Obwieszczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegoz dnia 12 listopada 1999 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie dóbr kultury
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury
- Rozdział I - Przepisy ogólne
- Rozdział II - Przedmiot ochrony
- Rozdział III - Organy ochrony dóbr kultury
- Rozdział IV - Rejestr zabytków
- Rozdział V - Zakres ochrony zabytków
- Rozdział VI - Użytkowanie zabytków nieruchomych
- Rozdział VII - Wywóz dóbr kultury za granicę
- Rozdział VIII - (skreślony).
- Rozdział IX - Kolekcja
- Rozdział X - (skreślony).
- Rozdział XI - Udostępnianie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach
- Rozdział XII - Opieka społeczna nad zabytkami
- Rozdział XIII - Przepisy karne
- Rozdział XIV - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 149 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach ,
2)
ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ,
3)
ustawą z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach
szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach ,
5)
ustawą z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zmianie niektórych ustaw normujących funkcjonowanie
gospodarki i administracji publicznej ,
6)
ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach ,
7)
ustawą z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny ,
8)
ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ,
9)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
i zmian wynikających z przepisów wydanych przed dniem ogłoszenia jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 73 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury , który stanowi:
„
Art. 73.
1a)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach (Dz. U. Nr 56, poz. 322), która weszła w życie z dniem 23 września 1990 r..
Kto uszkodzi lub zniszczy zabytek, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5 i grzywny.
2b)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie a)..
Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do 6 miesięcy
albo grzywny.
”
;
2)
art. 57 i 60 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach , które stanowią:
„
Art. 57.
1.
Organy prowadzące na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury
i o muzeach (Dz. U. Nr 10, poz. 48) rejestr zabytków sporządzą i przekażą dane oraz
dokumentację dotyczące materiałów archiwalnych zarejestrowanych w rejestrze zabytków
- Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych.
2.
Materiały archiwalne, o których mowa w ust. 1, wpisane dotychczas do rejestru zabytków
ulegają skreśleniu z tego rejestru i podlegają wpisowi odpowiednio do właściwego rejestru,
zgodnie z przepisami ustawy.
3.
Termin i tryb przekazania Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych danych i dokumentacji,
o których mowa w ust. 1, określają Ministrowie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki
oraz Kultury i Sztuki.
4.
W stosunku do materiałów archiwalnych znajdujących się w rejestrze zabytków do chwili
przekazania danych i dokumentacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy o ochronie zabytków.
”
„
Art. 60.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.
”
;
3)
art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów
wykonawczych , które stanowią:
„
Art. 80.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
”
;
4)
art. 47 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w
ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o
zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 47.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.
”
;
5)
art. 2 ustawy z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie ustawy o ochronie dóbr kultury i o
muzeach , który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 84 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zmianie niektórych ustaw normujących funkcjonowanie
gospodarki i administracji publicznej , który stanowi:
„
Art. 84.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.
9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.
66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą
w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem
wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej
z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą
i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr
106, poz. 488).
”
;
7)
art. 39 i 40 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach , które stanowią:
„
Art. 39.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy zachowują moc
dotychczasowe przepisy wykonawcze dotyczące muzeów, wydane na podstawie ustawy wymienionej
w art. 35, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
Art. 40.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
8)
art. 5 § 1 pkt 8 i art. 18 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające
Kodeks karny , które stanowią:
Art. 5. § 1. Pozostawia się w mocy następujące przepisy:
„
8)
art. 74 ust. 3 i art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury
(Dz. U. Nr 10, poz. 48, z 1983 r. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r.
Nr 34, poz. 198 i Nr 56, poz. 322, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i z 1997 r. Nr 5, poz.
24),
”
„
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.
”
;
9)
art. 242 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami , który stanowi:
„
Art. 242.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
”
;
10)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
11)
art. 105 i art. 110 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające
ustawy reformujące administrację publiczną , które stanowią:
„
Art. 105.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienionych ustawą
kompetencyjną, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 1999 r., zachowują moc dotychczasowe
akty wykonawcze, o ile nie są sprzeczne z ustawami.
”
„
Art. 110.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 108, który wchodzi w życie
z dniem 1 stycznia 1999 r.
”
a)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie
ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach (Dz. U. Nr 56, poz. 322), która weszła
w życie z dniem 23 września 1990 r.
b)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie a).
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury1)Tytuł ustawy w brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24), która weszła w życie z dniem 4 lutego 1997 r.
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach (Dz. U. Nr 56, poz. 322), która weszła w życie z dniem 23 września 1990 r..
1.
Dobra kultury są bogactwem narodowym i powinny być chronione przez wszystkich obywateli.
23)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 ), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r..
Organy rządowe i samorządowe są zobowiązane do zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych
i finansowych dla ochrony dóbr kultury.
3.
Obowiązkiem właścicieli i użytkowników jest utrzymanie należących do nich dóbr kultury
we właściwym stanie.
Art. 2.
Dobrem kultury w rozumieniu ustawy jest każdy przedmiot ruchomy lub nieruchomy, dawny
lub współczesny, mający znaczenie dla dziedzictwa i rozwoju kulturalnego ze względu
na jego wartość historyczną, naukową lub artystyczną.
Art. 3.
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Celem ochrony dóbr kultury jest ich zachowanie, należyte utrzymanie oraz społecznie
celowe wykorzystanie i udostępnienie dla celów naukowych, dydaktycznych i wychowawczych,
tak aby służyły nauce oraz popularyzacji wiedzy i sztuki, stanowiły trwały element
rozwoju kultury i były czynnym składnikiem życia współczesnego społeczeństwa.
2.
Ochrona dóbr kultury polega na zabezpieczeniu ich przed zniszczeniem, uszkodzeniem,
dewastacją, zaginięciem lub wywozem za granicę, na zapewnieniu im warunków trwałego
zachowania, na opracowaniu dokumentacji naukowej, ewidencji i rejestracji oraz na
ich konserwacji, restauracji lub odbudowie, opartych na zasadach naukowych.
Rozdział II
Przedmiot ochrony
Art. 4.1 orzeczenie
Ochronie prawnej, przewidzianej w przepisach ustawy, podlegają następujące dobra kultury,
zwane w ustawie „zabytkami”:
1)
wpisane do rejestru zabytków,
25)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1.)
wpisane w muzeach do inwentarza i wchodzące w skład bibliotek, z wyjątkiem materiałów
wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego, których ochronę regulują odrębne
przepisy,
36)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. Nr 38, poz. 173), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.)
inne, jeżeli ich charakter zabytkowy jest oczywisty, o ile nie podlegają ochronie
na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 57)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 6..
Pod względem rzeczowym przedmiotem ochrony mogą być w szczególności:
1)
dzieła budownictwa, urbanistyki i architektury, niezależnie od ich stanu zachowania,
jak historyczne założenia urbanistyczne miast i osiedli, parki i ogrody dekoracyjne,
cmentarze, budowle i ich wnętrza wraz z otoczeniem oraz zespoły budowlane o wartości
architektonicznej, a także budowle mające znaczenie dla historii budownictwa;
2)
obiekty etnograficzne, jak typowe układy zabudowy osiedli wiejskich i budowle wiejskie
szczególnie charakterystyczne oraz wszelkie urządzenia, narzędzia i przedmioty będące
świadectwem gospodarki, twórczości artystycznej, pojęć, obyczajów i innych dziedzin
kultury ludowej;
3)
dzieła sztuk plastycznych - rzeźby, malarstwa, dekoracji, grafiki i iluminatorstwa,
rzemiosł artystycznych, broni, strojów, numizmatyki i sfragistyki;
4)
pamiątki historyczne, jak militaria ruchome, pola bitew, miejsca upamiętnione walkami
o niepodległość i sprawiedliwość społeczną, obozy zagłady oraz inne tereny, budowle
i przedmioty związane z ważnymi wydarzeniami historycznymi lub z działalnością instytucji
i wybitnych osobistości historycznych;
5)
obiekty archeologiczne i paleontologiczne, jak ślady terenowe pierwotnego osadnictwa
i działalności człowieka, jaskinie, kopalnie pradziejowe, grodziska, cmentarzyska,
kurhany oraz wszelkie wytwory dawnych kultur;
6)
obiekty techniki i kultury materialnej, jak stare kopalnie, huty, warsztaty, budowle,
konstrukcje, urządzenia, środki transportu, maszyny, narzędzia, instrumenty naukowe
i wyroby szczególnie charakterystyczne dla dawnych i nowoczesnych form gospodarki,
techniki i nauki, gdy są unikatami lub wiążą się z ważnymi etapami postępu technicznego;
7)
rzadkie okazy przyrody żywej lub martwej, jeżeli nie podlegają przepisom o ochronie
przyrody;
8)
materiały biblioteczne, jak rękopisy, autografy, iluminacje, starodruki, pierwodruki,
druki-unikaty i inne cymelia, mapy, plany, nuty, ryciny, inne zapisy obrazu lub dźwięku,
instrumentaria, oprawy;
98)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 6.)
kolekcje i zbiory, posiadające wartość artystyczną lub historyczną jako całość, niezależnie
od rodzaju i wartości poszczególnych składników, jeżeli nie wchodzą w skład narodowego
zasobu archiwalnego;
10)
pracownie i warsztaty wybitnych twórców i działaczy, jak również dokumenty i przedmioty
związane z ich życiem i działalnością;
11)
inne przedmioty nieruchome i ruchome, zasługujące na trwałe zachowanie ze względu
na ich wartość naukową, artystyczną lub kulturalną;
129)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 2.)
krajobraz kulturowy w formie ustanawianych stref ochrony konserwatorskiej, rezerwatów
i parków kulturowych.
Art. 6.
110)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2..
Zabytki nieruchome o szczególnej wartości dla kultury narodowej mogą być na wniosek
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. uznane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za pomniki historii.
212)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2..
Pomniki historii przedstawiane są Komitetowi Dziedzictwa Światowego w celu wpisania
na „Listę dziedzictwa światowego” i objęcia ich ochroną na podstawie Konwencji w sprawie
ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętej w Paryżu w dniu
16 listopada 1972 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 32, poz. 190 i 191).
3.
Organizację i sposób ochrony pomników historii określi minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. w drodze rozporządzenia.
Rozdział III
Organy ochrony dóbr kultury13)Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 35 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1.
Art. 714)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Naczelny nadzór nad ochroną dóbr kultury należy do ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r..
Art. 7a15)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
Służbą Ochrony Zabytków kieruje Generalny Konserwator Zabytków, który jest centralnym
organem administracji rządowej.
2.
Generalnego Konserwatora Zabytków powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga..
3.
Zastępcę Generalnego Konserwatora Zabytków powołuje i odwołuje minister właściwy do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga., na wniosek Generalnego Konserwatora Zabytków.
4.
Generalny Konserwator Zabytków kieruje Służbą Ochrony Zabytków przy pomocy Urzędu
Generalnego Konserwatora Zabytków.
5.
Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga., w drodze rozporządzenia, nadaje statut Urzędowi Generalnego Konserwatora Zabytków.
Art. 817)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
Ochronę dóbr kultury sprawują następujące organy:
1)
minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga.,
2)
Generalny Konserwator Zabytków,
3)
wojewoda, przy pomocy wojewódzkiego konserwatora zabytków jako kierownika wojewódzkiej
Służby Ochrony Zabytków wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej,
4)
dyrektorzy (kierownicy) muzeów, w stosunku do zabytków znajdujących się w muzeach,
5)
dyrektor Ośrodka Dokumentacji Zabytków, kierujący centralną ewidencją dóbr kultury,
6)
dyrektorzy (kierownicy) jednostek organizacyjnych powołanych do ochrony zabytków,
7)
Biblioteka Narodowa w Warszawie i biblioteki wyznaczone przez ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga. w porozumieniu z właściwymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych) i Polską
Akademią Nauk, w stosunku do zabytkowych materiałów bibliotecznych w zakresie im zleconym.
2.
Wojewódzki konserwator zabytków wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje
Służby Ochrony Zabytków określone w ustawie i przepisach odrębnych.
3.
Wojewódzkiego konserwatora zabytków powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek Generalnego
Konserwatora Zabytków lub za jego zgodą.
4.
Zastępcę wojewódzkiego konserwatora zabytków powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek
wojewódzkiego konserwatora zabytków.
5.
Wojewódzki konserwator zabytków kieruje wojewódzkim oddziałem Służby Ochrony Zabytków.
6.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Służby Ochrony Zabytków,
organem właściwym jest, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, wojewódzki konserwator
zabytków i jako organ wyższego stopnia Generalny Konserwator Zabytków.
7.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków, może tworzyć delegatury
wojewódzkiego oddziału Służby Ochrony Zabytków. Kierownik delegatury może, z upoważnienia
wojewódzkiego konserwatora zabytków, prowadzić sprawy i wydawać na terenie swojego
działania decyzje administracyjne.
8.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub za jego zgodą, może powierzyć
w drodze porozumienia prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego konserwatora
zabytków, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych, gminom i powiatom,
a także związkom gmin i powiatów, położonym na terenie województwa.
9.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga. w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określi, w
drodze rozporządzenia, zasady organizacji wojewódzkich oddziałów Służby Ochrony Zabytków.
Art. 8a18)Dodany przez art. 18 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Ochronę dóbr kultury w zakresie określonym ustawą oraz innymi przepisami sprawują
również organy jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 919)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Bezpośredni nadzór nad państwowymi kolekcjami i zbiorami pozamuzealnymi sprawują minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r., inni ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne
nie posiadające osobowości prawnej, stosownie do swojego zakresu działania.
Art. 1020)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 2..
121)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. powołuje i odwołuje organy opiniodawcze do zagadnień związanych z ochroną dziedzictwa
kulturowego, a także specjalistów z określonych dziedzin ochrony zabytków jako rzeczoznawców
uprawnionych do wydawania ocen i opinii w danym zakresie wiedzy.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. może również tworzyć specjalistyczne jednostki organizacyjne, powoływane w celu ochrony
zabytków.
3.
Jednostki, o których mowa w ust. 2, działają na podstawie statutu nadawanego im przez
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r..
Art. 1120)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 2..
122)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Obowiązkiem wojewodów i organów jednostek samorządu terytorialnego jest dbałość o
dobra kultury i podejmowanie działań ochronnych oraz uwzględnianie zadań ochrony zabytków,
między innymi w regionalnych i miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego,
w budżetach, w prawie miejscowym i przepisach gminnych.
223)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zmianie niektórych ustaw normujących funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. Nr 106, poz. 496), która weszła w życie w tym zakresie z dniem 1 października 1996 r., oraz przez art. 18 pkt 6 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Regionalne i miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, o których mowa w ust.
1, uzgadniane są z właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków.
324)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 6 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) w gminach, w których nie zostali powołani konserwatorzy
zabytków, obowiązany jest wydawać zarządzenia w celu zabezpieczenia zabytku w nagłych
przypadkach i niezwłocznie zawiadamiać o tym właściwego wojewódzkiego konserwatora
zabytków.
Art. 1225)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
Generalny Konserwator Zabytków może powierzyć, w drodze porozumienia, dyrektorom (kierownikom)
instytucji kultury, dla których organizatorem jest minister właściwy do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga., wykonywanie określonych zadań w sprawach ochrony zabytków, w tym wydawanie decyzji
administracyjnych.
2.
Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, wymaga zgody ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga..
3.
Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub za jego zgodą, może powierzyć
w drodze porozumienia prowadzenie, w jego imieniu, niektórych spraw z zakresu swojej
właściwości, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, dyrektorom (kierownikom) muzeów
lub bibliotek oraz dyrektorom (kierownikom) specjalistycznych jednostek organizacyjnych
powołanych w celu ochrony dóbr kultury.
4.
Powierzenie spraw, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, na rzecz dyrektorów
(kierowników) muzeów lub bibliotek oraz dyrektorów (kierowników) jednostek organizacyjnych,
o których mowa w ust. 3, może nastąpić za zgodą właściwego dla tych muzeów, bibliotek
lub jednostek organizatora bądź organu nadzoru.
Rozdział IV
Rejestr zabytków
Art. 13.
126)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 8 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Wojewódzki konserwator zabytków prowadzi rejestr zabytków znajdujących się na terenie
województwa.
227)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 8 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zarządy gmin są zobowiązane do prowadzenia ewidencji dóbr kultury nie wpisanych do
rejestru zabytków, a znajdujących się na terenie ich działania.
Art. 14.
1.
Dobra kultury nieruchome, ruchome oraz kolekcje wpisuje się do rejestru zabytków na
podstawie decyzji:
128)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 3.)
wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydanej z urzędu lub na wniosek właściciela dobra
kultury, jego użytkownika, bądź właściwego organu powiatu lub gminy,
228)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 3.)
Generalnego Konserwatora Zabytków.
229)Skreślony przez art. 56 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 6, następnie dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2..
Do rejestru zabytków nie wpisuje się przedmiotów znajdujących się w muzeach i bibliotekach.
Art. 15.
130)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 10 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Wpisanie nieruchomości lub jej części do rejestru zabytków ujawnia się w księdze wieczystej
danej nieruchomości na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków.
2.
Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej albo jeżeli księga wieczysta zaginęła
lub uległa zniszczeniu, wniosek wraz z dokumentami stanowiącymi jego podstawę składa
się do zbioru dokumentów danej nieruchomości ze skutkami wpisu do księgi wieczystej.
4.
Wnioski i wpisy, o których mowa w ust. 1 i 2, wolne są od opłat sądowych.
Art. 16.
1.
Zabytek, który utracił swą wartość zabytkową wskutek całkowitego zniszczenia albo
którego wartość zabytkowa została zdyskwalifikowana wobec nowych ustaleń naukowych,
jak również zabytek wywieziony na stałe za granicę zostaje skreślony z rejestru zabytków.
232)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 3..
O skreśleniu zabytku z rejestru decyduje Generalny Konserwator Zabytków, a w przypadku
powołania właściwej specjalistycznej jednostki organizacyjnej, o której mowa w art.
10 ust. 2, Generalny Konserwator Zabytków po zasięgnięciu opinii tej jednostki.
3.
W razie skreślenia zabytku nieruchomego z rejestru, wykreśla się wpis w księdze wieczystej
lub składa się odpis decyzji o skreśleniu z rejestru do zbioru dokumentów danej nieruchomości.
Art. 1733)W brzmieniu ustalonym przez art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1989 r., i przez art. 18 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r., w drodze rozporządzenia, określi tryb postępowania w sprawie wpisywania zabytków
do rejestru i skreślania ich z rejestru oraz sposób prowadzenia rejestru zabytków
i centralnej ewidencji dóbr kultury.
Rozdział V
Zakres ochrony zabytków
Art. 18.
Organy służby konserwatorskiej w czasie uzgodnionym z właścicielem (użytkownikiem)
mają prawo badania przedmiotów o przypuszczalnej wartości historycznej, naukowej lub
artystycznej w miejscu, gdzie się znajdują, w celu stwierdzenia, czy stanowią dobro
kultury, stwierdzenia stanu ich zachowania albo sporządzenia dokumentacji.
Art. 1934)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Starosta ma prawo umieszczać na zabytkach nieruchomych odpowiednie znaki lub napisy.
Art. 2035)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 2, przez art. 7 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Ze względu na ochronę zabytkowych układów urbanistycznych i zabytkowych zespołów budowlanych,
wpisanych do rejestru zabytków, starostowie, na wniosek wojewódzkich konserwatorów
zabytków, mogą określić warunki działalności budowlanej na ich terenie lub zarządzić
usunięcie, uporządkowanie albo przebudowę poszczególnych budynków lub wydać inne stosowne
zarządzenia.
Art. 2136)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 2..1 orzeczenie
137)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 15 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Wszelkie prace i roboty przy zabytkach oraz prace archeologiczne i wykopaliskowe wolno
prowadzić tylko za zezwoleniem właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.
238)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 15 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. określi zasady i tryb udzielania i cofania zezwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich
oraz warunki ich prowadzenia, jak również kwalifikacje osób, które mają prawo prowadzenia
tej działalności. Przepisy dotyczące prac przy zabytkach nieruchomych minister właściwy
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. wydaje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej39)Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy
wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej
(Dz. U. Nr 106, poz. 497), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., oraz z
art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 12 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11 jako pierwsza
i art. 1 pkt 3 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 11 jako druga. a dotyczące prac archeologicznych i wykopaliskowych - w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw rolnictwa40)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 17 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza. oraz ministrem właściwym do spraw środowiska41)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 23 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza..
Art. 22.
142)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 2 i art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Osoby prowadzące roboty budowlane i ziemne w razie ujawnienia przedmiotu, który posiada
cechy zabytku, obowiązane są niezwłocznie zawiadomić o tym zarząd właściwej gminy
lub zarząd właściwego powiatu i właściwego konserwatora zabytków. Jednocześnie obowiązane
są zabezpieczyć odkryty przedmiot i wstrzymać wszelkie roboty, mogące go uszkodzić
lub zniszczyć, do czasu wydania przez wojewódzkiego konserwatora zabytków odpowiednich
zarządzeń.
2.
Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być doręczone nie później niż trzeciego
dnia od otrzymania zawiadomienia o odkryciu.
3.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 2, zarządzenie nie zostanie doręczone, przerwane
roboty mogą być podjęte.
Art. 23.
1.
Badania architektoniczne i archeologiczne na nieruchomości nie stanowiącej własności
Państwa prowadzi się po uprzednim porozumieniu z właścicielem albo użytkownikiem.
243)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 18 pkt 17 ustawy wymienionej w przypisie 3..
W razie niemożności uzyskania zgody właściciela stosuje się odpowiednie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami .
3.
Za szkody wyrządzone w związku z zabezpieczeniem stanowisk archeologicznych oraz badaniami
architektonicznymi lub archeologicznymi należy się odszkodowanie od zlecającego prace
zabezpieczające lub badawcze.
4.
W razie niedojścia do porozumienia co do wysokości odszkodowania, wysokość jego ustalona
będzie w trybie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 2.
544)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2..
Tryb finansowania badań archeologicznych na terenie inwestycji określi minister właściwy
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych45)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza..
6.
Badania archeologiczne na terenach obszarów górniczych mogą być prowadzone po uprzednim
uzgodnieniu miejsca i zakresu tych badań z właściwym zakładem górniczym.
Art. 24.
1.
Wykopaliska i znaleziska archeologiczne stanowią własność Państwa.
2.
Przedmioty ruchome wymienione w ust. 1 wojewódzki konserwator zabytków przekazuje
po ustaleniu ich charakteru zabytkowego do właściwego muzeum lub innej placówki naukowej.
346)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 18 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Znalazca przedmiotu archeologicznego lub odkrywca wykopaliska obowiązani są zawiadomić
niezwłocznie o znalezieniu lub odkryciu właściwego konserwatora zabytków albo zarząd
właściwej gminy lub powiatu bądź też muzeum lub placówkę archeologiczną oraz zabezpieczyć
znaleziony przedmiot lub odkryte wykopalisko. Osobom tym przysługuje prawo do nagrody
od Państwa, jeżeli dopełniły tego obowiązku.
447)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 18 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zarząd gminy lub powiatu, muzeum lub placówka archeologiczna obowiązane są po otrzymaniu
wiadomości o znalezieniu lub odkryciu (ust. 3) niezwłocznie zawiadomić o tym wojewódzkiego
konserwatora zabytków.
5.
Tryb udzielania nagród, ich rodzaje i wysokość określi minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. w drodze rozporządzenia.
Art. 25.
148)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Właściciel i użytkownik zabytku, w zakresie określonym przepisami prawa, obowiązany
jest dbać o jego zachowanie, a w szczególności:
1)
zabezpieczyć przed zniszczeniem, uszkodzeniem i dewastacją,
2)
niezwłocznie zawiadomić właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków o wydarzeniach
mogących mieć wpływ ujemny na stan i zachowanie zabytku,
3)
zawiadomić w ciągu jednego miesiąca wojewódzkiego konserwatora zabytków o przejściu
własności zabytku na inną osobę lub o oddaniu zabytku nieruchomego w całości lub w
części w użytkowanie, najem lub dzierżawę.
2.
Ponadto właściciel zarejestrowanego zabytku ruchomego obowiązany jest:
1)
zawiadomić w ciągu jednego miesiąca wojewódzkiego konserwatora zabytków o zmianie
miejsca przechowania zabytku ruchomego,
2)
na podstawie decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków użyczyć zabytek dla celów
wystawienniczych lub badawczych na okres nie dłuższy od sześciu miesięcy w ciągu każdych
pięciu lat.
Art. 26.
1.
Właścicielowi zabytku ruchomego, zgłoszonego na jego wniosek do rejestru zabytków,
oraz jego następcom prawnym służą następujące uprawnienia:
1)
zabytek może być konserwowany na koszt Państwa,
2)
przejście własności zabytku ruchomego w drodze spadku, darowizny lub zapisu wolne
jest od podatku od nabycia praw majątkowych,
3)
zabytek nie podlega przejęciu na własność Państwa na podstawie art. 33.
2.
W razie uchylenia się właściciela zabytku od obowiązków wymienionych w art. 25 wojewódzki
konserwator zabytków może wydać decyzję o pozbawieniu go w całości lub w części uprawnień,
wynikających z ust. 1.
Art. 27.
149)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Bez zezwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków nie wolno zabytków przerabiać,
odnawiać, rekonstruować, konserwować, zabudowywać, odbudowywać, zdobić, uzupełniać,
rozkopywać ani dokonywać żadnych innych zmian.
2.
Bez zezwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków nie wolno przemieszczać
zabytków nieruchomych z naruszeniem skomponowanego lub ustalonego tradycją układu
terenowego ani też przenosić lub wynosić zabytków ruchomych z naruszeniem skomponowanych
lub ustalonych tradycją wnętrz budownictwa świeckiego i sakralnego.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się również do robót mogących przyczynić się do zeszpecenia
otoczenia zabytku nieruchomego lub widoku na ten zabytek.
4.
Udzielenie zezwolenia na roboty wymienione w ust. 1-3 wojewódzki konserwator zabytków
może uzależnić od wykonania badań i dokumentacji zabytku.
Art. 28.
1.
Właściwy wojewódzki konserwator zabytków może:
1)
wstrzymać wszelkie czynności podjęte bez zachowania przepisów art. 27,
2)
nakazać przywrócenie zabytku lub jego otoczenia do poprzedniego stanu na koszt osoby,
która naruszyła te przepisy.
2.
Dochodzenie kosztów związanych z przywróceniem obiektu do poprzedniego stanu odbywa
się w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych.
Art. 29.
1.
Przepis art. 28 ust. 1 pkt 1 stosuje się również do dóbr kultury jeszcze nie wpisanych
do rejestru zabytków, jeżeli istnieją podstawy do takiego wpisu.
2.
Wydane na podstawie ust. 1 zarządzenia o wstrzymaniu robót tracą moc z samego prawa,
jeżeli w ciągu trzech miesięcy od ich wydania nie nastąpi wpis do rejestru zabytków.
Art. 30.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków, uznając potrzebę przeprowadzenia konserwacji zabytku,
może nakazać właścicielowi lub użytkownikowi dokonanie robót konserwatorskich w określonym
terminie. W stosunku do zabytku nieruchomego wojewódzki konserwator zabytków działa
w porozumieniu z organami nadzoru budowlanego.
250)W brzmieniu ustalonym przez art. 23 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 33 jako pierwsza..
Zasady pokrywania kosztów konserwacji i remontów obiektów zabytkowych, będących własnością
Państwa, określi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r..
Art. 31.
1.
Właściciel lub użytkownik zabytku nie stanowiącego własności Państwa powinien w terminie
jednego miesiąca od dnia doręczenia nakazu (art. 30 ust. 1) oświadczyć na piśmie,
czy wykona nakazane roboty we własnym zakresie i na własny koszt.
2.
Wykonanie robót ze środków państwowych może nastąpić, gdy właściciel nie złoży oświadczenia
przewidzianego w ust. 1 lub nie rozpocznie, lub nie zakończy robót w wyznaczonym terminie,
albo też jeżeli prowadzi roboty w sposób opieszały, wykluczający zakończenie robót
w wyznaczonym terminie. Decyzja wojewódzkiego konserwatora zabytków jest natychmiast
wykonalna.
3.
Dochodzenie kosztów wyłożonych na roboty odbywa się w trybie przewidzianym w art.
28 ust. 2.
4.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności jeżeli roboty konserwatorskie nie
przynoszą korzyści z punktu widzenia gospodarczego, może uznać wyłożone przez Państwo
koszty w całości lub w części za dotację bezzwrotną.
Art. 3251)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Wierzytelność Państwa z tytułu robót wymienionych w art. 31 ust. 2, prowadzonych przy
zabytkach nieruchomych, nie stanowiących jego własności, zabezpiecza się, na wniosek
wojewódzkiego konserwatora zabytków, w formie hipoteki przymusowej.
Art. 33.
Jeżeli właściciel zabytku, a w razie nieustalenia właściciela lub miejsca jego pobytu
- użytkownik zabytku nie przestrzega przepisu art. 25 albo jeżeli interes publiczny
wymaga przejęcia na własność Państwa zabytku o szczególnej wartości historycznej,
naukowej, artystycznej w celu udostępnienia zabytku ogółowi, zabytek może być przejęty
na własność Państwa.
Art. 34.
152)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 20 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Przejęcie na własność Państwa zabytku nieruchomego następuje w trybie przepisów ustawy,
o której mowa w art. 23 ust. 2, na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków lub
starosty.
2.
Przejęcia na własność Państwa zabytku ruchomego dokonuje wojewódzki konserwator zabytków
za odszkodowaniem w wysokości wartości zabytku.
3.
Szczegółowy tryb postępowania przy przejmowaniu na własność Państwa zabytków ruchomych,
organizację i sposób powoływania komisji odszkodowawczych oraz sposób ustalania wartości
przedmiotów określi w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych45)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza..
Art. 35.
Art. 36.
Osoba, która otrzymała zarejestrowany zabytek w drodze spadku, darowizny lub zapisu,
obowiązana jest zawiadomić o tym wojewódzkiego konserwatora zabytków właściwego dla
miejsca, gdzie znajduje się zabytek, w ciągu trzech miesięcy od daty objęcia go w
posiadanie.
Art. 3754)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 21 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
W razie uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub wywiezienia dobra kultury
bez zezwolenia za granicę bądź też niezapewnienia dobru kultury, pomimo wezwania ze
strony organu służby konserwatorskiej, należytych warunków konserwacji, starosta z
urzędu lub na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków wydaje decyzję o zabezpieczeniu
tego dobra kultury w formie ustanowienia tymczasowego zajęcia aż do chwili usunięcia
niebezpieczeństwa.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nieruchomych dóbr kultury nie wpisanych do rejestru
zabytków.
3.
Tymczasowe zajęcie polega na przeniesieniu ruchomego dobra kultury, w zależności od
przedmiotu, do muzeum, archiwum lub biblioteki, w stosunku zaś do zabytku nieruchomego
na oddaniu go w zarząd gminie bądź innym właściwym organom samorządu województwa lub
powiatu.
Rozdział VI
Użytkowanie zabytków nieruchomych
Art. 38.
1.
Zabytek nieruchomy może być użytkowany wyłącznie w sposób zgodny z zasadami opieki
nad zabytkami i w sposób odpowiadający jego wartości zabytkowej.
255)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 22 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Dla zapewnienia realizacji przepisu ust. 1 organy, do których należy dyspozycja gruntami,
budynkami lub lokalami, obowiązane są w stosunku do obiektów zabytkowych działać w
porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.
356)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 22 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Użytkownicy obiektów zabytkowych stanowiących własność Państwa lub jednostek samorządu
terytorialnego składają zobowiązanie należytego ich utrzymania, konserwacji i opieki
nad nimi.
Art. 3957)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 23 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Jeżeli zabytek będący własnością Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego użytkowany
jest w sposób nie odpowiadający jego wartości zabytkowej, może być przez właściwe
organy przekazany innemu użytkownikowi.
Art. 4058)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 24 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
W celu zapewnienia należytej ochrony i właściwego wykorzystania zabytków nieruchomych
osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości
prawnej powinny dążyć do ich zagospodarowania na cele użytkowe.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga. określi, w drodze rozporządzenia, warunki wykorzystania zabytków nieruchomych na
cele użytkowe oraz zasady i tryb przyznawania dotacji z budżetu państwa przeznaczonych
dla użytkowników zabytków, prowadzących prace remontowe i konserwatorskie przy tych
zabytkach.
Rozdział VII
Wywóz dóbr kultury za granicę
Art. 41.
1.
Wywóz dóbr kultury za granicę jest zakazany.
259)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz art. 18 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 3..
W wyjątkowych przypadkach, po stwierdzeniu, że brak danego przedmiotu nie spowoduje
uszczerbku dla dorobku kultury narodowej, Generalny Konserwator Zabytków po zasięgnięciu
opinii organów, o których mowa w art. 10 ust. 1, może zezwolić na jego wywóz za granicę
na stałe.
360)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Generalny Konserwator Zabytków może zezwolić na czasowy wywóz dobra kultury za granicę
z zastrzeżeniem jego zwrotu w określonym terminie.
4.
Uprawnienia przewidziane w ust. 3 minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. może przekazać w drodze rozporządzenia odpowiednim organom służby konserwatorskiej.
Art. 42.
1.
Nie podlegają zakazowi wywozu:
161)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 7 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 6.)
przedmioty wymienione w art. 5, o ile wojewódzki konserwator zabytków, Biblioteka
Narodowa w Warszawie - każdy z tych organów w swoim zakresie działania - stwierdzi,
że nie posiadają charakteru dobra kultury w rozumieniu art. 2,
2)
dzieła twórców żyjących,
3)
dzieła rzemiosła i przemysłu artystycznego wytworzone po dniu 9 maja 1945 r.,
4)
materiały biblioteczne, wydane po dniu 9 maja 1945 r.,
5)
dobra kultury przywiezione z zagranicy przez osoby korzystające z przywilejów i immunitetów
dyplomatycznych, jak również w celu urządzenia wnętrz, pomieszczeń służbowych obcych
przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych,
6)
dobra kultury przywiezione do kraju z zastrzeżeniem wywozu.
262)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 6..
Charakter dzieł wymienionych w ust. 1 pkt 1-3 powinien być stwierdzony odpowiednim
zaświadczeniem wojewódzkiego konserwatora zabytków lub Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Art. 43.
Przepisy art. 41 i 42 nie naruszają innych przepisów ograniczających obrót towarowy
z za granicą.
Art. 44.
Tryb zgłaszania wniosków oraz wydawania zezwoleń i zaświadczeń na wywóz za granicę
dóbr kultury określa minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r..
Rozdział IX
Kolekcja
Art. 55.
Kolekcja (zbiór) jest to zespół ruchomych dóbr kultury, przechowywanych w jednym miejscu
i nie stanowiący muzeum.
Art. 5664)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 6..
Właściciel kolekcji wpisanej na jego wniosek do rejestru zabytków, z wyjątkiem kolekcji
materiałów archiwalnych, wpisanej do rejestru niepaństwowych materiałów archiwalnych,
jest uprawniony do następujących świadczeń ze strony muzeów państwowych:
1)
ustalania autorstwa (atrybucji) przedmiotów kolekcji,
2)
stwierdzania stanu zachowania przedmiotów kolekcji i udzielania zaleceń konserwatorskich,
3)
pomocy w prowadzeniu naukowej inwentaryzacji i naukowym opracowaniu przedmiotów kolekcji,
4)
zabezpieczenia kolekcji lub jej poszczególnych przedmiotów.
Art. 57.
Muzeum zapewni właścicielowi kolekcji w całości lub w części złożonej do depozytu
albo znajdującej się w przechowaniu muzeum:
1)
zabezpieczenie kolekcji w czasie trwania transportu i przechowywania w muzeum,
2)
konserwację kolekcji na koszt muzeum, jeżeli muzeum uzna to za wskazane, a właściciel
wyrazi zgodę.
Art. 58.
Właścicielowi kolekcji wpisanej do rejestru zabytków służy prawo korzystania z pomocy
państwowych antykwariatów w poszukiwaniu kolekcjonowanych przedmiotów.
Art. 59.
Do kolekcji wpisanych do rejestru oraz przedmiotów wchodzących w jej skład mają odpowiednie
zastosowanie przepisy art. 25 i 26.
Art. 60.
Właściciel kolekcji wpisanej do rejestru zabytków jest obowiązany zapewnić jej właściwe
warunki przechowywania i udostępniać ją dla badań naukowych w uzgodnionym z nim czasie.
Rozdział X
(skreślony).65)Przez art. 35 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1.
Art. 61-62.
Art. 63.
Art. 64-66.
Rozdział XI
Udostępnianie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach67)Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1.
Art. 6768)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Zabytki nieruchome powinny być udostępniane społeczeństwu i wykorzystywane dla celów
naukowych i dydaktyczno-oświatowych.
Art. 68.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. ustala w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych)
wykaz zabytków nieruchomych dostępnych dla publiczności, czas ich zwiedzania oraz
wykorzystywania dla celów dydaktyczno-oświatowych, uwzględniając uzasadnione interesy
ich użytkowników.
Art. 69.
Rozdział XII
Opieka społeczna nad zabytkami
Art. 70.
1.
Dla należytego utrzymania i zachowania zabytków oraz upowszechnienia ich wartości
wychowawczych i dydaktycznych ustanawia się społeczną opiekę nad zabytkami jako wyraz
troski społeczeństwa o pamiątki przeszłości, które przetrwały do naszych czasów oraz
powinny być zachowane i przekazane przyszłym pokoleniom.
270)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 26 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Społecznym opiekunem zabytków może być osoba fizyczna lub prawna, jak również zespoły
osób, zorganizowane w instytucjach, organizacjach, stowarzyszeniach lub szkołach,
wykazujące się zainteresowaniem dla wybranego przez siebie zabytku albo grupy zabytków
powierzonych ich opiece przez zarząd powiatu.
Art. 71.
Szczegółowy zakres, organizację i formy działania społecznej opieki nad zabytkami
określi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r..
Art. 72.
1.
Za zasługi położone dla ochrony dóbr kultury ustanawia się odznakę pod nazwą „Za opiekę
nad zabytkami”.
271)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Odznakę nadaje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. z urzędu lub na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków osobom zasłużonym w społecznej
opiece nad dobrami kultury lub w działalności konserwatorskiej.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego11)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r. określi szczegółowe zasady nadawania odznaki, tryb przedstawiania wniosków o jej
nadanie, wzór rysunkowy i wymiar odznaki oraz tryb jej wręczania i sposób noszenia.
Rozdział XIII
Przepisy karne
Art. 74.
173)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72..
Kto bez zezwolenia wywozi zabytek za granicę lub po wywiezieniu za granicę nie sprowadza
go do kraju w terminie ustalonym w zezwoleniu,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
274)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72..
Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
3.
Sąd może orzec przepadek zabytku, choćby nie był własnością sprawcy.
Art. 7575)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72..
Kto w celu przeszkodzenia w wykonaniu przez organ służby konserwatorskiej obowiązków
wynikających z niniejszej ustawy utrudnia lub uniemożliwia dostęp do przedmiotów zabytkowych,
udziela świadomie fałszywych informacji lub działa w inny złośliwy sposób,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
Art. 76.
176)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72..
Kto zbywa lub pośredniczy w zbyciu zabytku, a także wykopaliska lub znaleziska archeologicznego,
jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności powinien przypuszczać, że nabywca
zamierza wywieźć je za granicę bez zezwolenia, w razie gdy wywóz lub jego usiłowanie
rzeczywiście nastąpiły,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
Nie podlega karze, kto o transakcji wymienionej w ust. 1 zawiadomił organy służby
konserwatorskiej dostatecznie wcześnie, aby można było zapobiec wywozowi.
Art. 7777)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2..
Kto:
1)
prowadzi prace konserwatorskie albo prace wykopaliskowe bez wymaganego zezwolenia,
2)
prowadząc roboty budowlane lub ziemne nie zawiadomi niezwłocznie wojewódzkiego konserwatora
zabytków o ujawnieniu przedmiotu posiadającego cechy zabytku albo do czasu doręczenia
odpowiednich zarządzeń tego konserwatora nie zabezpieczy odkrytego przedmiotu lub
nie wstrzyma robót mogących go zniszczyć lub uszkodzić,
378)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2.)
znalazł przedmiot archeologiczny lub odkrył wykopalisko i nie zawiadomił o tym w ciągu
jednego miesiąca wojewódzkiego konserwatora zabytków albo zarządu właściwej gminy
lub nie zabezpieczył znalezionego przedmiotu albo odkrytego wykopaliska,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 7879)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Kto będąc właścicielem lub użytkownikiem zabytku:
1)
nie zabezpieczy zabytku przed zniszczeniem, dewastacją lub uszkodzeniem,
2)
nie zawiadomi wojewódzkiego konserwatora zabytków:
a)
o wydarzeniach mogących mieć ujemny wpływ na stan i zachowanie zabytku,
b)
o przejściu własności lub użytkowania zabytku na inną osobę,
c)
o nabyciu zarejestrowanego zabytku w drodze spadku lub zapisu albo
d)
o zmianie miejsca, w którym się znajduje zarejestrowany zabytek ruchomy,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 79.
Art. 80.
Art. 8181)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 ustawy wymienionej w przypisie 2..
Niezależnie od postępowania karnego lub postępowania w sprawach o wykroczenia organy
służby konserwatorskiej mają prawo przywrócić zabytek do poprzedniego stanu i do poprzedniego
miejsca przechowania na koszt sprawcy.
Rozdział XIV
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 82.
Dobra kultury uznane za zabytek na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów są
zabytkami w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 8382)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 6..
Ochrona dóbr kultury znajdujących się w bibliotekach jest uregulowana w odrębnych
przepisach, jednakże mają do nich zastosowanie - z wyjątkiem materiałów archiwalnych
wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego - przepisy art. 18, 41-44 i 73-81
ustawy.
Art. 84.
Art. 85.
1.
Tracą moc przepisy:
1)
rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 1928 r. o opiece
nad zabytkami ,
2)
ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o opiece nad muzeami publicznymi ,
3)
dekretu z dnia 1 marca 1946 r. o rejestracji i zakazie wywozu dzieł sztuki plastycznej
oraz przedmiotów o wartości artystycznej, historycznej lub kulturalnej ,
4)
ogólnych i szczególnych aktów prawnych, o ile są sprzeczne z niniejszą ustawą.
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie ustawy zachowują moc dotychczasowe
przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów wymienionych w ust. 1 ze zmianami
wynikającymi z ustawy.
Art. 86.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.84)Ustawa została ogłoszona 21 lutego 1962 r.
1)
Tytuł ustawy w brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada
1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24), która weszła w życie z dniem 4
lutego 1997 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 1990 r. o zmianie
ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach (Dz. U. Nr 56, poz. 322), która weszła
w życie z dniem 23 września 1990 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668 ), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 2.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym
zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. Nr 38, poz. 173), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1984 r.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 6.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 6.
9)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 94 ustawy z dnia 4
września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141, poz. 943 i z 1998 r.
Nr 162, poz. 1122), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., oraz przez art.
1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji
rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 70, poz. 778), która weszła w życie
z dniem 10 września 1999 r.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2.
13)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie
2 oraz przez art. 35 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1.
15)
Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz w brzmieniu ustalonym
przez art. 18 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 3.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 11
jako druga.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 3.
18)
Dodany przez art. 18 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 3.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 2.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 3.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zmianie
niektórych ustaw normujących funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej
(Dz. U. Nr 106, poz. 496), która weszła w życie w tym zakresie z dniem 1 października
1996 r., oraz przez art. 18 pkt 6 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza
oraz przez art. 18 pkt 6 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 3.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 3.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza
oraz przez art. 18 pkt 8 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 8 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 3.
29)
Skreślony przez art. 56 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 6, następnie dodany przez
art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza
oraz przez art. 18 pkt 10 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
31)
Przez art. 18 pkt 10 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 3.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie
upoważnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 1989 r., i przez art. 18 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie
3.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 3.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 2, przez
art. 7 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt
14 ustawy wymienionej w przypisie 3.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 2.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza
oraz przez art. 18 pkt 15 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 15 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie
3.
39)
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy
wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej
(Dz. U. Nr 106, poz. 497), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., oraz z
art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 12 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11 jako pierwsza
i art. 1 pkt 3 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 11 jako druga.
40)
Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 17 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza.
41)
Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 23 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 2 i art.
7 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 23 jako pierwsza oraz przez art. 18 pkt 16
ustawy wymienionej w przypisie 3.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2
oraz przez art. 18 pkt 17 ustawy wymienionej w przypisie 3.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2.
45)
Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 11
jako pierwsza.
46)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2
oraz przez art. 18 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3.
47)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2
oraz przez art. 18 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3.
48)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 2.
49)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy wymienionej w przypisie 2.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 23 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 33 jako pierwsza.
51)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 3.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 20 ustawy wymienionej w przypisie 3.
53)
Przez art. 235 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
U. Nr 115, poz. 741), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
54)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 21 ustawy wymienionej w przypisie 3.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 22 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie
3.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 22 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie
3.
57)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 23 ustawy wymienionej w przypisie 3.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 24 ustawy wymienionej w przypisie 3.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz art.
18 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 3.
60)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 3.
61)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 7 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 6.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 6.
63)
Przez art. 35 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1.
64)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 6.
65)
Przez art. 35 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 1.
66)
Przez art. 1 pkt 25 ustawy wymienionej w przypisie 2.
67)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie
1.
68)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 1.
69)
Przez art. 35 pkt 10 ustawy wymienionej w przypisie 1.
70)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 26 ustawy wymienionej w przypisie 3.
71)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy wymienionej w przypisie 2.
72)
Utracił moc na podstawie art. 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające
Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 554 i Nr 160, poz. 1083), która weszła w życie z
dniem 1 września 1998 r. Zamieszczony w obwieszczeniu.
73)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez
art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72.
74)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez
art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72.
75)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez
art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72.
76)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy wymienionej w przypisie 2 oraz przez
art. 5 § 2 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 72.
77)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 2.
78)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 2.
79)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy wymienionej w przypisie 2.
80)
Przez art. 1 pkt 34 ustawy wymienionej w przypisie 2.
81)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 ustawy wymienionej w przypisie 2.
82)
W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 9 ustawy wymienionej w przypisie 6.
83)
Przez art. 1 pkt 36 ustawy wymienionej w przypisie 2.
84)
Ustawa została ogłoszona 21 lutego 1962 r.