odpadach.
5.
Przepisy ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001
r. - Prawo ochrony środowiska .
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
akumulatorze ołowiowym (kwasowym) - rozumie się przez to akumulator rozruchowy lub
pojedyncze ogniwo akumulatora przemysłowego,
2)
eksporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktów procedurą wywozu, w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny ,
3)
imporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktu procedurą dopuszczenia
do obrotu, w rozumieniu przepisów ustawy - Kodeks celny,
4)
Narodowym Funduszu - rozumie się przez to Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,
5)
odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpady w rozumieniu przepisów o opakowaniach
i odpadach opakowaniowych powstające z opakowań, których rodzaje wymienione są w załączniku
nr 1 do ustawy,
6)
odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych
w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy,
7)
odzysku - rozumie się przez to odzysk w rozumieniu przepisów o odpadach,
8)
opłacie depozytowej - rozumie się przez to opłatę pobieraną przy sprzedaży detalicznej
akumulatorów ołowiowych (kwasowych) jako osobnych produktów, której zwrot następuje
po przekazaniu zużytego akumulatora sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub
do punktu systemu zbiórki zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę,
9)
opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania
w przypadku sprzedaży produktów w tych opakowaniach, a także opłatę obliczaną i wpłacaną
w przypadku sprzedaży akumulatorów niklowo-kadmowych, ogniw i baterii galwanicznych,
opon, lamp wyładowczych, olejów smarowych oraz urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych,
wymienionych w załącznikach nr 1-3 do ustawy,
10)
recyklingu - rozumie się przez to recykling w rozumieniu przepisów o odpadach,
11)
regeneracji olejów odpadowych - rozumie się przez to regenerację w rozumieniu przepisów
o odpadach,
12)
wojewódzkich funduszach - rozumie się przez to wojewódzkie fundusze ochrony środowiska
i gospodarki wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,
13)
zużytym akumulatorze - rozumie się przez to odpad poużytkowy powstały z akumulatora
ołowiowego (kwasowego), zachowujący podstawowe elementy konstrukcyjne.
Rozdział 2
Obowiązki przedsiębiorców
Art. 3.
1.
Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 1, ma obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności
recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.
2.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do dnia 31 grudnia 2007 r.
osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,
co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4 do ustawy.
3.
Poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych stanowi wyrażona
w procentach wartość ilorazu masy lub ilości odpadów opakowaniowych i poużytkowych
poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy lub ilości wprowadzonych
na rynek opakowań lub produktów, w określonym czasie.
4.
Masę i ilość opakowań wprowadzanych na rynek ustala się w oparciu o ewidencję prowadzoną
zgodnie z art. 11.
5.
Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje, z zastrzeżeniem ust. 6, w
dacie ich wydania z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu.
6.
W przypadku importu produktów w opakowaniach uważa się, iż importer wprowadza na rynek
opakowania w dacie ich dopuszczenia do obrotu w kraju.
7.
Opakowania lub produkt uważa się za wprowadzone do obrotu tylko raz.
8.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia ogłoszonego na 6 miesięcy przed dniem
jego wejścia w życie, roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i
poużytkowych, w poszczególnych latach do końca 2007 r., uwzględniając:
1)
potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych
i poużytkowych oraz zwiększanie jego efektywności,
2)
działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki,
3)
konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.
9.
Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku przez danego przedsiębiorcę do masy
odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odzyskowi dodaje się:
1)
masę opakowań wielokrotnego użytku użytych powtórnie,
2)
masę opon zebranych i zregenerowanych (bieżnikowanych) w kraju,
3)
masę olejów bazowych pochodzących z regeneracji krajowych olejów odpadowych, zużytych
do wytworzenia wprowadzonych na rynek krajowy olejów smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia
warunków określonych w ust. 12 i 13.
10.
Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu przez danego przedsiębiorcę do masy
olejów odpadowych poddanych recyklingowi dodaje się masę olejów bazowych pochodzących
z regeneracji krajowych olejów odpadowych, zużytych do wytworzenia wprowadzonych na
rynek krajowy olejów smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w
ust. 12 i 13.
11.
Przy obliczaniu poziomu odzysku i recyklingu nie uwzględnia się produktów, które są
częściami składowymi wyeksportowanych towarów.
12.
Przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów
bazowych pochodzących z regeneracji może je włączyć do rzeczywiście uzyskanego poziomu
recyklingu, jeżeli:
1)
posiada specjalistyczną instalację umożliwiającą prowadzenie procesu regeneracji,
2)
posiada zezwolenie wymagane przepisami o ochronie środowiska,
3)
uzyskane produkty spełniają normy określone w przepisach odrębnych.
13.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakie powinien spełnić
przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów
bazowych pochodzących z regeneracji, w celu włączenia ich do rzeczywiście uzyskanego
poziomu recyklingu, uwzględniając w nim:
1)
potrzebę bezpiecznego dla środowiska wykorzystania olejów odpadowych,
2)
wymagane instalacje służące regeneracji olejów odpadowych,
3)
spełnienie wymagań wynikających z przepisów o odpadach.
Art. 4.
1.
Obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może być realizowany przez przedsiębiorcę:
1)
samodzielnie albo
2)
za pośrednictwem organizacji odzysku, zwanej dalej „organizacją”.
2.
Organizacja przejmuje od przedsiębiorcy obciążające go obowiązki na podstawie umowy.
3.
Przedsiębiorca lub organizacja może zlecić wykonanie poszczególnych czynności związanych
z odzyskiem i recyklingiem osobom trzecim.
Art. 5.
1.
Organizacja może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej.
2.
Przedmiotem działania organizacji może być wyłącznie działalność związana z organizowaniem,
zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, a w szczególności
z recyklingiem odpadów, a także edukacja ekologiczna.
3.
Firma organizacji zawiera oznaczenie „organizacja odzysku”.
4.
Do używania oznaczenia wskazanego w ust. 3 są uprawnione wyłącznie organizacje utworzone
zgodnie z niniejszą ustawą.
Art. 6.
1.
Kapitał zakładowy organizacji powinien wynosić co najmniej 1.000.000 złotych, a ponadto
nie może być zebrany w drodze publicznej subskrypcji, z zastrzeżeniem art. 43.
2.
Kapitał zakładowy organizacji powinien być pokryty w całości wkładem pieniężnym i
wpłacony w całości przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie organizacji.
3.
Kapitał zakładowy organizacji nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony
w jakikolwiek sposób.
4.
Organizacja ma obowiązek utrzymywania kapitałów własnych w wysokości co najmniej połowy
minimalnego kapitału zakładowego określonego w ust. 1.
5.
Akcje organizacji mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być zamienione na
akcje na okaziciela.
6.
Organizacja nie może wydawać akcji o szczególnych uprawnieniach.
Art. 7.
Organizacja jest obowiązana złożyć marszałkowi województwa, w terminie dwóch tygodni
po jej zarejestrowaniu, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie
o wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian dokonanych
w statucie lub rejestrze sądowym.
Art. 8.
Organizacja jest zobowiązana do zachowania w tajemnicy wszelkich danych przekazanych
jej przez przedsiębiorców. Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy obowiązków informacyjnych
wynikających z niniejszej ustawy oraz przypadków, w których przepisy prawa nakazują
ujawnienie tajemnicy.
Art. 9.
1.
Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu lub imporcie produktów
w opakowaniach, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, lub produktów, o których
mowa w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie
o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.
2.
Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszej
sprzedaży lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu w opakowaniu wymienionym
w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załącznikach nr 2 lub 3 do
ustawy.
3.
Przedsiębiorca jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć zawiadomienie marszałkowi
województwa o fakcie likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1.
4.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 3, powinno zawierać:
1)
nazwę i siedzibę lub imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy,
2)
datę rozpoczęcia lub likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1,
3)
określenie rodzaju działalności,
4)
wskazanie sposobu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1.
5.
Jeżeli dane, o których mowa w ust. 4, ulegną zmianie, przedsiębiorca jest obowiązany
zgłosić ją marszałkowi województwa nie później niż do końca miesiąca następującego
po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.
6.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzór
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 3, kierując się potrzebą ujednolicenia zawiadomień.
Art. 10.
1.
Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do złożenia sprawozdania
rocznego, zawierającego informacje o:
1)
nazwie i siedzibie lub imieniu i nazwisku oraz adresie przedsiębiorcy,
2)
odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w
których sprzedał produkty, lub sprzedanych produktów wymienionych w załącznikach nr
2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
3)
odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych
i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
4)
osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje.
2.
Organizacja jest obowiązana do złożenia sprawozdania rocznego, zawierającego informacje
o:
1)
nazwie i siedzibie oraz adresie organizacji,
2)
wykazie przedsiębiorców, w imieniu których działała,
3)
odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w
których przedsiębiorcy wymienieni w wykazie sprzedali produkty, lub sprzedanych przez
przedsiębiorców produktów, wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem
na poszczególne ich rodzaje,
4)
odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych
i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
5)
osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje.
3.
Sprawozdania roczne, o których mowa w ust. 1 i 2, składane są marszałkowi województwa
w terminie do dnia 31 marca następnego roku.
Art. 11.1 orzeczenie
1.
Przedsiębiorca i organizacja obowiązani są do prowadzenia dodatkowej ewidencji, uwzględniając
także wymagania wynikające z odrębnych przepisów, w sposób umożliwiający ustalenie
uzyskanych poziomów odzysku i recyklingu oraz obliczenie opłaty produktowej.
2.
Przedsiębiorca i organizacja są obowiązani do przechowywania dodatkowej ewidencji,
o której mowa w ust. 1, oraz innych dokumentów, o których mowa w art. 10 i 15, przez
5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.
Rozdział 3
Opłata produktowa
Art. 12.
1.
Rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3, następuje na koniec roku
kalendarzowego.
2.
Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, albo organizacja, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 2, którzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w art. 3, są obowiązani
do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia
wymaganego poziomu:
1)
odzysku,
2)
recyklingu.
3.
Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym
a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie
albo ilości produktów lub opakowań, z wyłączeniem przedsiębiorcy wprowadzającego na
rynek krajowy, w drodze sprzedaży lub importu, akumulatory ołowiowe (kwasowe).
4.
Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych
w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy (z
wyłączeniem produktów określonych w poz. 4) oraz w załączniku nr 3 do ustawy.
Art. 13.
Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi:
1)
masa w kilogramach - dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów
wymienionych w poz. 1 i 3 w załączniku nr 3 do ustawy,
2)
ilość w sztukach - dla produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy oraz dla
produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy.
Art. 14.
1.
Maksymalna stawka opłaty produktowej wynosi:
1)
dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy - 3 zł za 1 kg,
2)
dla produktów wymienionych w poz. 1-3 w załączniku nr 2 do ustawy - 150 zł za sztukę,
3)
dla produktów wymienionych w poz. 5 w załączniku nr 2 do ustawy - 50 zł za sztukę,
4)
dla produktów wymienionych w poz. 6 w załączniku nr 2 do ustawy - 5 zł za sztukę,
5)
dla produktów wymienionych w poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za 1 kg,
6)
dla produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy - 3 zł za sztukę,
7)
dla produktów wymienionych w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za 1 kg dla
opony nowej i używanej regenerowanej (bieżnikowanej) oraz 8 zł za 1 kg dla opony używanej
nieregenerowanej (niebieżnikowanej).
2.
Stawki opłat, określone w ust. 1, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego
podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem, przyjętemu w ustawie budżetowej za rok poprzedni.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska, nie później niż w terminie do dnia 30 września
każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, wysokość maksymalnych stawek opłat produktowych na następny
rok.
4.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali szczegółowe stawki opłat produktowych
dla poszczególnych opakowań lub produktów, o których mowa w ust. 1, kierując się negatywnym
oddziaływaniem na środowisko odpadów opakowaniowych oraz odpadów poużytkowych z tych
produktów, a także kosztami ich zagospodarowania.
Art. 15.
1.
Przedsiębiorca i organizacja, o których mowa w art. 12 ust. 2, są obowiązani do złożenia
marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej,
z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań lub produktów i określeniem odpowiednio
ich masy lub ilości, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego
po roku, którego opłata dotyczy.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym
mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 16.
1.
Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej, obliczonej w sposób określony w art. 12, powstaje
na koniec roku kalendarzowego.
2.
Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego
do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy.
Art. 17.
1.
W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego obowiązku,
nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w wysokości niższej od
należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości
z tytułu opłaty produktowej wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od następnego dnia
po upływie terminu płatności.
2.
W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa ustala,
w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty
niewpłaconej opłaty produktowej.
3.
Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym
decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
Art. 18.
1.
W razie nieterminowego uiszczenia opłat produktowych lub uiszczenia ich w wysokości
niższej od kwoty należnej naliczane są odsetki za zwłokę w wysokości i na zasadach
określonych w przepisach działu III ustawy - Ordynacja podatkowa.
2.
Do opłat produktowych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca
roku kalendarzowego, w którym wpłata powinna nastąpić.
Art. 19.
Do ponoszenia opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
- Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi
województwa.
Rozdział 4
Opłata depozytowa
Art. 20.
1.
Sprzedawca detaliczny akumulatora ołowiowego (kwasowego) jest obowiązany przy jego
sprzedaży do przyjęcia zużytego akumulatora.
2.
Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do pobrania opłaty depozytowej, jeżeli przy
sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego) kupujący nie przekazał mu zużytego akumulatora.
3.
Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę.
4.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, przy sprzedaży akumulatora ołowiowego
(kwasowego) potwierdza na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym wysokość pobranej opłaty
depozytowej.
Art. 21.
1.
Sprzedawca detaliczny, który pobrał opłatę depozytową, jest obowiązany, w terminie
30 dni od daty sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), przyjąć zużyty akumulator
i zwrócić opłatę depozytową. Sprzedawca detaliczny potwierdza zwrot opłaty depozytowej
na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym.
2.
Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w punkcie
sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), w widocznym miejscu, wywieszki informującej
o:
1)
warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora i odbioru opłaty depozytowej w punkcie
sprzedaży detalicznej i punktach systemu zbiórki zużytych akumulatorów, stworzonych
przez przedsiębiorców, których akumulatory ołowiowe (kwasowe) sprzedaje,
2)
określonym w przepisach o Inspekcji Handlowej, prawie składania skarg i wniosków,
dotyczących nieprawidłowości w realizacji zobowiązań wynikających z ustawy przez sprzedawcę
detalicznego,
3)
instytucji, do której należy składać skargi i wnioski dotyczące nieprawidłowości w
realizacji przez sprzedawcę zobowiązań wynikających z ustawy.
Art. 22.
Sposób magazynowania zużytych akumulatorów przez sprzedawcę detalicznego nie może
naruszać przepisów szczególnych o zasadach odzysku, unieszkodliwiania, zbierania i
transportu odpadów niebezpiecznych.
Art. 23.
1.
Przedsiębiorca wytwarzający lub importujący akumulatory ołowiowe (kwasowe) jest obowiązany
dołączyć do produktu informację o warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora oraz
o własnych punktach systemu zbiórki tego odpadu.
2.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do odebrania na własny koszt
od sprzedawcy detalicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1, zużytych
akumulatorów i przekazania ich do recyklingu na zasadach określonych w przepisach
odrębnych.
3.
W przypadku gdy zwrot pobranej opłaty depozytowej przez punkt sprzedaży detalicznej
jest niemożliwy z powodu jego likwidacji lub przerwy w działalności, przedsiębiorca
wytwarzający lub importujący akumulatory ołowiowe (kwasowe) jest obowiązany, poprzez
własne punkty systemu zbiórki, do przyjęcia zużytego akumulatora wprowadzonego przez
niego do obrotu i zwrotu opłaty depozytowej, w terminie 45 dni od daty sprzedaży produktu.
4.
Zwrot opłaty depozytowej w przypadku określonym w ust. 3 następuje za potwierdzeniem
na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym, o którym mowa w art. 20 ust. 4.
5.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany na własny koszt odebrać wszystkie
zużyte akumulatory z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej i przekazać je
do recyklingu.
Rozdział 5
Obowiązki organów administracji publicznej
Art. 24.
1.
Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw
środowiska oraz Narodowemu Funduszowi sprawozdania zawierającego informację o:
1)
wielkościach wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i produktów, z podziałem na poszczególne
rodzaje opakowań i produktów, z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,
2)
osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,
z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,
3)
wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne rodzaje
opakowań i produktów
w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego
dotyczy sprawozdanie.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust.
1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 25.
Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się marszałka województwa
lub urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy
wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych w załączniku
nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz organizacji,
a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej - Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski Województwa
Mazowieckiego.
Art. 26.
Nadzór nad wykonaniem przez sprzedawców detalicznych i przedsiębiorców obowiązków
wynikających z rozdziału 4 ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa.
Rozdział 6
Zasady gospodarowania środkami pochodzącymi z opłaty produktowej
Art. 27.
1.
Urzędy marszałkowskie prowadzą odrębne rachunki bankowe w celu gromadzenia i odpowiedniego
przekazywania wpływów z opłaty produktowej.
2.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej powiększone o przychody z oprocentowania rachunków
bankowych i pomniejszone o dochody urzędów marszałkowskich, o których mowa w ust.
3, urzędy marszałkowskie przekazują w terminie 5 dni po upływie terminu, o którym
mowa w art. 16 ust. 2, na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu.
3.
Wpływy z opłat produktowych w wysokości 0,5% stanowią dochody budżetu województwa
samorządowego z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu opłat produktowych
i obsługę administracyjną systemu opłat produktowych.
Art. 28.
1.
Wpływy pochodzące z dodatkowej opłaty produktowej określonej w art. 17 ust. 2 są przekazywane
na rachunek Narodowego Funduszu, w terminie 10 dni od ich wpływu na rachunek urzędu
marszałkowskiego.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są na cele określone w art. 29 ust.
5.
Art. 29.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów w opakowaniach wymienionych
w załączniku nr 1 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego
Funduszu.
2.
W terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego
opłata dotyczy, Narodowy Fundusz przekazuje 70% zgromadzonych środków wojewódzkim
funduszom na zasadach określonych w ust. 4.
3.
Wojewódzkie fundusze, w terminie do dnia 31 maja, przekazują gminom (związkom gmin)
środki, o których mowa w ust. 2, na zasadach określonych w ust. 4.
4.
Środki pochodzące z opłat produktowych za opakowania, powiększone o przychody z oprocentowania,
przekazywane są wojewódzkim funduszom, a następnie gminom (związkom gmin), proporcjonalnie
do ilości odpadów opakowaniowych przekazanych do odzysku i recyklingu, wykazanych
w sprawozdaniach, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 4, na cele, o których mowa w ust.
5.
5.
Pozostałe środki zgromadzone na rachunku bankowym Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie
działań w zakresie:
1)
odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów opakowaniowych.
Art. 30.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 5 i
6 w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego
Funduszu.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań
w zakresie:
1)
odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych
oraz baterii i ogniw galwanicznych,
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów poużytkowych
z akumulatorów niklowo-kadmowych oraz baterii i ogniw galwanicznych.
Art. 31.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 1-3
w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego
Funduszu.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań
w zakresie:
1)
odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych,
2)
przedsięwzięć, w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do ograniczenia użycia substancji
zubożających warstwę ozonową w urządzeniach chłodniczych i klimatyzacyjnych.
Art. 32.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 3 w
załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie przedsięwzięć,
w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania
odpadów poużytkowych z opon.
Art. 33.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 1 w
załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie zbierania
i regeneracji odpadów poużytkowych z olejów smarowych oraz na edukację ekologiczną
w tym zakresie.
Art. 34.
1.
Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 2 w
załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań
w zakresie:
1)
odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania odpadów poużytkowych z lamp wyładowczych,
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów poużytkowych
z lamp wyładowczych.
Art. 35.
1.
Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany do sporządzenia rocznego sprawozdania
zawierającego informacje o:
1)
rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych zebranych przez gminę (związek gmin) lub podmiot
działający w ich imieniu,
2)
rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych przekazanych przez gminę (związek gmin) lub
podmiot działający w ich imieniu do odzysku i recyklingu,
3)
wydatkach poniesionych na działania określone w pkt 1 i 2.
2.
Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany przechowywać przez 5 lat dokumenty
potwierdzające przekazanie odpadów opakowaniowych do odzysku i recyklingu.
3.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zarząd gminy (zarząd związku gmin) przekazuje,
w terminie do dnia 15 lutego roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy
sprawozdanie, marszałkowi województwa i wojewódzkiemu funduszowi, właściwemu ze względu
na siedzibę gminy (związku gmin).
4.
Wojewódzkie fundusze są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu do spraw środowiska
oraz Narodowemu Funduszowi zbiorczą informację o rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych
zebranych przez gminy na terenie danego województwa oraz przekazanych do odzysku i
recyklingu, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku,
którego dotyczy informacja, a w terminie do dnia 30 czerwca - informację o przekazanych
gminom (związkom gmin) środkach pochodzących z opłat produktowych za opakowania.
Art. 36.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i kryteria gospodarowania środkami z opłat produktowych, kierując
się koniecznością uproszczenia procedur przyznawania środków i ułatwienia korzystania
z nich.
Rozdział 7
Przepisy karne
Art. 37.
Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą
na wytwarzaniu lub imporcie produktów w opakowaniach lub produktów, określonych w
załącznikach nr 1-3 do ustawy:
1)
nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu lub likwidacji tej działalności marszałkowi
województwa, lub nie zawiadamia o zmianach w działalności, lub składa zawiadomienia
nierzetelne, lub
2)
nie składa sprawozdań o opakowaniach lub produktach, osiągniętych poziomach odzysku
lub recyklingu oraz o należnej opłacie produktowej lub składa sprawozdania nierzetelne,
podlega karze grzywny.
Art. 38.
Sprzedawca detaliczny akumulatorów ołowiowych (kwasowych), który:
1)
nie przyjmuje zużytego akumulatora lub nie zwraca opłaty depozytowej, lub
2)
nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o systemie zbiórki zużytych akumulatorów,
podlega karze grzywny.
Art. 39.
Przedsiębiorca lub importer wprowadzający do obrotu akumulatory ołowiowe (kwasowe),
który:
1)
nie dołącza do akumulatorów ołowiowych (kwasowych) informacji o warunkach i trybie
zwrotu zużytych akumulatorów oraz o punktach systemu zbiórki odpadu,
2)
nie odbiera od sprzedawców detalicznych lub z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej
zużytych akumulatorów,
podlega karze grzywny.
Art. 40.
Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-39 następuje w trybie przepisów o
postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 41.
W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w załączniku nr 6 „Wykaz wyrobów akcyzowych” skreśla się poz. 20 „Opakowania z tworzyw
sztucznych, w tym również zastosowane do towarów w nich importowanych”.
Art. 42.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 12 w brzmieniu:
„
12)
kontrola przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania
niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.
”
Art. 43.
Do dnia 1 stycznia 2003 r. kapitał zakładowy spółek akcyjnych-organizacji odzysku
może wynosić 500 tys. zł.
Art. 44.
1.
Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wprowadza na rynek krajowy produkty
w opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w
załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania zgłosić ten fakt marszałkowi
województwa, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 9 ust. 4.
Art. 45.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2004 r. w stosunku do przedsiębiorców,
którzy w 2000 r. spełnili łącznie następujące warunki:
1)
osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych
poniżej 500 tys. zł,
2)
nie dokonywali do dnia 31 grudnia 2000 r. importu towarów używanych lub odpadów, z
zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
Przedsiębiorca, który osiągnie w 2001 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów
i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu
towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2002 r.
3.
Przedsiębiorca, który osiągnie w 2002 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów
i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu
towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2003 r.
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Załącznik nr 1 - Rodzaje opakowań
|
Załącznik nr 2 - Rodzaje produktów
|
*
Dotyczy również substancji zubożających warstwę ozonową, stosowanych jako czynniki
spieniające w izolacji.
Załącznik nr 3 - Rodzaje pozostałych produktów
|
Załącznik nr 4 - Docelowe procentowe poziomy odzysku i recyklingu dla odpadów opakowaniowych i poużytkowych w stosunku do masy lub ilości wprowadzonych na rynek krajowy, w drodze sprzedaży lub importu, opakowań i produktów
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1)
Poziom odzysku i recyklingu do uzyskania w skali kraju (nie dotyczy przedsiębiorców).
2)
Dotyczy również substancji zubożających warstwę ozonową, stosowanych jako czynniki
spieniające w izolacji.
3)
Nie dotyczy ogniw cynkowo-węglowych i alkalicznych.
4)
Dotyczy olejów przepracowanych poddanych regeneracji.